- ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΑΓΙΩΝ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ (ΝΟ2) - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Φίλε Στρατή,εκτός από τον Αγιο Κοσμά τον Αιτωλό και και τον άγιο που αναφέρει ο Λιακοπουλος,υπάρχει και ένα απόσπασμα στην Παλιά Διαθήκη,στους Αριθμούς,16,που λέει πως κάποιοι κατέβηκαν σε αυτή την κάτω χώρα.
Τα φοβερά εκείνα χρόνια των αιματηρών διωγμών, όταν όλοι νόμιζαν ότι η Εκκλησία είναι καταδικασμένη να διαλυθεί, ο γέροντας μιλούσε για την επικείμενη αναγέννησή της. Έλεγε χαρακτηριστικά, ότι θα ανοίξουν πάλι οι ναοί και τα μοναστήρια, ότι θα αρθεί η απαγόρευση και θα ξανακτυπήσουν οι καμπάνες. Ο γέροντας στους απογοητευμένους Χριστιανούς έλεγε συνέχεια ότι η Εκκλησία δεν θα καταστραφεί. Κατά τον αδιάψευστο λόγο του Κυρίου: «Πύλαι Άδου ου κατισχύσουσιν αυτής.» Σε μια εποχή που όλα τα μοναστήρια στην Ρωσία είχαν κλείσει και είχαν γίνει στρατόπεδα, αποθήκες, εργοστάσια κλπ, ο γέροντας μιλούσε για την αναγέννηση των μοναστηριών και ειδικά για τη Λαύρα του Αγίου Σεργίου και του Ντιβέγιεβο. Πράγματι, το πρώτο έχει πάνω από 150 μοναχούς σήμερα, και το δεύτερο 250 περίπου μοναχές. Μίλησε επίσης και για την ανακαίνιση της Λαύρας του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι στην Πετρούπολη. Πιο συγκεκριμένα έλεγε ότι το κράτος θα επιστρέψει στην Εκκλησία ως ενοριακό το Ναό της Αγίας Τριάδας και ότι μετά από χρόνια θα παραχωρήσουν όλο το μοναστήρι στους μοναχούς.
Η Ελένη Αλεξάνδροβα Καμάροβα θα μας πει:
«Πολλά, εντελώς απίστευτα πράγματα είχαν ακούσει εκείνο τον καιρό οι γονείς μου από τον π. Σεραφείμ. Ο Στάρετς έλεγε ότι το Λένινγκραντ θα πάρει και πάλι το αρχικό του όνομα και θα ονομαστεί Αγία Πετρούπολη. Ότι θα έρθει η μέρα που θα γίνει λιτανεία στην Πετρούπολη από το Ναό της Παναγίας του Καζάν ως τη Λαύρα του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι. «Εσύ θα την δεις» μου είπε. Πράγματι, αυτό έγινε το 1990 όταν βρέθηκαν τα λείψανα του οσίου Σεραφείμ του Σαρώφ και λιτανεύτηκαν από την Εκκλησία της Παναγίας του Καζάν ως την Λαύρα. Έλεγε ακόμη ότι θα έλθει ο καιρός όταν στην Μόσχα, στην Πετρούπολη και σε άλλες πόλεις της Ρωσίας θα λειτουργούν εκκλησιαστικοί ραδιοσταθμοί, από τις εκπομπές των οποίων θα μπορεί να ακούει κανείς τον Λόγο Του Θεού, Εκκλησιαστικές ακολουθίες, προσευχές και ύμνους. Ποιος μπορούσε να το πιστέψει;»
Προειδοποιούσε τα πνευματικά του παιδιά ότι: «Θα έλθει εποχή όταν όχι οι διωγμοί, αλλά τα χρήματα, οι ανέσεις και οι απολαύσεις θα διώξουν τους ανθρώπους από τον Θεό και τότε θα χαθούν περισσότερες ψυχές απ’ ότι στους καιρούς του ανοικτού πολέμου κατά του Θεού. Από την μια θα ξαναστήνουν σταυρούς και θα επιχρυσώνουν τους τρούλους και από την άλλη παντού θα βασιλεύει το ψεύδος και το κακό. Η πραγματική Εκκλησία θα διώκεται πάντα και οι άνθρωποι θα σωθούν μόνο μέσα από τις θλίψεις και τις αρρώστιες. Οι διωγμοί θα είναι ύπουλοι και απρόβλεπτοι. Θα είναι φοβερό να ζει κανείς τότε… Λυπάμαι αυτούς που θα ζουν τότε. Εάν ο Ρωσικός Λαός δεν μετανοήσει, μπορεί να έλθει η εποχή όπου ο αδελφός θα σηκώσει το χέρι κατά του αδελφού του.»
Συχνά επαναλάμβανε:
«Έχω πάει σε πολλές χώρες. Δεν βρήκα καλύτερη πίστη από την δική μας. Να το λέτε σε όλους: Να μην απαρνηθεί κανείς την πίστη μας… Η ευλογημένη Ρωσία κατέχει τον ανεκτίμητο θησαυρό, την Ορθόδοξη πίστη. Στην Δύση που ακμάζει, σκοπός όλων είναι η επίγεια ευημερία… Η Αγία Ρωσία ζούσε πάντα με το όραμα του Ουρανού, έψαχνε πάντα πάνω από όλα για την βασιλεία του Θεού και την Αλήθεια Του και ήταν σε ζωντανή επαφή με τον ουρανό… Ο άνθρωπος της Αγίας Ρωσίας ήξερε πάντα ποιο είναι το αιώνιο νόημα της ζωής και βασικός του σκοπός ήταν η απόκτηση των ουρανίων αγαθών… Ο αληθινός διαφωτισμός είναι ο διαφωτισμός της ψυχής με το φως της Ορθοδοξίας.»
Άνθρωπος της προσευχής ο ίδιος προέτρεπε συνεχώς τους πιστούς να μην αφήνουν την προσευχή.
«Με όλη σας την καρδιά αγαπήστε τον Κύριο μας Ιησού Χριστό… Στους δύσκολους καιρούς θα υπάρχει τρόπος να σωθεί κανείς. Εκείνος που θα ασκηθεί στην ευχή του Ιησού, ανεβαίνοντας από την συχνή επίκληση του ονόματος του Υιού του Θεού προς την αδιάλειπτη προσευχή, αυτός και θα σωθεί.»
Την εποχή που έζησε ο γέροντας, οι ποιμένες της Εκκλησίας είχαν διωχθεί και εξαφανιστεί. ΟΙ άνθρωποι δεν έβρισκαν εύκολα ιερέα για να βαπτίσει τα παιδιά τους, να τελέσει τα μυστήρια. Και πάλι ο γέροντας τόνιζε την ανάγκη της προσευχής.
«Ο Κύριος έχει την δύναμη να αναδείξει τους εργάτες του, αν εμείς το ζητήσουμε. Γι’ αυτί ας προσευχόμαστε και ας τον παρακαλούμε και τότε ακόμη και από τις πέτρες θα αναδείξει τους εκλεκτούς Του.»
Θα έλθει καιρός που η Εκκλησία θα αναγεννηθεί και σ’ αυτή την αναγέννηση θα παίξει πολύ σημαντικό ρόλο η νεολαία… Θα έλθει εποχή που η ακολασία και η διαφθορά θα φτάσουν στο έπακρο. Ελάχιστοι νέοι θα παραμείνουν αγνοί και παρθένοι. Θα βλέπουν την ατιμωρησία και θα νομίζουν ότι όλα τους επιτρέπονται, ότι όλες οι αμαρτωλές τους επιθυμίες θα πρέπει να ικανοποιούνται. Όμως ο Θεός δεν θα αφήσει. Θα τους καλέσει ο Θεός και θα τους δώσει ευκαιρίες να καταλάβουν ότι δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουν μια τέτοια ζωή. Με διάφορους τρόπους θα βρουν τον δρόμο τους προς τον Θεό. Πολλοί θα θέλγονται από την ασκητική ζωή. Οι πρώην αμαρτωλοί και πότες θα γεμίζουν τις Εκκλησίες και θα διψούν για πνευματική ζωή. Πολλοί θα γίνουν μοναχοί. Τότε θα ανοίγουν τα μοναστήρια και οι Εκκλησίες θα γεμίζουν από πιστούς. Πολλοί νέοι θα πηγαίνουν για προσκύνημα στους Αγίους Τόπους. Θα είναι ωραία η εποχή εκείνη! Το ότι οι νέοι αμαρτάνουν σήμερα τόσο πολύ, αυτό θα τους οδηγήσει σε βαθύτερη μετάνοια. Σαν το κερί που όταν πάει να σβήσει λάμπει δυνατά και πετάει σπίθες και με την λάμψη του φωτίζει το σκοτάδι γύρω του, έτσι θα είναι και η ζωή της Εκκλησίας στην έσχατη εποχή. Και η εποχή αυτή είναι κοντά.
-Στάρετς Σεραφείμ της Βύριτσα
1866-1949
(Από το βιβλίο του Αρχιμ. Νεκτ. Αντωνόπουλου "Ο Στάρετς Σεραφείμ της Βυρίτσα")
quote:
W.WalkerTo xarti to evala.......mono ithela ean exeis ora na valis ta countries sta english..
http://www.abovetopsecret.com/forum/thread166260/pg1
Grapse oti thelis .....thanks!
IX
helen
Helen, I will do so as soon as possible.
quote:
Έχει ήδη αρχίσει να γίνεται!!!
Ο κόσμος έχει χορτάσει από τις υποσχέσεις και τα κούφια λόγια των φτηνών πολιτικάντιδων και καταφερτζήδων!!Ο κόσμος πρέπει να ξαναβρεί το δρόμο του και να ζήσει ξανά με απλότητα, αδελφικότητα, σεβασμό, ειρήνη και αγάπη!
Όλοι οι Άγιοι Γέροντες έχουν απόλυτο δίκαιο στις προφητείες τους!!
Ας είμαστε έτοιμοι γιατί πρόκειται να βιώσουμε δύσκολες στιγμές!!
Ας μη χάνουμε την ελπίδα μας στο Θεό!!
Πες τα ρε Ψηλέ να αγιάσει το στόμα σου!
πολλές φορές η ενασχόληση με τις εσχατολογικές προφητείες μας σπρώχνει σε βιαστικές αποφάσεις, φόβο και σύγχηση.
Ας μη νομίζουμε πως εμείς δεν μπορούμε να παρασυρθούμε από φόβο σε ενέργειες που τελικά δεν δυναμώνουν την πίστη μας και την χριστιανική μας μαρτυρία. Σε πολλούς ο φόβος μένει. Ιδιαίτερα ο φόβος της Δεύτερης Παρουσίας. Η Αγία Γραφή όμως τι λέει πάνω στο θέμα αυτό; Πάνω στο ερώτημα, “Πότε θα τελειώσει ο κόσμος;” τι απαντήσεις δίνει; Γιατί το τέλος του κόσμου και η δεύτερη έλευση του Χριστού είναι δύο γεγονότα στενά συνδεδεμένα (Β΄ Πέτρου 3:8-13, Ματθαίος 24:3, σύγκρινε με Β΄ Θεσσαλονικείς 1:6-10).
Θα πρέπει νομίζω να ησυχάσουμε τις καρδιές μας και αντί να βασανίζουμε το μυαλό μας με άγχος για το πότε θα έρθει ο Χριστός, ή πότε θα τελειώσει ο κόσμος, να αφήσουμε την αλήθεια του ευαγγελίου να μας διδάξει, να μας παρηγορήσει και να μας ελευθερώσει από φόβους αβάσιμους.
Η Καινή Διαθήκη πουθενά δεν έχει διδασκαλία για το πότε θα έρθει ο Χριστός. Αυτό το “πότε” βασάνιζε και τους μαθητές πριν την ανάληψη του Χριστού: “Κύριε, έφτασε άραγε η ώρα να αποκαταστήσεις τη βασιλεία στον Ισραήλ;” (Πράξεις 1:6). Η απάντηση του Κυρίου μας βέβαια δεν ικανοποίησε με κανένα τρόπο την περιέργεια των μαθητών: “Εσείς δεν μπορείτε να γνωρίζετε τον ακριβή χρόνο, αυτόν τον κρατάει ο Πατέρας στην αποκλειστική του εξουσία. Θα λάβετε όμως δύναμη όταν θα έρθει το Άγιο Πνεύμα σ' εσάς, και θα γίνετε μάρτυρες δικοί μου, στην Ιερουσαλήμ, σε όλη την Ιουδαία και στη Σαμάρεια και ως τα πέρατα της γης” (εδ. 7-8). Ο Κύριος, λοιπόν, παίρνει την προσοχή των μαθητών από το “πότε” και την κατευθύνει στην δουλειά που τους έχει αναθέσει, δηλαδή την μαρτυρία για το πρόσωπο και το έργο Του. Την περιέργειά τους, την κατευθύνει σε υπηρεσία.
Αλλά και σε άλλες περιπτώσεις ο Κύριός μας όταν ρωτήθηκε για το μέλλον συνέδεσε την ετοιμασία για τον ερχομό του με την υπηρεσία. Η περίφημη παραβολή των ταλάντων είναι αμέσως μετά την παραβολή των “Δέκα Παρθένων”, στο κεφάλαιο 25 του Ματθαίου, το οποίο είναι αμέσως μετά το 24 που απαντά ο Ιησούς στην ερώτηση των μαθητών: “Πες μας πότε θα γίνουν αυτά, και ποιο σημάδι θα δείξει πως πλησιάζει η παρουσία σου και η συντέλεια του κόσμου;” Στο τέλος μάλιστα του κεφαλαίου 24 ο Κύριός μας μιλάει για τον έμπιστο δούλο: “Ποιος άραγε είναι ο έμπιστος και συνετός δούλος που ο Κύριός του τον έκανε επιστάτη των δούλων του, να τους δίνει την τροφή τις ορισμένες ώρες; Μακάριος ο δούλος εκείνος που όταν έρθει ο κύριός του, θα τον βρει να κάνει σωστά την δουλειά του. Σας βεβαιώνω πως θα τον βάλει υπεύθυνο σ' όλα του τα υπάρχοντα” (Ματθαίος 24:45-47).
Συστηματικά ο Κύριός μας, αρνείται να απαντήσει στην ερώτηση για τον χρόνο του ερχομού Του, και συστηματικά συνδέει την απάντησή του με διδασκαλία για προετοιμασία για τον ερχομό Του. Ποια είναι η προετοιμασία; Είναι η υπηρεσία μας. Οι συγκεκριμένες ευθύνες που στον κάθε πιστό Του έχει αναθέσει. Θα κλείσουμε το κομμάτι αυτό της απάντησής μας με τα λόγια του Χριστού από το κατά Μάρκο ευαγγέλιο, 13:32-37: “Όσο για την ημέρα εκείνη ή για τη στιγμή που θα γίνουν αυτά, κανείς δεν ξέρει, ούτε οι άγγελοι στον ουρανό ούτε ο ίδιος ο Υιός παρά μόνο ο Πατέρας. Προσέχετε, αγρυπνείτε και προσεύχεσθε γιατί δεν ξέρετε πότε θα έρθει ο καιρός. Θα είναι σαν έναν άνθρωπο που ταξίδεψε σε άλλη χώρα κι άφησε στους δούλους τη φροντίδα του σπιτικού του, στον καθένα όρισε ένα έργο, και στο θυρωρό έδωσε την εντολή να μένει άγρυπνος. Να είστε, λοιπόν, άγρυπνοι, γιατί δεν ξέρετε πότε θα επιστρέψει ο κύριος του σπιτιού: το βράδυ ή τα μεσάνυχτα ή κατά το λάλημα του πετεινού το πρωί. Μήπως έρθει ξαφνικά και σας βρει να κοιμάστε. Αυτό που λέω σ' εσάς το λέω σε όλους: αγρυπνείτε!”
Από τη μία μεριά λοιπόν η επιστροφή του Χριστού και το τέλος αυτού του κόσμου είναι σίγουρα μελλοντικά περιστατικά, από την άλλη όμως η χρονική στιγμή είναι απροσδιόριστη. Αυτό που πρέπει να καίει την καρδιά κάθε χριστιανού είναι ο δεύτερος ερχομός του Χριστού να τον βρει έτοιμο: “Αγαπητοί μου, τώρα είμαστε παιδιά του Θεού. Τι πρόκειται να γίνουμε στο μέλλον δεν έχει ακόμη φανερωθεί. Ξέρουμε όμως πως όταν ο Χριστός φανερωθεί στην δευτέρα παρουσία του, θα γίνουμε όμοιοι με αυτόν, γιατί θα τον δούμε όπως πραγματικά είναι. Όποιος λοιπόν, μ' εμπιστοσύνη στον Χριστό έχει αυτή την ελπίδα, προετοιμάζεται. Καθαρίζει τον εαυτό του από την αμαρτία, έχοντας ως πρότυπο την καθαρότητα εκείνου” (Α΄ Ιωάννου 3:2-3).
Το παιδί του Θεού δεν έχει άγχος για το τι θα γίνει όταν καταστραφεί ο κόσμος. “Εμείς όμως σύμφωνα με την υπόσχεση του Θεού, προσμένουμε καινούριους ουρανούς και καινούρια γη όπου θα βασιλεύει δικαιοσύνη” (Β΄ Πέτρου 3:13). Αντί να μας γεμίζει φόβος για το πότε θα γίνουν αυτά, ο Λόγος του Θεού μας ζητά ακριβώς στο επόμενο εδάφιο τα εξής: “Γι' αυτό αγαπητοί μου, προσμένοντας τον ερχομό του Κυρίου, φροντίστε να βρεθείτε μπροστά του με ειρήνη χωρίς κηλίδες και ψεγάδια” (Β΄ Πέτρου 3:14).
Η διδασκαλία λοιπόν της Αγίας Γραφής αναφορικά με την χρονική στιγμή του δεύτερου ερχομού, στρέφει την προσοχή μας σε άγια ζωή υπακοής και σε υπηρεσία.
Η Καινή Διαθήκη πουθενά δεν έχει διδασκαλία για το πότε θα έρθει ο Χριστός. Αυτό το “πότε” βασάνιζε και τους μαθητές πριν την ανάληψη του Χριστού: “Κύριε, έφτασε άραγε η ώρα να αποκαταστήσεις τη βασιλεία στον Ισραήλ;” (Πράξεις 1:6). Η απάντηση του Κυρίου μας βέβαια δεν ικανοποίησε με κανένα τρόπο την περιέργεια των μαθητών: “Εσείς δεν μπορείτε να γνωρίζετε τον ακριβή χρόνο, αυτόν τον κρατάει ο Πατέρας στην αποκλειστική του εξουσία. Θα λάβετε όμως δύναμη όταν θα έρθει το Άγιο Πνεύμα σ' εσάς, και θα γίνετε μάρτυρες δικοί μου, στην Ιερουσαλήμ, σε όλη την Ιουδαία και στη Σαμάρεια και ως τα πέρατα της γης” (εδ. 7-8). Ο Κύριος, λοιπόν, παίρνει την προσοχή των μαθητών από το “πότε” και την κατευθύνει στην δουλειά που τους έχει αναθέσει, δηλαδή την μαρτυρία για το πρόσωπο και το έργο Του. Την περιέργειά τους, την κατευθύνει σε υπηρεσία.
Αλλά και σε άλλες περιπτώσεις ο Κύριός μας όταν ρωτήθηκε για το μέλλον συνέδεσε την ετοιμασία για τον ερχομό του με την υπηρεσία. Η περίφημη παραβολή των ταλάντων είναι αμέσως μετά την παραβολή των “Δέκα Παρθένων”, στο κεφάλαιο 25 του Ματθαίου, το οποίο είναι αμέσως μετά το 24 που απαντά ο Ιησούς στην ερώτηση των μαθητών: “Πες μας πότε θα γίνουν αυτά, και ποιο σημάδι θα δείξει πως πλησιάζει η παρουσία σου και η συντέλεια του κόσμου;” Στο τέλος μάλιστα του κεφαλαίου 24 ο Κύριός μας μιλάει για τον έμπιστο δούλο: “Ποιος άραγε είναι ο έμπιστος και συνετός δούλος που ο Κύριός του τον έκανε επιστάτη των δούλων του, να τους δίνει την τροφή τις ορισμένες ώρες; Μακάριος ο δούλος εκείνος που όταν έρθει ο κύριός του, θα τον βρει να κάνει σωστά την δουλειά του. Σας βεβαιώνω πως θα τον βάλει υπεύθυνο σ' όλα του τα υπάρχοντα” (Ματθαίος 24:45-47).
Συστηματικά ο Κύριός μας, αρνείται να απαντήσει στην ερώτηση για τον χρόνο του ερχομού Του, και συστηματικά συνδέει την απάντησή του με διδασκαλία για προετοιμασία για τον ερχομό Του. Ποια είναι η προετοιμασία; Είναι η υπηρεσία μας. Οι συγκεκριμένες ευθύνες που στον κάθε πιστό Του έχει αναθέσει. Θα κλείσουμε το κομμάτι αυτό της απάντησής μας με τα λόγια του Χριστού από το κατά Μάρκο ευαγγέλιο, 13:32-37: “Όσο για την ημέρα εκείνη ή για τη στιγμή που θα γίνουν αυτά, κανείς δεν ξέρει, ούτε οι άγγελοι στον ουρανό ούτε ο ίδιος ο Υιός παρά μόνο ο Πατέρας. Προσέχετε, αγρυπνείτε και προσεύχεσθε γιατί δεν ξέρετε πότε θα έρθει ο καιρός. Θα είναι σαν έναν άνθρωπο που ταξίδεψε σε άλλη χώρα κι άφησε στους δούλους τη φροντίδα του σπιτικού του, στον καθένα όρισε ένα έργο, και στο θυρωρό έδωσε την εντολή να μένει άγρυπνος. Να είστε, λοιπόν, άγρυπνοι, γιατί δεν ξέρετε πότε θα επιστρέψει ο κύριος του σπιτιού: το βράδυ ή τα μεσάνυχτα ή κατά το λάλημα του πετεινού το πρωί. Μήπως έρθει ξαφνικά και σας βρει να κοιμάστε. Αυτό που λέω σ' εσάς το λέω σε όλους: αγρυπνείτε!”
Από τη μία μεριά λοιπόν η επιστροφή του Χριστού και το τέλος αυτού του κόσμου είναι σίγουρα μελλοντικά περιστατικά, από την άλλη όμως η χρονική στιγμή είναι απροσδιόριστη. Αυτό που πρέπει να καίει την καρδιά κάθε χριστιανού είναι ο δεύτερος ερχομός του Χριστού να τον βρει έτοιμο: “Αγαπητοί μου, τώρα είμαστε παιδιά του Θεού. Τι πρόκειται να γίνουμε στο μέλλον δεν έχει ακόμη φανερωθεί. Ξέρουμε όμως πως όταν ο Χριστός φανερωθεί στην δευτέρα παρουσία του, θα γίνουμε όμοιοι με αυτόν, γιατί θα τον δούμε όπως πραγματικά είναι. Όποιος λοιπόν, μ' εμπιστοσύνη στον Χριστό έχει αυτή την ελπίδα, προετοιμάζεται. Καθαρίζει τον εαυτό του από την αμαρτία, έχοντας ως πρότυπο την καθαρότητα εκείνου” (Α΄ Ιωάννου 3:2-3).
Το παιδί του Θεού δεν έχει άγχος για το τι θα γίνει όταν καταστραφεί ο κόσμος. “Εμείς όμως σύμφωνα με την υπόσχεση του Θεού, προσμένουμε καινούριους ουρανούς και καινούρια γη όπου θα βασιλεύει δικαιοσύνη” (Β΄ Πέτρου 3:13). Αντί να μας γεμίζει φόβος για το πότε θα γίνουν αυτά, ο Λόγος του Θεού μας ζητά ακριβώς στο επόμενο εδάφιο τα εξής: “Γι' αυτό αγαπητοί μου, προσμένοντας τον ερχομό του Κυρίου, φροντίστε να βρεθείτε μπροστά του με ειρήνη χωρίς κηλίδες και ψεγάδια” (Β΄ Πέτρου 3:14).
Η διδασκαλία λοιπόν της Αγίας Γραφής αναφορικά με την χρονική στιγμή του δεύτερου ερχομού, στρέφει την προσοχή μας σε άγια ζωή υπακοής και σε υπηρεσία.
Όταν ο απόστολος Παύλος γράφει “ότε δε ήρθε το πλήρωμα του χρόνου”, (Γαλ. 4:4), αυτό φέρει την ιδέα της συμπλήρωσης, της εκπλήρωσης. Το κορυφαίο γεγονός στην ιστορία έχει λάβει χώρα. Και πράγματι αυτές οι λέξεις και τρόπος έκφρασης της Καινής Διαθήκης δεν αποκλείουν μελλοντική εκπλήρωση των σχεδίων του Θεού όμως έχουν ένα δυνατό χαρακτήρα εκπλήρωσης. Υπάρχουν κομμάτια που θα εκπληρωθούν στο τέλος, όπως η ανάσταση των νεκρών, η καταστροφή αυτού του κόσμου ή μήπως η μεταλλαγή του, η τελική κρίση, οι "καινοί ουρανοί" και η "καινή γη".
Ήταν όμως ξεκάθαρο στο μυαλό των συγγραφέων της Καινής Διαθήκης πως ήδη ζούσαν στις έσχατες ημέρες. Ο απόστολος Παύλος γράφει στους Κορίνθιους (Α΄ Κορ. 10:11): “ταύτα δε τυπικώς συνέβαινεν εκείνοις, εγράφη δε προς νουθεσίαν ημών εις ους τα τέλη των αιώνων κατήντηκεν.” Γράφει ο συγγραφέας της προς Εβραίους επιστολής στο 9:26, “επεί έδει αυτόν πολλάκις παθείν από καταβολής κόσμου, νυνί δε άπαξ επί συντελείας των αιώνων εις αθέτησιν της αμαρτίας δια της θυσίας αυτού πεφανέρωται.” Ζούσαν και αυτοί στα τέλη των αιώνων. Δεν έγραφαν μόνο για μας, 2.000 χρόνια μετά, χωρίς αυτά να έχουν νόημα για όλες τις γενιές των πιστών μέσα στους αιώνες.
Επίσης η αποστασία και ψευδοδιδασκαλία, που προφητεύτηκε στην Παλαιά Διαθήκη ήταν από τον πρώτο αιώνα μια πραγματικότητα. Αλλιώς γιατί να γράφει ο απόστολος Παύλος στον Τιμόθεο (Β΄ Τιμόθεο 3:1): “Τούτο δε γίνωσκε, ότι εν εσχάταις ημέραις ενστήσονται καιροί χαλεποί…” και (Α΄ Τιμόθεο 4:1) “Το δε πνεύμα ρητώς λέγει ότι εν υστέροις καιροίς αποστήσονται τινες της πίστεως προσέχοντες πνεύμασι πλάνοις και διδασκαλίαις δαιμονίων”;
Θα πρέπει λοιπόν να καταλάβουμε πως δεν ζούμε στις έσχατες μέρες απλά επειδή είμαστε 2005 χρόνια πιο κοντά στον δεύτερο ερχομό του Χριστού. Ζούμε στις έσχατες μέρες επειδή η Καινή Διαθήκη από τη μια άκρη ως την άλλη διδάσκει πως οι έσχατες μέρες ξεκίνησαν με τον θάνατο και την ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Η εσχατολογία της Καινής Διαθήκης, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως εσχατολογία που ξεκίνησε αλλά ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί. Οι έσχατες μέρες είναι εδώ, και περιμένουμε την έσχατη μέρα.
Όλα αυτά είναι σημαντικά και αποκτούν τρομερή σημασία όταν μελετούμε “τα σημεία των καιρών.” Είναι “τα σημεία των καιρών,” στα οποία όλοι μας αναφερόμαστε, σημεία μόνο για την σύντομη περίοδο πριν τον ερχομό του Χριστού (σύμφωνα με τον πρώτο ορισμό της εσχατολογίας), ή μήπως είναι σημεία που επαληθεύονται σε όλη την χριστιανική εποχή, δηλαδή σε όλη την διάρκεια των έσχατων ημερών; Αν οι έσχατες μέρες καλύπτουν όλη την χριστιανική περίοδο τότε και τα σημεία των καιρών εκπληρώνονται σε όλη την χριστιανική περίοδο.
Αναφερόμαστε στα “σημεία των καιρών” γιατί ενώ είναι βιβλικό να προσμένουμε με λαχτάρα τον Κύριό μας, ο “εσχατολογικός πυρετός” μπορεί να πάρει την προσοχή μας από την άγια ζωή και υπηρεσία στα οποία αναφερθήκαμε στην αρχή και να μας κατευθύνει στην μελέτη των σημείων και σιγά-σιγά να εμπλακούμε σε μια προσπάθεια να καθορίσουμε τον ερχομό του Χριστού.
Τα σημεία των καιρών είναι γενικά αποδεκτό πως περιλαμβάνουν τα εξής: το κήρυγμα του ευαγγελίου σε όλα τα έθνη (Μάρκος 13:10, Ματθαίος 24:14), την μεγάλη θλίψη (Ματθαίος 24:15-22, Μάρκος 13:7-8, Λουκάς 21:20-24), τους ψευδοπροφήτες που κάνουν σημεία και τέρατα (Μάρκος 13:22, Ματθ.24:23-24), τα σημεία στον ουρανό (Μάρκος 13:24-25, Ματθ.24:29-30, Λουκ.21:25-27), οι σεισμοί και οι λοιμοί (Λουκάς 21:10-11, Αποκ. 6:12) τον υιό της απωλείας/ανομίας (Β΄ Θεσσ.2:1-10), την σωτηρία του Ισραήλ (Ρωμ. 11:25-26).
Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν με όλες αυτές τις περικοπές που μας διδάσκουν να είμαστε έτοιμοι γιατί ο Χριστός μπορεί να έρθει οποτεδήποτε, και με περικοπές που μας δίνουν σημεία για τον ερχομό Του;
Τα σημεία αυτά όμως δόθηκαν για να ενισχύσουν την προσμονή μας για την δεύτερη έλευση του Χριστού8. Διαβάζουμε στον Λουκά 21:28: “αρχομένων δεν τούτων γίνεσθαι ανακύψατε και επάρατε τας κεφαλάς υμών, διότι εγγίζει η απολύτρωσις υμών.”
Δόθηκαν τα σημεία ώστε να μας βοηθήσουν να μην ξαφνιαστούμε όταν θα γίνουν, για να μας βεβαιώσουν πως ο Θεός ξέρει από πριν πως θα συμβούν και για να φυλαχτούμε από ψευτομεσσίες. Δόθηκαν για να είμαστε ακόμη πιο έτοιμοι. Και εμείς, και οι χριστιανοί των πρώτων αιώνων! Και αυτοί και εμείς, και οι πιστοί στον μεσαίωνα, όλοι μας έχουμε την ίδια ανάγκη να είμαστε έτοιμοι. Αυτά τα σημεία είναι παρόντα και επαληθεύονται σε κάθε εποχή, καθώς όμως πλησιάζει η κορύφωση των εσχάτων ημερών, θα κορυφώνονται και η εκπλήρωσή τους.
Για παράδειγμα, έχει κηρυχτεί το ευαγγέλιο σε όλα τα έθνη; Πιθανώς όχι. Όμως από τον πρώτο αιώνα μ.Χ. ο απόστολος Παύλος γράφει στην προς Κολοσσαείς 1:5-6 πως το ευαγγέλιο “εν παντί τω κόσμω έστιν καρποφορούμενον και αυξανόμενον καθώς και εν υμίν.” Ακόμη στο 23 εδάφιο του ίδιου κεφαλαίου γράφει: “…μη μετακινούμενοι από της ελπίδος του ευαγγελίου ου ηκούσατε του κηρυχθέντος εν πάση τη κτίσει τη υπό τον ουρανόν…” Για τον απόστολο το σημείο αυτό ήταν ήδη εκπληρωμένο. Δεν ήταν εμπόδιο. Περίμενε τον Χριστό όπως Τον περιμένουμε και εμείς σήμερα. Ζώντας όμως 2.000 χρόνια μετά μπορούμε να πούμε πως ενώ το σημείο αρχικά εκπληρώθηκε, εντούτοις έχει εκπληρωθεί σε μεγαλύτερη κλίμακα από τότε.
Η ίδια συζήτηση θα μπορούσε να συνεχιστεί περαιτέρω, με όλα τα σημεία. Αναφορικά με την “μεγάλη θλίψη” πολύ φυσιολογικά θα μπορούσαν οι πιστοί του πρώτου αιώνα να δουν τους Ιουδαϊκούς πολέμους (66-70 μ.Χ.) σαν την εκπλήρωση των λόγων του Ιησού. Τα δεινά κατά την διάρκεια αυτού του πολέμου ήταν πράγματι τρομερά. Στην πραγματικότητα σε όλη την διάρκεια της ιστορίας υπήρχαν περίοδοι έντονου διωγμού και θλίψης των χριστιανών. Ιδιαίτερα βεβαίως στον αιώνα μας με τους χριστιανούς να διώκονται στην πρώην Σοβιετική Ένωση, στην Κίνα, σε μουσουλμανικές χώρες. Ποιος χριστιανός, ανάλογα με την περίοδο στην οποία έζησε δεν ταύτισε τον αντίχριστο με τον Νέρωνα ή τον με τον Χίτλερ;
Τα σημεία των καιρών λοιπόν, δεν δόθηκαν για να κάνουμε προγνώσεις.
Η ενασχόληση με σημεία αυτά καθαυτά, ανεβάζει τον προαναφερθέντα “εσχατολογικό πυρετό” και την αγωνία μας στο κατακόρυφο.........
ΤΟ ΞΕΡΩ ΔΕΝ ΠΡΟΣΘΕΣΑ ΤΙΠΟΤΑ, ΜΙΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΕΚΑΝΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ,........
quote:
Αγαπητά μου αδέλφια,
πολλές φορές η ενασχόληση με τις εσχατολογικές προφητείες μας σπρώχνει σε βιαστικές αποφάσεις, φόβο και σύγχηση.
Ας μη νομίζουμε πως εμείς δεν μπορούμε να παρασυρθούμε από φόβο σε ενέργειες που τελικά δεν δυναμώνουν την πίστη μας και την χριστιανική μας μαρτυρία. Σε πολλούς ο φόβος μένει. Ιδιαίτερα ο φόβος της Δεύτερης Παρουσίας. Η Αγία Γραφή όμως τι λέει πάνω στο θέμα αυτό; Πάνω στο ερώτημα, “Πότε θα τελειώσει ο κόσμος;” τι απαντήσεις δίνει; Γιατί το τέλος του κόσμου και η δεύτερη έλευση του Χριστού είναι δύο γεγονότα στενά συνδεδεμένα (Β΄ Πέτρου 3:8-13, Ματθαίος 24:3, σύγκρινε με Β΄ Θεσσαλονικείς 1:6-10).
Θα πρέπει νομίζω να ησυχάσουμε τις καρδιές μας και αντί να βασανίζουμε το μυαλό μας με άγχος για το πότε θα έρθει ο Χριστός, ή πότε θα τελειώσει ο κόσμος, να αφήσουμε την αλήθεια του ευαγγελίου να μας διδάξει, να μας παρηγορήσει και να μας ελευθερώσει από φόβους αβάσιμους.Η Καινή Διαθήκη πουθενά δεν έχει διδασκαλία για το πότε θα έρθει ο Χριστός. Αυτό το “πότε” βασάνιζε και τους μαθητές πριν την ανάληψη του Χριστού: “Κύριε, έφτασε άραγε η ώρα να αποκαταστήσεις τη βασιλεία στον Ισραήλ;” (Πράξεις 1:6). Η απάντηση του Κυρίου μας βέβαια δεν ικανοποίησε με κανένα τρόπο την περιέργεια των μαθητών: “Εσείς δεν μπορείτε να γνωρίζετε τον ακριβή χρόνο, αυτόν τον κρατάει ο Πατέρας στην αποκλειστική του εξουσία. Θα λάβετε όμως δύναμη όταν θα έρθει το Άγιο Πνεύμα σ' εσάς, και θα γίνετε μάρτυρες δικοί μου, στην Ιερουσαλήμ, σε όλη την Ιουδαία και στη Σαμάρεια και ως τα πέρατα της γης” (εδ. 7-8). Ο Κύριος, λοιπόν, παίρνει την προσοχή των μαθητών από το “πότε” και την κατευθύνει στην δουλειά που τους έχει αναθέσει, δηλαδή την μαρτυρία για το πρόσωπο και το έργο Του. Την περιέργειά τους, την κατευθύνει σε υπηρεσία.
Αλλά και σε άλλες περιπτώσεις ο Κύριός μας όταν ρωτήθηκε για το μέλλον συνέδεσε την ετοιμασία για τον ερχομό του με την υπηρεσία. Η περίφημη παραβολή των ταλάντων είναι αμέσως μετά την παραβολή των “Δέκα Παρθένων”, στο κεφάλαιο 25 του Ματθαίου, το οποίο είναι αμέσως μετά το 24 που απαντά ο Ιησούς στην ερώτηση των μαθητών: “Πες μας πότε θα γίνουν αυτά, και ποιο σημάδι θα δείξει πως πλησιάζει η παρουσία σου και η συντέλεια του κόσμου;” Στο τέλος μάλιστα του κεφαλαίου 24 ο Κύριός μας μιλάει για τον έμπιστο δούλο: “Ποιος άραγε είναι ο έμπιστος και συνετός δούλος που ο Κύριός του τον έκανε επιστάτη των δούλων του, να τους δίνει την τροφή τις ορισμένες ώρες; Μακάριος ο δούλος εκείνος που όταν έρθει ο κύριός του, θα τον βρει να κάνει σωστά την δουλειά του. Σας βεβαιώνω πως θα τον βάλει υπεύθυνο σ' όλα του τα υπάρχοντα” (Ματθαίος 24:45-47).
Συστηματικά ο Κύριός μας, αρνείται να απαντήσει στην ερώτηση για τον χρόνο του ερχομού Του, και συστηματικά συνδέει την απάντησή του με διδασκαλία για προετοιμασία για τον ερχομό Του. Ποια είναι η προετοιμασία; Είναι η υπηρεσία μας. Οι συγκεκριμένες ευθύνες που στον κάθε πιστό Του έχει αναθέσει. Θα κλείσουμε το κομμάτι αυτό της απάντησής μας με τα λόγια του Χριστού από το κατά Μάρκο ευαγγέλιο, 13:32-37: “Όσο για την ημέρα εκείνη ή για τη στιγμή που θα γίνουν αυτά, κανείς δεν ξέρει, ούτε οι άγγελοι στον ουρανό ούτε ο ίδιος ο Υιός παρά μόνο ο Πατέρας. Προσέχετε, αγρυπνείτε και προσεύχεσθε γιατί δεν ξέρετε πότε θα έρθει ο καιρός. Θα είναι σαν έναν άνθρωπο που ταξίδεψε σε άλλη χώρα κι άφησε στους δούλους τη φροντίδα του σπιτικού του, στον καθένα όρισε ένα έργο, και στο θυρωρό έδωσε την εντολή να μένει άγρυπνος. Να είστε, λοιπόν, άγρυπνοι, γιατί δεν ξέρετε πότε θα επιστρέψει ο κύριος του σπιτιού: το βράδυ ή τα μεσάνυχτα ή κατά το λάλημα του πετεινού το πρωί. Μήπως έρθει ξαφνικά και σας βρει να κοιμάστε. Αυτό που λέω σ' εσάς το λέω σε όλους: αγρυπνείτε!”
Από τη μία μεριά λοιπόν η επιστροφή του Χριστού και το τέλος αυτού του κόσμου είναι σίγουρα μελλοντικά περιστατικά, από την άλλη όμως η χρονική στιγμή είναι απροσδιόριστη. Αυτό που πρέπει να καίει την καρδιά κάθε χριστιανού είναι ο δεύτερος ερχομός του Χριστού να τον βρει έτοιμο: “Αγαπητοί μου, τώρα είμαστε παιδιά του Θεού. Τι πρόκειται να γίνουμε στο μέλλον δεν έχει ακόμη φανερωθεί. Ξέρουμε όμως πως όταν ο Χριστός φανερωθεί στην δευτέρα παρουσία του, θα γίνουμε όμοιοι με αυτόν, γιατί θα τον δούμε όπως πραγματικά είναι. Όποιος λοιπόν, μ' εμπιστοσύνη στον Χριστό έχει αυτή την ελπίδα, προετοιμάζεται. Καθαρίζει τον εαυτό του από την αμαρτία, έχοντας ως πρότυπο την καθαρότητα εκείνου” (Α΄ Ιωάννου 3:2-3).
Το παιδί του Θεού δεν έχει άγχος για το τι θα γίνει όταν καταστραφεί ο κόσμος. “Εμείς όμως σύμφωνα με την υπόσχεση του Θεού, προσμένουμε καινούριους ουρανούς και καινούρια γη όπου θα βασιλεύει δικαιοσύνη” (Β΄ Πέτρου 3:13). Αντί να μας γεμίζει φόβος για το πότε θα γίνουν αυτά, ο Λόγος του Θεού μας ζητά ακριβώς στο επόμενο εδάφιο τα εξής: “Γι' αυτό αγαπητοί μου, προσμένοντας τον ερχομό του Κυρίου, φροντίστε να βρεθείτε μπροστά του με ειρήνη χωρίς κηλίδες και ψεγάδια” (Β΄ Πέτρου 3:14).
Η διδασκαλία λοιπόν της Αγίας Γραφής αναφορικά με την χρονική στιγμή του δεύτερου ερχομού, στρέφει την προσοχή μας σε άγια ζωή υπακοής και σε υπηρεσία.
Όταν ο απόστολος Παύλος γράφει “ότε δε ήρθε το πλήρωμα του χρόνου”, (Γαλ. 4:4), αυτό φέρει την ιδέα της συμπλήρωσης, της εκπλήρωσης. Το κορυφαίο γεγονός στην ιστορία έχει λάβει χώρα. Και πράγματι αυτές οι λέξεις και τρόπος έκφρασης της Καινής Διαθήκης δεν αποκλείουν μελλοντική εκπλήρωση των σχεδίων του Θεού όμως έχουν ένα δυνατό χαρακτήρα εκπλήρωσης. Υπάρχουν κομμάτια που θα εκπληρωθούν στο τέλος, όπως η ανάσταση των νεκρών, η καταστροφή αυτού του κόσμου ή μήπως η μεταλλαγή του, η τελική κρίση, οι "καινοί ουρανοί" και η "καινή γη".
Ήταν όμως ξεκάθαρο στο μυαλό των συγγραφέων της Καινής Διαθήκης πως ήδη ζούσαν στις έσχατες ημέρες. Ο απόστολος Παύλος γράφει στους Κορίνθιους (Α΄ Κορ. 10:11): “ταύτα δε τυπικώς συνέβαινεν εκείνοις, εγράφη δε προς νουθεσίαν ημών εις ους τα τέλη των αιώνων κατήντηκεν.” Γράφει ο συγγραφέας της προς Εβραίους επιστολής στο 9:26, “επεί έδει αυτόν πολλάκις παθείν από καταβολής κόσμου, νυνί δε άπαξ επί συντελείας των αιώνων εις αθέτησιν της αμαρτίας δια της θυσίας αυτού πεφανέρωται.” Ζούσαν και αυτοί στα τέλη των αιώνων. Δεν έγραφαν μόνο για μας, 2.000 χρόνια μετά, χωρίς αυτά να έχουν νόημα για όλες τις γενιές των πιστών μέσα στους αιώνες.
Επίσης η αποστασία και ψευδοδιδασκαλία, που προφητεύτηκε στην Παλαιά Διαθήκη ήταν από τον πρώτο αιώνα μια πραγματικότητα. Αλλιώς γιατί να γράφει ο απόστολος Παύλος στον Τιμόθεο (Β΄ Τιμόθεο 3:1): “Τούτο δε γίνωσκε, ότι εν εσχάταις ημέραις ενστήσονται καιροί χαλεποί…” και (Α΄ Τιμόθεο 4:1) “Το δε πνεύμα ρητώς λέγει ότι εν υστέροις καιροίς αποστήσονται τινες της πίστεως προσέχοντες πνεύμασι πλάνοις και διδασκαλίαις δαιμονίων”;
Θα πρέπει λοιπόν να καταλάβουμε πως δεν ζούμε στις έσχατες μέρες απλά επειδή είμαστε 2005 χρόνια πιο κοντά στον δεύτερο ερχομό του Χριστού. Ζούμε στις έσχατες μέρες επειδή η Καινή Διαθήκη από τη μια άκρη ως την άλλη διδάσκει πως οι έσχατες μέρες ξεκίνησαν με τον θάνατο και την ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Η εσχατολογία της Καινής Διαθήκης, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως εσχατολογία που ξεκίνησε αλλά ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί. Οι έσχατες μέρες είναι εδώ, και περιμένουμε την έσχατη μέρα.
Όλα αυτά είναι σημαντικά και αποκτούν τρομερή σημασία όταν μελετούμε “τα σημεία των καιρών.” Είναι “τα σημεία των καιρών,” στα οποία όλοι μας αναφερόμαστε, σημεία μόνο για την σύντομη περίοδο πριν τον ερχομό του Χριστού (σύμφωνα με τον πρώτο ορισμό της εσχατολογίας), ή μήπως είναι σημεία που επαληθεύονται σε όλη την χριστιανική εποχή, δηλαδή σε όλη την διάρκεια των έσχατων ημερών; Αν οι έσχατες μέρες καλύπτουν όλη την χριστιανική περίοδο τότε και τα σημεία των καιρών εκπληρώνονται σε όλη την χριστιανική περίοδο.
Αναφερόμαστε στα “σημεία των καιρών” γιατί ενώ είναι βιβλικό να προσμένουμε με λαχτάρα τον Κύριό μας, ο “εσχατολογικός πυρετός” μπορεί να πάρει την προσοχή μας από την άγια ζωή και υπηρεσία στα οποία αναφερθήκαμε στην αρχή και να μας κατευθύνει στην μελέτη των σημείων και σιγά-σιγά να εμπλακούμε σε μια προσπάθεια να καθορίσουμε τον ερχομό του Χριστού.
Τα σημεία των καιρών είναι γενικά αποδεκτό πως περιλαμβάνουν τα εξής: το κήρυγμα του ευαγγελίου σε όλα τα έθνη (Μάρκος 13:10, Ματθαίος 24:14), την μεγάλη θλίψη (Ματθαίος 24:15-22, Μάρκος 13:7-8, Λουκάς 21:20-24), τους ψευδοπροφήτες που κάνουν σημεία και τέρατα (Μάρκος 13:22, Ματθ.24:23-24), τα σημεία στον ουρανό (Μάρκος 13:24-25, Ματθ.24:29-30, Λουκ.21:25-27), οι σεισμοί και οι λοιμοί (Λουκάς 21:10-11, Αποκ. 6:12) τον υιό της απωλείας/ανομίας (Β΄ Θεσσ.2:1-10), την σωτηρία του Ισραήλ (Ρωμ. 11:25-26).
Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν με όλες αυτές τις περικοπές που μας διδάσκουν να είμαστε έτοιμοι γιατί ο Χριστός μπορεί να έρθει οποτεδήποτε, και με περικοπές που μας δίνουν σημεία για τον ερχομό Του;
Τα σημεία αυτά όμως δόθηκαν για να ενισχύσουν την προσμονή μας για την δεύτερη έλευση του Χριστού8. Διαβάζουμε στον Λουκά 21:28: “αρχομένων δεν τούτων γίνεσθαι ανακύψατε και επάρατε τας κεφαλάς υμών, διότι εγγίζει η απολύτρωσις υμών.”
Δόθηκαν τα σημεία ώστε να μας βοηθήσουν να μην ξαφνιαστούμε όταν θα γίνουν, για να μας βεβαιώσουν πως ο Θεός ξέρει από πριν πως θα συμβούν και για να φυλαχτούμε από ψευτομεσσίες. Δόθηκαν για να είμαστε ακόμη πιο έτοιμοι. Και εμείς, και οι χριστιανοί των πρώτων αιώνων! Και αυτοί και εμείς, και οι πιστοί στον μεσαίωνα, όλοι μας έχουμε την ίδια ανάγκη να είμαστε έτοιμοι. Αυτά τα σημεία είναι παρόντα και επαληθεύονται σε κάθε εποχή, καθώς όμως πλησιάζει η κορύφωση των εσχάτων ημερών, θα κορυφώνονται και η εκπλήρωσή τους.
Για παράδειγμα, έχει κηρυχτεί το ευαγγέλιο σε όλα τα έθνη; Πιθανώς όχι. Όμως από τον πρώτο αιώνα μ.Χ. ο απόστολος Παύλος γράφει στην προς Κολοσσαείς 1:5-6 πως το ευαγγέλιο “εν παντί τω κόσμω έστιν καρποφορούμενον και αυξανόμενον καθώς και εν υμίν.” Ακόμη στο 23 εδάφιο του ίδιου κεφαλαίου γράφει: “…μη μετακινούμενοι από της ελπίδος του ευαγγελίου ου ηκούσατε του κηρυχθέντος εν πάση τη κτίσει τη υπό τον ουρανόν…” Για τον απόστολο το σημείο αυτό ήταν ήδη εκπληρωμένο. Δεν ήταν εμπόδιο. Περίμενε τον Χριστό όπως Τον περιμένουμε και εμείς σήμερα. Ζώντας όμως 2.000 χρόνια μετά μπορούμε να πούμε πως ενώ το σημείο αρχικά εκπληρώθηκε, εντούτοις έχει εκπληρωθεί σε μεγαλύτερη κλίμακα από τότε.
Η ίδια συζήτηση θα μπορούσε να συνεχιστεί περαιτέρω, με όλα τα σημεία. Αναφορικά με την “μεγάλη θλίψη” πολύ φυσιολογικά θα μπορούσαν οι πιστοί του πρώτου αιώνα να δουν τους Ιουδαϊκούς πολέμους (66-70 μ.Χ.) σαν την εκπλήρωση των λόγων του Ιησού. Τα δεινά κατά την διάρκεια αυτού του πολέμου ήταν πράγματι τρομερά. Στην πραγματικότητα σε όλη την διάρκεια της ιστορίας υπήρχαν περίοδοι έντονου διωγμού και θλίψης των χριστιανών. Ιδιαίτερα βεβαίως στον αιώνα μας με τους χριστιανούς να διώκονται στην πρώην Σοβιετική Ένωση, στην Κίνα, σε μουσουλμανικές χώρες. Ποιος χριστιανός, ανάλογα με την περίοδο στην οποία έζησε δεν ταύτισε τον αντίχριστο με τον Νέρωνα ή τον με τον Χίτλερ;
Τα σημεία των καιρών λοιπόν, δεν δόθηκαν για να κάνουμε προγνώσεις.
Η ενασχόληση με σημεία αυτά καθαυτά, ανεβάζει τον προαναφερθέντα “εσχατολογικό πυρετό” και την αγωνία μας στο κατακόρυφο.........ΤΟ ΞΕΡΩ ΔΕΝ ΠΡΟΣΘΕΣΑ ΤΙΠΟΤΑ, ΜΙΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΕΚΑΝΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ,........
ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΊΤΕ ΠΟΥ ΣΑΣ ΚΟΥΡΑΣΑ ΚΑΙ ΣΑΣ ΓΕΜΙΣΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΩΡΟ
ΑΡΧΑΡΙΑ ΕΙΜΑΙ