PALLADAS

Ο "Ανώνυμος Απολογητής" μας έστειλε μακροσκελή ανώνυμη επιστολή 17 σελίδων . Δημοσιεύομε εδώ την απάντηση του Μιχάλη Καλόπουλου στα κύρια σημεία της επιστολής.

Απάντηση:

Θεσσαλονίκη 30/11/03

Αγαπητοί φίλοι και επισκέπτες της ιστοσελίδας μου, νιώθω εντελώς άβολα που πρέπει να απαντήσω σε κάποιον που μου έγραψε με το ψευδώνυμο «ο Ανώνυμος Απολογητής». Δυστυχώς ο κύριος αυτός πάσχοντας από φοβερή αμετροέπεια μου έστειλε μια μακροσκελέστατη επιστολή 17 σελίδων, με παραπομπές σε άλλες 9 δικτυακές σελίδες, όλες ανώνυμες! Είναι παραπάνω από σαφές ότι δεν έχω τόσο χρόνο να διαθέσω σε ερωτήσεις που τυχόν έχουν πνευματικά αναστατωμένοι άνθρωποι. Στα βιβλία μου έχω πάρει θέσεις και παρακαλώ οποίος θέλει να αντικρούσει τις απόψεις μου να τα συμβουλευτεί πρώτα.

Παρ’ όλα αυτά φίλοι και αναγνώστες με πιέζουν να απαντήσω στον ανώνυμο αυτό φίλο, αν και επαναλαμβάνω η επαφή αυτού του είδους είναι εξαιρετικά ψυχοφθόρος μια και ο ερωτών από την μια δεν καταδέχεται να γνωρίσει το έργο μου, αλλά από την άλλη, ευχαρίστως εξαπολύει επί πάντων κριτική και ερωτήσεις που όχι μόνο σαφείς δεν είναι αλλά και πολλές εξ αυτών δεν με αφορούν διόλου.

Είμαι αυτό τον καιρό κυριολεκτικά βυθισμένος σε ένα ολόκληρο λαβύρινθο δεδομένων και γράφω όσο πιο επιμελημένα γίνεται το τελευταίο βιβλίο της σειράς Βιβλικη θρησκεια με τίτλο «το θέατρο της σωτηρίας». Είναι λοιπόν σαφές ότι δεν έχω την πολυτέλεια του χρόνου, αλλά ούτε και την διάθεση να κονταροχτυπιέμαι με τον κάθε ανώνυμο, που προφανώς έχει και χρόνο και διάθεση και επιχειρεί να μεταβάλει σε πνευματικό αφοδευτήριο τις ιστοσελίδες των ιδεολογικών του αντίπαλων, χωρίς μάλιστα να σέβεται ούτε τις τυπικότερες αρχές του διάλογου.

Να λοιπόν τι μου γράφει: (Το συντακτικό και η ορθογραφία δικά του):

Έχω δει πολλές φορές τα βιβλία σας είτε στο δύκτιο είτε σε καταλόγους βιβλιοπωλείων. Δεν αγόρασω ποτε όμως κάποιο αλλά και ούτε σκοπεύω. Προς Θεού όχι γιατί δεν μου αρέσει η γνώση αλλά γιατί εγώ γνωρίζω αυτό που εσείς δεν γνωρίζετε, για αυτό άλλωστε αναλύσκετε δυνάμεις σε κάτι που εκ φύσης δεν μπορεί να αποδειχθεί, δηλαδή στην μη ύπαρξη του Ιησού Χριστού του ΝΑζωραίου ως Θεού τριαδικής υποστάσεως (Πατηρ, Υιός και Αγιο Πνεύμα).

Θα ήταν σαν να ήμουν ο Χριστόφορος Κολόμβος και κατόπιν του ταξιδείου μου στην Νέα ¨Ηπειρο να μου ζητούσατε να διαβάσω ένα βιβλίο ή περισσότερα (μελέτες) οι οποίες βασισμένες, όχι πάνω στην γεωγραφία (μεταφυσική) αλλά πάνω στην φιλολογία (εξέταση των γραφών της Π.Δ.) θα αποδύκνειαν ότι η Ήπειρος (Θεός) που ανακάλυψα ή με ανακάλυψε δεν υπάρχει! Μα σαφώς αν είχατε πάει ο ίδιος όπως και ο Κολόμβος (εγώ) και είχατε δει την Ήπειρο λογικό θα ήταν να μην γράφατε ποτέ τέτοια ή τέτοιο βιβλίο ,εφόσον αυτές οι μελέτες δεν μπορούν να ανατρέψουν την πραγματικότητα.

Μπορεί να επηρεάσσουν τις γνώμες εκείνων που ακόμη δεν επισκέφτηκαν την Ήπειρο όχι όμως και να ανατρέψουν την πραγματικότητα (αν δηλαδή υπάρχει η Ήπειρος ή όχι). Αυτό είναι άλλο ζήτημα και σεις σε αυτό δεν γίνεται να επιτύχετε. Πιστέψτε με! Προσπαθείστε αν το θέλετε αλλα μην περιμένετε σοβαρά αποτελέσματα.

Αγαπητέ φίλε, οι σκέψεις αυτές όπως και ολόκληρη η επιστολή σου, άριστα θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως εκθεσιακό δείγμα πολυεπίπεδης ασάφειας στους μελλοντικούς εκτιμητές της διανοητικής μας ανεπάρκειας. Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά: δεν αγοράζεις τα βιβλία μου, επειδή πιστεύεις στον τριαδικό Χριστό!

Αγαπητέ μου, κανένας δεν σου ζήτησε να αγοράσεις τα βιβλία μου. Αν όμως η πίστη σου στον βιβλικό θεό Χριστό, σε αναγκάζει να μην αγοράσεις τα βιβλία μου, τότε δεν καταλαβαίνω πως αυτή η ίδια πίστη, δεν σε σταμάτησε απ’ το να συζητάς μαζί μου;

Δεν ξέρω γιατί αισθάνεσαι σαν τον Κολόμβο... κι αν αυτό... δεν είναι λίγο επικίνδυνο... τέλος πάντων ο καθένας κάτι αισθάνεται... το βέβαιο είναι ότι η Αμερική σαν οντότητα είναι υπαρκτή και η ύπαρξή της αποδεικνύεται, ενώ δεν υπάρχουν πολλές εκδοχές για το ποιά είναι η πραγματική Αμερική. Αντιθέτως για το ποιος είναι ο πραγματικός θεός που ο κάθε πιστός έχει υπόψη του, υπάρχουν μύριες διαφορετικές περιγραφές και ανάλογα αρχαία και νεότερα πιστεύω. Δεν μπορούμε λοιπόν να εξισώνουμε την αυτονόητη και καθολικά αποδεκτή ύπαρξη της Αμερικής με το πλήθος των θεών που η ανθρωπότητα λάτρεψε ή λατρεύει ακόμα! Αλήθεια δεν διακρίνεις την διαφορά ή προσποιείσαι;

Στην περίπτωση μάλιστα του χριστιανισμού που εδώ με πάθος εκπροσωπείς, οι διαφωνίες κορυφώνονται, διότι εσχάτως οι χριστιανοί δέχονται μόνο τον θεό της Καινής Διαθήκης και συχνά αρνούνται την παλαιοδιαθηκική του προϊστορία, κάτι που κάνει σχεδόν αδύνατη κάθε συζήτηση περί βιβλικού θεού! Ξεκαθάρισε λοιπόν πρώτα απ' όλα σε ποιον θεό πιστεύεις... και άφησε κατά μέρος την Αμερική, γιατί η Αμερική σίγουρα υπάρχει... κάτι άλλο έχει συρρικνωθεί μέχρι ανυπαρξίας!

Επειδή όμως: νυν υπέρ πάντων διάλογος, χάριν των αναγνωστών μου που μας παρακολουθούν με ενδιαφέρον, θα κάνω μια προσπάθεια να απαντήσω σε κάποιες απ' τις σκέψεις σου. Αν κατάλαβα λοιπόν καλά, στην παραπάνω φράση σου μου γράφεις ότι: Η ανυπαρξία του Χριστού ως τριαδικού θεού δεν μπορεί να αποδειχθεί! Μα, ουδέποτε ήταν στις προθέσεις μου να αποδείξω την ανυπαρξία του τριαδικού Βιβλικού 'θεού'! Αντιθέτως σε όλες μου τις μελέτες, αναδεικνύω την μοναδικότητα του δόλου, της πανουργίας και της εθνο-διαμελιστικής διάθεσης αυτού του συγκεκριμένου τριαδικού θεού.

Εν πάση περίπτωση, με την αναφορά σου αυτή μου ξεκαθαρίζεις τουλάχιστον ότι ο θεός σου είναι ο βιβλικός τριαδικός θεός και περί αυτού ο λόγος. Επειδή λοιπόν αγνοείς τις γραπτές μου τοποθετήσεις, σε πληροφορώ ότι με αποσπάσματα μέσα από την ίδια την Βίβλο, αναδεικνύω τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου τριαδικού ‘θεού’, που όχι μόνο δεν ταιριάζουν σε κανένα αξιοπρεπή και αξιαγάπητο θεό, αλλά θα έπρεπε να προκαλούν στους ανθρώπους αλυσιδωτές εκρήξεις προβληματισμού, θυμού και απόρριψης, διότι πρόκειται για τον βιαιότερο και τον πλέον ανθρωποφθόρο θεό όλων των θρησκειών από καταβολής κόσμου!!

Και επειδή έχω πρόχειρο ένα τέτοιο αποκαλυπτικό και εξαιρετικά δύσπεπτο βιβλικό απόσπασμα στο παραθέτω: «Ποιος είναι εκείνος που έρχεται με την στολή του κατακόκκινη; Εγώ ο Κύριος (ο Γιαχβε [1]) είμαι. Γιατί είναι τα ρούχα σου κόκκινα σαν εκείνου που πατάει σε πατητήρι; Πάτησα μονάχος μου (τα έθνη) στο πατητήρι, πάνω στον θυμό μου τους ποδοπάτησα (Μασ. κατελάκτισα αυτούς) και τους σύνθλιψα έως εδάφους και το αίμα τους πιτσίλισε [2] τα ρούχα μου και λέρωσα όλη την στολή μου... πάνω στο θυμό μου ποδοπάτησα τους λαούς και πάνω στην οργή μου τους κομμάτιασα και έχυσα το αίμα τους στη γη». (Β.Β.) Ησαΐας 63. 1-6.

Δηλαδή τι μένει σε μας, τα 'έθνη' να πούμε: συγνώμη θεέ της βίβλου... που μας ποδοπάτησες... συγνώμη βιβλικέ 'θεέ' Γιαχβέ που με το αίμα μας πιτσιλίσαμε την στολή σου;!

Αν αυτός ο οργισμένος 'θεός' που σκέφτεται το λερωμένο φόρεμά του καθώς οργισμένος τσαλαπατάει λαούς και έθνη... εσένα σου ταιριάζει... πρόβλημα και χάρισμα σου!

Αν το παραπάνω απόσπασμα σου φαίνεται δικαιολογημένο, επειδή στρέφεται κατά των αμαρτωλών εθνών, σου παραδίδω προς εκτίμηση ακόμα ένα 'διαμάντι' βιβλικής μαγγανείας κατά του ίδιου αυτή τη φορά λαού του: «θα σας δώσω λοιπόν κρέας να φάτε. Όχι για μια μέρα ούτε δυο, αλλά για ολόκληρο μήνα θα τρώτε κρέας ώσπου να σας βγει απ’ την μύτη και έσται υμίν εις χολέραν... και πέθαναν εκεί όσοι επιθύμησαν να φάνε κρέας» [3] Ο΄ Αριθμοί 11.20. & (Β.Β.)

Την απίστευτη αυτή δήλωση: «σας έδωσα κρέας για να χολεριάσετε» κάνει ο δηλητηριο-χρήστης Γιαχβε, δηλαδή ο τριαδικός θεός της Βίβλου (ο θεός της Καινής και Παλαιάς Διαθήκης) όταν στους δικούς του ανθρώπους που έκλαιγαν λιμαγμένοι για λίγο κρέας προσφέρει (άκουσον-άκουσον), δηλητηριασμένα ορτύκια. Ναι, δεν υπάρχει θεός σε ολόκληρο το θεολογικό πάνθεον της ανθρωπότητας που να καυχάται ότι δηλητηρίασε τους δικούς του ανθρώπους, τους τσακισμένους απ’ την πείνα και την έρημο φουκαράδες Ισραηλίτες!

Θέλετε κι άλλο απόσπασμα που φωτίζει το απαράδεκτο προφίλ του Γιαχβε-Χριστού [4] «Όταν ο Κύριος ο θεός σου σε φέρει εις την γην την οποίαν υπάγεις, δια να κληρονομήσεις αυτήν, δια να δώσει εις σε πόλεις μεγάλες και καλές τις οποίες δεν έκτισες και οικίες πλήρεις αγαθών, τις οποίας δεν εγέμισες και φρέατα ανοιγμένα, τα οποία δεν άνοιξας, αμπελλώνες και ελαιώνες τους οποίους δεν εφύτευσες... Κύριον τον θεόν σου θέλεις φοβείσθαι... δια να εκδιώξει πάντας τους εχθρούς σου απ' έμπροσθεν σου... και θέλω εκδιώξει έθνη πολλά απ' έμπροσθεν σου... και σου παραδώσει αυτούς έμπροσθεν σου, θέλεις πατάξει αυτούς, κατά κράτος θέλεις εξολοθρεύσει (Ο΄αφανίσει) αυτούς, δεν θέλεις δείξει έλεος προς αυτούς... δεν θέλεις συμπεθερεύσει μετ' αυτών... ούτω (έτσι) θέλετε κάμει προς αυτούς... θέλετε καταστρέψει... συντρίψει... κατακόψει... καύσει εν πυρί... και δεν θέλει βάλει (ο Κύριος) επί σε ουδεμίαν των κακών νόσων της Αιγύπτου, τας οποίας γνωρίζεις (!!!), αλλά θέλει βάλει αυτάς (τας νόσους!) επί πάντας τους μισούντας σε. Καί θέλεις εξολοθρεύσει πάντα τα έθνη... δεν θέλεις σπλαχνισθεί δι αυτούς.»!! Δευτ. 6.10. & 7.1-16.

Αν βέβαια θέλεις να χορτάσεις θεϊκή κακία και δικτατορία τρόμου και ασθενοποιού πειθαναγκασμού, διάβασε ολόκληρο το 28 κεφαλαίο του Δευτερονομίου! Για τις ανάγκες των αναγνωστών μου το παραθέτω:

«Eάν δεν υπακούσεις επιμελώς εις την φωνή του Κυρίου του θεού σου, για να προσέχεις να εκτελείς όλες τις εντολές του και τα διατάγματα του τα οποία εγώ σε προστάζω σήμερα, όλες αυτές οι κατάρες θα έλθουν πάνω σου και θα σε βρουν.

Eάν δεν υπακούσεις, καταραμένος θα είσαι στην πόλη και καταραμένος θα είσαι στον αγρό. Καταραμένες θα είναι οι αποθήκες σου, το καλάθι και η σκάφη σου. Καταραμένος ο καρπός της κοιλίας σου και τα γεννήματα της γης σου, καταραμένες οι γέννες των γελαδιών και των προβάτων σου. Καταραμένος θα είσαι όταν εξέρχεσαι αλλά και όταν εισέρχεσαι.»

«Ο Κύριος θα στείλει επάνω σου την ένδεια (φτώχια) και την αχoρτασίαν (στο ελλ. κείμενο: εκλιμίαν [5]), τον τρόμο, την θλίψη και την φθορά και ότι πιάνεις θα καταστρέφεται. Ο Κύριος θα προσκολλήσει πάνω σου θανατικό. Ο Κύριος θα σε χτυπήσει με απορία, πυρετό, ρίγος, ερεθισμό, μαρασμό, φλόγωση και ώχρα (κιτρινάδι;) και με μάχαιρα και με ανεμοφθορία [6] και θα σε καταδιώκει εωσού αφανισθείς.

Και ο ουρανός από πάνω σου θα γίνει χαλκός και η γη κάτω από τα ποδιά σου σίδηρος. Ο Κύριος θα μετατρέψει την βροχή σε σκόνη και χώμα (αντί βροχής) θα κατεβαίνει πάνω σου από τον ουρανό... θα συντριφθείς μπροστά στους εχθρούς σου... και το πτώμα σου θα γίνει τροφή στα όρνια του ουρανού και στα θηρία της γης.

Ο Κύριος θα σε χτυπήσει με την Αιγυπτιακή πληγή στις έδρες (στον πισινό! [7]) και με αιμορροΐδες (!) και με άγρια ψώρα και ξυσμό, με αρρώστιες αγιάτρευτες... θα σε χτυπήσει (ο Κύριος) με τρέλα, με τύφλωσιν... με σύγχυση μυαλού, θα ψηλαφείς σαν τον τυφλό στο καταμεσήμερο και θα είσαι μόνος καταδυναστευόμενος και διαρπαζόμενος χωρίς βοήθεια... αμπελώνα θα φυτεύεις και δεν θα τον τρυγείς, γυναίκα θα αρραβωνιασθείς και άλλος μαζί της θα πλαγιάζει, υιούς και θυγατέρας θα γεννήσεις και δεν θα είναι δικοί σου... σπίτι θα χτίζεις και δεν θα κατοικείς σ' αυτό.

Και συνεχίζει λοιπόν στο Δευτερονόμιο το μαύρο "ουράνιο" ποτάμι από κατάρες: «θα σου σφάξουν το βόδι... θα σου αρπάξουν το γαϊδούρι... τα πρόβατά σου θα τα πάρουν οι εχθροί σου... τον πόλεμο θα χάσεις... οι υιοί και οι θυγατέρες σου θα παραδοθούν σε άλλον λαό, οι οφθαλμοί σου θα βλέπουν και θα μαραίνονται γι' αυτούς όλη την ημέρα και θα γίνεις παράφρων... Ο Κύριος θα σε χτυπήσει στα γόνα­τα και στα σκέλη με κακή πληγή, από τις πατούσες έως την κορυφή σου, ώστε να μην μπορείς να γιατρευτείς...

Τον αγρό σου θα καταφάγει ακρίδα. Όλα τα γεννήματα της γης σου... θα τα καταφθείρει η ερυσίβη. Σκουλήκια θα φανέ τους αμπελώνες σου και δεν θα πιεις το κρασί τους... Ελιές θα έχεις, αλλά δεν θα σου δίνουν το λαδί τους. Ο ξένος θα σε δανείζει, δεν θα δανείζει εσύ αυτόν... όλες αυτές οι κατάρες θα έλθουν πάνω σου, αν δεν υπακούσεις.

Αν δεν υπακούσεις, όλες αυτές οι κατάρες θα πέσουν πάνω σου. Θα στείλω πάνω σου... πείνα... δίψα... γυμνότητα... έλλειψη πάντων... ζυγό σιδερένιο... και θα φας τις σάρκας των υιών σου και των θυγατέρων σου... Η απαλή και τρυφερή γυναίκα... θα κοιτάξει με πονηρό (πεινασμένο!) βλέμμα τον άνδρα της, τον γιο και την κόρη της, αλλά και το νεογέννητο βρέφος της, (!) που γεννήθηκε ανάμεσα στα ποδιά της, διότι, από την έλλειψη πάντων στην πολιορκία, θα τα φάγει (τα παιδιά της) κρυφά...! Δευτ. 28 15-60.

Καλέ μου φίλε αν ευσεβείσαι και λατρεύεις σκυφτός έναν τέτοιο απειλητικό και πληγοποιό θεό... δικό σου το βίτσιο! Αλλά δεν νομίζω ότι γνωρίζεις με τι ακριβώς έχεις μπλέξει!

Προφανώς λοιπόν (για να επιστρέψω στις δικές σου θέσεις) με μπερδεύεις με κάποιους άλλους που προσπαθούν να αποδείξουν την ανυπαρξία του τριαδικού βιβλικού θεού! Κάθε άλλο, εγώ αναγνωρίζω την ιστορική του ύπαρξη και προσπαθώ με κάθε τρόπο να φανερώσω την απίστευτη κακότητά του.

Κατά την δική μου εκτίμηση, αν ο βιβλικός θεός διαφύγει της βασανιστικής κριτικής, δια της αφάνειας, αυτό θα ήταν η καταστροφικότερη κατάληξη της θρησκειολογικής έρευνας. Για ένα φρικτά εγκληματικό θεό όπως ο βιβλικός, μια τέτοια παραγραφή θα ήταν μάλλον η ευνοϊκότερη των εξελίξεων. Βλέπεις αν κηρύξουμε σε αφάνεια κάποιον φρικτό εγκληματία, τότε μάλλον του κάνουμε μεγάλη χάρη, αφού δεν θα υπάρχει πια κανένας λόγος να παρασταθεί ενώπιον δικαστηρίου. Σε διαβεβαιώ όμως ότι (όσο περνάει κι απ' το χέρι μου) ο θεός της Βίβλου σύντομα θα βρεθεί απολογούμενος μπροστά στην ογκούμενη παγκόσμια λογική επεξεργασία των βιβλικών δεδομένων (λόγων και έργων) και η μελλοντική ετυμηγορία δεν θα είναι διόλου κολακευτική γι' αυτόν!

Όσοι μάλιστα όπως εσύ, καταγοητευμένοι απ’ την έντεχνα προβαλλόμενη αγαπητική όψη της βιβλικής θεότητας, έχουν πέσει θύματα της οργανωμένης θεολογικής προπαγάνδας, αργά ή γρήγορα θα αισθανθούν φρικτά εξαπατημένοι! Αν μάλιστα έχουν το θάρρος όπως εσύ να ανακατεύονται με την αμφισβήτηση, που δεν χαρίζεται σε κανέναν, σύντομα θα δουν ότι κατασπατάλησαν την πολύτιμη ζωή και την αρωγή τους, υπηρετώντας όχι κάτι ευγενικό και υπέροχα θεϊκό, αλλά βρώμικες θρησκείες, δηλαδή δόλια κατασκευάσματα ιερατείων, πλεγμένα με απατηλές υποσχέσεις και σκοτεινούς, συνωμοτικούς και εξουσιαστικούς σκοπούς.

Για τους φιλύποπτους και φιλοπρόοδους ανάμεσα στους ανθρώπους πάντα θα υπάρχει ελπίδα θεραπείας. Το φάρμακο είναι η παιδεία και η καθημερινή τριβή με τον κόσμο των ερωτήσεων. Πρέπει δυστυχώς να παραδεχθούμε πως χωρίς ποτέ να το διαλέξουμε, λαοί ολόκληροι βρεθήκαμε λάτρεις ενός ανθρωποβόρου ανατολίτη θεού, που καμία σχέση δεν είχε ποτέ ούτε με την παιδεία μας, ούτε με την παραγωγή αμφισβήτησης και ερωτήσεων.

Νομίζω ότι στο να συνειδητοποιήσεις ποιος είναι τελικά ο βιβλικός θεός που λατρεύεις, θα σε βοηθούσαν τα βιβλία μου. Μην αποφεύγεις την αμφισβήτηση, είναι ο ευεργέτης και ο στυλοβάτης της νοημοσύνης μας. Σε διαβεβαιώνω πως δεν θα είσαι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που πέρασε απ’ αυτό το οδυνηρό μεταβατικό στάδιο των θεολογικών προβληματισμών!

Στην συνεχεία με ρώτας:

Εσεις πιό θεό ή ποιούς θεούς λατρεύετε;

Η κατανόηση μου για τον θεό ή θεούς, βρίσκεται υπό συνεχή διαμόρφωση! Εύχομαι δε στους αληθινά φιλεύσεβους ανθρώπους να επικρατήσει η διάθεση αυτή και να παραμείνει έτσι για τις επερχόμενες χιλιετίες! Η θεολογική μας κατανόηση είναι εξαρτώμενη απ' την πρόοδο της νοημοσύνης μας και οφείλει να αναπροσαρμόζεται με βάση την άδολη φυσιογνωσία και την κατανόηση της ιστορίας των εξουσιών.

Οι θεολόγοι του παρελθόντος διέπραξαν την ύστατη των ύβρεων, τελεολογώντας περί θεών και αυτή ακριβώς την αγκύλωση και την αδυναμία συνεχούς αναθεωρήσεως των θεών και σεβασμάτων, πληρώνουμε με κολοσσιαίες ιστορικές αχρηστεύσεις ευκαιριών και νοημοσύνης!

Ο διασημότερος σοφός της αρχαιότητας ο πανεπιστήμων Αριστοτέλης από αγάπη στην πρόοδο δήλωσε απλά: «ενδέχεται και άλλως έχειν» Αριστοτέλης Ηθικων Νικομαχειων 1140a.35. Αν κάτι παρόμοιο έλεγαν και οι μουρλαμένοι θεολόγοι του παρελθόντος, σήμερα οι εξ αποκαλύψεως θρησκείες δεν θα είχαν κανένα λόγο ύπαρξης.

Δεν θα είμαι λοιπόν από τους αφελείς εκείνους που περιστοιχιζόμενοι σήμερα από τόση γνώση και εξερευνητικές δυνατότητες, εξακολουθούν να δανείζονται θεολογικές ερμηνείες απ’ τους αγύρτες του παρελθόντος. Τέτοιους θεούς προωθούν χιλιετίες τώρα ανεμπόδιστα (!) τα ελπιδεμπορικά ιερατεία απηρχαιωμένων θρησκειών σκοτώνοντας μεθοδικά κάθε αντίρρηση! Ειδικότερα ένοχοι τέτοιας λυσσαλέας ιστορικής καταδίωξης των αντίπαλων τους είναι τα διάφορα ιερατεία του διπρόσωπου Γιαχβε-Ιησού.

Οι καιροσκόποι Χαλδαίοι μάγοι φαρμακοτρίφτες του παρελθόντος, χρειαζόταν έναν επιθετικό θεό για να καλύψει τις πληγές που σκορπούσαν γύρω τους... έτσι γεννήθηκε ο θεός της μαγγανείας, ο εξαναγκαστής θεός, ο κύριος: «καν’ το να γίνει» ο επονομασθείς Γιαχβέ! Μετά απ’ αυτόν μας προέκυψε η βελτιωμένη εκδοχή του, ο επί σκοπώ παρηγορητής της ανθρωπότητας και μέγας εξορκιστής δαιμόνων (!) Ιησούς-Γιαχβέ.

Στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι θεοί της αρχαιότητας προέρχονταν από μεγαλομανείς ανθρώπους που θεουργούσαν με βάση οράματα και εικόνες που προήλθαν από ψυχότροπες ουσίες. Οι θεοί του παρελθόντος στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι βγαλμένοι μέσα απ' τα παραισθησιογόνα όνειρα των προφητικών βοτάνων. Μη περιμένεις λοιπόν να σε ζηλέψω που με τόση ευκολία κατέθεσες ότι πολυτιμότερο έχεις, την φιλευσέβειά σου, σε αρχαίους αιμοβόρους θεούς κάποιων διεκδικητικών Χαλδαίων βοσκών.

Όσο για το που πιστεύω το αναφέρεις μόνος σου: στην ελεύθερη αμφισβήτηση που είναι ο πραγματικός ευεργέτης της νοημοσύνης μας!

Μου γράφεις:

είδα και το άρθρο σας στο Ιχώρ με την Αγία Μαρκέλλα και μου φάνηκε αστείο σε ορισμένα σημεία από άποψη λογικής αλλά και θεολογικής. Γι αυτό λοιπόν μην περιμένετε να "ψαρώσω" από τις όποιες συγγραφικές σας ικανότητες, τις οποίες θεωρώ αστείες γιατί δεν είναι ΔΙΚΑΙΕΣ. Και αυτός είναι και ο λόγος που ευγενικά σας λέω ότι στο μέλλον θα με βρείτε αντίπαλό σας. Έτσι δεν λέτε στο Ιχώρ; (.."ελεύθερη αμφισβήτηση"). Το άθρο σας θα το αμφισβητήσω ελεύθερα σε λίγο καιρό αν δεν σας πειράζει, διότι καλό είναι να μάθει ο κόσμος πως δεν χρειάζεται κανείς να έχει σπουδάσει ώστε να βρίσκει ΛΟΓΙΚΑ ΣΦΑΛΜΑΤΑ σε εκείνον που νομίζει ότι βρήκε σφάλματα σε θεόπνευστα βιβλία.....μερικά σχόλια βιαστικά περί αυτού στο τέλος.

Δεν μπορώ να δώ τι χιουμοριστικό εντόπισες στο καθ' όλα αισχρό σεξουαλικό μυθιστόρημα κάποιου καλόγερου που υπέφερε από τις επιθέσεις: «μεσημβρινού δαίμονα» και τις σεξουαλικές του φαντασίωσεις τις ονόμασε «βίο της Αγίας Μαρκέλλας». Δεν σου κρύβω μάλιστα ότι θα δεχόμουν με πολύ ενδιαφέρον οποιαδήποτε σοβαρή κριτική πάνω στο θέμα... δεν βλέπω όμως να γράφεις τίποτε (σημαντικό) στην κατεύθυνση αυτή! Σύντομα το άρθρο μου θα είναι στη διάθεση των φίλων του δικτυακού μου τόπου και τους ενθαρρύνω να κατεβάσουν το άρθρο μου αυτό και να το διαβάσουν και να μου γράψουν επιγραμματικά την γνώμη τους.

Για το αν θα σε βρίσκω αντίπαλο μπροστά μου, καλέ μου ανώνυμε μάλλον εσύ θα έπρεπε να ανησυχείς ιδιαίτερα. Στα βιβλία μου και στα άρθρα μου δεν έχω πάψει να προσκαλώ σε δημόσιο διάλογο οποιοδήποτε. Το μόνο που άκουσα σαν απάντηση στις προσκλήσεις μου αυτές, είναι ευλογίες και υπεκφυγές. Έπ' ευκαιρία λοιπόν σε ενημερώνω ότι ισχύει δημόσια πρόσκληση για σένα και τους δασκάλους σου, κάτι που κατ’ επανάληψη έχω απευθύνει προς πάντας... απ' τον πατέρα Μεταλληνό [9] μέχρι τον Αρχιεπίσκοπο για δημόσια συζήτηση πάνω στις καταβολές, την ουσία και την ποιότητα της Χαλδαιο-Εβραϊκής Βίβλου! Δεκαπέντε χρόνια τώρα καταγγέλλω ότι το βιβλίο αυτό καμία σχέση δεν έχει με φιλεύσεβους σκοπούς και φιλόθεους ανθρώπους και δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα πανέξυπνο αλλά και επικίνδυνο συναξάρι συγκαλυμμένης (θεολογημένης) μαγείας.

περΙ δικαΙου και αλΗθειας:

Το τι είναι πραγματικά δίκαιο και τι είναι αληθινό... ας το αφήσουμε καλύτερα για αργότερα! Όσο για το τι είναι ταυτόχρονα δίκαιο και αληθινό... ε αυτό κι αν είναι μια τεραστία συζήτηση που ξεφεύγει πέρα από κάθε γνωστό μου όριο! Θα σου πω μόνο, ότι όλες οι προσπάθειες που έχουν γίνει από καταβολής κόσμου για να οριστούν ταυτόχρονα και να συνλειτουργήσουν οι δυο έννοιες, έχουν γράψει ιστορία για γέλια αλλά και για κλάματα!

Οι καλύτερες των προσπαθειών απομόνωσαν μόνο τμήματα αληθειών και δικαιοσύνης. Σχετική και ανάλογη των καιρών ήταν πάντα η κατανόηση μας γύρω απ' τις μεγάλες αρετές και οι δυο έννοιες που αναφέρεις εφαρμόσθηκαν συμβατικά από διάφορα κοινωνικά συστήματα για να κυλήσει η ανόητη ιστορία μας. Συγκατοικούμε με άπειρους συνδικαιούχους σ’ αυτόν τον πλανήτη και ποτέ δεν συμπεριλάβαμε τα αδιαμφισβήτητα δικαιώματά τους στις 'αλήθειες' μας! Συνήθως ότι είναι αληθινό και δίκαιο για το κοντόφθαλμο ανθρωποκεντρισμό μας... είναι καταστροφικό και δυσβάστακτα άδικο για την πλανητική δικαιοσύνη και αλήθεια. Να μην πω λοιπόν πόσο γελοίο είναι το θεοκρατικό δίκαιο και οι αλήθειες του, που περιφρονούν την πλανητική ζωή απερίφραστα και περιμένουν την μεταθανάτια δικαίωση!

Το μόνο που επιδεικνύεις με το να αναφέρεσαι και στις δυο αυτές έννοιες ως αυτονόητες και αυταπόδεικτες είναι η κολοσσιαία άγνοιά σου πάνω σε φιλοσοφικά θέματα και το πόσο ανυποψίαστος είσαι περί πραγματικού (όχι νομολογημένου) δικαίου και αληθείας. Επαναλαμβάνω, ζούμε ήδη σε προχωρημένη περίοδο (δυνατοτήτων) αναθεώρησης (επαναπροσδιορισμού) αρετών και δικαίου, αλλά η ανθρωπότητα που θρησκειο-κρατείται, περί άλλων τυρβάζει, δεν έχει πάρει είδηση απ’ τις κολοσσιαίες αυτές ευκαιρίες των ποιοτικών αλλαγών που την προσπερνούν! Οι μεγάλες λοιπόν έννοιες καλέ μου φίλε ανώνυμε ασφυκτιούν κάτω απ’ την βαριά ταφόπλακα τους, δηλαδή τους ανάξιους περί αυτών ορισμούς, τόσο τους φιλοσοφικούς και άλλο τόσο τους θρησκευτικούς! Ακόμα και οι ικανότεροι των ανθρώπων δεν τα πάνε καλύτερα, κενόσπουδοι, αρχαιομανείς και δεισιδαίμονες σκαλίζουν με αρχαία καλέμια και γραφίδες την ταφόπλακα της ανθρωπότητας.

***όμως..... Ας δούμε λίγο τα περί συμπάθειας προς τους αρχαιολάτρες

Κακώς που δεν έχετε βρει διέξοδο στις μεταφυσικές! Απορώ δηλαδή πως επιθυμείτε να βρείτε τον Θεό! στην φύση;! ακόμη και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι θεωρούσαν την φύση πλήρη δαιμόνων (ενδιάμεσων οντοτήτων μεταξύ θεού και ανθρώπων) και σίγουρα δεν ήσαν απλά οικολόγοι κατά όπως θέλουν να παρουσιάζονται πολλοί σημερινοί νεοπαγανιστές. Απορώ με αυτούς.(φίλοι σας του Ιχώρ; Γεώργιος Τσαγκρινός "Αγαθοοντότες στην αρχαία Ελλάδα" κ.λ.π.); Ακόμη και ο Θαλής κατά τον Διογένη Λαέρτιο θεωρούσε την φύση πλήρη δαιμόνων. «αρχήν δε των πάντων υδωρ υπεστήσατω, καί τόν κόσμον εμψυχον καί δαιμόνων πλήρη».

Διακρίνω μια ανεπίτρεπτη περιφρόνηση για την φύση στα λεγόμενά σου. Κρίμα γιατί τη 'θεότητα' της Φύσης, όχι μόνο όλοι οι σοφοί της ανθρωπότητας θεωρούσαν δεδομένη, αλλά και σήμερα οι σοβαρότεροι των επιστημόνων, θεωρούν τη βιόσφαιρα του πλανήτη μας ως έναν τεράστιο σύνθετο ζωντανό οργανισμό. «Ολόκληρος ο πλανήτης πάλλεται και σφύζει από οργανωμένη κίνηση ανάλογη ενός αυτόνομου ζωντανού Όντος». Σε τι διαφέρει αυτό από την αρχαιοελληνική άποψη «ο κόσμος έμψυχος και δαιμόνων πλήρης»; Εκτός αν μέσα στην τόση σου άγνοια, θεωρείς του ελληνικούς 'δαίμονες' (δυνάμεις), ίδιους με τους μεταφυσικούς Χαλδαίους μπαμπούλες.

Ας κάνουμε λοιπόν και λίγο μάθημα: «Δαίμων: εκ του δαίω, το μανθάνω εξ ου και δαίμων, ή δαήμων. Από το δαίω, το γινώσκω, γίνεται δαίμων, ο επιστάμενος και γινώσκων. Δαιμόνιος: μακάριος, ή θαυμαστός»! Μέγα ετυμολογικό 251.17. Οι ελληνικοί 'δαίμονες' λοιπόν όπως και οι θεοί τους, ήταν οι κατά τομείς γνώσεις! Άρα: «έμψυχος ο κόσμος και πλήρης γνώσεων»!!! Κατάλαβες τι διέστρεψε ο Χριστιανισμός καλέ μου Ανώνυμε;!

Βέβαια η ελληνική γλώσσα, το πληρέστερο εκφραστικό μέσον της ανθρώπινης ιστορίας, είχε και τους απαραίτητους διαχωρισμούς του κακοδαίμονος για την φαυλότητα και του αγαθοδαίμονος για την σοφία!

Οι Έλληνες λοιπόν ήταν σε θρησκευτική βάση οικολόγοι (!) τα παραπάνω που εσύ μες την άγνοια σου μου καταγγέλλεις το αποδεικνύουν περίτρανα! Προσοχή η άγνοια τουλάχιστον θεραπεύεται, η λαθεμένη πίστη όμως είναι συχνά μοιραία!

Για την οικολογική σκέψη των Ελλήνων σε παραπέμπω στο άρθρο μου: «Δεισιδαιμονία ή αιτιότητα ο πόλεμος συνεχίζεται». Σε λίγο θα μπορείς να το κατεβάσεις από την ιστοσελίδα μου. Για το τι πιστεύω για τους αρχαιόθρησκους σε παραπέμπω στο συλλογικό βιβλίο: «Αναβίωση της αρχαιοελληνικής θρησκείας» εκδόσεις Αρχέτυπο, όπου αναφέρω εκτεταμένα τις θέσεις μου!

Η ελληνική αρχαιότητα είναι εξαιρετικά περίπλοκη και πολυδιάστατη και κάθε μέρα μαθαίνουμε νέα στοιχεία γι’ αυτήν. Ποτέ δεν θα αναλάβω ρόλο συνολικού απολογητή των αρχαίων. Μέσα στην ελευθερία τους οι άνθρωποι εκείνοι γέννησαν αναγνωρισμένα τον μεγαλύτερο και πλέον πολυδύναμο πολιτισμό της ανθρώπινης ιστορίας. Γνώριζαν ότι με την ελευθέρια της σκέψης μπορείς να ανακαλύψεις το αναπάντεχο, έτσι ένα μεγάλο ποσοστό των διατυπώσεών τους ήταν εν γνώσει τους επισφαλές. Πάνω στις τολμηρές όμως αυτές διατυπώσεις και στην απέραντη πολυγνωμία και στις αναρίθμητες αποτυχίες τους οι Έλληνες θεμελίωσαν τους μηχανισμούς του λογικού έλεγχου και της βελτίωσης!

Θαυμάζω την αρχαιότητα, όχι επειδή θεωρώ θέσφατο ότι ελέχθη σ' αυτήν, κάθε άλλο... αλλά για τους μηχανισμούς που ανακάλυψε της αναζήτησης και του αποκλεισμού λαθών! Για το θάρρος της πολυγνωμίας και την υγεία των επαναδιατυπώσεων! Την ανακάλυψη των σωτήριων επιστημών! Το απίστευτο βάθος και την πολυχρωμία του Ελληνικού πνευματικού ορίζοντα. Την λατρεία της αμφισβήτησης και της βασανιστικής εκλογίκευσης των πάντων! Οι αλήθειες δεν διατυπώθηκαν οριστικά στην αρχαία Ελλάδα, αλλά εκεί γεννήθηκε το πάθος της αέναης επαναδιατύπωσής τους, η λατρεία της τεκμηριωμένης αμφιβολίας και η ευεργεσία των ερωτήσεων.

Σε ένα πράγμα μόνο μέμφομαι τους Έλληνες, ότι δεν επιδόθηκαν πεισματικά στο προαιώνιο παιγνίδι της εξουσίας! Δεν γνωρίζω αν και κατά πόσον έχω δίκαιο έπ’ αυτού, αλλά είμαι της γνώμης πως όποιος παράγει αγαθά, πρέπει να έχει και τον τρόπο την δύναμη και την εξουσία να τα διαχειρίζεται και να τα διαφυλάσσει εξ ου και το «χαλεπότερον του κτήσασθαι το φυλάξαι»! Μόνον αυτός που παράγει αγαθά τα πονάει πραγματικά, όχι αυτός που τα σφετερίζεται και τα νεμεται. Η πνευματική παραγωγή των αρχαίων Ελλήνων σήμερα συντηρεί απ' άκρου εις άκρου τις ευνομούμενες κοινωνίες αλλά δυστυχώς χρησιμοποιείται και από τις φαύλες εξουσίες παγκοσμίως!

***Εδώ λοιπόν αγαπητέ μου είναι και το κρίσιμο σημείο....

1. Αν προσπαθούσατε να μας κάνετε όλους πιο λογικούς ας τα βάζετε και με τους αρχαίους προγόνους μας και τις δεισιδαιμονικές δαιμονολατρίες τους

Ποιος σου είπε ότι εγκρίνω τη δεισιδαιμονία από όπου και αν προέρχεται? Μήπως πρέπει να ανοίξεις κανένα βιβλίο μου;

***2. εφόσον όμως εσείς βλέπετε ως "μη λογικό" μόνο τον Χριστιανισμό είναι λογικό να ειπωθεί ότι "κάτι δεν πάει καλά" ήτις σας εκλείπει η δικαιοσύνη. Και λογική άνευ δικαιοσύνης δεν μπορεί να είναι λογική. Είναι παραλογισμός!

Το παρακάτω απόσπασμα είναι από βιβλίο μου:

«Νοημοσύνη υπό το μηδέν:

Δυστυχώς, πέρα απ' τα ατέλειωτα παχιά λόγια, εμείς το ανθρώπινο είδος, παρά το πλεονέκτημα της δήθεν νοημοσύνης, αντιδρούμε συνολικά σαν αναίσχυντοι και μοχθηροί μητροκτόνοι, κάνοντας ότι μπορούμε για να τραυματίσουμε θανάσιμα και να μολύνουμε ανεπανόρθωτα, την σπάνια αυτή τρυφερή πλανητική αγκαλιά, ενώ μας περιβάλει μια συμπαντική αυτοκρατορία θανάτου, ένα δριμύ, κατάξερο, δηλητηριώδες, παγωμένο σύμπαν!

Ναι, ακόμα και πρόχειρα να συγκεφαλαιώσουμε τις ολοφάνερες ιστορικές μας ανοησίες, θα καταλάβουμε ότι όχι μόνο νοήμονες δεν γίναμε ακόμα, αλλά αποτελούμε πλανητικά, την γελοιωδέστερη μορφή ηλιθίων θηλαστικών και αν ποτέ, υπάρξει γαλαξιακή ιστορία, (...!) και σ' αυτήν ακόμα, θα διεκδικούμε επάξια, τον τίτλο του πλέον ηλίθιου θηλαστικού που επιστράτευσε όλα του τα δήθεν ισχυρά πλεονεκτήματα νοημοσύνης και δεξιοτήτων του, για να οργανώσει μεθοδικά την αυτοκαταστροφή του! Ακόμα και οι "σαύρες" (οι δεινόσαυροι) τα κατάφεραν πολύ καλύτερα από μας, απολαμβάνοντας τον ίδιο αυτόν πλανήτη, για περισσότερο από 160 εκ. χρόνια! Οι τεράστιες αυτές σαύρες εξαλείφθησαν, μόνο από εξαιρετικά δυσμενείς και αστάθμητες εξωτερικές συγκυρίες.

Παρά τους στεντόρειους κομπασμούς μας λοιπόν, δεν είμαστε παρά η σκουριά τη γης... η πλανητική παμφάγος άκαρη, που κατατρώει ανεξέλεγκτα τα πάντα! Η δήθεν νοημοσύνη μας, αν κριθεί εκ των αποτελεσμάτων, έχει την απεχθή όψη μιας γιγάντιας πλανητικής ασθένειας, μιας κορυφαίας, σαρωτικής, οικολογικής απειλής, αφού καθώς όλα δείχνουν, τα θετικά της χαρακτηριστικά δεν αναπτύχθηκαν ακόμα και οι προστατευτικοί πραγματικά νοήμονες υποψιασμοί μας, δυστυχώς αδρανούν παγωμένοι, σε συνθήκες... υπό το μηδέν!

Σε αντίθεση λοιπόν με όλα όσα επιθυμούμε και νομίζουμε ότι είμαστε, εμείς, η υποτιθέμενη κορωνίδα των γήινων όντων... υπακούοντας σε μουμιοποιημένες θρησκευτικές, 'ιερές' ασυναρτησίες και παραγγέλματα αρχαίων μαστουρωμένων (από προφητικά φυτά) προφητών, κοιτάμε σαν χαζοί τους ουρανούς της θρησκευτικής μας φαντασιοπληξίας, πριονίζοντας ευχαρίστως και μετά μανίας το κλαδί που μας ενώνει με το μητρικό δένδρο της γης.

Με την βοήθεια της θρησκειοκρατούμενης 'νοημοσύνης' μας, καταφέραμε να αγνοούμε επιδεικτικά τον φιλικό, αδελφικό, μητρικό μας κόσμο και ν’ αναζητούμε με σχιζοφρενική μανία, έναν άλλον, μεταθανάτιο παράδεισο, που σύμφωνα με τις περιγραφές των 'Ιέρων' βιβλίων των θρησκειών, (Βέδα - Κοράνι - Βίβλο κ.λ.π.) δεν είναι τίποτε περισσότερο, από το φανταστικό αντίγραφο, του δικού μας υπέροχου κόσμου... Απο την συμετοχη στο Βιβλιο Αναβιωση της Αρχαιοελληνικης θρησκειας εκδοσεις Αρχέτυπο.

Σου θυμίζει όλο αυτό θρησκευτική απαξίωση μόνο του Χριστιανισμού;

***3, επιπροσθέτως με λύπη σας λέω ότι σας εκλείπει σαφώς και η αλήθεια περί του Θείου Οντως. Διότι το Θειο Ον δεν το βρίσκουμε στην Χίο περιπατώντας στα ακρογιάλια ψάχνοτας για λογικά σφάλματα στην ανθρώπινη αναζήτηση για ανακούφιση...

Πολύ καλά το θειο Ον δεν το βρίσκουμε στις ακρογιαλιές τις Χίου. Στις σελίδες της Άγιας Γραφής όμως; Να λοιπόν μια βιβλική ιστορία άξια του βιβλικού θεού, που μου περιγράφεις ως αξιοσέβαστου: «και ανέβαινε εκείθεν εις Βαιθήλ ο προφήτης Ελισσαιέ (μεγάλος και τρανός βιβλικός προφήτης) και ενώ αυτός ανέβαινε εν τη οδώ εξήλθον εκ της πόλεως παιδιά μικρά (Ο΄ παιδάρια - μικρά παιδάκια δηλαδή) και ενέπαιζον αυτόν και έλεγον προς αυτόν. Ανέβαινε φαλακρέ ανέβαινε φαλακρέ, ο δε εστράφη εις τα οπίσω και ιδων αυτά, κατηράσθη αυτά εις το όνομα του Κυρίου (μέσα και ο Κύριος δηλαδή... και η αδιανόητη συνέχεια) Και εξήλθον εκ του δάσους δύο άρκτοι και διεσπάραξαν εξ αυτών τεσσαράκοντα δύο παιδιά» Μασ. Β΄ Βασιλ. Β΄23,24 !!!

Τώρα πείτε μου, εγώ τι να γράψω... για το φαλακρό αυτό δίποδο τέρας που την τριχόπτωσή του την πλήρωσαν με τη ζωή τους σαράντα δύο παιδάκια;! Μα είναι δυνατόν..! Μα είναι ποτέ δυνατόν..!

Τι πρέπει να σκεφτούμε για τον απερίγραπτο αυτόν προφήτη, που μπροστά στα 'άγια' μάτια του, οι αρκούδες κατασπάραζαν τα 42 κοκκαλωμένα απ’ τον φόβο τους αθώα παιδάκια και αυτός... ο αθεόφοβος, ο γαϊδουρόψυχος προφήτης... όλη αυτήν την ώρα, (γιατί ακόμα και κάτω από ιδανικές για τις αρκούδες συνθήκες το ξεκοίλιασμα τόσων παιδιών θα πήρε κάμποση ώρα) δεν συγκινήθηκε (ο βλαμμένος, ο αναίσθητος, ο ψυχασθενής) να παρακαλέσει τον παιδοκτόνο θεό του, να περιορίσει το πικρότατο αυτό αντίτιμο της προσβεβλημένης... φαλάκρας του!

Είναι αυτός άγιος άνθρωπος του θεού; ή φορέας της εγωϊστικότερης και δολοφονικότερης φιλαρέσκειας όλων των εποχών; Τελικά... μιλάμε για την πιο ακριβοπληρωμένη φαλάκρα σε ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία! Μάλιστα με την άνετη, άμεση σύμπραξη του βιβλικού θεού! Η ιερότερη φαλάκρα όλων των εποχών στοίχισε 42 παιδικές ζωούλες. Ε...! μήπως κάπου... το παρατραβάτε...

Ε, όχι! Φτάνει πια. Είναι ασήκωτη στο σύνολό της όλη αυτή η βιβλική αθλιότητα. Δεν πρέπει κάπου να υπάρχει ένα όριο και στην ευπιστία; Έτσι λοιπόν... απ’ αυτό το τόσο 'ιερό' βιβλίο θέλετε να διδάξουμε τα 10-χρονα παιδιά μας; Προσωπικά μπορείτε να υπερασπίζεστε το δικαίωμά σας να κυλιέστε σ’ αυτές τις αθλιότητες, αλλά είναι ντροπή να τις προσφέρετε σε μικρά παιδάκια με τόση επισημότητα!

***συνεχίζουμε λοιπόν: Αν δεν πιστεύετε σε μεταφυσικό Θεό και είστε άθεος τότε κακώς εξηγείτε τα γεγονότα της Βίβλου διότι πολύ απλώς δεν θα βρείτε άκρη. Έχω ακούσε ότι στην τηλεόραση αν δεν απατώμαι "εξηγήσατε" το Αγιο Φως με φυσικά μέσα (εύλεκτα υλικά και άλλα κόλπα όπως και την καιγόμενη βάτο).

Η πεποίθησή σας ότι πρέπει να πιστεύετε σε κάτι για να μπορείτε να το εξηγήσετε σωστά είναι αφοπλιστική. Η πίστη σε οτιδήποτε προϋποθέτει την a priori αποδοχή του. Η βάση για την ορθή κατανόηση οποιουδήποτε κειμένου είναι η αμφισβήτηση και η κριτική ανάλυση, ιδιαίτερα για τα 'ιερά' σας κείμενα που όντως περιέχουν 'άλλα κόλπα'…

***ΚΑλό θα ήταν αν δηλώνετε επιστήμονας και λογικός (όπως πήγατε στον Χίο και "αναλύσατε") να μεταβήτε στο Πανάγιο Τάφο την ημέρα της Αναστάσεως διότι μόνο έτσι θα εξασφαλήσετε επιστημονική αξιοπιστία σε αυτά που υποστηρίζετε Δεν είναι δυνατό να ομιλείτε υποθετικά κι εξ αποστάσεως χρονικής ή τοπικής για γεγονότα που δεν γνωρίζετε και να θεωρείτε τον εαυτό σας, "διεξοδιστή" της "φυσικής". Προσωπικά αυτό που υποστηρίζετε είναι τόσο παράλογο όσο και το να μπορείτε να ταξιδέψετε στον χρόνο και να δείτε ιδίοις όμμασοι την φλεγόμενη βάτο!.Και πρώτα από όλα, χωρίς κανένα ταξίδι στον χρόνο, θα σας ήταν ευκολότερο να κάνατε ένα ταξίδι στον χώρο και να μεταβαίνατε στους Αγιους τόπους και να εξετάσετε το Αγιο Φως. ΜΟΝΟ έτσι θα έχετε επιστημονική εγκυρότητα ειδεμή σε άλλη περίπτωση είστε πιο παράλογος και πιο αφύσικος και πιο ΜΑΓΟΣ από αυτούς που κατηγορείται ενώ τα βιβλία σας είναι καθαρή ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ.

Το πατριαρχείο δεν τήρησε την υπόσχεσή του να με φιλοξενήσει και να μου επιτρέψει τον έλεγχο του «θαύματος» παρόλη την δημόσια δέσμευση του εκπροσώπου του… Ποιος ξέρει όμως μπορεί ο αιφνιδιαστικός έλεγχος να αποδειχθεί πιο αποτελεσματικός!

***ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ και ΑΡΠΑΓΕΣ:

εδώ (αρχείο συννημένο htm) θα σας επικολλήσω μια απάντηση προς ειδωλολατρικό κείμενο ενάντια στην ΠΔ. Αν θέλετε περισσότερα μου το ζητάτε:

Για τις δολοφονίες και τις αρπαγές θα αναφερθούμε σε έκταση σε μελλοντικό άρθρο μας. Τώρα σου παραθέτω μόνο την συνταγή της διαχρονικής εξάλειψης των Ελλήνων.

«Ακριβώς έτσι είναι πρέπον, τον εκ της Ελληνικής απάτης (εξαπατημένο) προς της αληθείας να μετακινείτε φως. Δια Μωυσέως που προστάζει τα είδωλα και τους ναούς μαζί να κατακάψετε, ανασκάπτοντας τους βωμούς και κατακόβοντας τα άλση, ώστε καμιάς δικής τους βδελυρότητας να μην απομείνει λείψανο, κερδίζοντας έτσι μερίδιο στην δόξα». Κύριλλος επίσκοπος Αλεξανδρείας -Ο φονιάς της Υπατίας!!! Αυτά για τον θεό της Παλαιάς Διαθήκης.

Και συνεχίζει ο πραγματικός αυτός άγιος, ορίζοντας τον θεό της Καινής Διαθήκης ως θεό ανατροπής, δια των εμπρησμών και των κατεδαφίσεων: «Εμείς δε στις θεϊκές αυτές εντολές (κατακάψτε, ανασκάψτε, κατακόψτε, δαιμονοποιήστε, κυνηγήστε, αφανίστε) εμπιστευόμενοι, δεν θα αμελήσουμε και ούτε θα βραδύνουμε, αλλά με τον θεό της ανατροπής και δια του Μωσαϊκού νόμου που μας παρέδωσε... με χαρά θα κυνηγούμε τους ακάθαρτους δαίμονες. Γιατί ο νόμος (του Μωυσέως) σκιά των μελλόντων είναι... έτσι οι σκιές (αυτές) γεννούν την αλήθεια καθώς προείπε και ο θεσπέσιος Μωϋσής»!!! γ΄ συνοδου κατα νεστοριου - επιστολη κυριλλου προσ ακακιον (1,4,41)

Να πως γεννήθηκε η χριστιανική επιθετικότητα, με δάνεια απ' τις 'σκιές' της Παλαιάς Διαθήκης και τις εντολές του θεσπέσιου Μωϋσή!

***Από κει και έπειτα ο καθείς μπορεί να πάρει και να διαλέξει ορισμένα πράγματα από την Βίβλο. Μερικά για να την κατηγορήσει και μερικά για την εξυμνήσει. Ο καθείς ας αποφασίσει.

Είναι τρελά πράγματα αυτά που λες! Από πότε η ολοσέβαστη Βίβλος, ο λόγος του παντοκράτορα θεού και τα ιερά λόγια του ύψιστου (κ.λ.π., εσείς τα λέτε αυτά) έγινε καφάσι με σάπια φρούτα προς διαλογή; Ότι η Βίβλος έγινε σούπερ μάρκετ απ’ όπου μπορούμε να διαλέγουμε, να υιοθετήσουμε και να απορρίπτουμε, είναι μια πρόσφατη, εξαιρετικά βολική θεολογική εξέλιξη, διότι κατά καιρούς, κατ' άτομο και κατά περίπτωση, μπορείτε να διαλέγετε ότι σας βολεύει! Αυτό απλά δείχνει τον πανικό σας μπροστά στη στρατιά των θαρραλέων ερωτήσεων που βαδίζει κατά πάνω σας. Όχι φίλε μου, μέχρι να μας ορίσετε συγκεκριμένα πια κομμάτια της Βίβλου απορρίπτονται ως μη θεόπνευστα, χρεώνεστε όλη την Βίβλο ως θεόπνευστη όπως άλλωστε το ισχυριζόταν η χριστιανική θρησκεία ανά τους αιώνες. Το ήξεις αφίξεις πέρασε ανεπιστρεπτί. Παραδείγματος χάριν αυτό το τελευταίο που μου λες: περί εξύμνησης πολύ θα ήθελα να μου το διευκρινήσεις τι εφαρμογή έχει στην Παλαιά Διαθήκη. Αν τελικά δεν βρίσκετε τίποτε χρήσιμο στην Π.Δ. γιατί δεν την διαχωρίζετε απ’ την Χριστιανοσύνη;

***Μόνο να ξέρει ότι όταν αποδέχεται μόνο τις σφαγές δεν μπορεί να την κατηγορεί ως "μυθολογική" γιατί αν μυθολογικά τα θαύματα και μαγικά (όχι του Θεού) τότε μυθολογικές και μαγικές (όχι του Θεού) και οι σφαγές... δεν συμφωνείτε;

Το σφάλμα ενημέρωσης βαραίνει εσένα που δεν άνοιξες ούτε ένα βιβλίο μου και με παιδεύεις κάνοντάς μου υποδείξεις λογικής χωρίς βάση. Είμαι ίσως ο ιδρυτής της 'σχολής' που θέλει ως μυθολογικό μόνο το αφηγηματικό περιτύλιγμα δηλαδή τις αφηγηματικές υπερβολές με 'θεούς' και 'αγγέλους' που δήθεν ευθύνονται για το αποτέλεσμα των θαυμάτων και όχι το αποτέλεσμα, δηλαδή το 'θαύμα', που σχεδόν πάντα είναι ανθρωπίνως ερμηνεύσιμο και μάλιστα με τα μέσα της εποχής του! Βέβαια η συστηματική θεοποίηση δεν δίστασε να ανακαλύψει και κάποια εντελώς φανταστικά θαύματα, αλλά αυτά είναι συγκριτικά ελάχιστα μπροστά στην χειροποίητη και εν πολλοίς αξιοθαύμαστη θαυματοποιία των Χαλδαίων μάγων της Παλαιάς Διαθήκης!

***Να σας πω και ένα άλλο λογικό σφάλμα. Αν η καιόμενη βάτος είναι κόλπο ταχυδακτυλουργίας και πυρίφλευκτων υλικών τότε τι είναι σας παρακαλώ η ίαση ασθενειών ή η διάβαση της ερυθρά θαλασσας; με τι πυρίφλεκτο υλικό επιτυγχάνοντα αυτά τα "κόλπα;" ήτις= ή τα εξηγούμε όλα τα θαύματα με την λογική ή καλύτερα να μην εξηγούμε ΤΙΠΟΤΑ

Μετά από πολύχρονη μελέτη, το συμπέρασμά μας είναι: Οι βιβλικές πληγές είναι πραγματικές (μαγγανείες) και τα θαύματα ίασης δεν είναι παρά η άρση της μαγγανείας και συνεπώς των πληγών. Νοσοποιός και θεραπευτής είναι το ίδιο πρόσωπο! Άρα τα εγκλήματα αληθινά και τα θαύματα κατασκευασμένα. Για λεπτομέρειες διαβάστε το βιβλίο μου «Ο Ένοπλος Δόλος».

Περί καιομένης βάτου παραπέμπω στα βιβλία μου: «ο Ένοπλος Δόλος» και «Θαύμα ή απάτη το 'άγιον' φως της Ιερουσαλήμ». Για την διάβαση της Ερυθράς «το μεγάλο Ψέμα» και «Αβραάμ ο Μάγος» όπου διεξοδικά απομυθοποιώ με άφθονα στοιχεία τα θαύματα αυτά. Καταλάβετέ το... δεν είναι δυνατόν, κάποιοι τεχνολόγοι θαυμάτων του παρελθόντος, να μας έδεσαν ευκαιριακά με εντυπωσιακά 'θαύματα' και εμείς να καθόμαστε ακόμα δεμένοι μετά από χιλιετίες, υπηρετώντας τους δήθεν θεούς που κρύβονται πίσω απ’ τα δήθεν θαύματά τους... αυτό είναι κατάντια!

***Για τις "διαταγές" του Πανάγαθου δείτε ότι σας είπα παραπάνω. Μόνο που και δω σεις ο ίδιος τον λέτε "ηθικό" αυτουργό και όχι δολοφόνο.

Καλέ μου φίλε Ανώνυμε. Προφανώς αναφέρεσαι στις διαταγές βρεφοκτονίας του πανάγαθου Γιαχβε που υπάρχουν στην Βίβλο. Μα είναι πανάγαθος ο Γιαχβέ; Αυτά περί πανάγαθου είναι θεολογική σάλτσα που την χρησιμοποιούσαν αιώνες χωρίς ποτέ να γίνουν γνωστά τα τραγικά πραγματικά εγκλήματα στα οποία εμπλέκεται ο Γιαχβέ. Ποιος πανάγαθος και κουραφέξαλα. Που τον βλέπεις τον πανάγαθο όταν διατάζει: «εξολόθρευσε, μη λυπηθείς, αλλά εξόντωσε άνδρες, γυναίκες και παιδιά, από νήπια έως και θηλάζοντα». Α Σαμουήλ 15.3. Ένα απ’ τα αισχρότερα εγκλήματα της ανθρώπινης ιστορίας είναι η μαζική αυτή βρεφοκτονία κατ' εντολή του βιβλικού πανάγαθου! Η Βίβλος, ενώ κατηγορεί τα έθνη για βαρβαρότητες, δεν διστάζει να καταγράψει την σαφέστατη αλλά και 'θεϊκή' αυτή εντολή βρεφοκτονίας, που παρόμοια της δεν θα βρείτε σε κανένα άλλο βιβλίο θρησκείας! Το κακό βέβαια δεν σταμάτησε εκεί: «κι εσύ Βαβυλώνα θα καταστραφείς! Μακάριος οποίος πιάσει και συντρίψει τα βρέφη (Ο΄νήπια) σου στο βράχο!» (Β.Β.) Ψαλμός (ΡΛΖ΄9) 137.9 ή 136.9.

Μα τι είναι τα μωρά για να τα κοπανάμε στο βράχο; Δεν αισθάνεσαι τίποτε περίεργο, αποκαλώντας αυτόν τον αρχαίο βάρβαρο ασιάτη θεό πανάγαθο; «Λέει ο Κύριος, θα ξεσηκώσω ενάντιον (της Βαβυλώνας) τους Μήδους. Τα τόξα τους θα εξοντώνουν τους έφηβους, δεν θα λυπηθούν τα βρέφη, ούτε τα ανήλικα παιδία τους θ' αφήσουν να γλιτώσουν». Ησαΐας 1317-18.

Απολαύστε πανάγαθους βρυχηθμούς κατά του ίδιου του λαού του, ο οποίος για μένα υπήρξε κατ εξοχήν παθών: «Θα σας κάνω (λαέ Ισραήλ!) ότι δεν έκανα μέχρι τώρα... μέσα στην πόλη οι πατεράδες θα φάνε τα παιδία τους και τα παιδία θα φάνε τους πατεράδες... δεν θα σας σπλαχνιστώ... θα σας εξοντώσω με λοιμό... πείνα... ξίφος... σαν βέλος θα τρυπά τα σωθικά σας η πείνα... θα σας καταστρέψω... θα σας εξαφανίσω... εκτός από την πείνα άγρια θηρία θα στείλω εναντίον σας να θανατώσουν τα παιδιά σας. Οι αρρώστιες και βία θα σας βρουν κι εγώ θα σας καταδιώξω με το ξίφος μου. Εγώ ο Κύριος... θα σας τιμωρήσω... δεν θα σας δείξω έλεος... δεν θα γλιτώσετε... θα πληρώσετε... Να η καταστροφή έρχεται... Το τέλος έρχεται, έρχεται το τέλος. Το τέλος σας φτάνει πλησιάζει. Τώρα είναι η σειρά σας. Ήρθε ο καιρός σας η μέρα πλησιάζει... θα εξαντλήσω ενάντιων σας τον θυμό μου... κι έτσι θα μάθετε ότι εγώ που σας κτυπώ είμαι ο Κύριος» Ιεζεκιήλ 5.9 –7.9. Μπράβο Γιαχβε... Συγχαρητήρια Πανάγαθε... Πέσε πάνω τους Πανάγαθε, ρήμαξε τους, μην αφήσεις τίποτε όρθιο!!! Πανάγαθος... Πανάγαθος... Πανάγαθος! Αυτός είναι θεός!

Ε, αν αυτός δεν είναι ΠΑΝΑΓΑΘΟΣ... τότε... ποιος άλλος μπορεί να είναι;!

Σου θυμίζει καλέ μου άνθρωπε, όλο αυτό και εκατοντάδες αλλά παρόμοια μέσα στην Παλαιά Διαθήκη, κάποιον περίπου ηθικό αυτουργό όπως θέλεις να τον παρουσιάσεις; Και τι είναι ο ηθικός αυτουργός τον οποίον εσύ παρουσιάζεις περίπου σαν απαλλαγμένο ενοχής; δεν είναι ο πραγματικός εισηγητής του κακουργήματος δεν είναι η ψυχή του εγκλήματος; Είναι ο ηθικός αυτουργός απαλλαγμένος από ένοχες;

Ο νομικός μας σύμβουλος μας ενημέρωσε ότι στο δικαστήριο ο ηθικός αυτουργός εξισώνεται με τον φυσικό αυτουργό και τους επιδικάζονται οι ίδιες ποινές, εκτός από την περίπτωση που ο φυσικός αυτουργός έχει μειωμένο καταλογισμό... πράγμα πολύ συνηθισμένο στην ιστορία του θρησκευτικού εγκλήματος. Άλλωστε ο Γιαχβε, κατά δήλωση του... δεν νοιάζεται και πολύ αν είναι και τόσο δίκαιος: «εγώ ο Κύριος ο θεός, έρχομαι εναντίον σου, θα βγάλω το ξίφος μου από την θήκη του και θα εξολοθρεύσω και δικαίους και ασεβείς από τον νότο ως τον βορά». Ιεζεκιήλ 21.9. Πρόκειται για θεολογικό αμόκ!

***Αλλά ακόμη και αν ο Θεός πάρει την ζωή κάποιου είναι σαφώς δικαίωμά του αφού εκείνος έδωσε την ζωή. Η ζωή μας είναι δώρο θεού, ο άνθρωπος όταν δολοφονεί κάποιον σαφώς και είναι δολοφόνος διότι ο ίδιος ο άνθρωπος δεν έδωσε την ζωή σε κανένα. Η ζωή δεν είναι προίόν ανθρώπινο. Ο Θεός όμως εδωσε την ζωή ως αγαθό. Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον Θεό επειδή πήρε την ζωή κάποιου (στέρηση του αγαθού αυτού) [ΠΡΟΣΕΞΤΕ: υποτίθεται μιλάμε για τον Αληθινό Θεό και όχι για το οιονδήποτε που σκοτώνοντας μαρτυρεί ότι πράττει "θέλημα θεού"].

Για να μην παίζουμε με ιδεολογήματα και κυνηγάμε άνεμους φίλε Ανώνυμε το μυστικό βρίσκεται στο τέλος της φράσης σου και είναι απλό. Δεν πρόκειται για αληθινό θεό αυτό κι αν είναι πια ξεκάθαρο! Αν είναι στην 'μοίρα' μας να αφανιστούμε από ένα τιτάνιο κοσμικό χτύπημα τότε αυτός ο ΘΕΟΣ των γαλαξιών ούτε που θα μας ρωτήσει, αλλά ούτε και θα παίξει μαζί μας, όπως παίζει με του φόβους, τις δήθεν ενοχές και τις δήθεν σωτήριες αρετές μας ο 'θεός' της Βίβλου.

Η ανθρώπινη ένοχη και η αθωότητα (ακριβώς όπως και οι αρετές που προανέφερα) είναι έννοιες άκρως συμβατικές! Άνθρωποι τις ορίζουν! Στο διανοητικό χάλι που βρισκόμαστε σήμερα, δεν είμαστε ικανοί ούτε καν για πραγματική ενοχή! Οι άθλιες συνθήκες, τις οποίες συντηρούμε γεννούν στρατιές ανθρώπων με ενοχές, ελαττωματικές αναστολές και ανεξέλεγκτους παρορμητισμούς!

Ζούμε σ’ εναν θερμοκήπιο πνευματικής ανωμαλίας. Χαριστικά το ονομάζω «βρεφονηπιακός σταθμός η γη»! Εγκληματούμε πραγματικά όλοι μας καθημερινά ως προς τις ευκαιρίες που αφήνουμε στο όνομα του κάθε θεού να πάνε χαμένες!

Βαυκαλιζόμαστε θεωρώντας εαυτούς νοήμονες ενώ ουσιαστικά είμαστε ανίκανοι να σηκώσουμε το βάρος της διαχειριστικής αποστολής που μας έλαχε πάνω στον υπέροχο αυτόν πλανήτη! Ανίκανοι και ταλαίπωροι, γλύφομε τις πληγές μας ζητώντας απεγνωσμένα κάποιον θεό να ασχοληθεί σωτηριακά μαζί μας!

***Στο Σατανισμό ή στις αρχαίες ανθρωποθυσίες είχαμε θυσίες ανθρώπων ώστε πράγματι ο δαίμονας που λατρεύονταν να νιώθει ο ίδιος Θεός (εφόσον ,μόνο ο Θεός έχει δικαίωμα ζωής ή θανάτου πάνω σε ανθρώπους και κανείς άλλος)

Νομίζετε πραγματικά ότι η ουσία του ελληνικού πολιτισμού ήταν οι ..ανθρωποθυσίες , οι δαίμονες και οι δεισιδαιμονίες… μήπως αναφέρεστε στην Ιερά Εξέταση του (χριστιανικού) μεσαίωνα?

Η μήπως αναφέρεστε στις μαζικές ανθρωποταφές που έχει τεκμηριώσει η αρχαιολογική έρευνα στην Ουρ της Χαλδαίας, τη γενέτειρα του Αβραάμ?

Θυμηθείτε ότι η πράξη για την οποία δοξάστηκε ο Αβραάμ ήταν η (παραλίγο) ανθρωποθυσία του γιου του... τέλος ο σατανισμός είναι καθαρά ιουδαιοχριστιανική εφεύρεση. Δεν θα επεκταθώ είναι τεράστιο το θέμα.

***Η Αγάπη του Θεού είναι αγάπη μεταξύ μας "Αγαπάτε Αλλήλους ως αδελφούς". Ο Θεός ούτως ή άλλως είναι Αγάπη ο ίδιος γι αυτό και μας χάρισε ως δώρο την ζώη. Ακόμη και αν μας την αφαιρέσει και όντως υπάρχει τότε να είστε σίγουρος ότι και ο ίδιος μπορεί να ανταποδώσει μετά θάνατον (αν αξίζουμε) κατά το χτίσιμο της νέας γης για τους δίκαιους και όχι τους λογικούς.

Αντί για «δίκαιος» δεν γράφεις «πιστός» για να σε καταλαβαίνομε;

Παραπάνω όμως χρησιμοποίησα μια λέξη που δεν ήταν καθόλου τυχαία. Δεν την πρόσεξες, προφανώς επειδή αγνοείς τη σημασία της αλλά και τη θρασύτατη εφαρμογή της αιώνες τώρα πάνω μας από τους κατ' επάγγελμα βαυκαλιστές κι ελπιδοταϊστές μας ιερείς, έτσι σου την εξηγώ: «Βαυκάλημα - βαυκαλίζω: αποκοιμιστικό άσμα προς αποκοίμιση νηπίων. Νανούρισμα, απατηλή υπόσχεση, παραμύθιασμα, απατηλή ελπίδα, αποκοιμίζω άδων μονοτόνως, δι απατηλών υποσχέσεων εμβάλλω απατηλές ελπίδες. Τον αποκοιμίζω, του καλλιεργώ απατηλές ελπίδες με απατηλές υποσχέσεις, τον καθησυχάζω με απατηλούς λόγους τον αφιονίζω, τον ξεγελώ, τον παραπλανώ». Λεξικό Σταματάκου.

«Βαυκισμός: όρχησις. Βαυ το κατακοιμίζειν» Κατεβαυκάλισέ με έλεγαν οι αρχαίοι Κωμωδιογράφοι! «Βαύκαλον μαλακιζόμενον, τρυφερόν. Βαυκόν δε το τρυφερόν». «Ονομάζεται δε έτσι και το κρόταλο και το σείστρο (παιδική κουδουνίστρα) με το οποίο καταβαυκαλίζει η τροφός τα μωρά». Μέγα ετυμολογικό και Ιούλιος Πολυδεύκης Γραμματικός. «Των τροφών τα νανουρίσματα καταβαυκαλήσεις ονομάζονται» Αθηναίος Δειπνοσοφιστών 14.10.17.

Αν μάλιστα νομίζει κανείς ότι οι ελπιδόγλωσσοι ιερείς (αρχαίοι και τωρινοί) αγνοούν το αποτελεσματική σαγήνη του βαυκαλισμού, δεν έχουν παρά να διαβάσουν όσα με εκπληκτική σαφήνεια κατέγραψαν οι προφήτες για το ανίκητο αυτό όπλο αλλοτρίωσης στην βαυκαλιστική Βίβλο τους: «αυτοί είναι ως βρέφη απογαλακτισμένα απεσπασμένα από των μαστών Ε, λοιπόν ναι, με διδασκαλίαν επί διδασκαλίαν, με στίχον επί στίχον, στίχον επί στίχον, ολίγον εδώ, ολίγον εκεί, και με χείλη ψελίζοντα (νανουριστικά) και με άλλην γλώσσα (βαυκαλιστική) θα ομιλεί... αυτή είναι η ανάπαυση με την οποία δύνασθε να αναπαυθείτε, αυτή είναι η άνεση... Και ο λόγος του Κύριου θα είναι προς αυτούς διδασκαλία επί διδασκαλία, διδασκαλία επί διδασκαλία στίχος επί στίχον, στίχον επί στίχον, ολίγον εδώ, ολίγον εκεί, (η επανάληψη είναι βιβλική, νανουριστική και εξηγεί αμέσως και το γιατί!) δια να περιπατήσουν και να προσκόψουν (Ο΄πέσωσιν) προς τα πίσω και να συντριφθούν και να παγιδευτούν και να πιαστούν (Ο΄ αλωθούν)» (Μασ.) Ησαΐας 28. 9-13

Κάποιοι λοιπόν, δεν τους αδικώ, προτιμούν ισοβίως τον θηλασμό, τις κουδουνίστρες, τα παραμυθιάσματα και τον ύπνο ανάμεσα στα ζεστά στήθια της παρα-μάνας εκκλησίας. Τι να κάνουμε όμως υπάρχουν και άλλοι, που καθώς μεγαλώνουν βλέπουν σε όλο αυτό έναν πνευματικό παλιμπαιδισμό. Βεβαίως ποτέ δεν θα λείψουν εκείνοι που παραμένουν πνευματικά ‘νήπια’ και το μόνο που μπορούν και επιθυμούν να κάνουν μέχρι και τα βαθιά τους γεράματα, είναι να βυζαίνουν το γλυκό γάλα των ψευδαισθήσεων! Γέμισαν λοιπόν και οι ιερείς τον κόσμο μας 'στήθια' και κουδουνίστρες, τραγουδιστά ελπιδολόγια και παραμυθιάσματα!

Όσο για τις 'αγάπες' και τα λουλούδια που το περιεχόμενο της ορίζουν ιερείς απ’ την Χαλδαία για να δέσουν τους λαούς στο άρμα των ιστορικών τους επιδιώξεων, σε παρακαλώ να τις προσφέρεις σ' αυτούς που μπορούν ακόμα να μπερδευτούν και όχι σε μένα που γνωρίζω ότι η καθοδηγούμενη αγάπη είναι κηδεμονία!

Η «αγάπη» και οι μεταθανάτιες ανταμοιβές αποδείχθηκαν στην πράξη εξαίρετα εργαλεία υπονόμευσης του πολιτισμού και της επί γη ζωής.

***ΖΗΛΟΤΥΠΙΑ ..εγώ γαρ ειμί Κύριος ο θεός σου, θεός ζηλωτής, αποδιδούς αμαρτίας πατέρων επί τέκνα, έως τρίτης και τετάρτης γενεάς τοις μισούσι με...¨ (Εξ.Κ΄5) η ανταπόδοση της αμαρτίας, γίνεται μέχρι τρίτης και τετάρτης γενεάς, ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΤΟΝ ΜΙΣΟΥΝ, και όχι σε όλους! Όχι σε αθώους. Γιατί αυτοί που τον μισούν, είναι οι υπεύθυνοι όλης της κακής κατάστασης του κόσμου, και συμμέτοχοι της αμαρτίας. Γιατί η ανταπόδοση, γίνεται όπως σαφώς λέει το εδάφιο, ΓΙΑ ΑΜΑΡΤΙΑ. Πού είναι λοιπόν η αδικία; Αρα είναι άδικα και τα δικαστήρια όταν καταδικάζουν τους παρανόμους. Φοβερή "Παγανιστική" λογική!

Αν η απειλή αυτή δεν αφορούσε τα αθώα παιδία των ένοχων γονέων, τότε γιατί αναφέρεται στην Έξοδο 20.5; Για τον απλούστατο λόγο ότι τότε τουλάχιστον το εννοούσε. Αργότερα βέβαια, αιώνες μετά, (Ιεζεκιήλ 18. 1-18) όταν η πνευματική δικτατορία του Γιαχβε είχε πια εδραιώσει την εξουσία των Λευιτών πάνω σε ολόκληρο τον λαό Ισραήλ, έκαναν ότι μπορούσαν να διευκρινίσουν ότι η απίστευτη αυτή αδικία παύει να ισχύει.

Προσοχή όμως: η καταδίκη των μισούντων με αποτελεί εφεύρημα χειρότερο απ’ την καταδίκη τριών αθώων γενεών. Η δικαιοσύνη δεν δικάζει όσους μισούν, αλλά όσους τελικά λόγω αυτού του μίσους εγκληματούν. Δεν καταλαβαίνεις λοιπόν ότι αυτή η ενοχή λόγω πεποιθήσεων είναι η καλύτερη αφορμή μισαλλοδοξίας και θρησκευτικών πόλεμων; Ότι οι θρησκείες ορίζοντας με τον δικό τους τρόπο τα αισθήματα μίσους ή αγάπης μπορούν να κατευθύνουν τους πιστούς και να κατασφάξουν όσους αυτές υποδεικνύουν ως ενόχους μίσους προς τον Κύριο και θεό τους;

Δεν έχεις ακούσει για εγκλήματα πάθους; Ε λοιπόν ανάλογα είναι και τα θρησκευτικά εγκλήματα! Ορίστε και η ξεκάθαρη παρότρυνση του θεού σου σε έγκλημα θρησκευτικής δικαίωσης: «ο δίκαιος θέλει ευφρανθεί όταν ιδεί την εκδίκηση, και τους πόδας αυτού (Ο΄τας χείρας αυτού) θέλει νίψει εν τω αίματι του ασεβούς (Ο΄ αμαρτωλού)» Μασ. Ψαλμοί 58.10 (ή ΝΗ΄10) Ο΄ Ψαλμοί 57.11.

Βλέπεις λοιπόν ότι ο Δαβίδ στους ψαλμούς, επικροτεί απολύτως την αιμοχαρή συμπεριφορά των βιβλικών 'δικαίων'. Το άδικο εξισώνεται εδώ με την ασέβεια και την αμαρτία! Αν λοιπόν ορίσουμε εμείς ποια τα 'σεβάσματα' και ποια τα 'αμαρτήματα' τότε μπορούμε να κάνουμε μπάνιο στο αίμα των ασεβών και των αμαρτωλών με τις ευλογίες του πανάγαθου Γιαχβε ψάλλοντας και δικαίως ευφραινόμενοι!!!

Έτσι με τις ευλογίες του Γιαχβε και με το ίδιο φονικό αίσθημα δικαίωσης υπέρ του θεού τους έριξαν οι Ισραηλίτες 10.000 αθώους από τον γκρεμό: «δέκα χιλιάδας ζώντας ηχμαλώτισαν οι υιοί Ιούδα και έφεραν αυτούς εις το άκρον του κρημνού και κατεκρήμνιζον αυτούς από του άκρου του κρημνού, ώστε πάντες διερράγησαν»! Β΄Χρονικών 25.12.

Πρέπει ίσως να γίνω ακόμα πιο δυσάρεστος και να σου θυμίσω πόσο εύκολα αργότερα ο Γιαχβε-Ιησούς αχρήστεψε ακόμα και τα αυτονόητα δίκαια μεταξύ γονέων και συγγενών λέγοντας: «Ει τις έρχεται προς με και ου μισεί τον πατέρα εαυτού και την μητέρα και την γυναίκα και τα τέκνα και τους αδελφούς και τας αδελφάς έτι τε και την ψυχήν εαυτού ου δύναται είναι μου μαθητής» Λουκάς 14.26.

***Σχετικά με το ότι είναι ζηλιάρης, βεβαίως είναι ζηλιάρης! Όμως πού να το καταλάβουν αυτό οι Παγανιστές!

Με τον όρο 'παγανιστές' αναφέρεσαι σε μένα; Αν όχι, γιατί δεν ρωτάς τους παγανιστές όποιοι κι αν είναι αυτοί, ότι κι αν εννοείς ότι είναι αυτοί; Αν πάλι θέλεις να βρίσεις, κάντο ελευθέρα και μη με μπερδεύεις με ασαφείς όρους! Όσο για το αν είναι ζηλιάρης ο θεός με απασχολεί περισσότερο, το πόσο και υπέρ ποίων είναι ζηλιάρης!

***Ο Θεός, βλέπει την Εκκλησία Του, (τόσο την αρχαία πιστή Ισραηλιτική, όσο και την σύγχρονη Χριστιανική), τρυφερά ως μια σύζυγο. Γι αυτό ανθρωποπαθώς ονομάζει τον εαυτό Του «ζηλιάρη». To τι εννοεί ο Θεός αποκαλώντας έτσι τον εαυτό Του, γίνεται εμφανές, στο εδάφιο Ιερεμίας 3/γ΄ 20: «Όπως η άπιστη γυναίκα απατά, προδίδει και εγκαταλείπει τον σύζυγό της, έτσι απάτησε, πρόδωσε και εγκατέλειψε και εμένα (τον Θεό) ο Ισραηλιτικός λαός».Ομοίως, ενώ οι Ισραηλίτες σε πλήθος εδάφια αναφέρονται ως άπιστη γυναίκα, η Χριστιανική Εκκλησία αναφέρεται ως αγνή και πιστή νύμφη του Χριστού (Αποκάλυψη κα΄ 2, 9). Όπως λέει και ο Θεοδώρητος, «Ο ζήλος λοιπόν, είναι δηλωτικός της αγάπης» του Θεού προς την Εκκλησία. (Θεοδωρήτου Κύρου Απορα, Εις την Έξοδον, Ερώτ. ΛΘ΄ [39] PG 80, 264D-265C). Η απάντηση έχει δοθεί από την αρχαιότητα σε αυτό. Πού να το ξέρετε όμως εσείς;

Να είσαι καλά φίλε Ανώνυμε που μας διαφώτισες! Αυτό που δεν μας λες όμως είναι γιατί ο Γιαχβε είναι επικίνδυνα ερωτευμένος με συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων... ποδοπατώντας τους υπολοίπους … αυτό δεν ταιριάζει ούτε και στον πιο χαμηλών προδιαγραφών θεό!

Δεν σου κρύβω ότι αρχίζω και κουράζομαι, αλλιώς θα σου επισήμαινα πολλά περισσότερα. Για τους αναγνώστες μου όμως που περιμένουν μια αξιοπρεπή απάντηση στα αεράτα θεολογήματά σου, θα παραθέσω σύντομα τον παράξενο θεϊκό έρωτα του Γιαχβέ με δυο πόρνες, την Οολά και την Οολιβά! Απολαύστε θεϊκό ερωτικό λόγο, ήθος και πάθος: «Κάποτε άνθρωπε υπήρχαν δυο αδελφές, οι οποίες ήταν πόρνες απ’ τα νιάτα τους στην Αίγυπτο. Εκεί τους χάιδεψαν για πρώτη φορά τα παρθενικά τους στήθια. Η μεγαλύτερη που ονομαζόταν Οολά ήταν η Σαμάρια και η αδελφή της Οολιβά ήταν η Ιερουσαλήμ. Τις πήρα και τις δυο γυναίκες μου και μου γέννησαν αγόρια και κορίτσια. Αλλά η Οολά ενώ ήταν γυναίκα μου έγινε πόρνη και με πάθος αγάπησε ξανά τους εραστές της... τους αγάπησε όλους με πάθος... πλάγιαζε μαζί τους και της θώπευαν τα στήθη και ασελγούσαν πάνω της. Η αδελφή της Οολιβά αν και τα είδε αυτά έπεσε κι αυτή στην διαφθορά πιο πολύ από εκείνη και επιδόθηκε στις πορνικές πράξεις...

Έτσι σιχάθηκα την Οολιβά, όπως είχα σιχαθεί και την αδελφή της, γιατί συμπεριφέρθηκε όπως τότε που ήταν πόρνη στην Αίγυπτο. Τότε που είχε αγαπήσει με πάθος τους εραστές της, που το γεννητικό τους μόριο (!) ήταν σαν του όνου (γαϊδουρινό! Στους Ο΄ διαβάζουμε: αιδοία ίππων τα αιδοία αυτών) και ο οργασμός τους ήταν σαν των άλογων, (Μασ. η ρεύσις αυτών ρεύσις ίππων! ομολογουμένως... ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες!). Ξανάρχισε την ανηθικότητα (η Οολιβά) όπως τότε που οι Αιγύπτιοι έπαιζαν με τα στήθια της. Γι αυτό Οολιβά θα φέρω από παντού τους εραστές σου εναντίον σου... και θα σου κόψουν την μύτη και τ’ αυτιά θα σε λογχίσουν... θα σου πάρουν τ’ αγόρια και τα κορίτσια σου... και θα σε αφήσουν εντελώς γυμνή... Ακολούθησες τον δρόμο της αδελφή σου και εγώ θα σου δώσω να πιεις το ίδιο μ' αυτήν ποτήρι... ποτήρι γεμάτο τρόμο και φρίκη, θα το πιεις και θα το στραγγίξεις θα ρουφήξεις και τα σπασμένα κομμάτια του κι αυτά θα σου ξεσκίσουν τα στήθη, γιατί εγώ ο Κύριος μίλησα». (Β.Β.) Ιεζεκιήλ 23.1-34

Όλες αυτές οι γελοίες αθυροστομίες, αποτελούν αισχρά ξεσπάσματα αφιονισμένων ιερέων. Πρόκειται σαφώς για αρχαία ηλίθια χυδαιολογήματα. Τα λόγια αυτά... δεν είναι λόγια θυμωμένου εραστή! Πρόκειται για ξεδιάντροπη καθαρά πορνογραφική περιγραφή και κακόγουστο εκχυδαϊσμό που συνδυασμένη με την αδιανόητα σκληρή φαλλοκρατική εκδίκηση, ταιριάζει μάλλον σε σαδιστικό ξέσπασμα εξοργισμένου νταβατζή.

Μου έρχεται στο νου η θαρραλέα εκείνη γυναίκα,η φίλη καθηγήτρια κοινωνιολογίας Μαρία Τζάνη, που κάποτε δικάστηκε (και βέβαια αθωώθηκε) επειδή ούτε λίγο ούτε πολύ, αποκάλεσε την Βίβλο πορνογράφημα! Με τις συγκεκριμένες εικόνες με τα αλογίσια αιδοία και τα γαϊδουρινά μόρια, τις ρεύσεις των άλογων και τα ξεσκισμένα σωθικά... δικαιώνεται νομίζω ο χαρακτηρισμός της στην κυριολεξία.

Συγνώμη αν υπερβάλω, όμως και οι πιο πληγωμένοι εραστές ακόμα κι αν έχουν βαθύτατα ή και θανάσιμα πληγωθεί, δεν φτάνουν σε τέτοια παράλογα άκρα εκδίκησης να θέλουν να ποτίσουν την αγαπημένη τους σπασμένα γυαλιά! Κάτι δεν πάει καλά με τον θεό της Βίβλου, πρέπει να το παραδεχθείς! Όλο αυτό το κατασκότεινο πάθος... δεν σε ενοχλεί που πρέπει να τ' αποδόσεις στον Πανάγαθο θεό σου; Αλήθεια... που βλέπεις τώρα τον Πανάγαθο Ανώνυμε;

Δεν ξέρω εσύ, αλλά εγώ δυσφορώ αφάνταστα! Δεν νομίζεις ότι δεν είναι και πολύ θεϊκά όλα αυτά; Δεν το νιώθεις ότι δεν είναι ιδιαίτερα θεϊκό, να προσκολλάται έτσι παράφορα οποιαδήποτε θεότητα σε μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων! Για το θεό όλοι οι άνθρωποι θα έπρεπε να είναι το ίδιο αξιολύπητοι ή αξιαγάπητοι! Σήμερα γνωρίζουμε ότι οι διαφορές στον χαρακτήρα των ανθρώπων, ορίζονται πολύ πριν ακόμα αυτοί γεννηθούν, από κληρονομικότητα, και στη συνέχεια από την περιρρέουσα παιδεία και τις ιστορικές συγκυρίες, πόλεμους, ειρήνη, ευημερία ή ανέχεια! Που να τα μάθει όμως όλα αυτά στην έρημο ο ασιάτης θεός της Βίβλου;

***Σοβαρά ομιλείτε; υπάρχουν δηλαδή ιδέες και αξίες εθνικής προέλευσης; οι ιδέες του Πλάτωνας μήπως είναι Πλατωνικές για τον ίδιο; ή μήπως ελληνικές; ασφαλώς ο Πλάτων ουδέποτε είδε κάτι έτσι διότι οι ιδέες του είναι αιώνιες και υπεράνω ανθρώπων. Στην Χριστιανική Θεολογία κυριαρχεί η ιδέα της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ αλλά και της ΑΓΑΠΗΣ.

Δεν καταλαβαίνω σε τι αναφέρεσαι. Δεν μίλησα για εθνικότητα ιδεών ποτέ και ούτε είναι ο τομέας του ενδιαφέροντός μου. Αποδέχομαι με την ίδια εκτίμηση ιδέες από οπουδήποτε κι αν προέρχονται. Με την ιστορική χρήση των ιδεών έχω προβληματισμούς. Δεν εκτιμώ τις ιδέες απ' την προέλευσή τους, αλλά από την σαφήνεια και το ποιοτικό περιεχόμενό τους.

Η συγκεκριμένη 'αγάπη' εμφανίστηκε στην Παλαιστίνη από Εβραίους και διαδόθηκε στον κόσμο απ’ αυτούς (Παύλος, Πρώτες Εκκλησίες κ.λ.π.) σαν εργαλείο πνευματικής επιβίωσης κάποιων. Ναι η Χριστιανική Αγάπη είναι δόγμα με συγκεκριμένη σκοπιμότητα και προέλευση. Μη το συγχέεις με φιλοσοφικές θεωρίες που μπορεί κανείς να τις αποδεχθεί, να τις βελτιώσει η να τις απορρίψει ελεύθερα.

Επικαλείσαι με πολύ σιγουριά τις δυο αυτές ιδέες-αρετές υπέρ του Χριστιανισμού! Ο Χριστιανισμός όμως κατά γενική ομολογία δεν άφησε πίσω του ιστορία έστω και υποτυπώδους δικαιοσύνης ή οποιασδήποτε αυτονόητης αγάπης. Όπου κι αν βρέθηκε οι αρετές αυτές υπήρξαν εργαλείο εντυπωσιασμού και αμέσως μετά επεκτατισμού και κατακηδεμόνευσης με το πρόσχημα της σωτηρίας των ψυχών. Από την πανάθλια ιστορία επεκτατισμού κατά των Ελλήνων, έως την επιβολή του χριστιανισμού στην Αμερικανική Ήπειρο, όπου σε εκατό μόνο χρόνια άφησε πίσω της 120 εκατομμύρια αφανισμένους από χριστιανική αγάπη και δικαιοσύνη Ινδιάνους!

και την καλύτερη σας την φύλαξα για το τέλος. Είναι από το περιοδικό ΑΕΡΟΠΟΣ..σκέψου...ούτε χριστιανικό δεν είναι αλλά ξέρει να λέει την αλήθεια (ο Φώτιος διέσωσε όλη την αρχαία γραμματεία και όχι αυτά τα ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΑ που σας έχουν μάθει άλλοι ή και εσείς ο ίδιος δυστηχώς παπαγαλήζετε συμπρασόμενος με παγανιστές)

Αντιπαρέρχομαι τους χαρακτηρισμούς, καθώς είναι σαφές ότι δεν έχεις καμία εικόνα για το μέγεθος και την έκταση της καταστροφής, που επέφεραν οι ομοϊδεάτες σου. Οι τάφοι και οι ρημαγμένες από ηφαίστεια πολιτείες αποδείχθηκαν πιο φιλικοί για την αρχαία γνώση από τον κόσμο που φτιάξατε..

Πρόσφατα ανακαλύφθηκαν σε Αιγυπτιακό τάφο τα τρία έργα της χαμένης τριλογίας του Αισχύλου «Αχιλλϊής» Ο Φώτιός (;-891μ.Χ) δεν είχε καταφέρει να διασώσει ούτε καν τον τίτλο της… Για τον Φώτιο έχω να πω τούτο: ήταν ένας σωματοφύλακας που με τις πλάτες του βασιλιά αναρριχήθηκε στην κορυφή της εκκλησιαστικής ιεραρχίας - από κοσμικός σε επίσκοπο-, σε πέντε μόλις μέρες! Η αυθαιρεσία αυτή των ανατολικών υπέρ του Φωτίου έγινε η αφορμή του εκκλησιαστικού σχίσματος.

Στην υποτιθέμενη μυριόβιβλο του (μύριον θυμίζομε ότι είναι δέκα χιλιάδες) έχει διασώσει περιλήψεις από 380 μόνον έργα, στην συντριπτική τους πλειοψηφία χριστιανικά αφού μόνο τα εξήντα περίπου είναι αρχαιοελληνικά. Από αυτά όσα στο περιεχόμενο τους δεν βρίσκουν σύμφωνο τον λογοκριτή των ελληνικών βιβλίων Φώτιο, περιέργως χάνονται! Ο Φώτιος υπήρξε μέγας ανθέλληνας και όχι φιλέλλην. Οι δηλώσεις του: «Ω της Ελλήνων ανιάτου φρενοβλάβειας». Φώτιος Βιβλιοθήκη 276.513a.14. «Οι Έλληνες τελετάς ετέλουν... θύοντες (θυσιάζοντας) τε άνδρας και παίδας και γυναίκας και τοις σπλάγχνοις αυτών μαντευόμενοι». Φώτιος Βιβλ. 258.483b.26. μιλούν από μόνες των.

***Σε χριστιανικό βιβλίο βρέθηκε (από κάτω) πρόσφατα χειρόγραφο με γραπτά του Αρχιμήδη που μιλούσε για το Απειρο !!!!και όχι σε Αραβες. Αυτό δεν το βλέπετε;

Είναι δυνατόν να επικαλείσαι το γεγονός της επιβεβαιωμένης καταστροφής του ασύλληπτου αξίας αυτού χειρόγραφου απ’ τα χέρια καλόγερου και να μιλάς για διάσωση; Δεν καταλαβαίνεις καν τι λες! Οι Καλόγεροι φίλε μου έξυσαν πάνω απ’ την επιφάνεια του δέρματος (περγαμηνής) την πραγματεία του μεγαλύτερου μαθηματικού όλων των εποχών για να γράψουν πάνω της θρησκευτικά νιαουρίσματα. Κατάλαβες τι έγινε; Έξυσαν, αφάνισαν, μετέτρεψαν το γραπτό του Αρχιμήδη σε τριμμένο δέρμα σε... πιτυρίδα... καταλαβαίνεις! Μη μου μιλάς λοιπόν για διάσωση! Την αναπάντεχη διάσωση λίγων τέτοιων ελληνικών χειρόγραφων πέτυχαν οι σημερινές επιστημονικές εργαστηριακές αναλύσεις που κατάφεραν στο βάθος της δερμάτινης επιφάνειας, να εντοπίσουν όσα ίχνη μελάνης απέμειναν απ’ τις αρχικές ελληνικές εγγραφές γιατί δεν κατάφερε να τις ξεσκίσει τελείως το καλογερικό ξυράφι! Χιλιάδες παλίμψηστα αποδείχθηκε μέχρι στιγμής αδύνατον να ανασυσταθούν.

Αυτοί οι ζαλισμένοι απ' τα λιβάνια και την ελπιδολαγνεία καλόγεροι, αφού τεμπελιάζαν στα σκοτεινά κελιά τους, και δεν άντεχαν πια την αγαμία τους και τους τρέλαινε η επίσκεψη του μεσημβρινού δαίμονα και αφού χόρταιναν το φάντασμα της λαχταριστής ονοσκελούς, [10]... άπλωναν το βέβηλο χέρι τους, άρπαζαν μια απ’ τις ελληνικές περγαμηνές που σάπιζαν στις αποθήκες τους κι άρχιζαν να 'ξύνουν' ότι εύρισκαν μπροστά τους!

Οι περγαμηνές, όσες γλίτωσαν απ’ την φωτιά, κλεμμένες απ' τις κατεδαφισμένες (όπως της Αλεξάνδρειας) βιβλιοθήκες των Ελλήνων, είχαν αποθηκευτεί στα μοναστήρια μόνο επειδή στα μάτια των πλιατσικολόγων καλόγερων, ήταν σωστά κατεργασμένες, δυσεύρετες και πανάκριβες επιφάνειες γραφής. Όταν τους χτυπούσε η μοναχική ανία και άρχιζαν να βλέπουν αγγελούδια και διαβολάκια να χορεύουν γύρω απ’ το γεμάτο έξαψη κεφάλι τους, άρπαζαν έναν κύλινδρο με Αριστοτέλη ή Επίκουρο τον ξέσκιζαν στο ιερό αφανιστικό ξύσιμο και γεμάτοι ικανοποίηση έγραφαν πάνω του διάφορους ξορκισμούς των πόθων και των φόβων τους! Έξυναν την ανεκτίμητη ελληνική εργασία τον καρπό του λαμπρότερου πολιτισμού όλων των εποχών και έγραφαν επάνω τους τα καλογερίστικα ξόρκια τους! Καταλαβαίνεις πως διέσωσαν την ελληνική γνώση;

Στο χειρόγραφο που μου έστειλες η πραγματεία του Αρχιμήδη περί απειροστικού λογισμού που χρειάστηκε 20 αιώνες για να επαναδιατυπωθεί, διασώζεται κάτω απ’ τα 'ξυραφίσματα' των καλόγερων! Χριστιανοί έγραψαν πάνω απ’ το μαθηματικό μεγαλείο του Αρχιμήδη παλαιοδιαθηκικες βλακείες... και εσύ τολμάς να το παρουσιάζεις σαν διασωστικό επιχείρημα; Έχεις χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα! Σου συμβαίνει αυτό μόνο με ότι αφορά την Ελλάδα, ή έχεις γενικότερο πρόβλημα;

Και μόνο μ' αυτό σου το επιχείρημα, καταδεικνύεται το επίπεδο της αξιοθρήνητης επιχειρηματολογίας σου. Σκληρή καταδίκη περιμένει την παράταξη σου απ’ την αμείλικτη επανεκτίμηση της ιστορίας!

Άραγε πόσα μικρότερα η μεγαλύτερα μαθηματικά και επιστημονικά έργα χάθηκαν με τον ίδιο τρόπο; Αλλά ξέχασα, την φαντασία σας την χρησιμοποιείτε μόνον για να επικαλείστε θεούς, αμαρτίες και δαίμονες και όχι για να συνειδητοποιήσετε το κακό που έχετε διαπράξει στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της ανθρωπότητας.

Καλέ μου κύριε ανώνυμε όταν θα βρεις το θάρρος της επώνυμης γνώμης τα ξανάλεμε. Εις το εξής θα απαντώ μόνο σε επώνυμες επιστολές και αυστηρά και μόνο πάνω σε θέματα που έχω αναπτύξει εκτενώς στα βιβλία μου και όχι σε πνευματικές ανησυχίες και ιδεολογήματα επί παντός χριστιανικού επιστητού.

30 Νοεμβρίου 2003

--------------------------------------------------------------------------------

'' Ο θάνατος τυγχάνει ων, ως εμοί δοκεί, ουδέν άλλο ή δυοίν πραγμάτοιν διάλυσις, της ψυχής και του σώματος απ’ αλλήλου. ''

ΠΛΑΤΩΝΑ (Γοργίας, 524Β)

Ο θάνατος δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ο διαχωρισμός δύο πραγμάτων, του ενός απ’ το άλλο, δηλαδή της ψυχής απ’ το σώμα.

'' Επιόντος άρα θανάτου επί τον άνθρωπον, το μεν θνητόν, ως έοικεν, αυτού αποθνήσκει, το δ’ αθάνατον, σώον και αδιάφθορον, οίχεται απιόν. ''

ΠΛΑΤΩΝΑ (Φαίδων, 10Ε)

`Οταν επέρχεται ο θάνατος στον άνθρωπο, το μεν θνητό μέρος αυτού, καθώς φαίνεται, πεθαίνει, το δε αθάνατο, η ψυχή, σηκώνεται και φεύγει σώο και άφθαρτο.

'' Η καλόν εκ μακάρων μυστήριον, ου μόνον είναι τον θάνατον θνητοίς ου κακόν, αλλ’ αγαθόν. ''

Επιτάφιο επίγραμμα ιεροφάντη (Εφημερίδα Αρχαιολόγων 1883,σελ.81)

Ωραία πραγματικά απόκρυφη διδασκαλία μας δόθηκε απ’ τους θεούς, ότι δηλαδή ο θάνατος, όχι μόνο δεν είναι κακό (επιζήμιο) για τους ανθρώπους, αλλ’ αντίθετα είναι ωφέλιμο πράγμα.

'' `Εξω του κόσμου το αποθανόν ου πίπτει. ''

ΜΑΡΚΟΥ ΑΥΡΗΛΙΟΥ(Τα εις Εαυτόν Η,ιη)

Ο, τι πεθαίνει δε χάνεται, αλλά μένει μέσα στη φύση.

'' Ουδέν έφη τον θάνατον διαφέρειν του ζην. ''

ΘΑΛΗ (Διογ.Λαερτ.Βιοι Φιλοσ.Ι,35)

Τίποτα δε διαφέρει ο θάνατος απ’ τη ζωή.

'' Θάνατος τότ’ έσσεται οπότε κεν δη Μοίραι επικλώσωσι. ''

ΚΑΛΛΙΝΟΥ(Ανθολ.Στοβαίου ΝΑ,19)

Ο θάνατος τότε θα έλθει, όποτε οι Μοίρες ορίσουν.

'' Ύπνο και θανάτω διδυμάοσιν . ''

ΟΜΗΡΟΥ(Ιλιάς,Π,672)

Ο ύπνος και ο θάνατος είναι δίδυμα αδέλφια.

'' Κοινωνία γαρ ψυχή και σώματι διαλύσεως ουκ έστιν η κρείττον. ''

ΠΛΑΤΩΝΑ(Νόμοι,828D).

Η ένωση της ψυχής με το σώμα δεν είναι με κανένα τρόπο ανώτερη απ’ το χωρισμό τους.
(`Oπως είναι η γέννηση, έτσι είναι και ο θάνατος).

'' `Οστις δε θνητών θάνατον ορρωδεί λίαν,
μωρός πέφυκε· τη τύχη μέλει τάδε·
όταν δ’ ο καιρός του θανείν ελθών τύχη,
ουδ’ αν προς αυλάς Ζηνός εκφύγει μολών. ''

ΣΟΦΟΚΛΗ(Ανθολ.Στοβ.ΡΙΗ,12)

`Οποιος απ’ τους ανθρώπους φοβάται πολύ το θάνατο, γεννήθηκε μωρός. Η έννοια του θανάτου, ανήκει στη Μοίρα. `Οταν έλθει ο καιρός, ακόμα και στ’ ανάκτορα του Δία αν καταφύγεις, είναι αδύνατο να τον αποφύγεις.

'' `Εξεστι γαρ την Αναξαγόρου διάθεσιν, αφ’ ης επί τη τελευτή του παιδός ανεφώνησεν, "`Ηδειν θνητόν γεννήσας". ''

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ(Ηθικά,474D).

Πρέπει ν’ ακολουθήσουμε την άποψη του Αναξαγόρα, εξ’ αιτίας της οποίας αναφώνησε, όταν πέθανε το παιδί του: "`Ηξερα ότι γέννησα θνητό".

'' Πενθείν δε μετρίως τους προσήκοντας φίλους, ου γαρ τεθνάσιν, αλλά την αυτήν οδόν, ην πάσιν ελθείν έστ’ αναγκαίως έχον, προεληλύθασιν. ''

ΑΝΤΙΦΑΝΗ(Ανθολ.Στοβ.ΡΚΔ,27).

Πένθησε με μέτρο τους γνωστούς σου. Γιατί δεν έχουν πεθάνει, αλλά τον ίδιο δρόμο που όλοι αναγκαστικά θα περάσουμε, αυτοί τον πήραν πρώτοι.

'' Αυτό μεν το αποθνήσκειν ουδείς φοβείται, όστις μη παντάπασιν αλόγιστός τε και άνανδρος εστί, το δε αδικείν φοβείται. πολλών γαρ αδικημάτων γέμοντα την ψυχήν εις `Αιδου αφικέσθαι πάντων έσχατον κακών εστίν. ''

ΠΛΑΤΩΝΑ(Γοργίας,522Ε).

Το θάνατο κανένας δε πρέπει να φοβάται, εκτός αν είναι εντελώς ανόητος και δειλός. Την αδικία όμως πρέπει να φοβάται. Γιατί, αν η ψυχή φτάσει στον `Αδη με το βάρος των χειροτέρων αδικημάτων, θα είναι γι’ αυτήν η μεγαλύτερη απ’ όλες τις συμφορές.

'' Ταράσσει τους ανθρώπους ου τα πράγματα, αλλά τα περί των πραγμάτων δόγματα, οίον ο θάνατος ουδέν δεινόν, επεί Σωκράτη αν εφαίνετο· αλλά το δόγμα το περί του θανάτου διότι δεινόν, εκείνο το δεινόν έστιν. ''

ΕΠΙΚΤΗΤΟΥ(Εγχειρίδιο,V).

Τους ανθρώπους ταράζουν όχι οι καταστάσεις που περνούν, αλλά οι ιδέες που έχουν γι' αυτές. Ο θάνατος δεν είναι κάτι φοβερό, γιατί τότε θα ήταν και για το Σωκράτη. Το θάνατο τον κάνει φοβερό η ιδέα ότι είναι φοβερός.

'' Μηδέποτε επί μηδενός είπεις ότι "Απώλεσα αυτό", αλλ’ ότι "Απέδωκα". Το παιδίον απέθανεν; απεδόθη. Η γυνή απέθανεν; απεδόθη. Το χωρίον αφηρέθην; Ουκούν και τούτο απεδόθη... μέχρι δ’ αν διδώ ως αλλοτρίου αυτού επιμελού, ως του πανδοχείου οι παριόντες. ''

ΕΠΙΚΤΗΤΟΥ(Εγχειρίδιο,ΧΙ).

Να μη πεις για οποιοδήποτε πράγμα ότι το "έχασα", αλλά ότι, το "απέδωσα". Πέθανε το παιδί σου; Απεδόθη. Πέθανε η γυναίκα σου; Απεδόθη. Σου κλέψανε τη περιουσία σου; Μα κι’ αυτή απεδόθη. Όσο σου δίνεται να το έχεις, φρόντιζέ το, ως κάτι ξένο, όπως οι περαστικοί το ξενοδοχείο.

ΠΟΡΟΜΟΙΟΝ ΤΙ ΓΕΓΟΝΕΝ ΚΑΙ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΕΦ ΟΣΟΝ
ΑΥΤΟΙ ΕΧΟΥΣΙΝ ΤΟ 70% ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΛΑΟΣ ΤΑ ΑΓΟΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΙΒΛΟΝ....
ΑΙΣΧΟΣ,ΜΑΓΙΣΤΗ ΑΔΙΚΙΑ.
εΙΠΕΝ ΤΙΣ ΤΩΝ ΙΘΑΓΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΣΠΡΙΑΣ.
ΑΛΛΑ ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΚΑΙ ΕΤΕΡΑ ΠΟΙΟΥΣΙΝ.
ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ΠΑΝΤΑΠΑΣΙΝ ΕΙΣΙΝ ΟΙ ΑΝΤΙΠΡΩΣΩΠΟΙ ΤΗΣ ΕΓΓΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗΣ.
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΙΟΥΣ ΕΧΟΘΣΙΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ;
ΤΟΝ ΑΠΑΤΕΩΝΑΝ ΙΑΚΩΒ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΠΑΤΕΩΝΑΝ ΣΑΟΥΛ
ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΟΜΟΙΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ.
ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗΝ ΗΘΙΚΗΝ,ΛΑΒΕΤΕ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ ΠΡΟΤΟΠΛΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΟΤ ΚΑΙ ΠΛΕΙΣΤΟΥΣ ΑΛΟΥΣ ΟΙΟΝ Ο ΔΑΒΙΔ ΚΟΚ.
ΕΧΟΘΣΙΝ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΑΥΘΑΔΕΙΑΝ ΚΑΙ ΚΡΙΝΟΥΣΙΝ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΤΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΝΕΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ.

Το 727 οι Κρητικοί όχι μόνον συμμετέχουν μαζί με όλους τους Έλληνες στην Μεγάλη Επανάσταση κατά των βυζαντινών, αλλά επιπλέον ετοιμάζουν πανστρατιά και επιτίθενται κατά της Κωνσταντινουπόλεως για να εκθρονίσουν(!!!) τον αυτοκράτορα Λέοντα Γ’ τον Ίσαυρο.

Αρχηγό τους είχαν έναν Κρητικό ονόματι Κοσμά, ο οποίος ήταν μεγαλοπρεπής, ωραίος και γενναίος. Και παραλίγο να κατάφερναν να κυριαρχήσουν σε όλη την Μεσόγειο, όπως αναφέρει στην «Ιστορία των Σφακίων» ο ηγούμενος Γρηγόριος Παπαδοπετράκης.

Όμως οι λογαριασμοί βυζαντινών και Κρητικών παρέμεναν από αιώνες ανοικτοί και δεν έκλεισαν ποτέ. Ο Αλέξιος Κομνηνός, δια του υιού του Ισαακίου, το 1192, στέλνει απειλητική επιστολή προς το νησί της Κρήτης. Απειλούσε ότι αν δεν υποταχθούν στο βυζάντιο οι Κρητικοί, θα εξολοθρεύσει όλους τους άνδρες, τις γυναίκες και τα παιδιά, όπως έπραξαν στο παρελθόν, έγραφε η επιστολή, ο Βελισσάριος, ο Ιουστινιανός, ο Νικηφόρος Φωκάς και ο Βάρδας ο θαλασσινός.

Οι βυζαντινοί είχαν υποστεί αναρίθμητες ήττες από τους Κρητικούς, που ήταν πολύ γενναίοι μαχητές και θεοσεβείς. Οι Κρητικοί ουδέποτε πρόδωσαν τους Πατρώους Θεούς και τα Πάτρια ειωθότα. Το παράδειγμά τους έδινε θάρρος στους άλλους Έλληνες να διατηρήσουν τον Ελληνισμό τους και την Πατρώα Ελληνική Θρησκεία. Γι’ αυτό ήθελαν να τους αφανίσουν οι βυζαντινοί κατακτητές.

Οι μνήμες από την τελευταία ήττα, ήταν ακόμη νωπές. Το 949 ο βυζαντινός αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος Ζ’ υπέστη πανωλεθρία από τους γενναίους Κρητικούς καθώς όλο το βυζαντινό στράτευμα που έστειλε για να κατακτήσει το ηρωικό Νησί κατεσφάγη, όπως μας πληροφορεί ο Λέων Διάκονος.

Τα Κρητικά πλοία περήφανα έπλεαν στην Μεσόγειο αψηφώντας τον βυζαντινό στόλο. Και όποτε είχαν ευκαιρία έκαναν τολμηρές επιδρομές και κατέστρεφαν ολοσχερώς τον βυζαντινό στόλο. Ο Λέων Διάκονος γράφει για την «των Κρητών δυναστείαν, τραχηλιώσαν και κατά Ρωμαίων φονικόν πνέουσαν». Δηλαδή έσπερναν τον θάνατο στους βυζαντινούς οι σκληροτράχηλοι Κρητικοί, γράφει ο Λέων Διάκονος στην Ιστορία του.

Οι Κρητικοί ήταν ακατάβλητοι κυρίως για δύο λόγους, γράφει ο Συνεχιστής του Θεοφάνους: Πρώτον διότι είχαν διατηρήσει αλώβητο το Ελληνικό Ιερατείο τους, το οποίο προΐστατο στους Απελευθερωτικούς Αγώνες, και δεύτερον διότι ήταν φοβεροί έμποροι, κάτι που τους προσπόριζε τα αναγκαία χρήματα για τους πολέμους κατά των βυζαντινών.

Το μίσος των βυζαντινών κατά των Ελλήνων της Κρήτης αποτυπώνεται ανάγλυφα από τον παρακοιμώμενο Ιωσήφ Βρίγγα ο οποίος προσπαθεί να διεγείρει το βυζαντινό συμβούλιο κατά των Κρητικών. Ο Συνεχιστής του Θεοφάνους καταγράφει τα λόγια του Ιωσήφ: «Είναι τόσα τα δεινά που υπέστησαν οι Ρωμαίοι από τους αρνητές του Χριστού, σφαγές και καταστροφές εκκλησιών και αρπαγές περιουσιών και αιχμαλωσίες. Πρέπει να αγωνισθούμε υπέρ των Χριστιανών και να μην δειλιάσουμε από την απόσταση της θαλάσσης ούτε από τις φήμες».

Πράγματι οι γενναίοι Κρητικοί απελευθέρωναν τα παράλια της Ιωνίας από τους βυζαντινούς κατακτητές και κατέστρεφαν χριστιανικές εκκλησίες και έπιαναν χριστιανούς αιχμαλώτους για να τους ανταλλάξουν με Έλληνες.

Το 960 ο βυζαντινός αυτοκράτωρ Ρωμανός Β’ και ο παρακοιμώμενος Ιωσήφ Βρίγγας ανέθεσαν στον Αρμένιο στρατηγό Νικηφόρο Φωκά τον αφανισμό της Κρήτης και των Κρητικών. Ο τεράστιος βυζαντινός στόλος ξεκίνησε από την Κωνσταντινούπολη στις 5 Ιουλίου 960. Αποτελείτο από 3300 πλοία που μετέφεραν στρατό και εφόδια. Οι βυζαντινοί είχαν στρατολογήσει βάρβαρα στίφη Σλαύων, Αρμενίων και Ρώσων, για να κατασφάξουν τους Έλληνες της Κρήτης.

Ο M. Canard, στο Byzance et les Arabes μας πληροφορεί ότι οι Έλληνες διέθεταν μόλις 240 πλοία και ζήτησαν από τους Άραβες πολεμοφόδια και στρατό. Εκείνο τον καιρό οι Άραβες με επικεφαλής τον Χαμβδά πολεμούσαν στο μέτωπο της Μικράς Ασίας τους βυζαντινούς κατακτητές, και έτσι δεν μπόρεσαν να τους στείλουν παρά μικρές ποσότητες πολεμοφοδίων, αλλά καθόλου στρατό. Έτσι οι γενναίοι Κρητικοί μαχητές αντιμετώπισαν μόνοι τους τον τεράστιο βυζαντινό στόλο που μετέφερε 500.000 βυζαντινούς κατακτητές στο ηρωικό Νησί.

Οι Έλληνες γρήγορα έμαθαν τα νέα και άρχισαν να οχυρώνωνται. Η ιστορία έχει καταγράψει ως επικεφαλή της ηρωικής αντιστάσεως την Κρητικοπούλα Ιέρεια της Αρτέμιδος Κλεαγέτη.

Ο Πρίσκος στην χρονογραφία του μας πληροφορεί ότι ήταν μόλις 25 ετών το 960, και αμέσως άρχισε να εμψυχώνει τους Κρητικούς περιδιαβαίνουσα όλα τα οχυρά. Η Κλεαγέτη ήταν πολύ μορφωμένη και γόνος Ιερατικής οικογενείας. Η μητέρα της λεγόταν Ζηνόκλεια, ήταν Ιέρεια της Ήρας, και είχε πάρει μέρος στην μάχη της Κρήτης κατά των βυζαντινών το 949. Με το τόξο της είχε σκοτώσει 50 βυζαντινούς κατακτητές. Η Ζηνόκλεια τελούσε τα Ελληνικά Μυστήρια και είχε διδάξει από μικρή την θυγατέρα της Κλεαγέτη το πώς να πολεμά τους βυζαντινούς κατακτητές.

Ο Λέων Διάκονος στην Ιστορία του αναφέρει την Κλεαγέτη με υβριστικούς όρους. Την αποκαλεί «γύναιον εταιρικόν», «αναιδές», και ότι τάχα έκανε μαγγανείες. Όμως της αναγνωρίζει, αν και με υβριστικό τόνο, ότι ήταν μάντισσα και ότι ήταν ατρόμητη, καθώς πλησίαζε μόνη της μέχρι τα φυλάκια των βυζαντινών και τους προκαλούσε σε πόλεμο.

Οι Κρητικοί Ιερείς και Ιέρειες μόλις αντίκρισαν του πρώτους βυζαντινούς στρατιώτες έκαναν καθαρμό σε όλο το Νησί για να φύγει το χριστιανικό μίασμα.

Ο Νικηφόρος Φωκάς αμέσως μετά την απόβαση αρχίζει γενική επίθεση. Σφάζει αρκετούς Κρητικούς τις πρώτες ημέρες. Νοιώθοντας ότι η νίκη του θα είναι εύκολη εξ αιτίας του τεραστίου όγκου του στρατεύματός του, δίνει 10.000 βυζαντινούς στρατιώτες στον στρατηγό Νικηφόρο Παστιλά και τον διατάσσει να εισβάλει στην ενδοχώρα του Νησιού και να κατασκοπεύσει τους Κρητικούς.

Η ατρόμητη Ιέρεια Κλεαγέτη απαντά με ανταρτοπόλεμο. Βάζει τις Κρητικοπούλες να δίνουν κρασί στους βυζαντινούς στρατιώτες, να τους μεθούν και να αποσπούν πληροφορίες. Αφού τους διέλυσαν την πειθαρχία η Κλεαγέτη διέταξε τους 400 Κρητικούς που είχε υπό τις διαταγές της να λάβουν θέσεις μάχης στα βουνά.

Μόλις οι Κρητικοί είδαν τους βυζαντινούς αποδιοργανωμένους ξεκίνησαν επίθεση με επικεφαλής την ηρωική Ιέρεια της Αρτέμιδος. Οι βυζαντινοί αντιστάθηκαν με σθένος. Η Κλεαγέτη σημάδεψε με το τόξο της τον βυζαντινό στρατηγό Νικηφόρο Παστιλά, κτύπησε το άλογό του και τον ανάγκασε να ξεκαβαλικέψει. Αμέσως χύμηξε πάνω του με το τσεκούρι της και τον σκότωσε.

Οι βυζαντινοί σε αυτή την δεύτερη φάση του αγώνος τράπηκαν σε φυγή αλλά οι Κρητικοί τους πήραν στο κυνήγι. Ελάχιστοι από τους στρατιώτες του Νικηφόρου Παστιλά κατόρθωσαν να επιστρέψουν ζωντανοί στο στρατόπεδο του Νικηφόρου Φωκά.

Ο Φωκάς, ωσάν να κτυπήθηκε από κεραυνό, μόλις άκουσε τα νέα άρχισε να ετοιμάζει ενέδρες. Άρχισε να πολιορκεί τον Χάνδακα (Ηράκλειο).

Ο Πρίσκος, έχει καταγράψει το πώς απευθύνθηκε στους στρατιώτες του λέγων ότι «Δεν νομίζω να αγνοεί κανείς σας την επιθετικότητα και το θράσος των απογόνων της Αριάδνης, τις τόσες διαρπαγές και τα φονικά που έχουν διαπράξει κατά των Ρωμαίων. Δεν ανέχεται η εκκλησία του Χριστού να λυμαίνωνται το χριστεπώνυμο πλήθος οι ειδωλολάτρες.

Μην εξοκείλετε στην απειθαρχία και την καλοπέραση διότι θα πάθετε ότι και οι στρατιώτες του Νικηφόρου Παστιλά. Ας μην σπαταλάμε τον καιρό μας με οκνηρία και μέθη, αλλά παραμένοντας Ρωμαίοι ας επιδείξουμε στον πόλεμο κατά των ειδωλολατρών το γενναίο μας φρόνημα».

Μετά πήρε τον στρατό του και άρχισε επίθεση καθώς είχε πληροφορίες ότι 40.000 Κρητικοί ετοιμάζονταν να του επιτεθούν αιφνιδιαστικά και να τον εκδιώξουν από το Νησί. Ο Νικηφόρος Φωκάς περίμενε να νυκτώσει και επιτέθηκε το βράδυ στους Κρητικούς, οι οποίοι δεν άκουσαν την Κλεαγέτη και έκαναν το λάθος να κατασκηνώσουν σε πεδιάδα.

Εκεί ο Νικηφόρος Φωκάς τους έπιασε στον ύπνο, απροετοίμαστους, και τους έσφαξε όλους. Ο Νικηφόρος Φωκάς, για να αποδείξει το πόσο βάρβαρος ήταν και το πόσο μισούσε τους Έλληνες, διέταξε τους στρατιώτες του να κόψουν τα κεφάλια των Ελλήνων και να τα μαζέψουν σε σακκιά.

Ύστερα διέταξε να τα καρφώσουν σε κοντάρια και να τα τοποθετήσουν μπροστά στο κάστρο του Χάνδακος. Μετά, όπως διασώζει ο Λέων Διάκονος, ο Φωκάς διέταξε όσα κεφάλια Κρητικών περίσσεψαν να τα εκσφενδονίζουν με τις βαλλίστρες μέσα στα τείχη του κάστρου...

Οι Κρητικοί μόλις ανεγνώρισαν τους ομοφύλους των, ξέσπασαν σε οιμωγές. Ακούστηκαν κλάματα. Τρόμος κατέλαβε το στρατόπεδο των Κρητικών. Ακούστηκαν κραυγές και θρήνοι ωσαν η πόλη να είχε ήδη κατακτηθεί. Μολονότι δεν είχαν καμμία διάθεση για ειρήνη με τους βυζαντινούς, τώρα είχαν χάσει το θάρρος τους. Εκείνη την δύσκολη στιγμή εμφανίστηκε στα τείχη η νεαρή Ιέρεια Κλεαγέτη. Το πρόσωπό της έλαμπε από ζωντάνια όταν ενθάρρυνε τους Κρητικούς.

Ο Πρίσκος διέσωσε τα λόγια της: «Γενναίοι άνδρες και γυναίκες, αιώνες τώρα πολεμούμε τους Ρωμαίους. Οι Θεοί δεν μας εγκατέλειψαν, πάντα στέκονται στο πλευρό μας. Μόλις κατατροπώσαμε τους Ρωμαίους του Παστιλά. Τώρα θα λιποψυχήσουμε μπροστά σ’ έναν ασεβή Ρωμαίο; Εμπρός! Τραβήξτε τα σπαθιά. Ακονίσατε τους πελέκεις. Τεντώσατε τα βέλη. Θάνατος στους Ρωμαίους κατακτητές. Βοήθησέ μας Τοξόκλυτη Θεά. Ίσιωσε τα θανατηφόρα βέλη μας να βρουν τον στόχο τους».

Η νεαρή Ιέρεια αμέσως διατάζει επίθεση. Εμψυχωμένοι από την ατρόμητη Ιέρειά τους που όρμησε πρώτη, 35.000 Κρητικοί, μαζί και γυναικόπαιδα, εφορμούν εναντίον των βυζαντινών κατακτητών. Ο Νικηφόρος Φωκάς ταράζεται από την ξαφνική αντεπίθεση. Αλλά πριν προλάβει να συνέλθει καταμετρά 90.000 χιλιάδες νεκρούς, οι περισσότεροι από τα επίλεκτα βυζαντινά σώματα των Αρμενίων.

Ο Νικηφόρος Φωκάς αναγκάζεται να σαλπίσει υποχώρηση. Έβλεπε πιά ότι ήταν πολύ δύσκολο να κατατροπώσει τους Κρητικούς και μάλιστα με τέτοια οχυρά. Αποφάσισε, γράφει ο Λέων Διάκονος, να πολιορκήσει τον Χάνδακα(Ηράκλειο). Αποφάσισε να λιμοκτονήσει τους Κρητικούς μέχρις ότου κατασκευάσει νέες πολιορκητικές μηχανές. Έτσι τελείωσε ο χειμώνας του 960-961.

Κατά την διάρκεια του χειμώνος δεν έπαυσαν τελείως οι εχθροπραξίες. Ομάδες καταδρομών των Κρητικών κτυπούσαν συνεχώς τους βυζαντινούς κατακτητές. Οι απώλειες των Κρητικών έφτασαν τις 30.000 νεκρούς και των βυζαντινών τις 110.000 νεκρούς, αναφέρει ο M. Canard στο Byzance et les Arabes.

Στο τέλος Φεβρουαρίου του 961, ο Νικηφόρος Φωκάς άρχισε πάλι τον πόλεμο με νέο στρατό και εφόδια που παρέλαβε από την Κωνσταντινούπολη. Αντιθέτως η θέση των Κρητικών γινόταν όλο και πιό δύσκολη καθώς τα τρόφιμα λιγόστευαν και ο ναυτικός αποκλεισμός του Νησιού δεν επέτρεπε τον ανεφοδιασμό.

Οι στρατιωτικοί αρχηγοί των Κρητικών, Ναύκλος και Ανεμάς, έκαναν συμβούλιο και αποφάσισαν να περιμένουν, μέσα στην πόλη, βοήθεια από τους Άραβες. Όμως η Κλεαγέτη τους είπε να συνεχίσουν τον ανταρτοπόλεμο στα βουνά και να μην πολεμήσουν μέσα στην πόλη διότι το κάστρο ίσως να μην αντέξει την πολιορκία. Τελικά υπερίσχυσε η γνώμη του Ανεμά, η οποία δυστυχώς απεδείχθη μοιραία.

Οι βυζαντινοί κατακτητές άρχισαν την πολιορκία σκάβοντας κάτω από την τάφρο και άρχισαν να ξεκολλούν πέτρες από το τείχος. Πρόσθεσαν ξύλα στα υποστηρίγματα και τους έβαλαν φωτιά. Σε λίγο η φωτιά απανθράκωσε τα υποστηρίγματα και δύο επάλξεις του κεντρικού τείχους κατέρρευσαν. Αμέσως όρμησαν στην πόλη τα βυζαντινά στίφη και άρχισαν γενική σφαγή χωρίς να κάνουν διάκριση αμάχου και μαχομένου πληθυσμού. Τα γυναικόπαιδα έτρεχαν να κρυφτούν στα σοκάκια αλλά οι βυζαντινοί τους εξολόθρευαν ανηλεώς. Για τρεις ολόκληρες ημέρες δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να σφάζουν άμαχο πληθυσμό.

Η κατάκτηση της Κρήτης ολοκληρώθηκε στις 7 Μαρτίου 961. Οι πηγές κατέγραψαν 200.000 νεκρούς Κρητικούς, μαζί με τα γυναικόπαιδα, που γενοκτόνησαν οι βυζαντινοί υπάνθρωποι. Μαζί με τους ήδη νεκρούς Κρητικούς στα πεδία των μαχών, το Ολοκαύτωμα της Κρήτης αριθμεί 270.000 νεκρούς, σφαγιασθέντες από τα βυζαντινά στίφη του Νικηφόρου Φωκά.

Ο Νικηφόρος Φωκάς, χωρίς κανένα ίχνος θεοσέβειας, ανδρείας και πολιτισμού, ζήτησε να βρουν το πτώμα της Ιέρειας Κλεαγέτης. Μόλις οι βυζαντινοί το βρήκαν, ο βάρβαρος Αρμένιος στρατηγός διέταξε να της κόψουν το κεφάλι και να το καρφώσουν σε ένα κοντάρι. Αφού το έφτυσε, το περιέφερε πάνω στο άλογό του ως τρόπαιο...

Ο Νικηφόρος Φωκάς για να ολοκληρώσει την καταστροφή της Κρήτης διατάσσει την φυλετική αλλοίωση του Κρητικού λαού. Εγκαθιστά στο ηρωικό Νησί βαρβάρους Σλαύους, Ρώσους και Αρμένιους. Επιπλέον διατάσσει τους μοναχούς των χριστιανών να εκχριστιανίσουν βιαίως τον Κρητικό λαό. Ο Νίκων ο «Μετανοείτε» αποβιβάζεται στην Κρήτη με προστασία βυζαντινής φρουράς και αρχίζει νέες σφαγές.

Παρά την τρομακτική γενοκτονία, οι Κρητικοί ανένηψαν και συνέχισαν τον Ιερό Αγώνα για Ελευθερία, κάτι που αποδεικνύεται με την απειλητική επιστολή που έστειλε ο Αλέξιος Κομνηνός το 1192, όπως αναφέραμε και στην αρχή του άρθρου μας.

Η Γενοκτονία 270.000 Κρητικών από τους βυζαντινούς κατακτητές το 961 έχει χαραχθεί βαθιά στην μνήμη όλων των Ελλήνων παρά τις προσπάθειες των νεοβυζαντινών κατακτητών να την διαγράψουν.

Ξεπερνώντας κάθε όριο θράσους, ο «πατριάρχης» των χριστιανών Βαρθολομαίος, πριν από δύο χρόνια, έστησε τον ...ανδριάντα(!) του Νικηφόρου Φωκά στην Κρήτη(!!!).

Όπως δείχνουν τα γεγονότα υπάρχουν ακόμη ανοικτοί λογαριασμοί μεταξύ Ελλήνων και βυζαν

Το 727 οι Κρητικοί όχι μόνον συμμετέχουν μαζί με όλους τους Έλληνες στην Μεγάλη Επανάσταση κατά των βυζαντινών, αλλά επιπλέον ετοιμάζουν πανστρατιά και επιτίθενται κατά της Κωνσταντινουπόλεως για να εκθρονίσουν(!!!) τον αυτοκράτορα Λέοντα Γ’ τον Ίσαυρο.

Αρχηγό τους είχαν έναν Κρητικό ονόματι Κοσμά, ο οποίος ήταν μεγαλοπρεπής, ωραίος και γενναίος. Και παραλίγο να κατάφερναν να κυριαρχήσουν σε όλη την Μεσόγειο, όπως αναφέρει στην «Ιστορία των Σφακίων» ο ηγούμενος Γρηγόριος Παπαδοπετράκης.

Όμως οι λογαριασμοί βυζαντινών και Κρητικών παρέμεναν από αιώνες ανοικτοί και δεν έκλεισαν ποτέ. Ο Αλέξιος Κομνηνός, δια του υιού του Ισαακίου, το 1192, στέλνει απειλητική επιστολή προς το νησί της Κρήτης. Απειλούσε ότι αν δεν υποταχθούν στο βυζάντιο οι Κρητικοί, θα εξολοθρεύσει όλους τους άνδρες, τις γυναίκες και τα παιδιά, όπως έπραξαν στο παρελθόν, έγραφε η επιστολή, ο Βελισσάριος, ο Ιουστινιανός, ο Νικηφόρος Φωκάς και ο Βάρδας ο θαλασσινός.

Οι βυζαντινοί είχαν υποστεί αναρίθμητες ήττες από τους Κρητικούς, που ήταν πολύ γενναίοι μαχητές και θεοσεβείς. Οι Κρητικοί ουδέποτε πρόδωσαν τους Πατρώους Θεούς και τα Πάτρια ειωθότα. Το παράδειγμά τους έδινε θάρρος στους άλλους Έλληνες να διατηρήσουν τον Ελληνισμό τους και την Πατρώα Ελληνική Θρησκεία. Γι’ αυτό ήθελαν να τους αφανίσουν οι βυζαντινοί κατακτητές.

Οι μνήμες από την τελευταία ήττα, ήταν ακόμη νωπές. Το 949 ο βυζαντινός αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος Ζ’ υπέστη πανωλεθρία από τους γενναίους Κρητικούς καθώς όλο το βυζαντινό στράτευμα που έστειλε για να κατακτήσει το ηρωικό Νησί κατεσφάγη, όπως μας πληροφορεί ο Λέων Διάκονος.

Τα Κρητικά πλοία περήφανα έπλεαν στην Μεσόγειο αψηφώντας τον βυζαντινό στόλο. Και όποτε είχαν ευκαιρία έκαναν τολμηρές επιδρομές και κατέστρεφαν ολοσχερώς τον βυζαντινό στόλο. Ο Λέων Διάκονος γράφει για την «των Κρητών δυναστείαν, τραχηλιώσαν και κατά Ρωμαίων φονικόν πνέουσαν». Δηλαδή έσπερναν τον θάνατο στους βυζαντινούς οι σκληροτράχηλοι Κρητικοί, γράφει ο Λέων Διάκονος στην Ιστορία του.

Οι Κρητικοί ήταν ακατάβλητοι κυρίως για δύο λόγους, γράφει ο Συνεχιστής του Θεοφάνους: Πρώτον διότι είχαν διατηρήσει αλώβητο το Ελληνικό Ιερατείο τους, το οποίο προΐστατο στους Απελευθερωτικούς Αγώνες, και δεύτερον διότι ήταν φοβεροί έμποροι, κάτι που τους προσπόριζε τα αναγκαία χρήματα για τους πολέμους κατά των βυζαντινών.

Το μίσος των βυζαντινών κατά των Ελλήνων της Κρήτης αποτυπώνεται ανάγλυφα από τον παρακοιμώμενο Ιωσήφ Βρίγγα ο οποίος προσπαθεί να διεγείρει το βυζαντινό συμβούλιο κατά των Κρητικών. Ο Συνεχιστής του Θεοφάνους καταγράφει τα λόγια του Ιωσήφ: «Είναι τόσα τα δεινά που υπέστησαν οι Ρωμαίοι από τους αρνητές του Χριστού, σφαγές και καταστροφές εκκλησιών και αρπαγές περιουσιών και αιχμαλωσίες. Πρέπει να αγωνισθούμε υπέρ των Χριστιανών και να μην δειλιάσουμε από την απόσταση της θαλάσσης ούτε από τις φήμες».

Πράγματι οι γενναίοι Κρητικοί απελευθέρωναν τα παράλια της Ιωνίας από τους βυζαντινούς κατακτητές και κατέστρεφαν χριστιανικές εκκλησίες και έπιαναν χριστιανούς αιχμαλώτους για να τους ανταλλάξουν με Έλληνες.

Το 960 ο βυζαντινός αυτοκράτωρ Ρωμανός Β’ και ο παρακοιμώμενος Ιωσήφ Βρίγγας ανέθεσαν στον Αρμένιο στρατηγό Νικηφόρο Φωκά τον αφανισμό της Κρήτης και των Κρητικών. Ο τεράστιος βυζαντινός στόλος ξεκίνησε από την Κωνσταντινούπολη στις 5 Ιουλίου 960. Αποτελείτο από 3300 πλοία που μετέφεραν στρατό και εφόδια. Οι βυζαντινοί είχαν στρατολογήσει βάρβαρα στίφη Σλαύων, Αρμενίων και Ρώσων, για να κατασφάξουν τους Έλληνες της Κρήτης.

Ο M. Canard, στο Byzance et les Arabes μας πληροφορεί ότι οι Έλληνες διέθεταν μόλις 240 πλοία και ζήτησαν από τους Άραβες πολεμοφόδια και στρατό. Εκείνο τον καιρό οι Άραβες με επικεφαλής τον Χαμβδά πολεμούσαν στο μέτωπο της Μικράς Ασίας τους βυζαντινούς κατακτητές, και έτσι δεν μπόρεσαν να τους στείλουν παρά μικρές ποσότητες πολεμοφοδίων, αλλά καθόλου στρατό. Έτσι οι γενναίοι Κρητικοί μαχητές αντιμετώπισαν μόνοι τους τον τεράστιο βυζαντινό στόλο που μετέφερε 500.000 βυζαντινούς κατακτητές στο ηρωικό Νησί.

Οι Έλληνες γρήγορα έμαθαν τα νέα και άρχισαν να οχυρώνωνται. Η ιστορία έχει καταγράψει ως επικεφαλή της ηρωικής αντιστάσεως την Κρητικοπούλα Ιέρεια της Αρτέμιδος Κλεαγέτη.

Ο Πρίσκος στην χρονογραφία του μας πληροφορεί ότι ήταν μόλις 25 ετών το 960, και αμέσως άρχισε να εμψυχώνει τους Κρητικούς περιδιαβαίνουσα όλα τα οχυρά. Η Κλεαγέτη ήταν πολύ μορφωμένη και γόνος Ιερατικής οικογενείας. Η μητέρα της λεγόταν Ζηνόκλεια, ήταν Ιέρεια της Ήρας, και είχε πάρει μέρος στην μάχη της Κρήτης κατά των βυζαντινών το 949. Με το τόξο της είχε σκοτώσει 50 βυζαντινούς κατακτητές. Η Ζηνόκλεια τελούσε τα Ελληνικά Μυστήρια και είχε διδάξει από μικρή την θυγατέρα της Κλεαγέτη το πώς να πολεμά τους βυζαντινούς κατακτητές.

Ο Λέων Διάκονος στην Ιστορία του αναφέρει την Κλεαγέτη με υβριστικούς όρους. Την αποκαλεί «γύναιον εταιρικόν», «αναιδές», και ότι τάχα έκανε μαγγανείες. Όμως της αναγνωρίζει, αν και με υβριστικό τόνο, ότι ήταν μάντισσα και ότι ήταν ατρόμητη, καθώς πλησίαζε μόνη της μέχρι τα φυλάκια των βυζαντινών και τους προκαλούσε σε πόλεμο.

Οι Κρητικοί Ιερείς και Ιέρειες μόλις αντίκρισαν του πρώτους βυζαντινούς στρατιώτες έκαναν καθαρμό σε όλο το Νησί για να φύγει το χριστιανικό μίασμα.

Ο Νικηφόρος Φωκάς αμέσως μετά την απόβαση αρχίζει γενική επίθεση. Σφάζει αρκετούς Κρητικούς τις πρώτες ημέρες. Νοιώθοντας ότι η νίκη του θα είναι εύκολη εξ αιτίας του τεραστίου όγκου του στρατεύματός του, δίνει 10.000 βυζαντινούς στρατιώτες στον στρατηγό Νικηφόρο Παστιλά και τον διατάσσει να εισβάλει στην ενδοχώρα του Νησιού και να κατασκοπεύσει τους Κρητικούς.

Η ατρόμητη Ιέρεια Κλεαγέτη απαντά με ανταρτοπόλεμο. Βάζει τις Κρητικοπούλες να δίνουν κρασί στους βυζαντινούς στρατιώτες, να τους μεθούν και να αποσπούν πληροφορίες. Αφού τους διέλυσαν την πειθαρχία η Κλεαγέτη διέταξε τους 400 Κρητικούς που είχε υπό τις διαταγές της να λάβουν θέσεις μάχης στα βουνά.

Μόλις οι Κρητικοί είδαν τους βυζαντινούς αποδιοργανωμένους ξεκίνησαν επίθεση με επικεφαλής την ηρωική Ιέρεια της Αρτέμιδος. Οι βυζαντινοί αντιστάθηκαν με σθένος. Η Κλεαγέτη σημάδεψε με το τόξο της τον βυζαντινό στρατηγό Νικηφόρο Παστιλά, κτύπησε το άλογό του και τον ανάγκασε να ξεκαβαλικέψει. Αμέσως χύμηξε πάνω του με το τσεκούρι της και τον σκότωσε.

Οι βυζαντινοί σε αυτή την δεύτερη φάση του αγώνος τράπηκαν σε φυγή αλλά οι Κρητικοί τους πήραν στο κυνήγι. Ελάχιστοι από τους στρατιώτες του Νικηφόρου Παστιλά κατόρθωσαν να επιστρέψουν ζωντανοί στο στρατόπεδο του Νικηφόρου Φωκά.

Ο Φωκάς, ωσάν να κτυπήθηκε από κεραυνό, μόλις άκουσε τα νέα άρχισε να ετοιμάζει ενέδρες. Άρχισε να πολιορκεί τον Χάνδακα (Ηράκλειο).

Ο Πρίσκος, έχει καταγράψει το πώς απευθύνθηκε στους στρατιώτες του λέγων ότι «Δεν νομίζω να αγνοεί κανείς σας την επιθετικότητα και το θράσος των απογόνων της Αριάδνης, τις τόσες διαρπαγές και τα φονικά που έχουν διαπράξει κατά των Ρωμαίων. Δεν ανέχεται η εκκλησία του Χριστού να λυμαίνωνται το χριστεπώνυμο πλήθος οι ειδωλολάτρες.

Μην εξοκείλετε στην απειθαρχία και την καλοπέραση διότι θα πάθετε ότι και οι στρατιώτες του Νικηφόρου Παστιλά. Ας μην σπαταλάμε τον καιρό μας με οκνηρία και μέθη, αλλά παραμένοντας Ρωμαίοι ας επιδείξουμε στον πόλεμο κατά των ειδωλολατρών το γενναίο μας φρόνημα».

Μετά πήρε τον στρατό του και άρχισε επίθεση καθώς είχε πληροφορίες ότι 40.000 Κρητικοί ετοιμάζονταν να του επιτεθούν αιφνιδιαστικά και να τον εκδιώξουν από το Νησί. Ο Νικηφόρος Φωκάς περίμενε να νυκτώσει και επιτέθηκε το βράδυ στους Κρητικούς, οι οποίοι δεν άκουσαν την Κλεαγέτη και έκαναν το λάθος να κατασκηνώσουν σε πεδιάδα.

Εκεί ο Νικηφόρος Φωκάς τους έπιασε στον ύπνο, απροετοίμαστους, και τους έσφαξε όλους. Ο Νικηφόρος Φωκάς, για να αποδείξει το πόσο βάρβαρος ήταν και το πόσο μισούσε τους Έλληνες, διέταξε τους στρατιώτες του να κόψουν τα κεφάλια των Ελλήνων και να τα μαζέψουν σε σακκιά.

Ύστερα διέταξε να τα καρφώσουν σε κοντάρια και να τα τοποθετήσουν μπροστά στο κάστρο του Χάνδακος. Μετά, όπως διασώζει ο Λέων Διάκονος, ο Φωκάς διέταξε όσα κεφάλια Κρητικών περίσσεψαν να τα εκσφενδονίζουν με τις βαλλίστρες μέσα στα τείχη του κάστρου...

Οι Κρητικοί μόλις ανεγνώρισαν τους ομοφύλους των, ξέσπασαν σε οιμωγές. Ακούστηκαν κλάματα. Τρόμος κατέλαβε το στρατόπεδο των Κρητικών. Ακούστηκαν κραυγές και θρήνοι ωσαν η πόλη να είχε ήδη κατακτηθεί. Μολονότι δεν είχαν καμμία διάθεση για ειρήνη με τους βυζαντινούς, τώρα είχαν χάσει το θάρρος τους. Εκείνη την δύσκολη στιγμή εμφανίστηκε στα τείχη η νεαρή Ιέρεια Κλεαγέτη. Το πρόσωπό της έλαμπε από ζωντάνια όταν ενθάρρυνε τους Κρητικούς.

Ο Πρίσκος διέσωσε τα λόγια της: «Γενναίοι άνδρες και γυναίκες, αιώνες τώρα πολεμούμε τους Ρωμαίους. Οι Θεοί δεν μας εγκατέλειψαν, πάντα στέκονται στο πλευρό μας. Μόλις κατατροπώσαμε τους Ρωμαίους του Παστιλά. Τώρα θα λιποψυχήσουμε μπροστά σ’ έναν ασεβή Ρωμαίο; Εμπρός! Τραβήξτε τα σπαθιά. Ακονίσατε τους πελέκεις. Τεντώσατε τα βέλη. Θάνατος στους Ρωμαίους κατακτητές. Βοήθησέ μας Τοξόκλυτη Θεά. Ίσιωσε τα θανατηφόρα βέλη μας να βρουν τον στόχο τους».

Η νεαρή Ιέρεια αμέσως διατάζει επίθεση. Εμψυχωμένοι από την ατρόμητη Ιέρειά τους που όρμησε πρώτη, 35.000 Κρητικοί, μαζί και γυναικόπαιδα, εφορμούν εναντίον των βυζαντινών κατακτητών. Ο Νικηφόρος Φωκάς ταράζεται από την ξαφνική αντεπίθεση. Αλλά πριν προλάβει να συνέλθει καταμετρά 90.000 χιλιάδες νεκρούς, οι περισσότεροι από τα επίλεκτα βυζαντινά σώματα των Αρμενίων.

Ο Νικηφόρος Φωκάς αναγκάζεται να σαλπίσει υποχώρηση. Έβλεπε πιά ότι ήταν πολύ δύσκολο να κατατροπώσει τους Κρητικούς και μάλιστα με τέτοια οχυρά. Αποφάσισε, γράφει ο Λέων Διάκονος, να πολιορκήσει τον Χάνδακα(Ηράκλειο). Αποφάσισε να λιμοκτονήσει τους Κρητικούς μέχρις ότου κατασκευάσει νέες πολιορκητικές μηχανές. Έτσι τελείωσε ο χειμώνας του 960-961.

Κατά την διάρκεια του χειμώνος δεν έπαυσαν τελείως οι εχθροπραξίες. Ομάδες καταδρομών των Κρητικών κτυπούσαν συνεχώς τους βυζαντινούς κατακτητές. Οι απώλειες των Κρητικών έφτασαν τις 30.000 νεκρούς και των βυζαντινών τις 110.000 νεκρούς, αναφέρει ο M. Canard στο Byzance et les Arabes.

Στο τέλος Φεβρουαρίου του 961, ο Νικηφόρος Φωκάς άρχισε πάλι τον πόλεμο με νέο στρατό και εφόδια που παρέλαβε από την Κωνσταντινούπολη. Αντιθέτως η θέση των Κρητικών γινόταν όλο και πιό δύσκολη καθώς τα τρόφιμα λιγόστευαν και ο ναυτικός αποκλεισμός του Νησιού δεν επέτρεπε τον ανεφοδιασμό.

Οι στρατιωτικοί αρχηγοί των Κρητικών, Ναύκλος και Ανεμάς, έκαναν συμβούλιο και αποφάσισαν να περιμένουν, μέσα στην πόλη, βοήθεια από τους Άραβες. Όμως η Κλεαγέτη τους είπε να συνεχίσουν τον ανταρτοπόλεμο στα βουνά και να μην πολεμήσουν μέσα στην πόλη διότι το κάστρο ίσως να μην αντέξει την πολιορκία. Τελικά υπερίσχυσε η γνώμη του Ανεμά, η οποία δυστυχώς απεδείχθη μοιραία.

Οι βυζαντινοί κατακτητές άρχισαν την πολιορκία σκάβοντας κάτω από την τάφρο και άρχισαν να ξεκολλούν πέτρες από το τείχος. Πρόσθεσαν ξύλα στα υποστηρίγματα και τους έβαλαν φωτιά. Σε λίγο η φωτιά απανθράκωσε τα υποστηρίγματα και δύο επάλξεις του κεντρικού τείχους κατέρρευσαν. Αμέσως όρμησαν στην πόλη τα βυζαντινά στίφη και άρχισαν γενική σφαγή χωρίς να κάνουν διάκριση αμάχου και μαχομένου πληθυσμού. Τα γυναικόπαιδα έτρεχαν να κρυφτούν στα σοκάκια αλλά οι βυζαντινοί τους εξολόθρευαν ανηλεώς. Για τρεις ολόκληρες ημέρες δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να σφάζουν άμαχο πληθυσμό.

Η κατάκτηση της Κρήτης ολοκληρώθηκε στις 7 Μαρτίου 961. Οι πηγές κατέγραψαν 200.000 νεκρούς Κρητικούς, μαζί με τα γυναικόπαιδα, που γενοκτόνησαν οι βυζαντινοί υπάνθρωποι. Μαζί με τους ήδη νεκρούς Κρητικούς στα πεδία των μαχών, το Ολοκαύτωμα της Κρήτης αριθμεί 270.000 νεκρούς, σφαγιασθέντες από τα βυζαντινά στίφη του Νικηφόρου Φωκά.

Ο Νικηφόρος Φωκάς, χωρίς κανένα ίχνος θεοσέβειας, ανδρείας και πολιτισμού, ζήτησε να βρουν το πτώμα της Ιέρειας Κλεαγέτης. Μόλις οι βυζαντινοί το βρήκαν, ο βάρβαρος Αρμένιος στρατηγός διέταξε να της κόψουν το κεφάλι και να το καρφώσουν σε ένα κοντάρι. Αφού το έφτυσε, το περιέφερε πάνω στο άλογό του ως τρόπαιο...

Ο Νικηφόρος Φωκάς για να ολοκληρώσει την καταστροφή της Κρήτης διατάσσει την φυλετική αλλοίωση του Κρητικού λαού. Εγκαθιστά στο ηρωικό Νησί βαρβάρους Σλαύους, Ρώσους και Αρμένιους. Επιπλέον διατάσσει τους μοναχούς των χριστιανών να εκχριστιανίσουν βιαίως τον Κρητικό λαό. Ο Νίκων ο «Μετανοείτε» αποβιβάζεται στην Κρήτη με προστασία βυζαντινής φρουράς και αρχίζει νέες σφαγές.

Παρά την τρομακτική γενοκτονία, οι Κρητικοί ανένηψαν και συνέχισαν τον Ιερό Αγώνα για Ελευθερία, κάτι που αποδεικνύεται με την απειλητική επιστολή που έστειλε ο Αλέξιος Κομνηνός το 1192, όπως αναφέραμε και στην αρχή του άρθρου μας.

Η Γενοκτονία 270.000 Κρητικών από τους βυζαντινούς κατακτητές το 961 έχει χαραχθεί βαθιά στην μνήμη όλων των Ελλήνων παρά τις προσπάθειες των νεοβυζαντινών κατακτητών να την διαγράψουν.

Ξεπερνώντας κάθε όριο θράσους, ο «πατριάρχης» των χριστιανών Βαρθολομαίος, πριν από δύο χρόνια, έστησε τον ...ανδριάντα(!) του Νικηφόρου Φωκά στην Κρήτη(!!!).

Όπως δείχνουν τα γεγονότα υπάρχουν ακόμη ανοικτοί λογαριασμοί μεταξύ Ελλήνων και βυζαν

Αγαπητοί φίλοι,

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το θυμό και την αγανάκτηση μου απέναντι στο υπουργίο Παιδείας (??) και Θρησκευμάτων (!!!).
Τυγχάνει να έχω δύο παιδιά (αγόρια) ηλικίας 7 & 9 χρονών αντίστοιχα.
Λόγω φόρτου εργασίας και δικής μου αλλά και της συζήγου μου τα παιδιά τα βοηθάμε από κοινού στο διάβασμα και εχθές είχα την τύχη (!) να βοηθήσω το μεγάλο μου γιό στο μάθημα των Θρησκευτικών.

Συγκεκριμμένα επρόκειτο για το 19ο κεφάλαιο της Γ' τάξης δημοτικού.
Το παιδί είχε να απαντήσει στο τετράδιο εργασιών του τις ασκήσεις 1 & 2 του συγκεκριμένου κεφαλαίου και έτσι ζήτησε τη βοήθειά μου στις απαντήσεις.
Έτσι αναγκάστηκα να διαβάσω το συγκεκριμένο κεφάλαιο και πράγματι "έφρυξα" από τις αναλήθειες που αναφέρει.
Συγκεκριμένα το 19ο κεφάλαιο λέει ότι πριν από τη γέννηση του Χριστού ο κόσμος δεν γνώριζε την αγάπη (!!!) και κατά συνέπεια τα παιδιά (όπως και οι μεγάλοι) καταντούσαν δούλοι ή σε περίπτωση που ήταν φιλάσθενα απλά δεν τους διδόταν σημασία έως ότου πεθάνουν!!!!!!!!!!!!

Το κεφάλαιο δεν αναφέρεται ούτε σε ποια περιοχή συνέβαιναν αυτά αλλά και ούτε ποια χρονική στιγμή ακριβώς. Κατά συνέπεια το ευπλαστο μυαλουδάκι των παιδιών υποθέτει ότι αυτά συνέβαιναν 1ον στην πραγματικότητα και 2ον στο χώρο που και εκείνα ζουν (Ελλάδα δλδ).

Δίπλα ακριβώς από το συγκεκριμμένο χώρο του ιδίου κεφαλαίου αναφέρεται ως υποκεφάλαιο "Τι συμβαίνει στην εποχή μας" όπου προφανώς οι υπεύθυνοι έκδοσης αυτού του αίσχους με μεσοβέζικες λύσεις προσπάθησαν να κουκουλώσουν τα αδικαιολόγητα.

Φυσικά όπως μπορείτε όλοι να καταλάβετε το υποκεφάλαιο δεν αποτελεί μέρος της διδακτέας ύλης και κατά συνέπεια δεν διδάσκετε στα παιδιά αλλά και ούτε καν αποτελεί μέρος των ερωτήσεων (ώστε ποτέ να μη διαβαστεί) που ακολουθούν το μάθημα.

Από τη στιγμή εκείνη (που διάβασα το μάθημα) η αγανάκτησή μου και ο θυμός μου έχει ξεχυλίσει για τον τρόπο που προσπαθούν να κρατήσουν οι υπεύθυνοι(ανεύθυνοι) τα παιδιά μας στο σκοταδισμό και να τα αποκόψουν από την πραγματική Ελληνική παιδεία.

Ο "Ανώνυμος Απολογητής" μας έστειλε μακροσκελή ανώνυμη επιστολή 17 σελίδων . Δημοσιεύομε εδώ την απάντηση του Μιχάλη Καλόπουλου στα κύρια σημεία της επιστολής.

Απάντηση:

Θεσσαλονίκη 30/11/03

Αγαπητοί φίλοι και επισκέπτες της ιστοσελίδας μου, νιώθω εντελώς άβολα που πρέπει να απαντήσω σε κάποιον που μου έγραψε με το ψευδώνυμο «ο Ανώνυμος Απολογητής». Δυστυχώς ο κύριος αυτός πάσχοντας από φοβερή αμετροέπεια μου έστειλε μια μακροσκελέστατη επιστολή 17 σελίδων, με παραπομπές σε άλλες 9 δικτυακές σελίδες, όλες ανώνυμες! Είναι παραπάνω από σαφές ότι δεν έχω τόσο χρόνο να διαθέσω σε ερωτήσεις που τυχόν έχουν πνευματικά αναστατωμένοι άνθρωποι. Στα βιβλία μου έχω πάρει θέσεις και παρακαλώ οποίος θέλει να αντικρούσει τις απόψεις μου να τα συμβουλευτεί πρώτα.

Παρ’ όλα αυτά φίλοι και αναγνώστες με πιέζουν να απαντήσω στον ανώνυμο αυτό φίλο, αν και επαναλαμβάνω η επαφή αυτού του είδους είναι εξαιρετικά ψυχοφθόρος μια και ο ερωτών από την μια δεν καταδέχεται να γνωρίσει το έργο μου, αλλά από την άλλη, ευχαρίστως εξαπολύει επί πάντων κριτική και ερωτήσεις που όχι μόνο σαφείς δεν είναι αλλά και πολλές εξ αυτών δεν με αφορούν διόλου.

Είμαι αυτό τον καιρό κυριολεκτικά βυθισμένος σε ένα ολόκληρο λαβύρινθο δεδομένων και γράφω όσο πιο επιμελημένα γίνεται το τελευταίο βιβλίο της σειράς Βιβλικη θρησκεια με τίτλο «το θέατρο της σωτηρίας». Είναι λοιπόν σαφές ότι δεν έχω την πολυτέλεια του χρόνου, αλλά ούτε και την διάθεση να κονταροχτυπιέμαι με τον κάθε ανώνυμο, που προφανώς έχει και χρόνο και διάθεση και επιχειρεί να μεταβάλει σε πνευματικό αφοδευτήριο τις ιστοσελίδες των ιδεολογικών του αντίπαλων, χωρίς μάλιστα να σέβεται ούτε τις τυπικότερες αρχές του διάλογου.

Να λοιπόν τι μου γράφει: (Το συντακτικό και η ορθογραφία δικά του):

Έχω δει πολλές φορές τα βιβλία σας είτε στο δύκτιο είτε σε καταλόγους βιβλιοπωλείων. Δεν αγόρασω ποτε όμως κάποιο αλλά και ούτε σκοπεύω. Προς Θεού όχι γιατί δεν μου αρέσει η γνώση αλλά γιατί εγώ γνωρίζω αυτό που εσείς δεν γνωρίζετε, για αυτό άλλωστε αναλύσκετε δυνάμεις σε κάτι που εκ φύσης δεν μπορεί να αποδειχθεί, δηλαδή στην μη ύπαρξη του Ιησού Χριστού του ΝΑζωραίου ως Θεού τριαδικής υποστάσεως (Πατηρ, Υιός και Αγιο Πνεύμα).

Θα ήταν σαν να ήμουν ο Χριστόφορος Κολόμβος και κατόπιν του ταξιδείου μου στην Νέα ¨Ηπειρο να μου ζητούσατε να διαβάσω ένα βιβλίο ή περισσότερα (μελέτες) οι οποίες βασισμένες, όχι πάνω στην γεωγραφία (μεταφυσική) αλλά πάνω στην φιλολογία (εξέταση των γραφών της Π.Δ.) θα αποδύκνειαν ότι η Ήπειρος (Θεός) που ανακάλυψα ή με ανακάλυψε δεν υπάρχει! Μα σαφώς αν είχατε πάει ο ίδιος όπως και ο Κολόμβος (εγώ) και είχατε δει την Ήπειρο λογικό θα ήταν να μην γράφατε ποτέ τέτοια ή τέτοιο βιβλίο ,εφόσον αυτές οι μελέτες δεν μπορούν να ανατρέψουν την πραγματικότητα.

Μπορεί να επηρεάσσουν τις γνώμες εκείνων που ακόμη δεν επισκέφτηκαν την Ήπειρο όχι όμως και να ανατρέψουν την πραγματικότητα (αν δηλαδή υπάρχει η Ήπειρος ή όχι). Αυτό είναι άλλο ζήτημα και σεις σε αυτό δεν γίνεται να επιτύχετε. Πιστέψτε με! Προσπαθείστε αν το θέλετε αλλα μην περιμένετε σοβαρά αποτελέσματα.

Αγαπητέ φίλε, οι σκέψεις αυτές όπως και ολόκληρη η επιστολή σου, άριστα θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως εκθεσιακό δείγμα πολυεπίπεδης ασάφειας στους μελλοντικούς εκτιμητές της διανοητικής μας ανεπάρκειας. Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά: δεν αγοράζεις τα βιβλία μου, επειδή πιστεύεις στον τριαδικό Χριστό!

Αγαπητέ μου, κανένας δεν σου ζήτησε να αγοράσεις τα βιβλία μου. Αν όμως η πίστη σου στον βιβλικό θεό Χριστό, σε αναγκάζει να μην αγοράσεις τα βιβλία μου, τότε δεν καταλαβαίνω πως αυτή η ίδια πίστη, δεν σε σταμάτησε απ’ το να συζητάς μαζί μου;

Δεν ξέρω γιατί αισθάνεσαι σαν τον Κολόμβο... κι αν αυτό... δεν είναι λίγο επικίνδυνο... τέλος πάντων ο καθένας κάτι αισθάνεται... το βέβαιο είναι ότι η Αμερική σαν οντότητα είναι υπαρκτή και η ύπαρξή της αποδεικνύεται, ενώ δεν υπάρχουν πολλές εκδοχές για το ποιά είναι η πραγματική Αμερική. Αντιθέτως για το ποιος είναι ο πραγματικός θεός που ο κάθε πιστός έχει υπόψη του, υπάρχουν μύριες διαφορετικές περιγραφές και ανάλογα αρχαία και νεότερα πιστεύω. Δεν μπορούμε λοιπόν να εξισώνουμε την αυτονόητη και καθολικά αποδεκτή ύπαρξη της Αμερικής με το πλήθος των θεών που η ανθρωπότητα λάτρεψε ή λατρεύει ακόμα! Αλήθεια δεν διακρίνεις την διαφορά ή προσποιείσαι;

Στην περίπτωση μάλιστα του χριστιανισμού που εδώ με πάθος εκπροσωπείς, οι διαφωνίες κορυφώνονται, διότι εσχάτως οι χριστιανοί δέχονται μόνο τον θεό της Καινής Διαθήκης και συχνά αρνούνται την παλαιοδιαθηκική του προϊστορία, κάτι που κάνει σχεδόν αδύνατη κάθε συζήτηση περί βιβλικού θεού! Ξεκαθάρισε λοιπόν πρώτα απ' όλα σε ποιον θεό πιστεύεις... και άφησε κατά μέρος την Αμερική, γιατί η Αμερική σίγουρα υπάρχει... κάτι άλλο έχει συρρικνωθεί μέχρι ανυπαρξίας!

Επειδή όμως: νυν υπέρ πάντων διάλογος, χάριν των αναγνωστών μου που μας παρακολουθούν με ενδιαφέρον, θα κάνω μια προσπάθεια να απαντήσω σε κάποιες απ' τις σκέψεις σου. Αν κατάλαβα λοιπόν καλά, στην παραπάνω φράση σου μου γράφεις ότι: Η ανυπαρξία του Χριστού ως τριαδικού θεού δεν μπορεί να αποδειχθεί! Μα, ουδέποτε ήταν στις προθέσεις μου να αποδείξω την ανυπαρξία του τριαδικού Βιβλικού 'θεού'! Αντιθέτως σε όλες μου τις μελέτες, αναδεικνύω την μοναδικότητα του δόλου, της πανουργίας και της εθνο-διαμελιστικής διάθεσης αυτού του συγκεκριμένου τριαδικού θεού.

Εν πάση περίπτωση, με την αναφορά σου αυτή μου ξεκαθαρίζεις τουλάχιστον ότι ο θεός σου είναι ο βιβλικός τριαδικός θεός και περί αυτού ο λόγος. Επειδή λοιπόν αγνοείς τις γραπτές μου τοποθετήσεις, σε πληροφορώ ότι με αποσπάσματα μέσα από την ίδια την Βίβλο, αναδεικνύω τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου τριαδικού ‘θεού’, που όχι μόνο δεν ταιριάζουν σε κανένα αξιοπρεπή και αξιαγάπητο θεό, αλλά θα έπρεπε να προκαλούν στους ανθρώπους αλυσιδωτές εκρήξεις προβληματισμού, θυμού και απόρριψης, διότι πρόκειται για τον βιαιότερο και τον πλέον ανθρωποφθόρο θεό όλων των θρησκειών από καταβολής κόσμου!!

Και επειδή έχω πρόχειρο ένα τέτοιο αποκαλυπτικό και εξαιρετικά δύσπεπτο βιβλικό απόσπασμα στο παραθέτω: «Ποιος είναι εκείνος που έρχεται με την στολή του κατακόκκινη; Εγώ ο Κύριος (ο Γιαχβε [1]) είμαι. Γιατί είναι τα ρούχα σου κόκκινα σαν εκείνου που πατάει σε πατητήρι; Πάτησα μονάχος μου (τα έθνη) στο πατητήρι, πάνω στον θυμό μου τους ποδοπάτησα (Μασ. κατελάκτισα αυτούς) και τους σύνθλιψα έως εδάφους και το αίμα τους πιτσίλισε [2] τα ρούχα μου και λέρωσα όλη την στολή μου... πάνω στο θυμό μου ποδοπάτησα τους λαούς και πάνω στην οργή μου τους κομμάτιασα και έχυσα το αίμα τους στη γη». (Β.Β.) Ησαΐας 63. 1-6.

Δηλαδή τι μένει σε μας, τα 'έθνη' να πούμε: συγνώμη θεέ της βίβλου... που μας ποδοπάτησες... συγνώμη βιβλικέ 'θεέ' Γιαχβέ που με το αίμα μας πιτσιλίσαμε την στολή σου;!

Αν αυτός ο οργισμένος 'θεός' που σκέφτεται το λερωμένο φόρεμά του καθώς οργισμένος τσαλαπατάει λαούς και έθνη... εσένα σου ταιριάζει... πρόβλημα και χάρισμα σου!

Αν το παραπάνω απόσπασμα σου φαίνεται δικαιολογημένο, επειδή στρέφεται κατά των αμαρτωλών εθνών, σου παραδίδω προς εκτίμηση ακόμα ένα 'διαμάντι' βιβλικής μαγγανείας κατά του ίδιου αυτή τη φορά λαού του: «θα σας δώσω λοιπόν κρέας να φάτε. Όχι για μια μέρα ούτε δυο, αλλά για ολόκληρο μήνα θα τρώτε κρέας ώσπου να σας βγει απ’ την μύτη και έσται υμίν εις χολέραν... και πέθαναν εκεί όσοι επιθύμησαν να φάνε κρέας» [3] Ο΄ Αριθμοί 11.20. & (Β.Β.)

Την απίστευτη αυτή δήλωση: «σας έδωσα κρέας για να χολεριάσετε» κάνει ο δηλητηριο-χρήστης Γιαχβε, δηλαδή ο τριαδικός θεός της Βίβλου (ο θεός της Καινής και Παλαιάς Διαθήκης) όταν στους δικούς του ανθρώπους που έκλαιγαν λιμαγμένοι για λίγο κρέας προσφέρει (άκουσον-άκουσον), δηλητηριασμένα ορτύκια. Ναι, δεν υπάρχει θεός σε ολόκληρο το θεολογικό πάνθεον της ανθρωπότητας που να καυχάται ότι δηλητηρίασε τους δικούς του ανθρώπους, τους τσακισμένους απ’ την πείνα και την έρημο φουκαράδες Ισραηλίτες!

Θέλετε κι άλλο απόσπασμα που φωτίζει το απαράδεκτο προφίλ του Γιαχβε-Χριστού [4] «Όταν ο Κύριος ο θεός σου σε φέρει εις την γην την οποίαν υπάγεις, δια να κληρονομήσεις αυτήν, δια να δώσει εις σε πόλεις μεγάλες και καλές τις οποίες δεν έκτισες και οικίες πλήρεις αγαθών, τις οποίας δεν εγέμισες και φρέατα ανοιγμένα, τα οποία δεν άνοιξας, αμπελλώνες και ελαιώνες τους οποίους δεν εφύτευσες... Κύριον τον θεόν σου θέλεις φοβείσθαι... δια να εκδιώξει πάντας τους εχθρούς σου απ' έμπροσθεν σου... και θέλω εκδιώξει έθνη πολλά απ' έμπροσθεν σου... και σου παραδώσει αυτούς έμπροσθεν σου, θέλεις πατάξει αυτούς, κατά κράτος θέλεις εξολοθρεύσει (Ο΄αφανίσει) αυτούς, δεν θέλεις δείξει έλεος προς αυτούς... δεν θέλεις συμπεθερεύσει μετ' αυτών... ούτω (έτσι) θέλετε κάμει προς αυτούς... θέλετε καταστρέψει... συντρίψει... κατακόψει... καύσει εν πυρί... και δεν θέλει βάλει (ο Κύριος) επί σε ουδεμίαν των κακών νόσων της Αιγύπτου, τας οποίας γνωρίζεις (!!!), αλλά θέλει βάλει αυτάς (τας νόσους!) επί πάντας τους μισούντας σε. Καί θέλεις εξολοθρεύσει πάντα τα έθνη... δεν θέλεις σπλαχνισθεί δι αυτούς.»!! Δευτ. 6.10. & 7.1-16.

Αν βέβαια θέλεις να χορτάσεις θεϊκή κακία και δικτατορία τρόμου και ασθενοποιού πειθαναγκασμού, διάβασε ολόκληρο το 28 κεφαλαίο του Δευτερονομίου! Για τις ανάγκες των αναγνωστών μου το παραθέτω:

«Eάν δεν υπακούσεις επιμελώς εις την φωνή του Κυρίου του θεού σου, για να προσέχεις να εκτελείς όλες τις εντολές του και τα διατάγματα του τα οποία εγώ σε προστάζω σήμερα, όλες αυτές οι κατάρες θα έλθουν πάνω σου και θα σε βρουν.

Eάν δεν υπακούσεις, καταραμένος θα είσαι στην πόλη και καταραμένος θα είσαι στον αγρό. Καταραμένες θα είναι οι αποθήκες σου, το καλάθι και η σκάφη σου. Καταραμένος ο καρπός της κοιλίας σου και τα γεννήματα της γης σου, καταραμένες οι γέννες των γελαδιών και των προβάτων σου. Καταραμένος θα είσαι όταν εξέρχεσαι αλλά και όταν εισέρχεσαι.»

«Ο Κύριος θα στείλει επάνω σου την ένδεια (φτώχια) και την αχoρτασίαν (στο ελλ. κείμενο: εκλιμίαν [5]), τον τρόμο, την θλίψη και την φθορά και ότι πιάνεις θα καταστρέφεται. Ο Κύριος θα προσκολλήσει πάνω σου θανατικό. Ο Κύριος θα σε χτυπήσει με απορία, πυρετό, ρίγος, ερεθισμό, μαρασμό, φλόγωση και ώχρα (κιτρινάδι;) και με μάχαιρα και με ανεμοφθορία [6] και θα σε καταδιώκει εωσού αφανισθείς.

Και ο ουρανός από πάνω σου θα γίνει χαλκός και η γη κάτω από τα ποδιά σου σίδηρος. Ο Κύριος θα μετατρέψει την βροχή σε σκόνη και χώμα (αντί βροχής) θα κατεβαίνει πάνω σου από τον ουρανό... θα συντριφθείς μπροστά στους εχθρούς σου... και το πτώμα σου θα γίνει τροφή στα όρνια του ουρανού και στα θηρία της γης.

Ο Κύριος θα σε χτυπήσει με την Αιγυπτιακή πληγή στις έδρες (στον πισινό! [7]) και με αιμορροΐδες (!) και με άγρια ψώρα και ξυσμό, με αρρώστιες αγιάτρευτες... θα σε χτυπήσει (ο Κύριος) με τρέλα, με τύφλωσιν... με σύγχυση μυαλού, θα ψηλαφείς σαν τον τυφλό στο καταμεσήμερο και θα είσαι μόνος καταδυναστευόμενος και διαρπαζόμενος χωρίς βοήθεια... αμπελώνα θα φυτεύεις και δεν θα τον τρυγείς, γυναίκα θα αρραβωνιασθείς και άλλος μαζί της θα πλαγιάζει, υιούς και θυγατέρας θα γεννήσεις και δεν θα είναι δικοί σου... σπίτι θα χτίζεις και δεν θα κατοικείς σ' αυτό.

Και συνεχίζει λοιπόν στο Δευτερονόμιο το μαύρο "ουράνιο" ποτάμι από κατάρες: «θα σου σφάξουν το βόδι... θα σου αρπάξουν το γαϊδούρι... τα πρόβατά σου θα τα πάρουν οι εχθροί σου... τον πόλεμο θα χάσεις... οι υιοί και οι θυγατέρες σου θα παραδοθούν σε άλλον λαό, οι οφθαλμοί σου θα βλέπουν και θα μαραίνονται γι' αυτούς όλη την ημέρα και θα γίνεις παράφρων... Ο Κύριος θα σε χτυπήσει στα γόνα­τα και στα σκέλη με κακή πληγή, από τις πατούσες έως την κορυφή σου, ώστε να μην μπορείς να γιατρευτείς...

Τον αγρό σου θα καταφάγει ακρίδα. Όλα τα γεννήματα της γης σου... θα τα καταφθείρει η ερυσίβη. Σκουλήκια θα φανέ τους αμπελώνες σου και δεν θα πιεις το κρασί τους... Ελιές θα έχεις, αλλά δεν θα σου δίνουν το λαδί τους. Ο ξένος θα σε δανείζει, δεν θα δανείζει εσύ αυτόν... όλες αυτές οι κατάρες θα έλθουν πάνω σου, αν δεν υπακούσεις.

Αν δεν υπακούσεις, όλες αυτές οι κατάρες θα πέσουν πάνω σου. Θα στείλω πάνω σου... πείνα... δίψα... γυμνότητα... έλλειψη πάντων... ζυγό σιδερένιο... και θα φας τις σάρκας των υιών σου και των θυγατέρων σου... Η απαλή και τρυφερή γυναίκα... θα κοιτάξει με πονηρό (πεινασμένο!) βλέμμα τον άνδρα της, τον γιο και την κόρη της, αλλά και το νεογέννητο βρέφος της, (!) που γεννήθηκε ανάμεσα στα ποδιά της, διότι, από την έλλειψη πάντων στην πολιορκία, θα τα φάγει (τα παιδιά της) κρυφά...! Δευτ. 28 15-60.

Καλέ μου φίλε αν ευσεβείσαι και λατρεύεις σκυφτός έναν τέτοιο απειλητικό και πληγοποιό θεό... δικό σου το βίτσιο! Αλλά δεν νομίζω ότι γνωρίζεις με τι ακριβώς έχεις μπλέξει!

Προφανώς λοιπόν (για να επιστρέψω στις δικές σου θέσεις) με μπερδεύεις με κάποιους άλλους που προσπαθούν να αποδείξουν την ανυπαρξία του τριαδικού βιβλικού θεού! Κάθε άλλο, εγώ αναγνωρίζω την ιστορική του ύπαρξη και προσπαθώ με κάθε τρόπο να φανερώσω την απίστευτη κακότητά του.

Κατά την δική μου εκτίμηση, αν ο βιβλικός θεός διαφύγει της βασανιστικής κριτικής, δια της αφάνειας, αυτό θα ήταν η καταστροφικότερη κατάληξη της θρησκειολογικής έρευνας. Για ένα φρικτά εγκληματικό θεό όπως ο βιβλικός, μια τέτοια παραγραφή θα ήταν μάλλον η ευνοϊκότερη των εξελίξεων. Βλέπεις αν κηρύξουμε σε αφάνεια κάποιον φρικτό εγκληματία, τότε μάλλον του κάνουμε μεγάλη χάρη, αφού δεν θα υπάρχει πια κανένας λόγος να παρασταθεί ενώπιον δικαστηρίου. Σε διαβεβαιώ όμως ότι (όσο περνάει κι απ' το χέρι μου) ο θεός της Βίβλου σύντομα θα βρεθεί απολογούμενος μπροστά στην ογκούμενη παγκόσμια λογική επεξεργασία των βιβλικών δεδομένων (λόγων και έργων) και η μελλοντική ετυμηγορία δεν θα είναι διόλου κολακευτική γι' αυτόν!

Όσοι μάλιστα όπως εσύ, καταγοητευμένοι απ’ την έντεχνα προβαλλόμενη αγαπητική όψη της βιβλικής θεότητας, έχουν πέσει θύματα της οργανωμένης θεολογικής προπαγάνδας, αργά ή γρήγορα θα αισθανθούν φρικτά εξαπατημένοι! Αν μάλιστα έχουν το θάρρος όπως εσύ να ανακατεύονται με την αμφισβήτηση, που δεν χαρίζεται σε κανέναν, σύντομα θα δουν ότι κατασπατάλησαν την πολύτιμη ζωή και την αρωγή τους, υπηρετώντας όχι κάτι ευγενικό και υπέροχα θεϊκό, αλλά βρώμικες θρησκείες, δηλαδή δόλια κατασκευάσματα ιερατείων, πλεγμένα με απατηλές υποσχέσεις και σκοτεινούς, συνωμοτικούς και εξουσιαστικούς σκοπούς.

Για τους φιλύποπτους και φιλοπρόοδους ανάμεσα στους ανθρώπους πάντα θα υπάρχει ελπίδα θεραπείας. Το φάρμακο είναι η παιδεία και η καθημερινή τριβή με τον κόσμο των ερωτήσεων. Πρέπει δυστυχώς να παραδεχθούμε πως χωρίς ποτέ να το διαλέξουμε, λαοί ολόκληροι βρεθήκαμε λάτρεις ενός ανθρωποβόρου ανατολίτη θεού, που καμία σχέση δεν είχε ποτέ ούτε με την παιδεία μας, ούτε με την παραγωγή αμφισβήτησης και ερωτήσεων.

Νομίζω ότι στο να συνειδητοποιήσεις ποιος είναι τελικά ο βιβλικός θεός που λατρεύεις, θα σε βοηθούσαν τα βιβλία μου. Μην αποφεύγεις την αμφισβήτηση, είναι ο ευεργέτης και ο στυλοβάτης της νοημοσύνης μας. Σε διαβεβαιώνω πως δεν θα είσαι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που πέρασε απ’ αυτό το οδυνηρό μεταβατικό στάδιο των θεολογικών προβληματισμών!

Στην συνεχεία με ρώτας:

Εσεις πιό θεό ή ποιούς θεούς λατρεύετε;

Η κατανόηση μου για τον θεό ή θεούς, βρίσκεται υπό συνεχή διαμόρφωση! Εύχομαι δε στους αληθινά φιλεύσεβους ανθρώπους να επικρατήσει η διάθεση αυτή και να παραμείνει έτσι για τις επερχόμενες χιλιετίες! Η θεολογική μας κατανόηση είναι εξαρτώμενη απ' την πρόοδο της νοημοσύνης μας και οφείλει να αναπροσαρμόζεται με βάση την άδολη φυσιογνωσία και την κατανόηση της ιστορίας των εξουσιών.

Οι θεολόγοι του παρελθόντος διέπραξαν την ύστατη των ύβρεων, τελεολογώντας περί θεών και αυτή ακριβώς την αγκύλωση και την αδυναμία συνεχούς αναθεωρήσεως των θεών και σεβασμάτων, πληρώνουμε με κολοσσιαίες ιστορικές αχρηστεύσεις ευκαιριών και νοημοσύνης!

Ο διασημότερος σοφός της αρχαιότητας ο πανεπιστήμων Αριστοτέλης από αγάπη στην πρόοδο δήλωσε απλά: «ενδέχεται και άλλως έχειν» Αριστοτέλης Ηθικων Νικομαχειων 1140a.35. Αν κάτι παρόμοιο έλεγαν και οι μουρλαμένοι θεολόγοι του παρελθόντος, σήμερα οι εξ αποκαλύψεως θρησκείες δεν θα είχαν κανένα λόγο ύπαρξης.

Δεν θα είμαι λοιπόν από τους αφελείς εκείνους που περιστοιχιζόμενοι σήμερα από τόση γνώση και εξερευνητικές δυνατότητες, εξακολουθούν να δανείζονται θεολογικές ερμηνείες απ’ τους αγύρτες του παρελθόντος. Τέτοιους θεούς προωθούν χιλιετίες τώρα ανεμπόδιστα (!) τα ελπιδεμπορικά ιερατεία απηρχαιωμένων θρησκειών σκοτώνοντας μεθοδικά κάθε αντίρρηση! Ειδικότερα ένοχοι τέτοιας λυσσαλέας ιστορικής καταδίωξης των αντίπαλων τους είναι τα διάφορα ιερατεία του διπρόσωπου Γιαχβε-Ιησού.

Οι καιροσκόποι Χαλδαίοι μάγοι φαρμακοτρίφτες του παρελθόντος, χρειαζόταν έναν επιθετικό θεό για να καλύψει τις πληγές που σκορπούσαν γύρω τους... έτσι γεννήθηκε ο θεός της μαγγανείας, ο εξαναγκαστής θεός, ο κύριος: «καν’ το να γίνει» ο επονομασθείς Γιαχβέ! Μετά απ’ αυτόν μας προέκυψε η βελτιωμένη εκδοχή του, ο επί σκοπώ παρηγορητής της ανθρωπότητας και μέγας εξορκιστής δαιμόνων (!) Ιησούς-Γιαχβέ.

Στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι θεοί της αρχαιότητας προέρχονταν από μεγαλομανείς ανθρώπους που θεουργούσαν με βάση οράματα και εικόνες που προήλθαν από ψυχότροπες ουσίες. Οι θεοί του παρελθόντος στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι βγαλμένοι μέσα απ' τα παραισθησιογόνα όνειρα των προφητικών βοτάνων. Μη περιμένεις λοιπόν να σε ζηλέψω που με τόση ευκολία κατέθεσες ότι πολυτιμότερο έχεις, την φιλευσέβειά σου, σε αρχαίους αιμοβόρους θεούς κάποιων διεκδικητικών Χαλδαίων βοσκών.

Όσο για το που πιστεύω το αναφέρεις μόνος σου: στην ελεύθερη αμφισβήτηση που είναι ο πραγματικός ευεργέτης της νοημοσύνης μας!

Μου γράφεις:

είδα και το άρθρο σας στο Ιχώρ με την Αγία Μαρκέλλα και μου φάνηκε αστείο σε ορισμένα σημεία από άποψη λογικής αλλά και θεολογικής. Γι αυτό λοιπόν μην περιμένετε να "ψαρώσω" από τις όποιες συγγραφικές σας ικανότητες, τις οποίες θεωρώ αστείες γιατί δεν είναι ΔΙΚΑΙΕΣ. Και αυτός είναι και ο λόγος που ευγενικά σας λέω ότι στο μέλλον θα με βρείτε αντίπαλό σας. Έτσι δεν λέτε στο Ιχώρ; (.."ελεύθερη αμφισβήτηση"). Το άθρο σας θα το αμφισβητήσω ελεύθερα σε λίγο καιρό αν δεν σας πειράζει, διότι καλό είναι να μάθει ο κόσμος πως δεν χρειάζεται κανείς να έχει σπουδάσει ώστε να βρίσκει ΛΟΓΙΚΑ ΣΦΑΛΜΑΤΑ σε εκείνον που νομίζει ότι βρήκε σφάλματα σε θεόπνευστα βιβλία.....μερικά σχόλια βιαστικά περί αυτού στο τέλος.

Δεν μπορώ να δώ τι χιουμοριστικό εντόπισες στο καθ' όλα αισχρό σεξουαλικό μυθιστόρημα κάποιου καλόγερου που υπέφερε από τις επιθέσεις: «μεσημβρινού δαίμονα» και τις σεξουαλικές του φαντασίωσεις τις ονόμασε «βίο της Αγίας Μαρκέλλας». Δεν σου κρύβω μάλιστα ότι θα δεχόμουν με πολύ ενδιαφέρον οποιαδήποτε σοβαρή κριτική πάνω στο θέμα... δεν βλέπω όμως να γράφεις τίποτε (σημαντικό) στην κατεύθυνση αυτή! Σύντομα το άρθρο μου θα είναι στη διάθεση των φίλων του δικτυακού μου τόπου και τους ενθαρρύνω να κατεβάσουν το άρθρο μου αυτό και να το διαβάσουν και να μου γράψουν επιγραμματικά την γνώμη τους.

Για το αν θα σε βρίσκω αντίπαλο μπροστά μου, καλέ μου ανώνυμε μάλλον εσύ θα έπρεπε να ανησυχείς ιδιαίτερα. Στα βιβλία μου και στα άρθρα μου δεν έχω πάψει να προσκαλώ σε δημόσιο διάλογο οποιοδήποτε. Το μόνο που άκουσα σαν απάντηση στις προσκλήσεις μου αυτές, είναι ευλογίες και υπεκφυγές. Έπ' ευκαιρία λοιπόν σε ενημερώνω ότι ισχύει δημόσια πρόσκληση για σένα και τους δασκάλους σου, κάτι που κατ’ επανάληψη έχω απευθύνει προς πάντας... απ' τον πατέρα Μεταλληνό [9] μέχρι τον Αρχιεπίσκοπο για δημόσια συζήτηση πάνω στις καταβολές, την ουσία και την ποιότητα της Χαλδαιο-Εβραϊκής Βίβλου! Δεκαπέντε χρόνια τώρα καταγγέλλω ότι το βιβλίο αυτό καμία σχέση δεν έχει με φιλεύσεβους σκοπούς και φιλόθεους ανθρώπους και δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα πανέξυπνο αλλά και επικίνδυνο συναξάρι συγκαλυμμένης (θεολογημένης) μαγείας.

περΙ δικαΙου και αλΗθειας:

Το τι είναι πραγματικά δίκαιο και τι είναι αληθινό... ας το αφήσουμε καλύτερα για αργότερα! Όσο για το τι είναι ταυτόχρονα δίκαιο και αληθινό... ε αυτό κι αν είναι μια τεραστία συζήτηση που ξεφεύγει πέρα από κάθε γνωστό μου όριο! Θα σου πω μόνο, ότι όλες οι προσπάθειες που έχουν γίνει από καταβολής κόσμου για να οριστούν ταυτόχρονα και να συνλειτουργήσουν οι δυο έννοιες, έχουν γράψει ιστορία για γέλια αλλά και για κλάματα!

Οι καλύτερες των προσπαθειών απομόνωσαν μόνο τμήματα αληθειών και δικαιοσύνης. Σχετική και ανάλογη των καιρών ήταν πάντα η κατανόηση μας γύρω απ' τις μεγάλες αρετές και οι δυο έννοιες που αναφέρεις εφαρμόσθηκαν συμβατικά από διάφορα κοινωνικά συστήματα για να κυλήσει η ανόητη ιστορία μας. Συγκατοικούμε με άπειρους συνδικαιούχους σ’ αυτόν τον πλανήτη και ποτέ δεν συμπεριλάβαμε τα αδιαμφισβήτητα δικαιώματά τους στις 'αλήθειες' μας! Συνήθως ότι είναι αληθινό και δίκαιο για το κοντόφθαλμο ανθρωποκεντρισμό μας... είναι καταστροφικό και δυσβάστακτα άδικο για την πλανητική δικαιοσύνη και αλήθεια. Να μην πω λοιπόν πόσο γελοίο είναι το θεοκρατικό δίκαιο και οι αλήθειες του, που περιφρονούν την πλανητική ζωή απερίφραστα και περιμένουν την μεταθανάτια δικαίωση!

Το μόνο που επιδεικνύεις με το να αναφέρεσαι και στις δυο αυτές έννοιες ως αυτονόητες και αυταπόδεικτες είναι η κολοσσιαία άγνοιά σου πάνω σε φιλοσοφικά θέματα και το πόσο ανυποψίαστος είσαι περί πραγματικού (όχι νομολογημένου) δικαίου και αληθείας. Επαναλαμβάνω, ζούμε ήδη σε προχωρημένη περίοδο (δυνατοτήτων) αναθεώρησης (επαναπροσδιορισμού) αρετών και δικαίου, αλλά η ανθρωπότητα που θρησκειο-κρατείται, περί άλλων τυρβάζει, δεν έχει πάρει είδηση απ’ τις κολοσσιαίες αυτές ευκαιρίες των ποιοτικών αλλαγών που την προσπερνούν! Οι μεγάλες λοιπόν έννοιες καλέ μου φίλε ανώνυμε ασφυκτιούν κάτω απ’ την βαριά ταφόπλακα τους, δηλαδή τους ανάξιους περί αυτών ορισμούς, τόσο τους φιλοσοφικούς και άλλο τόσο τους θρησκευτικούς! Ακόμα και οι ικανότεροι των ανθρώπων δεν τα πάνε καλύτερα, κενόσπουδοι, αρχαιομανείς και δεισιδαίμονες σκαλίζουν με αρχαία καλέμια και γραφίδες την ταφόπλακα της ανθρωπότητας.

***όμως..... Ας δούμε λίγο τα περί συμπάθειας προς τους αρχαιολάτρες

Κακώς που δεν έχετε βρει διέξοδο στις μεταφυσικές! Απορώ δηλαδή πως επιθυμείτε να βρείτε τον Θεό! στην φύση;! ακόμη και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι θεωρούσαν την φύση πλήρη δαιμόνων (ενδιάμεσων οντοτήτων μεταξύ θεού και ανθρώπων) και σίγουρα δεν ήσαν απλά οικολόγοι κατά όπως θέλουν να παρουσιάζονται πολλοί σημερινοί νεοπαγανιστές. Απορώ με αυτούς.(φίλοι σας του Ιχώρ; Γεώργιος Τσαγκρινός "Αγαθοοντότες στην αρχαία Ελλάδα" κ.λ.π.); Ακόμη και ο Θαλής κατά τον Διογένη Λαέρτιο θεωρούσε την φύση πλήρη δαιμόνων. «αρχήν δε των πάντων υδωρ υπεστήσατω, καί τόν κόσμον εμψυχον καί δαιμόνων πλήρη».

Διακρίνω μια ανεπίτρεπτη περιφρόνηση για την φύση στα λεγόμενά σου. Κρίμα γιατί τη 'θεότητα' της Φύσης, όχι μόνο όλοι οι σοφοί της ανθρωπότητας θεωρούσαν δεδομένη, αλλά και σήμερα οι σοβαρότεροι των επιστημόνων, θεωρούν τη βιόσφαιρα του πλανήτη μας ως έναν τεράστιο σύνθετο ζωντανό οργανισμό. «Ολόκληρος ο πλανήτης πάλλεται και σφύζει από οργανωμένη κίνηση ανάλογη ενός αυτόνομου ζωντανού Όντος». Σε τι διαφέρει αυτό από την αρχαιοελληνική άποψη «ο κόσμος έμψυχος και δαιμόνων πλήρης»; Εκτός αν μέσα στην τόση σου άγνοια, θεωρείς του ελληνικούς 'δαίμονες' (δυνάμεις), ίδιους με τους μεταφυσικούς Χαλδαίους μπαμπούλες.

Ας κάνουμε λοιπόν και λίγο μάθημα: «Δαίμων: εκ του δαίω, το μανθάνω εξ ου και δαίμων, ή δαήμων. Από το δαίω, το γινώσκω, γίνεται δαίμων, ο επιστάμενος και γινώσκων. Δαιμόνιος: μακάριος, ή θαυμαστός»! Μέγα ετυμολογικό 251.17. Οι ελληνικοί 'δαίμονες' λοιπόν όπως και οι θεοί τους, ήταν οι κατά τομείς γνώσεις! Άρα: «έμψυχος ο κόσμος και πλήρης γνώσεων»!!! Κατάλαβες τι διέστρεψε ο Χριστιανισμός καλέ μου Ανώνυμε;!

Βέβαια η ελληνική γλώσσα, το πληρέστερο εκφραστικό μέσον της ανθρώπινης ιστορίας, είχε και τους απαραίτητους διαχωρισμούς του κακοδαίμονος για την φαυλότητα και του αγαθοδαίμονος για την σοφία!

Οι Έλληνες λοιπόν ήταν σε θρησκευτική βάση οικολόγοι (!) τα παραπάνω που εσύ μες την άγνοια σου μου καταγγέλλεις το αποδεικνύουν περίτρανα! Προσοχή η άγνοια τουλάχιστον θεραπεύεται, η λαθεμένη πίστη όμως είναι συχνά μοιραία!

Για την οικολογική σκέψη των Ελλήνων σε παραπέμπω στο άρθρο μου: «Δεισιδαιμονία ή αιτιότητα ο πόλεμος συνεχίζεται». Σε λίγο θα μπορείς να το κατεβάσεις από την ιστοσελίδα μου. Για το τι πιστεύω για τους αρχαιόθρησκους σε παραπέμπω στο συλλογικό βιβλίο: «Αναβίωση της αρχαιοελληνικής θρησκείας» εκδόσεις Αρχέτυπο, όπου αναφέρω εκτεταμένα τις θέσεις μου!

Η ελληνική αρχαιότητα είναι εξαιρετικά περίπλοκη και πολυδιάστατη και κάθε μέρα μαθαίνουμε νέα στοιχεία γι’ αυτήν. Ποτέ δεν θα αναλάβω ρόλο συνολικού απολογητή των αρχαίων. Μέσα στην ελευθερία τους οι άνθρωποι εκείνοι γέννησαν αναγνωρισμένα τον μεγαλύτερο και πλέον πολυδύναμο πολιτισμό της ανθρώπινης ιστορίας. Γνώριζαν ότι με την ελευθέρια της σκέψης μπορείς να ανακαλύψεις το αναπάντεχο, έτσι ένα μεγάλο ποσοστό των διατυπώσεών τους ήταν εν γνώσει τους επισφαλές. Πάνω στις τολμηρές όμως αυτές διατυπώσεις και στην απέραντη πολυγνωμία και στις αναρίθμητες αποτυχίες τους οι Έλληνες θεμελίωσαν τους μηχανισμούς του λογικού έλεγχου και της βελτίωσης!

Θαυμάζω την αρχαιότητα, όχι επειδή θεωρώ θέσφατο ότι ελέχθη σ' αυτήν, κάθε άλλο... αλλά για τους μηχανισμούς που ανακάλυψε της αναζήτησης και του αποκλεισμού λαθών! Για το θάρρος της πολυγνωμίας και την υγεία των επαναδιατυπώσεων! Την ανακάλυψη των σωτήριων επιστημών! Το απίστευτο βάθος και την πολυχρωμία του Ελληνικού πνευματικού ορίζοντα. Την λατρεία της αμφισβήτησης και της βασανιστικής εκλογίκευσης των πάντων! Οι αλήθειες δεν διατυπώθηκαν οριστικά στην αρχαία Ελλάδα, αλλά εκεί γεννήθηκε το πάθος της αέναης επαναδιατύπωσής τους, η λατρεία της τεκμηριωμένης αμφιβολίας και η ευεργεσία των ερωτήσεων.

Σε ένα πράγμα μόνο μέμφομαι τους Έλληνες, ότι δεν επιδόθηκαν πεισματικά στο προαιώνιο παιγνίδι της εξουσίας! Δεν γνωρίζω αν και κατά πόσον έχω δίκαιο έπ’ αυτού, αλλά είμαι της γνώμης πως όποιος παράγει αγαθά, πρέπει να έχει και τον τρόπο την δύναμη και την εξουσία να τα διαχειρίζεται και να τα διαφυλάσσει εξ ου και το «χαλεπότερον του κτήσασθαι το φυλάξαι»! Μόνον αυτός που παράγει αγαθά τα πονάει πραγματικά, όχι αυτός που τα σφετερίζεται και τα νεμεται. Η πνευματική παραγωγή των αρχαίων Ελλήνων σήμερα συντηρεί απ' άκρου εις άκρου τις ευνομούμενες κοινωνίες αλλά δυστυχώς χρησιμοποιείται και από τις φαύλες εξουσίες παγκοσμίως!

***Εδώ λοιπόν αγαπητέ μου είναι και το κρίσιμο σημείο....

1. Αν προσπαθούσατε να μας κάνετε όλους πιο λογικούς ας τα βάζετε και με τους αρχαίους προγόνους μας και τις δεισιδαιμονικές δαιμονολατρίες τους

Ποιος σου είπε ότι εγκρίνω τη δεισιδαιμονία από όπου και αν προέρχεται? Μήπως πρέπει να ανοίξεις κανένα βιβλίο μου;

***2. εφόσον όμως εσείς βλέπετε ως "μη λογικό" μόνο τον Χριστιανισμό είναι λογικό να ειπωθεί ότι "κάτι δεν πάει καλά" ήτις σας εκλείπει η δικαιοσύνη. Και λογική άνευ δικαιοσύνης δεν μπορεί να είναι λογική. Είναι παραλογισμός!

Το παρακάτω απόσπασμα είναι από βιβλίο μου:

«Νοημοσύνη υπό το μηδέν:

Δυστυχώς, πέρα απ' τα ατέλειωτα παχιά λόγια, εμείς το ανθρώπινο είδος, παρά το πλεονέκτημα της δήθεν νοημοσύνης, αντιδρούμε συνολικά σαν αναίσχυντοι και μοχθηροί μητροκτόνοι, κάνοντας ότι μπορούμε για να τραυματίσουμε θανάσιμα και να μολύνουμε ανεπανόρθωτα, την σπάνια αυτή τρυφερή πλανητική αγκαλιά, ενώ μας περιβάλει μια συμπαντική αυτοκρατορία θανάτου, ένα δριμύ, κατάξερο, δηλητηριώδες, παγωμένο σύμπαν!

Ναι, ακόμα και πρόχειρα να συγκεφαλαιώσουμε τις ολοφάνερες ιστορικές μας ανοησίες, θα καταλάβουμε ότι όχι μόνο νοήμονες δεν γίναμε ακόμα, αλλά αποτελούμε πλανητικά, την γελοιωδέστερη μορφή ηλιθίων θηλαστικών και αν ποτέ, υπάρξει γαλαξιακή ιστορία, (...!) και σ' αυτήν ακόμα, θα διεκδικούμε επάξια, τον τίτλο του πλέον ηλίθιου θηλαστικού που επιστράτευσε όλα του τα δήθεν ισχυρά πλεονεκτήματα νοημοσύνης και δεξιοτήτων του, για να οργανώσει μεθοδικά την αυτοκαταστροφή του! Ακόμα και οι "σαύρες" (οι δεινόσαυροι) τα κατάφεραν πολύ καλύτερα από μας, απολαμβάνοντας τον ίδιο αυτόν πλανήτη, για περισσότερο από 160 εκ. χρόνια! Οι τεράστιες αυτές σαύρες εξαλείφθησαν, μόνο από εξαιρετικά δυσμενείς και αστάθμητες εξωτερικές συγκυρίες.

Παρά τους στεντόρειους κομπασμούς μας λοιπόν, δεν είμαστε παρά η σκουριά τη γης... η πλανητική παμφάγος άκαρη, που κατατρώει ανεξέλεγκτα τα πάντα! Η δήθεν νοημοσύνη μας, αν κριθεί εκ των αποτελεσμάτων, έχει την απεχθή όψη μιας γιγάντιας πλανητικής ασθένειας, μιας κορυφαίας, σαρωτικής, οικολογικής απειλής, αφού καθώς όλα δείχνουν, τα θετικά της χαρακτηριστικά δεν αναπτύχθηκαν ακόμα και οι προστατευτικοί πραγματικά νοήμονες υποψιασμοί μας, δυστυχώς αδρανούν παγωμένοι, σε συνθήκες... υπό το μηδέν!

Σε αντίθεση λοιπόν με όλα όσα επιθυμούμε και νομίζουμε ότι είμαστε, εμείς, η υποτιθέμενη κορωνίδα των γήινων όντων... υπακούοντας σε μουμιοποιημένες θρησκευτικές, 'ιερές' ασυναρτησίες και παραγγέλματα αρχαίων μαστουρωμένων (από προφητικά φυτά) προφητών, κοιτάμε σαν χαζοί τους ουρανούς της θρησκευτικής μας φαντασιοπληξίας, πριονίζοντας ευχαρίστως και μετά μανίας το κλαδί που μας ενώνει με το μητρικό δένδρο της γης.

Με την βοήθεια της θρησκειοκρατούμενης 'νοημοσύνης' μας, καταφέραμε να αγνοούμε επιδεικτικά τον φιλικό, αδελφικό, μητρικό μας κόσμο και ν’ αναζητούμε με σχιζοφρενική μανία, έναν άλλον, μεταθανάτιο παράδεισο, που σύμφωνα με τις περιγραφές των 'Ιέρων' βιβλίων των θρησκειών, (Βέδα - Κοράνι - Βίβλο κ.λ.π.) δεν είναι τίποτε περισσότερο, από το φανταστικό αντίγραφο, του δικού μας υπέροχου κόσμου... Απο την συμετοχη στο Βιβλιο Αναβιωση της Αρχαιοελληνικης θρησκειας εκδοσεις Αρχέτυπο.

Σου θυμίζει όλο αυτό θρησκευτική απαξίωση μόνο του Χριστιανισμού;

***3, επιπροσθέτως με λύπη σας λέω ότι σας εκλείπει σαφώς και η αλήθεια περί του Θείου Οντως. Διότι το Θειο Ον δεν το βρίσκουμε στην Χίο περιπατώντας στα ακρογιάλια ψάχνοτας για λογικά σφάλματα στην ανθρώπινη αναζήτηση για ανακούφιση...

Πολύ καλά το θειο Ον δεν το βρίσκουμε στις ακρογιαλιές τις Χίου. Στις σελίδες της Άγιας Γραφής όμως; Να λοιπόν μια βιβλική ιστορία άξια του βιβλικού θεού, που μου περιγράφεις ως αξιοσέβαστου: «και ανέβαινε εκείθεν εις Βαιθήλ ο προφήτης Ελισσαιέ (μεγάλος και τρανός βιβλικός προφήτης) και ενώ αυτός ανέβαινε εν τη οδώ εξήλθον εκ της πόλεως παιδιά μικρά (Ο΄ παιδάρια - μικρά παιδάκια δηλαδή) και ενέπαιζον αυτόν και έλεγον προς αυτόν. Ανέβαινε φαλακρέ ανέβαινε φαλακρέ, ο δε εστράφη εις τα οπίσω και ιδων αυτά, κατηράσθη αυτά εις το όνομα του Κυρίου (μέσα και ο Κύριος δηλαδή... και η αδιανόητη συνέχεια) Και εξήλθον εκ του δάσους δύο άρκτοι και διεσπάραξαν εξ αυτών τεσσαράκοντα δύο παιδιά» Μασ. Β΄ Βασιλ. Β΄23,24 !!!

Τώρα πείτε μου, εγώ τι να γράψω... για το φαλακρό αυτό δίποδο τέρας που την τριχόπτωσή του την πλήρωσαν με τη ζωή τους σαράντα δύο παιδάκια;! Μα είναι δυνατόν..! Μα είναι ποτέ δυνατόν..!

Τι πρέπει να σκεφτούμε για τον απερίγραπτο αυτόν προφήτη, που μπροστά στα 'άγια' μάτια του, οι αρκούδες κατασπάραζαν τα 42 κοκκαλωμένα απ’ τον φόβο τους αθώα παιδάκια και αυτός... ο αθεόφοβος, ο γαϊδουρόψυχος προφήτης... όλη αυτήν την ώρα, (γιατί ακόμα και κάτω από ιδανικές για τις αρκούδες συνθήκες το ξεκοίλιασμα τόσων παιδιών θα πήρε κάμποση ώρα) δεν συγκινήθηκε (ο βλαμμένος, ο αναίσθητος, ο ψυχασθενής) να παρακαλέσει τον παιδοκτόνο θεό του, να περιορίσει το πικρότατο αυτό αντίτιμο της προσβεβλημένης... φαλάκρας του!

Είναι αυτός άγιος άνθρωπος του θεού; ή φορέας της εγωϊστικότερης και δολοφονικότερης φιλαρέσκειας όλων των εποχών; Τελικά... μιλάμε για την πιο ακριβοπληρωμένη φαλάκρα σε ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία! Μάλιστα με την άνετη, άμεση σύμπραξη του βιβλικού θεού! Η ιερότερη φαλάκρα όλων των εποχών στοίχισε 42 παιδικές ζωούλες. Ε...! μήπως κάπου... το παρατραβάτε...

Ε, όχι! Φτάνει πια. Είναι ασήκωτη στο σύνολό της όλη αυτή η βιβλική αθλιότητα. Δεν πρέπει κάπου να υπάρχει ένα όριο και στην ευπιστία; Έτσι λοιπόν... απ’ αυτό το τόσο 'ιερό' βιβλίο θέλετε να διδάξουμε τα 10-χρονα παιδιά μας; Προσωπικά μπορείτε να υπερασπίζεστε το δικαίωμά σας να κυλιέστε σ’ αυτές τις αθλιότητες, αλλά είναι ντροπή να τις προσφέρετε σε μικρά παιδάκια με τόση επισημότητα!

***συνεχίζουμε λοιπόν: Αν δεν πιστεύετε σε μεταφυσικό Θεό και είστε άθεος τότε κακώς εξηγείτε τα γεγονότα της Βίβλου διότι πολύ απλώς δεν θα βρείτε άκρη. Έχω ακούσε ότι στην τηλεόραση αν δεν απατώμαι "εξηγήσατε" το Αγιο Φως με φυσικά μέσα (εύλεκτα υλικά και άλλα κόλπα όπως και την καιγόμενη βάτο).

Η πεποίθησή σας ότι πρέπει να πιστεύετε σε κάτι για να μπορείτε να το εξηγήσετε σωστά είναι αφοπλιστική. Η πίστη σε οτιδήποτε προϋποθέτει την a priori αποδοχή του. Η βάση για την ορθή κατανόηση οποιουδήποτε κειμένου είναι η αμφισβήτηση και η κριτική ανάλυση, ιδιαίτερα για τα 'ιερά' σας κείμενα που όντως περιέχουν 'άλλα κόλπα'…

***ΚΑλό θα ήταν αν δηλώνετε επιστήμονας και λογικός (όπως πήγατε στον Χίο και "αναλύσατε") να μεταβήτε στο Πανάγιο Τάφο την ημέρα της Αναστάσεως διότι μόνο έτσι θα εξασφαλήσετε επιστημονική αξιοπιστία σε αυτά που υποστηρίζετε Δεν είναι δυνατό να ομιλείτε υποθετικά κι εξ αποστάσεως χρονικής ή τοπικής για γεγονότα που δεν γνωρίζετε και να θεωρείτε τον εαυτό σας, "διεξοδιστή" της "φυσικής". Προσωπικά αυτό που υποστηρίζετε είναι τόσο παράλογο όσο και το να μπορείτε να ταξιδέψετε στον χρόνο και να δείτε ιδίοις όμμασοι την φλεγόμενη βάτο!.Και πρώτα από όλα, χωρίς κανένα ταξίδι στον χρόνο, θα σας ήταν ευκολότερο να κάνατε ένα ταξίδι στον χώρο και να μεταβαίνατε στους Αγιους τόπους και να εξετάσετε το Αγιο Φως. ΜΟΝΟ έτσι θα έχετε επιστημονική εγκυρότητα ειδεμή σε άλλη περίπτωση είστε πιο παράλογος και πιο αφύσικος και πιο ΜΑΓΟΣ από αυτούς που κατηγορείται ενώ τα βιβλία σας είναι καθαρή ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ.

Το πατριαρχείο δεν τήρησε την υπόσχεσή του να με φιλοξενήσει και να μου επιτρέψει τον έλεγχο του «θαύματος» παρόλη την δημόσια δέσμευση του εκπροσώπου του… Ποιος ξέρει όμως μπορεί ο αιφνιδιαστικός έλεγχος να αποδειχθεί πιο αποτελεσματικός!

***ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ και ΑΡΠΑΓΕΣ:

εδώ (αρχείο συννημένο htm) θα σας επικολλήσω μια απάντηση προς ειδωλολατρικό κείμενο ενάντια στην ΠΔ. Αν θέλετε περισσότερα μου το ζητάτε:

Για τις δολοφονίες και τις αρπαγές θα αναφερθούμε σε έκταση σε μελλοντικό άρθρο μας. Τώρα σου παραθέτω μόνο την συνταγή της διαχρονικής εξάλειψης των Ελλήνων.

«Ακριβώς έτσι είναι πρέπον, τον εκ της Ελληνικής απάτης (εξαπατημένο) προς της αληθείας να μετακινείτε φως. Δια Μωυσέως που προστάζει τα είδωλα και τους ναούς μαζί να κατακάψετε, ανασκάπτοντας τους βωμούς και κατακόβοντας τα άλση, ώστε καμιάς δικής τους βδελυρότητας να μην απομείνει λείψανο, κερδίζοντας έτσι μερίδιο στην δόξα». Κύριλλος επίσκοπος Αλεξανδρείας -Ο φονιάς της Υπατίας!!! Αυτά για τον θεό της Παλαιάς Διαθήκης.

Και συνεχίζει ο πραγματικός αυτός άγιος, ορίζοντας τον θεό της Καινής Διαθήκης ως θεό ανατροπής, δια των εμπρησμών και των κατεδαφίσεων: «Εμείς δε στις θεϊκές αυτές εντολές (κατακάψτε, ανασκάψτε, κατακόψτε, δαιμονοποιήστε, κυνηγήστε, αφανίστε) εμπιστευόμενοι, δεν θα αμελήσουμε και ούτε θα βραδύνουμε, αλλά με τον θεό της ανατροπής και δια του Μωσαϊκού νόμου που μας παρέδωσε... με χαρά θα κυνηγούμε τους ακάθαρτους δαίμονες. Γιατί ο νόμος (του Μωυσέως) σκιά των μελλόντων είναι... έτσι οι σκιές (αυτές) γεννούν την αλήθεια καθώς προείπε και ο θεσπέσιος Μωϋσής»!!! γ΄ συνοδου κατα νεστοριου - επιστολη κυριλλου προσ ακακιον (1,4,41)

Να πως γεννήθηκε η χριστιανική επιθετικότητα, με δάνεια απ' τις 'σκιές' της Παλαιάς Διαθήκης και τις εντολές του θεσπέσιου Μωϋσή!

***Από κει και έπειτα ο καθείς μπορεί να πάρει και να διαλέξει ορισμένα πράγματα από την Βίβλο. Μερικά για να την κατηγορήσει και μερικά για την εξυμνήσει. Ο καθείς ας αποφασίσει.

Είναι τρελά πράγματα αυτά που λες! Από πότε η ολοσέβαστη Βίβλος, ο λόγος του παντοκράτορα θεού και τα ιερά λόγια του ύψιστου (κ.λ.π., εσείς τα λέτε αυτά) έγινε καφάσι με σάπια φρούτα προς διαλογή; Ότι η Βίβλος έγινε σούπερ μάρκετ απ’ όπου μπορούμε να διαλέγουμε, να υιοθετήσουμε και να απορρίπτουμε, είναι μια πρόσφατη, εξαιρετικά βολική θεολογική εξέλιξη, διότι κατά καιρούς, κατ' άτομο και κατά περίπτωση, μπορείτε να διαλέγετε ότι σας βολεύει! Αυτό απλά δείχνει τον πανικό σας μπροστά στη στρατιά των θαρραλέων ερωτήσεων που βαδίζει κατά πάνω σας. Όχι φίλε μου, μέχρι να μας ορίσετε συγκεκριμένα πια κομμάτια της Βίβλου απορρίπτονται ως μη θεόπνευστα, χρεώνεστε όλη την Βίβλο ως θεόπνευστη όπως άλλωστε το ισχυριζόταν η χριστιανική θρησκεία ανά τους αιώνες. Το ήξεις αφίξεις πέρασε ανεπιστρεπτί. Παραδείγματος χάριν αυτό το τελευταίο που μου λες: περί εξύμνησης πολύ θα ήθελα να μου το διευκρινήσεις τι εφαρμογή έχει στην Παλαιά Διαθήκη. Αν τελικά δεν βρίσκετε τίποτε χρήσιμο στην Π.Δ. γιατί δεν την διαχωρίζετε απ’ την Χριστιανοσύνη;

***Μόνο να ξέρει ότι όταν αποδέχεται μόνο τις σφαγές δεν μπορεί να την κατηγορεί ως "μυθολογική" γιατί αν μυθολογικά τα θαύματα και μαγικά (όχι του Θεού) τότε μυθολογικές και μαγικές (όχι του Θεού) και οι σφαγές... δεν συμφωνείτε;

Το σφάλμα ενημέρωσης βαραίνει εσένα που δεν άνοιξες ούτε ένα βιβλίο μου και με παιδεύεις κάνοντάς μου υποδείξεις λογικής χωρίς βάση. Είμαι ίσως ο ιδρυτής της 'σχολής' που θέλει ως μυθολογικό μόνο το αφηγηματικό περιτύλιγμα δηλαδή τις αφηγηματικές υπερβολές με 'θεούς' και 'αγγέλους' που δήθεν ευθύνονται για το αποτέλεσμα των θαυμάτων και όχι το αποτέλεσμα, δηλαδή το 'θαύμα', που σχεδόν πάντα είναι ανθρωπίνως ερμηνεύσιμο και μάλιστα με τα μέσα της εποχής του! Βέβαια η συστηματική θεοποίηση δεν δίστασε να ανακαλύψει και κάποια εντελώς φανταστικά θαύματα, αλλά αυτά είναι συγκριτικά ελάχιστα μπροστά στην χειροποίητη και εν πολλοίς αξιοθαύμαστη θαυματοποιία των Χαλδαίων μάγων της Παλαιάς Διαθήκης!

***Να σας πω και ένα άλλο λογικό σφάλμα. Αν η καιόμενη βάτος είναι κόλπο ταχυδακτυλουργίας και πυρίφλευκτων υλικών τότε τι είναι σας παρακαλώ η ίαση ασθενειών ή η διάβαση της ερυθρά θαλασσας; με τι πυρίφλεκτο υλικό επιτυγχάνοντα αυτά τα "κόλπα;" ήτις= ή τα εξηγούμε όλα τα θαύματα με την λογική ή καλύτερα να μην εξηγούμε ΤΙΠΟΤΑ

Μετά από πολύχρονη μελέτη, το συμπέρασμά μας είναι: Οι βιβλικές πληγές είναι πραγματικές (μαγγανείες) και τα θαύματα ίασης δεν είναι παρά η άρση της μαγγανείας και συνεπώς των πληγών. Νοσοποιός και θεραπευτής είναι το ίδιο πρόσωπο! Άρα τα εγκλήματα αληθινά και τα θαύματα κατασκευασμένα. Για λεπτομέρειες διαβάστε το βιβλίο μου «Ο Ένοπλος Δόλος».

Περί καιομένης βάτου παραπέμπω στα βιβλία μου: «ο Ένοπλος Δόλος» και «Θαύμα ή απάτη το 'άγιον' φως της Ιερουσαλήμ». Για την διάβαση της Ερυθράς «το μεγάλο Ψέμα» και «Αβραάμ ο Μάγος» όπου διεξοδικά απομυθοποιώ με άφθονα στοιχεία τα θαύματα αυτά. Καταλάβετέ το... δεν είναι δυνατόν, κάποιοι τεχνολόγοι θαυμάτων του παρελθόντος, να μας έδεσαν ευκαιριακά με εντυπωσιακά 'θαύματα' και εμείς να καθόμαστε ακόμα δεμένοι μετά από χιλιετίες, υπηρετώντας τους δήθεν θεούς που κρύβονται πίσω απ’ τα δήθεν θαύματά τους... αυτό είναι κατάντια!

***Για τις "διαταγές" του Πανάγαθου δείτε ότι σας είπα παραπάνω. Μόνο που και δω σεις ο ίδιος τον λέτε "ηθικό" αυτουργό και όχι δολοφόνο.

Καλέ μου φίλε Ανώνυμε. Προφανώς αναφέρεσαι στις διαταγές βρεφοκτονίας του πανάγαθου Γιαχβε που υπάρχουν στην Βίβλο. Μα είναι πανάγαθος ο Γιαχβέ; Αυτά περί πανάγαθου είναι θεολογική σάλτσα που την χρησιμοποιούσαν αιώνες χωρίς ποτέ να γίνουν γνωστά τα τραγικά πραγματικά εγκλήματα στα οποία εμπλέκεται ο Γιαχβέ. Ποιος πανάγαθος και κουραφέξαλα. Που τον βλέπεις τον πανάγαθο όταν διατάζει: «εξολόθρευσε, μη λυπηθείς, αλλά εξόντωσε άνδρες, γυναίκες και παιδιά, από νήπια έως και θηλάζοντα». Α Σαμουήλ 15.3. Ένα απ’ τα αισχρότερα εγκλήματα της ανθρώπινης ιστορίας είναι η μαζική αυτή βρεφοκτονία κατ' εντολή του βιβλικού πανάγαθου! Η Βίβλος, ενώ κατηγορεί τα έθνη για βαρβαρότητες, δεν διστάζει να καταγράψει την σαφέστατη αλλά και 'θεϊκή' αυτή εντολή βρεφοκτονίας, που παρόμοια της δεν θα βρείτε σε κανένα άλλο βιβλίο θρησκείας! Το κακό βέβαια δεν σταμάτησε εκεί: «κι εσύ Βαβυλώνα θα καταστραφείς! Μακάριος οποίος πιάσει και συντρίψει τα βρέφη (Ο΄νήπια) σου στο βράχο!» (Β.Β.) Ψαλμός (ΡΛΖ΄9) 137.9 ή 136.9.

Μα τι είναι τα μωρά για να τα κοπανάμε στο βράχο; Δεν αισθάνεσαι τίποτε περίεργο, αποκαλώντας αυτόν τον αρχαίο βάρβαρο ασιάτη θεό πανάγαθο; «Λέει ο Κύριος, θα ξεσηκώσω ενάντιον (της Βαβυλώνας) τους Μήδους. Τα τόξα τους θα εξοντώνουν τους έφηβους, δεν θα λυπηθούν τα βρέφη, ούτε τα ανήλικα παιδία τους θ' αφήσουν να γλιτώσουν». Ησαΐας 1317-18.

Απολαύστε πανάγαθους βρυχηθμούς κατά του ίδιου του λαού του, ο οποίος για μένα υπήρξε κατ εξοχήν παθών: «Θα σας κάνω (λαέ Ισραήλ!) ότι δεν έκανα μέχρι τώρα... μέσα στην πόλη οι πατεράδες θα φάνε τα παιδία τους και τα παιδία θα φάνε τους πατεράδες... δεν θα σας σπλαχνιστώ... θα σας εξοντώσω με λοιμό... πείνα... ξίφος... σαν βέλος θα τρυπά τα σωθικά σας η πείνα... θα σας καταστρέψω... θα σας εξαφανίσω... εκτός από την πείνα άγρια θηρία θα στείλω εναντίον σας να θανατώσουν τα παιδιά σας. Οι αρρώστιες και βία θα σας βρουν κι εγώ θα σας καταδιώξω με το ξίφος μου. Εγώ ο Κύριος... θα σας τιμωρήσω... δεν θα σας δείξω έλεος... δεν θα γλιτώσετε... θα πληρώσετε... Να η καταστροφή έρχεται... Το τέλος έρχεται, έρχεται το τέλος. Το τέλος σας φτάνει πλησιάζει. Τώρα είναι η σειρά σας. Ήρθε ο καιρός σας η μέρα πλησιάζει... θα εξαντλήσω ενάντιων σας τον θυμό μου... κι έτσι θα μάθετε ότι εγώ που σας κτυπώ είμαι ο Κύριος» Ιεζεκιήλ 5.9 –7.9. Μπράβο Γιαχβε... Συγχαρητήρια Πανάγαθε... Πέσε πάνω τους Πανάγαθε, ρήμαξε τους, μην αφήσεις τίποτε όρθιο!!! Πανάγαθος... Πανάγαθος... Πανάγαθος! Αυτός είναι θεός!

Ε, αν αυτός δεν είναι ΠΑΝΑΓΑΘΟΣ... τότε... ποιος άλλος μπορεί να είναι;!

Σου θυμίζει καλέ μου άνθρωπε, όλο αυτό και εκατοντάδες αλλά παρόμοια μέσα στην Παλαιά Διαθήκη, κάποιον περίπου ηθικό αυτουργό όπως θέλεις να τον παρουσιάσεις; Και τι είναι ο ηθικός αυτουργός τον οποίον εσύ παρουσιάζεις περίπου σαν απαλλαγμένο ενοχής; δεν είναι ο πραγματικός εισηγητής του κακουργήματος δεν είναι η ψυχή του εγκλήματος; Είναι ο ηθικός αυτουργός απαλλαγμένος από ένοχες;

Ο νομικός μας σύμβουλος μας ενημέρωσε ότι στο δικαστήριο ο ηθικός αυτουργός εξισώνεται με τον φυσικό αυτουργό και τους επιδικάζονται οι ίδιες ποινές, εκτός από την περίπτωση που ο φυσικός αυτουργός έχει μειωμένο καταλογισμό... πράγμα πολύ συνηθισμένο στην ιστορία του θρησκευτικού εγκλήματος. Άλλωστε ο Γιαχβε, κατά δήλωση του... δεν νοιάζεται και πολύ αν είναι και τόσο δίκαιος: «εγώ ο Κύριος ο θεός, έρχομαι εναντίον σου, θα βγάλω το ξίφος μου από την θήκη του και θα εξολοθρεύσω και δικαίους και ασεβείς από τον νότο ως τον βορά». Ιεζεκιήλ 21.9. Πρόκειται για θεολογικό αμόκ!

***Αλλά ακόμη και αν ο Θεός πάρει την ζωή κάποιου είναι σαφώς δικαίωμά του αφού εκείνος έδωσε την ζωή. Η ζωή μας είναι δώρο θεού, ο άνθρωπος όταν δολοφονεί κάποιον σαφώς και είναι δολοφόνος διότι ο ίδιος ο άνθρωπος δεν έδωσε την ζωή σε κανένα. Η ζωή δεν είναι προίόν ανθρώπινο. Ο Θεός όμως εδωσε την ζωή ως αγαθό. Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον Θεό επειδή πήρε την ζωή κάποιου (στέρηση του αγαθού αυτού) [ΠΡΟΣΕΞΤΕ: υποτίθεται μιλάμε για τον Αληθινό Θεό και όχι για το οιονδήποτε που σκοτώνοντας μαρτυρεί ότι πράττει "θέλημα θεού"].

Για να μην παίζουμε με ιδεολογήματα και κυνηγάμε άνεμους φίλε Ανώνυμε το μυστικό βρίσκεται στο τέλος της φράσης σου και είναι απλό. Δεν πρόκειται για αληθινό θεό αυτό κι αν είναι πια ξεκάθαρο! Αν είναι στην 'μοίρα' μας να αφανιστούμε από ένα τιτάνιο κοσμικό χτύπημα τότε αυτός ο ΘΕΟΣ των γαλαξιών ούτε που θα μας ρωτήσει, αλλά ούτε και θα παίξει μαζί μας, όπως παίζει με του φόβους, τις δήθεν ενοχές και τις δήθεν σωτήριες αρετές μας ο 'θεός' της Βίβλου.

Η ανθρώπινη ένοχη και η αθωότητα (ακριβώς όπως και οι αρετές που προανέφερα) είναι έννοιες άκρως συμβατικές! Άνθρωποι τις ορίζουν! Στο διανοητικό χάλι που βρισκόμαστε σήμερα, δεν είμαστε ικανοί ούτε καν για πραγματική ενοχή! Οι άθλιες συνθήκες, τις οποίες συντηρούμε γεννούν στρατιές ανθρώπων με ενοχές, ελαττωματικές αναστολές και ανεξέλεγκτους παρορμητισμούς!

Ζούμε σ’ εναν θερμοκήπιο πνευματικής ανωμαλίας. Χαριστικά το ονομάζω «βρεφονηπιακός σταθμός η γη»! Εγκληματούμε πραγματικά όλοι μας καθημερινά ως προς τις ευκαιρίες που αφήνουμε στο όνομα του κάθε θεού να πάνε χαμένες!

Βαυκαλιζόμαστε θεωρώντας εαυτούς νοήμονες ενώ ουσιαστικά είμαστε ανίκανοι να σηκώσουμε το βάρος της διαχειριστικής αποστολής που μας έλαχε πάνω στον υπέροχο αυτόν πλανήτη! Ανίκανοι και ταλαίπωροι, γλύφομε τις πληγές μας ζητώντας απεγνωσμένα κάποιον θεό να ασχοληθεί σωτηριακά μαζί μας!

***Στο Σατανισμό ή στις αρχαίες ανθρωποθυσίες είχαμε θυσίες ανθρώπων ώστε πράγματι ο δαίμονας που λατρεύονταν να νιώθει ο ίδιος Θεός (εφόσον ,μόνο ο Θεός έχει δικαίωμα ζωής ή θανάτου πάνω σε ανθρώπους και κανείς άλλος)

Νομίζετε πραγματικά ότι η ουσία του ελληνικού πολιτισμού ήταν οι ..ανθρωποθυσίες , οι δαίμονες και οι δεισιδαιμονίες… μήπως αναφέρεστε στην Ιερά Εξέταση του (χριστιανικού) μεσαίωνα?

Η μήπως αναφέρεστε στις μαζικές ανθρωποταφές που έχει τεκμηριώσει η αρχαιολογική έρευνα στην Ουρ της Χαλδαίας, τη γενέτειρα του Αβραάμ?

Θυμηθείτε ότι η πράξη για την οποία δοξάστηκε ο Αβραάμ ήταν η (παραλίγο) ανθρωποθυσία του γιου του... τέλος ο σατανισμός είναι καθαρά ιουδαιοχριστιανική εφεύρεση. Δεν θα επεκταθώ είναι τεράστιο το θέμα.

***Η Αγάπη του Θεού είναι αγάπη μεταξύ μας "Αγαπάτε Αλλήλους ως αδελφούς". Ο Θεός ούτως ή άλλως είναι Αγάπη ο ίδιος γι αυτό και μας χάρισε ως δώρο την ζώη. Ακόμη και αν μας την αφαιρέσει και όντως υπάρχει τότε να είστε σίγουρος ότι και ο ίδιος μπορεί να ανταποδώσει μετά θάνατον (αν αξίζουμε) κατά το χτίσιμο της νέας γης για τους δίκαιους και όχι τους λογικούς.

Αντί για «δίκαιος» δεν γράφεις «πιστός» για να σε καταλαβαίνομε;

Παραπάνω όμως χρησιμοποίησα μια λέξη που δεν ήταν καθόλου τυχαία. Δεν την πρόσεξες, προφανώς επειδή αγνοείς τη σημασία της αλλά και τη θρασύτατη εφαρμογή της αιώνες τώρα πάνω μας από τους κατ' επάγγελμα βαυκαλιστές κι ελπιδοταϊστές μας ιερείς, έτσι σου την εξηγώ: «Βαυκάλημα - βαυκαλίζω: αποκοιμιστικό άσμα προς αποκοίμιση νηπίων. Νανούρισμα, απατηλή υπόσχεση, παραμύθιασμα, απατηλή ελπίδα, αποκοιμίζω άδων μονοτόνως, δι απατηλών υποσχέσεων εμβάλλω απατηλές ελπίδες. Τον αποκοιμίζω, του καλλιεργώ απατηλές ελπίδες με απατηλές υποσχέσεις, τον καθησυχάζω με απατηλούς λόγους τον αφιονίζω, τον ξεγελώ, τον παραπλανώ». Λεξικό Σταματάκου.

«Βαυκισμός: όρχησις. Βαυ το κατακοιμίζειν» Κατεβαυκάλισέ με έλεγαν οι αρχαίοι Κωμωδιογράφοι! «Βαύκαλον μαλακιζόμενον, τρυφερόν. Βαυκόν δε το τρυφερόν». «Ονομάζεται δε έτσι και το κρόταλο και το σείστρο (παιδική κουδουνίστρα) με το οποίο καταβαυκαλίζει η τροφός τα μωρά». Μέγα ετυμολογικό και Ιούλιος Πολυδεύκης Γραμματικός. «Των τροφών τα νανουρίσματα καταβαυκαλήσεις ονομάζονται» Αθηναίος Δειπνοσοφιστών 14.10.17.

Αν μάλιστα νομίζει κανείς ότι οι ελπιδόγλωσσοι ιερείς (αρχαίοι και τωρινοί) αγνοούν το αποτελεσματική σαγήνη του βαυκαλισμού, δεν έχουν παρά να διαβάσουν όσα με εκπληκτική σαφήνεια κατέγραψαν οι προφήτες για το ανίκητο αυτό όπλο αλλοτρίωσης στην βαυκαλιστική Βίβλο τους: «αυτοί είναι ως βρέφη απογαλακτισμένα απεσπασμένα από των μαστών Ε, λοιπόν ναι, με διδασκαλίαν επί διδασκαλίαν, με στίχον επί στίχον, στίχον επί στίχον, ολίγον εδώ, ολίγον εκεί, και με χείλη ψελίζοντα (νανουριστικά) και με άλλην γλώσσα (βαυκαλιστική) θα ομιλεί... αυτή είναι η ανάπαυση με την οποία δύνασθε να αναπαυθείτε, αυτή είναι η άνεση... Και ο λόγος του Κύριου θα είναι προς αυτούς διδασκαλία επί διδασκαλία, διδασκαλία επί διδασκαλία στίχος επί στίχον, στίχον επί στίχον, ολίγον εδώ, ολίγον εκεί, (η επανάληψη είναι βιβλική, νανουριστική και εξηγεί αμέσως και το γιατί!) δια να περιπατήσουν και να προσκόψουν (Ο΄πέσωσιν) προς τα πίσω και να συντριφθούν και να παγιδευτούν και να πιαστούν (Ο΄ αλωθούν)» (Μασ.) Ησαΐας 28. 9-13

Κάποιοι λοιπόν, δεν τους αδικώ, προτιμούν ισοβίως τον θηλασμό, τις κουδουνίστρες, τα παραμυθιάσματα και τον ύπνο ανάμεσα στα ζεστά στήθια της παρα-μάνας εκκλησίας. Τι να κάνουμε όμως υπάρχουν και άλλοι, που καθώς μεγαλώνουν βλέπουν σε όλο αυτό έναν πνευματικό παλιμπαιδισμό. Βεβαίως ποτέ δεν θα λείψουν εκείνοι που παραμένουν πνευματικά ‘νήπια’ και το μόνο που μπορούν και επιθυμούν να κάνουν μέχρι και τα βαθιά τους γεράματα, είναι να βυζαίνουν το γλυκό γάλα των ψευδαισθήσεων! Γέμισαν λοιπόν και οι ιερείς τον κόσμο μας 'στήθια' και κουδουνίστρες, τραγουδιστά ελπιδολόγια και παραμυθιάσματα!

Όσο για τις 'αγάπες' και τα λουλούδια που το περιεχόμενο της ορίζουν ιερείς απ’ την Χαλδαία για να δέσουν τους λαούς στο άρμα των ιστορικών τους επιδιώξεων, σε παρακαλώ να τις προσφέρεις σ' αυτούς που μπορούν ακόμα να μπερδευτούν και όχι σε μένα που γνωρίζω ότι η καθοδηγούμενη αγάπη είναι κηδεμονία!

Η «αγάπη» και οι μεταθανάτιες ανταμοιβές αποδείχθηκαν στην πράξη εξαίρετα εργαλεία υπονόμευσης του πολιτισμού και της επί γη ζωής.

***ΖΗΛΟΤΥΠΙΑ ..εγώ γαρ ειμί Κύριος ο θεός σου, θεός ζηλωτής, αποδιδούς αμαρτίας πατέρων επί τέκνα, έως τρίτης και τετάρτης γενεάς τοις μισούσι με...¨ (Εξ.Κ΄5) η ανταπόδοση της αμαρτίας, γίνεται μέχρι τρίτης και τετάρτης γενεάς, ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΤΟΝ ΜΙΣΟΥΝ, και όχι σε όλους! Όχι σε αθώους. Γιατί αυτοί που τον μισούν, είναι οι υπεύθυνοι όλης της κακής κατάστασης του κόσμου, και συμμέτοχοι της αμαρτίας. Γιατί η ανταπόδοση, γίνεται όπως σαφώς λέει το εδάφιο, ΓΙΑ ΑΜΑΡΤΙΑ. Πού είναι λοιπόν η αδικία; Αρα είναι άδικα και τα δικαστήρια όταν καταδικάζουν τους παρανόμους. Φοβερή "Παγανιστική" λογική!

Αν η απειλή αυτή δεν αφορούσε τα αθώα παιδία των ένοχων γονέων, τότε γιατί αναφέρεται στην Έξοδο 20.5; Για τον απλούστατο λόγο ότι τότε τουλάχιστον το εννοούσε. Αργότερα βέβαια, αιώνες μετά, (Ιεζεκιήλ 18. 1-18) όταν η πνευματική δικτατορία του Γιαχβε είχε πια εδραιώσει την εξουσία των Λευιτών πάνω σε ολόκληρο τον λαό Ισραήλ, έκαναν ότι μπορούσαν να διευκρινίσουν ότι η απίστευτη αυτή αδικία παύει να ισχύει.

Προσοχή όμως: η καταδίκη των μισούντων με αποτελεί εφεύρημα χειρότερο απ’ την καταδίκη τριών αθώων γενεών. Η δικαιοσύνη δεν δικάζει όσους μισούν, αλλά όσους τελικά λόγω αυτού του μίσους εγκληματούν. Δεν καταλαβαίνεις λοιπόν ότι αυτή η ενοχή λόγω πεποιθήσεων είναι η καλύτερη αφορμή μισαλλοδοξίας και θρησκευτικών πόλεμων; Ότι οι θρησκείες ορίζοντας με τον δικό τους τρόπο τα αισθήματα μίσους ή αγάπης μπορούν να κατευθύνουν τους πιστούς και να κατασφάξουν όσους αυτές υποδεικνύουν ως ενόχους μίσους προς τον Κύριο και θεό τους;

Δεν έχεις ακούσει για εγκλήματα πάθους; Ε λοιπόν ανάλογα είναι και τα θρησκευτικά εγκλήματα! Ορίστε και η ξεκάθαρη παρότρυνση του θεού σου σε έγκλημα θρησκευτικής δικαίωσης: «ο δίκαιος θέλει ευφρανθεί όταν ιδεί την εκδίκηση, και τους πόδας αυτού (Ο΄τας χείρας αυτού) θέλει νίψει εν τω αίματι του ασεβούς (Ο΄ αμαρτωλού)» Μασ. Ψαλμοί 58.10 (ή ΝΗ΄10) Ο΄ Ψαλμοί 57.11.

Βλέπεις λοιπόν ότι ο Δαβίδ στους ψαλμούς, επικροτεί απολύτως την αιμοχαρή συμπεριφορά των βιβλικών 'δικαίων'. Το άδικο εξισώνεται εδώ με την ασέβεια και την αμαρτία! Αν λοιπόν ορίσουμε εμείς ποια τα 'σεβάσματα' και ποια τα 'αμαρτήματα' τότε μπορούμε να κάνουμε μπάνιο στο αίμα των ασεβών και των αμαρτωλών με τις ευλογίες του πανάγαθου Γιαχβε ψάλλοντας και δικαίως ευφραινόμενοι!!!

Έτσι με τις ευλογίες του Γιαχβε και με το ίδιο φονικό αίσθημα δικαίωσης υπέρ του θεού τους έριξαν οι Ισραηλίτες 10.000 αθώους από τον γκρεμό: «δέκα χιλιάδας ζώντας ηχμαλώτισαν οι υιοί Ιούδα και έφεραν αυτούς εις το άκρον του κρημνού και κατεκρήμνιζον αυτούς από του άκρου του κρημνού, ώστε πάντες διερράγησαν»! Β΄Χρονικών 25.12.

Πρέπει ίσως να γίνω ακόμα πιο δυσάρεστος και να σου θυμίσω πόσο εύκολα αργότερα ο Γιαχβε-Ιησούς αχρήστεψε ακόμα και τα αυτονόητα δίκαια μεταξύ γονέων και συγγενών λέγοντας: «Ει τις έρχεται προς με και ου μισεί τον πατέρα εαυτού και την μητέρα και την γυναίκα και τα τέκνα και τους αδελφούς και τας αδελφάς έτι τε και την ψυχήν εαυτού ου δύναται είναι μου μαθητής» Λουκάς 14.26.

***Σχετικά με το ότι είναι ζηλιάρης, βεβαίως είναι ζηλιάρης! Όμως πού να το καταλάβουν αυτό οι Παγανιστές!

Με τον όρο 'παγανιστές' αναφέρεσαι σε μένα; Αν όχι, γιατί δεν ρωτάς τους παγανιστές όποιοι κι αν είναι αυτοί, ότι κι αν εννοείς ότι είναι αυτοί; Αν πάλι θέλεις να βρίσεις, κάντο ελευθέρα και μη με μπερδεύεις με ασαφείς όρους! Όσο για το αν είναι ζηλιάρης ο θεός με απασχολεί περισσότερο, το πόσο και υπέρ ποίων είναι ζηλιάρης!

***Ο Θεός, βλέπει την Εκκλησία Του, (τόσο την αρχαία πιστή Ισραηλιτική, όσο και την σύγχρονη Χριστιανική), τρυφερά ως μια σύζυγο. Γι αυτό ανθρωποπαθώς ονομάζει τον εαυτό Του «ζηλιάρη». To τι εννοεί ο Θεός αποκαλώντας έτσι τον εαυτό Του, γίνεται εμφανές, στο εδάφιο Ιερεμίας 3/γ΄ 20: «Όπως η άπιστη γυναίκα απατά, προδίδει και εγκαταλείπει τον σύζυγό της, έτσι απάτησε, πρόδωσε και εγκατέλειψε και εμένα (τον Θεό) ο Ισραηλιτικός λαός».Ομοίως, ενώ οι Ισραηλίτες σε πλήθος εδάφια αναφέρονται ως άπιστη γυναίκα, η Χριστιανική Εκκλησία αναφέρεται ως αγνή και πιστή νύμφη του Χριστού (Αποκάλυψη κα΄ 2, 9). Όπως λέει και ο Θεοδώρητος, «Ο ζήλος λοιπόν, είναι δηλωτικός της αγάπης» του Θεού προς την Εκκλησία. (Θεοδωρήτου Κύρου Απορα, Εις την Έξοδον, Ερώτ. ΛΘ΄ [39] PG 80, 264D-265C). Η απάντηση έχει δοθεί από την αρχαιότητα σε αυτό. Πού να το ξέρετε όμως εσείς;

Να είσαι καλά φίλε Ανώνυμε που μας διαφώτισες! Αυτό που δεν μας λες όμως είναι γιατί ο Γιαχβε είναι επικίνδυνα ερωτευμένος με συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων... ποδοπατώντας τους υπολοίπους … αυτό δεν ταιριάζει ούτε και στον πιο χαμηλών προδιαγραφών θεό!

Δεν σου κρύβω ότι αρχίζω και κουράζομαι, αλλιώς θα σου επισήμαινα πολλά περισσότερα. Για τους αναγνώστες μου όμως που περιμένουν μια αξιοπρεπή απάντηση στα αεράτα θεολογήματά σου, θα παραθέσω σύντομα τον παράξενο θεϊκό έρωτα του Γιαχβέ με δυο πόρνες, την Οολά και την Οολιβά! Απολαύστε θεϊκό ερωτικό λόγο, ήθος και πάθος: «Κάποτε άνθρωπε υπήρχαν δυο αδελφές, οι οποίες ήταν πόρνες απ’ τα νιάτα τους στην Αίγυπτο. Εκεί τους χάιδεψαν για πρώτη φορά τα παρθενικά τους στήθια. Η μεγαλύτερη που ονομαζόταν Οολά ήταν η Σαμάρια και η αδελφή της Οολιβά ήταν η Ιερουσαλήμ. Τις πήρα και τις δυο γυναίκες μου και μου γέννησαν αγόρια και κορίτσια. Αλλά η Οολά ενώ ήταν γυναίκα μου έγινε πόρνη και με πάθος αγάπησε ξανά τους εραστές της... τους αγάπησε όλους με πάθος... πλάγιαζε μαζί τους και της θώπευαν τα στήθη και ασελγούσαν πάνω της. Η αδελφή της Οολιβά αν και τα είδε αυτά έπεσε κι αυτή στην διαφθορά πιο πολύ από εκείνη και επιδόθηκε στις πορνικές πράξεις...

Έτσι σιχάθηκα την Οολιβά, όπως είχα σιχαθεί και την αδελφή της, γιατί συμπεριφέρθηκε όπως τότε που ήταν πόρνη στην Αίγυπτο. Τότε που είχε αγαπήσει με πάθος τους εραστές της, που το γεννητικό τους μόριο (!) ήταν σαν του όνου (γαϊδουρινό! Στους Ο΄ διαβάζουμε: αιδοία ίππων τα αιδοία αυτών) και ο οργασμός τους ήταν σαν των άλογων, (Μασ. η ρεύσις αυτών ρεύσις ίππων! ομολογουμένως... ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες!). Ξανάρχισε την ανηθικότητα (η Οολιβά) όπως τότε που οι Αιγύπτιοι έπαιζαν με τα στήθια της. Γι αυτό Οολιβά θα φέρω από παντού τους εραστές σου εναντίον σου... και θα σου κόψουν την μύτη και τ’ αυτιά θα σε λογχίσουν... θα σου πάρουν τ’ αγόρια και τα κορίτσια σου... και θα σε αφήσουν εντελώς γυμνή... Ακολούθησες τον δρόμο της αδελφή σου και εγώ θα σου δώσω να πιεις το ίδιο μ' αυτήν ποτήρι... ποτήρι γεμάτο τρόμο και φρίκη, θα το πιεις και θα το στραγγίξεις θα ρουφήξεις και τα σπασμένα κομμάτια του κι αυτά θα σου ξεσκίσουν τα στήθη, γιατί εγώ ο Κύριος μίλησα». (Β.Β.) Ιεζεκιήλ 23.1-34

Όλες αυτές οι γελοίες αθυροστομίες, αποτελούν αισχρά ξεσπάσματα αφιονισμένων ιερέων. Πρόκειται σαφώς για αρχαία ηλίθια χυδαιολογήματα. Τα λόγια αυτά... δεν είναι λόγια θυμωμένου εραστή! Πρόκειται για ξεδιάντροπη καθαρά πορνογραφική περιγραφή και κακόγουστο εκχυδαϊσμό που συνδυασμένη με την αδιανόητα σκληρή φαλλοκρατική εκδίκηση, ταιριάζει μάλλον σε σαδιστικό ξέσπασμα εξοργισμένου νταβατζή.

Μου έρχεται στο νου η θαρραλέα εκείνη γυναίκα,η φίλη καθηγήτρια κοινωνιολογίας Μαρία Τζάνη, που κάποτε δικάστηκε (και βέβαια αθωώθηκε) επειδή ούτε λίγο ούτε πολύ, αποκάλεσε την Βίβλο πορνογράφημα! Με τις συγκεκριμένες εικόνες με τα αλογίσια αιδοία και τα γαϊδουρινά μόρια, τις ρεύσεις των άλογων και τα ξεσκισμένα σωθικά... δικαιώνεται νομίζω ο χαρακτηρισμός της στην κυριολεξία.

Συγνώμη αν υπερβάλω, όμως και οι πιο πληγωμένοι εραστές ακόμα κι αν έχουν βαθύτατα ή και θανάσιμα πληγωθεί, δεν φτάνουν σε τέτοια παράλογα άκρα εκδίκησης να θέλουν να ποτίσουν την αγαπημένη τους σπασμένα γυαλιά! Κάτι δεν πάει καλά με τον θεό της Βίβλου, πρέπει να το παραδεχθείς! Όλο αυτό το κατασκότεινο πάθος... δεν σε ενοχλεί που πρέπει να τ' αποδόσεις στον Πανάγαθο θεό σου; Αλήθεια... που βλέπεις τώρα τον Πανάγαθο Ανώνυμε;

Δεν ξέρω εσύ, αλλά εγώ δυσφορώ αφάνταστα! Δεν νομίζεις ότι δεν είναι και πολύ θεϊκά όλα αυτά; Δεν το νιώθεις ότι δεν είναι ιδιαίτερα θεϊκό, να προσκολλάται έτσι παράφορα οποιαδήποτε θεότητα σε μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων! Για το θεό όλοι οι άνθρωποι θα έπρεπε να είναι το ίδιο αξιολύπητοι ή αξιαγάπητοι! Σήμερα γνωρίζουμε ότι οι διαφορές στον χαρακτήρα των ανθρώπων, ορίζονται πολύ πριν ακόμα αυτοί γεννηθούν, από κληρονομικότητα, και στη συνέχεια από την περιρρέουσα παιδεία και τις ιστορικές συγκυρίες, πόλεμους, ειρήνη, ευημερία ή ανέχεια! Που να τα μάθει όμως όλα αυτά στην έρημο ο ασιάτης θεός της Βίβλου;

***Σοβαρά ομιλείτε; υπάρχουν δηλαδή ιδέες και αξίες εθνικής προέλευσης; οι ιδέες του Πλάτωνας μήπως είναι Πλατωνικές για τον ίδιο; ή μήπως ελληνικές; ασφαλώς ο Πλάτων ουδέποτε είδε κάτι έτσι διότι οι ιδέες του είναι αιώνιες και υπεράνω ανθρώπων. Στην Χριστιανική Θεολογία κυριαρχεί η ιδέα της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ αλλά και της ΑΓΑΠΗΣ.

Δεν καταλαβαίνω σε τι αναφέρεσαι. Δεν μίλησα για εθνικότητα ιδεών ποτέ και ούτε είναι ο τομέας του ενδιαφέροντός μου. Αποδέχομαι με την ίδια εκτίμηση ιδέες από οπουδήποτε κι αν προέρχονται. Με την ιστορική χρήση των ιδεών έχω προβληματισμούς. Δεν εκτιμώ τις ιδέες απ' την προέλευσή τους, αλλά από την σαφήνεια και το ποιοτικό περιεχόμενό τους.

Η συγκεκριμένη 'αγάπη' εμφανίστηκε στην Παλαιστίνη από Εβραίους και διαδόθηκε στον κόσμο απ’ αυτούς (Παύλος, Πρώτες Εκκλησίες κ.λ.π.) σαν εργαλείο πνευματικής επιβίωσης κάποιων. Ναι η Χριστιανική Αγάπη είναι δόγμα με συγκεκριμένη σκοπιμότητα και προέλευση. Μη το συγχέεις με φιλοσοφικές θεωρίες που μπορεί κανείς να τις αποδεχθεί, να τις βελτιώσει η να τις απορρίψει ελεύθερα.

Επικαλείσαι με πολύ σιγουριά τις δυο αυτές ιδέες-αρετές υπέρ του Χριστιανισμού! Ο Χριστιανισμός όμως κατά γενική ομολογία δεν άφησε πίσω του ιστορία έστω και υποτυπώδους δικαιοσύνης ή οποιασδήποτε αυτονόητης αγάπης. Όπου κι αν βρέθηκε οι αρετές αυτές υπήρξαν εργαλείο εντυπωσιασμού και αμέσως μετά επεκτατισμού και κατακηδεμόνευσης με το πρόσχημα της σωτηρίας των ψυχών. Από την πανάθλια ιστορία επεκτατισμού κατά των Ελλήνων, έως την επιβολή του χριστιανισμού στην Αμερικανική Ήπειρο, όπου σε εκατό μόνο χρόνια άφησε πίσω της 120 εκατομμύρια αφανισμένους από χριστιανική αγάπη και δικαιοσύνη Ινδιάνους!

και την καλύτερη σας την φύλαξα για το τέλος. Είναι από το περιοδικό ΑΕΡΟΠΟΣ..σκέψου...ούτε χριστιανικό δεν είναι αλλά ξέρει να λέει την αλήθεια (ο Φώτιος διέσωσε όλη την αρχαία γραμματεία και όχι αυτά τα ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΑ που σας έχουν μάθει άλλοι ή και εσείς ο ίδιος δυστηχώς παπαγαλήζετε συμπρασόμενος με παγανιστές)

Αντιπαρέρχομαι τους χαρακτηρισμούς, καθώς είναι σαφές ότι δεν έχεις καμία εικόνα για το μέγεθος και την έκταση της καταστροφής, που επέφεραν οι ομοϊδεάτες σου. Οι τάφοι και οι ρημαγμένες από ηφαίστεια πολιτείες αποδείχθηκαν πιο φιλικοί για την αρχαία γνώση από τον κόσμο που φτιάξατε..

Πρόσφατα ανακαλύφθηκαν σε Αιγυπτιακό τάφο τα τρία έργα της χαμένης τριλογίας του Αισχύλου «Αχιλλϊής» Ο Φώτιός (;-891μ.Χ) δεν είχε καταφέρει να διασώσει ούτε καν τον τίτλο της… Για τον Φώτιο έχω να πω τούτο: ήταν ένας σωματοφύλακας που με τις πλάτες του βασιλιά αναρριχήθηκε στην κορυφή της εκκλησιαστικής ιεραρχίας - από κοσμικός σε επίσκοπο-, σε πέντε μόλις μέρες! Η αυθαιρεσία αυτή των ανατολικών υπέρ του Φωτίου έγινε η αφορμή του εκκλησιαστικού σχίσματος.

Στην υποτιθέμενη μυριόβιβλο του (μύριον θυμίζομε ότι είναι δέκα χιλιάδες) έχει διασώσει περιλήψεις από 380 μόνον έργα, στην συντριπτική τους πλειοψηφία χριστιανικά αφού μόνο τα εξήντα περίπου είναι αρχαιοελληνικά. Από αυτά όσα στο περιεχόμενο τους δεν βρίσκουν σύμφωνο τον λογοκριτή των ελληνικών βιβλίων Φώτιο, περιέργως χάνονται! Ο Φώτιος υπήρξε μέγας ανθέλληνας και όχι φιλέλλην. Οι δηλώσεις του: «Ω της Ελλήνων ανιάτου φρενοβλάβειας». Φώτιος Βιβλιοθήκη 276.513a.14. «Οι Έλληνες τελετάς ετέλουν... θύοντες (θυσιάζοντας) τε άνδρας και παίδας και γυναίκας και τοις σπλάγχνοις αυτών μαντευόμενοι». Φώτιος Βιβλ. 258.483b.26. μιλούν από μόνες των.

***Σε χριστιανικό βιβλίο βρέθηκε (από κάτω) πρόσφατα χειρόγραφο με γραπτά του Αρχιμήδη που μιλούσε για το Απειρο !!!!και όχι σε Αραβες. Αυτό δεν το βλέπετε;

Είναι δυνατόν να επικαλείσαι το γεγονός της επιβεβαιωμένης καταστροφής του ασύλληπτου αξίας αυτού χειρόγραφου απ’ τα χέρια καλόγερου και να μιλάς για διάσωση; Δεν καταλαβαίνεις καν τι λες! Οι Καλόγεροι φίλε μου έξυσαν πάνω απ’ την επιφάνεια του δέρματος (περγαμηνής) την πραγματεία του μεγαλύτερου μαθηματικού όλων των εποχών για να γράψουν πάνω της θρησκευτικά νιαουρίσματα. Κατάλαβες τι έγινε; Έξυσαν, αφάνισαν, μετέτρεψαν το γραπτό του Αρχιμήδη σε τριμμένο δέρμα σε... πιτυρίδα... καταλαβαίνεις! Μη μου μιλάς λοιπόν για διάσωση! Την αναπάντεχη διάσωση λίγων τέτοιων ελληνικών χειρόγραφων πέτυχαν οι σημερινές επιστημονικές εργαστηριακές αναλύσεις που κατάφεραν στο βάθος της δερμάτινης επιφάνειας, να εντοπίσουν όσα ίχνη μελάνης απέμειναν απ’ τις αρχικές ελληνικές εγγραφές γιατί δεν κατάφερε να τις ξεσκίσει τελείως το καλογερικό ξυράφι! Χιλιάδες παλίμψηστα αποδείχθηκε μέχρι στιγμής αδύνατον να ανασυσταθούν.

Αυτοί οι ζαλισμένοι απ' τα λιβάνια και την ελπιδολαγνεία καλόγεροι, αφού τεμπελιάζαν στα σκοτεινά κελιά τους, και δεν άντεχαν πια την αγαμία τους και τους τρέλαινε η επίσκεψη του μεσημβρινού δαίμονα και αφού χόρταιναν το φάντασμα της λαχταριστής ονοσκελούς, [10]... άπλωναν το βέβηλο χέρι τους, άρπαζαν μια απ’ τις ελληνικές περγαμηνές που σάπιζαν στις αποθήκες τους κι άρχιζαν να 'ξύνουν' ότι εύρισκαν μπροστά τους!

Οι περγαμηνές, όσες γλίτωσαν απ’ την φωτιά, κλεμμένες απ' τις κατεδαφισμένες (όπως της Αλεξάνδρειας) βιβλιοθήκες των Ελλήνων, είχαν αποθηκευτεί στα μοναστήρια μόνο επειδή στα μάτια των πλιατσικολόγων καλόγερων, ήταν σωστά κατεργασμένες, δυσεύρετες και πανάκριβες επιφάνειες γραφής. Όταν τους χτυπούσε η μοναχική ανία και άρχιζαν να βλέπουν αγγελούδια και διαβολάκια να χορεύουν γύρω απ’ το γεμάτο έξαψη κεφάλι τους, άρπαζαν έναν κύλινδρο με Αριστοτέλη ή Επίκουρο τον ξέσκιζαν στο ιερό αφανιστικό ξύσιμο και γεμάτοι ικανοποίηση έγραφαν πάνω του διάφορους ξορκισμούς των πόθων και των φόβων τους! Έξυναν την ανεκτίμητη ελληνική εργασία τον καρπό του λαμπρότερου πολιτισμού όλων των εποχών και έγραφαν επάνω τους τα καλογερίστικα ξόρκια τους! Καταλαβαίνεις πως διέσωσαν την ελληνική γνώση;

Στο χειρόγραφο που μου έστειλες η πραγματεία του Αρχιμήδη περί απειροστικού λογισμού που χρειάστηκε 20 αιώνες για να επαναδιατυπωθεί, διασώζεται κάτω απ’ τα 'ξυραφίσματα' των καλόγερων! Χριστιανοί έγραψαν πάνω απ’ το μαθηματικό μεγαλείο του Αρχιμήδη παλαιοδιαθηκικες βλακείες... και εσύ τολμάς να το παρουσιάζεις σαν διασωστικό επιχείρημα; Έχεις χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα! Σου συμβαίνει αυτό μόνο με ότι αφορά την Ελλάδα, ή έχεις γενικότερο πρόβλημα;

Και μόνο μ' αυτό σου το επιχείρημα, καταδεικνύεται το επίπεδο της αξιοθρήνητης επιχειρηματολογίας σου. Σκληρή καταδίκη περιμένει την παράταξη σου απ’ την αμείλικτη επανεκτίμηση της ιστορίας!

Άραγε πόσα μικρότερα η μεγαλύτερα μαθηματικά και επιστημονικά έργα χάθηκαν με τον ίδιο τρόπο; Αλλά ξέχασα, την φαντασία σας την χρησιμοποιείτε μόνον για να επικαλείστε θεούς, αμαρτίες και δαίμονες και όχι για να συνειδητοποιήσετε το κακό που έχετε διαπράξει στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της ανθρωπότητας.

Καλέ μου κύριε ανώνυμε όταν θα βρεις το θάρρος της επώνυμης γνώμης τα ξανάλεμε. Εις το εξής θα απαντώ μόνο σε επώνυμες επιστολές και αυστηρά και μόνο πάνω σε θέματα που έχω αναπτύξει εκτενώς στα βιβλία μου και όχι σε πνευματικές ανησυχίες και ιδεολογήματα επί παντός χριστιανικού επιστητού.

30 Νοεμβρίου 2003

Mέγας Βασίλειος, Αρχιεπίσκοπος Καισαρείας (Ο Άγιος Βασίλης)
«Είναι εχθροί οι Έλληνες, διότι διασκεδάζουν κατα-βροχθίζoντας με ορθάνοιχτο στόμα τον Ισραήλ. Στόμα δε λέγει εδώ ο προφήτης (βλ. Ησαΐας Θ΄11) την σοφιστική του λόγου δύναμη η οποία τα πάντα χρησιμοποίησε για να παραπλανήσει τους εν απλότητι πιστευσάντων.» - Βασίλειος Καισαρείας, εις Προφήτην Ησαϊα 9.230.8

«Προσταγή: Μη δειλιάζετε από των Ελληνικών πιθανολογημάτων... τα οποία είναι σκέτα ξύλα, μάλλον δε δάδες που απώλεσαν και του δαυλού την ζωντάνια και του ξύλου την ισχύ, μη έχοντας δε ούτε και του πυρός την φωτεινότητα, αλλά σαν δάδες καπνίζουσες καταμελανώνουν και σπιλώνουν όσους τα πιάνουν και φέρνουν δάκρυα στα μάτια όσων τα πλησιάζουν. Έτσι και (των Ελλήνων) η ψευδώνυμος γνώση σε όσους την χρησιμοποιούν.» - Βασίλειος ο Μέγας, (330-379 μ.Χ.) εις τον Προφήτην Ησαΐαν Προοίμιον 7.196.3

Ιωάννης Χρυσόστομος, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως
«Αν στα ενδότερα (των ελληνικών σκέψεων) κοιτάξεις θα δεις, τέφρα και σκόνη και υγιές ουδέν, αλλά τάφος ανεωγμένος ο λάρυγξ αυτών, (των Ελλήνων φιλοσόφων!) τα πάντα δε γεμάτα ακαθαρσίες και ιχώρ, (έμπυο!) και πάντα τα δόγματα τους βρίθουν σκωλήκων... Αυτά γέννησαν και αύξησαν οι Έλληνες, από των φιλοσόφων λαβόντες... Ημείς δε ου παραιτούμεθα της κατ’ αυτών μάχης.» - Ι. Χρυσόστομος (344-407 μ.Χ.), εις Άγιον Ιωάννην τον Ευαγγελιστήν, Ομιλία ξς΄ 59.369.12 - 370.11

Ο Φιλοβαρβαρικός Ανθελληνισμός του Ι. Χρυσοστόμου
«Όσο πιο βάρβαρο ένα έθνος φαίνεται και της ελληνικής απέχει παιδείας, τόσο λαμπρότερα φαίνονται τα ημέτερα... Ούτος ο (πιστός) βάρβαρος, την οικουμένη ολάκερη κατέλαβε... και ενώ πάντα τα των Ελλήνων σβήνουν και αφανίζονται, τούτου (του πιστού βάρβαρου) καθ’ έκαστη λαμπρότερα γίνονται.» - Ι. Χρυσόστομος εις Ιωάννην 59.31.33

Ο Χρυσόστομος με Εμπριστικές Δηλώσεις του Υπονόμευσε Αφανιστικά την Μεγάλη Αλεξανδρινή Βιβλιοθήκη
«Τί λοιπόν, άγιος έσται ο ναός του Σεράπιδος (Αλεξανδρινή βιβλιοθήκη) δια τα βιβλία; Μη γένοιτο!... αλλά δαίμονες οικούσι τον τόπον... μάλλον δε και αυτών (των Ελλήνων) όντων δαιμόνων... και παρ’ αυτών βωμός στέκει απάτης αόρατος εις τον οποίον ψυχάς ανθρώπων θυσιάζουσι... κατάλαβε λοιπόν και φανέρωσε (διέδωσε!) ότι δαίμονες κατοικούν εκεί.» (Δαίμονες ηταν λοιπόν, κατά τον "σοφό" ιεράρχη, τα βιβλία της Αλεξανδρινής Βιβλιοθήκης και δαιμονικά ψυχοθυσιαστήρια οι βιβλιοθήκες των Ελλήνων!) - Ι. Χρυσόστομος, Λόγοι Κατά Ιουδαίων 48.851.38 έως 852.35

Ο Χρυσόστομος Απαγόρευσε τα Ελληνικά Ονόματα
«Κανείς δεν πρέπει στα παιδιά του, των (Ελλήνων) προγονών να καλεί τα ονόματα, του πατέρα, της μητέρας, του παππού και του προπάππου, αλλά αυτά των δικαίων, (της Παλαιάς Διαθήκης).» - Ι. Χρυσόστομος, Περί Κενοδοξίας και πώς δει τους Γονείς Ανατρέφειν τα Τέκνα (690) 641.65

Ο Χρυσόστομος Επιστράτευσε Μισθοφόρους για την Συστηματική Κατεδάφιση των Ελληνικών Μεγαλουργημάτων
«Ο δε μέγας Ιωάννης (ο Χρυσόστομος) ασκητάς πυρπολούμενους από ζήλον θεού (φανατισμένους καλόγερους) συνέλεξε, με βασιλικούς δε νόμους αυτούς οπλίσας, κατά των ειδωλικών (ελληνικών) έπεμψε τεμενών, τα δε χρήματα για τους κατεδαφιστές και τους βοηθούς, δεν έλαβε απ’ τα βασιλικά ταμεία, αλλά από πλούσιες γυναίκες που φιλοτίμως να παρέχουν κατέπειθε, ώστε με την λαμπρή τους πίστη να κερδίσουν την ευλογία. Έτσι με τον τρόπο αυτόν τους υπολειπόμενους Σηκούς (ελληνικούς ναούς) με τούτον τον τρόπον εκ βάθρων ανέσπασεν.» - Θεοδώρητου, Εκκλησιαστική Ιστορία (Τομ. 5ος σελίδες 328 - 330)

Ο Πατριάρχης Αλεξάνδρειας Θεόφιλος, Κατεδάφισε Τελικά το 391 ΜΑΧΧ την Βιβλιοθήκη Αλεξάνδρειας
«Στην Αλεξάνδρεια πάντα τα οικοδομήματα του Σεράπειου όπως στους ποιητικούς μύθους των Γιγάντων έγιναν... Θεοδοσίου δε βασιλεύοντος και (πατριάρχου) Θεοφίλου (της επιθέσεως) πρωτοστατούντος... του Σεράπειου τα αναθήματα κατελυμένοντο. Τους δε αν-δριάντες και τα αναθήματα τόσο "γενναία" εμάχοντο ώστε όχι μόνο "νικούσαν", αλλά και έκλεπτον... του δε Σεράπειου μόνο το έδαφος δεν απέσπασαν κι’ αυτό δια το βάρος των λίθων, αυτοί δε (οι θεμέλιοι λίθοι) ήσαν αμετακίνητοι. Οι πολεμικότατοι δε αυτοί φιλοχρήματοι "γενναίοι"... την ασέβεια αυτή εις έπαινον αυτών των ιδίων καταλόγιζαν. Έπειτα εισέβαλαν οι καλούμενοι μοναχοί, άνθρωποι (μόνο) κατά το είδος, ο δε βίος αυτών συώδης (γουρουνώδης!) και πάσχοντες εμφανώς, μύρια εποίουν κακά και ανείπωτα, αλλά αυτά ευσέβειαν ενόμιζαν... τότε πας άνθρωπος μέλαιναν (μελανή) φορών εσθήτα (ράσα) τυραννικήν είχεν εξουσίαν και δημοσίως να ασχημονεί ημπορούσε. Σε τόση "αρετή" άλλαξε (η νέα θρησκεία) τον άνθρωπο.» - Ευνάπιος (346-414 μ.Χ.) Βίοι Φιλόσοφων και Σοφιστών 6.11

Ευσέβιος, Επίσκοπος Καισαρείας Παλαιστίνης (265-340 ΜΑΧΧ)
«Τον πτωχόν και πένητα λαόν σήκωσες από... της κοπριάς των Ελληνικών μυσαγμάτων (βδελυγμάτων) και κάθισες αυτόν μετά των αρχόντων του Ισραήλ, τον όντος λαόν αυτού.» - Ευσέβιος ευαγγ. προπαρ. / εις τους ψαλμούς / αλληλούϊα. ριβ΄ 23.1352.34

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΕΥΣΕΒΙΟΥ:
- Πράξη σωφροσύνης είναι η εγκατάλειψη της ελληνικής πλάνης.
- Εγκαταλείψτε όσα οι Έλληνες φυσικοί φιλόσοφοι περί αρχών εισηγήθηκαν.
- Μαγγανείες μετέρχονται (οι Έλληνες!) και μ’ αυτήν εξαναγκάζουν την ανθρώπινη γνώμη.
- Τα αγάλματα τους μαγικά κατασκευάζουν (οι Έλληνες) και στην μαγεία προτρέπουν.
- Περί των αρχαιότερων Εβραίων και γιατί τας γραφάς αυτών, από των Ελληνικών λόγων προτιμήσαμε.
- Τα πάντα παρά βαρβάρων οι Έλληνες ωφελήθηκαν.
- Περί του κλέφτες (ιδεών!) είναι οι Έλληνες.
- Γιατί μετά από λογική κρίση και σώφρονα λογισμό την ιστορία των Εβραίων παραδεχθήκαμε.

(Ευσέβιος "Κλείς Πατρολογίας.")

Γεώργιος, Μοναχός Χρονογράφος
«Εγώ δε την παρ’ Ελλήνων παιδείαν φληναφίαν (μωρολογία) κακού δαίμονος και χαλεπωτάτη (θλιβερότατη) υπόθεσιν είναι λέγω» - Γ. Μοναχός ο Χρονογράφος Κ΄ Περί Θάρρα

ΠΑΡΑ ΤΟΥΣ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΥΣ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΥΣ ΠΕΡΙ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ, Ο ΙΟΥΔΑΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΧΡΕΩΝΕΤΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΝ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. Ο "ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ" ΛΟΙΠΟΝ, Ο ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΥΠΗΡΞΕ ΕΠΙ 16 ΑΙΩΝΕΣ ΘΥΜΑ ΤΗΣ ΦΟΒΕΡΟΤΕΡΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΕΙΣΕΤΙ ΠΑΣΧΩΝ!

ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ; (ΒΙΝΤΕΟ)

ΟΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Mέγας Βασίλειος, Αρχιεπίσκοπος Καισαρείας (Ο Άγιος Βασίλης)
«Είναι εχθροί οι Έλληνες, διότι διασκεδάζουν κατα-βροχθίζoντας με ορθάνοιχτο στόμα τον Ισραήλ. Στόμα δε λέγει εδώ ο προφήτης (βλ. Ησαΐας Θ΄11) την σοφιστική του λόγου δύναμη η οποία τα πάντα χρησιμοποίησε για να παραπλανήσει τους εν απλότητι πιστευσάντων.» - Βασίλειος Καισαρείας, εις Προφήτην Ησαϊα 9.230.8

«Προσταγή: Μη δειλιάζετε από των Ελληνικών πιθανολογημάτων... τα οποία είναι σκέτα ξύλα, μάλλον δε δάδες που απώλεσαν και του δαυλού την ζωντάνια και του ξύλου την ισχύ, μη έχοντας δε ούτε και του πυρός την φωτεινότητα, αλλά σαν δάδες καπνίζουσες καταμελανώνουν και σπιλώνουν όσους τα πιάνουν και φέρνουν δάκρυα στα μάτια όσων τα πλησιάζουν. Έτσι και (των Ελλήνων) η ψευδώνυμος γνώση σε όσους την χρησιμοποιούν.» - Βασίλειος ο Μέγας, (330-379 μ.Χ.) εις τον Προφήτην Ησαΐαν Προοίμιον 7.196.3

Ιωάννης Χρυσόστομος, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως
«Αν στα ενδότερα (των ελληνικών σκέψεων) κοιτάξεις θα δεις, τέφρα και σκόνη και υγιές ουδέν, αλλά τάφος ανεωγμένος ο λάρυγξ αυτών, (των Ελλήνων φιλοσόφων!) τα πάντα δε γεμάτα ακαθαρσίες και ιχώρ, (έμπυο!) και πάντα τα δόγματα τους βρίθουν σκωλήκων... Αυτά γέννησαν και αύξησαν οι Έλληνες, από των φιλοσόφων λαβόντες... Ημείς δε ου παραιτούμεθα της κατ’ αυτών μάχης.» - Ι. Χρυσόστομος (344-407 μ.Χ.), εις Άγιον Ιωάννην τον Ευαγγελιστήν, Ομιλία ξς΄ 59.369.12 - 370.11

Ο Φιλοβαρβαρικός Ανθελληνισμός του Ι. Χρυσοστόμου
«Όσο πιο βάρβαρο ένα έθνος φαίνεται και της ελληνικής απέχει παιδείας, τόσο λαμπρότερα φαίνονται τα ημέτερα... Ούτος ο (πιστός) βάρβαρος, την οικουμένη ολάκερη κατέλαβε... και ενώ πάντα τα των Ελλήνων σβήνουν και αφανίζονται, τούτου (του πιστού βάρβαρου) καθ’ έκαστη λαμπρότερα γίνονται.» - Ι. Χρυσόστομος εις Ιωάννην 59.31.33

Ο Χρυσόστομος με Εμπριστικές Δηλώσεις του Υπονόμευσε Αφανιστικά την Μεγάλη Αλεξανδρινή Βιβλιοθήκη
«Τί λοιπόν, άγιος έσται ο ναός του Σεράπιδος (Αλεξανδρινή βιβλιοθήκη) δια τα βιβλία; Μη γένοιτο!... αλλά δαίμονες οικούσι τον τόπον... μάλλον δε και αυτών (των Ελλήνων) όντων δαιμόνων... και παρ’ αυτών βωμός στέκει απάτης αόρατος εις τον οποίον ψυχάς ανθρώπων θυσιάζουσι... κατάλαβε λοιπόν και φανέρωσε (διέδωσε!) ότι δαίμονες κατοικούν εκεί.» (Δαίμονες ηταν λοιπόν, κατά τον "σοφό" ιεράρχη, τα βιβλία της Αλεξανδρινής Βιβλιοθήκης και δαιμονικά ψυχοθυσιαστήρια οι βιβλιοθήκες των Ελλήνων!) - Ι. Χρυσόστομος, Λόγοι Κατά Ιουδαίων 48.851.38 έως 852.35

Ο Χρυσόστομος Απαγόρευσε τα Ελληνικά Ονόματα
«Κανείς δεν πρέπει στα παιδιά του, των (Ελλήνων) προγονών να καλεί τα ονόματα, του πατέρα, της μητέρας, του παππού και του προπάππου, αλλά αυτά των δικαίων, (της Παλαιάς Διαθήκης).» - Ι. Χρυσόστομος, Περί Κενοδοξίας και πώς δει τους Γονείς Ανατρέφειν τα Τέκνα (690) 641.65

Ο Χρυσόστομος Επιστράτευσε Μισθοφόρους για την Συστηματική Κατεδάφιση των Ελληνικών Μεγαλουργημάτων
«Ο δε μέγας Ιωάννης (ο Χρυσόστομος) ασκητάς πυρπολούμενους από ζήλον θεού (φανατισμένους καλόγερους) συνέλεξε, με βασιλικούς δε νόμους αυτούς οπλίσας, κατά των ειδωλικών (ελληνικών) έπεμψε τεμενών, τα δε χρήματα για τους κατεδαφιστές και τους βοηθούς, δεν έλαβε απ’ τα βασιλικά ταμεία, αλλά από πλούσιες γυναίκες που φιλοτίμως να παρέχουν κατέπειθε, ώστε με την λαμπρή τους πίστη να κερδίσουν την ευλογία. Έτσι με τον τρόπο αυτόν τους υπολειπόμενους Σηκούς (ελληνικούς ναούς) με τούτον τον τρόπον εκ βάθρων ανέσπασεν.» - Θεοδώρητου, Εκκλησιαστική Ιστορία (Τομ. 5ος σελίδες 328 - 330)

Ο Πατριάρχης Αλεξάνδρειας Θεόφιλος, Κατεδάφισε Τελικά το 391 ΜΑΧΧ την Βιβλιοθήκη Αλεξάνδρειας
«Στην Αλεξάνδρεια πάντα τα οικοδομήματα του Σεράπειου όπως στους ποιητικούς μύθους των Γιγάντων έγιναν... Θεοδοσίου δε βασιλεύοντος και (πατριάρχου) Θεοφίλου (της επιθέσεως) πρωτοστατούντος... του Σεράπειου τα αναθήματα κατελυμένοντο. Τους δε αν-δριάντες και τα αναθήματα τόσο "γενναία" εμάχοντο ώστε όχι μόνο "νικούσαν", αλλά και έκλεπτον... του δε Σεράπειου μόνο το έδαφος δεν απέσπασαν κι’ αυτό δια το βάρος των λίθων, αυτοί δε (οι θεμέλιοι λίθοι) ήσαν αμετακίνητοι. Οι πολεμικότατοι δε αυτοί φιλοχρήματοι "γενναίοι"... την ασέβεια αυτή εις έπαινον αυτών των ιδίων καταλόγιζαν. Έπειτα εισέβαλαν οι καλούμενοι μοναχοί, άνθρωποι (μόνο) κατά το είδος, ο δε βίος αυτών συώδης (γουρουνώδης!) και πάσχοντες εμφανώς, μύρια εποίουν κακά και ανείπωτα, αλλά αυτά ευσέβειαν ενόμιζαν... τότε πας άνθρωπος μέλαιναν (μελανή) φορών εσθήτα (ράσα) τυραννικήν είχεν εξουσίαν και δημοσίως να ασχημονεί ημπορούσε. Σε τόση "αρετή" άλλαξε (η νέα θρησκεία) τον άνθρωπο.» - Ευνάπιος (346-414 μ.Χ.) Βίοι Φιλόσοφων και Σοφιστών 6.11

Ευσέβιος, Επίσκοπος Καισαρείας Παλαιστίνης (265-340 ΜΑΧΧ)
«Τον πτωχόν και πένητα λαόν σήκωσες από... της κοπριάς των Ελληνικών μυσαγμάτων (βδελυγμάτων) και κάθισες αυτόν μετά των αρχόντων του Ισραήλ, τον όντος λαόν αυτού.» - Ευσέβιος ευαγγ. προπαρ. / εις τους ψαλμούς / αλληλούϊα. ριβ΄ 23.1352.34

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΕΥΣΕΒΙΟΥ:
- Πράξη σωφροσύνης είναι η εγκατάλειψη της ελληνικής πλάνης.
- Εγκαταλείψτε όσα οι Έλληνες φυσικοί φιλόσοφοι περί αρχών εισηγήθηκαν.
- Μαγγανείες μετέρχονται (οι Έλληνες!) και μ’ αυτήν εξαναγκάζουν την ανθρώπινη γνώμη.
- Τα αγάλματα τους μαγικά κατασκευάζουν (οι Έλληνες) και στην μαγεία προτρέπουν.
- Περί των αρχαιότερων Εβραίων και γιατί τας γραφάς αυτών, από των Ελληνικών λόγων προτιμήσαμε.
- Τα πάντα παρά βαρβάρων οι Έλληνες ωφελήθηκαν.
- Περί του κλέφτες (ιδεών!) είναι οι Έλληνες.
- Γιατί μετά από λογική κρίση και σώφρονα λογισμό την ιστορία των Εβραίων παραδεχθήκαμε.

(Ευσέβιος "Κλείς Πατρολογίας.")

Γεώργιος, Μοναχός Χρονογράφος
«Εγώ δε την παρ’ Ελλήνων παιδείαν φληναφίαν (μωρολογία) κακού δαίμονος και χαλεπωτάτη (θλιβερότατη) υπόθεσιν είναι λέγω» - Γ. Μοναχός ο Χρονογράφος Κ΄ Περί Θάρρα

ΠΑΡΑ ΤΟΥΣ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΥΣ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΥΣ ΠΕΡΙ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ, Ο ΙΟΥΔΑΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΧΡΕΩΝΕΤΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΝ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. Ο "ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ" ΛΟΙΠΟΝ, Ο ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΥΠΗΡΞΕ ΕΠΙ 16 ΑΙΩΝΕΣ ΘΥΜΑ ΤΗΣ ΦΟΒΕΡΟΤΕΡΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΕΙΣΕΤΙ ΠΑΣΧΩΝ!

ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ; (ΒΙΝΤΕΟ)

ΟΙ ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Mέγας Βασίλειος, Αρχιεπίσκοπος Καισαρείας (Ο Άγιος Βασίλης)
«Είναι εχθροί οι Έλληνες, διότι διασκεδάζουν κατα-βροχθίζoντας με ορθάνοιχτο στόμα τον Ισραήλ. Στόμα δε λέγει εδώ ο προφήτης (βλ. Ησαΐας Θ΄11) την σοφιστική του λόγου δύναμη η οποία τα πάντα χρησιμοποίησε για να παραπλανήσει τους εν απλότητι πιστευσάντων.» - Βασίλειος Καισαρείας, εις Προφήτην Ησαϊα 9.230.8

«Προσταγή: Μη δειλιάζετε από των Ελληνικών πιθανολογημάτων... τα οποία είναι σκέτα ξύλα, μάλλον δε δάδες που απώλεσαν και του δαυλού την ζωντάνια και του ξύλου την ισχύ, μη έχοντας δε ούτε και του πυρός την φωτεινότητα, αλλά σαν δάδες καπνίζουσες καταμελανώνουν και σπιλώνουν όσους τα πιάνουν και φέρνουν δάκρυα στα μάτια όσων τα πλησιάζουν. Έτσι και (των Ελλήνων) η ψευδώνυμος γνώση σε όσους την χρησιμοποιούν.» - Βασίλειος ο Μέγας, (330-379 μ.Χ.) εις τον Προφήτην Ησαΐαν Προοίμιον 7.196.3

Ιωάννης Χρυσόστομος, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως
«Αν στα ενδότερα (των ελληνικών σκέψεων) κοιτάξεις θα δεις, τέφρα και σκόνη και υγιές ουδέν, αλλά τάφος ανεωγμένος ο λάρυγξ αυτών, (των Ελλήνων φιλοσόφων!) τα πάντα δε γεμάτα ακαθαρσίες και ιχώρ, (έμπυο!) και πάντα τα δόγματα τους βρίθουν σκωλήκων... Αυτά γέννησαν και αύξησαν οι Έλληνες, από των φιλοσόφων λαβόντες... Ημείς δε ου παραιτούμεθα της κατ’ αυτών μάχης.» - Ι. Χρυσόστομος (344-407 μ.Χ.), εις Άγιον Ιωάννην τον Ευαγγελιστήν, Ομιλία ξς΄ 59.369.12 - 370.11

Ο Φιλοβαρβαρικός Ανθελληνισμός του Ι. Χρυσοστόμου
«Όσο πιο βάρβαρο ένα έθνος φαίνεται και της ελληνικής απέχει παιδείας, τόσο λαμπρότερα φαίνονται τα ημέτερα... Ούτος ο (πιστός) βάρβαρος, την οικουμένη ολάκερη κατέλαβε... και ενώ πάντα τα των Ελλήνων σβήνουν και αφανίζονται, τούτου (του πιστού βάρβαρου) καθ’ έκαστη λαμπρότερα γίνονται.» - Ι. Χρυσόστομος εις Ιωάννην 59.31.33

Ο Χρυσόστομος με Εμπριστικές Δηλώσεις του Υπονόμευσε Αφανιστικά την Μεγάλη Αλεξανδρινή Βιβλιοθήκη
«Τί λοιπόν, άγιος έσται ο ναός του Σεράπιδος (Αλεξανδρινή βιβλιοθήκη) δια τα βιβλία; Μη γένοιτο!... αλλά δαίμονες οικούσι τον τόπον... μάλλον δε και αυτών (των Ελλήνων) όντων δαιμόνων... και παρ’ αυτών βωμός στέκει απάτης αόρατος εις τον οποίον ψυχάς ανθρώπων θυσιάζουσι... κατάλαβε λοιπόν και φανέρωσε (διέδωσε!) ότι δαίμονες κατοικούν εκεί.» (Δαίμονες ηταν λοιπόν, κατά τον "σοφό" ιεράρχη, τα βιβλία της Αλεξανδρινής Βιβλιοθήκης και δαιμονικά ψυχοθυσιαστήρια οι βιβλιοθήκες των Ελλήνων!) - Ι. Χρυσόστομος, Λόγοι Κατά Ιουδαίων 48.851.38 έως 852.35

Ο Χρυσόστομος Απαγόρευσε τα Ελληνικά Ονόματα
«Κανείς δεν πρέπει στα παιδιά του, των (Ελλήνων) προγονών να καλεί τα ονόματα, του πατέρα, της μητέρας, του παππού και του προπάππου, αλλά αυτά των δικαίων, (της Παλαιάς Διαθήκης).» - Ι. Χρυσόστομος, Περί Κενοδοξίας και πώς δει τους Γονείς Ανατρέφειν τα Τέκνα (690) 641.65

Ο Χρυσόστομος Επιστράτευσε Μισθοφόρους για την Συστηματική Κατεδάφιση των Ελληνικών Μεγαλουργημάτων
«Ο δε μέγας Ιωάννης (ο Χρυσόστομος) ασκητάς πυρπολούμενους από ζήλον θεού (φανατισμένους καλόγερους) συνέλεξε, με βασιλικούς δε νόμους αυτούς οπλίσας, κατά των ειδωλικών (ελληνικών) έπεμψε τεμενών, τα δε χρήματα για τους κατεδαφιστές και τους βοηθούς, δεν έλαβε απ’ τα βασιλικά ταμεία, αλλά από πλούσιες γυναίκες που φιλοτίμως να παρέχουν κατέπειθε, ώστε με την λαμπρή τους πίστη να κερδίσουν την ευλογία. Έτσι με τον τρόπο αυτόν τους υπολειπόμενους Σηκούς (ελληνικούς ναούς) με τούτον τον τρόπον εκ βάθρων ανέσπασεν.» - Θεοδώρητου, Εκκλησιαστική Ιστορία (Τομ. 5ος σελίδες 328 - 330)

Ο Πατριάρχης Αλεξάνδρειας Θεόφιλος, Κατεδάφισε Τελικά το 391 ΜΑΧΧ την Βιβλιοθήκη Αλεξάνδρειας
«Στην Αλεξάνδρεια πάντα τα οικοδομήματα του Σεράπειου όπως στους ποιητικούς μύθους των Γιγάντων έγιναν... Θεοδοσίου δε βασιλεύοντος και (πατριάρχου) Θεοφίλου (της επιθέσεως) πρωτοστατούντος... του Σεράπειου τα αναθήματα κατελυμένοντο. Τους δε αν-δριάντες και τα αναθήματα τόσο "γενναία" εμάχοντο ώστε όχι μόνο "νικούσαν", αλλά και έκλεπτον... του δε Σεράπειου μόνο το έδαφος δεν απέσπασαν κι’ αυτό δια το βάρος των λίθων, αυτοί δε (οι θεμέλιοι λίθοι) ήσαν αμετακίνητοι. Οι πολεμικότατοι δε αυτοί φιλοχρήματοι "γενναίοι"... την ασέβεια αυτή εις έπαινον αυτών των ιδίων καταλόγιζαν. Έπειτα εισέβαλαν οι καλούμενοι μοναχοί, άνθρωποι (μόνο) κατά το είδος, ο δε βίος αυτών συώδης (γουρουνώδης!) και πάσχοντες εμφανώς, μύρια εποίουν κακά και ανείπωτα, αλλά αυτά ευσέβειαν ενόμιζαν... τότε πας άνθρωπος μέλαιναν (μελανή) φορών εσθήτα (ράσα) τυραννικήν είχεν εξουσίαν και δημοσίως να ασχημονεί ημπορούσε. Σε τόση "αρετή" άλλαξε (η νέα θρησκεία) τον άνθρωπο.» - Ευνάπιος (346-414 μ.Χ.) Βίοι Φιλόσοφων και Σοφιστών 6.11

Ευσέβιος, Επίσκοπος Καισαρείας Παλαιστίνης (265-340 ΜΑΧΧ)
«Τον πτωχόν και πένητα λαόν σήκωσες από... της κοπριάς των Ελληνικών μυσαγμάτων (βδελυγμάτων) και κάθισες αυτόν μετά των αρχόντων του Ισραήλ, τον όντος λαόν αυτού.» - Ευσέβιος ευαγγ. προπαρ. / εις τους ψαλμούς / αλληλούϊα. ριβ΄ 23.1352.34

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΕΥΣΕΒΙΟΥ:
- Πράξη σωφροσύνης είναι η εγκατάλειψη της ελληνικής πλάνης.
- Εγκαταλείψτε όσα οι Έλληνες φυσικοί φιλόσοφοι περί αρχών εισηγήθηκαν.
- Μαγγανείες μετέρχονται (οι Έλληνες!) και μ’ αυτήν εξαναγκάζουν την ανθρώπινη γνώμη.
- Τα αγάλματα τους μαγικά κατασκευάζουν (οι Έλληνες) και στην μαγεία προτρέπουν.
- Περί των αρχαιότερων Εβραίων και γιατί τας γραφάς αυτών, από των Ελληνικών λόγων προτιμήσαμε.
- Τα πάντα παρά βαρβάρων οι Έλληνες ωφελήθηκαν.
- Περί του κλέφτες (ιδεών!) είναι οι Έλληνες.
- Γιατί μετά από λογική κρίση και σώφρονα λογισμό την ιστορία των Εβραίων παραδεχθήκαμε.

(Ευσέβιος "Κλείς Πατρολογίας.")

Γεώργιος, Μοναχός Χρονογράφος
«Εγώ δε την παρ’ Ελλήνων παιδείαν φληναφίαν (μωρολογία) κακού δαίμονος και χαλεπωτάτη (θλιβερότατη) υπόθεσιν είναι λέγω» - Γ. Μοναχός ο Χρονογράφος Κ΄ Περί Θάρρα

ΠΑΡΑ ΤΟΥΣ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΥΣ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΥΣ ΠΕΡΙ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ, Ο ΙΟΥΔΑΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΧΡΕΩΝΕΤΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΝ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. Ο "ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ" ΛΟΙΠΟΝ, Ο ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΥΠΗΡΞΕ ΕΠΙ 16 ΑΙΩΝΕΣ ΘΥΜΑ ΤΗΣ ΦΟΒΕΡΟΤΕΡΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΕΙΣΕΤΙ ΠΑΣΧΩΝ!

ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ; (ΒΙΝΤΕΟ)

Mέγας Βασίλειος, Αρχιεπίσκοπος Καισαρείας (Ο Άγιος Βασίλης)
«Είναι εχθροί οι Έλληνες, διότι διασκεδάζουν κατα-βροχθίζoντας με ορθάνοιχτο στόμα τον Ισραήλ. Στόμα δε λέγει εδώ ο προφήτης (βλ. Ησαΐας Θ΄11) την σοφιστική του λόγου δύναμη η οποία τα πάντα χρησιμοποίησε για να παραπλανήσει τους εν απλότητι πιστευσάντων.» - Βασίλειος Καισαρείας, εις Προφήτην Ησαϊα 9.230.8

«Προσταγή: Μη δειλιάζετε από των Ελληνικών πιθανολογημάτων... τα οποία είναι σκέτα ξύλα, μάλλον δε δάδες που απώλεσαν και του δαυλού την ζωντάνια και του ξύλου την ισχύ, μη έχοντας δε ούτε και του πυρός την φωτεινότητα, αλλά σαν δάδες καπνίζουσες καταμελανώνουν και σπιλώνουν όσους τα πιάνουν και φέρνουν δάκρυα στα μάτια όσων τα πλησιάζουν. Έτσι και (των Ελλήνων) η ψευδώνυμος γνώση σε όσους την χρησιμοποιούν.» - Βασίλειος ο Μέγας, (330-379 μ.Χ.) εις τον Προφήτην Ησαΐαν Προοίμιον 7.196.3

Ιωάννης Χρυσόστομος, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως
«Αν στα ενδότερα (των ελληνικών σκέψεων) κοιτάξεις θα δεις, τέφρα και σκόνη και υγιές ουδέν, αλλά τάφος ανεωγμένος ο λάρυγξ αυτών, (των Ελλήνων φιλοσόφων!) τα πάντα δε γεμάτα ακαθαρσίες και ιχώρ, (έμπυο!) και πάντα τα δόγματα τους βρίθουν σκωλήκων... Αυτά γέννησαν και αύξησαν οι Έλληνες, από των φιλοσόφων λαβόντες... Ημείς δε ου παραιτούμεθα της κατ’ αυτών μάχης.» - Ι. Χρυσόστομος (344-407 μ.Χ.), εις Άγιον Ιωάννην τον Ευαγγελιστήν, Ομιλία ξς΄ 59.369.12 - 370.11

Ο Φιλοβαρβαρικός Ανθελληνισμός του Ι. Χρυσοστόμου
«Όσο πιο βάρβαρο ένα έθνος φαίνεται και της ελληνικής απέχει παιδείας, τόσο λαμπρότερα φαίνονται τα ημέτερα... Ούτος ο (πιστός) βάρβαρος, την οικουμένη ολάκερη κατέλαβε... και ενώ πάντα τα των Ελλήνων σβήνουν και αφανίζονται, τούτου (του πιστού βάρβαρου) καθ’ έκαστη λαμπρότερα γίνονται.» - Ι. Χρυσόστομος εις Ιωάννην 59.31.33

Ο Χρυσόστομος με Εμπριστικές Δηλώσεις του Υπονόμευσε Αφανιστικά την Μεγάλη Αλεξανδρινή Βιβλιοθήκη
«Τί λοιπόν, άγιος έσται ο ναός του Σεράπιδος (Αλεξανδρινή βιβλιοθήκη) δια τα βιβλία; Μη γένοιτο!... αλλά δαίμονες οικούσι τον τόπον... μάλλον δε και αυτών (των Ελλήνων) όντων δαιμόνων... και παρ’ αυτών βωμός στέκει απάτης αόρατος εις τον οποίον ψυχάς ανθρώπων θυσιάζουσι... κατάλαβε λοιπόν και φανέρωσε (διέδωσε!) ότι δαίμονες κατοικούν εκεί.» (Δαίμονες ηταν λοιπόν, κατά τον "σοφό" ιεράρχη, τα βιβλία της Αλεξανδρινής Βιβλιοθήκης και δαιμονικά ψυχοθυσιαστήρια οι βιβλιοθήκες των Ελλήνων!) - Ι. Χρυσόστομος, Λόγοι Κατά Ιουδαίων 48.851.38 έως 852.35

Ο Χρυσόστομος Απαγόρευσε τα Ελληνικά Ονόματα
«Κανείς δεν πρέπει στα παιδιά του, των (Ελλήνων) προγονών να καλεί τα ονόματα, του πατέρα, της μητέρας, του παππού και του προπάππου, αλλά αυτά των δικαίων, (της Παλαιάς Διαθήκης).» - Ι. Χρυσόστομος, Περί Κενοδοξίας και πώς δει τους Γονείς Ανατρέφειν τα Τέκνα (690) 641.65

Ο Χρυσόστομος Επιστράτευσε Μισθοφόρους για την Συστηματική Κατεδάφιση των Ελληνικών Μεγαλουργημάτων
«Ο δε μέγας Ιωάννης (ο Χρυσόστομος) ασκητάς πυρπολούμενους από ζήλον θεού (φανατισμένους καλόγερους) συνέλεξε, με βασιλικούς δε νόμους αυτούς οπλίσας, κατά των ειδωλικών (ελληνικών) έπεμψε τεμενών, τα δε χρήματα για τους κατεδαφιστές και τους βοηθούς, δεν έλαβε απ’ τα βασιλικά ταμεία, αλλά από πλούσιες γυναίκες που φιλοτίμως να παρέχουν κατέπειθε, ώστε με την λαμπρή τους πίστη να κερδίσουν την ευλογία. Έτσι με τον τρόπο αυτόν τους υπολειπόμενους Σηκούς (ελληνικούς ναούς) με τούτον τον τρόπον εκ βάθρων ανέσπασεν.» - Θεοδώρητου, Εκκλησιαστική Ιστορία (Τομ. 5ος σελίδες 328 - 330)

Ο Πατριάρχης Αλεξάνδρειας Θεόφιλος, Κατεδάφισε Τελικά το 391 ΜΑΧΧ την Βιβλιοθήκη Αλεξάνδρειας
«Στην Αλεξάνδρεια πάντα τα οικοδομήματα του Σεράπειου όπως στους ποιητικούς μύθους των Γιγάντων έγιναν... Θεοδοσίου δε βασιλεύοντος και (πατριάρχου) Θεοφίλου (της επιθέσεως) πρωτοστατούντος... του Σεράπειου τα αναθήματα κατελυμένοντο. Τους δε αν-δριάντες και τα αναθήματα τόσο "γενναία" εμάχοντο ώστε όχι μόνο "νικούσαν", αλλά και έκλεπτον... του δε Σεράπειου μόνο το έδαφος δεν απέσπασαν κι’ αυτό δια το βάρος των λίθων, αυτοί δε (οι θεμέλιοι λίθοι) ήσαν αμετακίνητοι. Οι πολεμικότατοι δε αυτοί φιλοχρήματοι "γενναίοι"... την ασέβεια αυτή εις έπαινον αυτών των ιδίων καταλόγιζαν. Έπειτα εισέβαλαν οι καλούμενοι μοναχοί, άνθρωποι (μόνο) κατά το είδος, ο δε βίος αυτών συώδης (γουρουνώδης!) και πάσχοντες εμφανώς, μύρια εποίουν κακά και ανείπωτα, αλλά αυτά ευσέβειαν ενόμιζαν... τότε πας άνθρωπος μέλαιναν (μελανή) φορών εσθήτα (ράσα) τυραννικήν είχεν εξουσίαν και δημοσίως να ασχημονεί ημπορούσε. Σε τόση "αρετή" άλλαξε (η νέα θρησκεία) τον άνθρωπο.» - Ευνάπιος (346-414 μ.Χ.) Βίοι Φιλόσοφων και Σοφιστών 6.11

Ευσέβιος, Επίσκοπος Καισαρείας Παλαιστίνης (265-340 ΜΑΧΧ)
«Τον πτωχόν και πένητα λαόν σήκωσες από... της κοπριάς των Ελληνικών μυσαγμάτων (βδελυγμάτων) και κάθισες αυτόν μετά των αρχόντων του Ισραήλ, τον όντος λαόν αυτού.» - Ευσέβιος ευαγγ. προπαρ. / εις τους ψαλμούς / αλληλούϊα. ριβ΄ 23.1352.34

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΕΥΣΕΒΙΟΥ:
- Πράξη σωφροσύνης είναι η εγκατάλειψη της ελληνικής πλάνης.
- Εγκαταλείψτε όσα οι Έλληνες φυσικοί φιλόσοφοι περί αρχών εισηγήθηκαν.
- Μαγγανείες μετέρχονται (οι Έλληνες!) και μ’ αυτήν εξαναγκάζουν την ανθρώπινη γνώμη.
- Τα αγάλματα τους μαγικά κατασκευάζουν (οι Έλληνες) και στην μαγεία προτρέπουν.
- Περί των αρχαιότερων Εβραίων και γιατί τας γραφάς αυτών, από των Ελληνικών λόγων προτιμήσαμε.
- Τα πάντα παρά βαρβάρων οι Έλληνες ωφελήθηκαν.
- Περί του κλέφτες (ιδεών!) είναι οι Έλληνες.
- Γιατί μετά από λογική κρίση και σώφρονα λογισμό την ιστορία των Εβραίων παραδεχθήκαμε.

(Ευσέβιος "Κλείς Πατρολογίας.")

Γεώργιος, Μοναχός Χρονογράφος
«Εγώ δε την παρ’ Ελλήνων παιδείαν φληναφίαν (μωρολογία) κακού δαίμονος και χαλεπωτάτη (θλιβερότατη) υπόθεσιν είναι λέγω» - Γ. Μοναχός ο Χρονογράφος Κ΄ Περί Θάρρα

ΠΑΡΑ ΤΟΥΣ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΥΣ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΥΣ ΠΕΡΙ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ, Ο ΙΟΥΔΑΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΧΡΕΩΝΕΤΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΝ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. Ο "ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ" ΛΟΙΠΟΝ, Ο ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΥΠΗΡΞΕ ΕΠΙ 16 ΑΙΩΝΕΣ ΘΥΜΑ ΤΗΣ ΦΟΒΕΡΟΤΕΡΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΕΙΣΕΤΙ ΠΑΣΧΩΝ!

ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ; (ΒΙΝΤΕΟ)