- Επικοινωνία με Ψυχές - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
ΚΑΤΑ ΑΡΧΗΝ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙΣ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ. ΑΠΟ ΟΣΑ ΓΝΩΡΙΖΩ ΧΡΕΙΑΖΕΤΕ ΚΑΠΟΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ (ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ) ΔΥΣΚΟΛΗ. ΑΣ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΟΤΙ ΤΑ ΚΑΦΕΡΝΕΙΣ ΤΙ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΘΑ ΜΑΘΕΙΣ Η ΘΑ ΔΕΙΣ;
Η ΓΝΩΜΗ ΕΙΝΑΙ Η ΝΕΚΡΟΙ ΜΕ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΖΩΝΤΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΖΩΝΤΕΣ. ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΑΘΩ ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΑ ΠΕΡΝΑΝ. ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΩΣ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΜΑ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗΣ ΜΑΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΣ ΘΕΜΑΤΑ.
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΤΑ ΛΕΩ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΑΠΟΤΡΕΨΩ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΑΠΟΨΕΙ. ΤΩΡΑ ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΘΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΑΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ ΠΕΣ ΜΟΥ ΙΣΩΣ ΣΕ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΩ ΩΣ ΜΕΣΑΖΟΝΤΑ.
ΖΗΣΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ ΟΠΩΣ ΕΧΕΙ ΤΩΡΑ 1000 ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΤΕΣ ΔΕΝ ΣΥΓΚΡΙΝΟΝΤΕ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
""ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΓΕΝΝΑΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΜΑΚΡΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΔΑ ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΣΚΟΤΑΔΙ ΖΗΤΩ ΣΕ ΑΝΑΡΧΟ ΧΑΟΣ ΝΑ ΜΠΩ ΝΑ ΧΑΘΩ ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΨΥΧΗΣ ΦΥΛΑΚΗ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΣΤΕΚΕΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΦΙΛΙ"
[Όταν
επικαλούμαστε με τελετές τις ψυχές νεκρών,
θέτουμε σε κίνδυνο την
ανάπτυξη και το ταξίδι τους.
Είναι πολύ εύκολο να εγκλωβιστεί η ψυχή στο
δικό μας πεδίο και θα είμαστε εμείς οι υπαίτιοι. Επίσης, τονίζω ότι
επικαλώντας ψυχή νεκρού, δεν είναι μετά τόσο εύκολο να την στείλουμε
πίσω όσο εύκολο είναι όταν έχει εγκλωβιστεί οικειοθελώς ή εν αγνοία της.
Οι κανόνες αλλάζουν όταν την εξαναγκάζουμε να γυρίσει στο δικό μας πεδίο
και σε μερικές περιπτώσεις δεν αποκλείεται να μην μπορέσει ποτέ να
συνεχίσει μετά το ταξίδι της, είτε το θέλει είτε όχι! Οι άνθρωποι
συνήθως επικαλούνται τις ψυχές των αγαπημένων νεκρών προσώπων επειδή
τους λείπουν? κατανοώ ότι η απώλεια είναι επώδυνη, μα αν αγαπάτε
πραγματικά τον άνθρωπό σας, τότε θα τον αφήσετε να αναπαυτεί εν ειρήνη
και δεν θα διακινδυνέψετε την ελευθερία της ψυχής του.]
Γι αυτο πρωτα πρεπει να σκεφτουμε την ψυχη αυτων που εχουν ξεκινηση το αιωνιο ταξιδι και μετα τα δικα μας συναισθηματα.
ΟΜ
Το Θέμα αυτό μετονομάζεται στον πιο σαφή και κατατοπιστικό τίτλο "Επικοινωνία με Ψυχές" από "Η ΨΥΧΗ"
-------------------------
"Ζήτησε από τη γη, τον
αέρα και από το νερό, τα
μυστικά που κρατούν για
σένα"
-------------------------
Επιτρέψτε μου την είσοδό μου.
Σήμερα είδα αυτό το topic και το διάβασα. Συμφωνώ με όλους σας (εκτός από την σφήνα). Επικοινωνία με νεκρούς: ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ.
ΠΟΤΕ και ΚΑΝΕΝΑΣ δεν κέρδισε πραγματικά κάτι καλό από (αμφίβολη) επικοινωνία με τους νεκρούς. Ίσως μιά πρωσωρινή ανακούφιση, αλλά σχεδόν αμμέσως μετά ακολουθούν άλλες καταστάσεις ΟΧΙ ΚΑΛΕΣ.
Σε κάθε επικοινωνία χαμένοι σε τελική ανάλυση και ο καλών και ο μεσάζων και ο νεκρός.
Φίλοι μου τα συμπεράσματα μου αυτά σας τα μεταφέρω από πολλές προσωπικές εμπειρίες παλιές.Κάποια στιγμή μελέτησα όλες τις περιπτώσεις επισταμένως,και δεν βρήκα κανενα απολύτως κέρδος .Βρήκα όμως ΟΛΑ όσα είχα χάσει.Ας με συγχωρήσετε γιά την φράση: TO ΣΚΥΛΟΜΕΤΑΝΟΙΩΣΑ. Φυσικά σταμάτησα αμέσως και ασχολήθηκα με άλλα θέματα πραγματικά ενδιαφέροντα και κατ εμέ ύψηστα ωφέλιμα.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΣΦΑΛΗ επίκληση νεκρών.
Γνώμη μου και συμβουλή μου:ΜΗΝ ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΪΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ.
Φίλε Πασχάλη συμφωνώ και με σένα.Συμφωνώ με τα αιθαιρικά σώματα,με τις σκεπτομορφες,τα σώματα καλύματα κ΄.λ.π. Μόνο που εγώ τα ξεχωρίζω σε σχέση με το πνεύμα. Πριν όμως, ας μου επιτραπεί να κάνω μια διευκρίνηση.
Θα προσέξατε ότι επαναλήφθηκα της λέξης <<νεκρούς>> αντί γιά πνευματα νεκρών ή ψυχές. Κατ εμέ στον θάνατο η ψυχή ξεκινά την συνέχεια του ταξιδιού της.ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΛΕΟΝ να εμποδιστεί από εμάς (τους ανθρώπους).ΔΕΝ μπορούμε πλέον να επικοινωνήσουμε μαζί της κατ οιονδήποτε τρόπον. Το πνεύμα δε (ας το πω πολύ απλά)πηγαίνει σε έναν τόπο προορισμένον γιά αυτό. Εκει ύστερα από κάποια χρόνια (εκατοντάδες ίσως αλλά ως επι το πλείστον λίγες χιλιάδες),διαλύεται, καταστρέφεται. Επομένως αυτό που μπορούμε να καλέσουμε από έναν νεκρό είναι το πνεύμα του από τον τόπο προορισμού του. Αρκετές φορές μετά από κάποια αποτυχημένη επίκληση ή μετά από επιτυχημένη επίκληση αλλά από αποτυχημένη απόλυση δεσμεύεται κοντά μας και μακρυά από τον δικό του τόπο. Φυσικά και δεν του αρέσει αυτό αλλά ούτε και είναι πρέπον γιατί εμποδίζεται του σκοπού του.Γι αυτό λοιπόν πολλές φορές μας κάνουν παράπονα και μας παρακαλούν να τα ελευθερώσουμε ή να τα βοηθήσουμε να ελευθερωθούν.
Στίς επικλήσεις πνευμάτων λοιπόν το πιό σίγουρο είναι ότι θα βάλουν την ουρίτσα τους( μέσα στην διαδικασία) πνεύματα χαμηλής υποστάθμης ή μπλοκαρισμένα αιθερικά σώματα ή σκεπτομορφές ή κάποιες δυνάμεις-ενέργειες απεσταλμένες κάποιων κυριάρχων θεοτήτων του τόπου των πνευμάτων ή κάποιων θεοτήτων χαμηλωτέρων στρωμάτων. Αν αυτές οι θεότητες θελήσουν (γιά δικούς τους σκοπούς όμως), μπορεί κάποια επίκληση να έχει επιτυχία και φαινομενική ασφάλεια (όμως το αποτέλεσμα ειναι σιγουρο ότι ποτέ δεν κάνει καλό).Όμως αυτές οι φορές είναι από ελάχιστες έως μηδαμινές διότι δεν τους αρέσει η παραβίαση του χώρου τους και γι αυτό προσπαθούν να την αποτρέψουν χρησιμοποιόντας παντείους τρόπους.
ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΠΑΝΤΩΣ ΜΗΝ ΤΗΝ ΨΑΧΝΕΤΕ.
Και ειληκρινά φίλοι μου μακρυά απ άυτά.
Φίλε Πασχάλη ίσως κάποια φορά (αργότερα) μας δωθεί η ευκαιρία να μιλήσουμε.
Φίλοι μου συγχωρείστε με αλλά αυτή είναι η ταπεινή μου γνώμη.
Σας ευχαριστώ γιά την ανέχειά σας
Φιλικότατα.
quote:
Επειδή είμαι νέα στο esoterica, θα ήθελα αν μπορούσε κάποιος να με διαφωτίσει για ένα γεγονός που αφορά την επίκληση του νεκρού συγγενή μου. Και αναφέρομαι αποκλειστικά στην εμφάνισή του μπροστά μου. Μπερδεύτηκα με τις ορολογίες "άδειο κέλυφος", κλπ. Θα αναφέρω κάποιες λεπτομέρειες. Δύο μέρες πριν την εμφάνισή του, είχα βγει έξω με παρέα και όσο χόρευα κάποιος είχε πετάξει το τζιν μπουφάν μου κάτω από την καρέκλα, είχε ξεκουμπώσει τα κουμπιά του και τα πράγματά μου ήταν πεταμένα κάτω στο δάπεδο. Κάτι ψιλά, ένα μολύβι ματιών, τα οποία βρήκα σκορπισμένα. Δεν μπορούσα με τίποτα να βρω τα κλειδιά μου. Φαινόταν σαν κάποιος ηθελημένα να πήρε τα κλειδιά μου. Την επόμενη ημέρα έβγαλα καινούργια κλειδιά. Και το επόμενο βράδυ καθώς πήγαινα προς την εξώπορτα της πολυκατοικίας που έμενα, 12 η ώρα το βράδυ, είδα μία σκοτεινή φιγούρα να έρχεται. Τη στιγμή που είδα τη φιγούρα δεν έδωσα σημασία, χαμήλωσα τα μάτια, (δηλ. να μην έχω eye contact με έναν άντρα το βράδυ), και συνέχισα να προχωρώ, περιμένοντας κάποια στιγμή να περάσει από δίπλα μου, συνεχίζοντας το δρόμο του. Ως εκ θαύματος, συναντηθήκαμε στην εξώπορτα της πολυκατοικίας, πράγμα που δεν έπρεπε να συμβεί, γιατί έπρεπε να είχε προσπεράσει την εξώπορτα πριν φτάσω εγώ. Σήκωσα το βλέμα μου, μήπως ήταν κάποιος γνωστός. Και πραγματικά κοκκάλωσα όταν είδα πόσο γνωστός ήταν αυτός. Ήταν ο νεκρός μου συγγενής. Κρατούσε κάποια κλειδιά στα χέρια του, αλλά μου έκανε χώρο να περάσω και να ανοίξω εγώ την εξώπορτα. Άνοιξα όσο πιο γρήγορα μπορούσα, αυτός πάντα δίπλα μου, και άρχισα να τρέχω τα πρώτα περίπου 10 σκαλιά. Φυσικά δεν σκόπευα να περιμένω το ασανσέρ και έτσι ανέβηκα το πρώτο σκαλί για τους ορόφους και συγχρόνως άναψα και το φως και γύρισα το κεφάλι μου πίσω να ξαναδώ (μήπως είχα κάνει λάθος) γιατί τώρα το φως ήταν άπλετο. Αφού εγώ έτρεχα πανικόβλητη, θα έπρεπε αυτός να βρισκόταν πίσω μου στα πρώτα σκαλιά. Φυσικά όχι. Ήταν στα δεξιά μου, λίγα βήματα δίπλα μου, εμπρός από το ασανσέρ, το κουμπί του ήταν πατημένο, και μου χαμογελούσε. Φορούσε τα ρούχα του, τα ρούχα που τον είχα δει να φοράει εν ζωή, ήταν όπως πριν αρρωστήσει και με κοιτούσε και μου χαμογελούσε. Εκεί πλέον συνειδητοποίησα ότι δεν είχα κάνει κάποιο λάθος. Και άρχισα να ανεβαίνω τρέχοντας τα σκαλιά μέχρι τον δεύτερο όροφο. Μπήκα στο σπίτι και κοίταξα από το "ματάκι" της πόρτας το ανανσέρ. Ήταν σε λειτουργία. Από τον φόβο μου νόμιζα ότι θα ερχόταν να με πάρει. Δεν έγινε τίποτα τέτοιο. Εκεί τελείωσε το περιστατικό. Τα φαντάσματα δεν είναι η υλοποίηση ψυχών; Αυτή δεν ήταν μία επαφή με μία ψυχή;
Χαιρετώ όλα τα μέλη. Δεν ξέρω αν φυσικά μπορώ να δώσω κάποιες απαντήσεις, αλλά απο κάποιες εμπειρίες που είχα ύστερα απο τον χαμό της αγαπημένης μητέρας μου, άρχισα να σκέφτομαι τελείως διαφορετικά. Την έχασα λοιπόν πριν 4 χρόνια(ήμουν 25 ετών), ήταν το στήριγμα μου και γενικώς μέχρι τότε η προστασία που μου έδινε δεν με άφηνε να ωριμάσω ίσως.
Για να μην μακρυγορώ, περάσαμε διαφορες δύσκολες καταστάσεις και είχα φτάσει σε σημείο να προσεύχομαι σε οτι υπάρχει εκεί πανω ανώτερο απο μένα να την πάρει απο κοντά μου για να βρει την λύτρωση απο την ασθένεια που την βασάνιζε. Κι έτσι έγινε, ο κόσμος μου διαλύθηκε, ενιωσα ευάλωτη, ένιωσα θεατής στα γεγονότα που εξελίσονταν μπροστά μου.Έμεινα μόνη στο σπίτι μας. Το ίδιο βράδυ αφου κατάφερα να κοιμηθώ (πιστεύω οτι δεν κοιμόμουν βαρια γιατι ενιωθα το περιβάλλον δίπλα μου, άκουγα τυχόν θορύβους), ήρθε στον ελαφρύ ύπνο μου και μου'πε οτι θα τα καταφέρω να τα βγάλω πέρα, οτι τώρα που έφυγε, λυτρώθηκε απο τους πόνους.Όσο μου μίλαγε ένιωθα την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά, ένιωθα τον ιδρώτα να τρέχει στο πρόσωπο μου. Ένιωθα την παρουσία της και κυριολεκτικά είχα τρομοκρατηθεί. Όχι δεν ήταν όνειρο. Όμως φοβήθηκα και σηκώθηκα και έφυγα απο το σπίτι για να ξεχάσω. Την επομενη μάζευα τα ρουχα της. Ξαφνικά άκουσα το γνώριμο βήμα της στον διάδρομο πίσω απο μένα. Ένιωσα ολο το κορμί μου να ανατριχιάζει, για άλλη μια φορα σηκώθηκα κ έφυγα.Τέλος ήμουν πάλι στο σπίτι μας, αυτην την φορά με έναν πολύ καλό μου φίλο. Ξέχασα να σου αναφέρω κάτι σημαντικό. Η μητέρα μου υπέφερε απο γάγγραινα και αυτό λογω του σακχάρου, κινδύνευε λοιπόν να της αφαιρεθούν τα κάτω άκρα, για αυτον τον λόγο, η μόλυνση ανέδυδε μια μυρωδιά που σε επαφή με το ιώδιο που χρησιμοποιούσε, ήταν έντονη και οχι ευχάριστη. Οπως έλεγα ήμουν με εναν καλό μου φίλο, μέχρι που η γνώριμη μυρωδιά μου γαργάλισε την μύτη. Πανικοβλήθηκα αλλα δεν μίλησα για να μην με περάσει για τρελλή ο φίλος μου. Όμως στο άκουσμα των λέξεων του, ενιωσα την καρδιά μου να παει να σπάσει. Μου είπε χαρακτηριστικά "μην τρομάξεις αλλά μυρίζει έντονα το ιώδιο που χρησιμοποιούσε εκείνη". Αυτο ήταν, τότε κατάλαβα οτι δεν τα φανταζόμουνα ολα αυτά. Αυτήν την φορά είχα επιβεβαίωση. όμως εξακολουθησα κ έκανα το ίδιο λάθος. Σηκώθηκα και πάλι κ το έβαλα στα πόδια. Ένας ψυχολόγος τότε μου'πε. Η ψυχή μας έχει δυνάμεις που δεν μπορείς να φανταστείς, βγάλε τις παρωπίδες απο τα μάτια σου, και άσε τον εαυτό σου ελεύθερο στα σημάδια. Αλλωστε η κρίσιμη περίοδος είναι μεχρι τις σαράντα ημέρες. Μέχρι τότε θα την νιώθεις κοντά σου. Αργότερα όλα αυτα θα χαθούν και εσύ θα έχεις μετανιώσει που κάθε τόσο το έβαζες στα πόδια. Ύστερα απο 4 χρόνια, αλήθεια λέω , μετάνιωσα για τις συχνές μου τάσεις φυγής. Τώρα βλέπω πόσο μου λείπει αλλά είναι πλέον αργά. Τώρα απλώς χαίρομαι όταν έρχεται να με επισκεφτεί σε κάποιο απο τα όνειρα μου.
Συγνώμη για την φλυαρία μου.
Διαβάζοντας την ιστορία της scorpio_x πρέπει να πω ότι στάθηκα πολύ σ'αυτό το σημείο
quote:
Ένας ψυχολόγος τότε μου'πε. Η ψυχή μας έχει δυνάμεις που δεν μπορείς να φανταστείς, βγάλε τις παρωπίδες απο τα μάτια σου, και άσε τον εαυτό σου ελεύθερο στα σημάδια. Αλλωστε η κρίσιμη περίοδος είναι μεχρι τις σαράντα ημέρες.
Έχω αναρωτηθεί συχνά στο παρελθόν γι'αυτές τις "σαράντα μέρες". Θα ήθελα να ρωτήσω αν κάποιος από σας γνωρίζει καταρχήν από πότε χρησιμοποιούμε το 40ήμερο ως το διάστημα που η ψυχή "περιφέρεται" κοντά μας κ κατά δεύτερον... τη γνώμη σας γι'αυτό
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
Έχασα και ‘γω την μητέρα μου στην τρυφερή ηλικία των 7 μου χρόνων και ξέρω πως νιώθεις καλή μου!
Όπως έχω ξανα-γράψει σε άλλο θέμα, δυστυχώς η μητέρα μου δεν «έρχεται» σε όνειρά μου. Και γράφω δεν «έρχεται» γιατί είμαι πεπεισμένη ότι δεν έρχεται σκόπιμα, γιατί την μοναδική φορά που την είδα (ήμουν 15 χρονών και τώρα είμαι 29...) ξύπνησα ένα πραγματικό ράκος παραμένοντας έτσι για μέρες. «Επισκέπτεται» άλλους, όπως την γιαγιά μου που με μεγάλωσε και την ξαδέρφη μου που ήταν πολύ δεμένες, όχι όμως και ‘μενα.
Φίλη Valnta, δεν ξέρω γιατί, αλλά πιστεύω πολύ στην ύπαρξη των 40 ημερών. Θυμάμαι όταν την είχαμε χασει, εκείνες τις επόμενες ημέρες υπήρχαν τόσα περίεργα γεγονότα στο σπίτι μας (ανοίγματα του επάνω μέρους της ντουλάπας, ξεκάθαρα βήματα στο σπίτι μας). Ναι, πιστεύω μέσα από την καρδιά μου.
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
Αγαπητή Valnta, θα ήθελα να απαντήσω στην ερώτησή σου, αλλά θα προτιμούσα σ αυτό να μας απαντήσει η φίλη μας zezmperg. Έχει πιό ολοκληρωμένες και υπεύθυνες απαντήσεις.Ας την παρακαλέσουμε λοιπόν να μας τις δώσει.Ευχαριστώ και σένα, και εύχομαι η δραστηριότητά σου να συνεχιστεί όπως μέχρι τώρα.Υπεύθυνη. Φιλικότατα.
quote:
Γειά σας φίλοι μου.Ειμαι και πάλι μέσα.
Αγαπητή Valnta, θα ήθελα να απαντήσω στην ερώτησή σου, αλλά θα προτιμούσα σ αυτό να μας απαντήσει η φίλη μας zezmperg. Έχει πιό ολοκληρωμένες και υπεύθυνες απαντήσεις.Ας την παρακαλέσουμε λοιπόν να μας τις δώσει.Ευχαριστώ και σένα, και εύχομαι η δραστηριότητά σου να συνεχιστεί όπως μέχρι τώρα.Υπεύθυνη.
Φιλικότατα.
Καλέ μου φίλε glinaaea σε χαιρετώ.
Τι να πω για τα πολύ καλά σου λόγια;
Πραγματικά με εντυπωσιάζεις και μετά από 30 τόσα χρόνια φιλίας!
Σε ευχαριστώ.
Μόνο που η αγαπητή φίλη Valnta ζήτησε την δική σας γνώμη και απόψη και φυσικά θα ΠΡΕΠΕΙ ΕΣEIΣ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΤΕ μια και στο topic δεν είχα εως τώρα ενεργή συμμετοχή...
Είναι αλήθεια ότι ενώ παρακολουθώ τα περισσότερα topic, δεν πολύ έχω συγγραφικές συμμετοχές, διότι ο χρόνος μου είναι αρκετά περιορισμένος.
Σε πάρα πολλά με κάλυψε η απάντηση του Πασχάλη καθώς και της φίλης Valnta.
Όταν βρω λίγο χρόνο υπόσχομαι πως θα στείλω το μήνυμά μου.
Φιλικά και καλή συνέχεια.
Σας χαιρετώ.
Όποια ιστορία έχω ακούσει, ή καλύτερα, όποια ιστορία έχω ακούσει κ πιστέψει,σχετικά με επισκέψεις ή έστω "σημάδια" από ανθρώπους που έχουν πεθάνει, όλες μα όλες είναι μέσα σ'αυτό το χρονικό όριο.
Δεν το βρίσκεται λίγο περίεργο? Κάποιος που έχει απελευθερωθεί από τα γήινα δεσμά να "υπακούει" στον γήινο χρόνο?
Κάποτε αναρωτιόμουνα κ για το "σαράντισμα" των μωρών.Δέχτηκα όμως σαν εξήγηση ότι τις πρώτες μέρες της ζωής τους δεν έχουν ακόμα αναπτύξει ικανοποιητικές άμυνες ενάντια στα διάφορα μικρόβια.Τώρα..το ξανασκέφτομαι...
Αγαπητέ glinaaea... σ'ευχαριστώ!
Καλή μου zezmperg, εύχομαι να βρεις σύντομα λίγο χρόνο για να ρίξεις κάποιο φως στο μυστήριο των 40 ημερών
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
Ένα απ'τον πάρα πολύ παλιό καιρό θέμα, ερχόμαστε σήμερα να το συζητήσουμε πάλι και εύχομαι να μην οδηγηθούμε σε λάθος συμπεράσματα.
Όταν οι πρώτοι άνθρωποι ανακάλυψαν πως δεν τελειώνουν εδώ όλα, μα υπάρχει κι ένας αόρατος κόσμος, ο κόσμος της επιστήμης της ψυχής, της νόησης, του πνεύματος κι ό,τι εκεί συνεχίζει να ζει το ουσιαστικότερο μέρος του "είναι" του. Αναζήτησε εκείνους τους τρόπους όπου θα του επέτρεπαν να γνωρίσει την άϋλη επέκταση του συνόλου "σύμπαντος" όπου κι η ανθρωπότητα, ήταν ένα μέρος του, με την έσω-επιστήμη της μεταφυσική.
Άγνωστο χρονικά πότε, μα ήδη ξέρουμε πως οι αρχάνθρωποι (Ελλάδα 50.000-75.000 χιλιάδες χρόνια) είχαν το έθιμο της εμβρυακής ταφής, δηλαδή, έθαβαν τους νεκρούς στη στάστη που έχει το έμβρυο επί της κύησης. Έτσι "πιθανών" επέστρεφε μέσα απ'την σαμανική πίστη του και πάλι στον τόπο απ' όπου προήλθε.(Πρώτα ήδη σπέρματα στη γνώση της μετασάρκωσης).
Πριν 20.000-15.000 χιλιάδες χρόνια άρχισαν να θάβουν τους νεκρούς με κάποια αγαπημένα τους αντικείμενα, ή πράγματα που θα τους ήταν χρειαζούμενα στον άλλο κόσμο, όπως πιάτα, κύπελλα, ρούχα, κ.τ.λ. Έως το σημείο, που λαοί (Σκύθες) τους έτρωγαν για να αναγεννηθούν μέσα τους οι όποιες δυνάμεις κατείχε ο νεκρός. (Κίνα) οι Κινέζοι βασιλιάδες απαιτούσαν στο θάνατό τους να τους συνοδεύουν οι καλύτεροι φίλοι και οι γυναίκες τους. (Ινδία) να εξαναγκάζουν την γυναίκα του νεκρού να τον ακολουθήσει -με τον φρικτό θάνατό της στην πυρά- στο μεταθανάτιο ταξίδι για να τον υπηρετεί και εκεί! Άλλοι πάλι λαοί (Αίγυπτο) ταρίχευαν τους επίσημους νεκρούς τους με τα σύμβολα ζώα τους και κάποιους δούλους.
Η μελέτη της γνώση όμως, ενός "άλλου" παντοτινού και αληθινού κόσμου, οδήγησε την ανθρώπινη σκέψη στην ανάγκη της προετοιμασίας για την είσοδό (όταν θα ερχόταν εκείνη η στιγμή) στον "άλλο" κόσμο και τούτο έγινε εφικτό με τις διάφορες μορφές μύησης.
Οι λαοί της ανατολικής Μεσογείου μέσα απ'τα μυστήρια, Πελασγων, Καβείρων, Κυβέλης και Αττη, Ορφέα, Οσίρη, Περσεφόνης, Αδωνις, κ.τ.λ. προπαρασκεύαζαν με την λειτουργική της τέλεσης, την ανθρώπινη οντότητα -που είναι διαμερισμένη σε ενεργειακά σώματα- για το αιώνιο ετούτο ταξίδι...
Ο χρόνος προετοιμασίας ήταν ανάλογος των εθίμων αλλά και των διαφόρων βαθμών (επίπεδα μύησης) του λαού και των μυημένων. Έτσι έχουμε και τα διάφορα μετά θανάτου χρονικά στάδια, όπου η ψυχή διαχωρίζετε του πνεύματος αλλά και όλων των άλλων ενεργειακών σωμάτων που την περιέβαλαν καθώς ήταν μετασαρκωμένη για να συνεχίσει το ταξίδι της.
Η φυσική φθορά του νεκρού σώματος -του μέχρι πρώτιστος ενιαίου όντως- συνυπαγορεύει στο πως τα ενεργειακά σώματα αποσυνθέτονται διαχωριζόμενα του θείου σπινθήρα, όπου σήμερα η κλασική επιστήμη έρχεται να επιβεβαιώση.
Τα χρονικά στάδια αποχωρισμού είναι τα εξής:
1ο) Στάδιο. Η πρώτη αποχώρηση της ψυχής, του θείου σπινθήρα από το πνεύμα και ολική νέκρωση της ύλης του όν.
2ο) Στάδιο. Στις τρεις πρώτες ημέρες εμφανίζετε βιολογικά η αποσύνθεση στην περιοχή της 6ης έδρας (τσάκρας), στο λεγόμενο τρίτο μάτι. (Οφθαλμοί εγκέφαλος). Αποχώρηση του θείου σπινθήρα απ'του δεύτέρου βασικού ενεργειακού σώματος.
3ο) Στάδιο. Στις πέντε με επτά ημέρες έχουμε τον τυμπανισμό του νεκρού σώματος. Η αποσύνθεση της 5ης έδρας στην περιοχή του Λαιμού και η τρίτη βασική αποχώρηση απ'το τρίτο ενεργειακό σώμα.
4ο) Στάδιο. Στις εννέα ημέρες, η αποσύνθεση της 4ης έδρας στη περιοχή της καρδιάς με την σαπουνοποίηση.
5ο) Στάδιο. Στις τριάντα με σαράντα ημέρες ήδη το νεκρό σώμα έχει περάσει στην πορεία της ολικής αποσύνθεσης και γίνεται ο αποχωρισμός του πέμτου ενεργειακού σώματος, αλλά κι ο τελικός αποχωρισμός πνεύματος-ψυχής που και η κάθε ετούτη οντότητα θα βαδίσει προς τον δικό της προορισμό. Είναι η αποσύνθεση του Ηλιακού πλέγματος, της τρίτης έδρας.
6ο) Στάδιο. Στους έξη με εννέα μήνες έχουμε μόνο την αποσύνθεση του ενεργειακού σώματος της δεύτερης έδρας.
7ο) Στάδιο. Μετά τον χρόνο της πρώτης ενέργειας (θανάτου της ύλης) έχουμε την αποσύνθεση του εβδομου ενεργειακού σώματος.
Ετούτη τη φυσική αποσύνθεση του νεκρού σώματος, που σε πολύ γενικές γραμμές σας ανέλυσα. Οι διάφορες μυητικές δοξασίες της έδωσαν και τον χαρακτήρα που έως και στις ημέρες μας υπάρχει, ενσωματωμένη πλέον, στα διάφορα θρησκευτικά συστήματα.
Πιστεύω να μην σας μπέρδεψα προσπαθώντας να τα κάνω απλά και κατανοητά από όλους.
Σας χαιρετώ φιλικά.