- Η Αρχη των ολων... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Ο Ηράκλειτος λοιπόν λέει ότι το παν είναι διαιρετό και αδιαίρετο, γεννητό και αγέννητο, θνητό και αθάνατο, λόγος και αιών, πατέρας και γιος, θεός και δικαιοσύνη. Αφού ακούσετε όχι εμένα αλλά το λόγο, είναι σοφό να ομολογήσετε πως τα πάντα είναι ένα.

Συνδέσεις όλα κι όχι όλα, ομόνοια, διχόνοια, συμφωνία, ασυμφωνία: το Ένα γεννιέται απ' όλα και από το Ένα όλα.

Στην περιφέρεια του κύκλου η αρχή και το πέρας συμπίπτουν.

Αυτόν εδώ τον κόσμο, τον ίδιο για όλους, ούτε κανείς θεός ούτε άνθρωπος τον έπλασε, αλλ' ήταν από πάντα και είναι και θα είναι αιώνια ζωντανή φωτιά, που ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο.

Εγω ανοιξα αυτο το topic γιατι εψαχνα καποια θεωρια για την ΑΡΧΗ, την Δημιουργια. Κατι το οποιο να εχει λογικη εξηγηση πανω σε αυτο.
Αλλα οπως φαινετε, ολοι υιοθετειτε την αποψη οτι τα παντα προϋπηρχαν. Εγω απλος δεν το βλεπω ετσι το πραγμα...

Εαν το Συμπαν προϋπηρχε τοτε πριν απο το "Big Bang" τι υπηρχε? Και το ιδιο το "Big Bang" τι το προκαλεσε, ο λογος οπως λετε? Αμα συνεχισω ετσι θα ειναι φαυλος κυκλος. Οποτε, επειδη δεν βλεπω το πως θα καταληξουμε καπου γι'αυτο ειπα οτι εγω τουλαχιστον παραιτουμε.

Ως προς τον φιλο AVATARGR, εχω να πω ενα. Εαν πιστευεις οτι ειναι ασκοπο το να μαθεις την Αρχη και οτι δεν σημαινει τιποτα , αυτο ειναι δικια σου ιδεα. Κρατα τη για σενα φιλε μου. Οπως εχω παρατηρησει ,νομιζω οτι αρκετοι ακομα μεσα στα forum, οοπυ δεν συμφωνεις με κατι ζητας αποδειξεις γι' αυτο ή οτι ειναι ασκοπο το ταδε θεμα. Απλος φιλε μου μην απαντας σε αυτα τα θεματα.
Δεν τα γραφω αυτα AVATARGR για να ερθουμε σε αντιπαραθεση φυσικα και ουτε σκοπο εχω βεβαια.

"For the strength of the wolf is the pack
and the strength of the pack is the wolf"

Ισως ο σκοπός της "τελείωσης" του ανθρώπου να επιτυγχάνεται συν τω χρόνω και τότε να μπορεί να βρεί την απάντηση....... μα τότε, ακριβώς λόγο της "τελείωσης", θα είναι τότε μια άχρηστη πληροφορία!

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=360&whichpage=1&ARCHIVE=

«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»

Η αρχή των πάντων ή από πού άρχισαν όλα.
Εξαρτάται από ποια γωνία βλέπει κανείς τα πράγματα. Πριν από πολλά χρόνια διάβασα ένα βιβλιο "Τα δέκα προσώπα του Σύμπαντος" .
1)Το σύμπαν του Θεού. "Γεννηθητω φώς …….. σ' αυτό εξηγουνται τα πάντα δεν υπάρχουν σκοτεινά σημεία. " Τα πάντα εν σοφεία εποιησεν".
2) Το Συμπαν του φυσικού . "Μεγάλη εκρηξη ……σ' αυτό δεν εξηγούνται τα πάντα υπάρχουν πολλά σκοτεινα σημεια πολλά ερωτηματικά πολλές θεωρείες για το τι συνέβη μετα τη μεγάλη εκρηξη.
3) το συμπαν του μαθηματικού 4) το σύμπαν του του αστροφυσικού …………κλπ και 10) Το σύμπαν του καθενός.
Διάλεξε ποιο συμπαν προτιμας για να έχεις και μια απάντηση στο πως άρχισαν όλα, από πού αρχισαν και τι εξέληξη θα έχουν.
Εκτός από το σύμπαν του Θεού όλα τα άλλα σηκώνουν πολλη συζήτηση.

Σωστος ο orionboy

Από τον αέρα στα αερόφωνα
Του ΛΑΜΠΡΟΥ ΛΙΑΒΑ
Ενομουσικολόγου, αναπλ. Καθηγητή Παν/μίου Αθηνών, δ/ντή Μουσείου Λαϊκών Οργάνων

Ο ήχος μπορεί να γεννιέται από την παλμική κίνηση, τη δόνηση κάποιας ηχογόνου πηγής, για τη διάδοση του, όμως, χρειάζεται απαραιτήτως τον αέρα. Ο ήχος δεν διαδίδεται στο κενό! Μόνο με τη διέγερση των μορίων του αέρα φτάνει από την ηχογόνο πηγή στο ακουστικό αισθητήριο και έτσι γίνεται αντιληπτός. Γι' αυτό και συχνά στις μυθολογίες και στις ιερές διηγήσεις περί Γενέσεως, σε διαφόρους λαούς και θρησκείες, δίπλα στη ζωοποιό δύναμη της θεϊκής "πνοής" που "εμφυσά" το Άγιο "Πνεύμα" παρατάσσεται, εξίσου σημαντική, η γενεσιουργός δύναμη του ήχου: "Εν αρχή ήν ο Λόγος και ο Λόγος ήν προς τον Θεόν και Θεός ήν ο Λόγος.... Και είπεν ο Θεός: Γεννηθήτω φώς!... Και εγένετο!"
Το Πνεύμα, λοιπόν, ως θεϊκή πνοή και ο ήχος προϋπάρχουν συμβολικά όλων των άλλων στοιχείων της Δημιουργίας, συνδεδεμένα με την πρωταρχική ουσία και δομή του Σύμπαντος, με την "Ουράνια Αρμονία", η οποία από την απώτατη αρχαιότητα έως σήμερα αποτέλεσε το αντικείμενο μύθων φιλοσοφικών δοκιμίων και επιστημονικών θεωριών. Ας θυμηθούμε ότι όχι μόνο συμβολικά αλλά και νομικά η έναρξη της ζωής στο νεογέννητο ταυτίζεται με την πρώτη ανάσα που πιστοποιείται με το πρώτο κλάμα, δηλαδή με τον ήχο! Αν δεν κλάψει το μωρό θεωρείται ότι γεννήθηκε μεν, αλλά νεκρό.
Με αυτή την έννοια η φυσιολογία της ανθρώπινης αναπνοής συνδέεται με την κοσμική "πνοή" ως πηγή ενέργειας-ζωής, απ' όπου όλα προέρχονται και όπου όλα καταλήγουν όταν ο άνθρωπος "πνέει τα λοίσθια" και εκπνέει. Γι' αυτό και το ανθρώπινο γένος, σ' όλα τα μήκη και πλάτη και σ' όλες τις ιστορικές περιόδους, προσπάθησε συνειδητά να ελέγξει την αναπνοή του, και να οργανώσει το φύσημά του, καθώς και τις ακουστικές-ηχητικές ιδιότητές τους.
Στην αρχαία ελληνική μυθολογία ο Αμφίων έχτισε τα Κυκλώπεια Τείχη της Θήβας με τους ήχους της λύρας του κι έτσι οι επτά πύλες της πόλης αντιστοιχούν στις επτά χορδές του οργάνου, ενώ παράλληλα είναι γνωστή η κατεδάφιση των Τειχών της Ιεριχούς με το φύσημα από τις σάλπιγγες, που υπενθυμίζει ότι, εκτός της γενεσιουργού, έχουμε και την καταστροφική δύναμη του ήχου. Κατ' αναλογίαν, στην περσική μυθολογία ο Θεός του Καλού και ο Θεός του Κακού έχουν ο καθένας τον "προσωπικό του ήχο" και με αυτόν χτίζουν ή καταστρέφουν αντίστοιχα.
Το στοιχείο αυτό διαπιστώνουμε στις μαγικο-θρησκευτικές τελετουργίες όλων των λαών, όπου θεωρείται ότι ο δαίμονας, το "πνεύμα", που καθοδηγεί ή καταλαμβάνει (θετικά ή αρνητικά) τον άνθρωπο έχει τον δικό του ήχο τον οποίο καλούμαστε να εντοπίσουμε και να αναπαράγουμε στις περιπτώσεις που θέλουμε να το επικαλεστούμε ή να το εξορκίσουμε.
Και ο ήχος αυτός μπορεί να είναι είτε λόγος (ένα συγκεκριμένο κείμενο-ξόρκι, προσευχή κλπ.) είτε μουσική (με τον ήχο κάποιου μουσικού οργάνου, συχνά αερόφωνου, όπως ο φρυγικός αυλός στην αρχαία διονυσιακή λατρεία) ή, ακόμη αποτελεσματικότερα, ο συνδυασμός των δύο (λόγου και μουσικής) μέσα από μια θεσμοθετημένη τελετουργία.

Μύθοι και παραδόσεις
Σε όλους τους λαούς συναντάμε μύθους και παραδόσεις όπου τα μουσικά όργανα αποτελούν μεσάζοντες ανάμεσα στη θεϊκή φωνή και στους ανθρώπους και αυτό ισχύει στα αερόφωνα - πνευστά ή "εμπνευστά", όπως τα ονόμαζαν οι αρχαίοι Έλληνες, που κατ' εξοχήν συνδέονται με τη θεϊκή "πνοή".
Οι Άραβες χρονικογράφοι παραδίδουν δυο εξαιρετικά ενδιαφέρουσες αναφορές που συνδέονται με αυτή τη ζωοποιό δύναμη της φωνής και του πνευστού μουσικού οργάνου.
Η πρώτη ανατρέχει στη δημιουργία του Αδάμ όπου ο Αλλάχ δεν του εμφυσά τη ζωή, όπως στη Γένεση, αλλά προσκαλεί την ψυχή να κατοικήσει εντός του μέσα από το τραγούδι!... "Ο Αλλάχ", διηγούνται οι χρονικογράφοι, "αφού έφτιαξε τον Αδάμ από πηλό, θέλησε να του δώσει και ψυχή για να ζωντανέψει. Αλλά η ψυχή, θεϊκή καθώς είναι, αρνήθηκε να μπει στο σώμα που ήταν από ύλη. Ο Αλλάχ τότε διέταξε έναν άγγελο να μπει στο άψυχο σώμα του Αδάμ. Όταν ο άγγελος μπήκε, άρχισε να τραγουδάει στο μακάμ izal. Η ψυχή μαλάκωσε και με τη σειρά της πέρασε στο σώμα. Τότε ο άγγελος εξαφανίστηκε. Αλλά η ψυχή, μόλις ένιωσε πως η φωνή του σώπασε, θέλησε να εγκαταλείψει κι αυτή το κορμί. Όμως ο Αδάμ, που στο μεταξύ είχε ζωντανέψει, άρχισε να τραγουδάει και η ψυχή εκστασιασμένη έμεινε για πάντα μέσα στο κορμί του ανθρώπου...".
Το δίδαγμα; Αν θέλουμε να έχουμε ψυχή μέσα μας πρέπει να τραγουδάμε. Προσοχή όμως, τους κατάλληλους ήχους!
Στη δεύτερη, εξίσου συμβολική αναφορά ο Προφήτης Μωάμεθ εμπιστεύτηκε λίγο πριν από τον θάνατό του στον διάδοχό του Αλή τα μεγάλα απόκρυφα μυστικά που δεν έπρεπε ν' αποκαλύψει σε κανέναν. Ο Αλή τα κράτησε σιωπηλός επί 40 ημέρες, αλλά, καθώς δεν μπορούσε ν' αντέξει πλέον το τεράστιο βάρος του αποκρυφισμού, κατέφυγε στην έρημο, βρήκε ένα πηγάδι όπου έβαλε το κεφάλι του και τα εξομολογήθηκε αλαφρώνοντας την καρδιά του. Από τις σταγόνες του ιδρώτα που έπεσαν στο πηγάδι φύτρωσε μια μεγάλη καλαμιά κι ένας βοσκός που πέρασε απ' εκεί έκοψε καλάμι κι έφτιαξε μια φλογέρα. Η μουσική αυτού του οργάνου ήταν θεσπέσια και οδηγούσε σε θεϊκή έκσταση τους ακροατές. Όταν ο βοσκός έπαιξε μπροστά στον Προφήτη αυτός του είπε: "Αυτές οι μελωδίες είναι το απόσταγμα των μεγάλων μυστηρίων που αποκάλυψα στον Αλή, γι' αυτό και μόνον όσοι έχουν καθαρή καρδιά και πίστη μπορούν στον ήχο του αυλού ν' ακούσουν τα μυστικά της ζωής και να χαρούν, γιατί η πίστη είναι χαρά και πάθος!..."
Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι η μακριά καλαμένια φλογέρα, το νέι, παραμένει το ιερό έργο του Σουφισμού, δηλαδή του ισλαμικού μυστικισμού και οι δερβίσηδες αναγνωρίζουν σ' αυτόν τον άνθρωπο που βρίσκεται στη διάθεση της θεϊκής πνοής. Επίσης εξίσου συμβολική είναι και η κατασκευή του, καθώς οι τρύπες ανοίγονται μ' ένα πυρωμένο σίδερο, όπως το θεϊκό πυρ, το πάθος της πίστης, κυριολεκτικά "κουρδίζει" τον άνθρωπο, τον συντονίζει με την παγκόσμια αρμονία.

http://www.hellasres.gr/Greek/aiolos/aerofona.htm