- Μετά τον θάνατο πού?? - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Enjoy the web
quote:
Μετά τον θάνατο πού??
πουθενά.
Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
quote:
ομως αμα δν υπαρχει μετεμψυχωση πως εξηγειται τ ντεζαβου βρε παιδια?
Μια εξήγηση που έχω ακούσει είναι πως σε τέτοιες στιγμές ο εγκέφαλος προτρέχει στο να σκεφτεί ή να φανταστεί την ακριβώς επόμενη στιγμή. Τώρα γιατί, δεν ξέρωνα σου απαντήσω..
Ισως γιατί αυτές οι στιγμές είναι έντονες
Πάντως και απο την άλλη θα ήταν λίγο δύσκολο να το αποδόσεις και στην μετενσάρκωση καθώς σαυτή την περίπτωση μεταφέρεται μόνο ενέργεια δηλαδή η ψυχή και οχι η μνήμη που αποθηκεύεται σ'ένα συγκεκριμένο σημείο του εγκεφάλου. Αν δεν κάνω λάθος πάντα...
There is no dark side of the moon really... as a matter of fact it's all dark
Όλα φθαρτά είναι..
Αλλά στην τελική για τα αιώνια ερωτήματα που βασανίζουν και θα βασανίζουν τον άνθρωπο, κανείς δεν δύναται να δώσει απόλυτη απάντηση.
for a fistful of
dollars.............
quote:
Πάντως και απο την άλλη θα ήταν λίγο δύσκολο να το αποδόσεις και στην μετενσάρκωση καθώς σαυτή την περίπτωση μεταφέρεται μόνο ενέργεια δηλαδή η ψυχή και οχι η μνήμη που αποθηκεύεται σ'ένα συγκεκριμένο σημείο του εγκεφάλου. Αν δεν κάνω λάθος πάντα...
Σωστά, φίλτατε actr!
Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που άνθρωποι έχουν περιγράψει με ακρίβεια περιστατικά με κάθε ακρίβεια από τη ζωή ενός ατόμου τυχαίου που έζησε στο παρελθόν, σα να επρόκειτο για τους ίδιους...
Η προγιαγιά μου ήταν μία από αυτά τα άτομα και αυτά που περιέγραφε δεν τα είχε ακούσει ποτέ κι επιβεβαιώθηκαν όλα...
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Εκτός και αν σε ένα σύμπαν που όλα λειτουργούν με μια φοβερή νομοτέλεια και καθετί έχει την δική του σκοπιμότητα ο άνθρωπος δεν ακολουθεί κανένα νόμο η σκοπό…..
Αν ο σκοπός της ζωής είναι η γνώση και η συνειδητότητα τότε η ψυχή θα χρειαζόταν περισσότερες από μια ζωή για να μπορέσει να γνωρίσει. Και μάλιστα για να φτάσει σε μια αντικειμενική αλήθεια θα έπρεπε να δεί τα πράγματα από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Σαν άντρας και σαν γυναίκα, σαν πλούσιος και σαν φτωχός, σαν θύτης και σαν θύμα.
Εξάλλου αν υπάρχει δικαιοσύνη τι συμβαίνει με αδικίες που δεν αποκαταστάθηκαν; Η ιδέα ενός πολυεύσπλαχνου Θεούλη που όλα τα συγχωρεί βολεύει…. Αλλά δεν ταιριάζει σε ένα σύμπαν που κάθε τι δημιουργεί συνέπειες που καθορίζουν τις μελλοντικές του καταστάσεις.
[URL=http://img299.echo.cx/my.php?image=matrixcopy1sx.jpg]
[/URL]
(είναι το πρώτο μου ποστ
και ζητάω τη κατανόηση σας..... μην βαρέσετε όλοι μαζί 
)Ας δοκιμάσουμε να αντιστρέψουμε την ερώτηση, από πού ερχόμαστε;!
Γιατί από την στιγμή που υπάρχει κάτι μετά θα πρέπει να υπήρχε κάτι πριν.
Μπορεί κανείς να μην γύρισε από τον θάνατο ώστε να μας πει τι είδε αλλά όλοι μας γεννηθήκαμε και μπορούμε να πούμε από ήρθαμε.... αλλά μπορούμε;
Κανείς μας δεν έχει καμιά μνήμη από το ότι υπήρχε πριν γεννηθούμε, και δεν εννοώ προηγούμενες ζωές – που υπάρχει απάντηση για αυτό(λίγο τραβηγμένη) , αλλά κάτι άλλο κάτι απόκοσμο, που να δικαιολογεί την ύπαρξη πνευματικού κόσμου.
Λοιπόν αφού δεν «υπήρχαμε» πριν την γέννηση γιατί πρέπει να υπάρχουμε και μετά τον θάνατο;
quote:
Μέσα σε ένα σύμπαν δισεκατομμυρίων ετών η διάρκεια της ζωής ενός ανθρώπου είναι σαν ένα ανοιγοκλειμσιμο των βλεφάρων. Ποιος τότε ο σκοπός ύπαρξης ενός ανθρώπου;
Εκτός και αν σε ένα σύμπαν που όλα λειτουργούν με μια φοβερή νομοτέλεια και καθετί έχει την δική του σκοπιμότητα ο άνθρωπος δεν ακολουθεί κανένα νόμο η σκοπό…..
Αν ο σκοπός της ζωής είναι η γνώση και η συνειδητότητα τότε η ψυχή θα χρειαζόταν περισσότερες από μια ζωή για να μπορέσει να γνωρίσει. Και μάλιστα για να φτάσει σε μια αντικειμενική αλήθεια θα έπρεπε να δεί τα πράγματα από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Σαν άντρας και σαν γυναίκα, σαν πλούσιος και σαν φτωχός, σαν θύτης και σαν θύμα.
Εξάλλου αν υπάρχει δικαιοσύνη τι συμβαίνει με αδικίες που δεν αποκαταστάθηκαν; Η ιδέα ενός πολυεύσπλαχνου Θεούλη που όλα τα συγχωρεί βολεύει…. Αλλά δεν ταιριάζει σε ένα σύμπαν που κάθε τι δημιουργεί συνέπειες που καθορίζουν τις μελλοντικές του καταστάσεις.
quote:
Μπορεί κανείς να μην γύρισε από τον θάνατο ώστε να μας πει τι είδε
Μην ορκίζεσαι κιόλας. Δεν είναι λίγοι αυτοί που εχουν περάσει απο το προθανάτιο στάδιο και έχουν εξιστορήσει τις εμπειρίες τους(που κατα διαβολική σύμπτωση μοιάζουν όλες...)
quote:
Λοιπόν αφού δεν «υπήρχαμε» πριν την γέννηση γιατί πρέπει να υπάρχουμε και μετά τον θάνατο;
Φίλε neptunus νομίζω απάντησες ίδη μόνος σου. Το ότι δεν έχουμε ανάμνηση απο την κατάστασή μας πρίν γεννηθούμε δε σημαίνει οτι δεν υπήρχαμε κιόλας....
Απλές σκέψεις κάνω πάντα
There is no dark side of the moon really... as a matter of fact it's all dark
Κατ’ αρχήν πρέπει να πω πώς πιστεύω ότι όλες οι θρησκείες έχουν κάποια αρχική κοινή βάση και ότι οι διάφορες εκκλησίες έχουν προσθέσει τα ‘συνοδευτικά’! Οπότε πρέπει ο καθένας να κρίνει μόνος του και να κρατάει αυτά που του φαίνονται σωστά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι άθεος. Απλά έχει δική του άποψη για την πίστη του. Όπως επίσης και τι είναι καλό και κακό, είναι πολύ υποκειμενικό. Π.χ. αν σκοτώνεις είσαι κακός. Αν σκοτώσεις κατά λάθος, ίσως να μην είσαι.
Μέχρι σήμερα, για το θέμα που συζητάμε, προτιμούσα να πιστεύω στην μετεμψύχωση, γιατί δεν ήθελα να αποδεχτώ ότι μετά το θάνατο ‘τελειώνουμε’. Τώρα όμως, διαβάζοντας αυτά, έφαγα φλασάκι! Γιατί? Μα τελικά, και η μετεμψύχωση δεν είναι μία εντελώς νέα ζωή? Θέλω να πω, αν ισχύει, αφού δεν θυμόμαστε τίποτα, τι νόημα έχει? Εγώ τώρα, είμαι αυτή που είμαι και πιστεύω αυτά που πιστεύω και αγαπώ αυτούς που αγαπώ. Αν ήμουν κάποιος/κάποια άλλη πριν, ούτε το ξέρω, ούτε με νοιάζει, ούτε με επηρεάζει (ίσως μόνο καρμικά). Άρα, η προηγούμενη ζωή μου, τελείωσε την ώρα που πέθανα. Όπως θα τελειώσει και αυτή, μόλις πεθάνω.
Συμπέρασμα: Η μετεμψύχωση και το τίποτα, καταλήγουν στο ίδιο πράγμα. Ζούμε όσο προλάβουμε και μετά ‘τελειώνουμε’.
Άρα, τελικά, προτιμώ να πιστεύω σε παράδεισο και κόλαση και Δευτέρα παρουσία. Σίγουρα όχι όπως τα παρουσιάζουν και με πολύ λίγους πραγματικά αμαρτωλούς. Είναι πάρα πολύ σχετικό το θέμα και δεν είναι το σχετικό μέρος να το αναπτύξουμε.
Πάντως, για την μετεμψύχωση, κάποια στιγμή, κάπου, είχα διαβάσει ότι και αριθμητικά να το πάρεις, οι ψυχές πολλαπλασιάζονται. Γιατί σήμερα ζουν πολλοί περισσότεροι άνθρωποι απ’ ότι παλαιότερα. Αυτές οι νέες ψυχές από πού ξεφυτρώνουν? Και αν δημιουργούνται από το τίποτα, γιατί κάποιες να μην χάνονται? (Αυτή η τελευταία ερώτηση είναι δική μου.)
Τέλος, (άσχετο!) για το ντεζαβού που αναφέρθηκε, δεν ξέρω αν υπάρχει σχετικό τόπικ, έχω ακούσει πώς δεν είναι παραφυσικό. Απλά το κέντρο του εγκεφάλου που αντιλαμβάνεται και αυτό που βλέπει, λειτουργούν με χρονική διαφορά και έτσι κάποιες στιγμές νομίζουμε ότι έχουμε ζήσει/δει/ονειρευτεί το ίδιο ακριβώς πράγμα, αλλά στην ουσία είναι η τωρινή εικόνα που την επεξεργαστήκαμε λίγο πριν. Το εκλαΐκευσα πολύ. Αλλά δεν ξέρω και περισσότερα.
quote:
Μέχρι σήμερα, για το θέμα που συζητάμε, προτιμούσα να πιστεύω στην μετεμψύχωση, γιατί δεν ήθελα να αποδεχτώ ότι μετά το θάνατο ‘τελειώνουμε’. Τώρα όμως, διαβάζοντας αυτά, έφαγα φλασάκι! Γιατί? Μα τελικά, και η μετεμψύχωση δεν είναι μία εντελώς νέα ζωή? Θέλω να πω, αν ισχύει, αφού δεν θυμόμαστε τίποτα, τι νόημα έχει? Εγώ τώρα, είμαι αυτή που είμαι και πιστεύω αυτά που πιστεύω και αγαπώ αυτούς που αγαπώ. Αν ήμουν κάποιος/κάποια άλλη πριν, ούτε το ξέρω, ούτε με νοιάζει, ούτε με επηρεάζει (ίσως μόνο καρμικά). Άρα, η προηγούμενη ζωή μου, τελείωσε την ώρα που πέθανα. Όπως θα τελειώσει και αυτή, μόλις πεθάνω.
Συμπέρασμα: Η μετεμψύχωση και το τίποτα, καταλήγουν στο ίδιο πράγμα. Ζούμε όσο προλάβουμε και μετά ‘τελειώνουμε’.
Άρα, τελικά, προτιμώ να πιστεύω σε παράδεισο και κόλαση και Δευτέρα παρουσία. Σίγουρα όχι όπως τα παρουσιάζουν και με πολύ λίγους πραγματικά αμαρτωλούς. Είναι πάρα πολύ σχετικό το θέμα και δεν είναι το σχετικό μέρος να το αναπτύξουμε.Πάντως, για την μετεμψύχωση, κάποια στιγμή, κάπου, είχα διαβάσει ότι και αριθμητικά να το πάρεις, οι ψυχές πολλαπλασιάζονται. Γιατί σήμερα ζουν πολλοί περισσότεροι άνθρωποι απ’ ότι παλαιότερα. Αυτές οι νέες ψυχές από πού ξεφυτρώνουν? Και αν δημιουργούνται από το τίποτα, γιατί κάποιες να μην χάνονται? (Αυτή η τελευταία ερώτηση είναι δική μου.)
Δεν μπορώ να πώ τίποτα άλλο απτο να συμφωνήσω
Ισως φίλη Bizarre, μάλλον οχι ίσως αλλά σίγουρα ο άνθρωπος αρέσκεται και όπως και να το κάνουμε είναι απο τη φύση του να θέλει να αναπτερώσει τις ελπίδες του για μεταθανάτια ζωή.
Γιατί δεν μπορεί να χωνέψει πως όλα αυτά που έζησε και αγάπησε χάνονται ετσι απλά σε μια στιγμή
There is no dark side of the moon really... as a matter of fact it's all dark
Edited by - actr on 09/08/2005 12:57:30
quote:
Μην ορκίζεσαι κιόλας. Δεν είναι λίγοι αυτοί που εχουν περάσει απο το προθανάτιο στάδιο και έχουν εξιστορήσει τις εμπειρίες τους(που κατα διαβολική σύμπτωση μοιάζουν όλες...)
Αναφέρεσαι σε «προθανάτιες» εμπειρίες και όχι σε ανθρώπους που πέθαναν, το οτι όλες μοιάζουν πιθανόν δικαιολογούνται με το ότι είναι ένα παιχνίδι του μυαλού και των χημικών ουσιών που εκρίγνονται κατά την διάρκεια αυτής της κατάστασης που είναι οι ίδιες σε όλους του ανθρώπους.
quote:
Φίλε neptunus νομίζω απάντησες ίδη μόνος σου. Το ότι δεν έχουμε ανάμνηση απο την κατάστασή μας πρίν γεννηθούμε δε σημαίνει οτι δεν υπήρχαμε κιόλας....
Αυτό που συμπεραίνουμε όμως είναι ότι η προηγούμενη «κατάσταση», εάν υπήρχε, δεν συνδέετε με αυτή τουλάχιστον με τρόπο που να την αντιλαμβανόμαστε...
quote:
Μέχρι σήμερα, για το θέμα που συζητάμε, προτιμούσα να πιστεύω στην μετεμψύχωση, γιατί δεν ήθελα να αποδεχτώ ότι μετά το θάνατο ‘τελειώνουμε’. Τώρα όμως, διαβάζοντας αυτά, έφαγα φλασάκι! Γιατί? Μα τελικά, και η μετεμψύχωση δεν είναι μία εντελώς νέα ζωή? Θέλω να πω, αν ισχύει, αφού δεν θυμόμαστε τίποτα, τι νόημα έχει? Εγώ τώρα, είμαι αυτή που είμαι και πιστεύω αυτά που πιστεύω και αγαπώ αυτούς που αγαπώ. Αν ήμουν κάποιος/κάποια άλλη πριν, ούτε το ξέρω, ούτε με νοιάζει, ούτε με επηρεάζει (ίσως μόνο καρμικά). Άρα, η προηγούμενη ζωή μου, τελείωσε την ώρα που πέθανα. Όπως θα τελειώσει και αυτή, μόλις πεθάνω.
Συμπέρασμα: Η μετεμψύχωση και το τίποτα, καταλήγουν στο ίδιο πράγμα. Ζούμε όσο προλάβουμε και μετά ‘τελειώνουμε’.
Την ίδια , πολύ καλή σκέψη , μπορείς να την τοποθετήσεις και στην άποψη για κόλαση και παράδεισο. Αφού τίποτα δεν μας συνδέει με το πριν αυτό που είμαστε τώρα, τουλάχιστον που να κατανοούμε, πως βγάζουμε το συμπέρασμα να υποστηρίζουμε ότι η ζωή που κάνουμε θα μας στείλει κάπου; Και ότι στο κάπου θα επηρεαζόμαστε από τον βίο της προηγούμενης κατάσταση, τουλάχιστον ενσυνείδητα;
quote:Την ίδια , πολύ καλή σκέψη , μπορείς να την τοποθετήσεις και στην άποψη για κόλαση και παράδεισο. Αφού τίποτα δεν μας συνδέει με το πριν αυτό που είμαστε τώρα, τουλάχιστον που να κατανοούμε, πως βγάζουμε το συμπέρασμα να υποστηρίζουμε ότι η ζωή που κάνουμε θα μας στείλει κάπου; Και ότι στο κάπου θα επηρεαζόμαστε από τον βίο της προηγούμενης κατάσταση, τουλάχιστον ενσυνείδητα;
Δεν το εννοώ με αυτή την έννοια. Φαντάζομαι ότι σε αυτό που λέμε κόλαση/παράδεισο, θα μπορούμε να θυμόμαστε ή και να παρατηρούμε, γενικά να συνεχίζουμε να είμαστε εμείς. Κάπως έτσι το αντιλαμβάνομαι.
quote:
Αναφέρεσαι σε «προθανάτιες» εμπειρίες και όχι σε ανθρώπους που πέθαναν, το οτι όλες μοιάζουν πιθανόν δικαιολογούνται με το ότι είναι ένα παιχνίδι του μυαλού και των χημικών ουσιών που εκρίγνονται κατά την διάρκεια αυτής της κατάστασης που είναι οι ίδιες σε όλους του ανθρώπους.
Δεν είναι απόλυτα σίγουρο καθώς δεν έχει αποδειχτεί καμιά απο τις 2 περιπτώσεις...
quote:
Αυτό που συμπεραίνουμε όμως είναι ότι η προηγούμενη «κατάσταση», εάν υπήρχε, δεν συνδέετε με αυτή τουλάχιστον με τρόπο που να την αντιλαμβανόμαστε...
Συμφωνούμε απόλυτα
There is no dark side of the moon really... as a matter of fact it's all dark
Δε θέλω να γίνω καλύτερη από κανένα, θέλω να γίνομαι κάθε μέρα καλύτερη από το χθεσινό εαυτό μου.
quote:
Μετά τον θάνατο πού??
To σημαντικοτερο που πρεπει να απαντηθει πρωτα ειναι to Ποιος ρωταει.
Θαρρω απαξ και απαντηθει αυτο η ερωτηση θα καταρευσει.
Γενικα συμφωνω με τον φιλο Dagon που λεει
quote:
Αλλά στην τελική για τα αιώνια ερωτήματα που βασανίζουν και θα βασανίζουν τον άνθρωπο, κανείς δεν δύναται να δώσει απόλυτη απάντηση
quote:
Αυτές οι νέες ψυχές από πού ξεφυτρώνουν?
και γιατι να υπαρχουν ψυχες?
-----
Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!
quote:
και γιατι να υπαρχουν ψυχες?
Τι εννοείς?
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Ή οποιαδήποτε μορφή ενέργειας μπορεί να παίξει αυτό το ρόλο? Κι αν ισχύει το δεύτερο, γιατί τα ανθρωποειδή που φτιάχνουν οι επιστήμονες, δεν μπορούν να γίνουν άνθρωποι με ηλεκτρονική ενέργεια ας πούμε?
Σας μπέρδεψα? Κι εγώ μπερδεύτηκα! Εξηγήστε μου τι εννοείτε ότι δεν υπάρχει ψυχή!