V
Νέο ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
V
Ξεκινάω να το κάνω χωρίς να είμαι σίγουρος γιατί...αλλά..
Νομίζω οτι λίγο-πολύ όλοι οι άνθρωποι είναι μελοδραματικοί...
Ο κάθε ένας από εμάς έχει ένα ζευγάρι μάτια που του επιτρέπουν να αντιληφθεί την κοινή πραγματικότητα...
Έχει επίσης και τα μάτια της ψυχής...την ξεχωριστή του διαισθητική αντίληψη...
Είμαστε πρωταγωνιστές της δικής μας ζωής και ακολουθούμε έναν δρόμο προσωπικό που είναι ο απόλυτος για εμάς μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο και πάλι από την αρχή...
Η εσωτερική μας φλόγα και όσα αυτή μας αποδεικνύει ως άξια διεκδίκησης...
Μια αλήθεια που νιώθουμε τόσο καλά οτι γνωρίζουμε και μας πονάει όταν δεν βρίσκει αποδοχή...
Αλλά γιατί θα πρέπει να γίνει αποδεκτή και να μην μας αρκεί το ίδιο το γεγονός ότι είναι η προσωπική μας αλήθεια;
Γιατί θα πρέπει να ελέγξουμε τον μελοδραματισμό όταν μπορούμε να αντλήσουμε δύναμη από αυτόν;
Γιατί να μην τον κάνουμε τέχνη;
V
Περπατώ σε έναν δρόμο όταν καταλαβαίνω πως ονειρεύομαι έχοντας μεγάλο ποσοστό συνειδητότητας και βλέποντας πολύ καθαρά και για αρκετή ώρα.Άρχισα να πετάω μέχρι που έφτασα και ανέβηκα σε μία ταράτσα.Εκείνη την ώρα βλέπω δίπλα μου με τον ίδιο τρόπο να ανεβαίνει στην ταράτσα ένας πολύ καλός μου φίλος και να κάθεται δίπλα μου.Τότε ήταν που αισθάνθηκα πως ο πόθος μου να επικοινωνήσω μέ κάποιον με αυτόν τον τρόπο είχε πραγματοποιηθεί.Του είπα:"Πες μου ότι το βλέπεις και εσύ!"Δεν μου απάντησε και με κοίταξε προβληματισμένος.Ήμουν όμως τόσο σίγουρος ότι όντως βρισκόταν εκεί που άρχισα να τον ταρακουνάω και να επαναλαμβάνω την ίδια φράση χωρίς καμία απάντηση...Νιώθοντας οτί ήτν ώρα να ξυπνήσω εκανα μία ευχή για να εκμεταλλευτώ τον"μαγικό μου χρόνο" και ξύπνησα...Ο φίλος μου δεν είχε δει τίποτε...
V
Δύναμη της σκέψης,της φαντασίας,της θέλησης,της συνειδητότητας,όλα αυτά μαζί και κάτι παραπάνω Ειρήνη μου!
V
V
Σε ότι αφορά το lucid dream in a dream είναι πραγματικά κάτι περίεργο.Είναι συχνό φαινόμενο να ονειρευόμαστε και όταν ξυπνάμε να βρισκόμαστε σε ένα άλλο όνειρο αλλά όταν σε όνειρο κοιμόμαστε για να ονειρευτούμε συνειδητά;
Χαίρομαι φίλε Στέφανε που ρώτησες και μου έδωσες την ευκαιρία να μπω σε λεπτομέρειες...
V
Ποτέ δεν προκάλεσα συνειδητά τέτοιου είδους όνειρα ούτε γνωρίζω τρόπους("δώρο" έτσι δεν είναι Ειρήνη;)αν και κατά μία έννοια γνωρίζοντας την ικανότητά μου να τα βλέπω είναι σαν να τα προκαλώ.Υπήρχαν πάντα και για κάποιες περιόδους ήταν συχνότερα από τα απλά...
Πέρασαν κάποια χρόνια και κατάλαβα πόσο πολύ με έχουν βοηθήσει στο να διευρύνω τη συνειδητότητά μου...Τότε ήταν που σταμάτησα να παίζω και άρχισα να με προκαλώ...Άρχισα να μένω περισσότερη ώρα στον αέρα,δημιουργούσα τρομαχτικά τοπία με την φαντασία μου,Θυμόμουν,σκεφτόμουν λογικά και αρθρωνα προτάσεις με νόημα...Οι δύο τρόποι που με επανέφεραν πιτσιρικά έδωσαν τη θέση τους σε άλλους:εξαφανίζομαι,βυθίζομαι στη γη(το τελευταίο βέβαια το πλήρωσα με έντονη μορφή sleep paralysis λόγω συναισθηματικής φόρτισης),πρόσφατα μια παρέα παιδιών με δίδαξε την τεχνική της διακτίνισης,ενώ προχθές είχα τη συγκλονιστική εμπειρία που ονόμασα "lucid dream in a dream"!
Πάντως ακόμα δεν έχω καταλάβει αν έχω φτάσει στο να προβληθώ και αυτό γιατί ενώ καταλαβαίνω πως δεν έχω σε όλα μου τα lucid dreams τον ίδιο βαθμό συνειδητότητας δεν μπορώ να είμαι σίγουρος ότι τα ποιό έντονα είναι αστρικές προβολές...
V
V
Ξεκινάω να το κάνω χωρίς να είμαι σίγουρος γιατί...αλλά..
Νομίζω οτι λίγο-πολύ όλοι οι άνθρωποι είναι μελοδραματικοί...
Ο κάθε ένας από εμάς έχει ένα ζευγάρι μάτια που του επιτρέπουν να αντιληφθεί την κοινή πραγματικότητα...
Έχει επίσης και τα μάτια της ψυχής...την ξεχωριστή του διαισθητική αντίληψη...
Είμαστε πρωταγωνιστές της δικής μας ζωής και ακολουθούμε έναν δρόμο προσωπικό που είναι ο απόλυτος για εμάς μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο και πάλι από την αρχή...
Η εσωτερική μας φλόγα και όσα αυτή μας αποδεικνύει ως άξια διεκδίκησης...
Μια αλήθεια που νιώθουμε τόσο καλά οτι γνωρίζουμε και μας πονάει όταν δεν βρίσκει αποδοχή...
Αλλά γιατί θα πρέπει να γίνει αποδεκτή και να μην μας αρκεί το ίδιο το γεγονός ότι είναι η προσωπική μας αλήθεια;
Γιατί θα πρέπει να ελέγξουμε τον μελοδραματισμό όταν μπορούμε να αντλήσουμε δύναμη από αυτόν;
Γιατί να μην τον κάνουμε τέχνη;
V
και τα παιδιά που μας βοηθάνε με τις γνώσεις τους πήραν κάποιες ανάσες έρχομαι κ εγώ να ζητήσω με όλο το σεβασμό μια μικρή βοήθεια...
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ:15-6-1983
ΩΡΑ:κάπου ανάμεσα σε 11:05-11:20(δεν καλοθυμάμαι-ήμουνα μικρός(!),αλλά αν δεν μπορεί να υπάρξει ακριβής ανάλυση το τσεκάρω ποιο επίσημα!)
ΤΟΠΟΣ:Αθήνα.
Ευχαριστώ προκαταβολικά...κ καλή πρωτοχρονιά...!
V
V