- Μηδεμία τεκμηρίωση ανεκτή αφρόνως (Ένα μικρό διάλειμμα στην τεκμηριωμένη γνώση Νο.2) - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Μόνο που τώρα θα μετονομαστεί σε "Μηδεμία τεκμηρίωση ανεκτή αφρόνως"
Με όλο το σεβασμό στον γιαπετ.
Ευχαριστώ για την τιμή της έναρξης.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
=========================================
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΜΑ:
Ένα μικρό διάλειμμα στην τεκμηριωμένη γνώση
κανονικά γράφεται το αρχικό θέμα,όπως το έγραψε ο θεματοθέτης και εν συνεχεία μπαίνει ο αριθμός,ο οποίος παραπέμπει στη συνέχεια του ιδίου τόπικ.
Ας αποφασίσουν οι "μεγάλοι"!!
Εμείς συνεχίζουμε εδώ και άν κρίνουν ότι πρέπει να γίνει αλλαγή,θα την κάνουν!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Προφανώς δεν μπορεί να με ψέξει κανείς. Είμαι απολύτως ευγενής και γεμάτος λειτουργικής ανάγκης. Αλλά ας περιμένουμε, κι εν ανάγκη ας υπομένουμε.
Τώρα το είδα:
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Μόλις "βγήκε απο το αυγό".
Ας περιμένουμε να δούμε τι θα στείλει και τι θα μας δώσει ο ΜΟΔΑ.
Μεγαλύτερος Οργανισμός Διαστημικής Απάτης.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
Όσο καραγκιόζηδες κι αν ακουγόμαστε, περιμένουμε κάτι απ' τη περιέργεια?
Θέλω Νικόμαχε. Θέλω. Αυτό το θέλω, τη πείνα που με κάνει Άνθρωπο, καμιά NASA δε τη χόρτασε. Είμαι λίγο θυμωμένος. Πολύ μάλλον. Βαρέθηκα με τις βλακείες και τις αυτονόητες απαντήσεις. Έσκισα τα παπάρια μου με το δεδομένο. Σκίζω τα όριά μου με το δεδομένο. Το γνωρίζω το δεδομένο με νούμερα, με εξισώσεις, με θεωρίες, με τα πάντα όλα.
Ας βάλουμε τη διανόηση. Αδέρφια, παρακαλώ. Κι ας αφήσουμε τις κουβέντες για σκέψεις, για εγκεφάλους, για λειτουργίες, και ότι άλλο.
Το λεπτό διακριτικό της ύπαρξής μας είναι η διαίσθηση. Αφήστε όλα τα άλλα. Τί αίσθημα έχετε ρε αδέρφια? Για αυτό να μου μιλήσετε. Παρακαλώ. Πολύ.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Μ’ ένα τίποτα έζησα
Μονάχα οι λέξεις δε μου αρκούσανε
Σ’ ενός περάσματος αέρα
ξεγνέθοντας απόκοσμη φωνή τ’ αυτιά μου
φχιά
φχιού φχιού
εσκαρφίστηκα τα μύρια όσα
Τι γυαλόπετρες φούχτες
τι καλάθια φρέσκες μέλισσες και σταμνιά φουσκωτά όπου
άκουγες ββββ να σου βροντάει ο αιχμάλωτος αέρας.
Κάτι
Κάτι δαιμονικό μα που να πιάνεται σαν σε δίχτυ στο σχήμα του Αρχαγγέλου
Παραλαλούσα κι έτρεχα
Έφτασα κι αποτύπωνα τα κύματα στην ακοή απ’ τη γλώσσα
-Ε καβάκια μαύρα, φώναζα, κι εσείς γαλάζια δέντρα τι ξέρετε από μένα;
-Θόη θόη θμος
- Ε; Τι;
- Αρίηω ηθύμως θμος
- Δεν άκουσα τι πράγμα;
- Θμος θμος άδυσος
Ώσπου τέλος ένιωσα
κι ας πα’να μ’ έλεγαν τρελό
πως από ΄να τίποτα γίνεται ο Παράδεισος.
Οδυσσέας Ελύτης
Συγκεντρώνει και επεξεργάζεται κρυφά τα ερεθίσματα από όλες της άλλες αισθήσεις και περιμένει έτοιμη να στείλει τα σοφά μηνύματα της σε όποιον τυχερό έχει γλυτώσει ή προσπαθεί να γλυτώσει από τον υλιστικό ορυμαγδό των αισθήσεων των 5 ή 6 οργάνων αντίληψης της φαινομενικής πραγματικότητας.
Με την Διαίσθηση,είναι δυνατόν να γνωρίσουμε τον κόσμο των ''αιτίων''
ενώ με τις 5 γνωστές αισθήσεις μπορούμε και με τη βοήθεια της σκέψης να γνωρίσουμε μόνο τον κόσμο των ''αποτελεσμάτων''.
-Έτσι έχω αντιληφθεί την Διαίσθηση -κυρίως διασθητικά- αυτά και καταθέτω σαυτό το υπέροχο topic με τους εκλεκτούς συζητητές.
Τι είπε η βαθειά φωνή του μεσονυχτιού ;
“ Κοιμήθηκα τον ύπνο μου – ,
” Απ’ το βαθύτερο όνειρο έχω ξυπνήσει και μιλώ : –
” Ο κόσμος είναι βαθύς ,
” Βαθύτερος απ’ όσο μπορεί να διαβάσει η μέρα .
” Βαθύς είναι ο πόνος του – ,
” Η χαρά – βαθύτερη κι απ’ την οδύνη ακόμα !
” Είπε ο πόνος : Μακριά ! Φύγε !
” Μα οι χαρές θέλουν μόνο αιωνιότητα – ,
” – Θέλουν βαθιά , ανεξιχνίαστη αιωνιότητα ! ”
Ας τάλεγα . . . Εγώ αυτά ,
Και να δεις . . . ξύλο που θάτρωγα !
Αλλά τα είπε ο Νίτσε ! ! !
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Το λεπτό διακριτικό της ύπαρξής μας είναι η διαίσθηση. Αφήστε όλα τα άλλα.
Ας είναι.
Σε επίπεδο "ορισμού" με κάλυψε ο Κρίτων (ελπίζω να μη θυμώσει που τον ...τουμπάραμε).
Η μοναδικότητα της διαίσθησης να προσεγγίζει το αίτιο,της δίνει λοιπόν τις δυνατότητες που προφανώς ψάχνει ο dsm, για να τον βοηθήσουν να καταλαγιάσει την πείνα.
Καταταχτείτε λοιπόν και ας ξεκινήσουμε.Η πείνα που περιγράφει είναι εξ'ορισμού κοινή.Απόδειξη η παρουσία μας στο topic.
Ας επιχειρήσω για αρχή,μια σύναψη "ασύρματων" νευρώνων.
Διαίσθηση-Συλλογική συνείδηση.
Μήπως λύνει πολλά θεωρητικά και μη προβλήματα;
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
Ο Νίτσε έτρωγε ξύλο από τον ..οργανισμό του.
Ευτυχώς για εμάς οι άλλοι δεν τον άγγιζαν.
Δεν θα μπορούσαν εξάλλου.
Η κατάρα του τροβαδούρου γαρ.
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
quote:
DSM
Το λεπτό διακριτικό της ύπαρξής μας είναι η διαίσθηση. Αφήστε όλα τα άλλα. Τί αίσθημα έχετε ρε αδέρφια?
Θα σου πώ δυο λόγια,όπως τα βλέπω.
Πάντα υπάρχει μια διαισθητική και μια λογική σκέψη.Η δεύτερη υπάρχει,για να δεχθεί ή να απορρίψη την πρώτη.Σαν λογικό επακόλουθο της διαίσθησης.Ωραία ώς εδώ.
Τι γίνεται όμως όταν υπάρχουν πέραν της μιας,διαισθητικές σκέψεις?
Εδώ μπαίνει ο παράγων γνώση-εμπειρία.Κάποιες απο τις αρχικές μας διαισθητικές σκέψεις,αρνούνται να "επαληθευθούν" απο την λογική.Τις ακολουθούμε λοιπόν,δια της υπερβατικής οδού.Είναι τόλμημα αυτό και απαιτεί τον παράγοντα που προανέφερα.
Οι διαισθητικές σκέψεις δεν μας "κατεβαίνουν" απο το πουθενά.Εχει προηγηθεί κάποια συνειδητή η ασυνείδητη σκέψη.Εύκολα κατανούμε το "συνειδητή".Με την ασυνείδητη όμως προεργασία,πρός την ύπαρξη της διαισθητικής σκέψης,μόνο μια εξήγηση υπάρχει.Οι μνήμες.Το συλλογικό ασυνείδητο.Και το ατομικό εννοείται!
Ο Ελύτης είπε:<< μια μέρα,το παρελθόν θα μας αιφνιδιάσει με την δύναμη της επικαιρότητάς του.Δεν θα έχει αλλάξει εκείνο,αλλά το μυαλό μας.>>
Σοφή κουβέντα.Συσχετίστε την με αυτα που συζητάμε εδώ.
Θεωρώ την διαίσθηση, πρωταρχική αιτία της εξέλιξης του ανθρώπου.
Νομίζω ότι ο μεγαλύτερος εχθρός της ανάπτυξης των διαισθήσεων,είναι ο κλασικός μπιχεβιορισμός.Δεν δέχομαι ότι τα εξωτερικά ερεθίσματα,ευθύνονται για την διαίσθηση.Αντιθέτως πιστεύω ότι την φρενάρουν.
Κατά τον Piaget,η διαίσθηση εμφανίζεται στις ηλικίες 4-7 χρόνων.Σε αυτήν την ηλικία,τα νοητικά σχήματα,βασίζονται στα άμεσα δεδομένα των αισθήσεων.Και απο τότε αρχίζει η διαισθητική αντίληψη."είναι σίγουρα έτσι?Είναι σωστό αυτο που βλέπω?Κι άν ήταν αλλοιώς,πώς θα ήταν?"
Μερικά απο τα ερωτήματα,της διαισθητικής σκέψης,που σχηματίζονται στο μυαλό του τετράχρονου,έστω και μη συνειδητά.
Απο τα 7 μας λοιπόν,σκεπτόμαστε διαισθητικά,άλλοι εν γνώση,άλλοι εν αγνοία τους.Λίγοι τελικά είναι αυτοί που "γλυτώνουν" το φαινόμενο του μπιχεβιορισμού και αναγάγουν την εξίσωση χ+φ=α,σε τρόπο ζωής και σε εργο προς την κοινωνία.
Οπου χ= Διαίσθηση,φ=Λογική και α=Αποτέλεσμα.
DSM είμαι κοντά στο σκεπτικό σου?
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Παρακολουθώ εδώ και αρκετούς μήνες τις τοποθετήσεις και τους διαλόγους σας πάνω σε διάφορα θέματα και οφείλω να ομολογήσω πως αυτό είναι το αγαπημένο μου topic. Είναι μάλλον αυτή η συγκρουσιακή σύζευξη της κοινής και κατά πολύ δοσμένης "λογικής" μας από τη μία, και της άηχης και πιθανών άναρχης φωνής βαθειά μέσα μας από την άλλη που με εξιτάρει.Της φωνής εκείνης που δεν πολυχαμπαριάζει από επιστημονικούς νόμους και κανόνες και που πασχίζει μέσω της διαίσθησης να μας φανερώσει Αλήθειες. Μάταια όμως. Ξεχνάει πως είμαστε απλά άνθρωποι... Εγκλωβισμένα υλοποιημένα όντα που δρούμε στον πολύ περιορισμένο χώρο των τριών διαστάσεών μας. Δεν πειράζει όμως. Αυτή η εμμονή της είναι που δίνει γεύση στο κατά τα άλλα σχετικώς ανάλατο ταξίδι/πέρασμα από τη ζωή. Καλώς σας βρήκα λοιπόν και επιτρέψτε μου να σας αφιερώσω και κάτι μιας και είναι το παρθενικό μου μήνυμαhttp://www.youtube.com/watch?v=PiTOnnDg9g0&list=FL2HdbvTxARb6nMhKgKUyYpw&index=6&feature=plpp_video
Ό,τι είναι αληθινό δεν είναι και πραγματικό
-Μήπως η διαίσθηση σαν καθαρό απόσταγμα διεργασίας των αισθήσεων είναι ο προθάλαμος για την ενόραση; Για την εσωτερική όραση, την οποία ο άνθρωπος μέχρι τα 7 του χρόνια έχει καθαρή , καθώς είναι ακόμα σε επαφή με τα εσωτερικά πεδία από τα οποία μόλις αφίχθη; Μήπως το ζητούμενο, στον παγιδευμένο στα δόκανα του ορθολογισμού ενήλικα είναι να ‘’ξαναγίνει παιδί ‘’ και με εργαλείο τη διαίσθηση να επανακτήσει την ενόραση, που σε συνεργασία με τον ορθό λόγο , θα τον οδηγήσει στην ξεχασμένη Γνώση;
Αν και δεν μου αρέσουν οι φιλοφρονήσεις, θα κάνω μια μικρή εξαίρεση. Επειδή το αξίζεις.
Σ΄έχω εκτιμήσει ιδιαίτερα και αυτό γιατί μέσα από πολλές τοποθετήσεις σου, διακρίνεται η καλοσύνη και η ανθρωπιά σου. Πιστός fun του μέτρου, βάζεις κατά καιρούς στη θέση τους πολλούς και πολλά. Πάντα τέτοια και καλύτερα.
Τώρα στο ερώτημα που θέτεις νομίζω πως όλοι, λίγο ή πολύ ,νιώθουμε την απάντηση και είναι καταφατική. Τον μηχανισμό "επιστροφής" πώς θα τον βρούμε όμως; Είναι κοινώς εφικτό ή μήπως προνόμιο για λίγους τυχερούς; Και άραγε είναι τυχαία η τύχη τους;
Ό,τι είναι αληθινό δεν είναι και πραγματικό
quote:
Notirk
Μήπως η διαίσθηση σαν καθαρό απόσταγμα διεργασίας των αισθήσεων είναι ο προθάλαμος για την ενόραση;
Πετυχημένο θαλασσοδαρμένε Notirk.
Δεν είναι ο προθάλαμος,αλλά η ίδια η διαίσθηση-ενόραση.
Το λέω αυτο επειδή όπως προείπα,ακολουθούμε την διαίσθηση υπερβατικά,μερικές φορές.Ενορατικά δηλαδή.
Ercos,καλώς ήρθες στην παρέα του esoterica.
Απο τα σύντομα μηνύματά σου,διακρίνω πώς είσαι μέσα στο πνεύμα της εδώ συζήτησης και πιστεύω ότι θα προσφέρεις.
Ρωτάς για τον μηχανισμό "επιστροφής".
Δυστυχώς είναι προνόμιο των λίγων,προς το παρόν.
Χρειάζεται υπερ-προσπάθεια,να απορρίψει κανείς τα εξω-ερεθίσματα και να ακούσει τα έσω.Την διαίσθηση.
Προαπαιτείται γνώση και εμπειρία,αλλοιώς ο κίνδυνος να ακολουθήσει κάποιος το λάθος μονοπάτι,είναι τεράστιος.
Θα τα πούμε αργότερα!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Και μην ανησυχείς καθόλου... Όχι...Δεν είμαι ο ZIP μεταμορφωμένος
Χμμ... Ιδού και μια σύγκρουση που έλεγα πιο πριν.
http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=50273&Itemid=168
Τι να ακολουθήσω τώρα;
Τη διαίσθησή μου, που μου υποδεικνύει πόσο πολύ λαχταρά η ψυχή μου να είναι αληθινή αυτή η είδηση ή μήπως τη λογική, που μου λέει πως το συγκεκριμένο site είναι για πολλές κλωτσιές;
Ό,τι είναι αληθινό δεν είναι και πραγματικό