Month32
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
"Μού'πε μια μάισα τση καρδιάς που γιατρευε τον πόνο, πως ξωτικά υπάρχουνε σαν τα πιστεύεις μόνο"
"Μού'πε μια μάισα τση καρδιάς που γιατρευε τον πόνο, πως ξωτικά υπάρχουνε σαν τα πιστεύεις μόνο"
"Μού'πε μια μάισα τση καρδιάς που γιατρευε τον πόνο, πως ξωτικά υπάρχουνε σαν τα πιστεύεις μόνο"
έχω να πω μόνο ένα πράγμα. Archon. Είσαι κάφρος. (με την καλή ένοια)
"Μού'πε μια μάισα τση καρδιάς που γιατρευε τον πόνο, πως ξωτικά υπάρχουνε σαν τα πιστεύεις μόνο"
Κάποτε, σε μια χώρα, ζούσε ένας νέος. Δεν είχε κάτι το ιδιαίτερο, ήταν ένα απλό παιδί, που έκανε μια κοινή δουλειά. Χρόνια ολόκληρα ζούσε στο ίδιο μέρος, χωρίς καμιά διαφορά. Παντρεύτηκε, έκανε παιδιά και πέθανε. Ταυτόχρονα με αυτών γενήθηκε ένα άλλο παιδί. Το παιδί αυτό, μεγάλωσε έγινε ισχυρός πολεμιστής, και κατάφερε να νικήσει τυράνους και δαίμονες, και να φέρει την ειρήνη στον τόπο του. Στο τέλος γνώρισε μια γυναίκα που την ερωτεύτικε. Αυτη αποδείχτηκε ότι ήταν μάγισσα. Και μάλιστα η μάγισα που πολέμαγε τόσα χρόνια. την σκότωσε και μετά απο τον πόνο έπεσε πάνω στο σπαθί του.
Και είναι τώρα το ερώτημα. Ποιός απο τους δύο είχε καλύτερη ζωή; Εγώ δεν μπορώ να αποφασίσω.
"Μου'πε μια μάισα τση καρδιάς που γιατρευγέ τον πόνο, πως ξωτικά υπάρχουνε σαν τα πιστεύεις μόνο"
