atlantian

Edited by - atlantian on 18/02/2006 03:09:29

[URL=http://img349.imageshack.us/my.php?image=13bl.jpg][/URL]
Καλημέρα σε όλους!Είμαι καινούργιος στο forum και οφείλω να ομολογήσω πως λέτε απίστευτα πράγματα...Εγώ προσωπικά πιστεύω σε ΟΛΑ.Φαντάσματα,αερικά και άλλες οντότητες.Εχω ακούσει πολλές ιστορίες απο συγγενικά πρόσωπα που δεν θα έλεγαν ποτέ ψέμματα αλλά έχω ζήσει και εγω ο ίδιος μερικές μεταφυσικές εμπειρίες.Ολες παίρνουν μέρος στην Αρεντα,το ψηλότερο χωριό της Ελλάδας,σε υψόμετρο 1500 μέτρων.Για να καταλάβετε πόσο ψηλά είναι η Αρεντα,σκεφτείτε μόνο οτι είναι χτισμένη περίπου 200 μετρα ψηλότερα απο το σταθμό κορυφής του χιονοδρομικού κέντρου του Περτουλίου,αλλά και περίπου 100 μέτρα ψηλότερα απο την κορυφή της Πάρνηθας(1413μ),του ψηλότερου βουνού της Αττικής!Αυτό το "μαγευτικό μέρος",σφύζει απο ζωή τους καλοκαιρινούς μηνες,αν και έχει χωματόδρομο.Πιο συγκεκριμένα,βρίσκεται στο νομό Ευρυτανίας πάνω στο όρος Παναιτωλικό στα σύνορα του νομού με το νομό Αιτωλοακαρνανίας,2χλμ απο το χωριό Καταβόθρα.Λένε οι παλιοί πως "στους κάμπους ζούν οι ζωντανοί και στα απόκρυμνα βουνά οι ψυχές των πεθαμένων,τα αερικά και τα δαιμόνια..."Ισως τελικά και να έχουν δίκιο.Πολλοί άνθρωποι στην Αρέντα,έχουν πεί πως παλιότερα τα βράδια,οταν αναβαν φωτιές οι παρέες,εμφανιζόταν μια γριά μαυροφορεμένη στη λέγόμενη "ράχη" της Αρέντας που είναι περιπου 1χλμ απο τον συνοικισμό.Συνηθίζει να πηγαίνει τα βράδια κόσμος(πολύ περισσότερος σήμερα) στο ξέφωτο βουνό(ράχη),να ανάβουν φωτιές,να χαζεύουν την απίστευτη θέα με τα φώτα του Αγρινίου το βράδυ και να κάθονται πολλες φορες μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες,κάνοντας πλάκες και περνώντας ωραία το χρόνο τους.Πριν 20 χρόνια πάνω-κάτω,μια τέτοια παρεα στην οποία βρισκόταν ο θείος μου πήγε στη ράχη εφοδιασμένη με ποτά και καλαμπόκια(θα τα έψηναν στη φωτιά).Ενώ κάθονταν βλέποντας τη θέα απο το Αγρίνιο και ενώ είχε κοπεί η ροη της συζήτησης(δεν μίλαγε κανένας)ακούγεται ένα βραχνό δυνατό βήξιμο στα 10 μέτρα πίσω απο αυτούς.Γυρνώντας να δούν ποιος βήχει,βλέπουν μια μαυροφορεμένη γρια κρατώντας ενα φανάρι(αυτα τα παλια που ειχαν,νομιζω ετσι λεγεται)και πηγαινε κατευθειαν προς το γκρεμο γυρω στα 45 μετρα απο το σημειο.Πάγωσαν ολοι,οπως μου είπε ο θείος μου,δεν μίλησε κανένας!!!Η γριά χάθηκε στο γκρεμό!!Σαν να επεσε!!Να σημειώσω οτι αυτός ο γκρεμός είναι μια κάθετη ορθοπλαγιά 200 μέτρων!!!Αμέσως σηκώνονται ολοι,τα κοριτσια της παρεας αρχισαν να κλαίνε,αλλες να λενε προσευχές,ενω ξεκινούσαν με πολυ γρήγορα βηματα το δρομο του γυρισμου.Την αλλη μερα είχε γινει σαλος στην Αρεντα για το τι ηταν αυτο.14 χρόνια πριν είχαμε πάει ολα τα μικρα,στην ράχη με τους γονείς μας(ημουν τοτε 10 χρονων)το απογευμα.Κατσαμε μέχρι που νύχτωσε.Στο δρόμο του γυρισμού,δεν θα το ξεχάσω ποτε στη ζωη μου,ξεκινήσαμε πρωτοι εμείς(4παιδια) και είμασταν μπροστα με προβαδισμα 150 μετρα στο περιπου.Ειχαμε ενα μικρο φακο μαζι που μας φωτιζε το δρομο.Φτάνουμε λοιπον σ'ενα σημείο του δρόμου (μια αριστερη κατηφορικη στροφη,οπου δεν μας εβλεπαν οι δικοί μας)(η στροφή ειναι στη φωτο <κεδρος> 20 περιπου μετρα απο το τέλος της αριστερης στροφης που φαινεται)που είναι ανάμεσα σε 2 πανυψηλα ελατα(το θυμαμαι και ανατριχιαζω)ενα αριστερά οπως κατεβαίνει η πλαγια απο την ράχη και ενα δεξια του δρομου,στο "γκρεμο" του δρόμου.Ξαφνικά,ακούγεται κάτι σαν Βρυχηθμος λιονταριου απο το αριστερο ελατο,σταματαμε ολοι τοτε ασυνείδητα και το παιδι που κρατούσε το φακο φωτίζει προς τα εκει."Κατι" πηδάει απο ενα κεδρο διπλα στο ελατο και προσγειωνεται στα τεσσερα ποδια,3 μετρα ακριβώς μπροστα μας στη μέση του δρομου.Ο Γιάννης,το παιδι με το φακο εν τω μεταξυ,το φωτιζει συνεχεια.Σηκώνεται στα 2 του πισινά ποδια,γυρίζει και μας κοιταζει..Ειχε 2 μεγαλα κοκκινα ματια,δοντια μυτερα πεταχτα προς τα εξω και φορουσε ενα κόκκινο σκουφακι μυτερο,σαν αυτο που φορανε οι κακιες μάγισσες στα παραμυθια..Ακούγεται ψιλογελοίο ομως αν το εβλεπες δεν θα το σκεφτόσουν καν.Ειχε μια διαολικη φατσα,το θυμαμαι ξεκαθαρα.Ηταν σαν νάνος γυρω στο 1 μετρο υψος και ετσι εχει μείνει οποτε συζητάμε γι'αυτο.Μας ξανακάνει ενα βρυχηθμό,που ομοιο του δεν εχω ξανακούσει στη ζωη μου,σαν λιονταρι πάντως ακουγοταν,κοιτάζοντας μας και πηδάει με ενα σαλτο στο γκρεμο στο δεξι ελατο.Δεν ακούστηκε τιποτα,ουτε μια πετρα να κυλαει αφου ο γκρεμος (γυρω στα 20 μετρα)είναι γεματος πετρες!!!Γυρίζουμε και τρεχουμε προς τα πισω στους δικούς μας,οι οποιοι φυσικα μιλησαν για ζωο-λυκο...Η Αρέντα εχει πολλες ιστοριες.Αλλα και το μέρος εχει προδιαθεση,αν σκεφτει κανεις οτι το βουνο πισω απο την Αρεντα με τις αχανείς καθετες ορθοπλαγιές,ονομάζεται Νερα'ι'δοβούνι!!Γιατί Αραγε?Θα σας πω στο μέλλον τις ιστοριες σχετικά με το νερα'ι'δοβούνι.Αν μπορείτε με την μεγάλη πείρα που έχετε θα ήθελα να μου πείτε τι μπορεί να ηταν αυτό αλλά και για την μαυροφορεμένη γριά.Εχετε ξανακούσει κατι τετοιο?Σχετικά με τον "νάνο" μου είπαν πως ήταν "κακοποιό" πνεύμα και οτι είμασταν τυχεροί που δεν μας πείραξε.
[URL=http://img394.imageshack.us/my.php?image=k3ne.jpg][/URL]

Edited by - atlantian on 18/02/2006 02:24:32