6thThief

Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ,
πενήντα δύο τοις εκατό,
και μην γελάς αν μ’ αγαπάς,
μην με ρωτάς.
Μέσα μου κάλλιο να ‘σαι συμπολίτευση γλυκό μου,
παρά μια ξαφνική απογοήτευση μωρό μου.

Κι αν σ’ αγαπώ, κι αν σ’ αγαπώ,
πενήντα δύο τοις εκατό,
το ξέρω, η αγάπη είναι κάτι απέραντο.
Είναι τελείως στρογγυλό,
είκοσ’ τεσσάρων καρατιών,
και υπεράνω αριθμών,
είν’ εκατό τοις εκατό.

Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ,
πενήντα δύο τοις εκατό,
μες στον συρμό της εποχής,
ρεαλιστής.
Ίσως να μην σου δώσει ψήφο κάποτε η καρδιά μου,
ωστόσο, εδώ και τώρα, είσαι η βασίλισσά μου.

Κι αν σ’ αγαπώ, κι αν σ’ αγαπώ,
πενήντα δύο τοις εκατό,
το ξέρω, η αγάπη είναι κάτι απέραντο.
Είναι τελείως στρογγυλό,
είκοσ’ τεσσάρων καρατιών,
και υπεράνω αριθμών,
είν’ εκατό τοις εκατό.

Όλο νόμοι κι αστυνόμοι,
και σπανίως υπονόμοι.
Το κακό παραμονεύει
και την χώρα υπονομεύει.

Οι κυβερνήσεις πέφτουνε
μα η αγάπη μένει.
Μας διοικεί, μας τυραννά,
μας γονατίζει, μας χαλά
κι αυτή μας ανασταίνει!

Πέστε να ‘ρθουν σεισμολόγοι,
είναι σοβαροί οι λόγοι,
γιατί μπήκες στην κάρδια μου,
θα συμβεί σεισμός βαθιά μου.

Οι κυβερνήσεις πέφτουνε
μα η αγάπη μένει.
Μας διοικεί, μας τυραννά,
μας γονατίζει, μας χαλά
κι αυτή μας ανασταίνει!

Με ιπτάμενο δίσκο, θα σε πάρω μια νύχτα
και το φράγμα του έρωτα, θα το σπάσω για ‘σε!
Στης καρδιάς μου το σύμπαν, να ‘σαι δω γαλαξία,
κι ότι θα ‘χει αξία, να ‘σαι ‘συ στεναγμέ!

Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ,
όμως που να βρω
μια τέτοια μηχανή ?
Στο γκαράζ δεν ξέρουνε,
λεφτά δεν περισσεύουνε,
θα την βγάλουμε στην Γη,
φτάνει να ‘μαστε μαζί.

Με ιπτάμενο δίσκο και τρελός για τα σένα,
θα σε βγάλω σεργιάνι, στο πουθενά, στο ποτέ.
Σαν ουράνιο σώμα το κορμί σου να λάμπει,
βραχιολάκι με τ’ άστρα, θα σου φτιάξω καλέ!

Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ,
όμως που να βρω
μια τέτοια μηχανή ?
Στο γκαράζ δεν ξέρουνε,
λεφτά δεν περισσεύουνε,
θα την βγάλουμε στην Γη,
φτάνει να ‘μαστε μαζί.

Μην ρωτάς πολλά, δεν έχω απαντήσεις,
είμαι λίγος στ’ αλφαβητικά,
ένα θα σου πω και να τ’ αποστηθίσεις :
είμαι απόφοιτος στον πόνο του σεβντά.

Έξι γράμματα, έξι γράμματα,
ξέρω μόνο, τόσα θα σου πω.
Όταν σε φιλώ κάτω απ’ τον λαιμό,
θα σου ψιθυρίζω «σ’ αγαπώ».

Φέρε μάστορα καινούργιο μεζεδάκι,
και το ούζο στο γυαλί, διπλό
Βάλε στο τζουκ-μποξ παλιά του Τσαουσάκη,
κι ας χαθούμε στον λογαριασμό.

Έξι γράμματα, έξι γράμματα,
ξέρω μόνο, τόσα θα σου πω.
Όταν σε φιλώ κάτω απ’ τον λαιμό,
θα σου ψιθυρίζω «σ’ αγαπώ».

Είσαι μια πέτρα στην άκρη του δρόμου
κι είμαι παιδί κουρασμένο στον ίσκιο σου.
Μοιάζεις με λέξη που φτιάχνει τον κόσμο
και ‘γω σταγόνα που βρέχει τα χείλη σου.

Μάγισσα Κίρκη, που με πας ?
Σε ποια γωνιά μ’ αφήνεις ?
και με σβήνεις.
Έχω ξεχάσει τι ζητώ.
Ζω στο δικό σου κόσμο
κι απορώ.

Παίζεις στα ζάρια την μαύρη χαρά μου
μα περιμένω βουβός στο κατώφλι σου.
Έρχετ’ η νύχτα και φέγγεις μπροστά μου,
σαν ναυαγός κολυμπάω στο σεντόνι σου.

Μάγισσα Κίρκη, που με πας ?
Σε ποια γωνιά μ’ αφήνεις ?
και με σβήνεις.
Έχω ξεχάσει τι ζητώ.
Ζω στο δικό σου κόσμο
κι απορώ.

Γύφτισσα τον εβύσαξε γι’ αυτό έχει φτερά,
έρωτας τον επείραξε, γι’ αυτό όλο γελά.

Στα πανηγύρια, αχ ! γυρίζει,
κίτρο και πεύκο, ωχ! μυρίζει,
το όνομά του ξέχασε,
τα σύνορα ξεπέρασε,
μα ’κείνη λαχταρά,
κι εκεί ξαναγυρνά!

Γύφτισσα τον εβύσαξε γι’ αυτό έχει φτερά,
η μοίρα τον εδίδαξε σ’ ελεύθερη αγκαλιά.

Δρόμος κι αγάπη, η ζωή του,
ζάλη γλυκιά κάθε φιλί του,
με το κλαρίνο μάζεψε,
τις πίκρες και τις πλάνεψε,
και περπατω-πετά,
με ’κείνη αγκαλιά…

Πίσω απ’ τα μάτια σου θα βάλω μπαταρίες
να φωσφορίζουνε και ν’ ακτινοβολούν
πολλά να υπόσχονται, να δίνουν ευκαιρίες
για ‘κείνους που σε βλέπουνε και ονειροπολούν.

Πίσω απ’ τα μάτια σου αντί για κάνες κρύες,
Θα βάλω ηφαίστεια για να με πυρπολούν.

Κι εγώ μηχανικός, δημιουργός σου,
πρώτος να καίγομαι
απ’ τις εκρήξεις και το φως σου…

Κάτω απ’ το δέρμα σου θα βάλω θερμοστάτες,
θερμοκρασίες να κρατάνε δυνατές
στην μαύρη λίμνη σου να πέφτουν κωπηλάτες,
βαθιά σου να βυθίζονται γυρεύοντας ακτές.

Κάτω απ’ το δέρμα σου αντί για κρύες πλάτες,
θα βάλω σίγουρα, δυο πυροκροτητές.

Κι εγώ μηχανικός, δημιουργός σου,
πρώτος να καίγομαι
απ’ τις εκρήξεις και το φως σου…