ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

ellas7228

Νέο Μέλος
6Μηνύματα
3Θέματα
07/10/2007, 21:54:58Πρώτο μήνυμα
19/10/2007, 05:37:32Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(3)

Πρόσφατα μηνύματα

quote:
Ορισμένοι φιλόσοφοι στην ιστορία,υποστήριξαν την άποψη οτι η ανθρώπινη ύπαρξη,είναι ένα δράμα που το βιώνουμε καθημερινα.Ποια είναι η αποψή σας για αυτο?

Κατά την ταπεινή μου άποψη υποστηρίζω ότι η ανθρώπινη ύπαρξη άρα και η ανθρώπινη ζωή
Είναι ένα υποψήφιο δράμα που μπορεί όμως ποτέ να μην συμβεί αλλά και να συμβεί..
Επίσης μπορούμε να πούμε ότι η ανθρώπινη ύπαρξη είναι και μια υποψήφια κωμωδία μήπως η ισορροπία αυτών τον δυο είναι που καθορίζει το τη βιώνουμε τελικά.

<<Το χιούμορ μας σώζει από την πολυπλοκότητα της ζωής>>

quote:
όταν μιλάμε για τον φόβο του θανάτου κατά βάση για τον ψυχικό πόνο δεν μιλάμε η ψυχή μας δεν είναι αυτή που θλίβεται και πονάει,……είτε η αφορμή αυτού του συναισθήματος είμαστε εμείς είτε αγαπημένα μας πρόσωπα»

ίσως δικαιολογημένα να έβγάλες αυτό το συμπέρασμα διότι το έχω θέση με τέτοιο τρόπο ώστε και η ερμηνεία που ακολούθησες/κατάλαβες δικαιολογεί αυτή τη’’ διαφωνία’’ μας.

Τέλος χαίρομαι που συμφωνείς με την ανάλυση στο Τελευταιο μήνυμα μου

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

Elo στο μήνυμα μου αναφέρω σαν «πρωτογενή δεκτή» των συναισθημάτων μας την ψυχή,
Όταν λες στο μήνυμα σου «πρωτογενείς δεκτής αυτού του συναισθήματος τη εννοείς:

quote:
elo~ Μήπως τελικά ο πρωτογενείς δεκτής αυτού του συναισθήματος δεν είναι ο φόβος του θανάτου αλλά το αντίθετο, η αγάπη της ζωής….

quote:

Ψυχικό πόνο όταν χάσουμε ή γνωρίζουμε ότι θα χάσουμε κάποιον δικό μας άνθρωπο, ναι .

Αλλά έναν φόβο (θάνατος) που θα μας προκαλέσει ψυχικό πόνο, με την σκέψη ότι κάποτε θα πεθάνουμε (φυσιολογικά-γηρατειά) είναι κάτι που μας εγκλωβίζει σε μια συνεχόμενη προσδοκία του θανάτου και το χειρότερο σε μια εκμετάλλευση πάνω σε αυτόν τον φόβο .



Δεν νομίζω από της σκέψεις που έχω εκφράσει να προκύπτει ένα τέτοιο συμπέρασμα ,αντίθετος εάν διαβάσεις το πρώτο μήνυμα μου
quote:
Γεια σας παρακολουθώ την κουβεντούλα σας από την αρχή της και δεν κρύβω ότι κάποιες από της απόψεις σας με έχουν συναρπάσει, θα ήθελα να καταθέσω και εγω τη γνώμη μου γύρω από το θέμα του θανάτου
Υπάρχουν δυο κατηγόριες ανθρώπων, αυτοί που πιστεύουν στην ύλη και αυτοί
Που πιστεύουν στην ύλη +πνεύμα όπως πολύ σωστά λέει ο Dying Incubus
Ο μόνος δρόμος για να μην παγιδευτής είναι να τον αγνόησης μέχρι που να κάνη την εμφάνιση του ως απειλή μέσα από κάποιο γεγονός δυστυχώς
Πιστεύω ότι είναι ένα θέμα που εκτός από της πεποιθήσεις μας γύρω από αυτών, σημαντικό ρόλο παίζει η ανθρώπινη ψυχολογία που μεταβάλλεται
Ανάλογα με τα μηνύματα που παίρνουμε από την κοινωνία και το περιβάλλων που ζούμε, βέβαια πιστεύω ότι υπάρχει και μια κατηγορία ανθρώπων που έχει ξεφύγει από το φόβο του θανάτου για τον απλό λόγο
Ότι κάθε κύτταρο τους πιστεύει στον άνθρωπο (υλη+πνευμα)………
Σημείωση:πιστεύει όχι αναφέρει


Λέω ότι πρέπει να τον αγνοήσουμε μέχρι την στιγμή που ένα γεγονός θα επηρεάσει την ψυχή μας , αυτό που εγω αποκαλώ ψυχικό πόνο , από εκεί και πέρα διαχειριστής αυτής της «κρίσης» είναι η ψυχολογία, η δύναμη του εαυτού μας και για ορισμένους Κάποιες πιθανο0ν πεποιθήσεις και πιστεύω .
Όλα αυτά μπορούν να μας επαναφέρουν στην αρχική κατάσταση (να τον αγνοήσουμε δηλαδή) και να συνεχίσουμε τη Ζωη μας ίσως και περισσότερο δυνατοί αλλά και σοφοί.
Πόσοι από εμάς δεν έχουν ακούσει ότι ένας θάνατος γνωστού προσώπου η ο παραλίγο πιθανόν θάνατος του ίδιου μας του εαυτού (ασθένεια ατύχημα κ.λ.π.)μας έκανε να βλέπουμε με άλλο μάτι την Ζωη και μας γέμισε με ανησυχίες και ερωτήματα ,
(γιατί ήρθαμε ποιος ο σκοπός της ύπαρξης μας και που πάμε ).
Άρα θα μπορούσαμε να πούμε ότι ένας τέτοιος φόβος μπορεί να είναι δημιουργικός
Και σε καμία περίπτωση να μας κάνη να μοιρολατρουμε, ξανάλεω όμως ότι όλα εξαρτώνται όπως και οτιδήποτε στη Ζωη μας από τη σωστή διαχείριση της ενίοτε κατάστασης.
Αυτή σε γενικές γραμμές είναι θέση μου
quote:
Αγαπητέ/ή ellas7228, πιστεύω πως τελικά είναι θέμα του ανθρώπινου νου το αν θα επιτρέψει στον εαυτό του να εισάγει αρκετά "δεδομένα" στο μυαλό του ή όχι

Σύμφωνο απόλυτα αλλά θα συμπληρώσω ότι παίζουνε ρόλο και τα ερεθίσματα που λαμβάνει ο νους μας εστί ώστε
Τα δεδομένα που θα εισάγει να φιλτραριστούν και να έχουν την ανάλογη ποιότητα εστί ώστε να μετατραπούν σε πυστευω

quote:
Μπορεί για παράδειγμα να είναι κάποιος ο οποίος πιστεύει ότι ο άνθρωπος είναι μόνο ύλη και να έχει πιο διευρυμένη συνείδηση σε σχέση με κάποιον που πιστεύει ότι ο άνθρωπος είναι σώμα + ύλη αλλά έχει περιορίσει την αντίληψη του σε συγκεκριμένα "καλούπια"...

Εγω μίλησα για τον άνθρωπο (πνευμα+υλη ) και όχι για τον άνθρωπο (σώμα + ύλη) αλλά ακόμα και έτσι να είναι δεν είναι ένας λόγος ώστε να εξάλειψη την ιδέα του θανάτου κατά τη διάρκεια της ζωής του άρα και το φόβου του θανάτου ακόμα και εάν αυτός ο Ανθρωπος είναι μέσα σε "καλούπια"


quote:
elo~ Φίλε /η μιλάς για τον φόβο του ψυχικού πόνου, που για μένα είναι απόλυτα φυσιολογικός, αλλά και πολύ σκληρός .Βλέπεις στην σκέψη και μόνο, ότι κάποια αγαπημένα άτομα θα φύγουν από κοντά σου και δεν θα τα ξαναδείς σε κάνει και νοιώθεις ότι χάνεις ένα κομμάτι από την ίδια σου την ψυχή την ίδια σου την ζωή

Μα αγαπητέ μου elo όταν μιλάμε για τον φόβο του θανάτου κατά βάση για τον ψυχικό πόνο δεν μιλάμε η ψυχή μας δεν είναι αυτή που θλίβεται και πονάει, επόμενος κατά τη γνώμη μου μόνο για ψυχικό πόνο Μπορούμε να μιλάμε γιατί ο πρωτογενείς δεκτής αυτού του συναισθήματος είναι η ψυχή μας (διόρθωσε με εάν Κάνω λάθος ) είτε η αφορμή αυτού του συναισθήματος είμαστε εμείς είτε αγαπημένα μας πρόσωπα

quote:
Elo ~ Μα και στην ζωή δεν υπάρχει το άγνωστο, την φοβόμαστε όμως ή προσπαθούμε να ζήσουμε την κάθε στιγμή της;Για σκέψου το

quote:
ellas7228 ~ Β) Εσυ elo δεν έχεις φοβηφθη ποτέ στη Ζωη σου; Εγω πιστεύω ότι και πρέπει να φοβόμαστε αλλά και να προσπαθούμε γιατί ο φόβος σε χαλιναγωγεί και η προσπάθεια είναι το μεγαλείο της ζωής

quote:
elo ~ Πολλές φορές και για διάφορους λόγους .Φιλαράκι είμαστε άνθρωποι και ο φόβος είναι ένα από τα ανθρώπινα φυσιολογικά αισθήματα .

Άρα το ποιο σωστό θα ήταν και φοβόμαστε και προσπαθούμε

quote:
Άλλωστε θα ήτανε μεγάλο ψέμα το να ανέφερα κάτι το διαφορετικό, για αυτό και είχα γράψει σε προηγούμενο μήνυμα μου….. «Και για να μιλήσω προσωπικά και εγώ που πιστεύω για κάτι παραπέρα από την ύλη και μιλάω για έναν φυσιολογικό κύκλο της ανθρώπινης ύπαρξης, μιλάω εκ του ασφαλές γιατί τον θάνατο τον νοιώθω ακόμα μακριά από εμένα …..όταν έρθει η στιγμή να τον αντιμετωπίσω δεν ξέρω πως θα αντιδράσω»

Το υιοθετώ και το πρόσωπο υπογράφω όντως εάν δεν βίωσης μια κατάσταση μόνο υποθετικά μπορείς να μιλάς εξού και η λαϊκή ρήση μεγάλη μπουκιά φάε μεγάλη κουβέντα μην πεις

quote:
Dying_Incubus-Η κατηγορία των ανθρώπων που πιστεύει ότι ο άνθρωπος είναι μόνο ύλη δε μπορεί να απελευθερωθεί από τον φόβο του θανάτου?

Πιστεύω πως ναι μπορεί να απελευθερωθεί, απλός πιστεύω πως ο Ανθρωπος (πνεύμα + ύλη έχει περισσότερα «δεδομένα» η εάν θέλεις πιστεύω εστί ώστε να εξαλείψει το φόβο του θανάτου
quote:
Elo-Από την στιγμή που τον βλέπεις σαν απειλή φίλε μου/η δεν παύει να εγκλωβίζεσαι μέσα σε έναν φόβο .
Κοίτα αυτό που γράφει ο Dying_Incubus «Η γέννηση είναι η αρχή ενός κύκλου που διαγράφεται όσο διαρκεί η ζωή μας κι ο θάνατος είναι το τέλος αυτού του κύκλου κι ενδεχομένως η αρχή ενός άλλου κύκλου σε ένα άλλο επίπεδο άγνωστο σ' εμάς.»
Βλέπεις για πολλούς η γέννηση είναι θάνατος και ο θάνατος γέννηση, μια κατάσταση που υπάρχει παντού μέσα στην φύση και στον σύμπαν, οπότε ποιος ο λόγος στο να υπάρχει φόβος ;
Μήπως το άγνωστο ;
Μα και στην ζωή δεν υπάρχει το άγνωστο, την φοβόμαστε όμως ή προσπαθούμε να ζήσουμε την κάθε στιγμή της;
Για σκέψου το .


Elo θα ήθελα να σταθώ σε δυο σημεία
quote:
Elo-Από την στιγμή που τον βλέπεις σαν απειλή φίλε μου/η δεν παύει να εγκλωβίζεσαι μέσα σε έναν φόβο .

Α) μπορεί ο φόβος του θανάτου να μην είναι για μένα αλλά για ένα πολύ ξεχωριστό άτομο στη ζωη μου όπως για παράδειγμα το παιδί μου ο γονιός μου ο/η σύντροφος μου ο φίλος μου αυτό ναι μπορεί και να με φοβίσει και να με απειλήσει και δεν σημαίνει Εκλοβισμος αλλά απώλεια

quote:
Μα και στην ζωή δεν υπάρχει το άγνωστο, την φοβόμαστε όμως ή προσπαθούμε να ζήσουμε την κάθε στιγμή της;
Για σκέψου το .


Β) Εσυ elo δεν έχεις φοβηφθη ποτέ στη Ζωη σου; Εγω πιστεύω ότι και πρέπει να φοβόμαστε αλλά και να προσπαθούμε γιατί ο φόβος σε χαλιναγωγεί και η προσπάθεια είναι το μεγαλείο της ζωής
Γεια σας παρακολουθώ την κουβεντούλα σας από την αρχή της και δεν κρύβω ότι κάποιες από της απόψεις σας με έχουν συναρπάσει, θα ήθελα να καταθέσω και εγω τη γνώμη μου γύρω από το θέμα του θανάτου
Υπάρχουν δυο κατηγόριες ανθρώπων, αυτοί που πιστεύουν στην ύλη και αυτοί
Που πιστεύουν στην ύλη +πνεύμα όπως πολύ σωστά λέει ο Dying Incubus
Ο μόνος δρόμος για να μην παγιδευτής είναι να τον αγνόησης μέχρι που να κάνη την εμφάνιση του ως απειλή μέσα από κάποιο γεγονός δυστυχώς
Πιστεύω ότι είναι ένα θέμα που εκτός από της πεποιθήσεις μας γύρω από αυτών, σημαντικό ρόλο παίζει η ανθρώπινη ψυχολογία που μεταβάλλεται
Ανάλογα με τα μηνύματα που παίρνουμε από την κοινωνία και το περιβάλλων που ζούμε, βέβαια πιστεύω ότι υπάρχει και μια κατηγορία ανθρώπων που έχει ξεφύγει από το φόβο του θανάτου για τον απλό λόγο
Ότι κάθε κύτταρο τους πιστεύει στον άνθρωπο (υλη+πνευμα)………
Σημείωση:πιστεύει όχι αναφέρει