- ΞΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΕΡΑΊ΄ΔΕΣ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον! Εδώ θα είμαστε, σίγουρα, άλλωστε δεν έγραψα ακόμη για την 10η ερώτηση ![]()
Αγαπημένε μου Angus
Γενικά η γνώση είναι μεγάλο βάρος και το να αναζητάς την αλήθεια ακόμη μεγαλύτερο... αργά ή γρήγορα βρίσκεσαι σε ένα σημείο απέραντης μοναξιάς αφού οι άνθρωποι που μπορούν να σε καταλάβουν μειώνονται σταδιακά...
Πώς να αντέξεις το βάρος; Ίσως αν δεν το σκέφτεσαι καθόλου. Αποδέξου τη γνώση αυτού που είναι να συμβεί και όπως οι θαρραλέοι στη μάχη, απλά προχώρα κάθε φορά να συναντήσεις το πεπρωμένο σου.
Όσο μπορείς να αναμιγνύεις τη γνώση με αγάπη και να φαίνεσαι χρήσιμος στους συνανθρώπους σου και υπομονετικός με αυτό που έχουν να σου καταθέσουν (καλό ή κακό), θα κερδίζεις πάντα τη μάχη.
Με πολλή αγάπη,
Unseen
******* By Art we live *******
Συμφωνώ με αυτά που λές όμως έρχονται στιγμές που περπατάμε στις σκιές μας και τότε αναλογιζόμαστε τους λόγους που υπάρχει αυτή η γνώση.Γιατι να βλέπεις?Μην ξεχνάς την σύνδεση με τα αρχετυπικά πεδία.Ισως αυτός ο δεσμός υπάρχει για να φέρουμε κάποια αλλαγή.Είναι ευκολο να φέρεις την αλλαγή,όμως είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξέρεις το πότε πρέπει να επέμβεις.
Αλλωστε η μοίρα λειαίνεται με την δύναμη της σκέψης εστω και αν το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο.Μάλλον ένα αποτελεσμα/τέλος είναι ιδιο.Η καινούργια αρχή όμως αλλάζει..
Είναι σωστό να μπαίνεις σε αυτό που αποκαλούμε ''άφεση'' αλλα πολλές φορές είναι και παγίδα.Εκείνες τις στιγμές πρέπει να σκεφτόμαστε το τι είμαστε πρόθυμοι να θυσιάσουμε για αυτά που έχουμε δει και για τους πολύ γλυκούς ανθρώπους.Να πληρώσουμε για να αλλάξουμε το τακτό μέλλον.
Εγω,όπως και εσυ το έχουμε κάνει αυτό(Να δώσουμε φώς και να απορροφήσουμε τον πόνο)και πολλές φορές σκέφτομαι οτι ακόμα και αν γίναμε αδύναμοι το πνευμα μας παρέμεινε αγνό.Γιατι χρησιμοποιήσαμε το είναι μας για να προσφέρουμε το φως.Αν και αυτή η διαδικασία είναι λάθος να γίνεται συνήθεια.
Είπες:''Όσο μπορείς να αναμιγνύεις τη γνώση με αγάπη και να φαίνεσαι χρήσιμος στους συνανθρώπους σου και υπομονετικός με αυτό που έχουν να σου καταθέσουν (καλό ή κακό), θα κερδίζεις πάντα τη μάχη.''Και αυτό,ω ναι,είναι μια αλήθεια.
Και είναι τότε που οι κρίκοι δυναμώνουν αντι να σπάσουν...
Να είσαι ευλογημένη,
Με αγάπη,
Α
Ετοιμάζομαι να κλείσω την αυλαία και είμαι αρκετά συγκινημένη. Από τον περασμένο Σεπτέμβριο έχω σχεδόν καθημερινή παρουσία στο τόπικ, βλέπεις και είναι δύσκολο να τελειώνεις κάτι που αγαπάς πολύ. Αλλά να, που καταφέραμε μαζί να γράψουμε τον επίλογο σε αυτό το θέμα. Και ίσως μαζί κάποια στιγμή καταφέρουμε να γράψουμε τον πρόλογο σε κάτι άλλο, μεγαλύτερο.
Με όλη μου την αγάπη,
Unseen
******* By Art we live *******
1. Η αύρα της Γης δεν συμπίπτει με τις αποκαλούμενες Van Allen belts. Οι τελευταίες αποτελούν το κέλυφος της αύρας, το αποκαλούμενο auric sheath.
2. Όσον αφορά τον διαλογισμό, ασφαλώς δεν είμαι κατά του διαλογισμού, είμαι όμως πολύ υπέρ του προσεκτικού διαλογισμού, του διαλογισμού δηλ. που τηρεί κάποιους όρους ασφαλείας, όταν π.χ. γίνεται σε ενεργειακά καθαρό χώρο με τις σωστές ενεργειακές ασπίδες και φυλάξεις, κλπ.
3. Επαναλαμβάνω σωστά τις κατά Πλάτωνα 5 αισθήσεις της ψυχής: νους, διάνοια, φαντασία, γνώμη και αίσθηση (όχι αντίληψη όπως είχα γράψει εκ παραδρομής), όπου η αίσθηση ορίζεται ως η φορά της ψυχής.
4. Σχετικά με τον Πάνο Αξιομάκαρο και τη δυσάρεστη εμπειρία που είχα όταν επισκέφθηκα την ομάδα του, την οποία περιέγραψα αρκετές σελίδες πίσω, θα πρέπει να πω ότι, μολονότι δεν αλλάζει τίποτε μέσα μου σχετικά με αυτό, πάντοτε εκτιμώ και θα εξακολουθήσω να εκτιμώ οποιαδήποτε προσπάθεια οποιουδήποτε ανθρώπου για την κατανόηση και μετάδοση της αλήθειας. Εάν και εφόσον λοιπόν ο άνθρωπος αυτός καταβάλλει τέτοιας ποιότητας προσπάθειες, θα έχει την εκτίμησή μου.
Ευχαριστώ πολύ.
Unseen
******* By Art we live *******
Προσπάθεια
Δέσμευση
Αυτοβελτίωση
Οι τρεις αυτές λέξεις συνοψίζουν την αλήθεια. Πρέπει κανείς να προσπαθήσει, να δεσμευτεί απέναντι στα πεδία του φωτός, όπου ζουν οι νεράιδες και τα ξωτικά, ότι θα είναι πάντα ειλικρινής, ανιδιοτελής και έντιμος και να εξευγενίζει διαρκώς τον εαυτό του προς αυτή την κατεύθυνση.
Το πρώτο βήμα είναι το ευκολότερο. Προτεινόμενες τεχνικές είναι σχετικά εύκολο να βρει κανείς. Προσωπικά θα συμβούλευα όποιον θα ήθελε να προσπαθήσει, να πειραματιστεί πρώτα αποπειρόμενος να διακρίνει τη δική του αύρα ή την αύρα άλλων ανθρώπων ή τα ενεργειακά πεδία στο χώρο. Μπορεί επίσης να προσπαθήσει να συναισθανθεί αυτό που κάποιος άλλος θα έβλεπε ή να το δει με την εσωτερική του όραση. Οι συναισθηματικές καταστάσεις, οι χώροι ή ακόμη και κάποια άτομα έχουν ενεργειακή μυρωδιά την οποία μπορεί κανείς να συλλάβει.
Η όξυνση των αισθήσεων (υλικών και ενεργειακών) θα φέρει τη θέαση. Και ευελπιστώ πως η θέαση θα φέρει την έμπνευση, τη ζεστασιά και την αγάπη γι’ αυτούς τους κόσμους. Και θα είναι τέτοια η συγκίνηση όποιου καταφέρει να δει, να νιώσει ή να ακούσει που θα δεσμευτεί, όπως έκανα κι εγώ, ότι θα διαφυλάττει και θα προσπαθεί γι' αυτούς τους κόσμους.
Και ο μόνος τρόπος για να το κάνει είναι να γίνεται ολοένα καλύτερος.
Και με αυτές λοιπόν τις τελευταίες σκέψεις, σας χαιρετώ… μέχρι να ξαναβρεθούμε…
Με πολλή αγάπη,
Unseen
******* By Art we live *******
"ακούω την τραγουδιστή χαρά των αγγέλων του παραδείσου"
παλιά κέλτικη ε-ξωτική ευχή....
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!
Να τραγουδάτε! Να αισθάνεστε με όλο σας το είναι, να φέρνετε στη συνείδησή σας κάθε καλό και κάθε κακό συναίσθημα, να πονάτε, να θυμώνετε, μα πάντα να τραγουδάτε
.
Galadriel

για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος
Επιτέλους βρέθηκε καιρός και τρόπος... Χαίρομαι πάρα πολύ!
Με πολλή αγάπη,
Unseen
******* By Art we live *******
και να ξέρεις τον "χειρισμό"... (Γλάρος Ιωνάθαν)
Galadriel

για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος
Γεια σου Galadriel!Η επιστροφή σου σημαινει πολλά!Χαίρομαι που είσαι εδω!Και πάλι,μαζί μας!![]()
![]()
![]()
Αγαπη και Φως
Α
Σου εύχομαι ακόμα καιλύτερη και δημιουργικότερη συζήτση... καλή συνέχεια ![]()
Το μέλλον σου... καθορίζει το παρελθόν σου!

Edited by - Μορφέας on 10/02/2006 20:05:37
Καλώς ήρθες και πάλι από την πορτούλα που μας άνοιξες στο αόρατο.
Με πολύ χαρά και με τη γλώσσα γεμάτη τραγούδια(!)
Η άλλη εν δυνάμει Ξωτικούλα της παρέας.
Όσες φορές κι αν τσακιστούν τα φτερά στην προσπάθεια για την υπέρβαση, η προσπάθεια και μόνο επιβεβαιώνει πως τα όρια δημιουργούνται από φόβους.
Αλλά υπάρχουν και παραλίες με κάτασπρους γλάρους φωτεινούς...
;>
Περίμενα καιρό. Πολύ καιρό.
Δεν είπα σε κανένα μήτε λέξη.
Δεν ήθελα κανένας να προσέξει,
ότι διψούσα κι ήθελα νερό...
Κι ήρθ' από πάνω η εντολή να βρέξει...

Καλως όρισες και πάλι!
Ενδιαφέρουσα η εμπειρία σου.Αλήθεια θα μου περιγράψεις τις χροιές των φωνών καθώς και τις μελωδίες?
Προσωπικά θα ήθελα πάρα πολύ να δω αυτο το orb οποτε αναμένω την στιγμή που θα στείλεις τις φωτογραφίες.
Η δική σου προσωπική άποψη για τα ξωτικά ποια είναι?Η τελευταία εμπειρία που παραθέτεις τι συναισθήματα σου προκάλεσε?
A.
[/URL]Καλημέρα σε όλους!Είμαι καινούργιος στο forum και οφείλω να ομολογήσω πως λέτε απίστευτα πράγματα...Εγώ προσωπικά πιστεύω σε ΟΛΑ.Φαντάσματα,αερικά και άλλες οντότητες.Εχω ακούσει πολλές ιστορίες απο συγγενικά πρόσωπα που δεν θα έλεγαν ποτέ ψέμματα αλλά έχω ζήσει και εγω ο ίδιος μερικές μεταφυσικές εμπειρίες.Ολες παίρνουν μέρος στην Αρεντα,το ψηλότερο χωριό της Ελλάδας,σε υψόμετρο 1500 μέτρων.Για να καταλάβετε πόσο ψηλά είναι η Αρεντα,σκεφτείτε μόνο οτι είναι χτισμένη περίπου 200 μετρα ψηλότερα απο το σταθμό κορυφής του χιονοδρομικού κέντρου του Περτουλίου,αλλά και περίπου 100 μέτρα ψηλότερα απο την κορυφή της Πάρνηθας(1413μ),του ψηλότερου βουνού της Αττικής!Αυτό το "μαγευτικό μέρος",σφύζει απο ζωή τους καλοκαιρινούς μηνες,αν και έχει χωματόδρομο.Πιο συγκεκριμένα,βρίσκεται στο νομό Ευρυτανίας πάνω στο όρος Παναιτωλικό στα σύνορα του νομού με το νομό Αιτωλοακαρνανίας,2χλμ απο το χωριό Καταβόθρα.Λένε οι παλιοί πως "στους κάμπους ζούν οι ζωντανοί και στα απόκρυμνα βουνά οι ψυχές των πεθαμένων,τα αερικά και τα δαιμόνια..."Ισως τελικά και να έχουν δίκιο.Πολλοί άνθρωποι στην Αρέντα,έχουν πεί πως παλιότερα τα βράδια,οταν αναβαν φωτιές οι παρέες,εμφανιζόταν μια γριά μαυροφορεμένη στη λέγόμενη "ράχη" της Αρέντας που είναι περιπου 1χλμ απο τον συνοικισμό.Συνηθίζει να πηγαίνει τα βράδια κόσμος(πολύ περισσότερος σήμερα) στο ξέφωτο βουνό(ράχη),να ανάβουν φωτιές,να χαζεύουν την απίστευτη θέα με τα φώτα του Αγρινίου το βράδυ και να κάθονται πολλες φορες μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες,κάνοντας πλάκες και περνώντας ωραία το χρόνο τους.Πριν 20 χρόνια πάνω-κάτω,μια τέτοια παρεα στην οποία βρισκόταν ο θείος μου πήγε στη ράχη εφοδιασμένη με ποτά και καλαμπόκια(θα τα έψηναν στη φωτιά).Ενώ κάθονταν βλέποντας τη θέα απο το Αγρίνιο και ενώ είχε κοπεί η ροη της συζήτησης(δεν μίλαγε κανένας)ακούγεται ένα βραχνό δυνατό βήξιμο στα 10 μέτρα πίσω απο αυτούς.Γυρνώντας να δούν ποιος βήχει,βλέπουν μια μαυροφορεμένη γρια κρατώντας ενα φανάρι(αυτα τα παλια που ειχαν,νομιζω ετσι λεγεται)και πηγαινε κατευθειαν προς το γκρεμο γυρω στα 45 μετρα απο το σημειο.Πάγωσαν ολοι,οπως μου είπε ο θείος μου,δεν μίλησε κανένας!!!Η γριά χάθηκε στο γκρεμό!!Σαν να επεσε!!Να σημειώσω οτι αυτός ο γκρεμός είναι μια κάθετη ορθοπλαγιά 200 μέτρων!!!Αμέσως σηκώνονται ολοι,τα κοριτσια της παρεας αρχισαν να κλαίνε,αλλες να λενε προσευχές,ενω ξεκινούσαν με πολυ γρήγορα βηματα το δρομο του γυρισμου.Την αλλη μερα είχε γινει σαλος στην Αρεντα για το τι ηταν αυτο.14 χρόνια πριν είχαμε πάει ολα τα μικρα,στην ράχη με τους γονείς μας(ημουν τοτε 10 χρονων)το απογευμα.Κατσαμε μέχρι που νύχτωσε.Στο δρόμο του γυρισμού,δεν θα το ξεχάσω ποτε στη ζωη μου,ξεκινήσαμε πρωτοι εμείς(4παιδια) και είμασταν μπροστα με προβαδισμα 150 μετρα στο περιπου.Ειχαμε ενα μικρο φακο μαζι που μας φωτιζε το δρομο.Φτάνουμε λοιπον σ'ενα σημείο του δρόμου (μια αριστερη κατηφορικη στροφη,οπου δεν μας εβλεπαν οι δικοί μας)(η στροφή ειναι στη φωτο <κεδρος> 20 περιπου μετρα απο το τέλος της αριστερης στροφης που φαινεται)που είναι ανάμεσα σε 2 πανυψηλα ελατα(το θυμαμαι και ανατριχιαζω)ενα αριστερά οπως κατεβαίνει η πλαγια απο την ράχη και ενα δεξια του δρομου,στο "γκρεμο" του δρόμου.Ξαφνικά,ακούγεται κάτι σαν Βρυχηθμος λιονταριου απο το αριστερο ελατο,σταματαμε ολοι τοτε ασυνείδητα και το παιδι που κρατούσε το φακο φωτίζει προς τα εκει."Κατι" πηδάει απο ενα κεδρο διπλα στο ελατο και προσγειωνεται στα τεσσερα ποδια,3 μετρα ακριβώς μπροστα μας στη μέση του δρομου.Ο Γιάννης,το παιδι με το φακο εν τω μεταξυ,το φωτιζει συνεχεια.Σηκώνεται στα 2 του πισινά ποδια,γυρίζει και μας κοιταζει..Ειχε 2 μεγαλα κοκκινα ματια,δοντια μυτερα πεταχτα προς τα εξω και φορουσε ενα κόκκινο σκουφακι μυτερο,σαν αυτο που φορανε οι κακιες μάγισσες στα παραμυθια..Ακούγεται ψιλογελοίο ομως αν το εβλεπες δεν θα το σκεφτόσουν καν.Ειχε μια διαολικη φατσα,το θυμαμαι ξεκαθαρα.Ηταν σαν νάνος γυρω στο 1 μετρο υψος και ετσι εχει μείνει οποτε συζητάμε γι'αυτο.Μας ξανακάνει ενα βρυχηθμό,που ομοιο του δεν εχω ξανακούσει στη ζωη μου,σαν λιονταρι πάντως ακουγοταν,κοιτάζοντας μας και πηδάει με ενα σαλτο στο γκρεμο στο δεξι ελατο.Δεν ακούστηκε τιποτα,ουτε μια πετρα να κυλαει αφου ο γκρεμος (γυρω στα 20 μετρα)είναι γεματος πετρες!!!Γυρίζουμε και τρεχουμε προς τα πισω στους δικούς μας,οι οποιοι φυσικα μιλησαν για ζωο-λυκο...Η Αρέντα εχει πολλες ιστοριες.Αλλα και το μέρος εχει προδιαθεση,αν σκεφτει κανεις οτι το βουνο πισω απο την Αρεντα με τις αχανείς καθετες ορθοπλαγιές,ονομάζεται Νερα'ι'δοβούνι!!Γιατί Αραγε?Θα σας πω στο μέλλον τις ιστοριες σχετικά με το νερα'ι'δοβούνι.Αν μπορείτε με την μεγάλη πείρα που έχετε θα ήθελα να μου πείτε τι μπορεί να ηταν αυτό αλλά και για την μαυροφορεμένη γριά.Εχετε ξανακούσει κατι τετοιο?Σχετικά με τον "νάνο" μου είπαν πως ήταν "κακοποιό" πνεύμα και οτι είμασταν τυχεροί που δεν μας πείραξε.
[URL=http://img394.imageshack.us/my.php?image=k3ne.jpg]
[/URL]Edited by - atlantian on 18/02/2006 02:24:32
[URL=http://img349.imageshack.us/my.php?image=15vn1.jpg]
[/URL]