- Πόσο αξιόπιστα και αληθινά είναι αυτά που μας πλασάρουν οι θρησκείες; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

Δηλαδή δεν διαφωνείς σ' αυτά: Αντ’ αυτών λατρεύουμε τον αέρα τον κοπανιστό, δηλαδή μια θρησκεία – αίρεση που δεν αντιπροσωπεύει τίποτα στον πλανήτη Μαμά, αλλά αντιπροσωπεύει ότι χειρότερο για τον άνθρωπο. Την αγαμία, την αμάθεια, την καταστροφή της φύσης, την βλακεία, το μίσος για την οικογένεια, το μίσος για τον εαυτό μας, την ασέβεια στον πλησίον μας, τα θαύματα αντί της ιατρικής, την ειδωλολατρεία., την αλόγιστη συσσώρευση πλούτου την υποταγή και τον φόβο της λογικής επεξεργασίας.
Με αντάλλαγμα στην «άλλη ζωή» για εμάς, στην παρούσα για το ιερατείο.
Δηλαδή προσκυνάμε, όχι τον «θεό» αλλά τα παραμύθια κάποιων ιουδαίων νομάδων.
Κάποιων σχιζοφρενών που απευθύνονται σε ηλιθίους, σύμφωνα με τον Κέλσο και τον Πορφύριο.

---

*Εγώ στο είχα πει ότι η αραχνούλα-γαϊδαράκος στους ίδιους της τους ιστούς θα πνιγεί..

Δανείζομαι απόσμασμα απο την διεύθυνση http://www.kostasbeys.gr/articles.php?s=3&mid=1096&mnu=1&id=23181

"Ένας άλλος που απασχόλησε τη νέα θρησκεία και δημιούργησε προβλήματα με τις ενέργειες του και τη δραστηριότητα του είναι ο Ιουλιανός.

Ο Ιουλιανός46 γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 332 μ.Χ. και έχασε το θείο του, τον Αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο το 337 μ.Χ., όταν δηλαδή ήταν πέντε ετών. Ο γυιός του Μ. Κωνσταντίνου, Κωνστάντιος που ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας εδολοφόνησε όλα τα μέλη της οικογένειας του Ιουλιανού, εκτός από το μικρό Ιουλιανό και τον αδελφό του Γάλλο, τον οποίο σκότωσε αργότερα.

Απέμεινε λοιπόν μόνος ο Ιουλιανός μετά την εξαφάνιση της οικογένειας του και εκτοπίσθηκε στη Νικομήδεια. Έτσι, ο αυτοκράτορας Κωνστάντιος αισθάνεται ασφαλής, από τις γνωστές και αναμενόμενες ραδιουργίες της διαδοχής.

Το 355 σπουδάζει στην Αθήνα και γνωρίζεται εκεί με τον Μέγα Βασίλειο και τον Γρηγόριο Ναζιανζηνό, ενώ αργότερα μέσα στον ίδιο χρόνο καλείται στο Μιλάνο, όπου ο Αυτοκράτορας Κωνστάντιος του απονέμει τον τίτλο του Καίσαρα, παντρεύεται την αδελφή του και αναλαμβάνει την άμυνα της Δυτικής Αυτοκρατορίας εναντίον των Γερμανών βαρβάρων (αλαμανών και φράγκων) που είχαν εισβάλει στη Γαλατία. Τότε, ο Ιουλιανός προκάλεσε πανωλεθρία στους Γερμανούς, (355–359) και ο στρατός τον ανακηρύσσει αυτοκράτορα.

Τον επόμενο χρόνο κυριεύει την Κροατία, τη Βοσνία και τη Σερβία και εγκαθίσταται στη Νίσσα, τότε αρχίζει να γράφει επιστολές στους Αθηναίους, τους Κορίνθιους και τους Σπαρτιάτες. Δεν παραλείπει να απευθυνθεί και στους Ρωμαίους οι οποίοι φυσικά τον αντιμετωπίζουν με δυσπιστία και δυσμένεια στα γραφόμενά του για την εξέλιξη των γεγονότων. Η αλληλογραφία του εκείνη έδειξε χωρίς υπεκφυγές και διπλωματικές διατυπώσεις, την πίστη του στον Ελληνισμό.

Δεν εδίσταζε να επαναλαμβάνει την εκτίμησή του στον ελληνισμό, επικαλούμενος συχνά για τον εαυτόν του " Έλλην ειμί".46α

Το 361 πεθαίνει ο Κωνστάντιος, αναγνωρίζει τον Ιουλιανό ως διάδοχό του και τον Δεκέμβριο εισέρχεται ως Αυτοκράτορας στην Κωνσταντινούπολη.

Το 362 εκδίδει πέντε διατάγματα περί ανεξιθρησκείας, ανακαλεί από την εξορία τους διωχθέντες από τον Κωνστάντιο (αρειανιστή) ορθόδοξους χριστιανούς και τους επιστρέφει τις περιουσίες τους.

Στα δημοσιονομικά μέτρα που αποφασίζει προβλέπονται: η κατάργηση κρατικών χορηγήσεων προς τη χριστιανική εκκλησία, ο αποκλεισμός των χριστιανών διδασκάλων από την παιδεία, η απαγόρευση των κληροδοτημάτων προς τις εκκλησίες και η υποχρέωση των χριστιανών να επανορθώσουν τα ιερά των "εθνικών" από τις ζημιές που τους είχαν προξενήσει.

Παράλληλα όμως προσπαθεί να συμφιλιώσει αντιμαχόμενες μερίδες των χριστιανών, αλλά και να απομακρύνει συγκρουσιακές αντιπαραθέσεις μεταξύ χριστιανών και εθνικών.

Κατά τα άλλα προωθεί με κάθε τρόπο την επαναφορά της αρχαίας Ελληνικής θρησκείας και σκοπεύει να την καθιερώσει ως επίσημη θρησκεία του Κράτους.

Ως αντίδραση των Χριστιανών θεωρείται κάθε πράξη καταστροφής ναών της αρχαίας ελληνικής θρησκείας και όσα ακολούθησαν το θάνατο του Ιουλιανού, (363) όπως της βιβλιοθήκης τη Αντιόχειας, θάνατοι φιλοσόφων, διωγμοί και άλλα. Τότε καταστράφηκαν γυμνάσια και μουσεία που δεν είχαν λατρευτικό χαρακτήρα.

Στον Ιουλιανό τον ίδιο καταλογίζεται η δίωξη του Μεγάλου Αθανασίου ενώ στο θείο του επίσης Ιουλιανό (κόμητα της Ανατολής) καταλογίζονται διώξεις και θανατώσεις Χριστιανών.47-48

Στο μεταρρυθμιστικό του πρόγραμμα ο Ιουλιανός πρόβλεπε: την αναζωογόνηση των πόλεων, την αναβάθμιση τους με πολλά και διάφορα μέτρα, που θα ανακούφιζαν οικονομικά και δημοσιονομικά τις επαρχίες,49 όπως το προαιρετικό του "στεφανικού"50 καθώς και όλα τα χρέη τους προς το "δημόσιο". Ακόμα πρόβλεψε επιστροφή μεγάλων ποσοτήτων χρυσού51 και αργύρου και άλλα.

Η μεταρρύθμιση του πρόβλεπε μέτρα για τη θρησκεία, την εκπαίδευση, τη δικαιοσύνη, αλλά και το στρατό.

Επιδίωξη του ήταν να αποστασιασθεί από την προηγούμενη διοίκηση, όσο ήταν δυνατόν, για να υπάρξει άμεση η στήριξή του, από παντού. Πίστευε, ότι εξυψώνοντας κοινωνικά το ηθικό των "βουλευτών" των διαφόρων επαρχιακών διαμερισμάτων προωθούσε την επιθυμητή του αρχή, ότι η συμπεριφορά θα έφθανε να είναι ισότιμη, ίσος προς ίσον.

Απέδωσε στις πόλεις τα κτήματα που είχαν παραχωρηθεί στην Εκκλησία, από τους προκατόχους και επανέφερε τις προσόδους των κτημάτων στις επαρχιακές πόλεις.

Η φιλοσοφία όμως του Ιουλιανού δεν κινείται με πρωτοτυπία, αφού όπως υποστηρίζει ο Κ. Δημαράς,52 είναι ο νεοπλατωνισμός του Ιαμβλίχου με έντονα τα σημεία του συγκρητισμού.

Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας στην Περσία, υποστηρίζεται, ότι έγραψε και το τρίτομο έργο "κατά Γαλιλαίων", το οποίο είναι γνωστό με διαφορετικό τίτλο "κατά Χριστιανών" αλλά υποτιμητικά χρησιμοποίησε τον όρο "Γαλιλαίων" για τους Χριστιανούς.

Εδώ στην εργασία του αυτή πρότυπό του είναι ο Επίκτητος.

Βέβαια το έργο δεν διασώθηκε. Το ελάχιστο που έχει διασωθεί δεν διεκδικεί ούτε λογική συνέχεια, ούτε ειρμό, αφού ο επίσκοπος Αλεξανδρείας Κύριλλος το ανακατάταξε αφαιρώντας χωρία τα οποία έκρινε υβριστικά.

Ας προστεθεί ότι ο ερευνητής K. J. Neumann το παρουσίασε στη Λειψία το 188053 με τον τίτλο "Iuliani Imperatoris Librorum Contra Christianos Quae Supersunt."

Τον Ιουλιανό επολέμησε ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός54-56 γι? τον "ελληνισμό" του, υποστηρίζοντας ότι παίζει "ύπουλο παιχνίδι", αλλά και για το μορφωτικό του διάταγμα που πρόβλεπε πολλά και διάφορα για τη διδασκαλία, τους Καθηγητές και το αντικείμενο της διδασκαλίας (Διάταγμα 17-6-362) το οποίο απέβλεπε στη στήριξη του αρχαιοελληνικού πνεύματος και της ελληνικής....

Κάθε τοποθέτηση που θα βοηθήσει στην αποκάλυψη της αλήθειας και των πραγματικών γεγονότων κρίνεται επιβεβλημμένη!
Ασφαλώς μπορούν να γίνουν τοποθετήσεις και επι άλλων στοιχείων που βρίσκονται στην συγκεκριμμένη συζήτηση πλατιάζοντας έτσι την διερευνησή μας!

Αν κάνω λάθος να με συμπαθάτε. Δεν είχα την πρόθεση του ψεύδους.
Απ' ότι έχετε ίσως διαπιστώσει οι περισσότεροι (οι παλαιότεροι κυρίως) δεν γράφω ανακρίβειες.

Σύμφωνα με τον/τους συγγραφέα/συγγραφείς του άρθρου, αυτός που δεν είναι Χριστιανός είναι αναγκαστικά είτε άπιστος είτε Προτεστάντης!
Έλεος δηλαδή!

In anticipation of my resurrection...

quote:

---

quote:

---

Ο γαιδαράκος έκανε μια σωστή επισήμανση, και δεν έτυχε της απαραίτητης προσοχής.

Πριν απο το “και” , η παύση (κόμμα) για ανάσα, στη ροή του λόγου, είναι αυτονόητη.
Η φράση λοιπόν (χωρίς να χρειάζεται κόμμα) είναι “Να πιστεύεις χωρίς να ερευνάς”

Με λίγα λόγια, πίστη θα πεί τυφλή αποδοχή χωρίς έρευνα, και βεβαίως ουτε λόγος για πείραμα.

Η περίπτωση με την θέση του κόμματος στο γνωστό, “ηξεις αγηξιες ουκ....” είναι διαφορετική.

---

Εγώ πάντως περιμένω ακόμα απάντηση για το πού ακριβώς βρίσκεται αυτή η φράση στη Καινή Διαθήκη ; Γιατί πριν αρχίσουμε να ερμηνεύουμε μια φράση -και εφόσον θέλουμε να λέμε ότι ακολουθούμε μια επιστημονική μέθοδο- θα πρέπει κατ'αρχήν να ξέρουμε αν υπάρχει η συγκεκριμένη φράση και εφόσον υπάρχει να δούμε μέσα σε ποιο πλαίσιο αναφέρεται.
Αν δεν τηρήσουμε την παραπάνω διαδικασία δεν κάνουμε παρα υποθέσεις και θεωρίες του αέρα.

Αναμένω...

Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 15/09/2011 13:50:18

---

quote:

---

quote:

---

Δεν εξέτασες το ενδεχόμενο του πανθεϊσμού

---

Για να γίνει όμως εφικτό αυτό ψευτράκο, πρέπει να ξεκινήσουμε με μια βάση.
Ενα υπόβαθρο. Την αποδοχή της πραγματικότητας. Ποία είναι αυτή;
Η απάντηση είναι τόσο απλή: Την παραδοχή ότι είμαστε παιδιά του πλανήτη και όχι δημιουργήματα ενός φανταστικού «θεού» κάποιων αγραμμάτων απολίτιστων ιουδαίων νομάδων.
Από εκεί ξεκινάμε και λέμε: Ο πλανήτης που μας δημιούργησε είναι η Θεά – μαμά μας. Συνεχίζουμε και λέμε ότι χωρίς τον Ηλιο δεν θα υπήρχαμε. Δηλαδή δεν θα μπορούσε να μας δημιουργήσει και να μας συντηρήσει η μαμά Γη-Ρέα-Γαία. Να και άλλος θεός. Για να συνεχιστεί όμως η ύπαρξή μας επάνω στον πλανήτη, είναι απαραίτητος ο θεσμός της οικογενείας. Να και η Θεά Εστία.
Γιά να συντηρούμαστε όμως πρέπει να τρώμε χωρίς να καταστρέφουμε την Γη-Γαία-Ρέα. Ο σεβασμός όμως στα ζωντανά που μας θρέφουν είναι απαραίτητος για να μην διαταράξουμε την ισορροπία της φύσης. Δεν πρέπει να καταστρέφουμε την τροφή των ζωντανών και τους φυσικούς πνεύμονες της Μαμάς μας. Να και η λοχία Αρτεμις.
Σε κάποιο στάδιο της αναπτυξής μας ανακαλύψαμε την καλλιέργεια. Να και η Θεά Δήμητρα. Κάποια περίοδο, με την χρήση της λογικής και των μέχρι τούδε γνώσεών μας, προέκυψε η σκέψη ότι, εφ’ όσον η Μαμά Γή παράγει ζωή, άρα είναι ζωντανή και έχει ψυχή και πνεύμα. Πως θα έρθουμε σ’ επαφή μαζί της για να εξαγνιστούμε και να γνωρίζουμε τον τρόπο αντιμετώπισης τής περαστικής ζωής μας ώστε να ευδαιμονούμε χωρίς να την βιάζουμε; Να και τα Μυστήρια.

Δεν νομίζω να χρειάζεται συνέχεια ψευτράκο για καταλάβετε τι θέλω να πω.

Αντ’ αυτών λατρεύουμε τον αέρα τον κοπανιστό, δηλαδή μια θρησκεία – αίρεση που δεν αντιπροσωπεύει τίποτα στον πλανήτη Μαμά, αλλά αντιπροσωπεύει ότι χειρότερο για τον άνθρωπο. Την αγαμία, την αμάθεια, την καταστροφή της φύσης, την βλακεία, το μίσος για την οικογένεια, το μίσος για τον εαυτό μας, την ασέβεια στον πλησίον μας, τα θαύματα αντί της ιατρικής, την ειδωλολατρεία., την αλόγιστη συσσώρευση πλούτου την υποταγή και τον φόβο της λογικής επεξεργασίας.
Με αντάλλαγμα στην «άλλη ζωή» για εμάς, στην παρούσα για το ιερατείο.
Δηλαδή προσκυνάμε, όχι τον «θεό» αλλά τα παραμύθια κάποιων ιουδαίων νομάδων.
Κάποιων σχιζοφρενών που απευθύνονται σε ηλιθίους, σύμφωνα με τον Κέλσο και τον Πορφύριο.

Συμπέρασμα; Θα μας το πεις εσύ ψευτράκο μας;

---

quote:

---

Αίολος

quote:

---

Δηλαδή δεν διαφωνείς σ' αυτά: Αντ’ αυτών λατρεύουμε τον αέρα τον κοπανιστό, δηλαδή μια θρησκεία – αίρεση που δεν αντιπροσωπεύει τίποτα στον πλανήτη Μαμά, αλλά αντιπροσωπεύει ότι χειρότερο για τον άνθρωπο. Την αγαμία, την αμάθεια, την καταστροφή της φύσης, την βλακεία, το μίσος για την οικογένεια, το μίσος για τον εαυτό μας, την ασέβεια στον πλησίον μας, τα θαύματα αντί της ιατρικής, την ειδωλολατρεία., την αλόγιστη συσσώρευση πλούτου την υποταγή και τον φόβο της λογικής επεξεργασίας.
Με αντάλλαγμα στην «άλλη ζωή» για εμάς, στην παρούσα για το ιερατείο.
Δηλαδή προσκυνάμε, όχι τον «θεό» αλλά τα παραμύθια κάποιων ιουδαίων νομάδων.
Κάποιων σχιζοφρενών που απευθύνονται σε ηλιθίους, σύμφωνα με τον Κέλσο και τον Πορφύριο.

---

Αυτή είναι η άποψη του Γιάννη του Ψεύτη. Εγώ διαφωνώ με την άποψή του. Το μόνο πράγμα που θα μπορούσα να του πω είναι ότι άμα δεν του αρέσει αυτή η λατρεία, ε ας μην την έχει! Και αν έχει κάποια κατα τη γνώμη του καλύτερη ιδέα ας έρθει να μας την πει.

*Εγώ στο είχα πει ότι η αραχνούλα-γαϊδαράκος στους ίδιους της τους ιστούς θα πνιγεί..

---

quote:

---

Νομίζω φίλε Εαρινέ πως θα έπρεπε να την κάνεις σε άλλο θέμα τη συγκεκριμένη παράθεση

---

Δηλαδήήήή...

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

quote:

---

quote:

---

Νομίζω φίλε Εαρινέ πως θα έπρεπε να την κάνεις σε άλλο θέμα τη συγκεκριμένη παράθεση

---

Δηλαδήήήή...

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

---

Η εκκλησία έκρινε ότι ήταν αποστάτης , ο Ελληνισμός προφανώς Μέγας...
Η Ιστορία και έτσι όπως ιστορικά ο ίδιος παρουσιάζεται απο αυτήν , θα έλεγα ένας δίκαιος και τολμηρός άνθρωπος που υπερασπίσθηκε με σθένος τα "πιστεύω" του....
Οι πηγές είναι πολλές και δεν μπορούμε να μεροληπτούμε και να δεχόμαστε την μια και μόνο εκδοχή και θα έλεγα ότι είναι και ανήθικο αλλα και ανέντιμο να φροντίζουμε να κλείνουμε τις πόρτες της διερεύνησης στους νέους ανθρώπους , στερώντας τους το δικαίωμα στην δική τους άποψη και προκαταλαμβάνοντάς τους με τον γνωστό τρόπο που γίνεται...αλλα η ιστορία δεν θα πρέπει να γράφεται με κεριά...

quote:

---

Με ενδιαφέρει να εξετάσω αν φιλοσοφικά στέκει σαν κοσμοθεωρία η ανάγκη ύπαρξης – για παράδειγμα - ενός “μεσσία” και πως δημιουργήθηκε αυτή η ανάγκη.
Με ενδιαφέρει να εξετάσω την ηθική τους βάση, και πως περιγράφουν την φύση του δημιουργού τους.

---

Αν εννοείς ψευτράκο μου να συζητήσω για την φύση, τα ήθη και τους λόγους που ώθησαν μια μερίδα ανθρώπων να επινοήσουν μια θρησκεία όπως περιγράφεται στις παραδόσεις των, στα θρησκευτικά τους κείμενα - και με τα γμωστά τους έργα - και να φιλοσοφίσω κι από πάνω, όχι ευχαριστώ. Δεν μ' ενδιαφέρει. Δεν πρόκειται να βρω κάτι ωφέλιμο.

quote:

---

άνε 10 χρόνια που έχω διαβάσει την ΚΔ.
Θυμάμαι ότι το είχα βρει εκεί μέσα, γι αυτό και θυμάμαι σίγουρα ότι δεν έχει κόμμα. Δεν πρόκειται να ξαναβγάλω τα μάτια μου για να το βρώ.
Ισως να έχετε δίκιο. Από που όμως θυμάμαι ότι ΣΙΓΟΥΡΑ δεν έχει κόμμα;
Ισως να κάνω λάθος και να το βρήκα κάπου αλλού.

Αν κάνω λάθος να με συμπαθάτε. Δεν είχα την πρόθεση του ψεύδους.

---

Αλίμονο.

gianipseftis

quote:

---

Ντοκτορ αν ρωτάς εμέ για την εν λόγω ρήση, ΜΟΝΟ την συντακτική της ανάλυση επεσήμανα.
Η προέλευσή της ούτε που με απασχολεί. Είπα απλώς το νόημά της.
Εσύ συμφωνείς ή διαφωνείς για την ερμηνεία που έδωσα?

---

Ναι συμφωνώ Γιάννη.

quote:

---

Βρε ντόκτορ ξέρεις τι λες?
Αναφέρεσαι σε γαϊδουρινή τοποθέτηση, και την αποδίδεις σε μένα?
Ξέρεις εσύ άραγε τι πιστεύω εγώ, ενώ αμφιβάλω αν εσύ γνωρίζεις ο ίδιος τι πιστεύεις?

---

Πίστεψέ με ξέρω καλά τι πιστεύω ο ίδιος
Για το λάθος της ονομασίας συγχώρεσέ με, θα ξαναπαραθέσω την ίδια απάντηση διορθωμένη.

quote:

---

Τη μια το παίζεις χριστιανός ορθόδοξος, την άλλη ινδουιστής,και ολίγον Βουδιστής?
Για πες μου αλήθεια, εσύ τι πιστεύεις?
Είσαι σίγουρος πως γνωρίζεις ο ίδιος?

---

Δεν το παίζω κάτι. Πάντως δεν υπάγομαι κάτω απο μια συγκεκριμένη ταμπέλα, οπότε το βρίσκω λογικό να μην μπορείς να καταλάβεις.
Δεν θα έλεγα ακριβώς ότι "πιστεύω" με τη συνηθή έννοια του όρου. "Υποθέτω" κάποια πράγματα,(η υπόθεση πάντα προηγείται του πειράματος) και γνωρίζω κάποια άλλα.

quote:

---

Δηλαδή δεν διαφωνείς σ' αυτά: Αντ’ αυτών λατρεύουμε τον αέρα τον κοπανιστό, δηλαδή μια θρησκεία – αίρεση που δεν αντιπροσωπεύει τίποτα στον πλανήτη Μαμά, αλλά αντιπροσωπεύει ότι χειρότερο για τον άνθρωπο. Την αγαμία, την αμάθεια, την καταστροφή της φύσης, την βλακεία, το μίσος για την οικογένεια, το μίσος για τον εαυτό μας, την ασέβεια στον πλησίον μας, τα θαύματα αντί της ιατρικής, την ειδωλολατρεία., την αλόγιστη συσσώρευση πλούτου την υποταγή και τον φόβο της λογικής επεξεργασίας.
Με αντάλλαγμα στην «άλλη ζωή» για εμάς, στην παρούσα για το ιερατείο.
Δηλαδή προσκυνάμε, όχι τον «θεό» αλλά τα παραμύθια κάποιων ιουδαίων νομάδων.
Κάποιων σχιζοφρενών που απευθύνονται σε ηλιθίους, σύμφωνα με τον Κέλσο και τον Πορφύριο.

---

Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 15/09/2011 22:39:39

Τέτοιες απόψεις -κατα την γνώμη μου- ορίζουν την δογματισμό και τον δογματικό και έχω την αίσθηση ότι δεν βοηθάει στην σύνθεση στην οποία ρέπει αρμονικά η ίδια η φύση που λειτουργεί ως μοχλός σοφής σύνθεσης πολλών αντιθέτων με αρμονία.

Προσωπικά , θεωρώ ότι όλες οι γνώσεις απ'όπου και αν προέρχονται θα πρέπει να συν-υπολογίζονται και να συμπεριλαμβάνονται στο γενικότερο πλαίσιο της σκέψης μας....

Κατα την γνώμη μου δεν θα πρέπει να στεκόμαστε σε ένα πράγμα και πεισματικά να δενόμαστε στο άρμα των ιδεών του , αποστερώντας απο τον εαυτό μας την γνωριμία με μια Οικουμενική αλήθεια -εξυπηρετώντας ουσιαστικά το ίδιο και αναιρώντας τον εαυτό μας- και προσέγγιση των πραγμάτων , ακόμα και απο ένα παιδάκι μπορεί να αντλήσουμε την μεγαλύτερη γνώση και σοφία....

Η Ανθρωπότητα στην ιστορική διαδρομή της ως σύνολο απόκτησε γνώση πολυ-ποίκιλη και καθε άνθωπος ξεχωριστά είδε/οίδε με τα δικά του μάτια εικόνες και εμπειρίες που εμείς δεν μπορέσαμε και το αντίθετο...
Μόνο ο δογματικός και πεπεισμένος για την δική του ως μόνη αλήθεια θα μείνει μόνος μολονότι κατα τα κοινωνικά κριτήρια πολύ μορφωμένος , με μια μόρφωση ωστόσο που δεν του έδωσε βήμα για την σύνθεση και το αντάμωμα ή το "πάντρεμα" αν θέλετε των Οικουμενικών γνώσεων που οδηγεί σε αμοιβαιότητα και πλησίασμα.

Αμφισβητώ την μόρφωση εκείνη που πεισματικά αρνείται να διαπραγματευθεί τις ιδέες και τις πεποιθήσεις του , αρνούμαι την μόρφωση που δεν είναι ικανή να αντιληφθεί και να συνθέσει...αρνούμαι την στατική μόρφωση που δεν ρέπει στην αμφισβήτηση της ίδιας της ύπαρξής της...συναινώντας στην τελματοποίησή της...
Αρνούμαι τους ανθρώπινους θεούς που συμβολίζουν την τελειότητα , αποστερώντας απο τους πιστούς τους το δικαίωμα στην βελτίωση και στην καλλιέργεια....το δικαίωμα στο καλύτερο..!
Αρνούμαι την/ις ιδέες που θα με θέσουν αντιμέτωπο με τον συνάνθρωπό μου και θα με καλέσουν να τον ματώσω ή να τον σκοτώσω ή έστω και να τον στιγματίσω ή προσπαθήσω να ευτελίσω...αρνούμαι να σηκώσω την μαυρίλα και την κακία "ορισμένων ειδικών" πεφωτισμένων ή τις φιλοδοξίες ή αδυναμίες τους και ως Δούρειο Ίππο θα χρησιμοποιήσουν οποιαδήποτε ιδέα προκειμένου να καθυποτάξουν το είναι μου κατευθύνοντάς το για εξυπηρέτηση ιδιοτελών επιδιώξεών τους ... ενδεδυμμένων ωστόσο με τον μανδύα του αγγέλου...
Αρνούμαι τις ιδέες και τις πίστεις που με αλαζονία φωνάζουν ηχηρά "Εγώ ειμι το φώς του κόσμου..."

Ο Σωκράτης , πολύ σοφά όρισε την γνώση και την σοφία ... τον γνώστη και τον σοφό , μέσα απο λίγες λέξεις.."Εν οίδα , ότι ουδέν οίδα".

http://www.youtube.com/watch?v=Z23b9xyX4TE

quote:

---

Dr Jekyll Mr Hyde
άλλωστε ο ίδιος ο Ιησούς διδάσκει "Ερευνάτε τας γραφάς"

---

*

quote:

---

Φίλε Dr Jekyll Mr Hyde , απ’ ότι φαίνεται , κι εσύ ανήκεις στην κατηγορία των χριστιανών που δεν μπήκαν στον κόπο να διαβάσουν τα ιερά κείμενα της θρησκείας τους , αλλά αρκούνται στα αποσπάσματα των ευαγγελίων που διαβάζονται στην εκκλησία , και στις μασημένες τροφές της ΟΟΔΕ και των απολογητών .
Στη ουσία φίλε Dr , τόσο το Πίστευε και μη ερεύνα , που είναι σύντμηση του πίστευε τω θαύματι και μη ερεύνα λογισμοίς το γιγνόμενο , όσο και το Ερευνάτε τας γραφάς , αποσκοπούν στο ίδιο αποτέλεσμα , δηλαδή να αποτρέψουν τους πιστούς από το να μελετήσουν άλλα κείμενα εκτός από αυτά της πίστεώς τους και να ερευνήσουν κατά πόσο είναι αξιόπιστα αυτά που τους πλασάρουν , όπως είναι και ο τίτλος του παρόντος θέματος .
Γιατί αν αρχίσουν φίλε μου οι πιστοί την έρευνα , σίγουρα θα την κοπανήσουν από το μαντρί , όπως συνέβη και με όλους εμάς τους άθεους , άθρησκους , δωδεκαθεϊστές , σατανιστές , χριστιανομάχους , και όλα τα άλλα επίθετα που μας έχουν προσάψει οι εν Χριστώ αδελφοί του forum .
Άλλωστε η αποστολική διδασκαλία του Κλήμεντος Περί του απέχεσθαι πάντων των έξωθεν βιβλίων , διευκρινίζει απόλυτα τι πρέπει και τι δεν πρέπει να διαβάζουν οι πιστοί χριστιανοί .

[ Των εθνικών βιβλίων πάντων απέχου. Τι γαρ σοι και αλοτρίοις λόγοις ή νόμοις ή ψευδοπροφήταις , ά δη και παρατρέπει της πίστεως τους ελαφρούς ; Τί γαρ σοι και λείπει εν τω νόμω του Θεού , ίνα επ' εκείνα τα εθνόμυθα ορμήσης ; Είτε γάρ ιστορικά θέλεις διέρχεσθαι , έχεις τας Βασιλείους * είται σοφιστικά και ποιητικά , έχεις τους προφήτας , τον Ιώβ , τον Παροιμιαστήν , εν οις πάσης ποιήσεως και σοφιστείας πλείονα αγχίνοιαν ευρήσεις , ότι Κυρίου του μόνου σοφού Θεού φθογγοί εισίν, είτε ασμάτων ορέγη , έχεις τους ψαλμούς * είτε αρχαιογονίας , έχεις την Γένεσιν* είτε νομίμων και παραγγελιών , τον ένδοξον Κυρίου του Θεού νόμον. Πάντων ουν των αλλοτρίων και διαβολικών ισχυρώς απόσχου ....]

Με άλλα λόγια , «Πίστευε ότι σου λένε και μη το ψάχνης το πράμα , και ερεύνα μόνο τις δικές μας γραφές γιατί όλα τα άλλα είναι διαβολικά» .

---

Είναι η ευσυνείδητη σύνθεση που συνδέει πια την αποκάλυψη με την Ελληνική σκέψη και δεν δίστασε να υποστηρίξει, ότι ο Χριστιανισμός διαθέτει όλη την αλήθεια, ενώ η φιλοσοφία, ένα μόνο μέρος της.

Είναι η πεποίθησή του, η πίστη του, ότι ο σπερματικός λόγος ανήκει στους εθνικούς, ενώ όλη η αλήθεια στο Χριστιανισμό.32

Δανείσθηκα το ανωτέρω απόσπασμα απο το link που έχω ήδη πιο πριν παραθέσει διότι μου κάνε εντύπωση η τρίτη παράγραφος..."ο σπερματικός λόγος ανήκει στους Εθνικούς , λέει ο Ιουστίνος..ενώ η αλήθεια στον Χριστιανισμό..."

Όμως , σε αυτή την διεύθυνση βρήκα αυτό....

http://1myblog.pblogs.gr/tags/spermatikos-logos-gr.html

Ελήλυθεν η ώρα

Πρώτος που αναγνώρισε το βάθος, τον πλούτο και τη μεγάλη αξία και αποστολή που έχει για ολόκληρο τον κόσμο η θεοσέβεια και η φιλοσοφία της γλώσσας των προγόνων μας, υπήρξε ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός. Όταν τον πληροφόρησαν οι μαθητές Του ότι τον ζητούν Έλληνες αναφώνησε ευχαριστημένος «ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο υιός τού άνθρωπου» (Ιωάν. 12, 20-24), εννοώντας βέβαια την αναγνώριση και την αξία που θα 'δινε στη διδασκαλία Του η ελληνική θεοσέβεια και η φιλοσοφημένη πλούσια γλώσσα σε ολόκληρο τον κόσμο, όταν αργότερα θ' αποστείλει τους μαθητές Του στα πέρατα της γης για να κηρύξουν και μαθητεύσουν «πάντα τα έθνη» (Ματθ. 28, 19-20), αφού είχε φροντίσει από πριν να ομιλείται η ελληνική γλώσσα σε ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο με τον Έλληνα Μεγάλο Αλέξανδρο και ακόμη επέτρεψε να γραφεί η ουράνια διδασκαλία Του στη θεοθαύμαστη και ιερή πλέον γλώσσα των Ελλήνων, τη γλώσσα μας.

Τον ίδιο σεβασμό έδειξαν οι Άγιοι Απόστολοι και οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, όχι μόνον ως προς τον πλούτο και το βάθος της θεοσέβειας και της φιλοσοφημένης γλώσσας μας, αλλά και προς τα θρησκευτικά ήθη και έθιμα των Ελλήνων προγόνων μας, σχετικά με την εορτή κατά την 25η Δεκεμβρίου και 6η Ιανουαρίου, τη Νηστεία και τα διάφορα νεκρικά έθιμα, αφού τους έδωσε βέβαια το αληθινό περιεχόμενο τους.
Ένα ιερό καθήκον, που θεόπνευστα έπραξε η Ορθόδοξη Εκκλησία, ως διάδοχος θρησκεία της ειδωλολατρίας. Πάτησε στις βάσεις της ειδωλολατρίας ο Χριστια-νισμός και της έδωσε το πραγματικό, το αληθινό της περιεχόμενο. Είναι η ιστορική αυτή συνάντηση τού Ελληνισμού και Χριστιανισμού που συνοδοιπόρησαν αρμονικότατα και άλλαξαν τον ρου της παγκόσμιας ιστορίας.

Λέει , κοντά στα άλλα "εννοώντας βέβαια την αναγνώριση και την αξία που θα 'δινε στη διδασκαλία Του η ελληνική θεοσέβεια και η φιλοσοφημένη πλούσια γλώσσα σε ολόκληρο τον κόσμο"

Ήξεις - αφήξεις...
Τη μια εκθειάζει τον Ελληνισμό και απο την άλλη τον στολίζει με διάφορα κοσμητικά ....
Τελικά αναρωτιέμαι πόση σοβαρότητα έχουν τα γραπτά και τα λεγόμενά τους....
Παρακαλώ τον φίλο αναγνώστη μόνος του -εγώ μπορεί να είμαι προκατειλλημένος- να διαβάσει μόνος του απο τις συγκεκριμμένες σελίδες και να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα...

Η Αρχή της Αγάπης

Ο Ιησούς με τον λόγο και την ζωή του δέσμευσε τους Χριστιανούς πάνω σε τρεις συναφείς, αλλά διαφορετικού εύρους δράσεις: «Αγαπάτε αλλήλους», «αγαπάτε τον πλησίον σας» και τέλος «αγαπάτε τους εχθρούς σας». Επειδή σήμερα οι λέξεις έχουμε χάσει την σημασία τους, αξίζει να γίνουν κάποιες διευκρινήσεις. Όταν ο Ιησούς διετύπωνε το «αγαπάτε αλλήλους», έδειξε τον στενό κύκλο των μαθητών Του. «Να αγαπιέστε μεταξύ σας», τους είπε. Δηλαδή, να αγαπιέστε όλοι εσείς, οι άμεσοι απόστολοι και συνεχιστές του έργου Μου. Έφτιαξε δηλαδή έναν μικρό κύκλο άμεσων συνεχιστών του έργου Του και τους έδωσε την εντολή της αμοιβαίας αγάπης. Στην συνέχεια άνοιξε τον κύκλο της αγάπης, με την παραβολή του καλού Σαμαρείτη, και κάλεσε τους χριστιανούς να «αγαπάνε και τον πλησίον τους», αυτόν δηλαδή που είναι λίγο πιο έξω από το «αλλήλους». Στο τέλος, για να ανοίξει ακόμη περισσότερο, μέχρι το άπειρο, τον κύκλο της αγάπης, ζήτησε από τους Χριστιανούς να «αγαπάνε ακόμη και τους εχθρούς τους», έτσι συμπεριέλαβε μέσα στα όρια της «αγάπης» Του, τους «πάντες».

Με τον τρόπο αυτό αντικατέστησε βασικές αρχές και όρους της Παλαιάς Διαθήκης που όριζαν το «οφθαλμός αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος».

Ομοίως διέγραψε τις ραβινικές ρατσιστικές εντολές μίσους προς τους φτωχούς Ιουδαίους, τους αμ χα αρετς. Για αυτούς οι ραβινικές γραφές ανέφεραν:

«…Η έχθρα ενός αμ χα αρέτς είναι ακόμα πιο βαθιά από όση η έχθρα των ειδωλολατρών απέναντι στους Ισραηλίτες… Έξι πράγματα αληθεύουν για τους αμ χα αρετς. Δεν πρέπει να βασίζεται κανένας στη μαρτυρία τους και δεν πρέπει να δέχεται κανείς την κατάθεσή τους, δεν πρέπει να μοιράζεται μυστικά μαζί τους, ούτε να γίνεται κανείς προστάτης ορφανού τους, ούτε επίτροπος σε φιλανθρωπικό ίδρυμα, δεν πρέπει να τον πάρει κανείς μαζί του συνοδό σε ταξίδι και δεν πρέπει να τον πληροφορεί αν έχασε κάτι… (ραββίνος Γιοχάναν, Ταλμούδ, Πεσαχείμ, 48b).

«Άτομα που ανήκουν στους αμ χα αρέτς να φονεύονται αν η μέρα της δίκης είναι Σάββατο… Οι αμ χα αρέτς να ξεκοιλιάζονται σαν ψάρια. (Ταλμούδ, Πεσαχείμ, 48b, Ι Αμουσίν 1990, σελ 25).

Τι επικρατεί σήμερα στους κόλπους της Χριστιανικής Εκκλησίας;

Όλοι θα συμφωνήσουμε, μέσα στα πλαίσια μιας εκ βαθέων χριστιανικής κριτικής και αυτοκριτικής, ότι η έννοια της χριστιανικής αγάπης, των πράξεων και όχι των υποκριτικών λόγων, δεν χαρακτηρίζει την σημερινή Χριστιανική Εκκλησία.

Τα μέλη της Ιεραρχίας, συνεχιστές, σε αποστολικό επίπεδο, του έργου του Ιησού, «αλληλοεξοντώνονται» για λόγους, νομής της κοσμικής και εκκλησιαστικής εξουσία ή του γήινου και φθαρτού πλούτου. Όλα αυτά βέβαια κάτω από τον υποκριτικό μανδύα της επίκλησης της υπεράσπισης θεϊκών κανόνων και δογμάτων. Πού βρίσκεται λοιπόν η εφαρμογή της εντολής Του, «αγαπάτε αλλήλους»;

Όμως η παραχάραξη, λόγω κοινωνικών και υλιστικών σκοπιμοτήτων, της εντολής της αγάπης επεκτείνεται.

Υπάρχει όμως υλοποίηση της εντολής «αγαπάτε τον πλησίον σας και τους εχθρούς υμών»; Επιτρέπεται στο όνομα της θρησκείας και του Χριστού να αγιάζονται όπλα τα οποία σκοτώνουν «τον πλησίον μας» και «τους εχθρούς ημών»;

Ο Χριστός δεν υπήρξε στρατοκράτης. Ως πολίτες και άνθρωποι, πολλές φορές καταφεύγουμε στην φιλοσοφία της νόμιμης άμυνας, έστω και βίαιης. Παρά την αναγκαιότητα μιας τέτοιας κοινωνικής αντίδρασης, όλοι αναγνωρίζουμε ότι έρχεται σε αντίθεση με την ουσία της χριστιανικής φιλοσοφίας.

Ο φόνος, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, αποτελεί μία φρικτή κοινωνική αναγκαιότητα την οποία, ως άνθρωποι και πολίτες, μπορεί να την κατανοούμε, κανείς όμως δεν την επικροτεί.

Ως εκ τούτου οι ιερείς και αρχιερείς, ως εκπρόσωποι του Ιησού και συνεχιστές του έργου Του, δεν έχουν το δικαίωμα να αντιλαμβάνονται το φόνο, παρά μόνο ως ένα υπέρτατο κακό, το οποίο υπάγεται στους θεϊκούς και ανθρώπινους νόμους της μετάνοιας και της συγχώρεσης. Έτσι κανένας χριστιανός ιερέας δεν έχει την θεϊκή δικαιοδοσία του αγιασμού οποιουδήποτε όπλου εφόσον αυτό πρόκειται να στερήσει την ζωή πιστών ή απίστων. Μην ξεχνάμε ότι στις ρωμαϊκές αρένες, οι πρώτοι χριστιανοί, αποποιούνταν και αυτό ακόμα το δικαίωμα της νόμιμης άμυνας, και αυτό προκειμένου να μην θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή των φονέων τους.

Μια τέτοια στάση βέβαια, ανατρέπει μια σειρά εντολών και δογμάτων του προχριστιανικού Ιουδαϊσμού. Ο Θεός του Ιησού δεν ευλογεί πλέον τα όπλα εναντίον των Φιλισταίων.

Παρόλα αυτά σήμερα είναι συνηθισμένο φαινόμενο χριστιανοί ιερείς να αγιάζουν χριστιανικά όπλα, τα οποία στρέφονται, πολλές φορές, ακόμα και ενάντια σε Χριστιανούς του αυτού δόγματός. Επομένως η σύγχρονη χριστιανική πρακτική, ουδεμία σχέση έχει με το «Αγαπάτε τον πλησίον σας» και το «αγαπάτε τους εχθρούς υμών» ενώ ουδεμία σχέση έχει με τη στάση των πρώτων μαρτύρων του Χριστιανισμού.

Έχει την δικαιοδοσία ο Επίσκοπος, αν είναι πραγματικά εκπρόσωπος του Χριστού επί της γης, να σκέφτεται και να πράττει αυτά ακριβώς που απαγορεύει ο ιδρυτής της θρησκείας του; Ο επίσκοπος πρέπει να προσπαθεί να καταπραΰνει το άκρατο πολεμικό μένος και όχι να το ευλογεί ή, όπως γίνεται πολλές φορές. να το υποδαυλίζει και να το προκαλεί. Ο εκπρόσωπος του Χριστού επί της Γης θα πρέπει να καταβάλει κάθε προσπάθεια προκειμένου να ελαχιστοποιεί την βιαιότητα, την ακρότητα, την ωμότητα, και να την κρατάει στο πλαίσιο της άμυνας και της φυσικής επιβίωσης.

Και τελικά, αλίμονο στους λαούς που έχουν την ανάγκη αγιασμού των όπλων τους προκειμένου να υπερασπίσουν την ελευθερία τους και την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας τους. Το παράδειγμα του Ισραήλ διδάσκει ότι όταν η ελευθερία ενός λαού επαφίεται μόνο στη δύναμη του θεού ακολουθούν χιλιάδες χρόνια σκλαβιάς. Η ελευθερία και η ανεξαρτησία έρχεται μόνο όταν οι άνθρωποι αποφασίσουν να διεκδικήσουν την ελευθερία και την ύπαρξή τους ενάντια, όχι μόνο στους ανθρώπους αλλά και τη θέληση εκείνων των θεών που του παρουσιάζονται με ανθρωπογενή χαρακτηριστικά και παρορμήσεις.

Ενδιαφέρον έχουν οι απόψεις του Μ. Μπέγζου, καθηγητή της θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, για την θεμελιακή αλλοίωση βασικών πολιτισμικών εννοιών. Αναφέρει ειδικότερα ο Μ. Μπέγζος4: «…Σειρά θεμελιακών εννοιών, σαν το καλό και το κακό, το βάρβαρο και το πολιτισμένο, το άγριο και το ήμερο, έχουν διαστραφεί… Μάθαμε να θεωρούμε ως δήθεν καλούς όλους τους λευκόδερμους επιδρομείς που με την ισχύ των πυροβόλων όπλων επιβάλλουν το συμφέρον τους πάνω στους αδύναμους από την άποψη της πολεμικής τέχνης ερυθροδέρμους οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως κακοί. Το καλό και το κακό αντιστρέφονται και διαστρέφονται. Οι αυτόχθονες που εκδιώκονται από τους πάνοπλους επιδρομείς θεωρούνται βάρβαροι, ενώ οι άποικοι (ληστές, καταπατητές, καταζητούμενοι, κακοποιοί) χρίονται πολιτισμένοι»

Τα όπλα αυτών των «καλών» και πολιτισμένων ευλογεί στις περισσότερες των περιπτώσεων η διοικητική δομή των χριστιανικών εκκλησιών.

Βρήκα και αυτό...
http://www.youtube.com/watch?v=-WcfECgddGo

Ωστόσο , θαρρώ ότι δεν είμαι ο μόνος που γνωρίζει όλα τα ανωτέρω και κυρίως η εκκλησία απο την οποία τουλάχιστον εγώ -δεν γνωρίζω αν κάποιος έχει διαφορετική πληροφόρηση ή γνώμη- δεν έχω ακούσει να παίρνει θέση και να κινείται αναλόγως...

Η αξιοπιστία του καθενός κρίνεται στην πράξη πέραν των όμορφων λογιδρίων ή ενδεχομένως των καλών προθέσεων...
"Μούλωσε" η εκκλησία ΚΑΙ ΔΩ???

Να σας πώ κάτι???
Ενδεχομένως να υπάρχουν πολλοί άνθρωποι -το ενδεχομένως πάει στο "πολλοί"...- που έχουν αντιρρήσεις με την εκκλησία σε επίπεδο ιδεών κλπ....ωστόσο αν η επίσημη εκκλησία έπαιρνε θέση εναντίον κάθε ενός που επιβουλεύεται την Εθνική της κυριαρχία ... ταυτότητα και αξιοπρέπεια αλλα και το μέλλον της νέας γενιάς , έχω την αίσθηση ότι ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΞ'ΑΥΤΟΥ θα κέρδιζε πόντους στην συνείδηση ακόμα και αυτών...
Ωστόσο το μόνο που υπάρχει είναι η σιωπή...σιωπηλή συναίνεση , αυτό συμβαίνει φίλοι μου!

Για να δούμε που θα οδηγηθούμε τελικά , για να δούμε τι μας επιφυλάσσει το μέλλον....έχω την αίσθηση ότι καμμιά εκκλησία και κανένας άλλος δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την δρομολόγηση και εξέλιξη όσων έχουν ήδη προγραμματισθεί..κανένας...παρά μόνο εμείς οι ίδιοι ως λαός!

ΥΓ:"θυμάμαι , ανέβαινε η βενζίνη δέκα λεπτά και και έπαιρναν φωτιά τα κανάλια .... θυμάμαι , απολύονταν δέκα - είκοσι άνθρωποι και καιγόταν η Αθήνα και όλη η Ελλάδα...θυμάμαι και βλέπω τώρα...
Ξαφνικά , όλοι ζούν σε ένα τόπο παραδεισένιο και κανείς δεν έχει ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ να αντιδράσει.."

Κατα τ'αλλα , ο Παππάς -Ηγούμενος- συγκινήθηκε στο γυαλί και μας είπε ότι νηστεύει για λογαριασμό μας...

Καλημέρα Ελλαδιστο-Αλληλούϊα!!!
"Αγαπάτε αλλήλους"..ασφαλώς όλους τους αγαπάμε , εκτός απο την πατρίδα μας και την αξιοπρεπειά μας!