- ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Εγώ είμαι ένας από αυτούς.
Εσείς τι γνώμη έχετε ;;;

MΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΗΣΕΙΣ ΠΩΣ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΑΙ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ
ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ ΟΤΑΝ ΛΕΣ ΟΤΙ ΤΗΝ 'ΕΠΙΔΙΩΚΕΙΣ';
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ
D.H
Όταν με το καλό ,αποχωρίσω από την εγκόσμια ζωή ,ελπίζω να έχω μέσα στην ψυχή μου , κάτι που να είναι χρήσιμο για τον δημιουργό της.
Πιστεύω , ότι όταν η ψυχή περιέχει ,μονάχα υλικά αγαθά , μένει ανικανοποίητη .
Το στάδιο αυτό το πέρασα και έχω τις προσωπικές μου εμπειρίες.
Το απίθανο σε αυτή την αναζήτηση και πλέον επιδίωξη είναι ,ότι όσο την επιδιώκω , τόσο περισσότερο ικανοποιείτε η ψυχή μου.
Είναι θα έλεγα , η ψυχή του δημιουργού και εγώ απλά δανείζομε ,η ενοικιάζω το οικοδόμημα αυτό ,για να συλλέγω μέσα της διάφορα πράγματα.
Ένα παράξενο πράγμα .
Λες και ακούω καθαρά μέσα από αυτήν μια φωνή , να μου λέει , μην βάζεις μέσα μου σκουπίδια.
Όσο η προσωπική μου συνείδηση, προσπαθεί να ενωθεί με το αίτιο της δημιουργίας μου , τόσο ποιο μεγάλη αγαλλίαση νιώθω.
Όσο περισσότερο βαδίζω προς αυτή την υλοποίηση , τόσο περισσότερο νιώθω τον χρόνο να χάνει την ένια του.
Με ανήσυχο πνεύμα.
Αλφα-Ωμεγα.
Η συνέχεια της φαντασίωσης βρίσκεται στους εκάστοτε πολιτισμούς και τις τοπικές τους παραδόσεις.
Μια τέτοια παράδοση υπαγορεύει έναν θνητό άνθρωπο, που ζηλεύει την θρυλούμενη αθανασία και υψώνεται στον «πνευματικό ουρανό» για να ζήσει. Ταυτόχρονα, ο αθάνατος Θεός της παράδοσης ζηλεύει την θνητότητα και κατεβαίνει στην «υλική και φθαρτή γη» για………να πεθάνει!
Οι Θεοί, τα ιδανικά και τα όνειρα, πλάθονται πάντοτε με τα ίδια υλικά. Και κατασκευαστής πάντοτε ο ίδιος: ο άνθρωπος θεός ή ο Θεός άνθρωπος…….
Δεν μπορώ να αντιληφθώ , γιατί θα πρέπει να χαρακτηρισθεί ως αλαζονεία , η προσπάθεια μιας ύπαρξης , να ομοιάσει τον δημιουργό της.
Δεν θα μπορούσε να είναι μια εσωτερική ανάγκη της ψυχής ;;;
Αυτή δε η ανάγκη να γίνεται αντιληπτή ,μονάχα από τους ανθρώπους , που ασχολούνται με το-α αίτιο-α της υπάρξεώς τους.
«Δεν μπορώ να αντιληφθώ , γιατί θα πρέπει να χαρακτηρισθεί ως αλαζονεία , η προσπάθεια μιας ύπαρξης , να ομοιάσει τον δημιουργό της.»
Ποιόν «Δημιουργό» φίλτατε? Τον έχει δει ποτέ κανείς? Τον έχει εντοπίσει ποτέ κανείς? Τον έχει πιστοποιήσει ποτέ κανείς?
Άρα, Τι είναι αυτό που θέλεις να μοιάσεις? Το αόριστο?
Ο Δημιουργός αυτός μοιάζει για παράδειγμα με τον Δημιουργό του Αναξαγόρα? Του Ηράκλειτου? Θέλεις και τότε να μοιάσεις την ερμηνεία του Δημιουργού ή απλά αρέσκεσαι στην ερμηνεία του προσωπικού θεού-τιμωρού που δύναται να εξαγορασθεί και να επηρεασθεί από νηστείες, προσφορές, γονυπετείς πιστούς και εγχειρίδια συμπεριφοράς και εκφοράς λόγου?
alfa-omega:
«Δεν θα μπορούσε να είναι μια εσωτερική ανάγκη της ψυχής ;;;»
ΤΙ είναι για σένα αγαπητέ η ψυχή? ΠΟΥ εντοπίζεται? Προϋπάρχει ή εμφανίζεται άπαξ και γίνει η σύλληψη? Έχει υπόσταση και άνευ της ύλης? Σε περίπτωση που έχει και μετά την ύλη κάποια υπόσταση τότε ποιες είναι οι ενέργειες της? Έχει νόηση και μετά για παράδειγμα?
Και κάτι ακόμα: σε περίπτωση που μου απαντήσεις θα’θελα να ξέρω εάν μιλάς μετά βεβαιότητας και τεκμηρίων ή απλά λόγω των όσων σου έχουνε μεταλαμπαδεύσει θρησκεία και οικογένεια.
Θα αναμένω.
quote:
Σήμερα στην εποχή της απόλυτης υλικής κυριαρχίας , υπάρχουν ακόμη άνθρωποι , που επιδιώκουνε την αιωνιότητα
Schwabe θέλει λίγο πιο μαλακά
έτσι οπως του τα λές μπορεί και να αλλάξει φόρουμ![]()
Εδώ λοιπόν φίλε μου , που την βλέπεις την εποχή της απόλυτης υλικής κυριαρχίας .. σε όλες τις εποχές επικρατούσε αυτό...
Την αιωνιότητα λοιπόν φίλε μου την αναζητούν πολλοί και την ερμηνεύουν και πολλούς και διαφορετικούς τρόπους.
Το κατά πόσο , το σύμπλεγμα της ενέργειας αυτής που ονομάζεται ``ψυχή`` επηρεάζεται απο τα πιστεύω , απο τις πράξεις, απο τον τρόπο με τον οποίο κανείς θα βιώσει σε ολο το οδοιπορικό της ζωής, ώστε η ψυχή να αποχωριστεί απο το υλικό σώμα, εχει άπειρες απόψεις.
α)ΔΟΞΑΡΙ ΕΙΜΑΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΚΥΡΙΕ ΤΕΝΤΩΣΕ ΜΕ,ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΣΑΠΙΣΩ.
β)ΜΗ ΜΕ ΠΑΡΑΤΕΝΤΩΣΕΙΣ,ΚΥΡΙΕ ΘΑ ΣΠΑΣΩ.
γ)ΠΑΡΑΤΕΝΤΩΣΕ ΜΕ,ΚΥΡΙΕ,ΚΙ ΑΣ ΣΠΑΣΩ!
ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ.

«Είμαι το Πνεύμα που αρνείται διαρκώς»
Ο θεός δεν χωράει μέσα στην δική σου και την δική μου λογική.
Η δική του λογική είναι η δημιουργία του σύμπαντος και αυτό το μέγεθος , δεν νομίζω ότι μπορείς να το εμπεδώσεις με αρκετή σαφήνεια , σε όλη σου την ζωή.
Αντίθετα αυτό που παρατηρώ σε εσένα ,είναι ότι παίρνεις έτοιμη πνευματική τροφή από σοφούς ανθρώπους του παρελθόντος , γιατί προφανώς βαριέσαι να την δημιουργήσεις ο ίδιος.
Εσύ ο ίδιος δεν έχεις προσωπική άποψη , που να είναι καλλιεργημένη ( δουλεμένη ) ,από τον δικό σου τον εγκέφαλο.
Έτσι όπως γράφεις , που δίνεις την εντύπωση , ότι αν ο θεός παρουσιαστεί στην ζωή σου , θα πέσεις κάτω ξερός .
Αν πάλι έχεις μελετήσει τον εαυτό σου αρκετά , γράψε μου κάτι που να πηγάζει μέσα από αυτόν και όχι παλιά μασημένη ( οπωσδήποτε αξιόλογη ) πνευματική τροφή.
Όσο για την ψυχή , θα μπορούσα να πω ότι ο Πυθαγόρας είπε ότι ……
Εγώ λέω ότι η ψυχή προϋπήρχε , υπάρχει κατά την γέννηση του ανθρώπου και θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά τον σωματικό μας θάνατο.
Ψυχή για εμένα είναι η καθαρή πνευματική οντότητα .
Σε αυτήν την αιώνια πνευματική οντότητα της θεϊκής ψυχής , θέλω να συμμετέχω και εγώ . Δεν μου αρκεί να υπάρχω μονάχα για μια ζωή .Αυτή την έχουμε καταντήσει εμείς οι ίδιοι μάταιη.
Το σώμα που μου έδωσε ο δημιουργός , ως δοκιμαστικό υλικό ( για προπόνηση , εξάσκηση και αύξηση του πνεύματός μου) , θέλω να καταργήσω κάποτε .
Πιστεύω , ότι μια ζωή μου φτάνει και περισσεύει για αυτόν τον ουσιαστικό σκοπό μου.
Τον θεό ( το αίτιο που δημιούργησε το σύμπαν και τον άνθρωπο ) , τον έχω νιώσει και αισθανθεί τόσο έντονα , που δεν χρειάζεται να μου παρουσιαστεί αυτοπροσώπως και να μου πει.
Να κοίταξε Ιωάννη , εγώ είμαι ο δημιουργός σου , τώρα πίστεψε σε εμένα ,έτσι παιδί μου. ( θα παραήταν πανεύκολο ).
Το θαύμα που έκανε στην ζωή μου , μου ενίσχυσε αυτήν την αίσθηση της υπάρξεώς του και όχι μόνο.
Με έκανε να αντιληφθώ πόσο μακριά απέχω ακόμη , από την τελειοποίηση της πνευματικής μου φύσης.
Αναμένω τα πυρρά σου ( διαθέτω αλεξίσφαιρο τελευταίου τύπου).
Με φιλική διάθεση .
Αλφα-Ωμεγα.
«Αναμένω τα πυρρά σου ( διαθέτω αλεξίσφαιρο τελευταίου τύπου).»
Ας ξεκινήσουμε αγαπητέ από το τέλος. Αλήθεια, αισθάνεσαι να σε….πυροβολώ?? Εγώ πάντως είχα την αίσθηση πως οι ερωτήσεις μου είναι εξόχως κοινότυπες…..![]()
![]()
alfa-omega:
«Το θαύμα που έκανε στην ζωή μου , μου ενίσχυσε αυτήν την αίσθηση της υπάρξεώς του και όχι μόνο.
Με έκανε να αντιληφθώ πόσο μακριά απέχω ακόμη , από την τελειοποίηση της πνευματικής μου φύσης.»
Το ότι υπάρχεις, ζεις και αναπνέεις είναι ένα θαύμα «Του»? Το ότι είσαι ευάλωτος σε χίλιες δυο αιτίες ώστε να πάψεις να αναπνέεις από την μια στιγμή στην άλλη, όπως εξάλλου και όλα τα υπόλοιπα όντα στην γη, είναι άραγε το αποτέλεσμα ενός «θαύματος»?
Το ότι εάν π.χ. πέσει ένα δοκάρι στο κεφάλι σου και ξαφνικά πάψεις να έχεις όλα αυτά τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν έναν άνθρωπο, ένεκα μιας ανεπανόρθωτης βλάβης αυτού του «δοκιμαστικού υλικού», είναι άραγε επίσης ένα….θαύμα που σε έκανε να αντιληφθείς πόσο απέχεις από μια ακαθόριστη και αχαρακτήριστη «τελειοποίηση»?
ΤΙ είναι άραγε αγαπητέ θαύμα από όλα αυτά? ΠΩΣ μοιάζει μια τελειοποίηση? Και βάση ΠΟΙΩΝ κριτηρίων πιστεύεις ότι η τελειοποίηση που ΔΕΝ ΔΥΝΑΣΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΕΙΣ είναι κάτι που πραγματικά θα επιθυμήσεις?
alfa-omega:
«Τον θεό ( το αίτιο που δημιούργησε το σύμπαν και τον άνθρωπο ) , τον έχω νιώσει και αισθανθεί τόσο έντονα , που δεν χρειάζεται να μου παρουσιαστεί αυτοπροσώπως και να μου πει.»
Και για ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ δεν είναι το αίτιο αυτό το ίδιο το Σύμπαν αγαπητέ? Για ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ δεν είναι αυτό που έχεις αισθανθεί η αυθυποβολή και η προσωπική αδυναμία κατανόησης της άτιμης της φθαρτότητας και μηδαμινότητας?
ΠΟΙΑ τεκμήρια συνηγορούν υπέρ της ανάγκης που προβάλλει μέσω του μυαλού?
alfa-omega:
«Αντίθετα αυτό που παρατηρώ σε εσένα ,είναι ότι παίρνεις έτοιμη πνευματική τροφή από σοφούς ανθρώπους του παρελθόντος , γιατί προφανώς βαριέσαι να την δημιουργήσεις ο ίδιος.»
Δηλαδή θέλεις να μας πεις αγαπητέ ότι…….δημιουργείς ανεπηρέαστος από δόγματα, κοσμοθεωρίες, ιερά κείμενα, βιώματα Αγίων και Πατέρων τη δική σου ερμηνεία του οντολογικού θέματος?
Δεν θα’πρεπε να είμαστε λίγο πιο ειλικρινείς με τον εαυτό μας όταν ζούμε μέσα στον αυλόγυρο μιας ερμητικά κλειστής ερμηνείας του κόσμου αγαπητέ? Και άραγε ΠΩΣ μπορείς να «δημιουργήσεις» κάτι δικό σου όταν εκ των πραγμάτων δεν αμφισβητείς ΤΙΠΟΤΑ από τις βασικές αρχές του δόγματος σου? Για σκέψου.
alfa-omega:
«Εσύ ο ίδιος δεν έχεις προσωπική άποψη , που να είναι καλλιεργημένη ( δουλεμένη ) ,από τον δικό σου τον εγκέφαλο.
Έτσι όπως γράφεις , που δίνεις την εντύπωση , ότι αν ο θεός παρουσιαστεί στην ζωή σου , θα πέσεις κάτω ξερός .
Αν πάλι έχεις μελετήσει τον εαυτό σου αρκετά , γράψε μου κάτι που να πηγάζει μέσα από αυτόν και όχι παλιά μασημένη ( οπωσδήποτε αξιόλογη ) πνευματική τροφή.»
Εγώ σου γράφω φίλτατε πολλά, αλλά αυτό που παίρνω ως απάντηση είναι αόριστες δοξασίες και ετσιθελικές ερμηνείες δίχως αντικειμενική υπόσταση και λογικό πλαίσιο. Ας δούμε λοιπόν ετούτη την φορά ποια θα είναι η παιδευμένη θέση σου που εν πολλοίς υπονοείς ότι κατέχεις.
Ας βάλουμε τα θεμέλια του ορισμού λοιπόν. Του ορισμού που λες δεν δίδω.
Ως Θεό ορίζουμε την αντίληψη της μεταβλητότητας του Κόσμου. Έχουμε επομένως τα κάτωθι συμπεράσματα.
Α) Ο θεός είναι πανταχού παρόν, εφόσον οπουδήποτε και να βρισκόμαστε νιώθουμε την αντίληψη της μεταβολής του κόσμου.
Β) Ο θεός δεν είναι υποκείμενο, διότι κάθε υποκείμενο είναι κάτι το αμετάβλητο που μπορούμε να το ξεχωρίσουμε, πλην όμως ο θεός δεν μπορεί να ξεχωριστεί, να απομονωθεί με άλλα λόγια, παρά απλά δύναται να νοηθεί αντιλαμβανόμενοι τις χιλιάδες μεταβολές που γίνονται κάθε στιγμή.
Γ) Ο θεός δεν είναι αντικείμενο, μιας και αποδεχόμαστε ότι δεν έχει ύλη, δεν επιδρά κάτι σε αυτό διότι αυτό είναι η αντίληψη όλων των επιδράσεων, μηδενός εξαιρουμένης.
Δ) Ο θεός δεν είναι το αίτιο της μεταβολής. Αυτό είναι και το σπουδαιότερο της θεολογίας που προσεγγίζω. Αυτό που ορίζουμε ως θεό δεν είναι το αίτιο. Υπάρχει αίτιο αλλά δεν μπορεί να οριστεί διότι εμείς βλέπουμε τον κόσμο ΜΑΣ και αυτό το αίτιο είναι ΜΗ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟ, δεν περιλαμβάνεται στον κόσμο.
Το μη αντιληπτό αίτιο όμως, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ. Για αυτόν τον λόγο ακριβώς και λέμε πως ΥΠΑΡΧΕΙ ο Θεός. Το μη αντιληπτό αίτιο ΑΡΧΕΙ του Θεού. Εμείς είμαστε αποτέλεσμα των μεταβολών του κόσμου, άρα ενεργούμε ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ του Θεού. Για τον Θεό απλά δεν υπάρχουμε!
Είμαστε ΜΕΡΟΣ ΑΥΤΟΥ. Υπάρχουμε όμως για το μη αντιληπτό αίτιο.
Ε) Ο Θεός δεν ενεργεί. Ως αντίληψη Ενεργειών (συνεχών μεταβολών) ο θεός δεν ενεργεί άμεσα. Για εμάς τους ανθρώπους το ότι ΜΕΡΙΚΩΣ ΚΑΤΑΝΟΟΥΜΕ τι γίνεται στον κόσμο, μας κάνει να ενεργούμε σε αυτόν, αλλά και αυτές οι μεταβολές είναι «Θεϊκές», βάσει πάντα του ορισμού αυτού.
Ο Χριστιανός τώρα, και κατ’επέκταση και εσύ, βλέπει σαν θεό ΑΠ’ΕΥΘΕΙΑΣ το μη αντιληπτό αίτιο (σχήμα εξόχως οξύμωρο), τον Ιησού Χριστό ως τον δίαυλο προς τον πιστό (μιας και η αποδοχή της πίστης είναι προϋπόθεση συμμετοχής), και ως «λογική» συνέχεια το ποίμνιο που γίνεται τμήμα του Χριστού, γι΄αυτό και μετέχουνε στο φαγοπότι της σάρκας του και του αίματός του, και τέλος το άγιο πνεύμα ως το ορατό μέρος (άγιο φως π.χ.).
Για να αντιληφθούμε λοιπόν το αδιέξοδο που οδηγείται η όλη κατάσταση με την αναζήτηση «τελειοποιήσεων» και άλλων εγωιστικών πρακτικών, ας αναλογιστούμε ότι σε τελική ανάλυση, δεχόμενοι τον μύθο του Ευαγγελισμού, οι άνθρωποι που έβλεπαν τα θαύματα του Χριστού ή του Βούδα ή του Απολλώνιου του Τυανέα, αντιλαμβανόταν με δέος ακριβώς ΤΙΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ που έφερναν αυτά τα θαύματα, και αυτή ήταν η αντίληψή τους περί θείου!
Λοιπόν alfa-omega, έχω συμβάλλει στο κενό που εντόπισες? Πολύ θα’θελα λοιπόν τον αίθριο αντίλογο σου.
Θα αναμένω.
![]()
![]()
Α) Μεταβολή του κόσμου ως προς τι ;;;
Β) Περιγράφεις μια απέραντη δύναμη, αλλά δεν προσδιορίζεις για ποιο λόγο ασχολείται με τις μεταβολές του κόσμου.
Γ) Οι πνευματικές αντιδράσεις που δέχεται ο θεός , από τον άνθρωπο είναι η ουσία.
Το άψυχο δεν μπορεί να επιδράσει επάνω στον θεό , επειδή δεν μπορεί να αντανακλάσει χρήσιμες πληροφορίες για τον ίδιο.
Δ) Ο θεός θα ενεργούσε ,αν εσύ συμμετείχες ( η προσπαθούσες να συμμετάσχεις ) με την πίστη σου , στο έργο του.
Αφού δέχεσαι ότι δεν υπάρχεις για τον θεό , γιατί να σου χαλάσει το χατίρι ο δημιουργός σου.
Σε αφήνει να υπάρχεις , επειδή είσαι μέρος της δημιουργίας του.
Άλλωστε όταν θα φύγεις από αυτόν τον κόσμο , θα είναι σαν να μην υπήρξες ποτέ.
Αυτός έχει την αιωνιότητα , εσύ πόσο χρόνο έχεις στην διάθεσή σου ;;;
Ε) Το ότι μερικώς κατανοούμε τι γίνεται στον κόσμο , μας κάνει να μην ενεργούμε σε αυτόν.
Ενεργούμε στον εαυτό μας . Το εγώ μας ,που δεν το έχουμε προσδιορίσει
πλήρως, μας οδηγεί μέχρι σήμερα στην ατέλεια και όχι στην συντέλεια του σύμπαντος .
Τελικά δεν γνωρίζω γιατί προσπαθείς να σκέφτεσαι τόσο πολύπλοκα .
Οι λογισμοί σου ,μου δίνουν την αίσθηση , ότι αγγίζουν τον παραλογισμό.
Μπορεί να κάνω λάθος.
Γιατί όμως προσπαθείς να καταστρέψεις , την επιδίωξη των ανθρώπων , που προσπαθούν να είναι ευτυχισμένοι με αυτό που πιστεύουν ;;;
Ποιος ο λόγος ;;;
«Α) Μεταβολή του κόσμου ως προς τι ;;;»
Τι ως προς τι ρε alfa-omega?![]()
Όπου και να βρισκόμαστε έχουμε την αντίληψη της μεταβολής του κόσμου ως προς τα όσα αισθανόμαστε, ζούμε και αναπνέουμε.
alfa-omega:
«Β) Περιγράφεις μια απέραντη δύναμη, αλλά δεν προσδιορίζεις για ποιο λόγο ασχολείται με τις μεταβολές του κόσμου.»
Αυτό κατάλαβες δηλαδή? ΕΝ ΤΩ ΠΑΝ αγαπητέ. Για δες το καλύτερα.![]()
alfa-omega:
«Γ) Οι πνευματικές αντιδράσεις που δέχεται ο θεός , από τον άνθρωπο είναι η ουσία.
Το άψυχο δεν μπορεί να επιδράσει επάνω στον θεό , επειδή δεν μπορεί να αντανακλάσει χρήσιμες πληροφορίες για τον ίδιο.»
Καλά θα μας τρελάνεις αδερφάκι μου!![]()
Εγώ είπα απλά πως ο Θεός είναι η αντίληψη όλων των επιδράσεων, μηδενός εξαιρουμένης. Οι…«πνευματικές αντιδράσεις» που περιγράφεις ΤΙ είναι? ΠΩΣ κατηγοριοποιούνται??
alfa-omega:
«Δ) Ο θεός θα ενεργούσε ,αν εσύ συμμετείχες ( η προσπαθούσες να συμμετάσχεις ) με την πίστη σου , στο έργο του.
Αφού δέχεσαι ότι δεν υπάρχεις για τον θεό , γιατί να σου χαλάσει το χατίρι ο δημιουργός σου.
Σε αφήνει να υπάρχεις , επειδή είσαι μέρος της δημιουργίας του.»
Δηλαδή μας λες αγαπητέ πως ο Θεός ενεργεί μόνο μετά την εκδήλωση της πίστης μας προς αυτόν? Με λίγα λόγια, εκδηλώνει τις ενέργειες του μοναχά υπό προϋποθέσεις και άρα στεγανά και περιορισμούς! Μάλιστα….
Αυτή η πίστη όμως, αρκεί εάν είναι π.χ. Βουδιστική ή φιλοσοφική πίστη στο άγνωστο θείο ή πρέπει να υπακούει στην λογική της ιουδαιοχριστιανικής θεώρησης? Δεν μου απαντάς αγαπητέ, δεν μου απαντάς.![]()
![]()
Αναρωτήθηκες ποτέ σου εάν πράγματι χρειάζεται την πίστη μας ο Θεός αγαπητέ? Σου εκδηλώθηκε δηλαδή μια τέτοια προτροπή από τον Θεό, μια τέτοια ανάγκη του Δημιουργού?
Εγώ λοιπόν σου λέω απλά: ΟΧΙ. Δεν χρειάζεται κανείς Θεός την πίστη μας. ΕΜΕΙΣ χρειαζόμαστε να πιστεύουμε σε μια έννοια που δύναται να επηρεασθεί και μάλιστα και να μεροληπτεί υπέρ του ενός ή του άλλου!
Ένας υπαρκτός Θεός, πόσο μάλλον ένας προσωπικός θεός όπως τον οραματίζονται και οι χριστιανοί, ποτέ δεν θα συγκατατίθετο να τον πιστεύουνε. Και αυτό διότι Η ΠΙΣΤΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑΣ, και συνάμα προσβολή για την ύπαρξη ενός Θεού!
alfa-omega:
«Αυτός έχει την αιωνιότητα , εσύ πόσο χρόνο έχεις στην διάθεσή σου ;;;»
Το άγνωστο θείο είναι όντως άχρονο. «Αυτός» όμως που θέλεις να γνωρίζεις, να πιστεύεις και να ασπάζεσαι, ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ? ΠΩΣ είσαι βέβαιος ότι οδηγείσαι μέσα από συγκεκριμένα κείμενα στην ορθή οδό? Εκτός και εάν διεκδικείς κάποια μοναδικότητα έναντι δισεκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη, όπως οι ινδουιστές και οι βουδιστές, οπότε θα πρέπει και πάλι να αποδείξεις τον «λάθος Θεό». Λοιπόν?
alfa-omega:
«Ε) Το ότι μερικώς κατανοούμε τι γίνεται στον κόσμο , μας κάνει να μην ενεργούμε σε αυτόν.
Ενεργούμε στον εαυτό μας . Το εγώ μας ,που δεν το έχουμε προσδιορίσει
πλήρως, μας οδηγεί μέχρι σήμερα στην ατέλεια και όχι στην συντέλεια του σύμπαντος .»
Ο θεός δεν είναι θεός αγαπητέ. Ενώ καθετί είναι ένα τι. Για αυτό και ο ορισμός που δίνω είναι έμμεσος ώστε να αντιληφθούμε τι κρύβουνε οι λέξεις και η παραμορφωμένη εικόνα που πολλές φορές αντιλαμβανόμαστε. Δεν λέει τίποτα άλλο αυτή η διατύπωση παρά ότι Ο ΘΕΟΣ ΩΣ ΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΛΗΨΗ. Και αυτή η ουσία έχει νόημα μέσα στο μυαλό μας και όχι έξω από αυτό!
Το αίτιο όμως αυτής της αντίληψης είναι η μεταβλητότητα του κόσμου και όχι κάποια αόριστη δοξασία δογματικών συμφερόντων.
alfa-omega:
«Τελικά δεν γνωρίζω γιατί προσπαθείς να σκέφτεσαι τόσο πολύπλοκα .
Οι λογισμοί σου ,μου δίνουν την αίσθηση , ότι αγγίζουν τον παραλογισμό.
Μπορεί να κάνω λάθος.»
Στο προηγούμενο σου μήνυμα απάντησες στα όσα είχα διατυπώσει με μια επίθεση, κατηγορώντας με για ελλιπή προβληματισμό επί προσωπικών απόψεων και υιοθέτηση άλλων «έτοιμων πνευματικών τροφών». Τώρα, μετά από εκτεταμένη ανάλυση των όσων προείπα, αναρωτιέσαι για ποιόν λόγο…..σκέφτομαι τόσο πολύπλοκα!![]()
![]()
Τελικά μήπως έγκειται κάπου αλλού ο παραλογισμός φίλτατε? Το ότι δεν βαδίζω σύμφωνα με το καμβά που κεντάει μια συγκεκριμένη ερμηνεία δεν είναι δική μου αδυναμία.
alfa-omega:
«Γιατί όμως προσπαθείς να καταστρέψεις , την επιδίωξη των ανθρώπων , που προσπαθούν να είναι ευτυχισμένοι με αυτό που πιστεύουν ;;;»
Η αμφισβήτηση, οι ερωτήσεις, οι δίχως λογοκρισία προβληματισμοί, είναι κατά την άποψη σου μια νοσηρή προσπάθεια καταστροφής της ευτυχίας των ανθρώπων? Αυτή την άποψη έχεις για τον διάλογο και την αναζήτηση? Κρίμα αγαπητέ. Κρίμα!
Εάν διαχρονικά οι άνθρωποι ασπάζονταν μια παρόμοια τακτική αγαπητέ alfa-omega, και θεωρούσαν πως ένεκα κάποιου συγκεκριμένου ιδεολογικού συμφέροντος θα πρέπει να αποδεχθούμε ότι δεν μπορούμε (πια) να αλλάξουμε αντιλήψεις και θεωρήσεις, τότε σχεδόν τίποτα από αυτό που θαυμάζουμε ως Ελληνική αρχαιότητα δεν θα υπήρχε σήμερα.
Διότι όλοι εκείνοι ήσαν στην εποχή τους επαναστάτες και κατά των όποιων ιδεολογιών. Ας μην θεωρηθεί βεβαίως ότι ταυτίζω το άτομο μου με κάτι παρόμοιο.
Μια τέτοια υιοθέτηση, όπως διαφαίνεται από την ενόχληση σου, είναι σαν να πιστεύουμε σε μια πραγματικότητα η οποία δεν μπορεί να υπακούσει σε καμία άλλη λογική εκτός από την δική της. Μια τέτοια θεώρηση του κόσμου όμως μετατρέπει την κατάσταση και την ζωή των ανθρώπων σε έναν κλειστό ορίζοντα.
Και αυτό ακριβώς σε ενοχλεί μάλλον αγαπητέ: η αμφισβήτηση του κλειστού σου ορίζοντα.
Κατά αρχήν να παραδεχτώ , ότι χάλασα την ωραία ροή , που είχε πάρει ο γραπτός μας διάλογος.
Μέσα από αυτόν συνειδητοποίησα αρκετά χρήσιμα πράγματα.
Θα ήθελα ακόμη να σου ζητήσω συγνώμη ,αν σε έθιξα σε βαθμό που υποβιβάζει τα όρια του πνευματικού σου μεγέθους.
Αν δεν αρκούνε αυτά , θα ήμουν πρόθυμος να σε κεράσω και ένα ποτό , αν κάποτε τα βήματά σου σε οδηγήσουν στην ωραία μας Θεσσαλονίκη.
Από τον μέχρι τώρα γραπτό μας διάλογο , έχω βγάλει τα εξής συμπεράσματα , που αφορούν το θέμα μας , περί αιώνιας ζωής.
Έγραψα ότι η αιώνια ζωή , είναι καθημερινή μου επιδίωξη.
Έγραψες , ότι αυτό είναι μια ανθρώπινη αλαζονεία.
Μπήκαμε στο θέμα του δημιουργού θεού και του αιτίου , στο οποίο οφείλεται η ύπαρξή μας.
Συμφωνώ μαζί σου , στο ότι αν δεν μπορέσω να αντιληφθώ ορθά τον δημιουργό και το αίτιο το οποίο άρχει του δημιουργού ,δεν θα καταφέρω να επιδιώξω με αξιώσεις , την αιώνια ζωή .
Το θέμα της αιώνιας ζωής παραμένει ακόμη αδιευκρίνιστο .
Θα παραμείνει έτσι , ώσπου να διευκρινιστεί ο δημιουργός και το αίτιο της υπάρξεώς μας.
Προσωπικά πιστεύω ,ότι αυτές οι δύο έννοιες , δημιουργός και δημιούργημα , είναι μεταξύ τους συγγενικές .
Δεν μπορώ να φαντασθώ ότι μια τέλεια δύναμη , αποφασίζει να δημιουργήσει κάτι , το οποίο θα είναι μετέωρο , η άσχετο με την ύπαρξή της..
Αν θέλεις μπες στον κόπο και γράψε μου τις σκέψεις που σου δημιουργούνται , μέχρι αυτήν την στιγμή , που διαβάζεις τα γραφόμενά μου.
Επιθυμώ ο διάλογός μας να έχει νόημα και ουσία .
Όπως εσύ , έτσι και εγώ θέλοντας και μη , οδηγούμε από κάποια δύναμη , την οποία δεν μπορώ ακόμη να διαφωτίσω πλήρως.
Αναμένω , με ανήσυχο πνεύμα :
Αlfa-Οmega.
«Αν δεν αρκούνε αυτά , θα ήμουν πρόθυμος να σε κεράσω και ένα ποτό , αν κάποτε τα βήματά σου σε οδηγήσουν στην ωραία μας Θεσσαλονίκη.»
Κατ’αρχάς να ξεκαθαρίσω αγαπητέ ότι δεν αισθάνομαι ούτε προσβεβλημένος αλλά ούτε και ότι διέπραξες κάτι το επιλήψιμο με τις τοποθετήσεις σου. Ο διάλογος και η αντιπαράθεση αποτελούνε τον σπόρο από όπου και θα αναδυθεί η αλήθεια.
Ως προς το κάλεσμα σου, ευχαρίστως και αποδέχομαι μιας και τα βήματα μου με οδηγούν διαρκώς στην Θεσσαλονίκη όπου και διαμένω. Μέσω του e-mail μπορούμε να πούμε περισσότερα.
alfa-omega:
«Δεν μπορώ να φαντασθώ ότι μια τέλεια δύναμη , αποφασίζει να δημιουργήσει κάτι , το οποίο θα είναι μετέωρο , η άσχετο με την ύπαρξή της..»
Εδώ υπάρχει μια μεγάλη υπέρβαση αγαπητέ. Και δεν μπορεί ο καθένας να «αναμετρηθεί» θαρρώ.
Για ποιο λόγο άραγε δεν τολμούμε την αμφισβήτηση της θρησκευτικής κλίμακας? Ποιο είναι αυτό το στοιχείο που εξασφαλίζει τη θρησκευτική μακαριότητα μέσα στην οποία ο άνθρωπος με αγαλλίαση ξεχνιέται? Ποιος είναι αυτός ο λόγος που ενώ όλα τα άλλα αμφισβητούνται, την ίδια στιγμή οι ουσιαστικότατες για τη ζωή μας θρησκευτικές πεποιθήσεις μένουν στο απυρόβλητο και έξω από την εμβέλεια της μονόπλευρα αυξανόμενης ερευνητικότητας μας?
Βασανιστικά ερωτήματα που προσωπικά νομίζω πρέπει να έχει κάποιος ως αφετηρία της προσέγγισης του.
Δεν είναι άραγε επικίνδυνο αλλά και ύποπτο, πως ενώ ο Θεός στέκει ανενόχλητος στο υψηλότερο επίπεδο αξιών, και άρα επηρεάζει κατά τον ισχυρότερο τρόπο τις υπόλοιπες αξίες της ζωής μας, για τον ίδιο ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ κάθε σκέψη ελέγχου και επαναπροσδιορισμού?
Τι φταίει για την κατάντια που οι Θεοί αγαπητέ μένουν ακόμα ανενόχλητοι?
Δεν γνωρίζω αν έχεις ζήσει ποτέ σε ένα μέρος εκτός Ελλάδος φίλε Schwabe .
Προσωπικά έζησα 20 χρόνια στο Μόναχο της Γερμανίας .
Για όλο αυτό το διάστημα , ένιωσα άνθρωπος.
Εδώ και 10 χρόνια ζω στην Ελλάδα . Τώρα πλέον δεν τρώω για να ζω αλλά ζω για να τρώω.
Το βιοτικό μας επίπεδο έχει τα κακά του χάλια.
Αυτό το διαισθάνομαι κάνοντας μια σύγκριση ,μεταξύ της ζωής μου εν Γερμανία και Ελλάδος.
Πιστεύω το χάλι αυτό οφείλεται στο γεγονός της ανυπαρξίας του ελληνικού κράτους.
Έχουμε ένα από τα καλύτερα συντάγματα της Ευρώπης και αδυνατούμε να το εφαρμόσουμε στην πράξη.
Τι φταίει που δεν μπορούμε να οργανώσουμε ένα κράτος ;;;
Αυτό είναι η αιτία που η ζωή μας είναι γεμάτη με άγχος.
Τα καθημερινά μας προβλήματα συσσωρεύονται και γίνονται ένας χείμαρρος, που μας κυνηγάνε και μας βασανίζουν αφόρητα.
Θυμάμαι ότι , όταν υπάρχει κράτος το άγχος λιγοστεύει . Η ζωή έχει νόημα.
Δεν την κυνηγάς λαχανιάζοντας , αλλά την προλαβαίνεις και περισσεύει χρόνος για να την ζήσης αξιοπρεπώς.
Έχουμε μείνει άραγε, κάποιες ηθικές αξίες στην χώρα μας ;;;
Η ζωή εδώ μου θυμίζει ζούγκλα . Μου θυμίζει χάος ατελείωτο.
Αν δεν είχα δημιουργήσει οικογενειακές υποχρεώσεις , θα είχα ήδη φύγει ξανά πίσω .
Ξέρεις τι όμορφο που είναι να σηκώνεσαι το πρωί και να ξέρεις , ότι είσαι άνθρωπος μεταξύ ανθρώπων ,σε ένα άρτια οργανωμένο κοινωνικό σύνολο . Να υπάρχει κράτος και να το νιώθεις , να σε προστατεύει μέσα στην καθημερινότητα.
Πότε θα κάνουμε και εμείς ένα ελληνικό κράτος ;;;
Θα αλλάξει ποτέ η νοοτροπία μας ;;;
Πότε θα καταργήσουμε τις υπαρξιακές μονάδες μας και θα τις κάνουμε ομαδικές ;;;
Έτσι θα συνεχίσουμε δίχως μοίρα στον ήλιο ;;;
Θα τυραννάμε τις υπάρξεις μας , για να λύνουμε καθημερινά άλυτα προβλήματα του παρελθόντος ;;;
Αυτά τα ερωτήματα με βασανίζουν αφόρητα.
Είναι δε η πίεση τόσο μεγάλη στην ψυχή μου , που προσπαθώ να βρω καταφύγιο σε μια ορθά τοποθετημένη θρησκεία.
Αυτά που με μαγνητίζουν στην διδασκαλία του χριστού , είναι :
1) H ουράνια βασιλεία, η οποία αρχίζει από την γη και καταλήγει στον δημιουργό.
2) Οι παραβολές του , που συνδυάζουν με μοναδικό τρόπο την θεϊκή με την ανθρώπινη σοφία.
3) Ο τρόπος με τον οποίο έκανε τα θαύματα.
4) Γιατί ξεπέρασε την μέγιστη δυνατή ανθρώπινη δόξα ( π.χ Μέγας Αλέξανδρος ) , με έναν μοναδικά απλό τρόπο . Χρησιμοποίησε ως όπλο την αγάπη .
Σε χαιρετώ εν φιλία και Με ανήσυχο πνεύμα.
«Δεν γνωρίζω αν έχεις ζήσει ποτέ σε ένα μέρος εκτός Ελλάδος φίλε Schwabe .»
Σε καταλαβαίνω απόλυτα θα έλεγα. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Γερμανία, μένω από το 1997 στην Ελλάδα αλλά συνεχίζω να βρίσκομαι 10 με 15 μέρες το μήνα στην Γερμανία ένεκα επαγγελματικών επιδιώξεων.
alfa-omega:
«Έχουμε ένα από τα καλύτερα συντάγματα της Ευρώπης και αδυνατούμε να το εφαρμόσουμε στην πράξη.
Τι φταίει που δεν μπορούμε να οργανώσουμε ένα κράτος ;;;»
Το «δε βαριέσαι βρε αδερφέ» είναι ένα μεγάλο βάρος. Κατά τα άλλα….ΤΟ ΨΑΡΙ ΒΡΩΜΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ!
alfa-omega:
«Αν δεν είχα δημιουργήσει οικογενειακές υποχρεώσεις , θα είχα ήδη φύγει ξανά πίσω .»
Αυτό το είπα και το λέω και εγώ πολλές φορές φίλε μου. Η γυναίκα μου βαρέθηκε να το ακούει! Αααααααλλά κάθε φορά που βρίσκομαι πάνω από 5-6 μέρες Γερμανία…..θεωρώ τυχερό τον εαυτό μου που έχω αυτή την επιλογή!
alfa-omega:
«Είναι δε η πίεση τόσο μεγάλη στην ψυχή μου , που προσπαθώ να βρω καταφύγιο σε μια ορθά τοποθετημένη θρησκεία.»
Άποψη μου: καμία θρησκεία δεν οδηγεί στην αληθινή Θεότητα. Ξέρεις τι είπε σχετικά ένας πολύ γνωστός Έλληνας της τέχνης και του πνεύματος? ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΜΟΥ Η ΕΛΛΑΔΑ!
alfa-omega:
«Αυτά που με μαγνητίζουν στην διδασκαλία του χριστού , είναι :
1) H ουράνια βασιλεία, η οποία αρχίζει από την γη και καταλήγει στον δημιουργό.
2) Οι παραβολές του , που συνδυάζουν με μοναδικό τρόπο την θεϊκή με την ανθρώπινη σοφία.
3) Ο τρόπος με τον οποίο έκανε τα θαύματα.»
Οι συμβολισμοί είναι πανανθρώπινοι και η αξία ενός «χριστού» διαχρονική αναφορά αξιών. Ήδη οι ορφικοί είχανε διδάξει ότι το Σύμπαν αποτελείται από τέσσερα επάλληλα υπο-σύμπαντα που ΣΥΜΒΟΛΙΚΑ ονομάζονταν Βασιλείες, η βασιλεία του Ουρανού, του Κρόνου, του Διός και του Διονύσου. Ο Διόνυσος είναι ο Θεός που θυσιάζεται για να βοηθήσει την άνοδο του ανθρώπου στην αιώνια βασιλεία του Ουρανού.
Ο Ναζωραίος λοιπόν, τι διαφορετικό άραγε διδάσκει, διδάσκει κατ’ουσίαν το πώς μπορεί ο άνθρωπος, μέσω της στενωπού της αρετής και όχι της οδού της κακίας, να προσεγγίσει αυτό το ανώτερο βασίλειο, την βασιλεία των ουρανών.
Είπαμε, οι διαφαινόμενες αξίες είναι πανανθρώπινες και αντηχούν στην καρδιά του κάθε συνετού ανθρώπου. Όλα αυτά βέβαια, εάν εξαιρέσεις τον εσχατολογικό Μεσσιανισμό των εβραίων μέσω του οποίου εξευτελίζεται η συμβολική βασιλεία των ουρανών, εξευτελίζεται ουσιαστικά η Μυστηριακή δομή του εγχειρήματος, και μετατρέπεται σε ένα υπεσχημένο επίγειο βασίλειο και ένα πολιτικό καθεστώς.
Άποψη μου αγαπητέ ότι αυτό το όνειρο, ο Χριστιανισμός, έσβησε πριν καν προλάβει να ανάψει. Ο τελευταίος Χριστιανός μάλλον πέθανε επάνω σε εκείνον τον σταυρό.
Να’σαι καλά.
Καλημέρα,
Αιωνιότητα.
Αλήθεια ποιος μπορεί να βρει που ξεκινάει ο χρόνο και που τελειώνει?
Ποιος μπορεί να βρει την αρχή του και ποιος το τέλος?
Ίσως να καταφέρουμε να ζούμε το τώρα με απλότητα και ανθρωπιά να ζούμε μόνιμα στην Aιωνιότητα.
Σας ευχαριστώ για την όμορφη ροή που έχετε δώσει μέχρι τώρα στο θέμα.
quote:
Ο τελευταίος Χριστιανός μάλλον πέθανε επάνω σε εκείνον τον σταυρό.
Κάτι μου λέει ότι χτες το βράδυ γεννήθηκε ο Χριστός στην καρδιά των φίλων μας.
Απλά και ανθρώπινα.
Ο διάλογό σας ήταν μια έκπληξη αλλά και μια ελπίδα. Σας ευχαριστώ που με κάνατε να νιώσω όμορφα.
Να είστε ευλογημένοι.
Καλή συνέχεια.
Με αγαθή Aγάπη Ιησού Χριστού 7X7.
just a man.
999
Φίλε Just_A_Man ,ευχαριστώ για την συμμετοχή σου.
Αγαπητέ Schwabe ,αφού αρχίσαμε το θέμα του χριστιανισμού , είθε να το ολοκληρώσουμε ευπρεπώς.
1) Αν ( μπορούσαμε να ) αφαιρέσουμε την εβραϊκή επιρροή , που ασκήθηκε και ίσως ασκείται ακόμη , επάνω στην διδασκαλία του χριστού , τι μένει από αυτήν ;;;
Το ότι ήταν ο τελευταίος χριστιανός , που σταυρώθηκε το θεωρώ υπερβολικό.
2) Εκείνο που γνωρίζω για τα ελευσίνια μυστήρια , είναι ότι στην αίθουσα η τον ναό των
μυστηρίων , προσπαθούσαν οι μυημένοι ,να έλθουν σε επαφή με το θείο.
Έχω την πληροφορία ( δεν την έχω διασταυρώσει) ,ότι τα ελευσίνια μυστήρια ήσαν πανομοιότυπα , η τουλάχιστον όμοια με αυτά του χριστιανικού μυστηρίου.
Ποιος γνωρίζει και μπορεί να απαντήσει υπεύθυνα ,σε αυτό το άκρως για εμένα ενδιαφέρον θέμα.
Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
«Αγαπητέ Schwabe ,αφού αρχίσαμε το θέμα του χριστιανισμού , είθε να το ολοκληρώσουμε ευπρεπώς.
1) Αν ( μπορούσαμε να ) αφαιρέσουμε την εβραϊκή επιρροή , που ασκήθηκε και ίσως ασκείται ακόμη , επάνω στην διδασκαλία του χριστού , τι μένει από αυτήν ;;;
Το ότι ήταν ο τελευταίος χριστιανός , που σταυρώθηκε το θεωρώ υπερβολικό.»
Εάν είμαστε έτοιμοι να βάλουμε το δάχτυλο μας σε θέματα που καίνε τότε πολλά μπορούμε πραγματικά να δούμε αγαπητέ. Είμαι της άποψης ότι έτσι όπως οργανώθηκε ο χριστιανισμός βρίσκεται σε έναν μονόδρομο. Για αυτό και θα παραμείνει δόγμα και δίχως ανοχές.
Ποιος μπορεί όμως να ανασάνει συνεχώς με τον ίδιο αέρα? Γίνεται να μένουνε τα λιμνάζοντα νερά στην διάρκεια δίχως μικρόβια και μολύνσεις?
Οι ιουδαίοι, που τη σχέση Θείου και Ανθρώπου την υποβίβασαν σε σχέση δουλείας και φόβου, αφόρισαν εκείνους που την ανήγαγαν σε Φιλότητα και Φυσική, καθημερινή Επαφή και Συμβουλή (Χρησμοί) καθώς και Νοητική, Κοσμική προσέγγιση. Το κακό είναι ότι αυτό το ρεύμα επικράτησε όμως μέσα στον χριστιανισμό.
Έτσι, κατάντησαν οι χριστιανοί υποκριτές και υπόδουλοι του ίδιου τους του εαυτού! Αυτοί που μόνο θεωρητικά ομολογούν «πίστιν ελπιζομένων υπόστασιν καί πραγμάτων έλεγχον, ου βλεπομένων», ενώ στην πράξη έχουν ανάγκη ασπασμού χρυσοστόλιστων εικόνων (άφθονο αίμα χύθηκε για την εδραίωση αυτής τής εικονολατρίας!), αφόρισαν αυτούς πού είπαν: «τό Θείον μέν χαλεπόν νοείν, φράσαι δε αδύνατον» (Ερμού εκ τού πρός Τάτ). Το θέατρο του παραλόγου με λίγα λόγια στο μεγαλείο του. Η υλο-προσήλωση αυτοκλήθηκε Πνεύμα και βάφτισε το Πνεύμα, ύλη !
Η Ελληνική Γραμματεία όμως αγαπητέ (όση διασώθηκε από τούς εμπρησμούς) φωνάζει, με πάμπολλες φωνές την διαστρεβλωμένη Αλήθεια, αλλά η αλήθεια αυτή δύσκολα φτάνει στ' αυτιά των σημερινών Ελλήνων, που……κουφάθηκαν από Βυζαντινές (στην ουσία Νεο-Ρωμαϊκές) δογματικές, ανθελληνικές εν πολλοίς μεθοδεύσεις κι από την σκόπιμα παραπλανητική ή ανύπαρκτη, σημερινή Παιδεία.
Οι φωνές όμως αυτές των «ειδωλολατρών» Ελλήνων υπάρχουν, και όστις έχει ώτα, ακουέτω.
Εάν π.χ. διαβάσουμε τον Πλούταρχο (373F) βλέπουμε ότι η θεώρηση του Τρισυπόστατου Θείου είναι ΗΔΗ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑ, «Η δε κρείπων και θειοτέρα φύσις εκ τριών εστί, του νοητού και της υλης και του εκ τούτων, ον Κόσμον Ελληνες ονομάζουσιν». Επομένως φαίνεται καθαρά η θεώρηση τού Τρισυπόστατου Θείου. Θεώρηση που δεν είναι αποκλειστικότητα και πρωτιά τής Χριστιανικής Θρησκείας και που και άλλοι λαοί είχαν προσεγγίσει. Όπως οι Αιγύπτιοι με την τριάδα Οσιρις-Ισις-Ωρος (διδασκαλία Ερμή) ή οι Ινδοί με την τριάδα Μπράχμα-Βισνού-Σίβα (πιθανώς διδασκαλία Διονύσου).
Γιά την Ελληνική Φιλοσοφική σκέψη δεν υπάρχει διάσταση μεταξύ «Μονοθεϊσμού» (ενός Κοσμικού όμως Μονοθεϊσμού κι όχι ενός εξ αποκαλύψεως) και Πολυθεϊσμού ή ειδικότερα Δωδεκαθέου. Είναι οι δύο όψεις τού ιδίου νομίσματος! Οι διάφοροι Θεοί δεν είναι παρά μέλη τού «Ενός» και «μοναδικού» Σύμπαντος Θείου. Αυτό διδάσκονταν οι Μύστες των Ιερών Μυστηρίων (Ελευσίνια, Δελφικά, Πυθαγόρεια, Καβείρια) όπως αναφέρει ο Παυσανίας (Αττικά, 47, 4): "όστις δέ ήδη τελετήν Ελευσίνα είδεν η τά καλούμενα Ορφικά επελέξαντο, οίδεν ο λέγω".
Και ΦΥΣΙΚΑ οι Έλληνες Θεοί δεν είναι πρόσωπα, είναι Κοσμικές Δυνάμεις και Ενέργειες . Είναι εκφάνσεις τού διαχεόμενου Κοσμικού Θείου, μέσα στις αναρίθμητες συμπαντικές λειτουργίες Του . Έχοντας όμως πολυδιάστατη Νοητική προσέγγιση τού Κοσμικού Λόγου και των αναλογικών εκδηλώσεών Του στα διάφορα Συμπαντικά πεδία τού Μακρόκοσμου και τού Μικρόκοσμου, σημειοθετούνται και σαν Αστέρες-Πλανήτες, αλλά και σαν προκατακλυσμιαίοι Βασιλείς-Εθνογεννήτορες (Ευήμερος-Διόδωρος Σικελιώτης 5, 42). Ούτε εδώ έχει θέση λατρεία ειδώλων.
Αυτό που έχει όμως ιδιαίτερη αξία είναι η φανερή και παντελής έλλειψη μισαλλοδοξίας και Θρησκευτικού φανατισμού. Κατά τούς πολέμους θεωρούσαν αδιανόητη για Έλληνες την καταστροφή ξένων Ιερών ή την θανάτωση Ιερέων και πίστευαν ότι οι Θεοί τιμωρούσαν κάθε τέτοια πράξη σαν ιερόσυλη, αφού κατά την Ελληνική σκέψη, όλοι οι άνθρωποι τον ίδιο Θεό λατρεύουν, με διαφορετικά όμως ονόματα και τρόπους. Όποιος καλόπιστα θέλει να κάνει συγκρίσεις, ας κοιτάξει την σχετική «Σοφία» του Γιαχβεδικού τρόπου αντίληψης του Θείου: Εξοδος 20, 1-5, Βασιλειών Γ' ΙΗ 40, Ζαχαρία, Θ, 13,Αμώς Α, 7-8, Ιεζεκήλ, ΚΕ, 16-17, κτλ.
Μπορεί επίσης να διαβάσει και Νεο-Ρωμαϊκή ιστορία τού 4ου καί 5ου αιώνα μ.Χ.. καθώς και τα έργα κάποιων «Αγίων» και «Πατέρων».
Αυτόν τον τεράστιο Πνευματικό πλούτο λοιπόν οι μισαλλόδοξοι των Δογμάτων και του αρχέγονου ιουδαϊσμού τον ονόμασαν...ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ!
Τόση υποκρισία αγαπητέ. Τόση φτώχεια κουβαλάμε ακόμα στον κόρφο μας.
Άρα αυτά που ο χριστός δίδαξε ( σύμφωνα με τα ευαγγέλια των μαθητών του ) , προ ειπώθηκαν.
Δεν πρόσθεσε τίποτε καινούργιο ;;;
Τότε γιατί άλλαξε η μέτρηση του γήινου χρόνου ;;;
Γιατί λέμε ( πλειοψηφία ) , προ και μετά χριστού ;;;
Για αυτήν την αλλαγή , φταίνε μονάχα οι εβραίοι ;;;
Εμείς ( εσύ ,εγώ και καμιά 4,5 δισεκατομμύρια συνάνθρωποι μας , δεν συμμετέχουμε σε αυτήν την αλλαγή ;;;
Καταντήσαμε άραγε ( πλειοψηφία ) , παθητικοί δέκτες μιας ιστορικής απάτης ;;;
Προσωπική μου άποψη είναι η κάτωθι .
Δεν χρειάζεται να δικαιολογήσω την προσωπική μου ύπαρξη.
Είτε το θέλω είτε όχι υπάρχω.
Αυτό το γεγονός είναι το απόλυτα αληθινό για εμένα.
Μετά από αυτό , η πραγματικότητα που αντιλαμβάνομαι από τον κόσμο γύρω μου , είναι ότι υπάρχει το καλό και το κακό.
Θέλω λοιπόν να βρίσκομαι περισσότερο ,κοντά στο καλό ,από ότι κοντά στο κακό.
Ποιος όμως ευθύνεται για την ύπαρξη του καλού και του κακού ;;;
Το αίτιο που υπάρχει και ο άνθρωπος.
Το εγκόσμιο κακό , λίγο η πολύ το γνωρίζουμε όλοι μας.
Πόλεμος , μίσος , έχθρα ,φθόνος , υπέρτατος εγωισμός και γενικά παρερμηνεία του ομαδικού μας σκοπού , ως ανθρώπινα όντα , επάνω στον πλανήτη μας , η να το γράψω αλλιώς , η λανθασμένη ομαδική αντίληψη .
Φίλε Schwabe , ο κόσμος δεν διαμορφώθηκε σήμερα. ( ξέρω ότι το γνωρίζεις ).
Από την στιγμή που υπήρξε ο άνθρωπος , άρχισε η εξέλιξή του.
Αν σήμερα φταίει κάτι , που δεν μπορούμε να μετατρέψουμε τον πλανήτη γη σε παράδεισο , αυτό οφείλεται στο γεγονός , ότι δεν πρέπει να καταντήσει παράδεισος .
Τόσους αιώνες υπάρχουνε και ζούνε άνθρωποι , επάνω σε αυτόν τον πλανήτη .
Αν μη τι άλλο , θα βρίσκανε τον τρόπο , να το πραγματοποιήσουνε.
Όχι εδώ αυτός ο τόπος ( πλανήτης γη ) , είναι τόπος προσωρινός για κάθε άνθρωπο .
Αν δεν είναι έτσι , τότε αυτό ισχύει μονάχα για εμένα .
Πιστεύω λοιπόν ( σχεδόν ) απόλυτα , ότι η δική μου ύπαρξη ( πνευματική και σωματική ) , αποκτάει ουσία και νόημα , η για να το γράψω αλλιώς , γίνεται χρήσιμη , όταν αγαπάω.
Ναι μου αρκεί η αγάπη.
Προπονούμε φίλε στην αγάπη.
Το κάνω καθημερινά.
Με ικανοποιεί πλήρως αυτή η εξάσκηση. Με κάνει συχνά ευτυχισμένο.
Ελπίζω μέσα από αυτήν την εξάσκηση , σε κάτι ανώτερο από αυτό που μπορεί να μου δώσει , η εγκόσμια λογική.
Ξέρεις φίλε σε ποιο στάδιο της αγάπης βρίσκομαι ;;;
Φυσικά δεν θέλω να σε κουράσω περισσότερο , αν δεν επιθυμείς να μάθεις.
Περιμένω αντίλογό , διορθώσεις ,η κάποιες συμπληρώσεις , σε όλα όσα έγραψα παραπάνω , με την ψυχή στην αλήθεια .
Θέλω να δανειστώ κάτι από εσένα που μου άρεσε.
Περιμένω αγαπητέ , τον αίθριο λόγο σου.
Να είσαι παντού και πάντα καλά.