ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

Gaea

Νέο ΜέλοςGreece
28Μηνύματα
6Θέματα
11/10/2011, 15:32:11Πρώτο μήνυμα
20/10/2011, 14:18:43Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(6)

Πρόσφατα μηνύματα

quote:
...και η αμφισβήτηση η οποία δίνει βήμα στην βελτίωση και στην καλλιέργεια ορίζεται απο ανθρώπους ελεύθερους που έχουν εμπιστοσύνη στην κρίση τους!

Ποιος είναι ο ορισμός του ελεύθερου ανθρώπου; Οι πράξεις μας και οι σκέψεις μας δεν επηρεάζονται από βαθιά ριζωμένες οικογενειακές, θρησκευτικές, κοινωνικές πεποιθήσεις; Πως έχεις εμπιστοσύνη στην κρίση σου όταν αυτή η κρίση διαμορφώνεται από αυτές τις πεποιθήσεις; Πως ξέρεις ότι η κρίση σου είναι δική σου ώστε να προχωρήσεις ένα βήμα παραπέρα και να αρχίσεις να αμφισβητείς; Μάλλον τα μπέρδεψα λιγάκι με τις ερωτήσεις, ελπίζω να βγαίνει νόημα.

Πως γίνεται Εαρινέ να έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου και ταυτόχρονα να τον αμφισβητώ;

quote:
Λένε οτι όποιος έχει την μυίγα μυγιάζεται!
Ισχύει στην περίπτωσή σου?

Ναι, ισχύει. Είχα την αίσθηση ότι μου διαφεύγει κάτι το οποίο φάνηκε εσύ να καταλαβαίνεις γι΄ αυτό και ήταν προς εσένα η ερώτηση μου. Αφού λοιπόν τίποτα απο αυτά δεν ισχύει, σου ζητω ακόμη μια φορά συγνώμη και θα πρόσπαθησω περισσότερο απο δω και περα στην αποκρυπτογράφηση του γραπτου λόγου!

Το σχόλιο του Aithrovamon απευθυνόταν στον zip, δεν μπορώ να απαντήσω εγώ γι΄ αυτόν. Ούτε μπορώ να ζητήσω εξηγήσεις για κάποιον που βάζει θαυμαστικά. Αναφέρθηκα σε σένα γιατί φάνηκε ότι κατανοείς το νόημα τους, δεν σε κατηγόρησα για κάτι, απλά σου ζήτησα να μου εξηγήσεις τι εννοείς. Είχα την αίσθηση ότι κάτι μου διαφεύγει το οποίο εσύ προφανώς κατάλαβες. Μόνο η ερώτηση ήταν για σένα. Το σχόλιο περί γελοιοποίησης και ψυχαγωγίας το αφήνω ανοιχτό. Νομίζεις δεν καταλαβαίνω ότι αυτά που ζητάει ο zip για να συνεχίσει την συζήτηση είναι “ανορθόδοξα”; Και προφανώς έχετε ας πούμε “ανοικτούς λογαριασμούς” γι’ αυτό δεν μπορείς να μου εξηγήσεις.

Μπορείς σε παρακαλώ Νικόμαχε να μου πείς τι φαντάζεσαι; Είπα σε ενα απο τα αρχικά μηνύματά μου οτι δεν έχω εμπειρία απο forums αλλά δεν ήρθα εδω ούτε για να γελοιοποιηθώ ούτε να προσφέρω ψυχαγωγία.

Ζητώ συγνώμη προκαταβολικά αν παρερμήνευσα τα γραφόμενα σου.

Απ΄ότι φαίνεται κάποιος προσπαθεί όντως να με στρώσει.

Σου έχω ήδη στείλει e-mail με την υπεύθυνη δήλωση που ζήτησες zip. Δεν συμφωνώ με την δημοσιοποίηση προσωπικών στοιχείων αλλά κατανοώ τους λόγους σου και για αυτό το δέχομαι. Όσο για την ηλικία, είμαι 32 ετών, οπότε μη φοβάσαι, δεν μιλάς με ανήλικο! Για τις φωτογραφίες θα σου ζητήσω να περιμένεις λίγο μέχρι να βρω τον τρόπο. Με την τεχνολογία δεν τα πάω καλά, μια ώρα προσπαθούσα να βρω πως κάνεις quote και δεν τα κατάφερα!! Και αν δεν σου κάνει κόπο πες μου που βλέπω τα pm!

Αίολε, ίσως έχεις δίκιο, ίσως είναι και αυτός ένας τρόπος. Σε όλη μου τη ζωή νιώθω πως αλλάζω ρόλους αλλά δεν νομίζω να το έχω κάνει ποτέ συνειδητά, απλά ακολουθούσα, έρμαιο των καταστάσεων. Και αυτό είναι ένα από τα πράγματα που θέλω να αλλάξω. Αντιμετωπίζω αυτά που μου φέρνει η ζωή αλλά αν τα αποδέχομαι; Όχι πάντα. Σίγουρα δεν μπορώ να τα αλλάξω, το “εγω” μου όμως είναι ακόμη τόσο ισχυρό που μου είναι δύσκολο απλά να αποδεχτώ κάτι και να προχωρήσω παρακάτω. Τόσο ισχυρό που πολλές φορές δεν “παίρνω καν το μάθημα μου” με αποτέλεσμα να κάνω τα ίδια λάθη ξανά και ξανά.

Καλημέρα και ευχαριστώ όλους για την συμμετοχή και την κατάθεση των σκέψεων τους.

Zip, μου θυμίζεις έναν καθηγητή που είχα μικρή. Ποτέ δεν έδινε μια ευθεία απάντηση στις απορίες μας. Αντίθετα μας βομβάρδιζε με χίλιες δικιές του ερωτήσεις μέχρι να φτάσουμε στο σημείο να καταλάβουμε ότι την απάντηση λίγο πολύ την γνωρίζαμε ήδη ή τουλάχιστον μπορούσαμε μόνοι μας να ψάξουμε να την βρούμε.

Αν κατάλαβα σωστά τα γραφόμενά σου (και διόρθωσε με αν κάνω λάθος) το ίδιο κάνεις και συ.

Λες " Η Γνώση [ που εσύ έρχεσαι και μου την ζητάς, έτσι δεν είναι; " Δεν ζήτησα έτοιμη γνώση, δεν νομίζω πως υπάρχουν αυθεντίες σε τέτοια θέματα. Άλλωστε είπα ήδη ότι αμφιβάλλω αν ο δρόμος του άλλου είναι ο σωστός δρόμος και για μένα. Ψάχνω τα εργαλεία με τα οποία θα δουλέψω. Αναφέρθηκες στην αυτοπαρατήρηση και στη συνειδητότητα. Κατανοώ την ετοιμολογία των λέξεων αλλά όχι το νόημα τους.

Με ρωτάς ποίος είναι αυτός που αναζητά αφού δεν γνωρίζω τον εαυτό μου. Ίσως μια πτυχή του "εγω", δεν ξέρω πώς να το χαρακτηρίσω. Πραγματικά δεν ξέρω από πού πηγάζει αυτή η ανάγκη. Αν γνώριζα ίσως μπορούσα να βρω και τον τρόπο να την ικανοποιήσω. Και δεν θέλω και αυτή τη φορά να κάνω ότι έκανα μέχρι τώρα, να το αφήσω δηλαδή απλά να συμβαίνει χωρίς να κάνω κάτι γι΄αυτό.

Ανέφερα ότι τις βιοτικές και συναισθηματικές μου ανάγκες τις έχω ως ένα βαθμό καλύψει αλλά σε καμία περίπτωση δεν εννοούσα ότι το έχω κάνει μόνη μου!

"Αν τα ήθελα, θα μπορούσα αυτή την στιγμή να είχα την σχολή μου και να 'κονόμαγα από ένα σωρό κοροϊδα"
Υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο που αναζητούν τον δρόμο τους σε τέτοιες σχολές, είναι όλοι αυτοί τόσο πλανεμένοι για να εξακολουθούν να το κάνουν; Να αφήνουν τα σπίτια τους και να τρέχουν στην Ινδία ή στο Θιβέτ ή και γω δεν ξέρω που αλλού; Και όταν λέω σχολές δεν αναφέρομαι στον κάθε επίδοξο γκουρού που ισχυρίζεται ότι είναι η θεία ενσάρκωση που θα σώσει τον κόσμο. Ή μήπως για αυτούς, αυτός είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουν; Απλά με έκανες να αναρωτιέμαι.


Είσαι όντως πονηρός φίλε zip! Η πρώτη μου αντίδραση μόλις διάβασα την ερώτησή σου ήταν να φωνάξω ‘’Και βέβαια ξέρω τον εαυτό μου! Τι μου λες τώρα!’’

Για να σου απαντήσω όμως σοβαρά στην ερώτησή σου, όχι δεν γνωρίζω τον εαυτό μου. Κάθε φορά που πιστεύω πως έχω φτάσει κάπου, πως έχω κατανοήσει και ξεκλειδώσει μια πτυχή, μια άλλη παρουσιάζεται από το πουθενά. Καταφέρνω να δαμάσω ένα πάθος και ένα άλλο εμφανίζεται. Κάνω πράγματα που πίστευα πως δεν θα έκανα ποτέ. Ο εαυτός μου συνεχώς αλλάζει και συνεχώς με ξαφνιάζει. Αυτό δεν είναι πάντα κακό αλλά θα ήθελα να μπορώ να κάνω αυτές τις αλλαγές συνειδητά και προς την κατεύθυνση που εγώ θα επιλέξω.

Δεν έχω εμπειρία από συζητήσεις σε forums και δεν ξέρω αν οι άνθρωποι γενικώς λένε ψέματα. Από τη στιγμή όμως που εγώ ζητάω τη γνώμη και την γνώση σας δεν νομίζω το ψέμα να με βοηθούσε σε κάτι.


Αναζητώ την αρμονία στη ζωή μου, την ισορροπία με τον εαυτό μου και τον κόσμο. Τις βιοτικές και τις συναισθηματικές μου ανάγκες τις έχω έως ένα βαθμό καλύψει αλλά νιώθω πως υπάρχει κάτι παραπάνω. Κάτι απροσδιόριστο αλλά και χειροπιαστό συνάμα, μια αλήθεια που μου διαφεύγει, που χωρίς αυτήν δεν θα είμαι ολοκληρωμένος άνθρωπος. Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητή, δυστυχώς ποτέ δεν είχα το χάρισμα του λόγου και είναι ακόμη πιο δύσκολο να περιγράψεις ένα συναίσθημα, μια ιδέα τόσο απατηλή. Είμαι όμως σίγουρη, φίλε Εαρινέ, πως κάποια στιγμή στη ζωή τους όλοι οι άνθρωποι έχουν νιώσει κάτι παρόμοιο και ίσως καταλαβαίνεις αυτά που με τόση δυσκολία περιγράφω.

Ίσως για τους περισσότερους από εσάς να μην τίθεται τέτοιο θέμα. Κάποιος όμως που τώρα ξεκινά το ταξίδι της αναζήτησης, που βρίσκεται με το ένα πόδι μετέωρο, μη ξέροντας ποιο μονοπάτι να ακολουθήσει, ποια είναι για αυτόν η σωστή ατραπός, προβληματίζεται, αναρωτιέται, ταλαντεύεται και ανησυχεί μήπως μέσα στην αναποφασιστικότητα του τελικά επιλέξει ένα δρόμο που δεν είναι για αυτόν. Πως λοιπόν διαλέγει κανείς το μονοπάτι του; Θα μου πείτε μέσα από μελέτη. Ναι, σύμφωνοι. Πάνω σε ποιες βάσεις θα στηριχτεί όμως; Από πού θα κάνει την αρχή; Για να μελετήσεις πχ μαθηματικά πρώτα μαθαίνεις τους αριθμούς, κατόπιν πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμό, διαίρεση και κλάσματα. Αν σου δώσει κάποιος να λύσεις μια άσκηση με κλάσματα χωρίς ποτέ στη ζωή σου να έχεις δει αριθμό, δεν θα καταλάβεις τίποτα. Έτσι νιώθω και γω κάθε φορά που πιάνω στα χέρια μου ένα βιβλίο εσωτερισμού ή μια πρακτική διαλογισμού. Πως αποκτά κανείς τις σωστές βάσεις ώστε, όταν έρθει η ώρα να επιλέξει, να το κάνει χωρίς αμφιβολία και να αφιερωθεί πραγματικά σε αυτό;
Σε αυτές μου τις ερωτήσεις δυστυχώς δεν βρήκα απάντηση ούτε μέσα από συζητήσεις με φίλους ή άτομα με τις ίδιες ανησυχίες και προβληματισμούς. Κάθε ένας θεωρούσε τον δικό του τρόπο σωστό και αποτελεσματικό και προσπαθούσε να με πείσει να ακολουθήσω και γω τον ίδιο. Και ενώ δεν αμφιβάλω για τις καλές τους προθέσεις, αναρωτιέμαι αν ο δρόμος, που μπορεί μεν να είναι σωστός για αυτούς, είναι σωστός και για εμένα. Όταν σου λείπουν όμως τα κριτήρια πως επιλέγεις; Εδώ είναι λοιπόν που χρειάζομαι την γνώμη ανθρώπων με εμπειρία και ελπίζω απαντώντας στις δικές μου ερωτήσεις να ανοίξουμε τον δρόμο και σε άλλους που αντιμετωπίζουν τα ίδια διλλήματα με εμένα.


Απ΄ότι φαίνεται κάποιος προσπαθεί όντως να με στρώσει.

Σου έχω ήδη στείλει e-mail με την υπεύθυνη δήλωση που ζήτησες zip. Δεν συμφωνώ με την δημοσιοποίηση προσωπικών στοιχείων αλλά κατανοώ τους λόγους σου και για αυτό το δέχομαι. Όσο για την ηλικία, είμαι 32 ετών, οπότε μη φοβάσαι, δεν μιλάς με ανήλικο! Για τις φωτογραφίες θα σου ζητήσω να περιμένεις λίγο μέχρι να βρω τον τρόπο. Με την τεχνολογία δεν τα πάω καλά, μια ώρα προσπαθούσα να βρω πως κάνεις quote και δεν τα κατάφερα!! Και αν δεν σου κάνει κόπο πες μου που βλέπω τα pm!

Αίολε, ίσως έχεις δίκιο, ίσως είναι και αυτός ένας τρόπος. Σε όλη μου τη ζωή νιώθω πως αλλάζω ρόλους αλλά δεν νομίζω να το έχω κάνει ποτέ συνειδητά, απλά ακολουθούσα, έρμαιο των καταστάσεων. Και αυτό είναι ένα από τα πράγματα που θέλω να αλλάξω. Αντιμετωπίζω αυτά που μου φέρνει η ζωή αλλά αν τα αποδέχομαι; Όχι πάντα. Σίγουρα δεν μπορώ να τα αλλάξω, το “εγω” μου όμως είναι ακόμη τόσο ισχυρό που μου είναι δύσκολο απλά να αποδεχτώ κάτι και να προχωρήσω παρακάτω. Τόσο ισχυρό που πολλές φορές δεν “παίρνω καν το μάθημα μου” με αποτέλεσμα να κάνω τα ίδια λάθη ξανά και ξανά.

Καλημέρα και ευχαριστώ όλους για την συμμετοχή και την κατάθεση των σκέψεων τους.

Zip, μου θυμίζεις έναν καθηγητή που είχα μικρή. Ποτέ δεν έδινε μια ευθεία απάντηση στις απορίες μας. Αντίθετα μας βομβάρδιζε με χίλιες δικιές του ερωτήσεις μέχρι να φτάσουμε στο σημείο να καταλάβουμε ότι την απάντηση λίγο πολύ την γνωρίζαμε ήδη ή τουλάχιστον μπορούσαμε μόνοι μας να ψάξουμε να την βρούμε.

Αν κατάλαβα σωστά τα γραφόμενά σου (και διόρθωσε με αν κάνω λάθος) το ίδιο κάνεις και συ.

Λες " Η Γνώση [ που εσύ έρχεσαι και μου την ζητάς, έτσι δεν είναι; " Δεν ζήτησα έτοιμη γνώση, δεν νομίζω πως υπάρχουν αυθεντίες σε τέτοια θέματα. Άλλωστε είπα ήδη ότι αμφιβάλλω αν ο δρόμος του άλλου είναι ο σωστός δρόμος και για μένα. Ψάχνω τα εργαλεία με τα οποία θα δουλέψω. Αναφέρθηκες στην αυτοπαρατήρηση και στη συνειδητότητα. Κατανοώ την ετοιμολογία των λέξεων αλλά όχι το νόημα τους.

Με ρωτάς ποίος είναι αυτός που αναζητά αφού δεν γνωρίζω τον εαυτό μου. Ίσως μια πτυχή του "εγω", δεν ξέρω πώς να το χαρακτηρίσω. Πραγματικά δεν ξέρω από πού πηγάζει αυτή η ανάγκη. Αν γνώριζα ίσως μπορούσα να βρω και τον τρόπο να την ικανοποιήσω. Και δεν θέλω και αυτή τη φορά να κάνω ότι έκανα μέχρι τώρα, να το αφήσω δηλαδή απλά να συμβαίνει χωρίς να κάνω κάτι γι΄αυτό.

Ανέφερα ότι τις βιοτικές και συναισθηματικές μου ανάγκες τις έχω ως ένα βαθμό καλύψει αλλά σε καμία περίπτωση δεν εννοούσα ότι το έχω κάνει μόνη μου!

"Αν τα ήθελα, θα μπορούσα αυτή την στιγμή να είχα την σχολή μου και να 'κονόμαγα από ένα σωρό κοροϊδα"
Υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο που αναζητούν τον δρόμο τους σε τέτοιες σχολές, είναι όλοι αυτοί τόσο πλανεμένοι για να εξακολουθούν να το κάνουν; Να αφήνουν τα σπίτια τους και να τρέχουν στην Ινδία ή στο Θιβέτ ή και γω δεν ξέρω που αλλού; Και όταν λέω σχολές δεν αναφέρομαι στον κάθε επίδοξο γκουρού που ισχυρίζεται ότι είναι η θεία ενσάρκωση που θα σώσει τον κόσμο. Ή μήπως για αυτούς, αυτός είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουν; Απλά με έκανες να αναρωτιέμαι.


Είσαι όντως πονηρός φίλε zip! Η πρώτη μου αντίδραση μόλις διάβασα την ερώτησή σου ήταν να φωνάξω ‘’Και βέβαια ξέρω τον εαυτό μου! Τι μου λες τώρα!’’

Για να σου απαντήσω όμως σοβαρά στην ερώτησή σου, όχι δεν γνωρίζω τον εαυτό μου. Κάθε φορά που πιστεύω πως έχω φτάσει κάπου, πως έχω κατανοήσει και ξεκλειδώσει μια πτυχή, μια άλλη παρουσιάζεται από το πουθενά. Καταφέρνω να δαμάσω ένα πάθος και ένα άλλο εμφανίζεται. Κάνω πράγματα που πίστευα πως δεν θα έκανα ποτέ. Ο εαυτός μου συνεχώς αλλάζει και συνεχώς με ξαφνιάζει. Αυτό δεν είναι πάντα κακό αλλά θα ήθελα να μπορώ να κάνω αυτές τις αλλαγές συνειδητά και προς την κατεύθυνση που εγώ θα επιλέξω.

Δεν έχω εμπειρία από συζητήσεις σε forums και δεν ξέρω αν οι άνθρωποι γενικώς λένε ψέματα. Από τη στιγμή όμως που εγώ ζητάω τη γνώμη και την γνώση σας δεν νομίζω το ψέμα να με βοηθούσε σε κάτι.


Αναζητώ την αρμονία στη ζωή μου, την ισορροπία με τον εαυτό μου και τον κόσμο. Τις βιοτικές και τις συναισθηματικές μου ανάγκες τις έχω έως ένα βαθμό καλύψει αλλά νιώθω πως υπάρχει κάτι παραπάνω. Κάτι απροσδιόριστο αλλά και χειροπιαστό συνάμα, μια αλήθεια που μου διαφεύγει, που χωρίς αυτήν δεν θα είμαι ολοκληρωμένος άνθρωπος. Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητή, δυστυχώς ποτέ δεν είχα το χάρισμα του λόγου και είναι ακόμη πιο δύσκολο να περιγράψεις ένα συναίσθημα, μια ιδέα τόσο απατηλή. Είμαι όμως σίγουρη, φίλε Εαρινέ, πως κάποια στιγμή στη ζωή τους όλοι οι άνθρωποι έχουν νιώσει κάτι παρόμοιο και ίσως καταλαβαίνεις αυτά που με τόση δυσκολία περιγράφω.

Ίσως για τους περισσότερους από εσάς να μην τίθεται τέτοιο θέμα. Κάποιος όμως που τώρα ξεκινά το ταξίδι της αναζήτησης, που βρίσκεται με το ένα πόδι μετέωρο, μη ξέροντας ποιο μονοπάτι να ακολουθήσει, ποια είναι για αυτόν η σωστή ατραπός, προβληματίζεται, αναρωτιέται, ταλαντεύεται και ανησυχεί μήπως μέσα στην αναποφασιστικότητα του τελικά επιλέξει ένα δρόμο που δεν είναι για αυτόν. Πως λοιπόν διαλέγει κανείς το μονοπάτι του; Θα μου πείτε μέσα από μελέτη. Ναι, σύμφωνοι. Πάνω σε ποιες βάσεις θα στηριχτεί όμως; Από πού θα κάνει την αρχή; Για να μελετήσεις πχ μαθηματικά πρώτα μαθαίνεις τους αριθμούς, κατόπιν πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμό, διαίρεση και κλάσματα. Αν σου δώσει κάποιος να λύσεις μια άσκηση με κλάσματα χωρίς ποτέ στη ζωή σου να έχεις δει αριθμό, δεν θα καταλάβεις τίποτα. Έτσι νιώθω και γω κάθε φορά που πιάνω στα χέρια μου ένα βιβλίο εσωτερισμού ή μια πρακτική διαλογισμού. Πως αποκτά κανείς τις σωστές βάσεις ώστε, όταν έρθει η ώρα να επιλέξει, να το κάνει χωρίς αμφιβολία και να αφιερωθεί πραγματικά σε αυτό;
Σε αυτές μου τις ερωτήσεις δυστυχώς δεν βρήκα απάντηση ούτε μέσα από συζητήσεις με φίλους ή άτομα με τις ίδιες ανησυχίες και προβληματισμούς. Κάθε ένας θεωρούσε τον δικό του τρόπο σωστό και αποτελεσματικό και προσπαθούσε να με πείσει να ακολουθήσω και γω τον ίδιο. Και ενώ δεν αμφιβάλω για τις καλές τους προθέσεις, αναρωτιέμαι αν ο δρόμος, που μπορεί μεν να είναι σωστός για αυτούς, είναι σωστός και για εμένα. Όταν σου λείπουν όμως τα κριτήρια πως επιλέγεις; Εδώ είναι λοιπόν που χρειάζομαι την γνώμη ανθρώπων με εμπειρία και ελπίζω απαντώντας στις δικές μου ερωτήσεις να ανοίξουμε τον δρόμο και σε άλλους που αντιμετωπίζουν τα ίδια διλλήματα με εμένα.


Απ΄ότι φαίνεται κάποιος προσπαθεί όντως να με στρώσει.

Σου έχω ήδη στείλει e-mail με την υπεύθυνη δήλωση που ζήτησες zip. Δεν συμφωνώ με την δημοσιοποίηση προσωπικών στοιχείων αλλά κατανοώ τους λόγους σου και για αυτό το δέχομαι. Όσο για την ηλικία, είμαι 32 ετών, οπότε μη φοβάσαι, δεν μιλάς με ανήλικο! Για τις φωτογραφίες θα σου ζητήσω να περιμένεις λίγο μέχρι να βρω τον τρόπο. Με την τεχνολογία δεν τα πάω καλά, μια ώρα προσπαθούσα να βρω πως κάνεις quote και δεν τα κατάφερα!! Και αν δεν σου κάνει κόπο πες μου που βλέπω τα pm!

Αίολε, ίσως έχεις δίκιο, ίσως είναι και αυτός ένας τρόπος. Σε όλη μου τη ζωή νιώθω πως αλλάζω ρόλους αλλά δεν νομίζω να το έχω κάνει ποτέ συνειδητά, απλά ακολουθούσα, έρμαιο των καταστάσεων. Και αυτό είναι ένα από τα πράγματα που θέλω να αλλάξω. Αντιμετωπίζω αυτά που μου φέρνει η ζωή αλλά αν τα αποδέχομαι; Όχι πάντα. Σίγουρα δεν μπορώ να τα αλλάξω, το “εγω” μου όμως είναι ακόμη τόσο ισχυρό που μου είναι δύσκολο απλά να αποδεχτώ κάτι και να προχωρήσω παρακάτω. Τόσο ισχυρό που πολλές φορές δεν “παίρνω καν το μάθημα μου” με αποτέλεσμα να κάνω τα ίδια λάθη ξανά και ξανά.

Καλημέρα και ευχαριστώ όλους για την συμμετοχή και την κατάθεση των σκέψεων τους.

Zip, μου θυμίζεις έναν καθηγητή που είχα μικρή. Ποτέ δεν έδινε μια ευθεία απάντηση στις απορίες μας. Αντίθετα μας βομβάρδιζε με χίλιες δικιές του ερωτήσεις μέχρι να φτάσουμε στο σημείο να καταλάβουμε ότι την απάντηση λίγο πολύ την γνωρίζαμε ήδη ή τουλάχιστον μπορούσαμε μόνοι μας να ψάξουμε να την βρούμε.

Αν κατάλαβα σωστά τα γραφόμενά σου (και διόρθωσε με αν κάνω λάθος) το ίδιο κάνεις και συ.

Λες " Η Γνώση [ που εσύ έρχεσαι και μου την ζητάς, έτσι δεν είναι; " Δεν ζήτησα έτοιμη γνώση, δεν νομίζω πως υπάρχουν αυθεντίες σε τέτοια θέματα. Άλλωστε είπα ήδη ότι αμφιβάλλω αν ο δρόμος του άλλου είναι ο σωστός δρόμος και για μένα. Ψάχνω τα εργαλεία με τα οποία θα δουλέψω. Αναφέρθηκες στην αυτοπαρατήρηση και στη συνειδητότητα. Κατανοώ την ετοιμολογία των λέξεων αλλά όχι το νόημα τους.

Με ρωτάς ποίος είναι αυτός που αναζητά αφού δεν γνωρίζω τον εαυτό μου. Ίσως μια πτυχή του "εγω", δεν ξέρω πώς να το χαρακτηρίσω. Πραγματικά δεν ξέρω από πού πηγάζει αυτή η ανάγκη. Αν γνώριζα ίσως μπορούσα να βρω και τον τρόπο να την ικανοποιήσω. Και δεν θέλω και αυτή τη φορά να κάνω ότι έκανα μέχρι τώρα, να το αφήσω δηλαδή απλά να συμβαίνει χωρίς να κάνω κάτι γι΄αυτό.

Ανέφερα ότι τις βιοτικές και συναισθηματικές μου ανάγκες τις έχω ως ένα βαθμό καλύψει αλλά σε καμία περίπτωση δεν εννοούσα ότι το έχω κάνει μόνη μου!

"Αν τα ήθελα, θα μπορούσα αυτή την στιγμή να είχα την σχολή μου και να 'κονόμαγα από ένα σωρό κοροϊδα"
Υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο που αναζητούν τον δρόμο τους σε τέτοιες σχολές, είναι όλοι αυτοί τόσο πλανεμένοι για να εξακολουθούν να το κάνουν; Να αφήνουν τα σπίτια τους και να τρέχουν στην Ινδία ή στο Θιβέτ ή και γω δεν ξέρω που αλλού; Και όταν λέω σχολές δεν αναφέρομαι στον κάθε επίδοξο γκουρού που ισχυρίζεται ότι είναι η θεία ενσάρκωση που θα σώσει τον κόσμο. Ή μήπως για αυτούς, αυτός είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουν; Απλά με έκανες να αναρωτιέμαι.