ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

akis_

Νέο Μέλος
10Μηνύματα
10Θέματα
17/10/2003, 02:27:13Πρώτο μήνυμα
23/10/2003, 15:36:51Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(10)

Πρόσφατα μηνύματα

Κοιτάξτε να δείτε. Έστω ότι η μώρα είναι κάποιος δαίμονας ή κάτι τέλοσπάντων άυλο εφόσον δεν εμπιστεύεστε την εξήγηση που έχω δώσει (ελπίζω να την έχετε διαβάσει). Έχει πάθει κανείς τίποτα από αυτόν τον <<δέμονα>>? Θέλω να πώ δηλαδή πως αν καλοσκεφτούμε κάποια πράγματα, θα διαπιστώσουμε πως το από το μόνο που κινδυνεύουμε είναι το μυαλό μας και η φαντασία μας που μας παίζουν άσχημα παιχνίδια. Έχει κανενός <<καταληφθεί>> το σώμα του από άλλη ψυχή ή δαίμονα? Και εγώ βιώνω σχεδόν καθημερινά αυτό που λέγεται μώρα. Στην αρχή φοβόμουν αλλά πλέον δεν με ενδιαφέρει και όταν το παθαίνω απλά εκνευρίζομαι που ξυπνάω. Ούτε κρεβάτι αλλάζω, ούτε ξόρκια λέω, ούτε μαχαίρια κρατάω, ούτε τίποτα και δεν έχω πάθει τίποτα. Αυτό πιστεύω τα λέει όλα. Πιστεύω στην ύπαρξη ψυχής αλλά όπως το θέτει η χριστιανική θρησκεία, γιατί εναρμονίζεται τέλεια με το σώμα και το μυαλό.

Αν κάποτε ξυπνήσεις καταϊδρωμένος/η μέσα στη νύχτα και δε μπορείς να αναπνεύσεις καλά ή και καθόλου και νοιώθεις ότι
κάποιος ή κάτι σε πλακώνει και σε κυριεύει τρόμος διαπιστώ-
νοντας ότι δε μπορείς να κουνήσεις ούτε το μικρό σου δαχτυ-
λάκι, ε τότε έχεις την ευκαιρία να καταλάβεις από πρώτο χέρι
τί ακριβώς είναι η παράλυση του ύπνου.Τότε πρέπει να προ-
σπαθήσεις να πάρεις βαθειές ανάσες (η αναπνοή είναι η μόνη
λειτουργία που μπορείς κάπως να ελέγξεις εκείνη τη στιγμή)
και σε 1' ή το πολύ 2' η παράλυση θα φύγει και θα είσαι πάλι
νορμάλ. *** Το φαινόμενο της παράλυσης ύπνου είναι πολύ
συνηθισμένο και οι περισσότεροι άνθρωποι τυχαίνει να το βιώ-
σουν κάποτε. Υπάρχουν πολλοί που τους συμβαίνει συχνά. Λό-
γω του ότι κάποιες φορές συνοδεύεται από παραισθήσεις, μέσα
σε μια κατάσταση τρόμου και πανικού, είχε αποδοθεί από τα
πανάρχαια χρόνια σε επισκέψεις κακοποιών δαιμόνων. Στις παραδόσεις όλων των λαών, υπάρχει ένα δαιμόνιο που προ-
σωποποιεί την παράλυση ύπνου. Πράγματι πολλοί άνθρωποι
νοιώθουν στις στιγμές της παράλυσης, και ειδικά αν κοιμούνται
ανάσκελα, ότι κάτι τους πιέζει και κάθεται στο στήθος τους ή
τους κρατάει το πρόσωπο σμπρωγμένο προς το μαξιλάρι.Άλλοι
πάλι καταφέρνουν να ανοίξουν τα μάτια τους (σφάλμα!) για να
διαπιστώσουν ότι το δωμάτιο είναι γεμάτο μορφές όχι αξιαγά-
πητες, ενώ άλλοι ακούν απόκοσμους και ακατάληπτους ψιθύ-
ρους ή φωναχτά. *** Η παράλυση πάντα φεύγει σε μικρό χρο-
νικό διάστημα και δεν έχει ποτέ βλαπτικές συνέπειες (=δεν
αφήνει κουσούρια). Οι επιστήμονες υποστηρίζουν τα εξής:
το υποκείμενο ξυπνάει ξαφνικά μέσα στη νύχτα. Βρίσκεται
σε μία κατάσταση μισο-εγρήγορσης / μισο-ύπνωσης. Το μέρος
του εγκεφάλου που ελέγχει τη συνείδηση έχει ξυπνήσει και το άτομο έχει συναίσθηση του εαυτού του. Όμως το μέρος του εγκεφάλου που ελέγχει την κίνηση κοιμάται ακόμα του καλού
καιρού και έτσι το άτομο δεν μπορεί να δόσει εντολή μέσω
νεύρων στα μέλη του να κινηθούν. Ο τρόμος και οι παραισθήσεις
που συνοδεύουν κάποτε την παράλυση ύπνου δεν έχουν εξηγηθεί
ακόμα ικανοποιητικά (πώς δηλαδή και γιατί συμβαίνουν). Οπωσ-
δήποτε πάντως η περίπτωση αληθινής παρουσίας αλλόκοτων
όντων κατά τη διάρκεια της παράλυσης απορρίπτεται πλέον
διαρρήδην.

Παιδιά και εγώ είμαι θύμα τής λεγόμενης μώρας. Σχεδόν κάθε μέρα τον χειμώνα και ούτε μια φορά το καλοκαίρι. Καταλαβαίνω απόλυτα πώς είστε, σε τι αδιέξοδο βρίσκεστε. Όμως η μώρα (παράλυση ύπνου) είναι ένα σύνηθες φαινόμενο στο πλαίσιο τής εγκεφαλικής λειτουργίας κατά τη διάρκεια τού ύπνου. Τουλάχιστον έτσι υποστηρίζεται από τους πλέον αρμόδιους, τούς ψυχιάτρους, τούς νευρολόγους. Κύριο αίτιο είναι η μεγάλη αγωνία και στρες που βιώνουμε στην καθημερινότητά μας. Άλλωστε γι'αυτό πιστεύω πώς η μώρα με πιάνει μόνο το χειμώνα και όχι το καλοκαίρι, δηλαδή το χειμώνα που το καθημερινό στρες είναι πολύ μεγαλύτερο σε σχέση με το καλοκαίρι. Άρα θα πρέπει να μελετάμε κάθε φαινόμενο κάτω από το πρίσμα τής λογικής και όχι να οδηγούμαστε σε μεσσαιωνικές αντιλήψεις πως δηλαδή μας κυνηγούν γριες και άλλες τέτοιες μπούρδες, παραεπιστημονικές και αντιεπιστημονικές ιδέες.
Το μυαλό είναι ο κυρίαρχος τού σώματος και ο Θεός τού πνεύματος.

Παιδία, πρώτον θέλω να ξέρετε πως κάθα βράδυ μα κάθε βράδυ μου συμβαίνει αυτό που ονομάζετε αστρική προβολή. Όντας μάρτυρας τής αστρικής προβολής, γνωρίζω πολύ καλά τη συμβαίνει κατά τη διάρκεια αυτού του <<ταξιδιού>> (εγώ δεν πιστεύω πως είναι το <<βγάλσιμο τής ψυχής, αλλά μία απάτη. Έχω γράψει ένα μέρος τής επιστημονικής εξήγησης αλλά κάποιος admin δεν με αφήνει να ξαναγράψω (το κλείδωσε ). Επειδή είμαι σκεπτόμενος άνθρωπος, δεν μπορώ να πιστέψω αυτούς τους μύθους γύρω από την αστρική προβολή. Επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει πως το συνειδητό σε περιπτώσεις έντονης ψυχολογικής ή και σωματικής πίεσης (υπερβολική κούραση, εγχειρήσεις κτλ) προσπαθεί να «αυτοψυχαγωγηθεί» δημιουργώντας παραστάσεις που είναι ευχάριστες γι αυτό (για παράδειγμα η αίσθηση της ανύψωσης και της πτήσης δημιουργεί μεγάλη ευφορία). Κάπως έτσι ερμηνεύονται και τα όνειρα. Ο εγκέφαλος για να κάνει κάποιες απαραίτητες πράξεις αυτοσυντήρησης απομακρύνει τη συνείδηση , χρησιμοποιώντας πολλές φορές τις πιο πρόσφατες πληροφορίες που έχει δεχθεί. Όταν οι προαναφερθείσες ενέργειες τελειώσουν και η αυτοσυντήρηση έρθει εις πέρας τότε το άτομο καλείται να ξυπνήσει. Επιπλέον , η επιστήμη ερμηνεύει την εκούσια εξωσωματική εμπειρία σαν μια πολύ ζωντανή… φαντασίωση. Ουσιαστικά το άτομο που βιώνει μια τέτοια εμπειρία εκούσια , έχει προκαλέσει την εμφάνιση στο αίμα διαφόρων φυσικών παραισθησιογώνων (ενδορφίνες κ.α.). Η απελευθέρωση αυτή ,μάλιστα, έχει προκληθεί από την ειδική αναπνοή που απαιτείται σε για την πρόκληση εξωσωματικών εμπειριών. Καλό είναι όταν κάποιος έχει αστρική προβολή να μην ακουμπιστεί από άλλον, γιατί δεν θα κοπεί καμία λωρίδα, αλλά θα προκληθεί τέτοια σύγχηση ανάμεσα στην πραγματικότητα και στο ασυνείδητο που εκείνη τη στιγμή βιώνει, που είναι δυνατό να προξενήση ένα έντονο σοκ που μπορεί να καταλήξει σε θάνατο από διάφορες αιτίες. Η ύπαρξη πάντως κάτι του υπερφυσικού αποκλείεται καθώς εάν υπήρχε η δυνατότητα η ψυχή να βγει και να δει και να ακούσει, τότε θα έβλεπαν οι τυφλοί και θα άκουγαν οι κουφοί κάτι το οποίο δνε έχει ειπωθεί πουθενά.

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΞΗΓΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ. ΔΙΑΒΑΣΤΕ FROID ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΣΤΡΙΚΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΚΑΙ Η ΜΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ. ΕΓΩ ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΙ ΕΦΥΓΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΗΣ ΑΜΑΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΣΣΑΙΩΝΑ. ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑΤΕ ΜΕ ΕΙΔΙΚΟΥΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΑΡΑΨΥΧΟΛΟΓΟΥΣ. ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΑΣΤΡΙΚΩΝ ΠΡΟΒΟΛΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΥΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ ΠΟΥ ΕΞΕΛΙΧΘΗΚΑΝ ΣΕ ΗΧΟΥΣ, ΦΟΒΟ. ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΦΟΒΗΘΗΚΑ ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ ΕΜΑΘΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΕΡΙ ΜΩΡΑΣ. ΝΑ ΕΞΕΤΑΖΕΤΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ. ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΟ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ. ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΠΙΟ ΠΟΛΛΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ. ΟΙ ΜΟΡΦΕΣ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΦΟΒΙΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΟ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΜΑΣ.

Η εξωσωματική εμπειρία είναι αυτή κατά την οποία ένα
άτομο "βγαίνει" από το σώμα του με την μορφή (ή μάλλον
με τη μη-μορφή) πνεύματος ,που κάποιοι αποκαλούν
"αστρική προβολή", και περιφέρεται υπεριπτάμενο.
*** Πολλοί/ες υποστηρίζουν ότι έχουν ζήσει τέτοιες
εμπειρίες κατά την διάρκεια σοβαρών εγχειρήσεων και
υπό την δράση του αναισθητικού, άλλοι/ες καθώς βρί-
σκονταν αναίσθητοι/ες ή σε κώμμα μετά από ατύχημα.
Επίσης, εξωϋλικές εμπειρίες αναφέρονται να συμβαίνουν
συχνά υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών (συνήθως LSD).
Κάποιοι άνθρωποι ισχυρίζονται ότι μπορούν να προκα-
λέσουν στον εαυτό τους και να ελέγξουν με την αυτο-
συγκέντρωση τέτοιες καταστάσεις. Περιγράφουν τον εαυτό
τους ως πνεύμα που πλέει προς κάποιο ασαφές άσπρο φως
ή ως πνεύμα που πετάει έξω από το δωμάτιο και περιφέρεται
πάνω από την πόλη και βλέπει ή ακούει διάφορα πράγματα
κτλ. κτλ. Κι εδώ θα ρωτήσει κανείς, αφού είναι πνεύματα
εκείνη την στιγμή, πώς βλέπουν και πώς ακούνε.Υποτίθεται
μάλιστα πως κάποιοι βλέπουν ή μαθαίνουν πράγματα που
θα ήταν αδύνατον να τα ξέρουν χωρίς να είναι παρόντες.
Τότε αυτοί λένε: μα είμουν παρών/ούσα με τη μορφή πνεύ-
ματος! (έχουν συμβεί και τέτοια, τώρα αυτά όποιος θέλει τα
πιστεύει). *** Η ψυχολόγος και ερευνήτρια Susan Blackmore
μετά από μελέτη πολλών περιπτώσεων κατέληξε σε αρνητικό
συμπέρασμα ως προς την αντικειμενική ύπαρξη της εξωσω-
ματικής εμπειρίας (ως τέτοιας δηλαδή και όχι ως απλό προϊόν
παραισθήσεων, πολύ ζωντανών ονείρων κτλ.). Ενδιαφέρον στοιχείο των ερευνών, υπήρξε το γεγονός ότι ενώ οι μάρτυ-
ρες ήταν ιδιαίτερα περιγραφικοί ως προς την εξωσωματική
τους εμπειρία, συναντούσαν μεγάλες δυσκολίες στο να
εκφράσουν επαρκώς το πώς κατανοούν και βιώνουν την
εσω-σωματική εμπειρία, τί εννοούν δηλαδή όταν λένε ότι
"βρίσκονται μέσα" σε ένα σώμα.
Οι επιστήμονες πιστεύουν πως η αστρική προβολή είναι ένα συνειδητό όνειρο. Αυτό το όνειρο δεν το έχει δημιουργήσει άλλος παρά ο ίδιος ο άνθρωπος ο οποίος αυθύποβάλεται στη λογική του ότι είμαι έξω από το σώμα μου. Βλέπει πράγματα που κρύβονται στο υποσυνείδητό του γι'αυτό και όλοι λένε πως αυτό που βλέπουν δεν το σκέφτονται άρα ειναι πραγματικότητα. Λάθος. Όταν ονειρευόμαστε, σκεφτόμαστε τι θα ονειρευτούμε;

Η εξωσωματική εμπειρία είναι αυτή κατά την οποία ένα
άτομο "βγαίνει" από το σώμα του με την μορφή (ή μάλλον
με τη μη-μορφή) πνεύματος ,που κάποιοι αποκαλούν
"αστρική προβολή", και περιφέρεται υπεριπτάμενο.
*** Πολλοί/ες υποστηρίζουν ότι έχουν ζήσει τέτοιες
εμπειρίες κατά την διάρκεια σοβαρών εγχειρήσεων και
υπό την δράση του αναισθητικού, άλλοι/ες καθώς βρί-
σκονταν αναίσθητοι/ες ή σε κώμμα μετά από ατύχημα.
Επίσης, εξωϋλικές εμπειρίες αναφέρονται να συμβαίνουν
συχνά υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών (συνήθως LSD).
Κάποιοι άνθρωποι ισχυρίζονται ότι μπορούν να προκα-
λέσουν στον εαυτό τους και να ελέγξουν με την αυτο-
συγκέντρωση τέτοιες καταστάσεις. Περιγράφουν τον εαυτό
τους ως πνεύμα που πλέει προς κάποιο ασαφές άσπρο φως
ή ως πνεύμα που πετάει έξω από το δωμάτιο και περιφέρεται
πάνω από την πόλη και βλέπει ή ακούει διάφορα πράγματα
κτλ. κτλ. Κι εδώ θα ρωτήσει κανείς, αφού είναι πνεύματα
εκείνη την στιγμή, πώς βλέπουν και πώς ακούνε.Υποτίθεται
μάλιστα πως κάποιοι βλέπουν ή μαθαίνουν πράγματα που
θα ήταν αδύνατον να τα ξέρουν χωρίς να είναι παρόντες.
Τότε αυτοί λένε: μα είμουν παρών/ούσα με τη μορφή πνεύ-
ματος! (έχουν συμβεί και τέτοια, τώρα αυτά όποιος θέλει τα
πιστεύει). *** Η ψυχολόγος και ερευνήτρια Susan Blackmore
μετά από μελέτη πολλών περιπτώσεων κατέληξε σε αρνητικό
συμπέρασμα ως προς την αντικειμενική ύπαρξη της εξωσω-
ματικής εμπειρίας (ως τέτοιας δηλαδή και όχι ως απλό προϊόν
παραισθήσεων, πολύ ζωντανών ονείρων κτλ.). Ενδιαφέρον στοιχείο των ερευνών, υπήρξε το γεγονός ότι ενώ οι μάρτυ-
ρες ήταν ιδιαίτερα περιγραφικοί ως προς την εξωσωματική
τους εμπειρία, συναντούσαν μεγάλες δυσκολίες στο να
εκφράσουν επαρκώς το πώς κατανοούν και βιώνουν την
εσω-σωματική εμπειρία, τί εννοούν δηλαδή όταν λένε ότι
"βρίσκονται μέσα" σε ένα σώμα.
Οι επιστήμονες πιστεύουν πως η αστρική προβολή είναι ένα συνειδητό όνειρο. Αυτό το όνειρο δεν το έχει δημιουργήσει άλλος παρά ο ίδιος ο άνθρωπος ο οποίος αυθύποβάλεται στη λογική του ότι είμαι έξω από το σώμα μου. Βλέπει πράγματα που κρύβονται στο υποσυνείδητό του γι'αυτό και όλοι λένε πως αυτό που βλέπουν δεν το σκέφτονται άρα ειναι πραγματικότητα. Λάθος. Όταν ονειρευόμαστε, σκεφτόμαστε τι θα ονειρευτούμε;

Παιδία, πρώτον θέλω να ξέρετε πως κάθα βράδυ μα κάθε βράδυ μου συμβαίνει αυτό που ονομάζετε αστρική προβολή. Όντας μάρτυρας τής αστρικής προβολής, γνωρίζω πολύ καλά τη συμβαίνει κατά τη διάρκεια αυτού του <<ταξιδιού>> (εγώ δεν πιστεύω πως είναι το <<βγάλσιμο τής ψυχής, αλλά μία απάτη. Έχω γράψει ένα μέρος τής επιστημονικής εξήγησης αλλά κάποιος admin δεν με αφήνει να ξαναγράψω (το κλείδωσε ). Επειδή είμαι σκεπτόμενος άνθρωπος, δεν μπορώ να πιστέψω αυτούς τους μύθους γύρω από την αστρική προβολή. Επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει πως το συνειδητό σε περιπτώσεις έντονης ψυχολογικής ή και σωματικής πίεσης (υπερβολική κούραση, εγχειρήσεις κτλ) προσπαθεί να «αυτοψυχαγωγηθεί» δημιουργώντας παραστάσεις που είναι ευχάριστες γι αυτό (για παράδειγμα η αίσθηση της ανύψωσης και της πτήσης δημιουργεί μεγάλη ευφορία). Κάπως έτσι ερμηνεύονται και τα όνειρα. Ο εγκέφαλος για να κάνει κάποιες απαραίτητες πράξεις αυτοσυντήρησης απομακρύνει τη συνείδηση , χρησιμοποιώντας πολλές φορές τις πιο πρόσφατες πληροφορίες που έχει δεχθεί. Όταν οι προαναφερθείσες ενέργειες τελειώσουν και η αυτοσυντήρηση έρθει εις πέρας τότε το άτομο καλείται να ξυπνήσει. Επιπλέον , η επιστήμη ερμηνεύει την εκούσια εξωσωματική εμπειρία σαν μια πολύ ζωντανή… φαντασίωση. Ουσιαστικά το άτομο που βιώνει μια τέτοια εμπειρία εκούσια , έχει προκαλέσει την εμφάνιση στο αίμα διαφόρων φυσικών παραισθησιογώνων (ενδορφίνες κ.α.). Η απελευθέρωση αυτή ,μάλιστα, έχει προκληθεί από την ειδική αναπνοή που απαιτείται σε για την πρόκληση εξωσωματικών εμπειριών. Καλό είναι όταν κάποιος έχει αστρική προβολή να μην ακουμπιστεί από άλλον, γιατί δεν θα κοπεί καμία λωρίδα, αλλά θα προκληθεί τέτοια σύγχηση ανάμεσα στην πραγματικότητα και στο ασυνείδητο που εκείνη τη στιγμή βιώνει, που είναι δυνατό να προξενήση ένα έντονο σοκ που μπορεί να καταλήξει σε θάνατο από διάφορες αιτίες. Η ύπαρξη πάντως κάτι του υπερφυσικού αποκλείεται καθώς εάν υπήρχε η δυνατότητα η ψυχή να βγει και να δει και να ακούσει, τότε θα έβλεπαν οι τυφλοί και θα άκουγαν οι κουφοί κάτι το οποίο δνε έχει ειπωθεί πουθενά.

Παιδιά και εγώ είμαι θύμα τής λεγόμενης μώρας. Σχεδόν κάθε μέρα τον χειμώνα και ούτε μια φορά το καλοκαίρι. Καταλαβαίνω απόλυτα πώς είστε, σε τι αδιέξοδο βρίσκεστε. Όμως η μώρα (παράλυση ύπνου) είναι ένα σύνηθες φαινόμενο στο πλαίσιο τής εγκεφαλικής λειτουργίας κατά τη διάρκεια τού ύπνου. Τουλάχιστον έτσι υποστηρίζεται από τους πλέον αρμόδιους, τούς ψυχιάτρους, τούς νευρολόγους. Κύριο αίτιο είναι η μεγάλη αγωνία και στρες που βιώνουμε στην καθημερινότητά μας. Άλλωστε γι'αυτό πιστεύω πώς η μώρα με πιάνει μόνο το χειμώνα και όχι το καλοκαίρι, δηλαδή το χειμώνα που το καθημερινό στρες είναι πολύ μεγαλύτερο σε σχέση με το καλοκαίρι. Άρα θα πρέπει να μελετάμε κάθε φαινόμενο κάτω από το πρίσμα τής λογικής και όχι να οδηγούμαστε σε μεσσαιωνικές αντιλήψεις πως δηλαδή μας κυνηγούν γριες και άλλες τέτοιες μπούρδες, παραεπιστημονικές και αντιεπιστημονικές ιδέες.
Το μυαλό είναι ο κυρίαρχος τού σώματος και ο Θεός τού πνεύματος.

Αν κάποτε ξυπνήσεις καταϊδρωμένος/η μέσα στη νύχτα και δε μπορείς να αναπνεύσεις καλά ή και καθόλου και νοιώθεις ότι
κάποιος ή κάτι σε πλακώνει και σε κυριεύει τρόμος διαπιστώ-
νοντας ότι δε μπορείς να κουνήσεις ούτε το μικρό σου δαχτυ-
λάκι, ε τότε έχεις την ευκαιρία να καταλάβεις από πρώτο χέρι
τί ακριβώς είναι η παράλυση του ύπνου.Τότε πρέπει να προ-
σπαθήσεις να πάρεις βαθειές ανάσες (η αναπνοή είναι η μόνη
λειτουργία που μπορείς κάπως να ελέγξεις εκείνη τη στιγμή)
και σε 1' ή το πολύ 2' η παράλυση θα φύγει και θα είσαι πάλι
νορμάλ. *** Το φαινόμενο της παράλυσης ύπνου είναι πολύ
συνηθισμένο και οι περισσότεροι άνθρωποι τυχαίνει να το βιώ-
σουν κάποτε. Υπάρχουν πολλοί που τους συμβαίνει συχνά. Λό-
γω του ότι κάποιες φορές συνοδεύεται από παραισθήσεις, μέσα
σε μια κατάσταση τρόμου και πανικού, είχε αποδοθεί από τα
πανάρχαια χρόνια σε επισκέψεις κακοποιών δαιμόνων. Στις παραδόσεις όλων των λαών, υπάρχει ένα δαιμόνιο που προ-
σωποποιεί την παράλυση ύπνου. Πράγματι πολλοί άνθρωποι
νοιώθουν στις στιγμές της παράλυσης, και ειδικά αν κοιμούνται
ανάσκελα, ότι κάτι τους πιέζει και κάθεται στο στήθος τους ή
τους κρατάει το πρόσωπο σμπρωγμένο προς το μαξιλάρι.Άλλοι
πάλι καταφέρνουν να ανοίξουν τα μάτια τους (σφάλμα!) για να
διαπιστώσουν ότι το δωμάτιο είναι γεμάτο μορφές όχι αξιαγά-
πητες, ενώ άλλοι ακούν απόκοσμους και ακατάληπτους ψιθύ-
ρους ή φωναχτά. *** Η παράλυση πάντα φεύγει σε μικρό χρο-
νικό διάστημα και δεν έχει ποτέ βλαπτικές συνέπειες (=δεν
αφήνει κουσούρια). Οι επιστήμονες υποστηρίζουν τα εξής:
το υποκείμενο ξυπνάει ξαφνικά μέσα στη νύχτα. Βρίσκεται
σε μία κατάσταση μισο-εγρήγορσης / μισο-ύπνωσης. Το μέρος
του εγκεφάλου που ελέγχει τη συνείδηση έχει ξυπνήσει και το άτομο έχει συναίσθηση του εαυτού του. Όμως το μέρος του εγκεφάλου που ελέγχει την κίνηση κοιμάται ακόμα του καλού
καιρού και έτσι το άτομο δεν μπορεί να δόσει εντολή μέσω
νεύρων στα μέλη του να κινηθούν. Ο τρόμος και οι παραισθήσεις
που συνοδεύουν κάποτε την παράλυση ύπνου δεν έχουν εξηγηθεί
ακόμα ικανοποιητικά (πώς δηλαδή και γιατί συμβαίνουν). Οπωσ-
δήποτε πάντως η περίπτωση αληθινής παρουσίας αλλόκοτων
όντων κατά τη διάρκεια της παράλυσης απορρίπτεται πλέον
διαρρήδην.