- Η εκπλήρωση του προσωπικού μας μύθου - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Έλαβα το θάρρος να ανοίξω ένα καινούργιο θέμα, για να ακούσω και τις γνώμες τρίτων, για κάτι που απασχολεί εδώ και καιρό... κάποιον.
Κάποιον που δεν είναι ευχαριστημένος όσο θα ήθελε, από αυτό που είναι και από τον τρόπο που ζει και όχι μόνο...
Εδώ και καιρό θέλει να αλλάξει τα πάντα στη ζωή του.
Είναι κάτι που ήθελε να το κάνει και πριν 9 χρόνια, αλλά δεν το τόλμησε τότε, τη τελευταία στιγμή.
Τώρα "όλα γύρω του" του λένε ότι είναι η ώρα να παρατήσει τα πάντα και να αλλάξει τη ζωή του, αλλά και η συνήθεια είναι το καλύτερο και το χειρότερο πράγμα...
Το τελευταίο καιρό διάβασε την ουράνια προφητεία του J.Redfield, αμέσως μετά τη συνέχειά της τη 10 επίγνωση και μαζί τον Αλχημιστή του P.Coelho.
Όσοι έχουν διαβάσει την ουράνια προφητεία θα θυμούνται φυσικά ότι οι συμπτώσεις που συμβαίνουν στη ζωή μας δεν είναι τυχαίες αλλά έχουν πάντα κάποιο μήνυμα να μας δώσουν.
Ήταν εντυπωσιακός ο τρόπος που έφτασε στα χέρια του αυτό το βιβλίο αν το δούμε από το πρίσμα αυτό.
Κάπου στο δίκτυο είχε δει μια αναφορά σ αυτό το βιβλίο (μαζί με κάποιο άλλο), πριν μήνες, το σημείωσε, αλλά δεν προχώρησε να το πάρει και δεν θα μάθει ποτέ αν θα το έκανε.
Ώσπου μια μέρα κάποιο πολύ κοντινό και αγαπημένο του πρόσωπο, (από πολύ μακριά) πήγε σε μια έκθεση βιβλίου και το αγόρασε.
Θυμήθηκε αμέσως σε ποιό βιβλίο αναφερόταν και του το έστειλε πριν καν το διαβάσει, γιατί ήταν σαν "γραμμένο" να το δει, αυτός τουλάχιστον αυτό πιστεύει.
Μετά από λίγες μέρες, ήταν σε κάποιο σπίτι γνωστών(επαγγελματική γνωριμία), κάποια γυναίκα που μόλις είχε γνωρίσει χωρίς να ξέρει τίποτα γι όλα αυτά, ήθελε να του δώσει την περίληψη της κοιλάδας των ρόδων, καθώς τον είδε να το παρατηρεί και αυτός αρνήθηκε.
Της είπε μάλιστα ότι δεν θα το πάρει, διότι βιβλία δεν δανείζεται.
Του ανταπάντησε ότι δεν θα του το δανείσει αλλά θα του το χαρίσει.
Και επέμενε να πάρει όποιο βιβλίο θέλει από τη βιβλιοθήκη της.
Τότε δέχτηκε το δώρο αλλά πήρε κάποιο άλλο τελικά.
Τον αλχημιστή!!!
Χωρίς να ξέρει τι είναι, απλά και μόνο γιατί το είδε σε ένα ράφι και κάτι του έλεγε ότι πρέπει να το διαβάσει.
Φαίνονται όλα παράξενα αλλά είναι αλήθεια και δεν έχω λόγο για το αντίθετο.
Όλοι γύρω του τον θεωρούν ευτυχισμένο και αρκετά επιτυχημένο στη δουλειά του, αλλά το κυριότερο, με πολύ μεγάλες δυνατότητες για να πετύχει πάρα πολλά ακόμα.
Η εκπλήρωση του προσωπικού μας μύθου είναι το θέμα του Αλχημιστή.
Αυτός ο φίλος μου δεν έχει κάνει ακόμα οικογένεια, αν και υπάρχει κάποια πολύ μακριά του, έτοιμη να τον ακολουθήσει, όπου αποφασίσει να πάει ή να "μείνει".
Η περιουσία του είναι αρκετή, οι προοπτικές του περισσότερες.
Όλα ως τώρα χτίστηκαν με πολύ κόπο...και όλα χτίστηκαν πάνω του, αλλά νιώθει ότι το πνεύμα του είναι πίσω από τα μάτια ενός Αετού, το σώμα του σ΄ένα χρυσό κλουβί και η καρδιά του κάπου πολύ μακριά.
Και δεν έχει εκπληρώσει το προσωπικό του μύθο.
Οι ινδιάνοι της Βόρειας Αμερικής πιστεύουν ότι τα ζώα που εμφανίζονται μπροστά μας ξαφνικά, πάντα έχουν κάτι να μας πουν (10 επίγνωση της ουράνιας προφητείας), πεποίθηση δανεισμένη από τους ινδιάνους, το χω δει ξανά.
Εδώ και καιρό παρ ότι ζει στη φύση, το μόνο ζώο που έβλεπε μπροστά του για πολλά βράδυα, ήταν νυχτερίδες.
Δεν έδινε σημασία, ώσπου ένα βράδυ ήρθε μια από τα δεξιά του, πέταξε πάνω από το κεφάλι του 3 φορές, πάλι δεν της έδωσε σημασία και τελικά βούτηξε πάνω του, (ε τότε ταρακουνήθηκε από τη καρέκλα:-) ), γύρισε κι έφυγε.
Τι είναι η νυχτερίδα? Ενα ζώο που δεν βρίσκει το δρόμο του βάσει αυτών που βλέπει (γιατί δεν βλέπει) αλλά αυτών που νιώθει.
Ο θησαυρός το πιο πιθανό να είναι εδώ που είναι ο "κάποιος" τώρα, αλλά μήπως αυτό που αξίζει είναι το ταξίδι???????
ΕΓΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Η ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΑΣ ΜΥΘΟΥ, ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΘΕ ΥΛΙΚΗ ΘΥΣΙΑ.
ΕΣΕΙΣ????
Σίγουρα η εκπλήρωση του προσωπικού μας μύθου αξίζει κάθε υλική θυσία. Αλλά πρέπει να νιώθει κάποιος δυνατά το κάλεσμα.
Δεν κατάλαβα όμως ποιο είναι το δικό σου κάλεσμα και σε τι θα μπορούσε κάποιος να σε βοηθήσει.
Αν μπορείς και θέλεις διαφώτισέ μας περισσότερο.
Μία κινέζικη παροιμία λέει:
" Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα εάν τα πουλιά της δυστυχίας πετάνε πάνω απο το κεφάλι σου . Μπορείς όμως σίγουρα να τα εμποδίσεις να κάνουν την φωλιά τους στο κεφάλι σου".
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΩ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΝΕΡΟ
ΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΝΑ ΠΙΕΙΣ
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΗ
ΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΩ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ
ΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙΣ
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΩ ΓΙΑ ΦΩΣ
ΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΝΑ ΒΙΩΣΕΙΣ
ΟΛΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΟΥ
ΑΝ ΨΑΞΕΙΣ ΘΑ ΤΑ ΒΡΕΙΣ
Αφού πρώτα σας ευχαριστήσω για τη συμμετοχή.
Κάποιος ζει μόνος και είναι 35 ετών.
Είναι πλέον η ψυχή και το σώμα μιας οικογενειακής επιχείρησης, που προϋπήρχε αυτού και έχει εξελιχθεί τα 10 τελευταία έτη αφάνταστα, με σκληρή και επίπονη δουλειά και πολλές θυσίες από όλους.
Πριν από 11 χρόνια ήθελε να φύγει για το άγνωστο και να μη συμμετέχει σ’ αυτό που υπήρχε, κυρίως των κακών σχέσεων με κάποιο μέλος…, μα τον έπεισαν… και ακολούθησε την «παράδοση».
Η «παράδοση» διογκώθηκε, μεγάλωσε, δυνάμωσε, αλλά δεν τον «γέμισε» και οι κακές σχέσεις παραμένουν.
Αυτά τα λίγα χρόνια που πέρασαν δεν έζησε τίποτα.
Η «παράδοση» έπρεπε να μεγαλώσει (με θυσίες), για ένα καλύτερο μέλλον.
Όσο όμως μεγάλωνε (τι ειρωνεία) γεννούσε μεγαλύτερα οράματα, τα μεγαλύτερα οράματα δημιουργούσαν μεγαλύτερες επιθυμίες, οι μεγαλύτερες επιθυμίες ήθελαν περισσότερο κόπο και πάλι απ’ την αρχή και πάλι απ’ την αρχή και ο κύκλος συνεχίζεται…αλλά δεν οδηγεί πουθενά.
Και το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν τα καταφέρνει ή ότι δεν μπορεί.
Αλλά μόνο ένα πράγμα, Δεν είναι το δικό του όνειρο.
Τώρα όλα είναι χτισμένα πάνω του με αποτέλεσμα αν φύγει να γκρεμιστούν.
Κόποι δικοί του και άλλων.
Ο δαίμων όμως Φίλε Πλωτίνε ζει μέσα του και τον τρώει λίγο-λίγο, όπως εσύ έχεις δίκιο σε όλα.
Εδώ και κάποιο καιρό θέλει να τα σβήσει όλα και να χαθεί, όχι για λίγο αλλά για πάντα.
Σκέπτεται και τους άλλους, αλλά η φωνή μέσα του δεν ησυχάζει.
Υπάρχει και κάποια, 2 χρόνια τώρα μακριά του, που τον περιμένει ή την περιμένει. Πρόσφατα της είπε για το κάλεσμα που νιώθει, αλλά και τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν, δήλωσε ότι θα τον ακολουθήσει σε ότι αποφασίσει και το πιστεύει, τη ξέρω καλά, άρα αυτή δεν τον πιέζει για να αποφασίσει.
Είναι φίλος κι αυτό είναι το θέμα.
Όλα όσα έγραψα ανοίγοντας τη συζήτηση, με το πρώτο γράμμα, είναι γεγονότα, που δένουν ένα-ένα, τώρα που δεν κλείνει τα μάτια και τα βλέπει.
Είμαι σίγουρος ότι θέλει πολύ να πραγματοποιήσει το προσωπικό του μύθο.
Και δε του λείπει το θάρρος.
Νομίζω ότι νιώθει τύψεις για τους άλλους.
Εγώ του είπα ξεκάθαρα να ΦΥΓΕΙ.
Μερικές φορές όμως αμφιβάλλω κι εγώ.
Γιατί είναι πολλά τα όνειρα που θα χαθούν!!
αλλά δεν τα νιώθει και τόσο δικά του!!
ΟΠΩΣ ΕΙΠΕ ΚΑΙ Ο P.Coelho ΟΤΑΝ ΚΑΤΙ ΤΟ ΘΕΛΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΟΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΣΥΝΟΜΟΤΕΙ ΓΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙΣ
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΕΚΠΛΗΡΩΘΕΙ Ο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΣΟΥ ΜΥΘΟΣ ΤΟΤΕ ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ
DREAMWALKER
Το να πώ τη γνώμη μου, είναι ΑΠΛΟ μιάς και το θέμα δεν με απασχολεί ΑΜΕΣΑ.
Το ίδιο ισχύει ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ φίλε μου, το "πρόβλημα" δεν είναι ΔΙΚΟ ΣΟΥ άρα κατα τη γνώμη μου είναι "παρακινδυνευμένο" να πούμε "ΑΣΠΡΟ ή ΜΑΥΡΟ".....
Θα θέσω όμω και εγώ κάποια ερωτήματα....
Απο ότι κατάλαβα, ο φίλος "μας" είναι σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση, σωστά;;;
Αν ΔΕΝ ΗΤΑΝ σε αυτή την οικονομική θέση και ΦΥΣΙΚΑ, δέν είχε μεγαλώσει με όλες αυτές τις "ανέσεις", θα το σκεφτόταν ακόμα αυτό το "προσωπικό κάλεσμα στον μύθο του";;;
Αν ΝΑΙ, τότε ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ, να τα είχε ΗΔΗ ΠΑΡΑΤΗΣΕΙ, τότε πρίν απο 11 χρόνια....
Αν ΟΧΙ, τότε ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ να τα παρατησει και να φύγει....
Μην ξεχνάμε ότι ΗΔΗ έχει επιλέξει τον "δρόμο της μαθητείας ΜΕΣΑ στη κοινωνία" και με το να αλλάξει ΤΩΡΑ τον δρόμο του, μπορεί και να "χαθεί"....
Αυτό δεν είναι αυθαίρετο συμπέρασμα δικό μου, αλλά είναι το αποτέλεσμα έρευνας αρκετών ετών (πάνω απο 15)...
Το να τα "πετάξουμε ΟΛΑ" είναι ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΑ εύκολο, ίσως και πολλές φορές ΑΝΑΓΚΑΙΟ, αλλά είναι και ένα είδος "λιποτακτείας" απο τον "στρατιώτη - μαθητή"...
Είναι μια "εγκατάληψη θέσης μάχης εν ώρα πολέμου" και αυτό όπως ίσως να γνωρίζεται καλοί μου φίλοι, είναι παράπτομα που στην καλύτερη περίπτωση μας οδηγά στο ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ...
Φυσικά μιλώ ΕΝΤΕΛΩΣ αλληγορικά...
Μιλώ για το ΚΑΡΜΑ που ΗΔΗ έχουμε διασαλέψει για ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ και που θα το αφήσουμε ΚΑΙ ΠΑΛΙ για μια επόμενη φορά να το επαναφέρουμε σε ΑΡΜΟΝΙΑ....
Δεν ξέρω άν βοηθώ στη κουβέντα, αλλά αυτές είναι "κάποιες" απο τις σκέψεις μου για να συνεχίσουμε ακόμα πιό πέρα τη κουβέντα....
Φιλικά,
Κέλσος
Αγαπητέ φίλε Κέλσο, όταν βρέχει η OTENET χάνεται συνήθως, έτσι κι εγώ δίνω συνέχεια απαντώντας στις ερωτήσεις σου σήμερα.
Αν πούμε ότι ο φίλος μας είναι σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση, αφήνουμε να εννοηθεί ότι είναι ένα εύπορο άτομο, άνετο οικονομικά, που ακόμα κι αν φύγει δεν θα δυσκολευτεί μέχρι να φτιάξει πάλι τη ζωή του .
Κατ’ αυτή την έννοια, όχι, δεν είναι σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση.
Είναι μέλος μόνο σε μια επιχείρηση με μεγάλη δυναμική, η οποία είναι έχει πάντα πολλές απαιτήσεις, αποδίδει σίγουρα βέβαια, αλλά δεν είναι σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση (με τη προηγούμενη έννοια) , ούτε καταθέσεις έχει, ούτε ακίνητα να κάθεται και να εισπράτει.
Οι γονείς του ξεκίνησαν χωρίς τίποτα (κάποτε) και ο ίδιος από μικρός όταν δεν είχε σχολείο δούλευε πάντα, λίγο από ανάγκη και λίγο για τη σωστή διαμόρφωση της προσωπικότητάς του…
Οι γονείς του απλά ήταν ερωτεύθηκαν, το αποφάσισαν, δεν ρώτησαν κανένα, ενώθηκαν και μαζί ένωσαν ένα παλιό ψυγείο (δώρο), ένα τραπέζι (δώρο κι αυτό), μια καρέκλα και ένα τελάρο για τον έτερο του ζευγαριού, και ξεκίνησαν.
Απλά ήταν επίμονοι, έξυπνοι, δούλεψαν πολύ και μάλιστα μέχρι ο φίλος μας να φθάσει στην ηλικία των 15, είχε προλάβει να τους δει να ξεκινάνε τη καριέρα τους για 2η φορά από την αρχή σε έναν άλλο τόπο, πάλι από το μηδέν.
Τέλος έχει και 3 αδερφές, αρκετά μεγάλες.
Γι αυτό συμφωνώ μαζί σου και πιστεύω κι εγώ, πως αν είχε μεγαλώσει με ανέσεις, ίσως να μην ένιωθε τέτοιο κάλεσμα. Τώρα όμως είναι αλλιώς.
Γιατί δεν έφυγε πριν από 11 χρόνια που ήταν πιο ελεύθερος να το κάνει?
Η απάντηση είναι ότι, όσο κι αν οι υπάρχουσες καταστάσεις, δεν ήταν αυτές που επιθυμούσε, δεν ένιωθε έτοιμος, δηλαδή «γεμάτος εφόδια» ή «ψυχική δύναμη» ή «ικανότητες» όπως θέλετε πείτε το, να πραγματοποιήσει το προσωπικό του μύθο.
Υποθέτω ότι φοβόταν πως δεν ήταν ικανός τότε να τα καταφέρει.
Το ΚΑΡΜΑ θα το διασαλέψει αναπόφευκτα, αλλά νιώθει ότι, ΤΩΡΑ, θα το φέρει σε αρμονία όπως την εννοεί ο ίδιος. (αν κατάλαβα καλά τι εννοείς για το κάρμα, δεν είμαι απόλυτα σίγουρος, μάλλον αναφέρεσαι σε «ισορροπίες»).
Η συμμετοχή όλων, όσων την εκδήλωσαν σε αυτό το θέμα, είναι πάντα βοήθεια στη κουβέντα και ευχαριστώ και ίσως να βγει και κάτι.
Πάντως θα επαναλάβω για μια ακόμη φορά, το ίδιο είχα πει και όταν γράφτηκα στο site, ότι εκτίμησα και εκτιμώ βαθύτατα, το ύφος το ήθος και την ευγένεια όλων όσων είναι μέλη του.
Και το γεγονός ότι κανείς δεν δείχνει απόλυτος και παντογνώστης, μέσα εδώ, αλλά ψάχνει ακόμη, όσα κι έχει «αποκτήσει», μου θυμίζει την απάντηση του μαντείου των Δελφών σε κάποιον (δυστυχώς έχασα το βιβλίο που ανέφερε τον ερωτώντα σε πρόσφατο ταξίδι και δε τον θυμάμαι τώρα), στην ερώτηση «ποιος είναι ο σοφότερος άνθρωπος στον κόσμο?». Η Πυθεία απάντησε «ο Σωκράτης, γιατί πιστεύει ότι δεν ξέρει τίποτα.»
Το πλέον βέβαιο για τα περισότερα, αν ΟΧΙ ΟΛΑ τα μέλη του Esoterica.gr είναι ότι διακρίνονται για την Ψυχική ανάγκη του "ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΩ"
Κατ'αυτή την έννοια, ΟΛΟΙ ΜΑΣ είμαστε μαθητές του "σοφότερου ανθρώπου", του Μέγα Σωκράτη και τουλάχιστον η μειδαμεινότητά μου πολεμά να κάνει "γνωστό" ότι
ΟΤΙ
ΟΥΔΕΝ ΟΙΔΑ
Επακόλουθω όλων αυτών, είναι φυσικά να "γνωρίζεις" κάποια μέρη του κόσμου, αλλά είναι προτιμότερο να εφαρμόζουμε την Δελφική εντολή,
Το παρόν λοιπόν τόπικ, έχει να κάνει ΑΜΕΣΑ θα έλεγα με την παραπάνω εντολή και προσπαθούμε να την ανιχνεύσουμε στην καθημερινότητά μας.
Θα ήθελα λοιπόν φίλε Πυθαγόρα, να μου διευκρινήσεις ΑΝ μπορείς, τι είναι αυτό που θεωρείς "Προσωπικό Μύθο". Ισως να έπρεπε να την είχα ΗΔΗ θέση την ερώτηση αυτή στην αρχή, αλλά έστω και τώρα... χαλάλι!!!
Το ερωτώ αυτό, γιατί απο την "ομιχλόδη" θα έλεγα αρχική τοποθέτησή σου, κατάλαβα ότι η όλη αποροία, έχει να κάνει με την Εσωτερική Αναζήτηση του Εαυτού.
'Ομως απο την τελευταία σου απάντηση συμπεραίνω ότι αναφέρεσαι σε μια "καθαρά" ερωτική ιστορία 
Ας ξακαθαρίσουμε αυτή την "ομίχλη" και μετά συνεχίζουμε...
Πάντως ορθά με αντιλήφθηκες στα περί Κάρμα. Μίλησα για ΙΣΟΡΟΠΙΑ και ΑΡΜΟΝΙΑ. Το Κάρμα ΔΕΝ είναι "κακές" ή "καλές" πράξεις, είναι απλά ΠΡΑΞΕΙΣ...
Σωστά λοιπόν είπες πως ο φίλος σου νομίζει πως θα το φέρει σε Αρμονία. (Μιλάμε για κάποιες "παλιές" πράξεις που ΙΣΩΣ να είχαν διασαλέψει την ΙΣΟΡΟΠΙΑ και την ΑΡΜΟΝΙΑ).
'Ομως φίλε μου ας ΜΗΝ ξεχνάμε ότι ΑΝ και ΟΤΑΝ "παρατήσει" ΤΩΡΑ κάποιες ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ καταστάσεις, προσπαθώντας να ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΕΙ κάποιες παλαιότερες, τότε είναι ΠΛΕΟΝ ΒΕΒΑΙΟ ότι στην επόμενή ή επόμενες σαρκώσεις του θα έχει ΚΑΙ αυτή την διαταράξη της ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ αρμονίας να επαναφέρει σε τάξη...
Τέλος πάντων, περιμένουμε την διευκρίνησή σου και συνεχιζούμε...
Πάντα φίλος,
Κέλσος
To provlhma dhmiourgeitai afotou katalabeis oti kati den paei kala, kai o eautos sou arxizei kai epanastatei.Den tou einai arketo auto pou zei.Pws omws 0a dialekseis auto pou xreiazesai na akolou0hseis...(akougetai periergo)?Otan arxizeis kai synhdhtopoieis, tote ksekinane kai ta provlhmata.Einai kalytera na akolou0hseis thn eswterikh anazhthsh h apla na akolou0hseis ta enstikta sou.Poios einai o stoxos?De mporeis na valeis ena stoxo dioti den ksereis ousiastika pou odhgei o 0anatos,se mia allh zwh,anwterh isws h apla me ton yliko 0anato eperxetai kai o pneumatikos?Mono an 0a mporouses na ksereis tote mono 0a hsoun sigouros gia ton proswpiko sou my0o (an aksizei na ton akolou0hseis h oxi).Den eimaste sigouroi oute gia thn idia mas thn yparksh.Etsi kai o Kartesios,to provlhma tou htan oti de mporouse na vrei kati to opoio na htan adiamfisbhthta alh0ino eixe provlhma na vrei ena reference point opou 0a orize tis skepseis tou.O Kami pisteue oti to monadiko filosofiko provlhma pou yparxei einai to provlhma ths autoktonias,to na krineis an aksizei ton kopo na zhseis th zwh h oxi,kai fysika analoga to epekteinoume sto an aksizei na bazeis proswpikous my0ous...!
H Py0eia edwse apanthsh ston Xairefwnta,enan paidiko filo tou Swkrath o opoios eixe thn periergei na rwthsei gia to poios einai sofoteros olwn (Apologia Swkratous).
UFO-TIS
Προσωπικός μύθος?
Δύσκολο, να ορίσω απόλυτα τον όρο, όσο κι αν εγώ νομίζω ότι τον νιώθω.
Δεν είναι η επιθυμία να ακολουθήσεις αυτό που σου λέει η καρδιά σου πάντως.
Γιατί η καρδιά εκφράζεται μέσω του έρωτα και της αγάπης κι αυτό δεν είναι προσωπικός μύθος, όσο κι αν κάποιες φορές ομοιάζει.
Πιστεύω ότι, την εκπλήρωση του προσωπικού μας μύθου, αρχίζουμε να την νιώθουμε, όταν αρχίζουμε να ψάχνουμε τον κόσμο γύρω μας.
Γίνεται πιο έντονη όταν στρέφουμε την αναζήτηση μέσα μας.
Και γίνεται αυτοσκοπός, όταν βλέπουμε ότι κάτι πλέον δεν πάει καλά μέσα μας.
Και μόνο εκεί.
Όταν νιώθουμε ότι το είναι μας, (μπορεί η ψυχή μας, ίσως και κάτι πιο σύνθετο μαζί με το πνεύμα μας), δεν βρήκε ακόμα αυτό που ποθεί ή πόσο μάλλον το χειρότερο, δεν αγωνίζεται για να εκπληρώσει αυτό που επιθυμεί, αρχίζουν κάπως να γεννιούνται ερωτήματα και προβλήματα μέσα μας.
Και εκκινούμε την αναζήτηση στις πιο αγνές μας επιθυμίες, στα πιο απόκρυφα βάθη του πνεύματος και της ψυχής, για την ανακάλυψη του ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΥΘΟΥ… ή …ΤΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ «ΕΔΩ».
Αν πραγματικά ταυτίζονται αυτά τα δυό… και θα «πρέπει» να ταυτίζονται.
Το γεγονός με το φίλο μου ήταν μόνο η αφορμή για να προσπαθήσω να ανακαλύψω τι έχει πραγματική αξία…
Όταν «μαθαίνεις» μεγαλώνοντας, ότι πρέπει να αγωνιστείς και να παλέψεις για να αποκτήσεις όσο περισσότερα υλικά αγαθά μπορείς (γιατί έτσι νιώθεις όμορφα και αναγνωρίζεσαι…) και στη πορεία ανακαλύπτεις πως όσα κι αν είναι αυτά που απόκτησες, αξίζουν λιγότερο από το να γύρεις δίπλα σ’ένα κελαριστό ρυάκι στη πλαγιά ενός όμορφου βουνού, άδειος «πραγματικά» από άγχη που σε πνίγουν, ε, τότε αρχίζεις να ψάχνεις το προσωπικό σου μύθο.
Κι αρχίζεις να μη μπορείς να σταθμίσεις τη ζωή που έχεις με αυτή που θέλεις…
Αυτό είναι ο προσωπικός μύθος για μένα και πιστεύω φαίνεται ότι η απορία μου έχει να κάνει, με την εσωτερική αναζήτηση του εαυτού.
Ίσως όμως να έκανα και λάθος που έθεσα το θέμα, γιατί ίσως να είναι πολύ «προσωπικό» και η μόνη απάντηση που επιδέχεται, να είναι το ΓΝΩΘΙΣ ΕΑΥΤΟΝ .
Φίλε fmo, συμφωνώ μαζί σου, αυτό είναι το πρόβλημα.
Πως κάποια στιγμή αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά.
Και ο εαυτός σου αρχίζει να επαναστατεί.
Από κει και πέρα ποτέ δεν θα είσαι ευχαριστημένος κατά τη γνώμη μου, αν δεν αλλάξεις τα πράγματα.
Μόνο αυτός είναι ο δρόμος, αλλά πρέπει να νιώθεις το συναίσθημα δυνατό και να ’σαι ΣΙΓΟΥΡΟΣ για το τι θα σε κάνει ευχαριστημένο.
Αγαπητέ Πυθαγόρα, ο φίλος σου δεν είναι μόνος στο πρόβλημά του.
Θα μπορούσα να βάλω και τον εαυτό μου μέσα, αρκετούς που γνωρίζω, και θα διακινδύνευα να βάλω και σένα, με όλο τον σεβασμό. Είναι το θέμα της εσωτερικής αναζήτησης, πράγμα παράλογο, ανήκουστο για την πλειοψηφία των ανθρώπων, μακάριοι εκείνοι...
Αν από τους προηγούμενους συνομιλητές δεν έχει ήδη εκμαιεύσει απάντηση ο φίλος σου, εγώ θα πρότεινα αυτά που προτείνω και στον εαυτό μου.
Αν σήμερα ήταν η (χτύπα ξύλο) τελευταία του ημέρα τι απόφαση θα έπαιρνε; Και αν θα έπαιρνε "δύσκολες" αποφάσεις και σκέπτεται το θέμα του χαμένου χρόνου κλπ. κλπ. εδώ υπάρχει η λαϊκή σοφία που μας διδάσκει: "Μακρύ το σχοινί δεν φτάνει, κοντό φτάνει και περισσεύει"
Έχω διαβάσει όλα τα βιβλία που ανέφερες χωρίς να μπω σε πρακτικές, γνώριζα όμως από πρότερη εμπειρία τη ύπαρξη των "συμπτώσεων", επειδή τα τελευταία χρόνια είμαι αρκετά βυθισμένος στη ρουτίνα ομολογώ πως εξοργίστηκα όταν πριν κανα δυο χρόνια διάβασα το βιβλίο "Ο Αλχημιστής" με τον δύστυχο συγγραφέα του που σε τίποτα δεν μου έφταιγε - απλώς γιατί μου θύμιζε κάτι που είχα αμελήσει.
Η τοποθέτησή σου "Η ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΑΣ ΜΥΘΟΥ, ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΘΕ ΥΛΙΚΗ ΘΥΣΙΑ" με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.
Τελικά ίσως να έχουν δίκιο, παντού υπάρχει ένας μύθος. 
O φίλος μου πήρε ήδη το μύνημα που έπρεπε.
Το μόνο που μένει να δω είναι αν θα πραγματοποιήσει την επιθυμία του τελικά ή αλλάξει γνώμη.
Για την "τελευταία μέρα..." έχω να πω, ότι δε ξέρω, αν όντως είναι κριτήριο, για συμπεράσματα.
Κι αυτό γιατί φαντάζομαι ότι με τέτοιο δίλλημα, όλοι οι άνθρωποι τη τελευταία μέρα τους, θα προσπαθούσαν να ΖΗΣΟΥΝ τον ανεκπλήρωτο πόθο τους, αυτό που δεν κατάφεραν ή δεν επεδίωξαν μέχρι αυτή τη στιγμή να να νιώσουν.
Το ερώτημα όμως που μου γεννιέται είναι: γιατί θα πρέπει να περιμένουμε τη τελευταία μας μέρα για κάνουμε αυτό που θα βοηθήσει τη ψυχή μας να ευφρανθεί και δεν το κάνουμε ΤΩΡΑ.:-)Ετσι απλά γιατί να μη το κάνουμε τώρα.
Τελικά πιστεύω, ότι έχεις δίκιο και οι περισσότεροι έχουμε χάσει το μυστικό της ευτυχίας και μόνο μια τέτοια σκέψη είναι ικανή να μας "απογυμνώσει" και να αποκαλύψει το βαθύτερο εαυτό μας.
Με εκτίμηση Πυθαγόρας.
Υ.Γ.Μόλις θυμήθηκα και κάτι άλλο πάνω στο θέμα που αξίζει να το αναφέρω.
Πριν κάποια χρόνια, κάποιος ρώτησε τον αθλητή μπάσκετ του Πανιωνίου το Τζον Μπρούγο, γιατί δεν φοράει ποτέ ρολόϊ?
Και τι απάντησε?
Το εξής: "Γιατί η αληθινή ζωή, δεν συμβιβάζεται με τα επιτεύγματα της τεχνολογίας" ... ...
... ...
quote:
...ότι με τέτοιο δίλλημα, όλοι οι άνθρωποι τη τελευταία μέρα τους, θα προσπαθούσαν να ΖΗΣΟΥΝ τον ανεκπλήρωτο πόθο τους, αυτό που δεν κατάφεραν ή δεν επεδίωξαν μέχρι αυτή τη στιγμή να να νιώσουν...
κάποτε, σε μια στιγμή που ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης (αν θυμάμαι καλά) σκάλιζε τον κήπο του όπως συνήθιζε, τον ρώτησε ένας:
"Αν ήξερες ότι αύριο έρχεται η συντέλεια του κόσμου τι θα έκανες;"
εκείνος τον κοίταξε και είπε απλά:
"θα συνέχιζα να περιποιούμαι τον κήπο μου"
Είναι ο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ κόσμος που έχει σημασία και όχι ο εξωτερικός.
"...κι αν τη ζωή σου χάλασες εδώ, σ' όλη τη γη τη χάλασες"
(αυτό δεν θυμάμαι ποιανού έλληνα ποιητή είναι...)
κάτι πρέπει να κάνω με τη μνήμη μου, λες να φταίνε τα κινητά;
χμμ.... ποιός είμαι; πως...
...τι έλεγα; αααααα!
Πάντως, είναι χαρακτηριστικό των ανθρώπων να επαναλαμβάνουν τα λάθη τους εσαεί, πράγμα που κάνει την ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ αναζήτηση ιδιαίτερα αναβαλόμενο σπορ, καθότι είναι έξω από τις προδιαγεγραμμένες μας συνήθειες. Για να έχουμε κάποιο αποτέλεσμα σ' αυτό τον τομέα πρέπει πρώτα να...
φτου... πάλι ξέχασα...
ΩΡΑΙΟΣ ο Τζον Μπρούγος!
Πολλά θα είχα να πω, νομίζω ότι οι περισσότερες εκ των απόψεων που ειπώθηκαν έχουν περάσει απ' το μυαλό μου λίγο πολύ, ως υπέρ και κατά στο να κάνω "τη μεγάλη αλλαγή" στη ζωή μου... Και πράγματι ξέρω πως την απόφαση μόνο εγώ μπορώ να την πάρω και όταν ακόμα "φοβάμαι" (πράγμα που με εμποδίζει και να προχωρήσω βέβαια) ότι μπορεί να "αποτύχω" σκέφτομαι πως ίσως ακριβώς αυτό να είναι το "μάθημα" που πρέπει να πάρω - ότι είμαι καλά τώρα και δεν το έχω καταλάβει... Ίδωμεν... Ελπίζω να μην τα είπα μπερδεμένα, έχω μία τάση σε αυτό :) Χάρηκα που δεν είμαι μόνη σε όλες αυτές μου τις αναζητήσεις, που καμιά φορά μου φαίνονται λίγο... μάταιες.
Εύχομαι να πάρει τις σωστές αποφάσεις στην ζωή της.
Αυτή η κοινότητα στο μόνο που ίσως μπορεί να βοηθήσει είναι ότι ίσως σου δείξει ένα μεγάλο "παράθυρο" με τους προβληματισμούς των άλλων που θα σε βοηθήσουν να βρεις και εσύ μία καλύτερη επιλογή στα σταυροδρόμια που μας βάζει η ζωή.
Μία ερώτηση, αν θέλεις να μου απαντήσεις 
. Τι σημαίνει το username που χρησιμοποιείς;
Chandra στα σανσκριτικά (δεν ξέρω σανσκριτικά για να μην δίνω και λάθος εντυπώσεις, αλλά η αγάπη μου για το φεγγάρι, το ηχητικό της λέξης "χάντρα", η αναζήτηση μου με μια γεύση Ινδίας και η "τύχη"... έκαναν το θαύμα τους) σημαίνει το φεγγάρι. Dreamer νομίζω ξέρουμε...ονειροπόλος θα έλεγα.
Πάλι, ευχαριστώ!
Και δεν είναι μπερδεμένα αυτά που σκέφτεσαι κατ' εμέ.
Γιατί μπερδεμένες και ανεξέλεγκτες έρχονται και οι σκέψεις στο μυαλό μας, σε μια τέτοια κατάσταση.
Αν δεν ήταν έτσι, δεν θα έδειχνες ενδιαφέρον γι αυτό το θέμα.
Ομολογώ επίσης, πως κι εγώ, όταν πρωτοέγραψα γι αυτό, τα είπα μάλλον κάπως μπερδεμένα, παρ' ότι προσπάθησα πολύ να είμαι σαφής και δεν τα κατάφερα.
Μέχρι στιγμής αποκόμισα ότι "Είναι ο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ κόσμος που έχει σημασία και όχι ο εξωτερικός" που έγραψε στο τελευταίο μύνημά του ο φίλος aenaongr και συμπληρώνω ότι, άλλο ο Μίδας κι άλλο Μύστης.
Ο ένας πεθαίνει δυστυχής κι ό άλλος ολοκληρωμένος.
Είναι πιστεύω η ουσία.
Για να πετύχουμε αυτό που επιθυμούμε, ούτως ή άλλως πρέπει να αγωνιστούμε.
Η διαφορά είναι, προς πιο δρόμο και μόνο.
Αν θέλεις κάτι πάρα πολύ και είσαι σίγουρος ότι το θες με όλο σου το είναι, θα το πετύχεις, αρκεί να αγωνιστείς.
Ο ίδιος ο Χριστός μάλιστα, είπε ότι "αν έχουμε πίστη όσο ένας σπόρος σινάπεως μπορούμε να μετακινήσουμε ακόμα και βουνά (Ο σπόρος σινάπεως είναι ένας ιδιαίτερα μικροσκοπικός σπόρος, που βγάζει ένα τεράστιο δένδρο).
Και ήξερε και γιατί ήρθε και τι πρέπει να κάνει και που θα καταλήξει...
. An kai gnorizo opos xanaeipa oti ton dromo prepei na ton vrei o kathenas monos tou, echei endiaferon sigoura na akous tin apopsi ton allon (poso mallon tis dikis sas omorfis pareas) kai mallon olo kai kati echoume na mathoume, kati pou den eichame skeftei, ascheta me to an telika tha mas fanei chrisimo stis apofaseis mas - nomizo ola afta itan peritto na sas ta diefkriniso, opote prochorao stin "aporia" mou: otan o anthropos pou eisai mazi kai agapas, den ascholeitai me ola afta ta tis esoterikis i genikoteris anazitisis... ??? Gia mena mporo na po to exis (kathe katastasi vevaia einai monadiki kai idiaiteri, afou tetoioi eimaste ki emeis me tis diaforetikes empeiries, apopseis, synaisthimata, antilipsi k.o.k.): kamia fora lypamai ligo pou den vrisko antapokrisi ston syntrofo mou gia tetoiou eidous themata, apo tin alli (mou symvainei taktika na echo "antithetes" skepseis, logo kai antilogo mesa mou...) chairomai pou einai toso statheros, giinos (pera apo oles tis alles katapliktikes tou idiotites) 
.Opos kai na'chei o prosopikos mythos einai mallon prosopikos kai opos ola sti zoi (kai to thanato... kai isos kai ta endiamesa - to parakana tora to xero)
monachikes katastaseis... Den einai apaisiodoxia, einai mallon diapistosi, pou an tou tairiazei kapoiou na tin kanei diki tou, tha niosei isos kai... pio eleftheros... Alli megali lexi/ennoia... As min epektatho kai se afto to thema tora.Sas kalinychto kai efchomai na pernate kala (afti einai telika i ousia gia mena... katelixa tora ???!!!)
quote:
...otan o anthropos pou eisai mazi kai agapas, den ascholeitai me ola afta ta tis esoterikis i genikoteris anazitisis... ???
Κάθε άνθρωπος στηρίζεται στις πεποιθήσεις που έχει για τη ζωή. Άν αφαιρέσει κανείς αυτά τα θεμέλια με τι θα τα αντικαταστήσει; Και κατά πόσο είναι ικανός να το κάνει με επιτυχία;
Ο κάθε ένας από μας έχει τη δική του σοφία, μερικοί ίσως ξέρουν από ένστικτο τα όριά τους και επιλέγουν να μην εγκαταλείπουν την κατεστημένη πραγματικότητα. Κοιτούν τη ζωή και απολαμβάνουν τη θέα...
Έτσι και αλλιώς μόνο τον εαυτό του μπορεί να αλλάξει κανείς και αυτόν πολύ δύσκολα.
Enjoy! 
Τι το ον αεί, γέννεσιν δε ουκ έχον, και τι το γιγνόμενον δε αεί, ον δε ουδέποτε;
ολυμπιακού πήγε να εφαρμόσει τις μεθόδους που χρησιμοποιεί τόσα χρονια στο
ελληνικό πρωτάθλημα έπρεπε να πάει η Ανόρθωση στην uefa για να λυθεί το πρόβλημα.
Ελπίζω τουλάχιστον να μην χρησιμοποιήσουν τακτικές ριζουπολης γιατί και ανήθικο
Είναι ποσο μάλλον που είναι και κυπριακή ομάδα που θεωρούνται αδέλφια μας
Αλλά μπορεί να φάει και καμια βάρια τιμωρία ο ολυμπιακός καθώς είναι διοργάνωση
Της uefa που δεν αστειεύεται με αυτά .