parasito

Τέλος πάντων.

Αυτά είδε ο "άγριος" στις αρχές του 1900.
Φανταστείτε να ερχόταν σήμερα...

Απο ένα μόνο σημείο μπορεί κανείς να μπει και να βγει στο πέτρινο καβούκι. Το σημείο αυτο ο Παπαλάνγκι το ονομάζει είσοδο, όταν μπαίνει στην καλύβα και έξοδο όταν βγαίνει. Παρ' όλο που και τα δύο είναι ένα και το ίδιο πράγμα. Στο σημείο αυτό λοιπόν υπάρχει μια μεγάλη σανίδα που πρέπει κανείς να τη σπρώξει με δύναμη για να μπορέσει να μπει στην καλύβα. Ακόμη όμως βρίσκεται στην αρχή και θα πρέπει να σπρώξει πολλές ακόμη σανίδες ώσπου να βρεθεί πραγματικά μέσα στην καλύβα.

Στις καλύβες τώρα συμβαίνει να κατοικούν περισσότεροι άνθρωποι απ' όσοι ζουν σ' ένα μόνο χωριό της Σαμόας και γι' αυτό πρέπει κανείς να ξέρει ακριβώς το όνομα της Αϊγκα ( οικογένειας ) που θέλει να επισκευτεί. Γιατί κάθε Αϊγκα έχει για τον εαυτό της ένα ιδιαίτερο μέρος του πέτρινου μπαούλου, ή επάνω ή κάτω ή στο κέντρο, αριστερά, δεξιά ή στη μέση....
...Συχνά δεν ξέρουν τα ονόματά τους κι αν συναντηθούν στην τρύπα της εισόδου, χαιρετιούνται μόλις και μετά βίας ή μουρμουρίζουν μέσα απο τα δόντια τους κάτι στον άλλον σαν κάτι εχθρικά έντομα. Σαν να τους εξοργίζει το ότι είναι υποχρεωμένοι να ζουν τόσο κοντά ο ένας στον άλλον...

...Αν τώρα η Αϊγκα μένει πάνω, κάτω ακριβώς απο τη στέγη της καλύβας, θα πρέπει κανείς να σκαρφαλώσει σε πολλά κλαδιά, ζιγκ-ζαγκ ή στριφογυριστά, μέχρι να φτάσει στο σημείο όπου είναι γραμμένο στον τοίχο το όνομα της Αϊγκα. Κι εκεί βλέπει κανείς μπροστά του κάτι που μοιάζει με γυναικεία ρώγα, την οποία πιέζει μέχρι ν' ακουστεί μια κραυγή που καλεί την Αϊγκα να έρθει. Αυτή κοιτάζει μέσα απο μια μικρή στρογγυλή τρύπα μήπως είναι κανένας εχθρός, κι αν δεν είναι ανοίγει...

...Η πραγματική καλύβα τώρα είναι χωρισμένη με πολλούς πέτρινους όρθιους τοίχους, και σπρώχνοντας πολλές σανίδες προχωρά κανείς απο μπαούλο σε μπαούλο, ενώ αυτά γίνονται όλο και μικρότερα. Κάθε μπαούλο - που ο Παπαλάνγκι το ονομάζει δωμάτιο - έχει μια τρύπα, αν είναι μεγαλύτερο έχει και δύο ή και περισσότερες, απ' όπου μπαίνει φως...

...Ενας Σαμοανός σύντομα θα έσκαγε μέσα σε ένα τέτοιο μπαούλο γιατί απο πουθενά δεν μπαίνει φρέσκο αεράκι όπως συμβαίνει σε κάθε καλύβα της Σαμόας...

...Συνήθως όμως ο αέρας που μπαίνει απ' έξω δεν είναι πολύ καλύτερος, και δύσκολα καταλαβαίνει κανείς πώς ένας άνθρωπος καταφέρνει εδώ να επιζήσει και πώς δεν γίνεται απο τη νοσταλγία πουλί, πώς δεν του φυτρώνουν φτερούγες ώστε να μπορέσει να πετάξει μακρυά, εκεί όπου είναι ο αέρας και ο ήλιος. Ο Παπαλάνγκι όμως αγαπά τα πέτρινα μπαούλα του και δεν αντιλαμβάνεται πια την καταστροφικότητά τους...

...Ενα τρίτο μπαούλο είναι για τα γεύματα και για να κάνουν σύννεφα καπνού, ένα τέταρτο για τις προμήθειες, στο πέμπτο μαγειρεύουν και στο τελευταίο και το μικρότερο πλένονται. Αυτό είναι και το πιό ωραίο. Οι τοίχοι είναι σκεπασμένεοι με μεγάλους καθρέφτες, το πάτωμα είναι στρωμένο με χρωματιστές πέτρες και μες στη μέση βρίσκεται μια μεγάλη πιατέλα απο μέταλλική πέτρα μέσα στην οποία τρέχει λιασμένο ή άλιαστο νερό. Σ' αυτήν την πιατέλα, που είναι τόσο μεγάλη, μεγαλύτερη ακόμη και απο τον τάφο ενός φύλαρχου, μπαίνει κανείς για να καθαριστεί και να ξεπλύνει απο το σώμα του την πολλή σκόνη των πέτρινων μπαούλων...

...Πότε πότε ο Παπαλάνγκι εγκαταλείπει το ιδιωτικό του μπαούλο όπως το ονομάζει, για να χωθεί σ' ένα άλλο μπαούλο, που προρορίζεται για τις δουλειές του, τις οποίες θέλει να κάνει ανενόχλητος, χωρίς την παρουσία γυναικών και παιδιών...

...Μερικοί θα νοσταλγούν ίσως πολύ το δάσος και τον ήλιο και το άφθονο φως. Αυτό ωστόσο, θεωρείται γενικά αρρώστεια που θα πρέπει κανείς να καταπολεμήσει μέσα του. Αν κάποιος δεν είναι ευχαριστημένος μ' αυτήν την πετροζωή, οι άλλοι λένε οτι πρόκειται για έναν αφύσικο άνθρωπο, που θα πει: αυτός δεν ξέρει τι έχει ορίσει ο θεός για τον άνθρωπο...

...Αυτά τώρα όλα μαζί: τα πέτρινα μπαούλα με τους πολλούς ανθρώπους, οι ψηλές σχισμάδες ( δρόμοι ) που τραβούν προς τα εδώ και προς τα εκεί σαν χιλιάδες ποτάμια, οι άνθρωποι εκεί μέσα, ο θόρυβος και το βουητό, η μαύρη σκόνη και ο καπνός πάνω απ' όλα αυτά,...- όλα αυτά αποτελούν αυτό που ο Παπαλάνγκι ονομάζει "πόλη". Είναι δική του δημιουργία, είναι πολύ περήφανος γι' αυτήν....

...Να είναι άραγε ο Παπαλάνγκι περήφανος για τις πέτρες που έχει μαζέψει; Δεν ξέρω. Ο Παπαλάνγκι είναι ένας άνθρωπος με εντελώς δική του λογική. Κάνει πολλά που δεν έχουν νόημα και τον αρρωσταίνουν, κι όμως τα εξυμνεί και τραγουδά τραγούδια γι' αυτά του τα κατορθώματα..."
-----------------------

Τα παραπάνω είναι αποσπάσματα απο μια μαρτυρία ενός "άγριου" φύλαρχου απο το νησί Τιαβέα του Ειρηνικού. Ενας "απολίτιστος", ο φύλαρχος Τουιάβιι, ήρθε στην ευρώπη στις αρχές του αιώνα και κατέγραψε όσα είδε να συμβαίνουν, με σκοπό να τα πεί στους υπηκόους του.
Ο Παπαλάνγκι είναι ο ευρωπαίος, ο σύγχρονος άνθρωπος. ( Απόσπασμα απο την εισαγωγή ).
---------------------

Απο το βιβλίο " Ο Παπαλάνγκι"

Για οπλικά συστήματα με τεχνολογία πλάσματος στο:
http://efni.org/weapon.htm

Παρεμπιπτόντως,
Στη NASA υπάρχει καθηγητής - συνεργάτης ονόματι ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΠΑΡΜΠΑΝΗΣ
( δεν ξέρω αν έχει σχέση με τον Γ. ΜΠΑΡΜΠΑΝΗ ) με τομέα απασχόλησης
άσχετο με πλάσματα κάθε είδους.
Αυτό απο το http://adsabs.harvard.edu/physics_service.html
ή αλλοιώς NASA ADS (Astrophysics Data System ).

Φαινομενικά άσχετα αλλά μιας και ειπώθηκαν κουβέντες για πλάσμα κλπ...
Τα όπλα υπάρχουν ήδη.
Δώστε προσοχή στα νούμερα.

Π.Χ. Ονομαστική ενέργεια ισχύος = ...κάμποσα τερραβάτ(ΤW)!!!
Bεληνεκές = ...κάμποσες χιλιάδες χιλιόμετρα

Η Οστρια θα τα 'χει δει ήδη μάλλον.

Ακόμη, για το ΑΡΤΕΜΙΣ-30 η πρώτη συμφωνία για εξαγωγή ήταν
με τη Λιβύη για παραγγελία αξίας 500 εκατ. δολλάρια ( μαζί με
κάποια οχήματα STEYER ) το 1985.

Τα παραπάνω είναι απόσπασμα απο βιβλίο που τελικά για κάποιους λόγους δεν εκδόθηκε και αναφέρεται σε πραγματικά περιστατικά.

Το περιοδικό που αναφέρει είναι το RAM, τεύχος Ιανουαρίου του 1994.

Τώρα θα ρωτάτε πού κολλάνε όλα αυτά. Κατά την ταπεινή μου άποψη, ο αξιότιμος πρόεδρος της motorola (δεν ξέρω αν εξακολουθεί να είναι) και κάποιοι άλλοι "πρόεδροι", είναι μερικοί απο αυτούς που οδηγούν και κατευθύνουν τις εξελίξεις άλλοτε με επιτυχία άλλοτε όχι, προς κάποιον στόχο που μάλλον μόνον αυτοί ξέρουν.
Η άποψή μου είναι πως το οτι μας παρακολουθούν είναι το έλασσον. Το μείζον είναι οτι θέλουν όχι μόνον αυτό αλλά και να ελέγχουν τη σκέψη μας .

Είμαι της γνώμης οτι δεν υπάρχει ισχυρότερο όπλο από τον έλεγχο του νου του ανθρώπου ( και κατ' επέκτασιν των λαών ). Αυτό επιχειρείται εδώ και χιλιετηρίδες, πολλές φορές με επιτυχία και με κάθε πρόσφορο μέσο. Σήμερα, κυριώτερο μέσον είναι τα ΜΜΕ που όλοι ξέρουμε τί δύναμη έχουν. Ομως η τεχνολογία καλπάζει και προσφέρει άλλες δυνατότητες και μόνον αφελείς μπορεί να πιστεύουν οτι δεν θα χρησιμοποιηθεί και για τον σκοπό αυτό.
Στη ζωή μας έχει εισβάλει για τα καλά το -τηλε (μακράν).
Τηλε-όραση, τηλε-φωνο, τηλε-χειριστήριο κλπ, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει οτι όλα τα -τηλε είναι για κακό. Ομως, έλεγχος σημαίνει δύναμη. Και η δύναμη έχει νόημα και υπόσταση μόνον όταν χρησιμοποιείται, όταν γίνεται αντιληπτή ή όταν προαναγγέλεται η χρήση της ( απειλή ).

Φαντασθείτε λοιπόν κάποιον που έχει τη δυνατότητα να ελέγχει απο μακρυά τη σκέψη μας, να την κατευθύνει, να τη σταματά, να την εκτρέπει, δλδ να την τηλε-χειρίζεται . Ο "κύριος" πρόεδρος της motorola το είπε ξεκάθαρα, μίλησε για σύνδεση του εγκεφάλου με υπολογιστικά συστήματα. Σκεφθείτε λοιπόν ποιός ελέγχει τα συστήματα αυτά και αναλόγως ...πάρτε σειρά για σύνδεση με μειωμένες τιμές.

Και πάντα μου έρχεται στο νου μια ρήση κάποιου που δυστυχώς δεν τον θυμάμαι: "ό,τι υπάρχει σαν σκέψη μπορεί να υλοποιηθεί".

Τα παραπάνω είναι απόσπασμα απο βιβλίο που τελικά για κάποιους λόγους δεν εκδόθηκε και αναφέρεται σε πραγματικά περιστατικά.

Το περιοδικό που αναφέρει είναι το RAM, τεύχος Ιανουαρίου του 1994.

Τώρα θα ρωτάτε πού κολλάνε όλα αυτά. Κατά την ταπεινή μου άποψη, ο αξιότιμος πρόεδρος της motorola (δεν ξέρω αν εξακολουθεί να είναι) και κάποιοι άλλοι "πρόεδροι", είναι μερικοί απο αυτούς που οδηγούν και κατευθύνουν τις εξελίξεις άλλοτε με επιτυχία άλλοτε όχι, προς κάποιον στόχο που μάλλον μόνον αυτοί ξέρουν.
Η άποψή μου είναι πως το οτι μας παρακολουθούν είναι το έλασσον. Το μείζον είναι οτι θέλουν όχι μόνον αυτό αλλά και να ελέγχουν τη σκέψη μας .

Είμαι της γνώμης οτι δεν υπάρχει ισχυρότερο όπλο από τον έλεγχο του νου του ανθρώπου ( και κατ' επέκτασιν των λαών ). Αυτό επιχειρείται εδώ και χιλιετηρίδες, πολλές φορές με επιτυχία και με κάθε πρόσφορο μέσο. Σήμερα, κυριώτερο μέσον είναι τα ΜΜΕ που όλοι ξέρουμε τί δύναμη έχουν. Ομως η τεχνολογία καλπάζει και προσφέρει άλλες δυνατότητες και μόνον αφελείς μπορεί να πιστεύουν οτι δεν θα χρησιμοποιηθεί και για τον σκοπό αυτό.
Στη ζωή μας έχει εισβάλει για τα καλά το -τηλε (μακράν).
Τηλε-όραση, τηλε-φωνο, τηλε-χειριστήριο κλπ, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει οτι όλα τα -τηλε είναι για κακό. Ομως, έλεγχος σημαίνει δύναμη. Και η δύναμη έχει νόημα και υπόσταση μόνον όταν χρησιμοποιείται, όταν γίνεται αντιληπτή ή όταν προαναγγέλεται η χρήση της ( απειλή ).

Φαντασθείτε λοιπόν κάποιον που έχει τη δυνατότητα να ελέγχει απο μακρυά τη σκέψη μας, να την κατευθύνει, να τη σταματά, να την εκτρέπει, δλδ να την τηλε-χειρίζεται . Ο "κύριος" πρόεδρος της motorola το είπε ξεκάθαρα, μίλησε για σύνδεση του εγκεφάλου με υπολογιστικά συστήματα. Σκεφθείτε λοιπόν ποιός ελέγχει τα συστήματα αυτά και αναλόγως ...πάρτε σειρά για σύνδεση με μειωμένες τιμές.

Και πάντα μου έρχεται στο νου μια ρήση κάποιου που δυστυχώς δεν τον θυμάμαι: "ό,τι υπάρχει σαν σκέψη μπορεί να υλοποιηθεί".

Αντί απάντησης καταθέτω τα παρακάτω:

1. "Η μουσικότητα της ελληνικής γλώσσης είναι εφάμιλλος της
συμπαντικής". Γ. Ξενάκης

2. "Οταν κάποτε φύγω από τούτο το φως θα ελιχθώ προς τα πάνω
όπως ένα ρυάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα
στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω
ελληνικά, επειδή δεν ξέρουν γλώσσες.
Μιλάνε μεταξύ τους με μουσική". Νικ. Βρεττάκος

Ακόμη, ένα κείμενο που με εντυπωσίασε θα βρεις ( αν δεν το ξέρεις
ήδη ) στο:
http://www.antibaro.gr/society/polyton4.htm
( από κει και τα παραπάνω )

και ένα αφιέρωμα σχετικό με το θέμα σου επίσης στο:
http://antibaro.gr/society/polytoniko.htm

Καλή συνέχεια

Είμαι αναγκασμένος να παρέμβω ακόμη μία φορά, με αφορμή σχόλιο που ακολούθησε την πρώτη μου παρέμβαση στη συζήτησή σας σχετικά με την ορθή γραφή της λέξης "ορθοπεδικός".

Δεν θα το έκανα αν δεν πίστευα οτι το θέμα της γλώσσας μας είναι σοβαρό και συνάμα συναρπαστικό.
Αντιπαρέρχομαι τα σχόλια έστω και αν απευθύνονται επί προσωπικού αφού θεωρώ δεδομένη την καλή πρόθεση όλων.

Σας παραθέτω λοιπόν αποσπάσματα ( για οικονομία χρόνου και χώρου ) κειμένων-επιστολών έγκριτων καθηγητών ορθοπαιδικής στα πλάισια διαλόγου ο οποίος ξεκίνησε εδώ και μια δεκαετία περίπου με θέμα την ορθή γραφή της λέξης, τα οποία περιέχουν και σχόλια-απόψεις ειδικώτερων από εμένα και καταδεικνύουν τη σπουδαιότητα της ορθής γραφής γενικώτερα και του χειρισμού της ελληνικής.

Για ευκολώτερη κατανόηση παραθέτω πριν απο τα κείμενα επεξηγήσεις αρκτικόλεξων που θα ακολουθήσουν μόνο και μόνο για να μη χρειαστεί να επανέλθω και σας ταλαιπωρήσω εκ νέου αν και μάλλον θα σας είναι γνωστά:
ΕΕΧΟΤ = Εταιρεία Ελλήνων Χειρουργών Ορθοπεδικής και Τραυματολογίας
ΑΠΘ = Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Συνεχίζω με τα αποσπάσματα των επιστολών:

1. Επιστολη του καθηγητού κ. Παν. Συμεωνίδη προς τον Πρόεδρο και τα
μέλη του ΔΣ της ΕΕΧΟΤ

"Οπως γνωρίζετε το 1741 ο Βέλγος Ορθοπεδικός Nicolas Andry χρησιμοποίησε για πρώτη φορά το όνομα "ορθοπαιδική" το οποίο σχημάτισε απο τις ελληνικές λέξεις "ορθός" και "παις" ή ακριβέστερα "ορθούν" και "παις". Με το όνομα αυτό ετιτλοφόρησε το βιβλίο του "η τέχνη του προλαμβάνειν και διορθώνειν δυσμορφίας του σώματος παρά τοις πάσι". Το όνομα αυτό όπως αναφέρει ο καθηγητής Χρυσοσπάθης ( σημ. δική μου: ο πρώτος καθηγητής ορθοπαιδικής του ΑΠΘ ) διετηρήθη στην ελληνική βιβλιογραφία μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνος.
Στη συνέχεια, σε χρόνο που δεν καθορίζεται επακριβώς απο τον καθηγητή Χρυσοσπάθη, το όνομα άλλξε ετυμολογικά ως προς το δεύτερο συνθετικό και ονομάσθηκε ορθοπεδική εκ του "ορθώς" και "πεδάω" ( πέδη: τροχοπέδη, χειροπέδη κλπ ) δηλαδή ευθειάζω με πέδας: μηχανήματα...."
"...Ανεξάρτητα απο τη μεταβολή αυτή του ονόματος στην Ελλάδα, το αρχικό "ορθοπαιδική" του N. Andry έγινε δεκτό και καθιερώθηκε διεθνώς, ενώ το όνομα -ορθοπεδική- έμεινε μέσα στα όρια της Ελληνικής επικράτειας. Ολοι μας ΄λέπουμε στα διάφορα συνέδρια του εξωτερικού αλλά και στα διάφορα ξένα συγγράμματα και περιοδικά να χρησιμοποιείται αποκλειστικά το αρχικό όνομα "ορθοπαιδική" ( όρα αφίσα Αμερικανικής Ακαδημίας Ορθοπεδικών Χειρουργών "ορθόν - παιδίον" και Αμερικανικής Ορθοπεδικής Εταιρείας "ορθός - παις".
Είναι λοιπόν περίεργο οτι ένας ξένος γιατρός ο Ν. Andry να τιμά την Ελλάδα με τη χρησιμοποίηση και καθιέρωση του Ελληνικού ονόματος "ορθοπαιδική" για έναν νέο κλάδο της ιατρικής, το όνομα αυτό να γίνεται αποδεκτό και να χρησιμοποιείται απο όλα τα κράτη του κόσμου και η Ελληνική πλευρά ύστερα απο 150 και πλέον χρόνια χρησιμοποίησής του διεθνώς να το αλλάζει με ένα άλλο το οποίο σε τελική ανάλυση δεν φαίνεται να είναι και ορθότερο..."
"...το 1980 στο συνέδριο των Αγγλοφώνων λαών στο Λονδίνο είχε γίνει μια παρασκηνιακή κίνηση για εισήγηση αλλαγής του ονόματος Ορθοπεδική με τον όρο Bone surgery, Bone Surgeon κλπ που τελικά δεν προχώρησε..."
"...Συμπερασματικά απο τη μελέτη του όλου προβλήματος προκύπτει οτι:
1. Το όνομα "ορθοπαιδική" επινοήθηκε απο τον καθηγητή στο Παρίσι Ν. Andry το 1741 ...
2. Γράφτηκε απο τον ίδιο με -ε- όπως γράφεται και στα ιταλικά, διότι στις γλώσσες αυτές δεν υπάρχει δίφθογγος ae όπως ατα Αγγλικά.
3. ...
4. ...
5. Φαίνεται οτι πρόκειται περί λάθους που παρέμεινε αναζητώντας την επανόρθωσή του. Πιστεύω οτι το θέμα είναι σοβαρό και ας μη θεωρηθώ υπερβολικός αν πω και εθνικό και είναι σαφέστατο οτι πρόκειται όχι για αλλαγή ονόματος αλλά για αποκατάσταση στην ορθή ετυμολογία του..."
"...επειδή τα επιχειρήματα για την αποκατάσταση της ετυμολογίας του ονόματος στις αρχικές του ρίζες είναι αδιαφιλονίκητα και επειδή ως ένας απλός έλληνας ορθοπεδικός και λόγω της θέσεώς μου δεν θέλω να έχω τύψεις για καθυστέρηση στην σωστή αντιμετώπιση του προβλήματος, ύστερα απο συζητήσεις και με συναδέλφους μου Καθηγητές αλλά και Διευθυντές κλινικών και με νεώτερους συναδέλφους, προχώρησα στην αναγραφή του ονόματος με αι δηλαδή Ορθοπαιδική σε όλα τα έγγραφα, επιστολές, εργασίες της ορθοπεδικής κλινικής καθώς και της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ..."

2. Επιστολή του καθηγητού κ. Γ. Χαρτοφυλακίδη προς τον Πρόεδρο και τα
μέλη του ΔΣ της ΕΕΧΟΤ.

"...Συμμερίζομαιαπολύτως τις απόψεις του κ. Συμεωνίδη, τα επιχειρήματα του οποίου για την ανάγκη επαναφοράς του ονόματος "ορθοπαιδική" είναι ισχυρότατα και πειστικά.
Ιστορικοί λόγοι , καθώς και λόγοι συμβαδίσεως με τα διεθνώς κρατούντα, θα πρέπει να μας κάνουν να αλλάξουμε την ορθογραφία και να επανέλθουμε στο Ορθός-Παις που χρησιμοποιείται απο όλους στον κόσμο εκτός απο εμάς, οι οποίοι έχουμε τιμηθεί με αυτή τη διάκριση."

3. Επιστολή του Αναπληρ. καθηγ. κ. Ι. Πουρνάρα, προέδρου της ΕΕΧΟΤ
το 1994.

"Είναι πιστεύω γνωστό οτι τη λέξη "ορθοπαιδική" σχημάτισε πρώτος ο Ν. Andry..."
"...Για τη δημιουργία της σύνθετης αυτής ονομασίας στηρίχθηκε σε δύο ελληνικές λέξεις, -ορθόν- και -παιδίον-. Η ακριβής διατύπωση του Αndry στο βιβλίο του έχει ως εξής: " Quant au titre en question, Orthopedie, je l'ai forme de deux mots grecs, a savoir d'Orthos. qui veut dire Droit, et Paidion, qui signifie Enfant"."
"...Ολοι δηλαδή έχουν αποδεχθεί την προέλευση του απο δύο ελληνικές λέξεις -ορθός- και -παιδίον- είτε τη γράφουν με ae είτε με e.
Για να τιμήσουν δε την ελληνική προέλευση της ονομασίας, η Αμερικανική Ορθοπεδική Εταιρεία και η Αμερικανική Ακαδημία Ορθοπεδικών Χειρουργών, που είναι και ο πολυπληθέστερος φορέας της ορθοπεδικής επιστήμης παγκοσμίως, περιλαμβάνουν τις δύο ελληνικές λέξεις με ελληνικά στοιχεία γραμμένες και πολύ εμφανώς στο σήμα και το λογότυπό τους..."
"...Και ενώ συνήθως κατηγορούμε τους Ελληνες για ξενομανία, εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Πρέπει να κατηγορήσουμε τους ξένους για ελληνομανία..."
"...Τολμώ δε να πω οτι δημιουργείται και κάποιο θέμα εθνικό, διότι υπάρχει τάση την ελληνική αυτή λέξη να την καταργήσουν και να την αντικαταστήσουν με τις λέξεις -ορθοχειρουργική- όπως -νευροχειρουργική- (orthosurgery) ή Χειρουργική των οστών όπως Χειρουργική της καρδιάς ( bone surgery) κ.α...."
"...Θεωρώ λοιπόν επιτακτική την ανάγκη να επιστρέψουμε στην αρχική προέλευση της λέξης και να αρχίσουμε να τη γράφουμε με -αι- ( ορθοπαιδική ). Αυτό ίσως φανεί λίγο δύσκολο στην αρχή αλλά τελικώς θα το συνηθίσουμε, όπως συνηθίσαμε και την προηγούμενη ορθογραφία..."

Κλείνοντας, μερικές σύντομες παρατηρήσεις:
- Οπως θα διαπιστώσατε χρησιμοποιείται ακόμη και απο αυτούς οι
οποίοι διαφωνούν ( και είναι σχεδόν όλοι ) η επικρατήσασα
γραφή και αυτό γιατί η ΕΕΧΟΤ επιθυμεί την διόρθωση μέσα απο
συλλογικές διαδικασίες ( συνέλευση κλπ ) και όχι αυθαίρετα,
έστω και αν αυθαίρετα επιβλήθηκε η λανθασμένη. Πάντως, όλο και
περισσότερα περιοδικά, βιβλία, sites κ.α. τελευταία χρησιμοποιούν
τον σωστό όρο ( -αι- ).
- Δεν είμαι ορθοπαιδικός και ουδεμία σχέση έχω με την ιατρική
επιστήμη, αισθάνομαι όμως δέος και θαυμασμό για την ελληνική
γλώσσα.
- Φίλη avallon δεν σε βρίσκω άπρόσεκτη ούτε βιαστική.

Σας ευχαριστώ.

Αντί απάντησης καταθέτω τα παρακάτω:

1. "Η μουσικότητα της ελληνικής γλώσσης είναι εφάμιλλος της
συμπαντικής". Γ. Ξενάκης

2. "Οταν κάποτε φύγω από τούτο το φως θα ελιχθώ προς τα πάνω
όπως ένα ρυάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα
στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω
ελληνικά, επειδή δεν ξέρουν γλώσσες.
Μιλάνε μεταξύ τους με μουσική". Νικ. Βρεττάκος

Ακόμη, ένα κείμενο που με εντυπωσίασε θα βρεις ( αν δεν το ξέρεις
ήδη ) στο:
http://www.antibaro.gr/society/polyton4.htm
( από κει και τα παραπάνω )

και ένα αφιέρωμα σχετικό με το θέμα σου επίσης στο:
http://antibaro.gr/society/polytoniko.htm

Καλή συνέχεια

Τέλος πάντων.

Αυτά είδε ο "άγριος" στις αρχές του 1900.
Φανταστείτε να ερχόταν σήμερα...

Απο ένα μόνο σημείο μπορεί κανείς να μπει και να βγει στο πέτρινο καβούκι. Το σημείο αυτο ο Παπαλάνγκι το ονομάζει είσοδο, όταν μπαίνει στην καλύβα και έξοδο όταν βγαίνει. Παρ' όλο που και τα δύο είναι ένα και το ίδιο πράγμα. Στο σημείο αυτό λοιπόν υπάρχει μια μεγάλη σανίδα που πρέπει κανείς να τη σπρώξει με δύναμη για να μπορέσει να μπει στην καλύβα. Ακόμη όμως βρίσκεται στην αρχή και θα πρέπει να σπρώξει πολλές ακόμη σανίδες ώσπου να βρεθεί πραγματικά μέσα στην καλύβα.

Στις καλύβες τώρα συμβαίνει να κατοικούν περισσότεροι άνθρωποι απ' όσοι ζουν σ' ένα μόνο χωριό της Σαμόας και γι' αυτό πρέπει κανείς να ξέρει ακριβώς το όνομα της Αϊγκα ( οικογένειας ) που θέλει να επισκευτεί. Γιατί κάθε Αϊγκα έχει για τον εαυτό της ένα ιδιαίτερο μέρος του πέτρινου μπαούλου, ή επάνω ή κάτω ή στο κέντρο, αριστερά, δεξιά ή στη μέση....
...Συχνά δεν ξέρουν τα ονόματά τους κι αν συναντηθούν στην τρύπα της εισόδου, χαιρετιούνται μόλις και μετά βίας ή μουρμουρίζουν μέσα απο τα δόντια τους κάτι στον άλλον σαν κάτι εχθρικά έντομα. Σαν να τους εξοργίζει το ότι είναι υποχρεωμένοι να ζουν τόσο κοντά ο ένας στον άλλον...

...Αν τώρα η Αϊγκα μένει πάνω, κάτω ακριβώς απο τη στέγη της καλύβας, θα πρέπει κανείς να σκαρφαλώσει σε πολλά κλαδιά, ζιγκ-ζαγκ ή στριφογυριστά, μέχρι να φτάσει στο σημείο όπου είναι γραμμένο στον τοίχο το όνομα της Αϊγκα. Κι εκεί βλέπει κανείς μπροστά του κάτι που μοιάζει με γυναικεία ρώγα, την οποία πιέζει μέχρι ν' ακουστεί μια κραυγή που καλεί την Αϊγκα να έρθει. Αυτή κοιτάζει μέσα απο μια μικρή στρογγυλή τρύπα μήπως είναι κανένας εχθρός, κι αν δεν είναι ανοίγει...

...Η πραγματική καλύβα τώρα είναι χωρισμένη με πολλούς πέτρινους όρθιους τοίχους, και σπρώχνοντας πολλές σανίδες προχωρά κανείς απο μπαούλο σε μπαούλο, ενώ αυτά γίνονται όλο και μικρότερα. Κάθε μπαούλο - που ο Παπαλάνγκι το ονομάζει δωμάτιο - έχει μια τρύπα, αν είναι μεγαλύτερο έχει και δύο ή και περισσότερες, απ' όπου μπαίνει φως...

...Ενας Σαμοανός σύντομα θα έσκαγε μέσα σε ένα τέτοιο μπαούλο γιατί απο πουθενά δεν μπαίνει φρέσκο αεράκι όπως συμβαίνει σε κάθε καλύβα της Σαμόας...

...Συνήθως όμως ο αέρας που μπαίνει απ' έξω δεν είναι πολύ καλύτερος, και δύσκολα καταλαβαίνει κανείς πώς ένας άνθρωπος καταφέρνει εδώ να επιζήσει και πώς δεν γίνεται απο τη νοσταλγία πουλί, πώς δεν του φυτρώνουν φτερούγες ώστε να μπορέσει να πετάξει μακρυά, εκεί όπου είναι ο αέρας και ο ήλιος. Ο Παπαλάνγκι όμως αγαπά τα πέτρινα μπαούλα του και δεν αντιλαμβάνεται πια την καταστροφικότητά τους...

...Ενα τρίτο μπαούλο είναι για τα γεύματα και για να κάνουν σύννεφα καπνού, ένα τέταρτο για τις προμήθειες, στο πέμπτο μαγειρεύουν και στο τελευταίο και το μικρότερο πλένονται. Αυτό είναι και το πιό ωραίο. Οι τοίχοι είναι σκεπασμένεοι με μεγάλους καθρέφτες, το πάτωμα είναι στρωμένο με χρωματιστές πέτρες και μες στη μέση βρίσκεται μια μεγάλη πιατέλα απο μέταλλική πέτρα μέσα στην οποία τρέχει λιασμένο ή άλιαστο νερό. Σ' αυτήν την πιατέλα, που είναι τόσο μεγάλη, μεγαλύτερη ακόμη και απο τον τάφο ενός φύλαρχου, μπαίνει κανείς για να καθαριστεί και να ξεπλύνει απο το σώμα του την πολλή σκόνη των πέτρινων μπαούλων...

...Πότε πότε ο Παπαλάνγκι εγκαταλείπει το ιδιωτικό του μπαούλο όπως το ονομάζει, για να χωθεί σ' ένα άλλο μπαούλο, που προρορίζεται για τις δουλειές του, τις οποίες θέλει να κάνει ανενόχλητος, χωρίς την παρουσία γυναικών και παιδιών...

...Μερικοί θα νοσταλγούν ίσως πολύ το δάσος και τον ήλιο και το άφθονο φως. Αυτό ωστόσο, θεωρείται γενικά αρρώστεια που θα πρέπει κανείς να καταπολεμήσει μέσα του. Αν κάποιος δεν είναι ευχαριστημένος μ' αυτήν την πετροζωή, οι άλλοι λένε οτι πρόκειται για έναν αφύσικο άνθρωπο, που θα πει: αυτός δεν ξέρει τι έχει ορίσει ο θεός για τον άνθρωπο...

...Αυτά τώρα όλα μαζί: τα πέτρινα μπαούλα με τους πολλούς ανθρώπους, οι ψηλές σχισμάδες ( δρόμοι ) που τραβούν προς τα εδώ και προς τα εκεί σαν χιλιάδες ποτάμια, οι άνθρωποι εκεί μέσα, ο θόρυβος και το βουητό, η μαύρη σκόνη και ο καπνός πάνω απ' όλα αυτά,...- όλα αυτά αποτελούν αυτό που ο Παπαλάνγκι ονομάζει "πόλη". Είναι δική του δημιουργία, είναι πολύ περήφανος γι' αυτήν....

...Να είναι άραγε ο Παπαλάνγκι περήφανος για τις πέτρες που έχει μαζέψει; Δεν ξέρω. Ο Παπαλάνγκι είναι ένας άνθρωπος με εντελώς δική του λογική. Κάνει πολλά που δεν έχουν νόημα και τον αρρωσταίνουν, κι όμως τα εξυμνεί και τραγουδά τραγούδια γι' αυτά του τα κατορθώματα..."
-----------------------

Τα παραπάνω είναι αποσπάσματα απο μια μαρτυρία ενός "άγριου" φύλαρχου απο το νησί Τιαβέα του Ειρηνικού. Ενας "απολίτιστος", ο φύλαρχος Τουιάβιι, ήρθε στην ευρώπη στις αρχές του αιώνα και κατέγραψε όσα είδε να συμβαίνουν, με σκοπό να τα πεί στους υπηκόους του.
Ο Παπαλάνγκι είναι ο ευρωπαίος, ο σύγχρονος άνθρωπος. ( Απόσπασμα απο την εισαγωγή ).
---------------------

Απο το βιβλίο " Ο Παπαλάνγκι"

Τα παραπάνω είναι απόσπασμα απο βιβλίο που τελικά για κάποιους λόγους δεν εκδόθηκε και αναφέρεται σε πραγματικά περιστατικά.

Το περιοδικό που αναφέρει είναι το RAM, τεύχος Ιανουαρίου του 1994.

Τώρα θα ρωτάτε πού κολλάνε όλα αυτά. Κατά την ταπεινή μου άποψη, ο αξιότιμος πρόεδρος της motorola (δεν ξέρω αν εξακολουθεί να είναι) και κάποιοι άλλοι "πρόεδροι", είναι μερικοί απο αυτούς που οδηγούν και κατευθύνουν τις εξελίξεις άλλοτε με επιτυχία άλλοτε όχι, προς κάποιον στόχο που μάλλον μόνον αυτοί ξέρουν.
Η άποψή μου είναι πως το οτι μας παρακολουθούν είναι το έλασσον. Το μείζον είναι οτι θέλουν όχι μόνον αυτό αλλά και να ελέγχουν τη σκέψη μας .

Είμαι της γνώμης οτι δεν υπάρχει ισχυρότερο όπλο από τον έλεγχο του νου του ανθρώπου ( και κατ' επέκτασιν των λαών ). Αυτό επιχειρείται εδώ και χιλιετηρίδες, πολλές φορές με επιτυχία και με κάθε πρόσφορο μέσο. Σήμερα, κυριώτερο μέσον είναι τα ΜΜΕ που όλοι ξέρουμε τί δύναμη έχουν. Ομως η τεχνολογία καλπάζει και προσφέρει άλλες δυνατότητες και μόνον αφελείς μπορεί να πιστεύουν οτι δεν θα χρησιμοποιηθεί και για τον σκοπό αυτό.
Στη ζωή μας έχει εισβάλει για τα καλά το -τηλε (μακράν).
Τηλε-όραση, τηλε-φωνο, τηλε-χειριστήριο κλπ, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει οτι όλα τα -τηλε είναι για κακό. Ομως, έλεγχος σημαίνει δύναμη. Και η δύναμη έχει νόημα και υπόσταση μόνον όταν χρησιμοποιείται, όταν γίνεται αντιληπτή ή όταν προαναγγέλεται η χρήση της ( απειλή ).

Φαντασθείτε λοιπόν κάποιον που έχει τη δυνατότητα να ελέγχει απο μακρυά τη σκέψη μας, να την κατευθύνει, να τη σταματά, να την εκτρέπει, δλδ να την τηλε-χειρίζεται . Ο "κύριος" πρόεδρος της motorola το είπε ξεκάθαρα, μίλησε για σύνδεση του εγκεφάλου με υπολογιστικά συστήματα. Σκεφθείτε λοιπόν ποιός ελέγχει τα συστήματα αυτά και αναλόγως ...πάρτε σειρά για σύνδεση με μειωμένες τιμές.

Και πάντα μου έρχεται στο νου μια ρήση κάποιου που δυστυχώς δεν τον θυμάμαι: "ό,τι υπάρχει σαν σκέψη μπορεί να υλοποιηθεί".