- «έχω δικαίωμα να αποφασίσω εγώ, πόσα χρόνια θα παραμείνω σε αυτόν τον κόσμο»; - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Μίλησες πολύ σωστά κι αντικειμενικά.
Πιστεύω πως μία μάνα που έχει χάσει τα παιδιά της είναι λογικότατο να νιώθει ολομόναχη και να νιώθει απέραντο πόνο κι οδύνη για αυτό.
Δε μπορούμε λοιπόν να την κατηγορήσουμε για το τι θα κάνει μετά τον θάνατο των παιδιών της, γιατί είναι φυσικό να έχει συνδυάσει τη ζωή της με τη ζωή των παιδιών της.
Είναι η φύση έτσι, φίλε μου!
Σε αυτό που είπες, οτι δεν πρέπει να δένουμε γενικά τη ζωή μας με κάποιο άλλο άτομο συμφωνώ.
Είμαστε άνθρωποι κι όλοι κάνουμε λάθη κι υποπέπτουμε σε παραπτώματα.
Οπότε είναι φυσιολογικό να απογοητεύονται άτομα που μας έχουν "θεοποιήσει".
Είναι πιθανό να νιώθουμε από την άλλη μόνοι όταν γύρω μας υπάρχουν τόσοι άνθρωποι.
Είναι πιθανό να γελάς φαινομενικά και να κλαίς από μέσα σου.
Σκέψου όμως οτι είμαστε διαφορετικοί ο ένας από τον άλλον κι έχουμε διαφορετικές αντοχές.
Μπορεί εμείς να τα αντέχουμε όλα αυτά και να παλεύουμε.
Άλλοι όμως δεν έχουν πλέον τη δύναμη να παλέψουν κι αφήνουν τον αγώνα στη μέση...
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
quote:<<Για έναν καλύτερο κόσμο, μέσα από καλύτερους «ριζίτες»!
Bizarre>>ΑΛΛΑΖΩ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΕΡΩΤΩ Bizarre
ΟΤΑΝ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΜΟΝΟΣ ΕΝΩ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ;
ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΣΟΥ, Η ΔΙΨΑ ΣΟΥ ΓΙΑ «ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ», ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΤΕΓΑΣΤΟΥΝ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΨΥΧΗ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΟΥ ;
ΟΤΑΝ ΓΕΛΑΣ ΑΛΛΑ Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΚΛΑΙΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΧΑΥΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ;
ΟΤΑΝ Η ΕΝΩΣΗ ΣΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΜΟΙΑΖΕΙ ΟΝΕΙΡΟ ΑΠΑΤΗΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΒΟΥΡΚΟ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ;
ΟΤΑΝ Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΔΕΝ ΝΙΩΘΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ;
ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΡΙΖΙΤΗ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ;ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ;
ΕΧΕΙ ΑΔΙΚΟ ΝΑ ΑΓΑΝΑΚΤΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ;
ΑΓΩΝΑΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑΙ!!
ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ;
Όλα αυτά που αναφέρεις, είναι όλα αυτά τα οποία ο άνθρωπος πρέπει να μελετήσει και να αναλύσει, να νιώσει και να ξεπεράσει, ώστε να πει ότι τα βρήκε με τον εαυτό του και νιώθει ολοκληρωμένος.
Επειδή, οι γύρω μας είναι «άλλοι». Άνθρωποι και αυτοί, όπως και εμείς, με τα δικά τους πάθη και λάθη, μπορούν ανά πάσα στιγμή να φύγουν, να μας πληγώσουν (χωρίς να το θέλουν – δεν έχει σημασία), να μας κάνουν να νιώσουμε καταστροφή! Αυτό πρέπει κάποια στιγμή να το συνηθίσουμε και να πούμε ότι σημασία έχει να μην μας πληγώνει ο εαυτός μας, ο οποίος είναι πάντα εδώ.
Θα απαντήσω απλοϊκά σε κάποια από τα ερωτήματά σου, για να εξηγήσω τον τρόπο που κατά την δική μου άποψη πρέπει να λειτουργεί ένας πλήρης άνθρωπος.
ΟΤΑΝ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΜΟΝΟΣ ΕΝΩ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ;
Δεν πρέπει ποτέ να αισθάνεσαι μόνος με την κακή έννοια του όρου. Αξιοποίησε την μοναξιά σου για να σκεφτείς, να διαβάσεις, να αγναντέψεις, να αναπολήσεις.
ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΣΟΥ, Η ΔΙΨΑ ΣΟΥ ΓΙΑ «ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ», ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΤΕΓΑΣΤΟΥΝ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΨΥΧΗ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΟΥ ;
Είμαστε πάντα εμείς εδώ, που συμπάσχουμε!
Θέλω να πω ότι υπάρχουν διέξοδοι στις αναζητήσεις.
ΟΤΑΝ ΓΕΛΑΣ ΑΛΛΑ Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΚΛΑΙΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΧΑΥΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ;
Υπάρχουν πάντα γύρω μας, λόγοι για να γελάμε και μόνο. Βρες τους. Και ξεχώρισέ τους από τους άλλους.
ΟΤΑΝ Η ΕΝΩΣΗ ΣΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΜΟΙΑΖΕΙ ΟΝΕΙΡΟ ΑΠΑΤΗΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΒΟΥΡΚΟ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ;
Η ένωση του καθενός με το Θεό του, δεν έχει να κάνει με την καθημερινότητα. Καμία σχέση. Έχει να κάνει με εκείνες τις ώρες μοναξιάς που λέγαμε.
ΟΤΑΝ Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΔΕΝ ΝΙΩΘΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ;
Κακώς! Πολύ κακώς! Έχεις πάρει λάθος δρόμο και έχεις κάνει λάθος επιλογές. Καλύτερα να ψάξεις για την στροφή του δρόμου. Κάπου εκεί είναι.
Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε ένα διαχωρισμό ανάμεσα στα συναισθήματα και στην συνείδηση και την βούληση.
Οι καταστάσεις που περιγράφετε και τα παραδείγματα σας είναι γεμάτα συναίσθημα.
Τι είναι συναίσθημα;
Είναι, η ευάρεστη ή δυσάρεστη ψυχική κατάσταση , η οποία συνδέετε μεν με μια αίσθηση ή μια παράσταση ή ένα διανόημα , διαφέρει όμως κατ` ουσία από αυτό.
Τα συναισθήματα στην ψυχολογία χωρίζονται σε 2 κατηγορίες και οι κατηγορίες σε υπό κατηγορίες και αυτές σε ομάδες.
Θα προσπαθήσω να φτιάξω ένα πίνακα.
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ---ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ--ΥΠΟ/ΡΙΕΣ-ΟΜΑΔΕΣ
Ι-----------------------ΤΥΠΙΚΑ
Ι-----------------------ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ
Ι-----------------------Ι-------------------ΚΑΤΩΤΕΡΑ
Ι Ι------------------------------------------ΑΝΩΤΕΡΑ
Ι------------------------ Ι-------------------- Ι-----------ΑΥΤΟΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ
Ι Ι Ι-------------------------------------------------------ΤΙΜΗΣ
Ι Ι Ι ------------------------------------------------------ΣΥΜΠΑΘΗΤΙΚΟ
Ι Ι Ι-------------------------------------------------------ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ
Ι Ι Ι-------------------------------------------------------ΚΑΛΑΙΣΘΗΤΙΚΟ
Ι Ι Ι-------------------------------------------------------ΗΘΙΚΟ
Τα παραδείγματα που αναφέρεστε ανήκουν στο συμπαθητικό συν/μα.
Συμπαθητικό συναίσθημα είναι το να συναισθανόμαστε την ξένη λύπη ή χαρά δική μας λύπη ή χαρά.
Εν προκειμένου λύπη .
Μετέχουμε δηλαδή στην ξένη λύπη ,διότι αναπαριστούμε μέσα μας την κατάσταση του άλλου οπότε νοητός μετατιθέμεθα στην κατάσταση του άλλου.
Κύρια αιτία των συμπαθητικών συναισθημάτων είναι η κλίση και η αποστροφή.
Κλίση και αποστροφή είναι η πρώτη, πρώτη μορφή των συναισθημάτων μας ως προς κάποιον άλλο.
Η κλίση που μας ενδιαφέρει εν προκειμένου εκδηλώνετε ως αγάπη προς τα παιδιά μας την οικογένεια μας τους φίλους μας κτλ.
Κλίνουμε λοιπόν προς έναν άνθρωπο και όταν αυτός πάθει κάτι λυπηρό , μέσο της διαδικασίας που περιγράψαμε αισθανόμαστε και εμείς το ίδιο.
Δεν παύει όμως ο άλλος να είναι ένα άλλο εγώ μια άλλη συνείδηση.
Η ατομική συνείδηση του ανθρώπου δεν παύει να είναι η ίδια με την καθολική συνείδηση των πάντων, όμως λόγο του περιορισμού του χώρου και του χρόνου το ένα φαίνεται πολλά.
Το κάθε τμήμα αυτής της συνείδησης όταν πιστέψει και παραδεχθεί τον εαυτό του σαν ξεχωριστό ον τότε δημιουργεί την ατομική συνείδηση, το εγώ.
Αυτόματα όμως έχουμε και διαφορετική βούληση από την Πρωταρχική .
Και αυτό εκδηλώνετε με τον λόγο μας .
Διότι το σώμα μας είναι εκδήλωση της Πρωταρχικής βούλησης, με τον λόγο σαν το κυριότερο όργανο που μας εφοδίασε η βούληση για την διατήρηση του ατόμου.
Στο πεδίο που ζούμε λόγο στενότητας χώρου και χρόνου έχουμε νοητικός αποκοπεί από το «ένα» ή τουλάχιστον έτσι μας φαίνεται .
Κατά συνέπια ενώ δεν είμαστε ελεύθεροι , είμαστε. Και ενώ είμαστε , δεν είμαστε.
Ενώ λοιπόν είμαστε ελεύθεροι να διατελέσουμε μια πράξη π.χ αυτοκτονία , δεν είμαστε ελεύθεροι να ενεργήσουμε στην πράξη μετά την τέλεση της.
Περί συνείδηση και βούλησης οι απόψεις και οι θεωρίες είναι μεικτές και διαφορετικές ανάλογα την «φιλοσοφία» του ανδρός.
Εκεί που συμφωνούν οι περισσότεροι , θρησκευτικοί ηγέτες – φιλόσοφοι – επιστήμονες, είναι ότι: ο θεός ή το υπέρτατο ον ή η φύση, δεν χρησιμοποιούν συναίσθημα.
Συνεπώς το συναίσθημα παρουσιάζετε σε στενότητα χώρου και χρόνου.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι κρίμα στο ταξίδι μας προς την Ιθάκη να χρησιμοποιούμε για χάρτη τα συναισθήματα.
Η ζωή είναι γεμάτη από μάχες, πολλές μάχες τις χάνουμε.
Αλλά θα συναντήσουμε στην ζωή κι άλλες, οι οποίες θα μας ωφελήσουν περισσότερο…
ΦΙΛΙΚΑ…
Τυχαια μπηκα κει ειδα τα οσα γραφετε...
Υπαρχουν και αλλες αποψεις ...που αγγιζουν αλλες καταστασεις...ειδικα στον χωρο της παραψυχολογιας...
Συμφωνα με τα δικα μου... αλλα και αλλων αποκρυφιστων ...καθε ανθρωπος διαλεγει μονος του την ζωη που θα κανει...!!!
Οταν λοιπον περασει την πρωτη του ζωη...εκει που πηγαινει ...καθεται και αναλογιζεται ...για την επομενη που θα επιστρεψει ...τι πρεπει να "κανει".
Καθε λοιπον ζωη....ειναι αποφασισμενη απο εμας τους ιδιους και δεν εχουμε δικαιωμα να υτην τερματισουμε οποτε μας ερθει....
Αν η ζωη ερθει ωραια η ειναι ασχημη ...δεν φταιει ...τιποτα αλλο αλλα οι αποφασεις που εμεις εχουμε παρει....
Θα εχετε ακουσει για το ΚΑΡΜΑ ??? διαβαστε λιγα πραμματα...ισως ειναι καιρος να μπειτε σε αλλου ειδους φιλοσοφια...πιο εποικοδομητικη !!!
Σας χαιρετω...
Sunrise zero
Edited by - aries0 on 08/09/2005 15:41:03
quote:
Αν η ζωη ερθει ωραια η ειναι ασχημη ...δεν φταιει ...τιποτα αλλο αλλα οι αποφασεις που εμεις εχουμε παρει....
Περίμενε, βρέ aries0!
Δηλαδή το παιδάκι στην Αφρική που δεν έχει να φάει και πεθαίνει από την πείνα ευθύνεται για την κατάσταση του?
Ένα παιδί στις Δυτικές κοινωνίες που κακοποιείται σεξουαλικά κατά την διάρκεια της παιδικής κι εφηβικής του ηλικίας και γεμίζει με ψυχολογικά προβλήματα που το ακολουθούν σε όλη του τη μετέπειτα ζωή ευθύνεται?
Κι εγώ πιστεύω πως τις πιο πολλές φορές η δυστυχία μας ή η ευτυχία μας προκύπτει από τις δικές μας αποφάσεις κι επιλογές, αλλά όχι πάντα...
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
quote:quote:
Αν η ζωη ερθει ωραια η ειναι ασχημη ...δεν φταιει ...τιποτα αλλο αλλα οι αποφασεις που εμεις εχουμε παρει....Περίμενε, βρέ aries0!
Δηλαδή το παιδάκι στην Αφρική που δεν έχει να φάει και πεθαίνει από την πείνα ευθύνεται για την κατάσταση του?
Ένα παιδί στις Δυτικές κοινωνίες που κακοποιείται σεξουαλικά κατά την διάρκεια της παιδικής κι εφηβικής του ηλικίας και γεμίζει με ψυχολογικά προβλήματα που το ακολουθούν σε όλη του τη μετέπειτα ζωή ευθύνεται?
Κι εγώ πιστεύω πως τις πιο πολλές φορές η δυστυχία μας ή η ευτυχία μας προκύπτει από τις δικές μας αποφάσεις κι επιλογές, αλλά όχι πάντα...
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Νομίζω ο aries0 δεν εννοεί ότι ευθύνεται για τις αποφάσεις του σε αυτή τη ζωή. Αλλά την απόφαση που πήρα η ψυχή του να ζήσει τη συγκεκριμένη ζωή, πριν γεννηθεί.
Εγώ αυτό κατάλαβα.
Εχει δικιο ο/η Bizarre <<< Νομίζω ο aries0 δεν εννοεί ότι ευθύνεται για τις αποφάσεις του σε αυτή τη ζωή. Αλλά την απόφαση που πήρα η ψυχή του να ζήσει τη συγκεκριμένη ζωή, πριν γεννηθεί. >>>>
Αυτο ακριβως συμβαινει συμφωνα τις μεχρι τωρα γνωσεις που εχω....!!
Σα; χαιρετω..
Sunrise zero
quote:quote:
Bizarre, προσωπικά δεν κατακρίνω κανένα από τα άτομα που αυτοκτονεί...Καλέ μου Dying_Incubus, προσωπικά… είμαι εντελώς κατά!
Kαλησπερα σας,όμορφοι και σημαντικοί οι προβληματισμοί σας.
Οσον αφορά την αυκτοκτονία νομίζω ότι κυρίως εχει να κανει με ανθρωπους που την αξία της ζωής την σηματικότηατα της την ψάχνουν να την βρουν έξω απο τον ιδιο τους τον εαυτο .Επενδύουν σε αλλα άτομα ,επενδύουν σε συστηματα κι όχι στην δική τους ψυχή.Αποτέλεσμα όλων των παταπάνω ειναι οταν βρεθουν εξω απο αυτα,ειτε γιατι ποτε δεν υπηρξαν,ειτε γιατι δεν ηταν οπως περιμεναν,τόσοοι άνθρωποι όσο και οι καταστασεις.Τοτε αντιλαμβανονται την απολυτη μοναξιά μιας και δεν εχουν ενσκυψει να βρουν μεσα τους την μορφια, την δυναμη, την φωτιση.
Κυρίως λοιπον ξεκινάει απο την προδοσία που βιώνουν αυτοι οι άνθρωποι αλλά περα απο όσα κι αν λαθος επένδυσαν,πρεπει να σκεφτουμε ότι ηταν άνθρωποι.Ευχαριστω!
"σε κάθε σχέση υπάρχει ένας κόκκος αιωνιότητας"
Κάθε φορά που η ομορφιά άγγιζε το τέλειο, έλεγα μέσα μου :
Τώρα θα ήθελα να φύγω από την ζωή και να κρατήσω αυτήν την πανέμορφη στιγμή, ως τελευταία αίσθηση .
Πιστεύω, ότι έχουμε το δικαίωμα να φύγουμε όποτε θέλουμε από την ζωή.
Όμως θέλει πολύ θάρρος για να την αφαιρέσεις.
Η απογοήτευση ,θα πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερη από την χαρά.
Ποιο σοφό μου φαίνεται , να ζεις και να προσπαθείς να βρεις την αιτία της υπάρξεώς σου.
Αν τα καταφέρεις νωρίς και σου απομείνει χρόνος, θα είσαι τυχερός, διότι θα επιδιώξεις να διαμορφώσεις την ζωή σου σύμφωνα με το αίτιο ,για το οποίο υπάρχεις.
Βλέποντας και συνομιλώντας με μεγαλύτερα άτομα σε ηλικία αντιλήφθηκα ότι :
Υπάρχουνε συνάνθρωποί μου , που φεύγουνε από την ζωή ( φυσιολογικός θάνατος ) και δεν γνωρίζουνε γιατί ζήσανε.
Αυτό το δράμα δεν θέλω να συμβεί και με εμένα.
Από το πολύ ψάξιμο ( σκέψεις, συλλογισμός, διαλογισμός και συζητήσεις ) έχω βγάλει μερικά χρήσιμα συμπεράσματα για την προσωπική μου ύπαρξη.
Αυτό δεν γνωρίζω αν μπορεί να ισχύει για περισσότερους ανθρώπους.
Κάθε ψυχή έχει διαφορετικό περιεχόμενο και σύμφωνα με αυτό νιώθει τον κόσμο γύρω της.
Έχω αντιληφθεί, ότι :
Πριν να υπάρξω δεν με ρώτησε κανείς αν θέλω να υπάρξω, διότι για να απαντήσω θα έπρεπε πρώτα να υπάρξω και να ζήσω καμπόσο καιρό.
Άρα καλά είναι έτσι όπως ήρθα στον κόσμο, δίχως να με ρωτήσουνε.
Την ζωή την περιέγραψε άριστα ο φίλος xeiram ,έγραψε : Είναι ένα καμίνι και ένα αμόνι με τον άνθρωπο στην μέση να σφυροκοπάτε συνεχώς και αδιακόπος από την ζωή την ίδια αλλά και από τον ίδιο του τον εαυτό!
Μια άλλη πολύ καλή περιγραφή είναι του ryche ,από ένα άλλο θέμα ,γράφει :
Δες τι κανεις καθημερινα.
Με τι πραγματα ασχολησαι
Τι προβληματα εχεις
Ποιοι ειναι η φοβοι σου
οι ανησυχειες σου
Τι αγαπας,τι μισεις.
Τι θες.
Ε,αυτη ειναι η Ζωη.
Προσωπικά δεν θέλω να μείνω σε αυτήν την μορφή, που λίγο πολύ βιώνουμε όλοι μας.
Καμιά φορά, μπορεί να επιθυμώ κανένα 6ρι στο τζόκερ , αλλά όταν το ξανασκέφτομαι , βλέπω την ματαιότητα .
Κάποτε έκανα μια συνομιλία προς τον θεό .
Του είπα τα εξής.
Θα με βοηθήσεις να πιάσω στο λαχείο και εγώ , θα διαφημίζω την ουσία σου που θεωρώ ότι είναι η αγάπη ,σε όλον τον κόσμο.
Έκανα μάλιστα και σχέδια.
Θα δημιουργούσα ένα χωριό :
Το χωριό της αγάπης.
Εκεί θα προσπαθούσαμε όλοι, να βρούμε έναν όμορφο τρόπο διαβίωσης , με πρώτο γνώμονα την αγάπη.
Αυτό το όνειρο το κρατάω ακόμη ζωντανό στο μυαλό μου.
Ίσως κάποτε να γίνει πραγματικότητα.
Ίσως στην πορεία της ζωής μου , να συναντήσω ανθρώπους με το ίδιο όραμα και να ενώσουμε τις δυνάμεις μας.
Ε δεν ξέρεις φίλε rizitis ,πόσο μεγάλο πνευματικό ενθουσιασμό μου φέρνει αυτή η ιδέα.
Εμ η άλλη, που έχω ως εφεδρικά ( ρεζέρβα ), σε περίπτωση που αποτύχει η πρώτη :
Αιώνια ζωή.
Αυτή η ιδέα και αν δεν με πάει στα σύννεφα και ακόμα παραπέρα .
Με κάνει να ξεχνάω τελείως τα γήινα προβλήματα μου.
Όταν τα συγκρίνω με την μέλλουσα αιώνια ,μου φαίνονται όλα τιποτένια ,χάρτινα εμπόδια .
Κρατάω στην τσέπη μου ( ψυχή μου ) μια ακόμη ιδέα ως τελευταία εναλλακτική λύση πνευματικού ενθουσιασμού.
Λέω μέσα μου :
Άιντε ωρε alfa-omega , σήμερα μπορεί να σε πάρει ο πνευματικός πατέρας όλων μας, επάνω .
Μα και επάνω να μην είναι κάπου ίσως αλλού, Θάνε.
Έτσι την ζω σαν να είναι η τελευταία .
Αυτό με κάνει να ζω και να απολαμβάνω την στιγμή .
Εμ το άλλο ………ας το αφήσω για μια άλλη φορά.