Neptunus
Νέο ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
quote:
Μην ορκίζεσαι κιόλας. Δεν είναι λίγοι αυτοί που εχουν περάσει απο το προθανάτιο στάδιο και έχουν εξιστορήσει τις εμπειρίες τους(που κατα διαβολική σύμπτωση μοιάζουν όλες...)
Αναφέρεσαι σε «προθανάτιες» εμπειρίες και όχι σε ανθρώπους που πέθαναν, το οτι όλες μοιάζουν πιθανόν δικαιολογούνται με το ότι είναι ένα παιχνίδι του μυαλού και των χημικών ουσιών που εκρίγνονται κατά την διάρκεια αυτής της κατάστασης που είναι οι ίδιες σε όλους του ανθρώπους.
quote:
Φίλε neptunus νομίζω απάντησες ίδη μόνος σου. Το ότι δεν έχουμε ανάμνηση απο την κατάστασή μας πρίν γεννηθούμε δε σημαίνει οτι δεν υπήρχαμε κιόλας....
Αυτό που συμπεραίνουμε όμως είναι ότι η προηγούμενη «κατάσταση», εάν υπήρχε, δεν συνδέετε με αυτή τουλάχιστον με τρόπο που να την αντιλαμβανόμαστε...
quote:
Μέχρι σήμερα, για το θέμα που συζητάμε, προτιμούσα να πιστεύω στην μετεμψύχωση, γιατί δεν ήθελα να αποδεχτώ ότι μετά το θάνατο ‘τελειώνουμε’. Τώρα όμως, διαβάζοντας αυτά, έφαγα φλασάκι! Γιατί? Μα τελικά, και η μετεμψύχωση δεν είναι μία εντελώς νέα ζωή? Θέλω να πω, αν ισχύει, αφού δεν θυμόμαστε τίποτα, τι νόημα έχει? Εγώ τώρα, είμαι αυτή που είμαι και πιστεύω αυτά που πιστεύω και αγαπώ αυτούς που αγαπώ. Αν ήμουν κάποιος/κάποια άλλη πριν, ούτε το ξέρω, ούτε με νοιάζει, ούτε με επηρεάζει (ίσως μόνο καρμικά). Άρα, η προηγούμενη ζωή μου, τελείωσε την ώρα που πέθανα. Όπως θα τελειώσει και αυτή, μόλις πεθάνω.
Συμπέρασμα: Η μετεμψύχωση και το τίποτα, καταλήγουν στο ίδιο πράγμα. Ζούμε όσο προλάβουμε και μετά ‘τελειώνουμε’.
Την ίδια , πολύ καλή σκέψη , μπορείς να την τοποθετήσεις και στην άποψη για κόλαση και παράδεισο. Αφού τίποτα δεν μας συνδέει με το πριν αυτό που είμαστε τώρα, τουλάχιστον που να κατανοούμε, πως βγάζουμε το συμπέρασμα να υποστηρίζουμε ότι η ζωή που κάνουμε θα μας στείλει κάπου; Και ότι στο κάπου θα επηρεαζόμαστε από τον βίο της προηγούμενης κατάσταση, τουλάχιστον ενσυνείδητα;
(είναι το πρώτο μου ποστ
και ζητάω τη κατανόηση σας..... μην βαρέσετε όλοι μαζί 
)Ας δοκιμάσουμε να αντιστρέψουμε την ερώτηση, από πού ερχόμαστε;!
Γιατί από την στιγμή που υπάρχει κάτι μετά θα πρέπει να υπήρχε κάτι πριν.
Μπορεί κανείς να μην γύρισε από τον θάνατο ώστε να μας πει τι είδε αλλά όλοι μας γεννηθήκαμε και μπορούμε να πούμε από ήρθαμε.... αλλά μπορούμε;
Κανείς μας δεν έχει καμιά μνήμη από το ότι υπήρχε πριν γεννηθούμε, και δεν εννοώ προηγούμενες ζωές – που υπάρχει απάντηση για αυτό(λίγο τραβηγμένη) , αλλά κάτι άλλο κάτι απόκοσμο, που να δικαιολογεί την ύπαρξη πνευματικού κόσμου.
Λοιπόν αφού δεν «υπήρχαμε» πριν την γέννηση γιατί πρέπει να υπάρχουμε και μετά τον θάνατο;
Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω ακριβώς πως θα ένιωθα,
φαντάζομαι όμως ένα σφίξιμο μια στεναχώρια γιατί θα έβαζα στην θέσει αυτών των ανθρώπων το εαυτό μου,
μια απογοήτευση γιατί τελικά δεν ήμαστε ικανοί και δεν καταφέραμε να εξελιχτούμε όπως θα θέλαμε
και ένα συναίσθημα ΟΡΓΗΣ γιατί τελικά είμαστε ανίκανοι να κάνουμε κάτι για εμάς ...
Η εικόνα που μας δίνεις θυμίζει κάτι χαλασμένο από και καιρό... κάτι σάπιο. Τελικά ο κόσμος μας είναι σάπιος αλλά πιθανόν χρειάζονται αρκετά χρόνια για να φανεί τόσο έντονα και στον δυτικό κόσμο. Δεν είναι όμως μια εικόνα άγνωστη και σε εμάς στην εποχή μας, απλός είναι μακριά και φροντίζουμε να την σκεπάζουμε.
ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΘΕΜΑ για μένα είναι πώς νιώθουμε ΤΩΡΑ όταν η εικόνα που μας παρουσιάζεις ΥΠΑΡΧΕΙ γύρο μας, μπορεί όχι κοντά μας και να μην μας αγγίζει αλλά υπάρχει! Τα παραπάνω συναισθήματα τα νιώθω και τώρα κάθε φορά που κάτι ή κάποιος μου θυμίζει τις χώρες του τρίτου κόσμου... όμως υπάρχει και ένα ακόμα συναίσθημα ποιο δυνατό... της ΝΤΡΟΠΗΣ! Γιατί είμαι κομμάτι αυτού του κόσμου.
Πάντως το αν θα άλλαζε η ζωή μου πραγματικά δεν το γνωρίζω γιατί είναι εντελώς διαφορετικό το να φαντάζεσαι με το να δεις, να βιώσεις μια κατάσταση.
Η απάντηση στο τι θα έκανα, δυστυχώς (νιώθω άσκημα που το γράφω) είναι απλή, τι κάνω τώρα που με βάση την απλή λογική όλοι γνωρίζουμε που πάνε τα πράγματα.... μάλλον τίποτα....
Υ.Γ. Δεν νομίζω ότι θέμα είναι πώς και τι να κάνουμε για να πάμε μπροστά στον χρόνο και να δούμε αυτά... πώς και τι να κάνουμε ΤΩΡΑ ώστε να ΜΗΝ υπάρξουν αυτές οι εικόνες.
- Ο Θεός να βάλει το χέρι του
- Οι Θεοί έχουν βάλει το χέρι τους, και φτάσαμε σ' αυτή την κατάντια
Σοφοκλή, Αίας
Edited by - Neptunus on 12/02/2006 14:51:48
Το τέλος των πάντων αφού το «ιδεατό τέλειο» θα είχε ως αποτέλεσμα την παύση όλων μια και δεν υπάρχει κάτι να προστεθεί ή να αλλάξει!
Καμιά φαντασία δεν μπορεί να βοηθήσει ούτε η λογική διότι κανένα από τα δύο δεν μπορούν να αντιληφθούν την μη ύπαρξη τους!
- Ο Θεός να βάλει το χέρι του
- Οι Θεοί έχουν βάλει το χέρι τους, και φτάσαμε σ' αυτή την κατάντια
Σοφοκλή, Αίας
quote:
Εμένα με φοβίζει αυτό με την [γκόμενα]. Κι αν στο τέλος γλυκαθεί και δαύτη από το χρήμα, και προχωρήσει στο παρασύνθημα και προδώσει...και φύγει με το ψιλό;
$%#^$#@ τώρα με έβαλες σε σκέψεις Afroditi ... τελικά καλά λένε ότι το ανδρικό φύλο θα εξαφανιστεί κάποτε
…. Αλλά τι θα πάρεις μαζί σου την οδοντόβουρτσα σου??
Κάτι εντελώς άσχετο….. οι φακές πως στο δ$%#!#$ μαγειρεύονται?
- Ο Θεός να βάλει το χέρι του
- Οι Θεοί έχουν βάλει το χέρι τους, και φτάσαμε σ' αυτή την κατάντια
Σοφοκλή, Αίας
Λοιπόν ποιος θέλει να συνεργαστεί...
- Ο Θεός να βάλει το χέρι του
- Οι Θεοί έχουν βάλει το χέρι τους, και φτάσαμε σ' αυτή την κατάντια
Σοφοκλή, Αίας
Το τέλος των πάντων αφού το «ιδεατό τέλειο» θα είχε ως αποτέλεσμα την παύση όλων μια και δεν υπάρχει κάτι να προστεθεί ή να αλλάξει!
Καμιά φαντασία δεν μπορεί να βοηθήσει ούτε η λογική διότι κανένα από τα δύο δεν μπορούν να αντιληφθούν την μη ύπαρξη τους!
- Ο Θεός να βάλει το χέρι του
- Οι Θεοί έχουν βάλει το χέρι τους, και φτάσαμε σ' αυτή την κατάντια
Σοφοκλή, Αίας