Estrella
Νέο ΜέλοςGreece8Μηνύματα
6Θέματα
15/01/2005, 11:30:39Πρώτο μήνυμα
05/02/2005, 18:22:52Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Κάποιος ανέφερε το βρόγχο.Σύμφωνα με πολλούς,αυτή είναι η ψυχή που φεύγει.Αλλά πολύ το σκαλίζουμε το θέμα εδώ τα μικρά ανθρωπάκια και πιστεύω πως όταν θα έρθει η ώρα μας θα δούμε κάτι τελείως διαφορετικό που δεν το έχουμε φανταστεί καν.Σιγά μην μας άφηνε ο Δημιουργός να καταλάβουμε τι παίζει...Ανόητο μου φαίνεται.Είναι απλά εξηγήσεις που προσπαθούμε να δώσουμε γιατί σπάμε το κεφάλι μας.Τελικά θα μείνουμε με την αγωνία ώσπου να ελαφρύνουμε κατα 21-23 γραμμάρια.
Δεν πιστεύω στους κακούς ανθρώπους.
Πιστεύω στους πολύ ευαίσθητους που πληγώθηκαν ανεπανόρθωτα και προσπαθούν να βρουν διαφυγή στην εκδίκηση..
Πιστεύω στους πολύ ευαίσθητους που πληγώθηκαν ανεπανόρθωτα και προσπαθούν να βρουν διαφυγή στην εκδίκηση..
ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΗΤΑΝ ΤΕΛΕΙΑ..ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΘΥΜΑΜΑΙ ΕΚΤΙΜΟΥΣΑ ΟΤΙ ΕΙΧΑ.ΟΛΟΙ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ ΕΝΩ ΕΓΩ ΦΟΒΟΜΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΩ ΜΕΓΑΛΗ ΜΗΠΩΣ ΧΑΘΩ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ.ΜΕΓΑΛΩΣΑ ΣΕ ΝΗΣΙ ΚΑΙ Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΗΣΥΧΗ.ΗΤΑΝ ΣΠΑΝΙΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΜΑΞΙ ΚΙ ΕΤΣΙ ΕΙΧΑΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΩΣ ΠΑΙΖΑΜΕ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ,ΚΑΝΑΜΕ ΠΟΔΗΛΑΤΟ,ΚΡΥΦΤΟ,ΚΥΝΗΓΗΤΟ...ΕΠΙΣΗΣ ΨΑΧΝΑΜΕ ΓΙΑ ΚΟΧΥΛΙΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΦΤΙΑΧΝΑΜΕ ΜΕΝΤΑΓΙΟΝ ΑΠΟ ΑΥΤΑ.ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΑ.ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΗ ΜΥΡΩΔΙΑ ΤΟΥ ΘΥΜΑΡΙΟΥ ΟΤΑΝ ΑΝΕΒΑΙΝΑΜΕ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΓΙΑ "ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ".ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ.ΚΑΛΕΣ ΚΑΙ ΑΤΥΧΕΣ(ΟΧΙ ΚΑΚΕΣ)ΟΠΟΥ ΟΤΑΝ ΤΙΣ ΘΥΜΑΜΑΙ ΓΕΛΑΩ.ΕΧΩ ΧΑΘΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ.ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΠΑΝΙΑ.ΑΛΛΑ ΟΠΟΤΕ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΑΝ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΘΗΚΑΜΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ.ΝΙΩΘΩ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ..ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ!!ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΠΑΝΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΚΟΥΚΙΔΑ ΕΣΤΩ ΦΥΛΑΓΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΑΣ.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟ ΘΕΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΤΑ ΕΔΩΣΕ ΑΥΤΑ..
ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΛΛΗΤΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΠΟΥ ΖΗΣΑΜΕ ΤΟΣΑ ΜΑΖΙ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΡΕΛΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΑΜΕ ΔΕΝ ΘΑ ΤΙΣ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ...ΦΙΛΙΑ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ..ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΜΕ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ!
ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΛΛΗΤΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΠΟΥ ΖΗΣΑΜΕ ΤΟΣΑ ΜΑΖΙ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΡΕΛΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΑΜΕ ΔΕΝ ΘΑ ΤΙΣ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ...ΦΙΛΙΑ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ..ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΜΕ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ!
Otan ftyneis ta pragmata pou 8eleis gia na boh8hseis filo ki ekeinos thn kanei xwris na pei oute "se bare8hka" tote den thn exeis sto teleutaio skali...Mallon auth se exei
Έλεγαν πως δεν υπάρχει φιλία και τους έβριζα.."Αφου την έχω βρει έλεγα"..Τελικά η δήθεν κολλητή μου με παράτησε χωρίς εξήγηση,Και ο μοναδικός φίλος που είχα-που ήταν αδελφός όχι απλά φίλος-σκοτώθηκε πέρσυ...Μάλλον έχουμε κάνει τόσο κακό σαν ανθράπινο είδος στον κόσμο που ως τιμωρία μας,ο Δημιουργός δεν μας δίνει δώρα όπως η φιλία..Είναι πολύ ακριβά για μας...
Δεν βρίσκω άλλη εξήγηση..
Δεν βρίσκω άλλη εξήγηση..
xexe...Ontws..Omws,Otan synhditopoieis pws to ekanes-Thn stigmh ths apopeiras-Sou erxontai automata oles oi wraies stigmes ths zwhs pou den hsoun se 8esh na tis deis deuterolepta prin..Ena paixnidi tou myalou pou einai arketa epwdyno giati den yparxei gyrismos....metaniwneis me th mia..Opoios exei skopo na kanei kati tetoio proteinw boutia apo pshla giati o xronos pou metaniwneis einai elaxistos opote oxi kai toso epwdynos...Alla Aksizei h zwh..Exei polla riska pou den thn kanoun bareth...
Kalws sas brhka..![]()
Σαββάτο Βράδυ:
Με έσφιγγε στην αγκαλιά του λες και ήταν για τελευταία φορά.θυμηθήκαμε τα παλιά,¨οσα είχαμε περάσει απο μωρά μαζι...Καθώς έφευγε του είπα να προσέχει με τη μηχανή μη σκοτωθεί..Μου κλεισε το μάτι και μου είπε..Μην φοβάσαι...Πόσο να πάει αυτή...
Κυριακή πρωί:
Χτύπησε το τηλέφωνο..Ο Χρήστος χτύπησε μου είπαν..Εψαχνα να βρώ νοσοκομεία ουρλιάζοντας..Παίρνω τη μάνα του και μου λέει.."Μας άφησε,Προτίμησε να γίνει άγγελος".
Κυριακή μεσημέρι ξύπνησα σε ένα άσπρο δωμάτιο μόνη μου..Χάρηκα.Λέω θα τον βρω..Τελικά η πλύση στομάχου με πρόλαβε και κατάλαβα πως άν πήγαινα μαζί του θα τον απογοήτευα.Μου έλεγε να μην είμαι δειλή και να τα αντιμετοπίζω όλα.Εξ'άλλου θα με περιμένει...Θα πάω όταν θελήσει ΕΚΕΙΝΟΣ.Τώρα προσπαθώ να τον κάνω περήφανο απο κει που είναι..Κάθε μέρα πηγαίνω στο λευκό μάρμαρινο κρεβάτι του και συζητάμε..Νιώθω πολύ καλά όταν πηγαίνω εκεί..Δεν πρόκειτε να ξαναπλησιάσω το θάνατο...Ας έρθει εκείνος όταν θέλει...Το προτείνω και σε εσας...Κάποιο λόγο έχουμε που είμαστε εδώ..Ίσως να ζήσουμε και να τους διηγηθούμε τις στιγμές που έχασαν..Θα είναι κρίμα να πάμε εκεί και να μην έχουμε τπτ να τους πούμε...
Με έσφιγγε στην αγκαλιά του λες και ήταν για τελευταία φορά.θυμηθήκαμε τα παλιά,¨οσα είχαμε περάσει απο μωρά μαζι...Καθώς έφευγε του είπα να προσέχει με τη μηχανή μη σκοτωθεί..Μου κλεισε το μάτι και μου είπε..Μην φοβάσαι...Πόσο να πάει αυτή...
Κυριακή πρωί:
Χτύπησε το τηλέφωνο..Ο Χρήστος χτύπησε μου είπαν..Εψαχνα να βρώ νοσοκομεία ουρλιάζοντας..Παίρνω τη μάνα του και μου λέει.."Μας άφησε,Προτίμησε να γίνει άγγελος".
Κυριακή μεσημέρι ξύπνησα σε ένα άσπρο δωμάτιο μόνη μου..Χάρηκα.Λέω θα τον βρω..Τελικά η πλύση στομάχου με πρόλαβε και κατάλαβα πως άν πήγαινα μαζί του θα τον απογοήτευα.Μου έλεγε να μην είμαι δειλή και να τα αντιμετοπίζω όλα.Εξ'άλλου θα με περιμένει...Θα πάω όταν θελήσει ΕΚΕΙΝΟΣ.Τώρα προσπαθώ να τον κάνω περήφανο απο κει που είναι..Κάθε μέρα πηγαίνω στο λευκό μάρμαρινο κρεβάτι του και συζητάμε..Νιώθω πολύ καλά όταν πηγαίνω εκεί..Δεν πρόκειτε να ξαναπλησιάσω το θάνατο...Ας έρθει εκείνος όταν θέλει...Το προτείνω και σε εσας...Κάποιο λόγο έχουμε που είμαστε εδώ..Ίσως να ζήσουμε και να τους διηγηθούμε τις στιγμές που έχασαν..Θα είναι κρίμα να πάμε εκεί και να μην έχουμε τπτ να τους πούμε...
"Να δίνεις χωρίς να θυμάσαι και να παίρνεις χωρίς να ξεχνάς"
Έίπε ο Μεγάλος Ernesto Guevara De la Serna.
Το να ξέρεις να δίνεις και να μην περιμένεις ανταπόκριση είναι πολύ σημαντικό και βαθύ.Το άσχημο δεν είναι να μην ξέρεις να δίνεις,αλλά να θες να δώσεις και να μην έχεις τη δύναμη να δώσεις όσα θέλεις..
Έίπε ο Μεγάλος Ernesto Guevara De la Serna.
Το να ξέρεις να δίνεις και να μην περιμένεις ανταπόκριση είναι πολύ σημαντικό και βαθύ.Το άσχημο δεν είναι να μην ξέρεις να δίνεις,αλλά να θες να δώσεις και να μην έχεις τη δύναμη να δώσεις όσα θέλεις..