- Το μυστικό των Ναϊτών - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
Λοιπόν, δυστυχώς δεν είμαι Τέκτων, δεν μου το επιτρέπει η θρησκεία μου.
Τι θρήσκευμα έχεις Spiral; Αν είσαι χριστιανός, όντως δεν επιτρέπεται η εισδοχή στον Τεκτονισμό, αλλά δεν επιτρέπεται και η υιοθέτηση ακραίων θεωριών περί Χριστού, Μαγδαληνής, Δισκοπότηρου κλπ τις οποίες προφανώς ενστερνίζεσαι πονηρούλη
Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω (αρκετά) 
.quote:
Και τι σημαίνει αίρεση; Αυτό που αποδέχονται οι λίγοι και απορρίπτουν οι πολλοί.
Αυτό μου θυμίζει τον Orwell (1984) που έλεγε ότι η λογική είναι θέμα στατιστικής! Η λέξη αίρεση προκύπτει από το "αιρούμαι" που σημαίνει επιλέγω. Αν υπάρχει κάποιος καλός Μπαμπινιώτης να με διορθώσει, εγώ πρωτοδεσμίτης είμαι
. Τελικά η επιλογή κατέληξε-κατέντησε να σημαίνει κάτι το εξόχως ανατρεπτικό και μη αποδεκτό 
Η ΠΟΛΥΤΑΡΑΧΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ NICOLA BETZ
Ιεροφάντες, Αλχημιστές, Δρυίδες, Μάγοι και γητευτές, Μάγιστροι, Ιππότες, Λιθοξόοι και Μεγάλοι Αρχιτέκτονες, Καρδινάλιοι, Επίσκοποι και Παπικοί απεσταλμένοι. Μυστικά μοναστηριακά τάγματα και απόκρυφες αδελφότητες. Ιστορία, πολιτική, ίντριγκες, διωγμοί και περιπέτειες .. αλλά και έρωτας, και απλές ανθρώπινες ιστορίες! ΄Ολα αυτά χρησιμοποιούνται από τον συγγραφέα που με έναν απλό αλλά γλαφυρό τρόπο αφήγησης, κατορθώνει και ανασυνθέτει το σχεδόν άγνωστο (σε πολλούς) μυστηριακό κόσμο, της προ-Αναγεννησιακής περιόδου. Σε αυτό το βιβλίο όλα φαίνονται να έχουν συμβεί έτσι ακριβώς όπως περιγράφονται! Ο συγγραφέας, με έναν άκρως "ιδιαίτερο" τρόπο, αναμοχλεύει και ανασυνθέτει μυστηριακά, κόσμους και ζωές, που δεν διαφέρουν και πολύ από το δικό μας "τώρα"! Είναι φανερό ότι ο συγγραφέας φιλοδοξεί όχι μόνο να ψυχαγωγήσει τον αναγνώστη αλλά και να του δημιουργήσει επιπλέον αφορμές για μελέτη, διαλογισμό και περαιτέρω "εσωτερική εργασία" ...
Συγγραφέας: Παναγιώτης Μαυρόπουλος
Εκδόσεις: Πύρινος Κόσμος
σελίδες: 943
διαστ.: 14χ21cm
Μη φοβηθείτε τις μπόλικες σελίδες. Διαβάζεται σχεδόν εν μία νυκτί.
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 21/07/2004 18:21:13
Στο μεταξύ, αφού ήρθε ξανά το θέμα στην επικαιρότητά μας, απευθύνθηκα πάλι σε ένα συγγραφέα* κάπως πιο εύστροφο, να μάθω λίγα περισσότερα περί Μαρίας Μαγδαληνής.
Στη ναϊτική αντίληψη λοιπόν υπήρχαν τρεις σημαντικές γυναικείες μορφές, η Μαρία η μητέρα του Κυρίου, η γνωστή και μη εξαιρετέα Μαρία Μαγδαληνή και η αγία Αικατερίνη.
«Η Αικατερίνη, το αιώνιο σύμβολο της καθαρότητας και της αγνότητας… …την ανακήρυξαν προστάτιδα της φιλοσοφίας και υπερασπιστή της αληθινής πίστης…
Η Αικατερίνη όμως είναι και η βασίλισσα των βασανισμένων και ταυτόχρονα ακλόνητων στις πεποιθήσεις τους.
Επιλέγοντας τη γυναίκα αυτή οι Ναΐτες επέδειξαν πραγματική διορατικότητα. Η Αικατερίνη πέθανε ως μάρτυρας, αφού πρώτα οι φύλακές της την είχαν υποβάλει στα χειρότερα δυνατά βασανιστήρια.»
Ένα μυστηριώδες πρόσωπο των μεταγενέστερων χρόνων που είχε σχεδόν ψύχωση με τη Μαρία Μαγδαληνή, ήταν ο φίλος μας αββάς Saunière, το αίνιγμα της Rennes-le-Château. Αφού πλούτισε μυστηριωδώς έχτισε ένα κομψό σπιτάκι σε στυλ πύργου, που το ονόμασε «Πύργο Μαγδαληνής».
«Η μνήμη της [της Μ.Μ.] γιορτάζεται στις 22 Ιουλίου. Οι πολεμίστρες του πύργου της Μαγδαληνής και τα σκαλοπάτια μέσα στον πύργο είναι 22 τον αριθμό. Τη φράση που είδε ο Μ. Κωνσταντίνος στον ουρανό “Με αυτό θα νικήσεις” αυτός [ο Σωνιέρ] μετέβαλε με την προσθήκη του “τον” σε “Με αυτό θα τον νικήσεις” που έχει, στα γαλλικά, 22 γράμματα. Ακόμη 2 σκάλες με 11 σκαλιά η κάθε μία –άρα σύνολο και πάλι 22– οδηγούν στη βεράντα του αββά.»
(Κι εγώ κάποτε κάπνιζα τσιγάρα «22», μας λέει τίποτα αυτό;)
Διακόπτω για ένα τσιτάτο και σε λίγο πάλι κοντά σας.
Filoi mou,san paidi pou eimai,otan akouso kati to opoio einai mistiko,telo amesos na mato gia auto.Auto pou telo einai na fotisto,na kalopiso tin apelekiti tektoniki mou lito.Na liso ta iparksiaka mou problimata,kai na mato tis apokrifes gnoseis apo auton ton panarxaio politismo,pou edose ta fota tou kai orismenes gnoseis xrisimopoiitikan apo tous metepeita politismous,ite autos itan giinos ite eksogiinos.
“Άνθρωπος αμύητος, λίθος απελέκητος.”
Oculatis Abis, στο θρήσκευμα τι να είμαι… Όπως όλος ο καλός κόσμος. Τα όσα αναφέρω, επειδή τα αναφέρω δεν σημαίνει ότι τα ενστερνίζομαι κιόλας. Θέλω όμως να βλέπω και πέρα από τη μύτη μου!
Τι έλεγα; Α, ναι. Θα αντιγράψω και από τα προεισαγωγικά του βιβλίου το ακόλουθο, στην ουσία ο συγγραφέας* συνοψίζει όσα έχουμε ήδη αναφέρει:
«Μπροστά στα μάτια μας ξετυλίγεται η ιστορία του Τάγματος του Ναού: αινιγματικά σύμβολα, μυστηριώδεις “μαντικοί ηλιακοί τροχοί”, ασυνήθιστα κυκλικά και οκταγωνικά κτίσματα, που χρησίμευαν σαν χώροι μύησης και η αποκρυπτογράφηση του μυστικού “δρόμου των αστεριών” καθώς και των αρχαίων, μαγικών συμβόλων, μας βοηθούν να ρίξουμε μια επισταμένη ματιά βαθιά, μέσα στη μυστική ζωή και τη γνώση των Ναϊτών. Ταυτόχρονα γίνεται προφανές ότι η διάλυση του Τάγματος, που συνέβη το 1312, δεν ήταν επιθυμία μόνο του πάπα και του βασιλιά της Γαλλίας: πίσω από το Μέγα Μάγιστρο κρυβόταν από την αρχή της ίδρυσης του Τάγματος μια δεύτερη, ακόμη πιο ισχυρή μυστική οργάνωση, για την οποία η καταστροφή των Ιπποτών του Ναού αποτελούσε μια αδήριτη ανάγκη. Όμως η πραγματική “ναϊτική ιδέα” δεν χάθηκε ποτέ- εξακολουθεί να ζει ως τις μέρες μας…»
________________________
* Franjo Terhart, «Οι Φύλακες του Ιερού Γκράαλ»
By the way, ξημερώνει 22 Ιουλίου. Ας τη μνημονεύσουμε:
Edited by - Oculatis Abis on 22/07/2004 01:53:07
Edited by - Oculatis Abis on 22/07/2004 01:56:45
Edited by - Oculatis Abis on 22/07/2004 08:48:51
Έχεις τις εξής επιλογές:
1. Να βάλεις μόνο το λινκ,
2. Ν' απευθυνθείς στον Admin (πού 'ναι 'τος άραγε;) και να σου τη μικρύνει,
3. Να σε βοηθήσω εγώ,
4. Κάποια άλλη που θα σκεφτείς εσύ.
Αλλά, please, μην τ' αφήνεις έτσι.
Και by the way, Χρόνια της Πολλά!
Αλήθεια, τί γιορτάζουμε; Γενέθλια ή κάτι άλλο;
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 22/07/2004 02:19:54
Συντονιστήηη!
Ήμαρτον! Α, όλα κι όλα... Είσαι πολύ κακό παιδί. Για κοίτα να μεγαλώσεις...
Τί είπαμε ότι ta gineis; 
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
quote:Κοίτα να δεις τί σκέφθηκε... Βρε, θα του έλεγα τότε ν' απευθυνθεί στον Admin;
Ε, ας κάνει και κάτι ο Admin.
Πάντως είπες ότι θα βοηθήσεις κι εσύ!
Συμπαθάτε με, αλλά πάνω που διάβαζα ένα τόπικ με γρονθοπατινάδες και είχα την ανάγκη να ευθυμήσω.
Otan megaloso telo na gino Syntonistis.
Πάντως η φωτογραφία-πίνακας που άλλαξα πιστεύω πως ήταν και η καλύτερη. Κρίμα που έπρεπε να φύγει . Παντού λογοκρισία πια! 
Η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή, στην ορθόδοξη παράδοσή μας, γνώρισε τον Κύριο την εποχή που εκείνος είχε αρχίσει να διδάσκει και να θαυματουργεί, και θεραπεύτηκε από κείνον. Στα ευαγγέλια των Μάρκου και Λουκά αναφέρεται ότι ο Χριστός καθάρισε τη Μαγδαληνή από επτά δαιμόνια. Ακολούθησε, από τότε, τον Σωτήρα της σε όλα του τα κηρύγματα, κι έφτασε μαζί του στην Ιερουσαλήμ. Συνοδεύοντας την Υπεραγία Θεοτόκο, και τον Ιωάννη τον Ηγαπημένο, παραβρέθηκε στη Σταύρωση, την Αποκαθήλωση και την Ταφή του Κυρίου. Γνωρίζοντας που βρίσκεται ο τάφος που ο Ιωσήφ από Αριμαθαίας είχε παραχωρήσει για την ταφή του Χριστού, μαζί με τις άλλες μυροφόρες ξεκίνησε τα ξημερώματα της ημέρας του Πάσχα να μυρώσει, όπως ήθελε το έθιμο, το σώμα Του. Οι γυναίκες βρήκαν τον τάφο κενό. «Ουκ έστιν όδε» τις προειδοποίησε ο άγγελος Κυρίου. Η Μαγδαληνή, σοκαρισμένη, έφυγε για να ειδοποιήσει τον Πέτρο και τον Ιωάννη, μαζί με τους οποίους επέστρεψε στον άδειο τάφο. Όταν ο έκπληκτοι οι δύο Απόστολοι έφυγαν, κι η Μαρία έμεινε μόνη, κλαίγοντας, έξω από τον τάφο, ο Κύριος της παρουσιάστηκε, τη ρώτησε γιατί κλαίει, κι όταν η ευτυχισμένη Μαρία φώναξε «Ραββί!» χωρίς να μπορεί να πει τίποτε άλλο, της ζήτησε να μεταφέρει το μήνυμα της Αναστάσεως στους Αποστόλους (Ιω. 20, 17). Η επιλογή της, να μεταφέρει το μήνυμα της Αναστάσεως, της χαρίζει στα πρώτα χριστιανικά κείμενα, το προσωνύμιο «η Απόστολος των Αποστόλων». Κι η κραυγή χαράς με την οποία ανακοίνωσε στους δύσπιστους μαθητές την Ανάσταση, το «Είδα τον Κύριο!» της Μαρίας, παρέμεινε η πρώτη φράση κάθε κηρύγματός της όταν, μετά την Πεντηκοστή, ακολούθησε τους Αποστόλους, στην Ρώμη και την Έφεσο.
Η διδασκαλία της στη Ρώμη, την «καρδιά του θηρίου» αναφέρεται στην προς Ρωμαίους Επιστολή του Απ. Παύλου, ο οποίος μιλά με ευγνωμοσύνη για όσα κάνει για την εκεί χριστιανική κοινότητα η Μαγδαληνή. Ίσως, το σημαντικότερο όλων να είναι η παρουσία της, και το άγγελμα της παρουσίας αυτής -- στη νέα πίστη, οι γυναίκες είναι ίσες, «ουκ ένι άρσεν ή θήλυ, δούλος ή ελεύθερος», όλοι είναι ίσοι στα μάτια του Θεού και μία γυναίκα έτυχε της χαράς να λάβει πρώτη το μήνυμα της Ανάστασης. (Σημείωση δική μου : Αυτό για όσους θέλουν την γυναίκα στο χριστιανισμό μίασμα ) Η Μαγδαληνή, ακάματη, μοιράστηκε τις δυσκολίες των Αποστόλων, δίδαξε και βοήθησε στη διάδοση του μηνύματος, μάρτυς πολύτιμη της Ανάστασης του Κυρίου. Παρέμεινε στη Ρώμη ως και δύο χρόνια μετά την έλευση του Παύλου και, εγκατέλειψε την πρωτεύουσα, ηλικιωμένη, για να μεταβεί στην Έφεσο, κοντά στη Θεοτόκο και τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, τον οποίο βοήθησε στη συγγραφή των 20 πρώτων κεφαλαίων του Ευαγγελίου του. Εκεί και κοιμήθηκε και ετάφη. Τον 9ο αιώνα, το ιερό της λείψανο μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη και φυλάσσονταν από τότε στην Ι.Μ. Αγίου Λαζάρου. Από κει το έκλεψαν οι Σταυροφόροι, το 1204.
Τώ πτωχεύσαντι Λόγω υπερβολή, ευσπλαγχνίας Μαρία Μαγδαληνή, σαφώς ως μαθήτρια, αληθώς διηκόνησας, καθορώσα δέ τούτον, Σταυρώ αναρτώμενον, καί εν τάφω τεθέντα, εθρήνεις δακρύουσα, Όθεν σε τιμώμεν, καί τήν σήν εκτελούμεν, εν πίστει πανήγυριν, Μυροφόρε αοίδιμε, καί συμφώνως βοώμέν σοι, Πρέσβευε Χριστώ τώ Θεώ, τών πταισμάτων άφεσιν δωρήσασθαι, τοίς εορτάζουσι πόθω, τήν αγίαν μνήμην σου.
Ο κακός λύκος
Edited by - Ramoglou on 22/07/2004 11:04:07