ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- «έχω δικαίωμα να αποφασίσω εγώ, πόσα χρόνια θα παραμείνω σε αυτόν τον κόσμο»; - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

- «έχω δικαίωμα να αποφασίσω εγώ, πόσα χρόνια θα παραμείνω σε αυτόν τον κόσμο»; - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

rizitis31 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/2
rizitisΜέλος
22/08/2005, 22:17:56
Στην προχθεσινή πανσέληνο είχαμε φτιάξει ένα καλό παρεάκι για να «αποσπερίσουμε» που έλεγαν και οι πρόγονοι μας.
Οι ηλικίες έπαιζαν από 20- 65 χρονών.
Το τοπίο ήταν μαγικό ετσι κι αλλιώς αλλά και το φεγγάρι από μόνο του σου δημιουργούσε φανταστικά συναισθήματα.

Μετά από την κλασική κουποκατάνυξη μετά του ντόπιου εριφίου ακολούθησε η δικιά μας λυρική ποίηση , έχει τα ίδια μέτρα με τον δεκαπεντασύλλαβο του Ομήρου, ξεκινήσαμε με επικό χρώμα στα τραγούδια μας αλλά λίγες ώρες πριν την αυγή υμνήσαμε δεόντως το φεγγάρι όπως κάνουν εκατονταετίες τώρα και οι προγενέστεροι μας! Έπειτα σειρά στην καρδιά μας πήρε το άλλο το αστέρι, αυτό το πιο φωτεινό που ξεχωρίζει με το ξημέρωμα…

Και σιγά σιγά «γενηθήτω φως», το μυαλό η καρδιά άρχισε να μιλάει για τον Ήλιο.
Τον ήλιο τον παντοτινό ( hellomiHelojορτZ) , δεχτήκαμε το φως του μέχρι εκεί που έπρεπε , γιατί το καλοκαίρι καίει ο ΗΛΙΟΣ!
Ειδικά τις ευαίσθητες επιδερμίδες των μικρών παιδιών που δεν έχουν συνηθίσει τις υπεριώδεις αχτίδες του.

Σιγά σιγά το πάρτυ λάμβανε τέλος, άλλοι πήγαιναν για ύπνο (όχι ότι ήταν ξύπνιοι μέχρι τότε) άλλοι απομονώθηκαν στις σκέψεις τους , και κάποιοι άλλοι άρχισαν να φιλοσοφούν.
Η τάξη και ο σεβασμός της συζήτησης ήταν το μαργαριτάρι της βραδιάς, πιο πολύτιμο και από το ίδιο το αντικείμενο της συζήτησης !

Και ξαφνικά μπαίνει ένα ερώτημα που έμεινε αναπάντητο, το ερώτημα αυτό θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας , προσδοκώντας όχι μια απάντηση αλλά ένα τρόπο σκέψης που θα με οδηγήσει να πλησιάσω την απάντηση, αν υπάρχει…

Το ερώτημα που τέθηκε ,σε πρώτο ενικό , είναι το εξής: «έχω δικαίωμα να αποφασίσω εγώ, πόσα χρόνια θα παραμείνω σε αυτόν τον κόσμο»;

Δηλαδή αν για τον Α ή Β λόγω θεωρώ ότι μου αρκεί το πέρασμα από αυτήν την ζωή ή αν θεωρώ ότι για κάποιο πιο ωφέλιμο ( σύμφωνα με τα υποκειμενικά μου κριτήρια) σκοπό πρέπει να φύγω από αυτήν την διάσταση , έχω δικαίωμα;

Τα παραδείγματα είναι τυχαία , θα μπορούσα να αναφέρω 1002 τα οποία πάντα είναι υποκειμενικά ,όμως δεν θέλω να εστιαστεί η συζήτηση στους λόγους αλλά στο αν έχω το ελεύθερο σαν οντότητα να κάνω αυτήν την επιλογή για κάποιους χ λόγους που εγώ έχω αποφασίσει.

Είμαι τελικά ελεύθερος να κάνω τις επιλογές μου;
Κι αν αυτές οι επιλογές επηρεάζουν την ζωή άλλων συνανθρώπων μέχρι πιο σημείο πρέπει να τις λάβουμε υπόψη;




ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΣΥΓΝΩΜΗ

Edited by - rizitis on 22/08/2005 22:21:31

morpheausΜέλος
22/08/2005, 22:47:02
Αγαπητε rizitis,
αν είχες το δικαίωμα να αποφασίσεις εσύ το πόσα χρόνια θα παραμίνεις στην ζωή τοτε πράγματα θα γινόταν ακόμη ποιο πολύπλοκα.
Πάραδειγμα, όταν είσουν στην εφηβία σαν παιδί είχες αρκετά προβλήματα, και ένα κάποιο απο όλα αυτα τα προβλήματα σε δυσαρεστούσαν τόσο που αποφάσιζες να φύγεις απο την ζωή. Ο κάθε άνθρωπος έρχεται στην ζωή με κάποιον σκοπό τον οποίο πολλές φορες δεν τον αντιλαμβανώμαστε, μπορεί να είναι το οτιδήποτε απο τό να κάνεις οικογένεια μεχρι το οτιδήποτε άλλο.
Εδω καλά καλά δεν ξέρουμε τον λόγο για τον οποίο υπάρχουμε θα ξέραμε ποτε εχει τελειώσει.
Επίσης θα μπορούσε να ήσουν ενας άνθρωπος δειλός με φόβο για τον θάνατο και χωρίς να ξέρεις το τι είναι αυτο που θα αντιμετωπίσεις εκεί που θα πας ετσι πολοί ανθρωποι θα αποφάσιζαν να μείνουν αιώνια στην ζωή.Πράγμα που δεν είναι καλό, για ευνόητους λόγους.
Απο την άλλη φαντάσου οτι είσαι ενας άνθρωπος που έχει κάποιους εχθρούς και τους μισείς θανάσιμα.Καταλαβαίνεις τι θα έκανες θα έκανες το χειρότερο κακό σε αυτούς που μισείς, και ίσως ακόμα και να τους σκότωνες και μετα θα έφευγες απο την ζωή για να μην υποστείς τις συνέπειες.
Ελπίζω να σε βοήθησα να καταλάβεις τους λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να αποφασίζεις εσυ για το πότε θα φύγεις απο την ζωή
Πάντα φιλικά.

Το παρελθόν είναι δάσκαλος του παρόντοσ και οδηγός του μέλοντος

rizitisΜέλος
23/08/2005, 00:44:03
Αγαπητέ morpheaus
Κάποια ερωτήματα γεννήθηκαν διαβάζοντας την τοποθέτηση σου.


Και ποιος είναι αυτός που μου δίνει αυτήν την αποστολή ;
Και πως μπορεί κάποιος να την αναλάβει αν αδυνατεί να την βρει ;

Μπορούμε να κρίνουμε το αν κάποιος έχει ολοκληρώσει την αποστολή του ;
Με ποια κριτήρια;

Εδώ δεν ξέρουμε για πιο λόγο υπάρχουμε λες!
Τότε γιατί να υπάρχουμε ;

Φιλικά πάντα φίλε.




ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΣΥΓΝΩΜΗ

23/08/2005, 05:10:18
ΤΟ ΚΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ.
ΑΝ Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΗΤΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ;
ΞΕΡΩ ΤΗΝ ΒΑΡΥΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΜΟΥ;

..

rizitisΜέλος
23/08/2005, 05:25:51
pixeldream ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΒΑΣΑΝΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΝΟΥ:

ΑΠΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ;

ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ;

ΠΟΥ ΠΑΩ;

Ο ΦΙΛΟΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΠΕ : "ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΜΟΥ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΙ "ΤΩΡΑ" ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΤΟ ΨΑΞΩ ΣΕ ΑΛΛΗ "ΜΟΡΦΗ"."

ΑΝΟΙΞΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΟΠΙΚ ΓΙΑΤΙ ΕΧΩ ΣΗΚΩΣΕΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΨΗΛΑ !

ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΝΑ ΒΡΩ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ!

ΑΝ ΘΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕ ΤΟ ΠΕΡΙ ΒΑΡΥΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ...



`
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΣΥΓΝΩΜΗ

Edited by - rizitis on 23/08/2005 05:27:05

BizarreΜέλος
23/08/2005, 09:41:20
Νομίζω ότι δεν έχει το δικαίωμα.

Κατ’ αρχήν γιατί θα προκαλέσει πόνο γύρω του.
Αν έχει ο ίδιος οικογένεια, δεν το συζητώ καν, και είχα πρόσφατα ένα περιστατικό στον μακρινό (ευτυχώς) κύκλο μου.
Αλλά και να μην έχει, υπάρχουν γονείς, αδέρφια, φίλοι.

Έπειτα, εφόσον δεν του δίνεται το δικαίωμα να παρατείνει τη ζωή του, εάν το επιθυμεί, δεν πρέπει να την αφαιρεί και νωρίτερα.

Τρίτον (και ίσως σημαντικότερον), δεν έχω ακούσει κανέναν που να νιώθει πλήρης και ευτυχισμένος και να έχει και σώας τας φρένας του, που να θέλει να αυτοκτονήσει. Όσοι το κάνουν, είτε έχουν ψυχολογικά προβλήματα, οπότε σαφώς και πρέπει να τους εμποδίσουμε (αν τους προλάβουμε), είτε έχουν οικονομικά, σεξουαλικά, ερωτικά, κ.τ.λ. προβλήματα, οπότε νιώθουν απογοητευμένοι από τη ζωή.

Δεν έχω ακούσει ποτέ κανέναν να λέει, είμαι καλά, έφτιαξα μία όμορφη οικογένεια, την τακτοποίησα, γνώρισα τον έρωτα σε όλο του το μεγαλείο, αγάπησα και αγαπήθηκα, ταξίδεψα και γνώρισα μέρη, διάβασα και έμαθα, και τώρα νιώθω την ανάγκη να φύγω από αυτή τη ζωή, η οποία ότι είχε να μου δώσει, μου το έδωσε, και θέλω να περάσω στο αλλού (όπου κι αν είναι αυτό) και να συνεχίσω το ταξίδι της ψυχής μου. Και είμαι έτοιμος να πάρω το ρίσκο του να μην υπάρχει τίποτα μετά.
Αν το άκουγα αυτό (και ήξερα ότι ο άνθρωπος τα εννοεί και δεν είναι τρελός) και αν είχε καταφέρει να τα εξηγήσει και στην οικογένειά του ώστε να μην πονέσουν αλλά να συναινέσουν στην συνειδητή απόφαση και επιθυμία του, θα έλεγα ΝΑΙ. Έχει το δικαίωμα να το κάνει. ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ.

morpheausΜέλος
23/08/2005, 14:09:27
[quote]
Αγαπητέ morpheaus
Κάποια ερωτήματα γεννήθηκαν διαβάζοντας την τοποθέτηση σου.


Και ποιος είναι αυτός που μου δίνει αυτήν την αποστολή ;
Και πως μπορεί κάποιος να την αναλάβει αν αδυνατεί να την βρει ;

Μπορούμε να κρίνουμε το αν κάποιος έχει ολοκληρώσει την αποστολή του ;
Με ποια κριτήρια;

Εδώ δεν ξέρουμε για πιο λόγο υπάρχουμε λες!
Τότε γιατί να υπάρχουμε ;

Φιλικά πάντα φίλε.

Aγαπητέ rizitis
Αυτός που σου έδωσε την ζωή αυτός αποφασίζει και για το πότε θα φύγεις, δεν επέλεξες εσύ το πότε θα έρθεις και δεν επιλέγεις εσύ το ποτε θα φύγεις.
Καποιος άλλος επέλεξε για εσένα, ειται αυτός ειναι ο θεός των Χριστιανών ειται είναι ο οποισδήποτε άλλος.Αυτο δεν είναι σε θέση να το γνωρίζει κανένας οσα και αν λέγονται και όσα και αν υποστηρίζονται.

Πάντα σχεδόν μαθαίνουμε τον λόγο για τον οποίο υπάρχουμε, έστω και στα τελαιυτέα λεπτά της ζωής μας, ή ακόμα η υπαρξή μας να οφελή σκοπούς του μέλλοντος, π.χ. μπορεί τα παιδιά των παιδιών των παιδιών σου να αποκτήσουν μια τέτοια κοινωνική θέση που να κάνουν ριζικές μεταβολές σε όλο των κόσμο.
Το ξέρω οτι ακούγεται λίγο πολύ αλλα για σκέψου τους ήρωες της Ελληνικής Ιστορίες αν δεν υπήρχαν οι παππούδες των παππούδων τους δεν θα υπήρχαν ούτε και αυτοί.
Ακόμα μπορεί ο σκοπός της ζωή σου να είναι μπροστά στα μάτια σου και να μην τον έχεις δεί, ολά αυτα που κάνεις καθημερινά ολα αυτα τα απλά, τις ποιο πολλές φορες πράγματα, να είναι ενα μέρος του σκοπού σου.
Τα πάντα γίνονται για κάποιον λόγο για κάποιον ανώτερο σκοπό.

Δεν ξέρω αν μπόρεσα να σε βοηθήσω,
θα ψάξω περισσότερα για το θέμα και θα σου ξαναγράψω.
Στα συμπεράσματα που έχω βγάλει, κάποτε είχα και εγώ τις ίδιες απορίες και εψαξα να μάθω για το μήπως με βοηθήσει κατι, και εχω βγάλει αυτα τα συμπεράσματα, δεν ξέρω αν είναι σωστά αλλα εκεί κατέληξα, ίσως να κατέληξα εκεί επειδή υποσηνείδητα να με βολεύει αυτη η απάντησή.

Φιλικά πάντα

Το παρελθόν είναι δάσκαλος του παρόντοσ και οδηγός του μέλοντος

23/08/2005, 18:52:40
Ο λόγος που υπάρχουμε βρίσκεται στον γενετικό μας κώδικα και τα ένστικτα τον μεταφράζουν.

Bizarre

quote:
έφτιαξα μία όμορφη οικογένεια, την τακτοποίησα, γνώρισα τον έρωτα σε όλο του το μεγαλείο, αγάπησα και αγαπήθηκα,

Υπάρχουμε για να συνεχιστεί η ύπαρξη του είδους μας.
Υπάρχουμε για να μεταβιβάσουμε το γενετικό μας υλικό και οποίος αρνηθεί κάτι τέτοιο θα εξαφανιστεί και θα πάρει μαζί του όλες τις πληροφορίες που του έδωσαν, άσχημη.

..

rizitisΜέλος
23/08/2005, 20:08:06
Μια παλιά μαντινάδα λέει:

« αφού υπάρχει θάνατος
και το κορμί θα λιώσει,
τι να την κάνω την ζωή
αν είναι κι άλλη τόση.»

και μια άλλη λέει:

« ο χρόνος και τα όνειρα
σαν τον αέρα πάνε,
κι όλη η ζωή είναι μια στιγμή
κι ότι προλάβεις κάνε.»

Δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο λόγος που υπάρχω , όπως υπάρχω , είναι μόνο για αναπαραγωγή και εξέλιξη.
Αν είναι μόνο αυτός, τότε έχουν νόημα οι μαντινάδες ,οπότε ότι φάμε ότι πιούμε και ότι αρπάξει ο κώλος μας.
Επειδή είμαι και λίγο καλοπερασάκιας με βολεύει αυτή η φιλοσοφία , αυτός ο τρόπος σκέψης.
Τι να κάνω όμως που αν και δεν έχω απογοητευτεί από τις απολαύσεις της ζωής , συχνά με απογοητεύει η ίδια η ζωή.

Η ευτυχία ενός ανθρώπου δεν έχει τις ίδιες παραμέτρους με κάποιου ‘αλλου!
Το να κάνεις οικογένεια να την «τακτοποιήσεις» να ταξιδέψεις ανά τον κόσμο κτλ
Είναι το όνειρο των πολλών ανθρώπων σε αυτή την ζωή και όσοι το πετυχαίνουν
Αισθάνονται ευτυχισμένοι. Όμως υπάρχουν άνθρωποι που έχουν αναζητήσεις , που έχουν ερωτήματα ,που έχουν ένα ψιλοδαιμόνιο σαν κι αυτό του Σωκράτη π.χ
Αυτούς δεν μπορούμε να τους χαρακτηρίσουμε τρελούς!
Γιατί τι είναι η τρέλα στην τελική;

Οι άνθρωποι που φεύγουν από ατυχήματα ή στον πόλεμο απλά εξαφανίζονται ;
Ο σκοπός τους , η αποστολή τους ήταν μέχρι εκεί;
Τι διαφορά λοιπόν έχει το να ζει κάποιος ;
Με την ελπίδα ότι από τα γονίδια του κάποτε θα γεννηθεί ένας επιστήμονας που θα αλλάξει την ροή του κόσμου με τις ανακαλύψεις του;
Ή ότι θα γεννηθεί ο μελλοντικός επαναστάτης απελευθερωτής από την ράτσα του;

«Δεν έχουμε δικαίωμα γιατί θα σπείρουμε τον πόνο στους γύρω μας»!
Ο στρατιώτης που φεύγει στην μάχη ή το θύμα τροχαίου δεν έχει φίλους , συγγενείς,
Δεν έχει ανθρώπους που τον αγαπάνε;

Αλλά γιατί να στενοχωριούνται;
Ο Σωκράτης πριν πεθάνει είπαι ότι εγώ φεύγω τώρα και εσείς απομένετε, όμως το ποιος πάει σε καλύτερο τόπο το ξέρουν μόνο οι θεοί…

Άραγε μπορούμε να πούμε ότι από την στιγμή που δεν μπορούμε να παρατείνουμε την ζωή μας , τότε δεν έχουμε δικαίωμα να την σταματάμε;
Κι αν αύριο ανακαλυφθεί το ελιξίριο της ζωής; Τότε συνεπάγετε ότι έχουμε το δικαίωμα να την σταματάμε όποτε θέλουμε;

Αν πάλι την ζωή μας την έκανε δώρο ο καλός θεούλης και μόνο αυτός έχει το δικαίωμα να την αίρει όποτε θέλει , τότε δεν είμαστε ελεύθεροι όπως μας είπαν!
Δεν έχουμε το αυτεξούσιο θεωρώ.

Αν ισχύει αυτό τότε ισχύει και η μαντινάδα :

«άδικος είναι ο θεός
και θα το αποδείξω,
αφού μας δίνει την ζωή
γιατί την παίρνει πίσω;»


Προβληματισμούς και ερωτήματα παραθέτω.

Απλά δεν μπορώ να εξηγήσω κάποια πράγματα!


ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ




`
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΣΥΓΝΩΜΗ

23/08/2005, 20:24:50
Τι ψυχή θα παραδόσεις; Μας την έχουν δανείσει;
Όσο ψάχνεις πλουτίζεις αυτό που θα παραδόσεις στους επόμενους.
Ήρθε η ώρα του...εγώ δεν πιστεύω σε αυτή την φράση επειδή ο θάνατος έρχεται σε μια στιγμή.
Αυτοί που συνεχίζουν να ζουν είναι αυτοί που επιβιώνουν και αυτό από μόνο του λέει πολλά.

Γιατί να θέλει κάποιος να σταματήσει να υπάρχει και γιατί να τον προβληματίζει κάτι τέτοιο;
Μας προβληματίζει το γεγονός ότι κάποια στιγμή θα πεθάνουμε αλλά μας προβληματίζει και το γεγονός ότι δεν έχουμε δικαίωμα να διακόψουμε την ζωή μας...σκέψεις από ανθρώπους που δεν απειλείται η ζωή τους γιατί αν ζούσαμε για παράδειγμα στο Ιράκ θα εκτιμούσαμε/προβληματιζόμασταν με διαφορετικά πράγματα.

..

23/08/2005, 20:42:40
quote:

Τι ψυχή θα παραδόσεις; Μας την έχουν δανείσει;
Όσο ψάχνεις πλουτίζεις αυτό που θα παραδόσεις στους επόμενους.
Ήρθε η ώρα του...εγώ δεν πιστεύω σε αυτή την φράση επειδή ο θάνατος έρχεται σε μια στιγμή.
Αυτοί που συνεχίζουν να ζουν είναι αυτοί που επιβιώνουν και αυτό από μόνο του λέει πολλά.

Γιατί να θέλει κάποιος να σταματήσει να υπάρχει και γιατί να τον προβληματίζει κάτι τέτοιο;
Μας προβληματίζει το γεγονός ότι κάποια στιγμή θα πεθάνουμε αλλά μας προβληματίζει και το γεγονός ότι δεν έχουμε δικαίωμα να διακόψουμε την ζωή μας...σκέψεις από ανθρώπους που δεν απειλείται η ζωή τους γιατί αν ζούσαμε για παράδειγμα στο Ιράκ θα εκτιμούσαμε/προβληματιζόμασταν με διαφορετικά πράγματα.

..


..

23/08/2005, 22:20:09
quote:
Νομίζω ότι δεν έχει το δικαίωμα.

Κατ’ αρχήν γιατί θα προκαλέσει πόνο γύρω του.
Αν έχει ο ίδιος οικογένεια, δεν το συζητώ καν, και είχα πρόσφατα ένα περιστατικό στον μακρινό (ευτυχώς) κύκλο μου.
Αλλά και να μην έχει, υπάρχουν γονείς, αδέρφια, φίλοι.


Έχεις σκεφθεί όμως πόσο πολύ πόνο τους δίνει κι όταν είναι ένας ζωντανός νεκρός?

In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...

xeiramΜέλος
24/08/2005, 02:40:34
Ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να κάνει ότι θέλει στον εαυτό του.
Αρκεί να μην καταπατάει με τις ενέργειες του τα δικαιώματα συνανθρώπων του.
Από εκεί και πέρα αναλαμβάνει και τις ευθύνες του για κάθε πράξη του.

Στα πλαίσια της προσωπικής αναζήτησης ενός ανθρώπου ειδικά αν τα κεντρικά ερωτήματα είναι
α)ποιος είμαι;
β)από πού έρχομαι;
γ)που πάω;

Το ποιο πιθανό είναι να μην καταφέρει να βρει τις λύσεις, ο λόγος είναι ότι όποιος καταφέρει να απαντήσει αυτά τα 3 ερωτήματα , αυτομάτως έχει την γνώση της αλήθειας. Έχει εννοήσει τον θεό το άπειρο τα πάντα…

Ο κάθε άνθρωπος από την στιγμή που έρχεται σε αυτόν τον πλανήτη ονομάζετε καλεσμένος, όλοι είμαστε καλεσμένοι .
Η αποστολή μας όμως είναι να γίνουμε εκλεκτοί , και όλοι μπορούμε να γίνουμε σε κάποιο βαθμό.
Χρειάζεστε θάρρος, υπομονή και πολύ μα πολύ έρευνα .
Μια έρευνα η οποία θα έχει σαν σκοπό την απόκτηση συνείδησης κατά αρχήν.

Η απόκτηση συνείδησης είναι αυτό που θα σου υπαγορεύει απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα. Επίσης η θετική ενέργεια που περιβάλει τους συνειδητοποιημένους ανθρώπους εξαλείφει σκέψεις ήττας όπως αυτήν της αυτοκτονίας.

Ο άνθρωπος λοιπόν είναι ένας μαχητής. Είναι μια οντότητα εξουσιοδοτημένη να φτάσει τον θεό. Σε υλικό και πνευματικό επίπεδο.

Η αποστολή του κάθε ανθρώπου είναι να παλέψει και να τα καταφέρει σε όλους τους τομείς. Όσο πιο καλά τα καταφέρνει τόσο πιο επιτυχημένη κρίνετε η αποστολή του.

Ένας άνθρωπος που στα πλαίσια της αναζήτησης του αποφασίζει να πει αντίο «ζωή» ,έχει κάνει σοβαρά λάθη στην προσπάθεια του.
Α) δεν έχει θάρρος
Β) δεν έχει υπομονή
και γ) και σοβαρότερο δεν έχει ταπεινότητα.

Όλους μας πληγώνει και μας απογοητεύει η ζωή. Δεν είναι ανθόκηπος να μπαίνεις να κόβεις λουλούδια και να φεύγεις.!

Είναι ένα καμίνι και ένα αμόνι με τον άνθρωπο στην μέση να σφυροκοπάτε συνεχώς και αδιακόπος από την ζωή την ίδια αλλά και από τον ίδιο του τον εαυτό!

Μπορείς από αυτήν την διαδικασία να βγεις ωφελημένος δηλαδή χωρίς σκουριές και εξογκώματα! ;
Αν καταφέρεις να βγεις ατσαλένιος και ομοιόμορφος γυαλιστερός και ωραίος τότε θα έχεις εκπληρώσει την αποστολή σου και δεν θα φοβάσαι τίποτα.


ΑΓΏΝΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ , ΑΓΩΝΑΣ !

ΦΙΛΙΚΑ…


24/08/2005, 03:33:13


quote:
Κι αν αύριο ανακαλυφθεί το ελιξίριο της ζωής; Τότε συνεπάγετε ότι έχουμε το δικαίωμα να την σταματάμε όποτε θέλουμε;


Τότε θα έρθει η στασιμότητα.
Πάει περίπατο η εξέλιξη.
Και καλά θα ήταν να έμεναν αιώνιοι πχ ο Σωκράτης (μια και τον ανάφερες)αλλά φαντάσου να έμεναν και οι άνθρωποι των σπηλαίων(συνχρονοι ή μη) ή ο Χίτλερ ή ο Χίτλερ κάθε ταραγμένης εποχής.
Δεν μας χωράει όλους αυτός ο τόπος.
Πρέπει να φύγουν οι παλιότεροι για να έχουν χώρο οι νεότεροι.
Η αθανασία του γένους της φυλής της οικογένειας εξασφαλίζεται από την φύση.
Η μοναδικότητα του ατόμου χάνεται.
Το γιατί να χάνεται είναι εγωιστικό ερώτημα.
Αλλά είναι απλό να απαντηθει,είναι το τίμημα της εξέλιξης.

quote:
ΑΓΏΝΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ , ΑΓΩΝΑΣ !

ΦΙΛΙΚΑ…



Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!

quote:
Και σιγά σιγά «γενηθήτω φως», το μυαλό η καρδιά άρχισε να μιλάει για τον Ήλιο


Edited by - τυχερουλης on 24/08/2005 03:44:08

rizitisΜέλος
24/08/2005, 08:51:16
Θέλω να σας ευχαριστήσω ειλικρινά όλους για τις τοποθετήσεις σας.

Η κάθε μια ξεχωριστά κρύβει και από μια πτυχή της αλήθειας.

Πολλές φορές στην προσπάθεια να ξεφύγω από την άγνοια ο νους
κάνει τα δικά του παιχνίδια. Πέφτουν βροχή τα ερωτήματα και τα
αδιέξοδα είναι το φυσικό επακόλουθο.

Μια ερώτηση που μου βασανίζει το μυαλό είναι η εξής:

Μου λέτε ΑΓΩΝΑΣ ΑΓΩΝΑΣ!
Συμφωνώ , το είπε και ο ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ…

ΑΓΏΝΑΣ για πιο πράγμα όμως ;

Για έναν καλύτερο "ριζίτη" ; ή για ένα καλύτερο κόσμο;




`
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΣΥΓΝΩΜΗ

BizarreΜέλος
24/08/2005, 10:44:18
quote:

Υπάρχουμε για να συνεχιστεί η ύπαρξη του είδους μας.
Υπάρχουμε για να μεταβιβάσουμε το γενετικό μας υλικό και οποίος αρνηθεί κάτι τέτοιο θα εξαφανιστεί και θα πάρει μαζί του όλες τις πληροφορίες που του έδωσαν, άσχημη.

Αν το άσχημη, αναφέρεται στο nick μου (επειδή το χρησιμοποίησες), απλά να σε ενημερώσω ότι bizarre σημαίνει παράξενο και όχι άσχημο.

quote:

Έχεις σκεφθεί όμως πόσο πολύ πόνο τους δίνει κι όταν είναι ένας ζωντανός νεκρός?

Αν είναι ζωντανός νεκρός, δεν στέκει καλά, οπότε πάμε στην άλλη κατηγορία που δεν θεωρώ ότι δικαιούται να αποφασίζει ούτε καν για τη ζωή του.

quote:

Άραγε μπορούμε να πούμε ότι από την στιγμή που δεν μπορούμε να παρατείνουμε την ζωή μας , τότε δεν έχουμε δικαίωμα να την σταματάμε;
Κι αν αύριο ανακαλυφθεί το ελιξίριο της ζωής; Τότε συνεπάγετε ότι έχουμε το δικαίωμα να την σταματάμε όποτε θέλουμε;

Έχεις δίκαιο, το έθεσα λάθος. Ήθελα να πω πως η ζωή μας είναι κάτι που δεν το ορίζουμε.

quote:

Για έναν καλύτερο "ριζίτη" ; ή για ένα καλύτερο κόσμο;

Για έναν καλύτερο κόσμο, μέσα από καλύτερους «ριζίτες»!

24/08/2005, 11:21:05
Bizarre, προσωπικά δεν κατακρίνω κανένα από τα άτομα που αυτοκτονεί γιατί δε μπορώ ούτε εγώ ούτε κανένας μας να γνωρίζουμε πως ένιωθε και πως είχε διαμορφωθεί η ψυχοσύνθεση του.
Και θα σου φέρω ένα παράδειγμα...
Πρίν περίπου 2 χρόνια έμενε κοντά μας μία κυρία, γύρω στα 65, που είχε χάσει τον άνδρα της κι είχε 2 παιδιά.
Τα παιδιά της σκοτώθηκαν σε τροχαίο κι η γυναίκα αυτή για 1,5 μήνα ήταν τρελλαμένη από απόγνωση και πόνο.
Τελικά αυτοκτόνησε...
Προσωπικά δεν την κατηγορώ για την επιλογή της αυτή γιατί ποτέ δεν θα μπορέσω, λόγω φύλου, να αισθανθώ τον πόνο μίας γυναίκας που χάνει και τα 2 της παιδιά.
Μιλάμε για μία γυναίκα που έμεινε ολομόναχη έχοντας χάσει τα πάντα...
Δε λέω σε καμμία περίπτωση οτι είμαι υπέρ της αυτοκτονίας αλλά δε μπορώ να κρίνω αρνητικά τα άτομα που καταφεύγουν σε αυτή τη λύση για τον Α ή τον Β σοβαρό λόγο.

In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...

BizarreΜέλος
24/08/2005, 11:28:16
quote:

Bizarre, προσωπικά δεν κατακρίνω κανένα από τα άτομα που αυτοκτονεί...

Καλέ μου Dying_Incubus, προσωπικά… είμαι εντελώς κατά!

24/08/2005, 22:58:42
Σαφώς κι ο καθένας μας έχει τις δικές του απόψεις για διάφορα θέματα.
Απλά προσπαθώ να σου πώ πως δε μπορώ να κρίνω αρνητικά ένα άτομο που αυτοκτόνησε επειδή δε μπορώ να μπώ στη ψυχοσύνθεση του και να καταλάβω τι τον ώθησε πραγματικά σε αυτή την επιλογή.

In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...

rizitisΜέλος
25/08/2005, 00:27:50
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ


ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΗΤΑΝ Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΒΡΑΔΥΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΩ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΟΣΤ.
ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ ΜΕ ΒΑΣΑΝΙΖΕΙ ΤΩΡΑ 5-6 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ΗΤΑΝ Η ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΕΝΟΣ ΦΙΛΟΥ ΜΟΥ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΤΕ 27 ΧΡΟΝΩΝ.

ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΠΟΥ ΝΑΙ ΜΕΝ ΗΤΑΝ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΏΡΙΜΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ME ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΑΝ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΣΩΣΤΟ Ή ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΙΧΑ ΜΠΛΟΚΑΡΕΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΣΚΕΨΕΙΣ.

ΠΡΙΝ ΣΑΣ ΑΝΑΠΤΥΞΩ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΔΥΟ ΣΚΕΨΕΙΣ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ ΟΤΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΘΗΚΕ Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΕΝΙΩΣΕ ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΥ , ΠΟΥ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟΥ.

ΟΠΟΤΕ ΕΓΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΕΛΕΓΑ ΚΑΛΑ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΟΤΑΝ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΦΕΡΘΗΚΕ ΜΕ ΤΕΤΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ Η ΓΗ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΠΙΕΙ . ΑΝ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΤΟΣΗ ΑΞΙΑ ΕΙΧΕ , ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΣΑΝ ΑΞΙΑ ΣΧΕΔΟΝ ΣΑΝ ΘΕΟ Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ , ΒΓΗΚΕ ΤΟΣΟ ΆΧΡΗΣΤΟΣ , Ε ΤΟΤΕ ΝΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΓΑΜΗΘ.. ΓΙΑ ΖΩΗ.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΑΛΙ ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΟΜΟΥΝ ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΕΧΑΣΑ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ , ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΕΠΕΙΔΗ ΠΕΘΑΝΕ ΤΟΣΟ ΠΡΟΩΡΑ ΜΕ ΠΕΙΡΑΞΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΗΓΕ;!
ΣΤΕΝΟΧΩΡΗΘΗΚΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΕ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ , ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ . Η ΙΔΙΑ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ .


ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΦΙΛΕ Dying_Incubus ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΤΑ ΕΧΑΣΕ ΟΛΑ …ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ ,ΚΑΝΩ ΤΩΡΑ ΤΟΝ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΦΙΛΟ.


ΑΦΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΞΑΝΑΔΙΑΒΑΣΑ ΤΙΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΑΝ ΔΩΣΩ ΜΙΑ ΑΠΟΔΕΚΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΥΜΠΕΡΑΙΝΩ ΟΤΙ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑ . ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΜΑΣ.


ΕΙΧΑΝ ΤΑΥΤΙΣΕΙ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΠΟΙΟΥ ΑΛΛΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ΕΙΧΑΝ ΧΑΣΕΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΑΝ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΣΑΝ «ΘΕΟ» ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟ ΑΝΘΡΩΠΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΟΤΑΝ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ Ή ΟΤΑΝ ΑΠΟΔΕΙΧΤΗΚΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΚΑΙ ΑΛΑΝΘΑΣΤΟΣ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΝΟΜΙΖΑΝΕ , ΧΑΣΑΝΕ ΤΑ ΑΥΓΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΛΑΘΙΑ ΘΕΩΡΗΣΑΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ Η ΖΩΗ ΠΙΑ..

ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΟΤΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΛΑΘΟΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑΣ ΆΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΑΝΘΡΩΠΟ.
ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΘΕΟΠΟΙΕΙΣ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΣΤΟ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΣΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΤΑΥΤΙΣΤΕΙ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΑΥΤΟΝ.


ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΜΙΑ ΜΑΝΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΜΕΙΝΕΙ ΜΟΝΗ ΚΑΙ ΧΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ, ΤΙ ΝΑ ΖΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ; ΑΦΟΥ ΤΑ ΕΧΑΣΕ ΟΛΑ !!
Ή ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΔΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΤΟΥ Ή ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟ ΤΟΥ Ή ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΟΥ( ΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ) Ή ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΝ ΞΕΧΩΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΥΠΟΛΗΨΗ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ , ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΦΩΤΙΣΕΙ, ΤΙ ΑΛΛΟ ΤΟΥ ΑΠΟΜΕΝΕΙ;


ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΞΙΟΣ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΑΤΕΡΑΣ,
ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΛΟΣ.
ΟΣΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΙΑΝ ΕΧΟΥΜΕ ΛΑΒΕΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ , ΟΣΗ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΟΣΗ ΦΩΤΙΣΗ ΚΙ ΑΝ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΧΑΡΙΣΕΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΚΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ.
ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΑΣ ΕΙΔΙΚΑ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΛΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΩΦΕΛΗΘΟΥΜΕ.

ΑΛΛΟ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟ , ΚΑΙ ΑΛΛΟ Η ΤΑΥΤΙΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΜΑΣ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ.

ΘΕΩΡΩ ΛΟΙΠΟΝ ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ ΕΝΑΣ ΣΟΒΑΡΟΣ ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΟΤΙ ΧΑΘΗΚΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ .
ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΔΕΝ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΠΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΟΝ/ ΑΣ ΤΟ ΠΟΥΜΕ ΘΕΟ.


<<Για έναν καλύτερο κόσμο, μέσα από καλύτερους «ριζίτες»!
Bizarre>>

ΑΛΛΑΖΩ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΕΡΩΤΩ Bizarre

ΟΤΑΝ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΜΟΝΟΣ ΕΝΩ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ;

ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΣΟΥ, Η ΔΙΨΑ ΣΟΥ ΓΙΑ «ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ», ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΤΕΓΑΣΤΟΥΝ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΨΥΧΗ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΟΥ ;

ΟΤΑΝ ΓΕΛΑΣ ΑΛΛΑ Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΚΛΑΙΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΧΑΥΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ;

ΟΤΑΝ Η ΕΝΩΣΗ ΣΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΜΟΙΑΖΕΙ ΟΝΕΙΡΟ ΑΠΑΤΗΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΒΟΥΡΚΟ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ;

ΟΤΑΝ Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΔΕΝ ΝΙΩΘΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ;


ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΡΙΖΙΤΗ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ;

ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ;

ΕΧΕΙ ΑΔΙΚΟ ΝΑ ΑΓΑΝΑΚΤΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ;

ΑΓΩΝΑΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑΙ!!

ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ;


`
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΣΥΓΝΩΜΗ