outside37
Νέο ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Φίλε ΛΟΜΒΑΡΔΟΠΟΥΛΕ,
Ο σχηματισμός του dna είναι εκπληκτικά πολύπλοκος για να έχει εμφανιστεί τυχαία.
Η σχέση ηλεκτρονίου- πυρήνα ατόμου η ακριβής απόσταση το ακριβές μέγεθος ( ακριβώς 1836 φορές μικρότερο απότο πρωτόνιο! ) σε ένα χάος κενού συγκριτικά με το οποίο ακόμα και ο πυρήνας του ατόμου είναι εκπληκτικά μικροσκοπικός.
Όλα αυτά τυχαία, και όλα αυτά να συνθέτουν τελικά κύτταρα!
Και καμμιά επιστημονική απάντηση για το πως τα κύτταρα διαφορετικών οργάνων του σώματος μας λειτουργούν συντονισμένα. Επίσης για το πως ο εγκέφαλος μας επικοινωνεί ξεχωριστά με κάθε ομάδα κυττάρων.
Το όλο σύστημα άνθρωπος είναι τόσο μα τόσο υπερπολύπλοκο που αποκλείεται να υπάρχει χωρίς μια ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΕΝΤΟΣ Η ΕΚΤΟΣ του ή και τα δύο. Κάτι έχει ΣΥΝΤΟΝΪΣΕΙ όλα αυτά μεταξύ τους. Άρα, για να μπορεί να τα συντονίσει, αυτό το κάτι διαθέτει αντίληψη-βούληση-συνείδηση.
Το σώμα μας αποτελείται κατα 99% από κενο. Μόλις το 1% αποτελούν οι πυρήνες τωνα ατόμων και τα ηλεκτρονια.
Μόνη λογική εξήγηση για μένα, είναι πως είτε αυτό το κβαντικό κενό διαθέτη συνειδηση είτε κάποια συνείδηση κρύβεται μέσα σ αυτό ή πίσω από αυτό το κενό.
Η φυσική έχει δείξει με τοφαινόμενο της μη τοπικότητας οτι πράγματι το κενό μπορεί να διαθέτει δημιουργική δύναμη ( ερμηνεία bohm ) Αυτό το κενό είναι ο μόνος σύνδεσμος που βλέπω μεταξύ ατόμων-dna-κυττάρου - ανθρώπου και υπάρχει παντού εντός και γύρω μας ( πανταχού παρών!!! )
Είναι σοβαρά λοιπόν τα στοιχεία που δείχνουν πως κάπου σ αυτό το κενό ή τον αιθέρα ή την ενέργεια που ''κρύβεται εκεί πρέπει να αναζητήσουμε την δημιουργική δύναμη, είτε αυτή είναι η ''ψυχή'' μας είτε ο ''θεός'' είτε είναι τελικά και τα δύο σε ένα.
outside37
quote:
Το γενικοτερο ζητημα ενος Δημιουργου των παντων, νομιζω οτι απασχολει τη διανοια ολων των υγιως σκεπτομενων ανθρωπων. Η υπερβολικα απλουστευμενη αποψη, οτι ναι, βρεθηκαμε ολως τυχαιως σε αυτον τον θαυμασιο πλανητη, τη γη μας, για να ζουμε αντε το πολυ 90 η 100 χρονια και μετα τιποτα, μου φανταζει το λιγοτερη ως ανοητη υπεκφυγη.
Υπεκφυγη, η ευκολια αν θελετε, για να μπορεσουμε να καλυψουμε τελικα, την αδυναμια μας ωστε να απαντησουμε ευθεως: υπαρχει Δημιουργος; και αν υπαρχει τι συνεπαγεται αυτο για μας; κανει κατι Εκεινος για εμας, και μηπως αντιστοιχα πρεπει να κανουμε και εμεις κατι για Αυτον;
Θεωρω οτι οι πλειονοτητα δεν πιστευει σε εναν Δημιουργο, διοτι αυτο δημιουργει καποιες προδηλες ευθυνες, τις οποιες οι περισσοτεροι δεν θελουμε να επωμιστουμε επι του παροντος.
Η δικια μου πεθοιθεσι πανω σε αυτο ειναι ξεκαθαρη: πιστευω ακραδαντα σε ενα Παντοδυναμο Δημιουργο, ο οποιος συμφωνα με τη δικη του τελεια αποψη των πραγματων, ενδιαφερεται αμεσα για τα τεκτενομενα σε ολο το συμπαν και οχι μονο στο πλανητη γη, και αναλογως των συμβαντων εμπεμβαινει η οχι, διαφοροποιει η αφηνει να εξελιχθει ενα γεγονος. Βεβαιως ο Ιδιος εχει ενα σχεδιο, ενα σχεδιαγραμα, ενα τελικο σκοπο βασει του οποιου κινηται.
Εφοσον ετσι εχουν τα πραγματα, ολοι περιλαμβανωμαστε και ολοι μπορουμε να εχουμε συμμετοχη, σε αυτο το οποιο ο Δημιουργος επιθυμει να πραγματωσει.
Αν απο την αλλη, αν θα επρεπε να δεχτουμε την απουσια ενος νοημωνος Δημιουργου, αυτο μονο με μια λεξι θα μπορουσε να περιγραφει: Αλλοιμονο!!! δεν εχουμε καμμια ελπιδα, το ανθρωπινος γενος δεν εχει μελλον στο συνολο του. Και οχι μονο στο συνολο του θα υποστηριζε ευφυεστατα καποιος, αλλα ουτε σαν μοναδες δεν εχουμε μελλον!
Θεωρώ ( βάσει ενδείξεων ) οτι η ύπαρξη μας δεν είναι τυχαία.
Θεωρώ οτι κάποια δημιουργική δύναμη υπάρχει που ευθύνεται για την εμφάνιση του dna του κυττάρου, του ανθρώπου.
Περισσότερο βλέπω αυτή την δύναμη σαν ένα ενεργειακό ον , υπομονάδες ενεργειακές και ομοούσιες του οποίου είμαστε όλοι. (Κάτι περίπου όπως είναι ας πούμε στο υλικό επίπεδο ο συνδυασμός άνθρωπος-κύτταρο )
Θεωρώ δηλαδή οτι η υλική μας υπόσταση είναι μια περιστασιακή μόνο μορφή που παίρνει το ενεργειακό ον ή τα ενεργειακά όντα που είμαστε, τα οποία θα συνεχίσουν το ταξίδι τους και μετά το θάνατο αυτής της μορφής. Αποδείξεις βέβαια δεν έχω για όλα αυτά, όμως ενδείξεις θεωρώ πως υπάρχουν.
outside37
Aς πούμε, πως είτε έχει μνήμες από την προσωπικότητα σου , είτε όχι, αυτό δεν θα έχει και μεγάλη σημασία για αυτήν την συνειδητή ενεργειακή ύπαρξη. Θα είναι υπεράνω εντελώς ανεξάρτητη από την προσωπικότητα σου έτσι κι άλλιώς. ( άποψη μου είναι οτι η προσωπικότητα μας είναι μια πλάνη έτσι κι αλλιώς και καμμιά σταθερότητα δεν διαθέτει ούτε όσο βρισκόμαστε εν υλική ζωή, αλλα αυτό βέβαια δεν είναι του παρόντος θέματος...είναι ένα θέμα από μόνο του.. )
outside37
χμ... τώρα τί να πω κιεγώ... και χωρίς να προσβάλω και κανέναν...
Ας το παλέψω όμως.
Καταρχήν να ξεκαθαρίσω, πως θεωρώ ως πιθανότερη εκδοχή οτι υπάρχει κάτι εντός μας( το ονομαζω αληθινή ύπαρξη, θα μπορούσε να παρουσιαστεί και σαν κβαντικο κενό, ή ενέργεια, ή αιθέρας κλπ) που αυτό είναι η ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΑΣ ΥΠΑΡΞΗ. Αυτό κάποιοι ίσως για χρήση ευκολίας να το ονόμαζαν ''ψυχή''. Εγω προτιμώ να το λέω Υπαρξη. Αυτό το κάτι λοιπόν, πιθανότατα συνεχίζει να υπάρχει μετά το θάνατο του οργανικού σώματος, όμως ανεξάρτητα αν είναι καλό ή κακό κλπ. Εϊναι ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, έξω από καλό και κακό.
Τώρα ως ''Θεός'' τί θα μπορούσε να οριστεί???
Το συνολικό σύμπαν σε ενεγργειακό επίπεδο? ίσως. Το συνολικό κβαντικό κενό που υλοποιεί τα πάντα? ίσως. Κάτι που είμαστε ομοουσια υπομονάδα του? ίσως. Κάτι που κατα βάθος είναι η ίδια η ύπαρξη μας? πάλι ίσως.
Όμως επ ουδενί δεν μπορώ να δεχτώ οτι υφίσταται αυτός ο προσωποποιημένος Θεός των διαφόρων δογμάτων ( πχχριστιανικού ) με κανονικη ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ( σαν την ανθρώπινη!!!! ) που παρατηρεί τον καθένα μας και τον κρίνει!!!! ¨ολα αυτά μου φαίνονται αστεία.
Ας παρουσιάσω λοιπόν κάποιες ενστάσεις μου (χωρίς να μπω καν στη διαδικασία να δείξω πόσο παράλογο είναι να δεχθεί κανείς την ύπαρξηενός τέοιου Θεού.Αλλά απλά, προσπαθώντας να παρουσιάσω κάτι άλλο στους φίλους που συνδιαλέγονται και συναλάσσονται με τον προσωποποιημένο αυτό Θεό κλέινωντας θέσεις για παράδεισο. Να τους δείξω πόσο ένοχος θα ήταν ένας τέτοιος Θεός αν υπήρχε όπωςτον φαντάζονται )
Αφού ο Θεός σας, επεμβαίνει στα ανθρώπινα,γιατί δεν επενέβει:
Να διορθώσει την πείνα που μαστίζειτον τρίτο κόσμο.
Να προλαβαίνει τα τσουνάμι και τους σεισμούς.
Να εξαλείψει θανατηφόρες αρρώστιες κλπ ειδικά όταν πλήτουν αθώα βρέφη ( ακόμα δεν έχουν προλάβεινα ''αμαρτήσουν'')
Να τιμωρήσει τον Μπους που σκότωσε τόσους αθώους με τους εκάστοτε βομβαρδισμούς του ( απ όσοξέρω, ζει και βασιλεέυει ο ΜΠους)
Και άλλα ερωτήματα πιο ''αστεία''. Αν πάτε στον παράδεισο, θα πάει ο εαυτός σας έτσι?
Πως ορίζεται τον εαυτό σας???
Δηλαδή στην ζωή εν παραδείσω.... ο κάθε Γιώργος ή Τάκης, θα είναι ο Γιώργος ή ο Τάκης όταν ήταν 10 χρονών, ή οταν 20, ή 30 ή 50 ????
Ποιές θα είναι οι απόψεις του ? τα πιστεύω του? ( του Γιώργου ή Τάκη που πήγε στον παράδεισο )
Πως θασκέφτεται ? Ποιά θα είναι η προσωπικότητα του?
Οι δικές μου απαντήσεις είναι: Ανν η ύπαρξη μας συνεχίζει να υφίσταται μετα θάνατον ( και τείνω ναθεωρώ πως αυτό είναι αληθεια )
μιλάμε για μια ύπαρξη ΧΩΡΙΣ ΣΩΜΑ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΧΩΡΙΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟ . ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥΣ ΚΑΛΟ-ΚΑΚΟ κλπ
ΜΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΠΑΡΑΤΗΡΙΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΒΙΩΜΑΤΚΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΚΕΤΕΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΧΩΡΟ
Και το συνολικο άθροισμα όλων αυτών των ενεργειακών υπομονάδων είναι ΤΟ ΟΝ ΤΟ ΟΛΟΝ πειτε το ο ΘΕΟΣ , που δεν είναι ένοχος για τίποτα ( όπως είναι ο δικός σας ''θεός'') γιατί καμμιά δυνατότητα παρέμβασης στην ύλη δεν έχει εφόσον βρίσκεται σε άλλο επίπεδο από αυτήν ( είναι εντός και εκτός της και την εμπεριέχει, είναι και οι καλοί και οικακοί και οι χαζοί και οι έξυπνοι και όλες αυτές οι φαινομενικότητες του υλικού επιπέδου, στο γενικό ομοειδές κβαντικό επίπεδο )
Και βέβαια αυτόν τον Θεό αν πετύχεις ενα υψηλό επίπεδο εσωτερικής σιωπής, ίσως να τον αντιληφθείς ( ή να ονομάσεις Θεό εκείνο που θα αντιληφθεις ) ώς μια ολοζώντανη ενεργό παρουσία χωρίς ύλη αλλά με μια βουβή κατανόηση χωρίς σκέψη, που συνδέει τα πάντα και είναικαι εντός όλων μας.
outside37
Είναι αρκετά δύσκολονα οριστεί η λέξη ''ηθική'' με κάποιον αντικειμενικό τρόπο.
Αν θεωρήσουμε πως κάποια ηθική υπάρχει εξ αρχής εντός της ύπαρξης μας ( ''Ο εν ημίν υπάρχων ηθικός νόμος'' ) όπως το έθεσες GALEX , τότε θα πρέπει να προσδιορίσουμε πρώτα την ύπαρξη μας, για να μπορέσουμε μετά να διερευνήσουμε ποιός είναι αυτός ο ηθικός νόμος.
Η προσωπική μου άποψη είναι οτι υπάρχει ένας τέτοιος ηθικός νόμος εντός μας ( πολύ καλά κρυμένος κάτω από τον θόρυβο της καθημερινότητας και της περιγραφής της πραγματικότητας που έχουμε διδαχθεί ) και ο νόμος αυτός είναι άμεσα συνδεδεμένος με την ενότητα των πάντων. Θεωρώντας ως ύπαρξη μου μια μορφή ενέργειας η κβαντικού κενού, ομοειδή και ομοούσια με το σύνολο του σύμπαντος σε κβαντικό επίπεδο, σαφώς η ηθική αυτής της ύπαρξης ( ή ενέργειας ή ψυχής ) δεν θα περιέχει διαχωρισμούς καλό-κακό άσχημο-όμορφο κλπ, αλλά μόνο μια βιωματική αίσθηση της ενότητας της σύνδεσης με κάθετι άλλο.
Τώρα, βγαίνοντας από αυτό το επίπεδο, καιβλέποντας το θέμα πεζά, στην καθημερινή μηχανική πραγματικότητα που βιώνουμε στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας, κάθε ηθική σ αυτό το επίπεδο, είναι μόνο μια κοσμοθέαση, μια οπτική και δεν διαθέτει καμιά αντικειμενικότητα. ( εξαρτάται από πολιτισμικούς γεωγραφικούς κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες κλπ και είναι ''ηθική'' που διδάσκεται και εξυπηρετεί κάποιους σκοπούς του συστήματος που την διδάσκει )
outside37
quote:
''Με τον θεο εχω την καλυτερη σχεση Δεν του ζητησα ποτε τιποτ δεν με απογοητευσε ποτε δεν γογγυσα ποτε εναντιον του''
Απο τον Ελ Γκρεκο του Καζατζακη ... να το λεγει ενας παλιος Κρητικος Καπετανιος ...
Καπου αυτη η ρηση .. με εκφραζει θρησκευτικα σε συνδυασμο με τις Επικουριες αντικηψεις μου [ θεωρω τον εαυτο μου οπαδο των αποψεων του Αρχαιου Ελληνα Φιλοσοφου Επικουρου ..]
Θα ηθελα την γνωμη σας ...
Νομίζω πως είναιμια λογική στάση.
Το να ζητάς κάτι από τον Θεό ,σημαίνει πως τον βλέπεις σαν προσωπικότητα με την οποία μάλιστα ανοίγεις διάλογο και όχι μόνο.... κλείνεις και συμφέρουσες συμφωνίες!!!
Πιστεύω πως αν υπάρχει Θεός, ουδεμία σχέση έχει με την περιγραφή που του δίνει το χριστιανικό δόγμα. Αυτό είναι πολύ ευχάριστο, καθώς τον απενοχοποιεί από όλα εκείνα για τα οποία θα ήταν ένοχος ένας Θεός όπως τον φαντάζεται το δογμά.
Αν δώσουμε την ονομασία Θεός στο σύνολο της υλοενέργειας που αποτελεί το σύμπαν, σαφώς η επικοινωνία μας μαζί του δεν θα έχει καμμιά σχέση με λεκτική επικοινωνία, με συμφωνίες, υποσχέσεις κλπ.
Πολύ καλός ο Καζαντζάκης ( διάβασε την ''Ασκητική'' του,μάλλον θα σου αρέσει ) Για τον επίκουρο γνωρίζω ελάχιστακαι θυμάμαι ακόμα λιγότερα, αλλά θυμάμαι οτι κάποιες απόψεις του μου είχαν φανεί πολύενδιαφέρουσες.
outside37
quote:
Δέν υποστήριξα εγώ κάτι αντίθετο,απλά αναρωτήθηκα γιά την ΤΥΧΑΙΟΤΗΤΑ...Άω διαβάσεις κάτι πού έγραψα προ ημερών {γιά τα άπειρα υποατομικά σωματίδια και το "όλον"...θά διαπιστώσεις ότι έχουμε ίδια άποψη}.Όσον αφορά το "κενό" ας το καλύτερα διότι μπορεί και να μήν υπάρχει,καλά έκανες και τα ανέλυσες το θέμα με τήν φυσική,αλλά καλύτερα μήν αρχίσουμε μία συζήτηση τέτοια,γιατί αυτό θα κουράσει πολλούς.Βαίβαια θα πρέπει να διαβάσεις και αυτά που ανέφερε τότε και ο φίλος GALEX,διότι έχουν ενδιαφέρον και δέν θα πρέπει με τίποτε να είμαστε δογματικοί.Πάντως πιστεύω ότι άν "κρύβεται" εκεί που λές ο Θεός{και εγώ εκεί προσανατολίζομαι},δέν πρόκειται να το δούμε ΠΟΤΕ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ με την επιστημονική έρευνα είτε στην φυσική είτε φιλοσοφικώς,θά είμαστε κάτι άλλο,το οποίο δέν μπορώ ούτε να φανταστώ...Edited by - ΛΟΜΒΑΡΔΟΠΟΥΛΟΣ on 27/04/2008 06:57:42
Η αλήθεια είναι οτι δεν έχω διαβάσει πολλές παλιότερες απαντήσεις ( είμαι καινούριος εδώ 
.
Με την απάντηση μου προσπάθησα μόνο να στηρίξω με επιστημονικό τρόπο ( αν και δεν είμαι φυσικός ή κάτι τέτοιο αλλά μόνο από βιβλία εκλαικευμένης επιστήμης έχω κάποιες σχετικές γνώσεις) οτι υπάρχει κάποια δημιουργική δύναμη πίσω από το φαινόμενο της ζωής και αυτή το παράγει. Η ''τυχαιότητα'' δεν φαίνεται πειστική εξήγηση καιπάνω σ αυτό βρίσκω αρκετά λογική και την προσέγγιση του φίλου eidos, στην τεέυταία του απάντηση. Βέβαια εδώθα πρέπει να διευκρινίσω, οτι ότνα μιλώ για ''δημιουργική δύναμη'' που διαθέτει αντίληψη, βούληση, συνείδηση κλπ δεν εννοώ τον Θεό όπως τον βλέπει το χριστιανικό δόγμα ( Ως κάποιο Ον έξω από το σύστημα το οποίο μπορεί να παρεμβαίνει κατα βούλησιν μέσα στο σύστημα και να ξεχωρίζει τους ανθρώπους σε ''καλούς-κακούς'') Όλα αυτά δεν ταιριάζουν με την δική μου λογική , όπως δεν ταιριάζει και η θεωρία περί ύπαρξης παραδείσου-κόλασης κλπ.Περισσότερο συμβατές με την λογική μου ( αλλά νομίζω και πιο προσαρμόσιμες στα επιστημονικά δεδομένα ) είναικάποιες άλλες οπτικές ( OSHO , Τολτέκων , κλπ )
Θεωρώ τον Χριστό σπουδαία μορφή που πέρασε από τον κόσμο μας το ίδιο θεωρώ όμως και τον Βούδα. Αυτοί και πολλοί άλλοι, θεωρώ πως ήταν ενεργειακά όντα ( ή κβαντικές συνειδήσεις ) ακριβώς όπως και εμείς, με την διαφορά οτι εκείνοι μπόρεσαν και εν όσο βρίσκοταν εγκλωβισμένοι στην ύλη στην υλική τους ζωή, να αντιληφθούν την αληθινή τους φύση περισσότερο από οτι έχουμε καταφέρει όλοι εμείς και να γίνουν έτσι μεγάλοι δάσκαλοι της ανθρωπότητας.
outside37
Πολύενδιαφέρουσα και ολοκληρωμένη απάντηση Κηφέα, ομολογώ οτι δεν γνώριζα πολλά από τα στοιχεία που παρέθεσες.
Γνωρίζω βέβαια πως η μεταφυσική είναι κλάδος της φιλοσοφίας, δεν γνώριζα όμως όλες αυτές τις πολύ ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες. ( η αλήθεια είναι οτι είχα διαβάσει μόνο μια δυο απαντήσεις στην πρώτη σελλιδα οπότε δεν είχα δει αρκετές προσεγγίσεις πριν απαντήσω)
Για αυτό που λέω στην τελευταία παράγραφο, φυσικά δεν μιλάω για την μεταφυσική με την πραγματική σημασία της λέξης ( ως κλάδος της φιλοσοφίας ) αλλα για τον τρόπο που ίσως καταχρηστικά χρησιμοποιείται πολλές φορές όταν μιλά κάποιος για ''παράξενα'' φαινόμενα , μη-φυσικά φαινόμενα που δεν έχουν σχέση με την φιλοσοφική σκέψη γι αυτο και χρησιμοποίησα το επίθετο ''παρεξηγημένη'' λέξη.
outside37
Όπως συμβαίνει με τις περισσότερες λέξεις, έτσι και με αυτήν, διαφορετικοί άνθρωποι μπορεί να της δίνουν διαφορετικές ερμηνείες.
Τώρα, αν ψάξουμε για κάποια αντικειμενική ( όσο είναι αυτό εφικτό ) ερμηνεία, εγώ θα στεκόμουν πρώτα στην ετυμολογική ερμηνεία ''ΜΕΤΑ-ΦΥΣΙΚΗ'' οπότε θα έλεγα οτι συμφωνώ με την πρόταση κάποιου φίλου ( ο Κηφευς αν δεν κάνω λάθος ήταν) οτι είναι ο χώρος που σταματά η εμπειρική ανάλυση των φαινομένων και ξεκινά η εννοιολογική. Άλλωστε η μεταφυσική υπάρχει ως κλάδος της φιλοσοφίας.
Βέβαια, η κάπως γενική και αόριστη ετυμολογία της λέξης αφήνει το περιθώριο να χρησιμοποιείται και έτσι γενικά και αόριστα για οτιδήποτε ''πέραν της φυσικής πραγματικότητας '', ακόμα κι αν αυτό δεν μπορεί να στηριχθεί με ορθολογική ανάλυση , με επαγωγές και γενικά με λογική σκέψη. Γι αυτό και πολλές φορές όταν συζητούμε αναπτύσοντας επιχειρηματολογία που να προεκτείνει μεν την επιστήμη με λογικό όμως τρόπο και χωρίς να την αντικρούει, αποφεύγουμε συχνά την παρεξηγημένη και κάπως γενική λέξη μεταφυσική και προτιμάμε την λέξη φιλοσοφία.
outside37
Θα δανιστώ την φράση του Dying_Incubus. Τα πάντα είναι θέμα ερμηνειών.
Απο κει και πέρα, θέμα dna νομίζω δεν υφίσταται μετά από τόσες γενιές,ττουρκοκρατία κλπ., ούτε θεωρώ πως το θρήσκευμα προσδιορίζει την εθνικότητα. Ο Γεωγραφικός χώρος φυσικά σε ένα επίπεδο προσδιορίζει την εθνικότητα.
Εγώ βέβαια θα προχωρούσα σε ένα άλλο ερώτημα πιο καίριο πιστεύω: '' Εν έτει 2008, υπάρχουν λόγοι να είναι κανείς περήφανος που είναι έλληνας?( που γεννήθηκε σ αυτόν τον γεωγραφικό χώρο, ας πούμε )
Έχουμε λόγους να είμαστε περήφανοι για την σημερινή ελληνική πραγματικότητα?
Έχει καμμιάσχέση το σήμερα της Ελλάδας με το παρελθόν της?( του Πυθαγόρα, Ηράκλειτου, Δημόκριτου, Σωκράτη , Αριστοτέλη )
Οι δικές μου απαντήσεις πάντως είναι ΟΧΙ σε όλα.
outside37
quote:
''Με τον θεο εχω την καλυτερη σχεση Δεν του ζητησα ποτε τιποτ δεν με απογοητευσε ποτε δεν γογγυσα ποτε εναντιον του''
Απο τον Ελ Γκρεκο του Καζατζακη ... να το λεγει ενας παλιος Κρητικος Καπετανιος ...
Καπου αυτη η ρηση .. με εκφραζει θρησκευτικα σε συνδυασμο με τις Επικουριες αντικηψεις μου [ θεωρω τον εαυτο μου οπαδο των αποψεων του Αρχαιου Ελληνα Φιλοσοφου Επικουρου ..]
Θα ηθελα την γνωμη σας ...
Νομίζω πως είναιμια λογική στάση.
Το να ζητάς κάτι από τον Θεό ,σημαίνει πως τον βλέπεις σαν προσωπικότητα με την οποία μάλιστα ανοίγεις διάλογο και όχι μόνο.... κλείνεις και συμφέρουσες συμφωνίες!!!
Πιστεύω πως αν υπάρχει Θεός, ουδεμία σχέση έχει με την περιγραφή που του δίνει το χριστιανικό δόγμα. Αυτό είναι πολύ ευχάριστο, καθώς τον απενοχοποιεί από όλα εκείνα για τα οποία θα ήταν ένοχος ένας Θεός όπως τον φαντάζεται το δογμά.
Αν δώσουμε την ονομασία Θεός στο σύνολο της υλοενέργειας που αποτελεί το σύμπαν, σαφώς η επικοινωνία μας μαζί του δεν θα έχει καμμιά σχέση με λεκτική επικοινωνία, με συμφωνίες, υποσχέσεις κλπ.
Πολύ καλός ο Καζαντζάκης ( διάβασε την ''Ασκητική'' του,μάλλον θα σου αρέσει ) Για τον επίκουρο γνωρίζω ελάχιστακαι θυμάμαι ακόμα λιγότερα, αλλά θυμάμαι οτι κάποιες απόψεις του μου είχαν φανεί πολύενδιαφέρουσες.
outside37
Είναι αρκετά δύσκολονα οριστεί η λέξη ''ηθική'' με κάποιον αντικειμενικό τρόπο.
Αν θεωρήσουμε πως κάποια ηθική υπάρχει εξ αρχής εντός της ύπαρξης μας ( ''Ο εν ημίν υπάρχων ηθικός νόμος'' ) όπως το έθεσες GALEX , τότε θα πρέπει να προσδιορίσουμε πρώτα την ύπαρξη μας, για να μπορέσουμε μετά να διερευνήσουμε ποιός είναι αυτός ο ηθικός νόμος.
Η προσωπική μου άποψη είναι οτι υπάρχει ένας τέτοιος ηθικός νόμος εντός μας ( πολύ καλά κρυμένος κάτω από τον θόρυβο της καθημερινότητας και της περιγραφής της πραγματικότητας που έχουμε διδαχθεί ) και ο νόμος αυτός είναι άμεσα συνδεδεμένος με την ενότητα των πάντων. Θεωρώντας ως ύπαρξη μου μια μορφή ενέργειας η κβαντικού κενού, ομοειδή και ομοούσια με το σύνολο του σύμπαντος σε κβαντικό επίπεδο, σαφώς η ηθική αυτής της ύπαρξης ( ή ενέργειας ή ψυχής ) δεν θα περιέχει διαχωρισμούς καλό-κακό άσχημο-όμορφο κλπ, αλλά μόνο μια βιωματική αίσθηση της ενότητας της σύνδεσης με κάθετι άλλο.
Τώρα, βγαίνοντας από αυτό το επίπεδο, καιβλέποντας το θέμα πεζά, στην καθημερινή μηχανική πραγματικότητα που βιώνουμε στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας, κάθε ηθική σ αυτό το επίπεδο, είναι μόνο μια κοσμοθέαση, μια οπτική και δεν διαθέτει καμιά αντικειμενικότητα. ( εξαρτάται από πολιτισμικούς γεωγραφικούς κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες κλπ και είναι ''ηθική'' που διδάσκεται και εξυπηρετεί κάποιους σκοπούς του συστήματος που την διδάσκει )
outside37