- Ο άνθρωπος γεννιέται η γίνεται κακός; - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Συμφωνώ με όσα ακούστηκαν.
Ανάλογα με τα βιώματα, ακόμη και με την ιδιοσυγκρασία κάποιου, τα ποσοστά αυξομειώνονται κατά τη διάρκεια της ζωής μας!
Το σίγουρο είναι πως σε όποια επίπεδα κι αν φτάσουμε, θεωρώ αδύνατο να καταφέρει κάποιος να αφανίσει το ένα από τα δύο!
Απ’ το ρόδο βγαίνει αγκάθι
Κι απ’ τ’ αγκάθι βγαίνει ρόδο…
Φιλικά Πάντα…
Η απάντηση βρίσκεται μέσα σου…
Θα σε συμβούλευα να προσπαθούσες να γράφεις με ελληνικούς χαρακτήρες επειδή κάνει τα μηνύματα πολύ πιο ευανάγνωστα απ' ό,τι με λατινικούς...
In anticipation of my resurrection...
Φίλε Kosτ
quote:
Λίγα είναι τα πραγματικά καθίκια,αυτοί που το μόνο που θέλουν είναι να καταστρέφουν τους άλλους.
Θα εκπλαγείς φίλε μου. Εγώ ακόμα μένω άναυδη με την ένταση και το ποσοστό της κακεντρέχειας γύρω μας...
quote:
Συνήθως πίσω από την κακία βρίσκεται ο φόβος και ο πόνος.
'Οχι μόνο. Γιατί πολλοί φοβούνται και πονούν, αλλά ευτυχώς δεν το βγάζουν όλοι σε μίσος προς τον απέναντί τους.
Για μένα αυτό που λέμε "κακία", δεν είναι παρά η έκφραση μιας ουσιαστικά βασανισμένης κι άσχημης ψυχής που επιτρέπει να κυριεύεται από αρνητισμό, ποταπές διαδρομές και χαμηλό- πολύ χαμηλό όμως-υπό του μηδενός- ψυχονοητικό επίπεδο. Πρώτος αυτός που έχει τέτοια ψυχή, βλάπτεται τρισχειρότερα απ'όσο θα μπορούσε να βλάψει τον συνάνθρωπό του και τελευταίος ο ίδιος, θα καταφέρει να οδηγήσει τον εαυτό του σε μονοπάτια αυτογνωσίας, αυτοβελτίωσης-θετικής εξέλιξης, και κυρίως φωτεινών και γαλήνιων ψυχικών διαδρομών...
_______________________
Δεν πιστεύω σε τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα, δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ξανθιά κι ελεύθερη
Νομίζω πως ένας άνθρωπος μπορεί λόγω κακίας ή μίσους να έχει 2 επιλογές ώστε να εκτονώσει αυτό το μίσος του.
1) Στους γύρω του.
2) Στον ίδιο του τον εαυτό.
Οι λόγοι που μπορεί αυτός ο άνθρωπος να έχει τόσο μίσος μέσα του μπορεί να είναι πολλοί.
Ενδέχεται να έχει πληγωθεί, να έχει πολύ άσχημα βιώματα, ή να μην έχει καθόλου αυτοσεβασμό κι αγάπη για τον εαυτό του, κυρίως στην δεύτερη περίπτωση που έθεσα.
Αν ρωτήσεις κάποιον ποιά μορφή πιστεύεις οτι είναι η πιο επιζήμια σίγουρα θα σου απαντήσει την πρώτη με τη λογική οτι στην δεύτερη τα αποτελέσματα δεν έχουν αντίκτυπο (τουλάχιστον άμεσο) στους ανθρώπους που περιβάλλουν την βασανισμένη τούτη ψυχή.
Είναι έτσι όμως τα πράγματα?
Δεν ξέρω αν μπορώ να ζυγίσω αυτές τις 2 περιπτώσεις για να αποφανθώ ποιά είναι η χειρότερη.
Τι λέτε, φίλοι μου?
In anticipation of my resurrection...
quote:
Νομίζω πως ένας άνθρωπος μπορεί λόγω κακίας ή μίσους να έχει 2 επιλογές ώστε να εκτονώσει αυτό το μίσος του. 1) Στους γύρω του.
2) Στον ίδιο του τον εαυτό.
Πιστεύω ότι δεν είναι πάντα απολύτως συνειδητές και εσκεμμένες αυτές οι επιλογές, αλλά συχνά παρορμητικές και εκπορευόμενες απ'αυτό που εγώ λέω ψυχικό dna.
quote:
Οι λόγοι που μπορεί αυτός ο άνθρωπος να έχει τόσο μίσος μέσα του μπορεί να είναι πολλοί.
Ενδέχεται να έχει πληγωθεί, να έχει πολύ άσχημα βιώματα, ή να μην έχει καθόλου αυτοσεβασμό κι αγάπη για τον εαυτό του, κυρίως στην δεύτερη περίπτωση που έθεσα.
Τουλάχιστον όσο ζούμε σ'αυτή τη γήινη σφαίρα, λόγοι πάντα θα υπάρχουν για να "βγάζουν" το κακό και το μίσος από την ψυχή του ανθρώπου. 'Ολοι ανεξαιρέτως πληγωνόμαστε και πονάμε στην πορεία. Δεν γινόμαστε όλοι όμως φονιάδες, μισάνθρωποι ή μισητές των πάντων.
Για άλλους η πληγή, η οδύνη, η όποια δοκιμασία, είναι το καλέμι που σμιλεύει χαρακτήρα και τους κάνει καλύτερους (ουδέν κακόν αμιγές καλού), για άλλους πάλι γίνεται όπλο γεμάτο πυρομαχικά κακίας. (ενός κακού μύρια έπονται) Το πού στρέφεται η κάνη του (στον εαυτό ή στους άλλους) δεν έχει τόση σημασία, αφού το αποτέλεσμα επί της ουσίας το ίδιο. Κάνεις κακό στον απέναντι, με μαθηματική ακρίβεια θα'χει κακό αντίκτυπο και σε σένα. Κάνεις κακό σ'εσένα, θα'χει σαφέστατα κακό αντίκτυπο και στους άλλους γύρω σου.
Φρονώ ότι στο ψυχικό dna ( σ'αυτό δηλαδή το κάτι με το οποίο γεννιέται ο άνθρωπος) εναπόκειται ουσιαστικά η... "επιλογή" τέτοιας υφής. Στο αν δηλαδή θα κάνει την όποια δοκιμασία καλέμι λάξευσης ψυχής, ή φονικό όπλο της.
_______________________
Δεν πιστεύω σε τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα, δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ξανθιά κι ελεύθερη
Σε μερικά όμως έχω κάποιες ενστάσεις...
Θα ήθελα λοιπόν, στηριζόμενος στα όσα είπες, να πώ 2-3 πράγματα περαιτέρω...
quote:
Πιστεύω ότι δεν είναι πάντα απολύτως συνειδητές και εσκεμμένες αυτές οι επιλογές, αλλά συχνά παρορμητικές και εκπορευόμενες απ'αυτό που εγώ λέω ψυχικό dna.
Για να καταλάβω, εννοείς πως το ψυχικό dna είναι οι προδιαθέσεις που μπορεί να έχουμε στον χαρακτήρα μας, πχ λόγω κληρονομικότητας?
Παρόλα αυτά νομίζω πως δεν είναι πάντα απερίσκεπτες αυτές οι κινήσεις μας και μάλιστα αυτές που υποκινούνται από το μίσος μας.
Νομίζω πως πολλές φορές η θέληση μας να βλάψουμε τον άλλον είναι συνειδητή επειδή μας είναι γνωστές κι οι αιτίες που θέλουμε να το κάνουμε αυτό π.χ. λόγοι εκδίκησης.
quote:
Τουλάχιστον όσο ζούμε σ'αυτή τη γήινη σφαίρα, λόγοι πάντα θα υπάρχουν για να "βγάζουν" το κακό και το μίσος από την ψυχή του ανθρώπου. 'Ολοι ανεξαιρέτως πληγωνόμαστε και πονάμε στην πορεία. Δεν γινόμαστε όλοι όμως φονιάδες, μισάνθρωποι ή μισητές των πάντων.
Φυσικά κι υπάρχουν λόγοι που μας κάνουν να θυμώνουμε, να κάνουμε κακές σκέψεις.
Κι αυτό είναι αναπόσπαστο μέρος της ανθρώπινης φύσης μας.
Πέρα από αυτό είναι στην προσωπική κρίση του καθενός μας να κρίνει αν θα ενδώσει σε αυτές (υποκινούμενος και τυφλωμένος από τα συναισθήματα του) ή αν θα επιτρέψει στη λογική να δράσει με ψυχραιμία και να τον διδάξει πως να χαλιναγωγεί τα συναισθήματα του.
Παρόλα αυτά κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός από τον άλλον κι ο καθένας εκλαμβάνει τα όποια ερεθίσματα (συνεπώς και τα γεγονότα που τον πονούν και του προκαλούν αρνητικά συναισθήματα) διαφορετικά κι αντιδρά επίσης διαφορετικά...
quote:
Για άλλους η πληγή, η οδύνη, η όποια δοκιμασία, είναι το καλέμι που σμιλεύει χαρακτήρα και τους κάνει καλύτερους (ουδέν κακόν αμιγές καλού), για άλλους πάλι γίνεται όπλο γεμάτο πυρομαχικά κακίας. (ενός κακού μύρια έπονται) Το πού στρέφεται η κάνη του (στον εαυτό ή στους άλλους) δεν έχει τόση σημασία, αφού το αποτέλεσμα επί της ουσίας το ίδιο. Κάνεις κακό στον απέναντι, με μαθηματική ακρίβεια θα'χει κακό αντίκτυπο και σε σένα. Κάνεις κακό σ'εσένα, θα'χει σαφέστατα κακό αντίκτυπο και στους άλλους γύρω σου.
Σ' αυτό δεν έχω παρά να συμφωνήσω, φίλη μου! 
In anticipation of my resurrection...
quote:
Για να καταλάβω, εννοείς πως το ψυχικό dna είναι οι προδιαθέσεις που μπορεί να έχουμε στον χαρακτήρα μας, πχ λόγω κληρονομικότητας?
Δεν ξέρω αν ανάγεται όλο το πολυσύνθετο ψυχονοητικό μας πλέγμα σε κληρονομικούς παράγοντες, ξέρω πως με κάποια πράγματα γεννιόμαστε, άσχετα αν το τελικό σμίλεμα του χαρακτήρα μας, προσδιορίζεται καταλυτικότατα ΚΑΙ από το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουμε και ζούμε, αλλά και από τα βιώματά μας. Παλιότερα πίστευα πως απόλυτα καθοριστικός παράγων ήταν το περιβάλλον. Μέχρι που έκανα παιδιά. Και τα 2 στο ίδιο περιβάλλον μεγαλωμένα, με τις ίδιες προσλαμβάνουσες στα πρώτα χρόνια της ζωής τους τουλάχιστον, με την ίδια αντιμετώπιση. Κι όμως, υπάρχουν ουσιώδεις διαφορές στο χαρακτήρα και στις αντιδράσεις τους. Το βασικό (για να μην πω μοναδικό) κοινό σημείο προσέγγισής τους είναι το σύστημα αξιών και ο ηθικός κώδικας που έχουν "εισπράξει" κι ενστερνιστεί (απ'το περιβάλλον-τους γονείς κατά κανόνα). 'Αρα μ'αυτό σαν δεδομένο, επιμένω μετά λόγου γνώσης στο ψυχικό DNA.
Θα δώσω ένα παράδειγμα με προσωπικό μου "χαρακτηριστικό", που θεωρώ ελάττωμα. Χάνω τον έλεγχο και την ψυχραιμία μου πολύ εύκολα όταν νιώσω να κατηγορούμαι άδικα ή να αδικούμαι. Συχνά αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να χάνω και το δίκιο μου. Εσύ μπορεί κάλλιστα να αντιμετωπίσεις παρόμοια κατάσταση πιο "ελεγχόμενα" και με νηφαλιότητα. (το πιθανότερο χεχ). Αυτό δεν είναι κάτι που καθορίστηκε/προσδιορίστηκε απο΄το περιβάλλον και τα΄βιώματα νομίζω πως παίζουν αμελητέο ρόλο, και μάλλον (αν είναι έντονα) μπορεί να το εντείνουν σαν ελάττωμα, να το καταστείλουν, αδύνατον. Η καταστολή εδώ προϋποθέτει α/ την αναγνώριση του χαρακτηριστικού αυτού ως "ελάττωμα", β/ την απόφαση να το καταστείλλεις ή και εξαλείψεις ακόμα και γ/ τις εσωτερικές διεργασίες, (κι επιγνώσεις) που θα σε οδηγήσουν στη λογική να κάνεις πράξη αυτή την απόφαση, κάνοντας "άσκηση" αυτοελέγχου.
quote:
Παρόλα αυτά νομίζω πως δεν είναι πάντα απερίσκεπτες αυτές οι κινήσεις μας και μάλιστα αυτές που υποκινούνται από το μίσος μας.
Νομίζω πως πολλές φορές η θέληση μας να βλάψουμε τον άλλον είναι συνειδητή επειδή μας είναι γνωστές κι οι αιτίες που θέλουμε να το κάνουμε αυτό π.χ. λόγοι εκδίκησης.
Βεβαίως και συμφωνώ. Δεν θέτεις ένσταση εδώ, επεκτείνεις το θέμα. Λάθεψα μάλλον στην αρχική μου διατύπωση. Δεν έπρεπε να πω "συνειδητά", αλλά "συνειδητοποιημένα". Γιατί όταν υποκινούμαστε από τάσεις αντεκδίκησης, εμπάθειας, μίσους και κακίας, μπορεί οι πράξεις μας να είναι ασφαλώς συνειδητές, αλλά και "τυφλωμένες" όπως λες κι εσύ, αφού η συνειδητοποίηση και η πλήρης επίγνωση της "σφαιρικής εικόνας των πραγμάτων" σίγουρα λείπει όταν εστιάζουμε μονομερώς σ'ένα συγκεκριμένο αντικείμενο που μας ταλανίζει και μάλιστα υποκειμενικά. Πάει λοιπόν περίπατο η νηφάλια και αντικειμενική οπτική που θα μας οδηγούσε σε σωστότερα μονοπάτια και θετικότερη - πιο ισορροπημένη ψυχολογική κατάσταση.
'Ενα είναι βέβαιο: Η κακία, τα αρνητικά συναισθήματα, το μίσος, ο φθόνος και η εμπάθεια, συρρικνώνουν -ασχημαίνουν την ψυχή, πράγμα που "βγάζει" και η έκφρασή μας, κι όπως "γερνάει" αυτό το τριπάκι την ψυχή, έτσι και χειρότερα γερνάει και ασχημαίνει την όψη. Μ'αυτή τη λογική (κι όχι με ματαιοδοξία) πασχίζω να'μαι "νέα" κι "όμορφη" μέχρι να κλείσω τα μάτια μου.
_______________________
Δεν πιστεύω σε τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα, δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ξανθιά κι ελεύθερη
Edited by - Arela on 27/12/2005 20:58:43
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
ειχαεχω βγει στο συμπερασμα οτι υπαρχη καποιου ειδους θετικη ή αρνητικη ενεργεια(σκοτάδι ή φως) μεσα στο ατομο δεν αν εξηγήται επιστημονικα αλλα ίσως να βρουμε κατι στο μελλον.
2:Οταν εβλεπες τον συμμαθητή σου να τρεχει και ενστικτοδως ηξερες και ο πηρασμος σε τραβαγε, οτι μπορουσες βάζοντας το πόδι σου λιγο πιο μπροστά να τον κανεις να σκοντάψει να πεσει και να χτυπήσει...αυτο δειχνει οτι εχεις κακία, είτε σ' αρεσει ή οχι.
3:ΚΛΝΕΙΣ δεν γιεννιεται με κακία, μονο οι Δαιμονες.Ισως βεβαια να την κληρωνομεις με κάποιο τροπο απ τη προηγουμενη ζωη(αν υπαρχει προηγούμενη ζωή).Την κακια αρχικά την βλεπεις και την αντιγράφης, ή αναγκάζεσαι να τη χρησιμοποήσεις για να επιβιώσης,... μετα ομως κολλάς το μικροβιο της και θελεις να βλαψεις εσυ τους αλλους...
mike
k.