Value
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Περνωντας τα χρονια, εμαθα να προσπαθω να δεχομαι τον εαυτο μου οπως ειναι. Μεσα σ' αυτο εχω δεχτει και τους περιορισμους μου. Αυτους που μου επιβαλλει η ανθρωπινη φυση. Ολη αυτη η αναζητηση πιστευω οτι πρωτα και πανω απ' ολα ξεκιναει απο την διακοπη της επαφης του ανθρωπου απο το θειο... Δυστυχως με την παρουσα μας μορφη δεν ειναι δυνατον να αποκατασταθει πληρως. Μπορει να βιωθει, μπορει να κατανοηθει εν μερη, αλλα οχι πληρως. Εκει ζηταει η ανθρωπινη ψυχη να φτασει. Εκει απ' οπου αποκοπηκε. Και ναι, μερικες φορες η αγνοια, ισως ειναι δωρο.
Εν οιδα οτι ουδεν οιδα
Ένα τρισάγιο επίσης, (μια φορά το μήνα π.χ.) βοηθάει επίσης.
Εν οιδα οτι ουδεν οιδα
Οσα καταφερα να βρω στο GOOGLE....
Μη μου ζητησετε να ψαξω παραπέρα... 
Εν οιδα οτι ουδεν οιδα
quote:Γιατί ασχολούμαστε με τις προφητείες; Επειδή μας αρέσει να τις συζητάμε και να ελπίζουμε, να τρομάζουμε, να τις "ξορκίζουμε" κοροϊδεύοντάς τες...
Καλο... Πολυ καλο...
Αλλα περα απο αυτο, θα συμφωνησω με τον NIKOSGR οτι ο βασικος λογος ειναι η προετιμασια... Ψυχολογικη και αλλου τυπου προετοιμασια. Και βεβαια κατι τετοιο ειναι ασχετο με την συγκεκριμενη ημερομηνια που μας απασχολει. 
Εν οιδα οτι ουδεν οιδα
Την ακριβή ημερομηνία της 2ας παρουσίας, πολύ απλά, ξεχάστε την. Δεν υπάρχει όπως πολύ σωστά ειπώθηκε. Ακόμη ακόμη, τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του "μισόκαλου", σε κάποια άγνωστη στιγμή, ο Θεός θα τα διακόψει. Αυτά για αυτό.
Για το οτι ζουμε σε καιρούς περίεργους, νομίζω δεν υπάρχει αμφιβολία. Αν είναι τα χρόνια της αποκάλυψης ή όχι, δεν το γνωρίζω. Υπάρχουν δυο-τρία σημάδια που είναι πολύ ξεκάθαρα και τα οποία δεν έχουν ακόμη πραγματοποιηθεί. Ένα από αυτά για παράδειγμα ειναι η ανοικοδόμηση του ναού του Σολομώντα. Το συγκεκριμένο έργο εδώ και χρόνια οι Εβραίοι προσπαθούν να βρουν τρόπο να το υλοποιήσουν χωρίς επιτυχία. Κάτι που πρέπει να καταλάβουμε, είναι ότι η Θεϊκή βούληση, δεν είναι απαραίτητα αμετάκλητη. Αν πρέπει να παραταθεί ο χρόνος της 2ας παρουσίας, τότε θα παραταθεί. Αν πρέπει να επισπευσθεί αντίθετα, θα γίνει έτσι.
Αλλά σε τελική ανάλυση καλά και άγια όλα αυτά... Αλλά μήπως κοιτάμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος; Άντε και έμαθα π.χ. ότι σε 3 μήνες, έρχεται το τέλος. Τι κέρδισα; Ποιό το όφελος στην γνώση αυτή; Τελικά, ποιός ο σκοπός και ο λόγος των προφητειών; Εκεί νομίζω ειναι το "ζουμί" της ιστορίας. Για να το τραβήξω λίγο παραπέρα: Αύριο το πρωί παραπατάω στα σκαλιά τρώω τα μούτρα μου και βρίσκομαι τετ-α-τετ με τον γνωστό Άγιο του παραδεισου :-) Τι νόημα έχουν όλα αυτά εδώ; Πως μπορώ να τα αξιοποιήσω πρακτικά; Πως μπορώ να κάνω με αυτά καλύτερη την καθημερινή μου ζωή και εμένα τον ίδιο;
Καλή η περιέργια. Είναι εκείνο το στοιχείο που πάντα οδηγούσε τον άνθρωπο. Όμως κάποια στιγμή πρέπει απλά να δεχτούμε και να κατανοήσουμε, ότι με την περιέργεια θα μείνουμε! Υπάρχουν όρια στην ανθρώπινη κατανόηση. Και αυτό δεν αλλάζει με τίποτα. Τώρα τι κάνουμε είναι το θέμα!
Εν οιδα οτι ουδεν οιδα
Για την ωρα θα πω την εξης σκεψη μου: Ο Αγιος Μαλαχιας αναφερει τον προτελευταιο Παπα (οπως διαβασατε οι περισσοτεροι μαλλον) με τον τιτλο "Η δοξα της ελιας". Επισης διαβασα το link σχετικα με την ανοικοδομηση του ναου του Σολομωντα και αναφερει ως εναλλακτικη τοποθεσια χτισιματος του ναου στο Ορος των Ελαιων... Μηπως ο Αγιος Μαλαχιας βαζει το "Η δοξα της ελιας" λογω του οτι στην εποχη του συγκεκριμενου Παπα θα ανοικοδομηθει ο ναος στο Ορος των Ελαιων; (Ακομη ισως χειροτερα και με τις ευλογιες η την υποστηριξη του;). Αν οντως η καθολικη εκκλησια επιστρεφει στους Εβραιους Αγια Σκευη που θα χρησιμοποιηθουν στον ναο τοτε...
Αυτα για την ωρα.
"The first clue about any pope's intentions is his choice of name.
Cardinal Ratzinger could have called himself John Paul III. It would have been seen as a statement that he intended to continue the work of his mentor.
Instead, he opted for Benedict, which comes from the Latin for "blessing".
The last Pope Benedict reigned during the First World War. He is credited with settling animosity between traditionalists and modernists, and wanted to bring about a reunion with Orthodox Christians."
"There is some surprise that a key member of the Vatican bureaucracy has been elected pope.
Many cardinals would like to see a less centralised Church, and a less powerful pope who guides rather than governs.
They may have to wait a little longer. Pope Benedict XVI looks like a man who will not be afraid to exercise his powers. "
Όλο το άρθρο για οποιους ενδιαφερονται: http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/europe/4463397.stm
και ένα ακομη:
http://c.moreover.com/click/here.pl?z308673381&z=50237904
Εν οιδα οτι ουδεν οιδα
Edited by - Value on 20/04/2005 09:11:14
Οσα καταφερα να βρω στο GOOGLE....
Μη μου ζητησετε να ψαξω παραπέρα...
Εν οιδα οτι ουδεν οιδα
quote:
Στη θέση εκείνου που αποχωρεί??Γιατί αποχωρεί??
φεύγοντας..ένα κομμάτι του μένει σε μενα και ενα κομμάτι μου σε αυτον..
Ποτέ δεν θέλω να φύγω από κάποιον,μα και να φύγω..θα εξηγήσω..δεν μου αρέσει να αφήνω τον άλλο στα σκοτάδια..εγώ όμως..οι άλλοι δεν το βλέπουν έτσι..
ΦιλικάΚαι της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει...
Αυτό που απάντησα αφορούσε την αρχική ερώτηση αυτή που άνοιξε αυτό το θέμα... Δεν ήθελα να υπεισέλθω σε "τεχνικές" λεπτομερειες... Αλλά ας είναι. Κατά την γνώμη μου τα πράγματα είναι απλά. Δεν λέω ότι είναι ευχάριστα απαραίτητα, αλλά απλά... Είμαστε ζωντανοί οργανισμοί. Ως τετοιοι, με την πάροδο του χρόνου αλλάζουμε. Οχι μόνο βιολογικά-σωματικά, αλλά και ως υπάρξεις. Εκ των πραγμάτων λοιπόν, είναι πολύ πιθανόν ο άνθρωπος με τον οποίο χθες ταιριάζαμε, σήμερα να μη μας κάνει. Ή μπορεί να μην του κάνουμε εμείς. Μπορεί να καταστούμε "ασύμβατοι". Σε πολλά επίπεδα. Αν τώρα για τον οποιοδήποτε λόγο δεν καταφέρουμε καθώς μεταμορφωνόμαστε να διατηρήσουμε το επίπεδο επικοινωνίας εκείνο που μας κάνει "συμβατους", μοιραία η σχέση θα πρέπει να διακοπεί. Σαφώς και ένα κομμάτι του άλλου μένει σε εμάς και το ανάποδο. Αυτή είναι η ομορφιά των ανθρωπίνων σχέσεων. Πάντα θα κουβαλάμε μέσα μας εκείνους με τους οποίους ζήσαμε μαζί. Είτε αυτό ήταν μια καλή φιλία, είτε αυτό ήταν μια σχέση. Αυτό είναι αναπόφευκτο, αλλά δεν αλλάζει το γεγονός. Ένας ακόμη λόγος προς αποχώρηση, θα μπορούσε να είναι ο εξής: Κάθε άνθρωπος που περνάει από την ζωή μας κατά την δική μου άποψη, δεν είναι τυχαίος. Έχει λόγο που εμφανίστηκε, έχει λόγο που υπάρχει. Το ποιός είναι αυτός ο λόγος συγκεκριμένα, ας ψάξει ο καθένας να τον αναζητήσει. Μπορεί να είναι για να μας οδηγήσει στο επόμενο βήμα. Μπορεί να είναι για να εξυπηρετήσει κάποια συγκεκριμένη ανάγκη μας την συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Μπορεί να ήρθε για να ζήσει και να μεγαλώσει μαζί μας. Ας μην μπαίνουμε όμως σε αυτή την διαδικασία. Δεν μπορούμε ποτέ εκ των προτέρων να γνωρίζουμε. Ούτε καν για τον ίδιο μας τον εαυτό, πόσο μάλλον για άλλους ανθρώπους (ακόμη κι αν τους γνωρίζουμε χρόνια), πως θα εξελιχθεί μια σχέση.
Κι εδώ ακριβώς είναι η μαγεία. Η μαγεία της ανακάλυψης του άλλου. Η μαγεία της ανακάλυψης του εαυτού μας (αυτού του ξένου). Η μαγεία της ανακάλυψης της ζωής....
Ελπίζω να μην σε μπέρδεψα περισσότερο...
Εν οιδα οτι ουδεν οιδα
). Θα το καταλαβεις, οταν θα διωξεις εκεινον/εκεινη που αγαπας...Εν οιδα οτι ουδεν οιδα
Εν οιδα οτι ουδεν οιδα
Σου αφιερώνω κάτι που όταν το διάβασα με ταρακούνησε...
"Ο πόνος πρέπει να έχει θέα τη σιωπή για να
είναι αληθινός. Και πρέπει να έχει θέα τα
δάκρυα για να είναι σεβαστός."
Εν οιδα οτι ουδεν οιδα
Να γινει το δικο του θελημα... (για σκεφτητε το λιγακι)
Εν οιδα οτι ουδεν οιδα