ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

vibrant

Νέο Μέλος
55Μηνύματα
14Θέματα
05/10/2002, 10:46:53Πρώτο μήνυμα
11/10/2005, 17:10:40Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(14)
- Επαφή με τη Δύναμη της Ζωής - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
10 μηνύματα/ 55 συνολικά
- www.voteforolympic.gr - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet
8 μηνύματα/ 34 συνολικά
- ΠΟΙΑ Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
5 μηνύματα/ 31 συνολικά
- ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΓΗΣ - - Κινηματογράφος -
5 μηνύματα/ 32 συνολικά
- Αγία Γραφή περί Προέλευσης του Ανθρώπου Νο 3 - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
5 μηνύματα/ 60 συνολικά
- ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - Αναζητώ καλά ντοκιμαντέρ εσωτερισμού - - Κινηματογράφος -
5 μηνύματα/ 36 συνολικά
- Το Εξυπνο ΤΕΣΤ!!! - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
4 μηνύματα/ 61 συνολικά
- Η ΥΠΑΡΞΗ ΜΑΣ ΣΤΗ ΖΩΗ!!!!!!!!! - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
4 μηνύματα/ 16 συνολικά
- ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΤΙ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ Η..........!? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
2 μηνύματα/ 31 συνολικά
- ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΤΙ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ Η..........!? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
2 μηνύματα/ 31 συνολικά
- ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΤΙ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ Η..........!? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
2 μηνύματα/ 37 συνολικά
- ΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΣΕ ΜΙΑ ΕΥΧΗ,ΠΟΙΑ ΘΑ ΗΤΑN - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
1 μήνυμα/ 30 συνολικά
- αστρική προβολή (μέρος πρώτο) - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
1 μήνυμα/ 60 συνολικά
- Σχολές εσωτερισμού στην Ελλάδα, μοίρασμα θετικών και αρνητικών εμπειριών - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
1 μήνυμα/ 31 συνολικά

Πρόσφατα μηνύματα

Χαιρετώ και πάλι! Αν και αργοπορημένη η απάντησή μου , ο χρόνος που πέρασε έκανε λίγο πιό ξεκάθαρα τα πράγματα αλλά και πρόβαλλε κάποια ερωτήματα , ή μάλλον έγνοιες που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας . Αρχικά η τύχη πιστεύω οτι παίζει ρόλο με την έννοια ότι άλλοι έχουν να αντιμετωπίσουν πάρα πολυ δύσκολες συνθήκες στη ζωή τους και μέσα απο αυτές να αναστηλωθούν και να ολοκληρωθούν ενώ για άλλους είναι πολύ εύκολα τα πράγματα. Προσωπικά πιστεύω ότι δέν είναι καθαρά τύχη αυτό αλλά καθορίζεται απο ένα πάρα πολύ περίπλοκο πλέγμα πράξεων-συνεπειών (πράξεων δικών μας αλλά και των προγόνων μας και κοντινών συγγενών). Τώρα για το θέμα που έθιξε ο φίλος Secondborn . Πιστεύω ότι όχι μόνο μπορεί κάποιος να είναι κύριος του "σπιτιού" του αλλά και οτ άν δεν εκπληρώσει αυτή του την υποχρέωση δέ θα ξεμπερδέψει εύκολα απο τα εδώ .. Όμως θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι που νομίζω οτι είναι πάρα πολύ σημαντικό . Το να είσαι κυρίαρχος του εαυτού σου δέ σημαίνει οτι καταπιέζεις την όποια ορμή σου έρχεται και δέν αφήνεις τον εαυτό σου να εκφραστεί. Ιδίως άν δεν ξέρεις ποιά είναι η "καλή" και ποιά η "κακή" ορμή και τις καταπιέζεις όλες χωρίς κριτήριο η καταπίεση αυτή θα οδηγήσει πιστεύω σε μιά αρρωστημένη κατάσταση . Αντίθετα χωρίς τις ορμές δέ θα μπορούσαμε να ζήσουμε και να κυνηγάμε στη ζωή το ένα και το άλλο και να έχουμε φιλοδοξίες και όνειρα ! Απλά πρέπει ο καθένας να ακούει αυτή την εσωτερική φωνούλα η οποία σιγά-σιγά , όσο πιο πολύ της δίνουμε σημασία τόσο της φεύγει η ανασφάλεια και τόσο πιο δυνατά φωνάζει και μας κάνει να ακούμε ξεκάθαρα ποιό έιναι ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΑ σωστό για μάς την κάθε στιγμή . Εδώ όμως παρουσιάζεται το πρόβλημα που ανέφερα στην αρχή . Έχω αρχίσει να καταλαβαίνω οτι το πιό δύσκολο πράγμα είναι όχι να έχεις μια ξεκάθαρη αντίληψη του ποιά πρέπει να είναι η επόμενη κίνηση σου σε κάθε κατάσταση (που προέρχεται βέβαια απο την εσωτερική φωνή και όχι απο την τόσο αχρείαστη γι'αυτά τα πράγματα σκέψη ) αλλά να έχεις την εσωτερική πεποιήθηση και το σθένος για να την πραγματοποιήσεις .. Για νά το πώ πιό πρακτικά : μπορεί κάποιος άνθρωπος μέσα απο κάποιες διαδικασίες να ξέρει ότι κάποια πράγματα πρέπει να τα κάνει και άλλα όχι , αλλά να μην έχει το σθένος να ακολουθήσει αυτά που ξέρει απλά και μόνο επειδή η διαφορετικότητα είναι ένας δύσκολος δρόμος και δέν υπάρχει κάποιος με τον οποίο μπορεί να μοιραστεί τα βιώματα αυτά . Δέν είναι όμως αυτό τεράστια ασέβεια προς τον ίδιο του τον εαυτό και περισσότερο προς τη Δύναμη που του προσφέρει αυτές τις "οδηγίες" ; Εσείς πιστεύετε ότι πρέπει κανείς να κάνει αυτό που ξέρει χωρίς δεύτερη σκέψη ; Ποιά είναι η προσωπική σας εμπειρία ; (Σίγουρα έχει τύχει σε όλους μας να ξέρουμε οτι δέ πρέπει να κάνουμε κάτι αλλά παρ'ολα αυτά..) Ελπίζω να μην έγραψα πολλά και οι απαντήσεις σας μου είναι αναγκαίες και θα μου είναι σίγουρα χρήσιμες!

Edited by - vibrant on 03/11/2002 19:53:23

Χαιρετώ όλους!Είναι η δεύτερη φορά που γράφω σ'αυτό το site αλλά νομίζω πως κάτι έχω να πώ. Εγώ έχω καταλήξει στο εξής συμπέρασμα : ώς άνθρωποι κουβαλάμε μέσα μας , σάν ένα σπίτι με πολλούς κατοίκους , διάφορες δυνάμεις , μία εκ των οποίων είναι η καθαρή δύναμη της ψυχής μας. Οι δυνάμεις αυτές έιναι οι αντίστοιχες για το επίπεδο της ύλης , των φυτών και των ζώων και βέβαια η ανθρώπινή μας ψυχή . Πάνω και μέσα και γύρω και πρίν και μετά και από και πρός αυτά βρίσκεται η αιώνια δύναμη της ζωής που μπορεί να επικοινωνήσει με μας και να δώσει όλα όσα μας χρειάζονται , με τη προυπόθεση οτι ξέρουμε ν'ακούμε. Τώρα ανάλογα με τη συνείδηση της ύπαρξής του που έχει ο καθένας και βέβαια και το κατα πόσο είναι τυχερός κατα μία έννοια , μπορεί να βάλει κάθε μία απο αυτές τις δυνάμεις στη σωστή τους θέση και να τις χρησιμοποιεί εκεί που πρέπει και μόνον γιατί αν πάνε παραπέρα είναι αφανώς καταστροφικές για τη εξέλιξη του ατόμου ! Πρακτικά και σε γενικές γραμμές (και σε σχέση με το συγκεκριμένο θέμα) η δύναμη της ύλης έιναι που μας έλκει στα οποιαδήποτε υλικά αντικείμενα (και το ανθρώπινο σώμα πιό πολύ απ'όλα) και μας κάνει άν τεθεί εκτός ορίων να καταπατάμε τα πάντα για να ικανοποιήσουμε τις ορμές της που τις θεωρούμε παράλληλα απόλυτα φυσιολογικές και σωστές! Η δύναμη των φυτών ενισχύει αυτή τη διεκδικητικότητα και των ζώων ακόμα περισσότερο τη σεξουαλική έλξη ανάμεσά μας . Η ανθρώπινη ψυχή ανεπηρρέαστη απο όλα αυτά μπορεί μόνο να ξέρει την αλήθεια. Επομένως , για να καταλήξω κάπου πιό πρακτικά νομίζω ότι γενικά δε μπορείς να πείς απο πού προέρχεται ο έρωτας αλλά ειδικά για κάθε άτομο και σε κάθε συγκεκριμένη φάση της ζωής του. Ανάλογα μπορεί κάποιος να πηγαίνει καθαρά και μόνο οδηγούμενος από την κάθε του ορμή και νευροχημική κατάσταση ή να είναι ο αρχηγός του "σπιτιού" του και αυτά που θέλει να είναι πραγματικά αυτά που θέλει . Ελπίζω να έβγαζα σαφές νόημα και να μη σας κούρασα !

quote:

ΠΡΩΣΩΠΙΚΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙ ΤΟ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΗ...ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΕΧΘΕΙ.ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΚΟΥΣΩ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΘΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ...ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΗΛΗΨΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ...

Mα η Ψυχή δέν είναι κάτι που θα ανακαλύψει κανείς. Δέν είναι καινούρια και ανεξερεύνητη, αλλά η αθάνατη ουσία της ύπαρξής μας. Συμφωνώ ότι δέν θα ανακαλύψει ποτέ κανείς μιά λογικά υποστηριζόμενη ερμηνεία και ορισμό της Ψυχής ώστε με δυό λόγια ή περισσότερα κάποιος να την μαθαίνει, να την αντιλαμβάνεται. Αλλά να την αισθανθεί ο άνθρωπος - όσο είναι στη γή - και να την "ανακαλύψει" ξανά , να την ξαναθυμηθεί είναι κάτι που όχι μόνο δέν είναι αδύνατο, αλλά είναι και επιτακτική του ευθύνη απέναντι στην ύπαρξή του. Απλά όποιος την "ανακαλύψει" δέν μπορεί να "το πεί" και στους άλλους, γιατί είναι κάτι που απλά συμβαίνει. Επίσης συμβαίνει σε διαφορετικούς βαθμούς για τον καθένα, και όποιος είναι σε κάποιον "χαμηλότερο" βαθμό αντίληψης της Ψυχής του, του είναι δύσκολο και είναι συνήθως ανέτοιμος γιά το κάτι παραπάνω. Και πιστεύω ότι άν δέν γνωρίσει κάποιος σ'αυτή τη ζωή, δύσκολα θα γνωρίσει μετά θάνατον - δέν νομίζω δηλαδή ότι γίνεται η επιφοίτηση απλά και μόνο επειδή πέθανες, θέλει λίγο παραπάνω προσπάθεια!. Βέβαια όλα αυτά είναι αναπόδεικτα, όπως θα παραμείνουν για πάντα...

quote:

Ύλη-matter. Χρειάζεται να αφουγκραστούμε την Οδό προς την ανακάλυψη και εκπλήρωση της Ψυχής μας και εκτιμώ πως αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να γίνει απο την επιστήμη.
Υπάρχουν πολλά πεδία που η επιστήμη δεν μπορεί παρά να είναι απούσα.

Συμφωνώ απόλυτα. Ούτε διαφώνησα εξάλλου στο προηγούμενο πόστ μου αφού συνεχίζω ότι μπορεί κανείς να βιώσει και να ανακαλύψει την πνευματική διάσταση της ύλης, κάτι στο οποίο εννοείται ότι η επιστήμη είναι απούσα και ανεπαρκής κιόλας να το εξηγήσει. Και βέβαια ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πως την Οδό για την ανακάλυψη και την εκπλήρωση της Ψυχής μας ούτε κάν τη φαντάζεται η επιστήμη, ούτε κάν την αγγίζει και δέν έχει καμία θέση σ'αυτή την αναζήτηση.

Απλά νομίζω πώς πρέπει κανείς σ'αυτή τη ζωή να αντιληφθεί τις διαφορετικές "χροιές" των υλικών δυνάμεων, των φυτικών, των ζωικών , των ανθρώπινων, και της Ψυχής του, ώστε να γνωρίζει τί του συμβαίνει κάθε στιγμή και να μπορέσει ν'αρχίσει να βλέπει κάποια αχνά σημάδια για την κατεύθυνση αυτής της Οδού, και ίσως και να αποκτήσει τη δύναμη να την ακολουθήσει. Γι'αυτό λέω ότι δέν αρκεί η ανακάλυψη της ουσίας της ύλης, αλλά και των άλλων "ουσιών" που κουβαλάμε. Αυτές οι ουσίες θα μας αποχωριστούν στο θάνατό μας. Θα μείνει τότε μόνο η Ψυχή μας, με τη συνειδητότητα που έχει "κερδίσει" στη (ή στίς) γήινη ζωή της. Δέ συμφωνούν επόμένως με την αντίληψή μου κάποια απ'τα προηγούμενα πόστ που αναφέρουν ότι η ψυχή είναι μικροσωματίδια ύλης. Οι υλικές ψυχές είναι στο επίπεδο της ύλης. Οι ανθρώπινες ψυχές είναι στο επίπεδο του ανθρώπου. Απλά πρέπει να αναστήσουμε την Ψυχή μας μέσα στη γήινη ύπαρξή μας...

Edited by - vibrant on 26/09/2005 04:36:38

quote:

Εκεί στη μοναχικότητα, όντας δημιουργικά έτοιμος θα έχει ξεκινήσει για το μακρύ ταξίδι της ανακάλυψης της ουσίας της ύλης και της σχέσης της με το χώρο και το χρόνο.

Αllicefulloflove, δέν καταλαβαίνω γιατί λές ότι πρέπει να ανακαλύψει κανείς την ουσία της ύλης. Για μένα, η ανακάλυψη της ουσίας της ύλης είναι κάτι που κάνει η επιστήμη. Μπορεί βέβαια κανείς με κάποιες εμπειρίες να βιώσει και την πνευματική πραγματικότητα της ύλης, όμως η ψυχή μας δέ νομίζω ότι κινείται σε υλικό επίπεδο. Και γι'αυτό κιόλας δέ τη χωράει ο λόγος και ο νούς, γιατί περιορίζεται στην αντίληψη της υλικής διάστασης.

Απλά εγώ αντιλαμβάνομαι διαφορετική την ουσία της ύλης, απ'την ουσία της ψυχής. Το μόνο πρόβλημα που υπάρχει στο να περιγράψει κανείς τη Ψυχή και το βίωμά της είναι ότι κάθε περιγραφή μας , αφού έτσι λειτουργεί το ανθρώπινο μυαλό , θα ξεκινά : "Είναι σάν να..." . Όμως δέν υπάρχει τίποτα σ'αυτόν τον υλικό κόσμο που να είναι σάν την ψυχή και καμία αίσθηση που να μπορείς τα την παρομοιάσεις. Έτσι όπως πολύ σωστά λές, άν κάποιος δέν έχει καταδυθεί δέν μπορείς να του παρομοιάσεις την εμπειρία αυτή με τίποτα άλλο, πόσο μάλλον την αίσθηση της ψυχής.

Δέν θέλω να ακυρώσω έτσι οποιαδήποτε κουβέντα γιά την Ψυχή ώς ανούσια και αδύνατη. Γιατί πιστεύω ότι άν κάποιος βιώσει μιά εμπειρία "ψυχική" , την οποία παρακολουθήσει και το μυαλό του, τότε μπορεί να έχει και στο νού του μιά αντίληψη. Όμως αυτή η αντίλήψη δέν θα είναι λογική - αντίθετα : θα είναι παράλογη, ανεξήγητη, αλλά πραγματική , μιά αίσθηση που δέν μπορεί να την εξηγήσει, μιά φωνή που δέν μπορεί να την προσδιορίσει, αλλά ξέρει ότι υπάρχει, γιατί τη βλέπει.

Υπάρχουν διάφορα επίπεδα εμπειριών. Μπορεί κάποιος να βιώσει εμπειρίες στο υλικό επίπεδο, όπου μπορεί να δεί πράγματα, να ταξιδέψει σε ανεξήγητα μέρη και να αισθανθεί διάφορα μέσα του, αλλά όλα αυτά να προέρχονται απ'το υλικό επίπεδο ή από κάποιο άλλο, και όχι απ'την ψυχή του. Γι'αυτό απλά θέλω να πώ ότι υπάρχει αυτός ο κίνδυνος πολλές φορές να βιαστούμε να πούμε ότι κάτι που βιώσαμε είναι της ψυχής, ενώ μπορεί να είναι κάτι άλλο.

Χαιρετώ!

Edited by - vibrant on 20/09/2005 07:35:15

Δέν νομίζω ότι μπορεί να πεί κανείς τί είναι η ψυχή. Η Αλήθεια είναι κάτι που βιώνεται και κερδίζεται - χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος να την κερδίσεις. Έτσι οποιαδήποτε σύνδεση λέξεων σε προτάσεις και ιδεών σε θεωρίες δέν θα κάνουν τίποτα παραπάνω απ'το να κεντρίσουν το μυαλό μας. Και το μυαλό μας τί είναι; Υλικό - επομένως έχει την ιδιότητα να κατανοεί πράγματα μόνο βάσει των εικόνων που διαθέτει στο "σκληρό" του, αυτό δηλαδή που λέμε φαντασία. Άρα το μόνο που μπορούμε να καταφέρουμε σκεπτόμενοι τί είναι η Ψυχή είναι να ενεργοποιήσουμε τη φαντασία μας, εργαλείο πλέον ακατάλληλο, νομίζω, για την εύρεση της Αλήθειας. Μήν παρεξηγηθώ, νομίζω πως η επικοινωνία και η ανταλλαγή απόψεων είναι σημαντική, αλλά η Αλήθεια δέν χωράει σε λόγια. Στην ουσία το μυαλό και τα συναισθήματά μας δέν μπορούν να αντιληφθούν ούτε κάν τον εαυτό τους, πόσο μάλλον την Ψυχή. Άρα η Ψυχή δέν είναι ούτε η καρδιά ούτε το μυαλό και είναι κάτι αιώνιο και άφθαρτο, σε αντίθεση μ'αυτά. Η ψυχή είναι αυτό που μας συνδέει με το Δημιουργό της, και επικοινωνεί συνέχεια μ'αυτήν. Άν την ενισχύσουμε και την αφήσουμε να εισχωρήσει σε όλο μας το σώμα, και να γίνει κυρίαρχη σ'αυτό, τότε τα συναισθήματά μας(η καρδιά μας), οι σκέψεις μας(το μυαλό μας)και η αντίληψή μας σάν σύνολο θα καθοδηγθούν - μέσω της Ψυχής μας - από το Θεό , ο οποίος γνωρίζει και καθοδηγεί τον καθέναν από μάς να εκπληρώσει τη Φύση του. Όπως λέω και παραπάνω αυτά είναι απλώς λόγια τα οποία δέν μπορούν να συγκρατήσουν την Αλήθεια. Όμως δέν τα έχω βγάλει απ'το μυαλό μου, αλλά από αυθόρμητες εμπειρίες και βιώματα, τα οποία μου "δόθηκαν" , κάτι για το οποίο είμαι πολύ ευγνώμων και εύχομαι να μπορούσε να συμβεί σε όλους τους ανθρώπους. Όποιος θέλει να βιώσει τέτοιες αυθόρμητες εμπειρίες, θα με ενδιέφερε πολύ να συζητήσω μαζί του. Φιλικά σε όλους!
quote:

Τελικα τι πιστευεις εσυ οτι ειναι ουσιαστικο;
Αν εφτιαχνες τωρα την κοσμοθεωρια σου χωρις την επιδραση των γονεων σου ή της κοινωνιας των θρησκειων ή αλλων θεωριων αλλα καθαρα με βαση την καθημερινη σου Ζωη τι θα ελεγες;

Φίλε Ryche , όπως έλεγες για τα όργανα του ανθρώπινου σώματος, ότι για να τα μελετήσεις πρέπει να έχεις υπ'όψη σου το περιβάλλον τους, τα άλλα όργανα κτλ, έτσι δέν συμβαίνει και με τους ανθρώπους; Υπάρχει κανείς που να είναι ανεξάρτητος; Οι θεωρίες οι Θρησκείες και όλα αυτά διαιωνίζονται με φορέα άλλους ανθρώπους με τους οποίους αλληλεπιδρούμε και μας επηρρεάζουν. Το μόνο που θα είναι καθοριστικός παράγοντας, είναι το "μίγμα" επιρροών που θα λάβουμε, και η τελική διαλογή που θα κάνουμε : δηλαδή τί "μας κάνει" και τί απορρίπτουμε απ'τα όσα ακούμε απ'τον περίγυρό μας. Απλά θέλω να πώ ότι η ερώτηση είναι καθαρά θεωρητική γιατί δέν υπάρχει κανένας άνθρωπος χωρίς καμία επίδραση. Απο γονείς γεννιόμαστε, στην κοινωνία μεγαλώνουμε, απ΄την αλληλεπίδραση μαθαίνουμε.

Όμως ξεχνάς και μιά άλλη εκδοχή μάθησης. Υπάρχει περίπτωση να μάθεις κατευθείαν απ'το Δάσκαλο. Εκεί δέν παρεμβαίνει κανείς, δέν υπάρχουν φίλτρα απ'την πηγή της Αλήθειας πρός τον δέκτη. Μόνο αυτή την εμπειρία μπορείς να εμπιστευτείς 100%, γιατί την έχεις βιώσει ο ίδιος. Όλα τα άλλα πρέπει να τα "πιστέψεις", όχι να τα ξέρεις. Οπότε πολύ σωστά λές ότι δέν υπάρχουν κατώτερες δυνάμεις στο υλικό σου σώμα, αυτή είναι η αλήθεια για σένα. Και δέν πρέπει να πιστέψεις εμένα που το ξέρω, αλλά τον εαυτό σου. Όμως η Αλήθεια είναι μία και όχι υποκειμενική. Απλά όλοι διαλλαλούν ότι την κατέχουν και άντε να βγάλεις άκρη ποιόν να πιστέψεις!

Άρα επειδή έχω την απόδειξη για τον εαυτό μου, αναιρώ αυτά που λέω στην πρώτη παράγραφο: μπορείς να μάθεις και να αρχίσεις σιγά-σιγά να ανακαλύπτεις την αλήθεια, ανεπηρρέαστος από Θρησκείες και άλλες επιρροές. Μόνο όταν ο Θεός σου προσφέρει μέσα από εμπειρίες αυτή την ευλογία. Και για μένα αυτό είναι οι Θρησκείες: ευλογημένοι άνθρωποι, Αγγελιοφόροι του Θεού, που έφεραν ένα μύνημα στον κόσμο το οποίο χρειαζόταν τη δεδομένη στιγμή μαζί με Αλήθειες αιώνιες. Τώρα το τί έγινε σ'αυτό το μύνημα στην πορεία της ιστορίας, πώς ερμηνεύτικε, πώς ερμηνεύτηκε ο άνθρωπος που το πρωτοείπε (ο Αγγελιοφόρος), τί έγινε - και γίνεται , στο όνομά τους, αυτά έχουν λίγη εώς καμία σχέση συνήθως με την αρχική πηγή Αλήθειας. Αυτό είναι ευθύνη των διαφόρων "ενδιάμεσων φίλτρων" απ'την πηγή της Αλήθειας προς τον δέκτη, όπως είπα πρίν.

Τελικά, την πορεία της Ψυχής δέν πρέπει να την ξέρεις. Εξ'άλλου καμία πορεία δέν την ξέρεις, μέχρι να την περπατήσεις και να την βιώσεις. Απλά συμφωνούμε ότι όντως είναι μιά πορεία. Αυτό είναι πολύ μεγάλη και βασική αλήθεια. Πάντως νομίζω ότι είτε το πιστεύει κάποιος είτε όχι, διαγράφει μιά πορεία, η οποία καθορίζει πολλά, τα οποία μπορεί και να μήν αντιλαβάνεται πλήρως ή καθόλου. Σκοπός είναι σιγά-σιγά να αναπτυχθεί μιά τέτοια αντίληψη.

Συγγνώμη γιά όποια ασυναρτησία λόγω ώρας και κούρασης !
(χασμουρητό) (ύπνος!)

Xαιρετώ! Φίλε(η) Krisnna συμφωνώ απόλυτα. Φίλε Ryche χαίρομαι που μου δίνεις την ευκαιρία να αποσαφηνίσω, ίσως πρέπει να γράφω πιό προσεχτικά και επεξηγηματικά.
Τί εννοώ ψυχικά. Άν δέ έχεις γευτεί ποτέ ζάχαρη ή κάτι γλυκό, οποιαδήποτε λεκτική περιγραφή ή παρομοίωση δέν θα σου δώσει να καταλάβεις τί είναι η ζάχαρη. Νομίζω καταλαβαίνεις τί εννοώ ψυχικά. Εννοώ η Ψυχή του να δεχθεί μιά εμπειρία όσο είναι σ'αυτό τον κόσμο την οποία να παρακολουθήσει και το μυαλό (ειδάλλως δέν θα τη θυμάται όποιος τη βιώσει).
Ο Θεός είναι παντού ΚΑΙ μέσα μου. Ποσοστά δέν υπάρχουν γιατί όπου δέν υπάρχει Θεός δέν υπάρχει τίποτα. Δηλαδή εσύ απ'τη λέξη "άπειρο" και "Παντού" βγάζεις νόημα; Χωράνε στη λογική και σε πλαίσια αυτές οι λέξεις; περιγράφεται το "παντού"; Έτσι και ο Θεός. Δέν μπορώ να σου δώσω μιά περιγραφή ή να "βγάλω κάποιο νόημα", καθώς το νόημα είναι παιδί του νού, ο οποίος είναι δημιούργημα του Θεού.
Το τί πρέπει να κάνεις για να βρείς την Αλήθεια δέν μπορώ να στο πώ εγώ. Δέν υπάρχει κοινή συνταγή για όλους, άρα αυτό που με ρωτάς δέ μπορώ να το ξέρω. Δέν είπα να μείνεις άπραγος, αυτό εξ'άλλου δέν γίνεται. Απλά ό,τι και να κάνεις, την αλήθεια την προσφέρει ο Θεός όταν εκείνος θελήσει, δέν μπορείς να το προγραμματίσεις και να το προβλέψεις.
Όσο για τις εμπειρίες μου ίσως κακώς τις ανέφερα. Δέν αποδεικύονται ούτε τις θέτω προς εξέταση. Δέν έχω λόγο να "απολογηθώ"
για ότι έχω βιώσει. Δέν αισθάνομαι ανώτερος ή πιό φωτισμένος πάντως, ελπίζω να μή δίνω αυτή την εντύπωση. Άν εσύ καταλαβαίνεις το θαύμα του μελετώντας φυσιολογία, έχει καλώς. Πάντως ό,τι λέω δέν έχει καμία σχέση με τη φαντασία μου, έχω καταλάβει ότι είναι πολύ αναξιόπιστο εργαλείο για όλα πλήν την τέχνη. Όμως όχι, ό,τι έχω βιώσει δέν μπορώ να "σας το πώ". Όχι επειδή είναι μυστικό, αλλά επειδή δέν υπάρχει λόγος να προκαλέσω την αμφισβήτηση της αμφισβήτησης, και δέ νομίζω ότι ωφελεί κανέναν αυτό. Επίσης οι εμπειρίες δέν περιγράφονται ικανοποιητικά. Αφού η λέξη "μέσα" που χρησιμοποίησα έχει ακυρώσει την αξιοπιστία της αντίληψής μου, τί χρησιμότητα θα έχει η παράθεσή της;
Δέν μίλησα ποτέ για καλό και κακό. Έχω ξαναπεί σε άλλο μύνημα ότι αυτό δέν υπάρχει στην ουσία για μένα. Αυτό που υπάρχει όμως είναι η φύση. Δηλαδή ο καθένας μας είναι φτιαγμένος με κάποιο τρόπο, έχει συγκεκριμένη φύση. Εάν τα πράγματα δέν είναι στη θέση τους, τότε πάμε ενάντια στη φύση μας, και την τραυματίζουμε. Η "νίκη" που λές είναι να αντιληφθεί κανείς τη φύση του και του κάθε μέρους του και να τη σεβαστεί. Άν προσπαθήσεις να ζήσεις μέσα στο νερό θα πεθάνεις, γιατί η φύση σου είναι να ζείς στον αέρα. Αυτό ισχύει σε πολλά επίπεδα τα οποία πρέπει ο καθένας μας να ανακαλυψει και να ακολουθήσει.
Δέ βλέπω καμία μάχη μεταξύ ψυχής και φύσης, δέν έχω καμία σχέση με τις ιδεολογίες που αναφέρεις, και η μόνη αλήθεια που ακούω είναι αυτή που είναι μέσα μου. Με κατηγορείς ότι όσα λέω δέν είναι δικές μου σκέψεις, αλλά κάποιου άλλου; Έτσι το κατάλαβα. Πάντως το άν έχω έρθει σε επαφή με κάτι και τί είναι αυτό, το γνωρίζει ο Θεός, και αυτό είναι αρκετό. Δέν είπα ποτέ όμως ότι έχω βιώσει από πού έρχεται η ψυχή. Τέτοια τύχη δέν είχα ακόμα, και το βρίσκω αρκετά απίθανο. Έχει συμβεί μόνο στους προφήτες όσο ήταν εν ζωή, και αυτό δέν το έχω αποδείξει, απλά το πιστεύω. Ελπίζω να απάντησα σε όλα!
Χαιρετώ όλους!
Φίλε Ryche, είναι πράγματι αδύνατον να φθάσει κανείς σε μιά αντίληψη των πραγμάτων χρησιμοποιώντας το μυαλό. Γιατί το μυαλό έτσι λειτουργεί, και βιολογικά άν το δείς δέν μπορεί να κάνει αλλιώς: κατηγοριοποιεί πληροφορίες, χωρίζει, τεμαχίζει τα όσα παρατηρεί (τα οποία είναι ελάχιστο ποσοστό των ορατών πραγμάτων), τα αποθηκεύει, τα συνδυάζει κάπως και τα συγκρίνει με ότι (σχεδόν) έχει αποθηκεύσει. Έτσι ό,τι δέν έχει δεί δέν μπορεί να το αντιληφθεί. Ακόμα και η φαντασία είναι ένα "μίξερ" των προυπαρχόντων δεδομένων σε παραλλαγές. Πού θέλω να καταλήξω: δέν μπορεί το μυαλό να χωρέσει τη Δημιουργία. Εδώ δέ μπορεί να χωρέσει ολόκληρο τομέα μιάς επιστήμης καλά-καλά. Όμως είναι εξαιρετικά δύσκολο για το μυαλό να το παραδεχθεί αυτό, γιατί έτσι αυτο-ακυρώνεται, αποδυναμώνεται, και χάνει αυτή την παντοδυναμία του "εγώ" του που λές και'σύ Ryche. Ειδικά άν αντιλαμβάνεται ότι δέν υπάρχει κάτι άλλο πέρα απ'αυτό. Άν δέν αντιλαμβάνεται την Ψυχή που υπάρχει στο σώμα του ιδιοκτήτη του.
Η αλήθεια είναι ότι είναι δυνατόν όταν βιώνει κάποιος μιά πνευματική εμπειρία ψυχικά, μπορεί το μυαλό να είναι σιωπηλός παρατηρητής των ανεξήγητων με τη λογική του φαινομένων, και να δεχθεί την ύπαρξη της Ψυχής. Γι'αυτό και'γώ μιλάω για την ύπαρξη της Ψυχής και είμαι σίγουρος γι'αυτήν. Όχι επειδή έχω λογική ή Φυσικομαθηματική απόδειξη (και δέν την χρειάζομαι) αλλά επειδή την έχω βιώσει.
Μόνο έτσι μπορεί κάποιος να αντιληφθεί κάποιες αλήθειες, μέσα απ'την ψυχή του, η οποία ξέρει τα πάντα, όταν βιώσει κάποιες εμπειρίες που παρακολουθεί το μυαλό. Άν ρωτήσεις "γιατί είναι έτσι αυτό" και το μυαλό σου δέν το έχει αγγίξει η ψυχή σου, δέν θα λάβεις απάντηση μέχρι να το ερευνήσεις λογικά και αποδεικτικά (πράγμα αδύνατο για το Θεό). Άν ρωτήσεις την ψυχή σου, και η ψυχή σου έχει αγγίξει το μυαλό σου, τότε δέν προλαβαίνεις να αναρρωτηθείς "γιατί αυτό είναι έτσι;" και σού'χει δωθεί αμέσως η αντίληψη της απάντησης.
Αυτό γίνεται με την αφύπνιση της ψυχής ώστε να αγγίξει σιγά-σιγά όλη την ύπαρξή μας (τη γήινη) και να την καθοδηγήγησει, να είναι εκείνη το "καύσιμό" της. Για να συμβεί αυτό πρέπει κάποιος είτε να λάβει απρόσμενη φώτιση ή να του μεταδοθεί απο κάποιον η Επαφή με τη Δύναμη της Ζωής, ή μάλλον να του αφυπνιστεί.
Έτσι όταν γίνει αυτό μπορεί να αντιληφθεί και όχι να αποδείξει στους άλλους, αλλά μόνο στον εαυτό του, την αλήθεια για πολλά πράγματα και να αντιλαμβάνεται την Ψυχή του και το Θεό. Έτσι εγώ αντιλαμβάνομαι ότι ο Θεός είναι κάτι παντού, που με δημιούργησε και έτσι είναι και μέσα μου (οπότε ψάχνοντάς τον αλλού είναι σάν να κυνηγάς τη σκιά σου). Ο θεός είναι αόριστος (δέν ορίζεται), μόνο όταν το αποφασίσει ο ίδιος να σου προσφέρει Αλήθεια, μόνο τότε την λαμβάνεις. Και τό'χω βιώσει ότι ο Θεός μπορεί να δημιουργήσει τα πάντα και να κάνει τα αδύνατα δυνατά.
Όμως όταν λέω να επιστρέψουμε στο Θεό δέν μιλάω με τις περιορισμένες νοητικές παραμέτρους του χωροχρόνου. Το μυαλό φαντάζεται ότι όταν λέμε επιστρέφω στο Θεό εννοούμε να πάρω το δρόμο προς τα πάνω, στο τρίτο φανάρι δεξιά και φτάσαμε. Επιστροφή στο Θεό πρέπει να γίνει όσο είμαστε στη γή. Σημαίνει ακριβώς αυτό για το οποίο συζητάμε, να τον αισθανθείς ξανά όπως τον αισθανόταν η ψυχή σου πρίν μπεί σ'αυτό το σώμα. Πού ήταν πρίν? Δέν περιγράφεται με λόγια, καθώς αυτά απλά θα εξάψουν τη φαντασία μας.
Όμως η ύπαρξή μας εδώ είναι συγκεκριμένη. Δέν είναι μόνο η ψυχή μας, αλλά καί οι κατώτερες δυνάμεις. Είναι το υλικό μας σώμα σάν ένα σπίτι με κατοίκους τις κατώτερες δυνάμεις και την ψυχή μας. Σκοπός είναι να γίνει "αρχηγός" η ψυχή και οι δυνάμεις υπηρέτες της σ'αυτό το σπίτι. Αυτή είναι η θέση των κατώτερων δυνάμεων: εργαλεία για την ανθρώπινη ψυχή. Αντίθετα το πιό συχνό είναι η ύπαρξή μας να είναι εργαλείο των κατώτερων δυνάμεων. Ακούγεται απλό άλλα είναι Αλήθεια.
Έτσι καταλήγω ότι δέν μπορείς να πείς ούτε από πού έρχεται η ψυχή ούτε τίποτα απ'όλα αυτά άν δέν τα έχεις βιώσει σάν αλήθειες. Ήρθαν άνα τους αιώνες διδασκαλίες, θεωρίες και οδηγίες. Όμως καθώς όλα απέτυχαν σε γενικό βαθμό, ο Θεός έστειλε άμεση δραστική βοήθεια. Απλά στην εποχή του σκεπτικισμού (σχεδόν πάντα δίκαιου) δέν έχει μαθευτεί μαζικά. Ήρθε μιά εμπειρία που δέν χρειάζεται θεωρίες και αποκαλύπτει από μόνη της και αποδεικνύει την Αλήθεια. Ενώνει όλους ανθρώπους και όλες τις θρησκείες, καθώς όλοι είμαστε ένα σύνολο και όχι τόσο ξεχωριστοί όσο νομίζουμε, και είναι διαθέσιμη σε όλους. Μακρηγόρησα υπερβολικά όμως. Ελπίζω να απάντησα στα σημεία. Χαιρετώ!
Ακριβώς Helenaki! Μόνο που το συνδυασμό των δυνάμεων μέσα μας δέν μπορούμε τόσο εύκολα να τον φέρουμε σε ισορροπία, καθώς ο πραγματικός μας εαυτός, η ανθρώπινη ψυχή, ασφυκτιά από την πίεσή τους. Έτσι μόνο άμεση βοήθεια απ'το Θεό μπορεί να αποκαταστήσει αυτή την ισορροπία δραστικά. Όταν αποκατασταθεί η ισορροπία, τότε η Ψυχή μας είναι κυρίαρχος πάνω σ'άυτές τις δυνάμεις και μπορεί να τις χρησιμοποιήσει σωστά,ώς εργαλεία γιά την διαβίωση σ'αυτό τον κόσμο, αντί να συμβαίνει το αντίθετο - δηλαδή οι δυνάμεις αυτές να χρησιμοποιούν το σώμα μας ώς εργαλείο γιά να κάνουν ό,τι τους κατέβει!. Οπότε μόνο τότε μπορούμε να πούμε ότι είμαστε ο πραγματικός εαυτός μας, μόνο τότε θα μπορέσει να εκφραστεί η πραγματική μας φύση μέσα απ'το αιώνιο κομμάτι μας - την Ψυχή μας - και όχι μέσα απ'το θνητό - τις χαμηλότερες δυνάμεις. Έτσι ό,τι βιώνουμε όταν είμαστε σ'αυτή τη κατάσταση συνειδητότητας το βιώνει και η Ψυχή μας, και όταν πεθάνουμε ό,τι βιώσαμε το παίρνουμε μαζί μας, δέν το αφήνουμε πίσω - αυτό είναι και το πραγματικό νόημα της Ανάστασης. Χαιρετώ!
Χαιρετώ! Νομίζω αυτό που λές Helenaki είναι απόλυτα σωστό! Έτσι όπως το αντιλαμβάνομαι, ο σκοπός του κάθε ανθρώπου στη γή είναι ακριβώς αυτός, να επιστρέψει στο δημιουργό της. Αυτό γίνεται ουσιαστικά στη γή, δηλαδή άν δέν αισθανθεί κάποιος κοντά στο Θεό όσο είναι στη γή πρίν πεθάνει, δύσκολα θα επιστρέψει σ'αυτόν.
Όπως το βλέπω, έχουμε όλοι μας μιά ανθρώπινη ψυχή όταν γεννιόμαστε, ο καθένας σε διαφορετικό στάδιο (λόγω προγόνων, προηγούμενης ζωής και γονιών). Σάν άνθρωποι στη γή εκτός απ'τη ψυχή μας, η ύπαρξή μας συνοδεύεται και από χαμηλότερες δυνάμεις, τις υλικές, φυτικές, ζωικές και ανθρώπινες, οι οποίες γεμίζουν την ύπαρξή μας.
Νομίζω η εξέλιξη αυτή της ψυχής που λές είναι να γεμίσει η ψυχή την ύπαρξή μας, αντί των κατώτερων αυτών δυνάμεων που τη γεμίζουν τώρα, και να γίνει η ανθρώπινη ψυχή μας κυρίαρχος της ύπαρξής μας, και όχι οι δυνάμεις αυτές. Επειδή η ψυχή έχει το σύνδεσμο με το Θεό και μπορεί να την καθοδηγήσει, όποιος έχει στην ύπαρξή του "μεγαλύτερο ποσοστό" ψυχής αντί χαμηλότερων δυνάμεων, εννοείται νοιώθει τη Δύναμη του Θεού πολύ περισσότερο. Πολλοί άνθρωποι που δέν αισθάνονται καθόλου το Θεό είναι επειδή οι κατώτερες δυνάμεις "πνίγουν" την ανθρώπινη ψυχή και δέν την αφήνουν ν'αναπνεύσει ώστε να την αισθανθούν - χωρίς να το αντιλαμβάνονται βέβαια.
Πάντως αυτή είναι η ουσία της επαφής για την οποία μιλάω στο θέμα "Επαφή με τη Δύναμη της Ζωής" . Αυτή η Δύναμη (ο Θεός) αποκαθιστά από μόνη της (σιγά-σιγά) τις ισορροπίες - μέσα απ'τις αυθόρμητες εμπειρίες που βιώνει όποιος λάβει την επαφή - , δρώντας πάνω στη ψυχή μας και εξελίσσοντάς την ώστε να γεμίσει την ύπαρξή μας, και να βάλει τις κατώτερες δυνάμεις στη θέση τους. Έτσι είναι μιά διαδικασία επιστροφής στο Θεό, και μιά διαδικασία που φέρνει όποιον λάβει την επαφή πιό κοντά στο Θεό στη ζωή του στη γή, αναπτύσσοντας το ένστικτό του όπως λές ώστε να δέχεται συνεχώς μυνήματα απ'το Θεό - καθοδήγηση.
Χαιρετώ και πάλι!

Edited by - vibrant on 03/09/2005 13:41:46

Χαιρετώ και πάλι! Αν και αργοπορημένη η απάντησή μου , ο χρόνος που πέρασε έκανε λίγο πιό ξεκάθαρα τα πράγματα αλλά και πρόβαλλε κάποια ερωτήματα , ή μάλλον έγνοιες που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας . Αρχικά η τύχη πιστεύω οτι παίζει ρόλο με την έννοια ότι άλλοι έχουν να αντιμετωπίσουν πάρα πολυ δύσκολες συνθήκες στη ζωή τους και μέσα απο αυτές να αναστηλωθούν και να ολοκληρωθούν ενώ για άλλους είναι πολύ εύκολα τα πράγματα. Προσωπικά πιστεύω ότι δέν είναι καθαρά τύχη αυτό αλλά καθορίζεται απο ένα πάρα πολύ περίπλοκο πλέγμα πράξεων-συνεπειών (πράξεων δικών μας αλλά και των προγόνων μας και κοντινών συγγενών). Τώρα για το θέμα που έθιξε ο φίλος Secondborn . Πιστεύω ότι όχι μόνο μπορεί κάποιος να είναι κύριος του "σπιτιού" του αλλά και οτ άν δεν εκπληρώσει αυτή του την υποχρέωση δέ θα ξεμπερδέψει εύκολα απο τα εδώ .. Όμως θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι που νομίζω οτι είναι πάρα πολύ σημαντικό . Το να είσαι κυρίαρχος του εαυτού σου δέ σημαίνει οτι καταπιέζεις την όποια ορμή σου έρχεται και δέν αφήνεις τον εαυτό σου να εκφραστεί. Ιδίως άν δεν ξέρεις ποιά είναι η "καλή" και ποιά η "κακή" ορμή και τις καταπιέζεις όλες χωρίς κριτήριο η καταπίεση αυτή θα οδηγήσει πιστεύω σε μιά αρρωστημένη κατάσταση . Αντίθετα χωρίς τις ορμές δέ θα μπορούσαμε να ζήσουμε και να κυνηγάμε στη ζωή το ένα και το άλλο και να έχουμε φιλοδοξίες και όνειρα ! Απλά πρέπει ο καθένας να ακούει αυτή την εσωτερική φωνούλα η οποία σιγά-σιγά , όσο πιο πολύ της δίνουμε σημασία τόσο της φεύγει η ανασφάλεια και τόσο πιο δυνατά φωνάζει και μας κάνει να ακούμε ξεκάθαρα ποιό έιναι ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΑ σωστό για μάς την κάθε στιγμή . Εδώ όμως παρουσιάζεται το πρόβλημα που ανέφερα στην αρχή . Έχω αρχίσει να καταλαβαίνω οτι το πιό δύσκολο πράγμα είναι όχι να έχεις μια ξεκάθαρη αντίληψη του ποιά πρέπει να είναι η επόμενη κίνηση σου σε κάθε κατάσταση (που προέρχεται βέβαια απο την εσωτερική φωνή και όχι απο την τόσο αχρείαστη γι'αυτά τα πράγματα σκέψη ) αλλά να έχεις την εσωτερική πεποιήθηση και το σθένος για να την πραγματοποιήσεις .. Για νά το πώ πιό πρακτικά : μπορεί κάποιος άνθρωπος μέσα απο κάποιες διαδικασίες να ξέρει ότι κάποια πράγματα πρέπει να τα κάνει και άλλα όχι , αλλά να μην έχει το σθένος να ακολουθήσει αυτά που ξέρει απλά και μόνο επειδή η διαφορετικότητα είναι ένας δύσκολος δρόμος και δέν υπάρχει κάποιος με τον οποίο μπορεί να μοιραστεί τα βιώματα αυτά . Δέν είναι όμως αυτό τεράστια ασέβεια προς τον ίδιο του τον εαυτό και περισσότερο προς τη Δύναμη που του προσφέρει αυτές τις "οδηγίες" ; Εσείς πιστεύετε ότι πρέπει κανείς να κάνει αυτό που ξέρει χωρίς δεύτερη σκέψη ; Ποιά είναι η προσωπική σας εμπειρία ; (Σίγουρα έχει τύχει σε όλους μας να ξέρουμε οτι δέ πρέπει να κάνουμε κάτι αλλά παρ'ολα αυτά..) Ελπίζω να μην έγραψα πολλά και οι απαντήσεις σας μου είναι αναγκαίες και θα μου είναι σίγουρα χρήσιμες!

Edited by - vibrant on 03/11/2002 19:53:23

Χαιρετώ όλους!Είναι η δεύτερη φορά που γράφω σ'αυτό το site αλλά νομίζω πως κάτι έχω να πώ. Εγώ έχω καταλήξει στο εξής συμπέρασμα : ώς άνθρωποι κουβαλάμε μέσα μας , σάν ένα σπίτι με πολλούς κατοίκους , διάφορες δυνάμεις , μία εκ των οποίων είναι η καθαρή δύναμη της ψυχής μας. Οι δυνάμεις αυτές έιναι οι αντίστοιχες για το επίπεδο της ύλης , των φυτών και των ζώων και βέβαια η ανθρώπινή μας ψυχή . Πάνω και μέσα και γύρω και πρίν και μετά και από και πρός αυτά βρίσκεται η αιώνια δύναμη της ζωής που μπορεί να επικοινωνήσει με μας και να δώσει όλα όσα μας χρειάζονται , με τη προυπόθεση οτι ξέρουμε ν'ακούμε. Τώρα ανάλογα με τη συνείδηση της ύπαρξής του που έχει ο καθένας και βέβαια και το κατα πόσο είναι τυχερός κατα μία έννοια , μπορεί να βάλει κάθε μία απο αυτές τις δυνάμεις στη σωστή τους θέση και να τις χρησιμοποιεί εκεί που πρέπει και μόνον γιατί αν πάνε παραπέρα είναι αφανώς καταστροφικές για τη εξέλιξη του ατόμου ! Πρακτικά και σε γενικές γραμμές (και σε σχέση με το συγκεκριμένο θέμα) η δύναμη της ύλης έιναι που μας έλκει στα οποιαδήποτε υλικά αντικείμενα (και το ανθρώπινο σώμα πιό πολύ απ'όλα) και μας κάνει άν τεθεί εκτός ορίων να καταπατάμε τα πάντα για να ικανοποιήσουμε τις ορμές της που τις θεωρούμε παράλληλα απόλυτα φυσιολογικές και σωστές! Η δύναμη των φυτών ενισχύει αυτή τη διεκδικητικότητα και των ζώων ακόμα περισσότερο τη σεξουαλική έλξη ανάμεσά μας . Η ανθρώπινη ψυχή ανεπηρρέαστη απο όλα αυτά μπορεί μόνο να ξέρει την αλήθεια. Επομένως , για να καταλήξω κάπου πιό πρακτικά νομίζω ότι γενικά δε μπορείς να πείς απο πού προέρχεται ο έρωτας αλλά ειδικά για κάθε άτομο και σε κάθε συγκεκριμένη φάση της ζωής του. Ανάλογα μπορεί κάποιος να πηγαίνει καθαρά και μόνο οδηγούμενος από την κάθε του ορμή και νευροχημική κατάσταση ή να είναι ο αρχηγός του "σπιτιού" του και αυτά που θέλει να είναι πραγματικά αυτά που θέλει . Ελπίζω να έβγαζα σαφές νόημα και να μη σας κούρασα !

quote:

Τελικα τι πιστευεις εσυ οτι ειναι ουσιαστικο;
Αν εφτιαχνες τωρα την κοσμοθεωρια σου χωρις την επιδραση των γονεων σου ή της κοινωνιας των θρησκειων ή αλλων θεωριων αλλα καθαρα με βαση την καθημερινη σου Ζωη τι θα ελεγες;

Φίλε Ryche , όπως έλεγες για τα όργανα του ανθρώπινου σώματος, ότι για να τα μελετήσεις πρέπει να έχεις υπ'όψη σου το περιβάλλον τους, τα άλλα όργανα κτλ, έτσι δέν συμβαίνει και με τους ανθρώπους; Υπάρχει κανείς που να είναι ανεξάρτητος; Οι θεωρίες οι Θρησκείες και όλα αυτά διαιωνίζονται με φορέα άλλους ανθρώπους με τους οποίους αλληλεπιδρούμε και μας επηρρεάζουν. Το μόνο που θα είναι καθοριστικός παράγοντας, είναι το "μίγμα" επιρροών που θα λάβουμε, και η τελική διαλογή που θα κάνουμε : δηλαδή τί "μας κάνει" και τί απορρίπτουμε απ'τα όσα ακούμε απ'τον περίγυρό μας. Απλά θέλω να πώ ότι η ερώτηση είναι καθαρά θεωρητική γιατί δέν υπάρχει κανένας άνθρωπος χωρίς καμία επίδραση. Απο γονείς γεννιόμαστε, στην κοινωνία μεγαλώνουμε, απ΄την αλληλεπίδραση μαθαίνουμε.

Όμως ξεχνάς και μιά άλλη εκδοχή μάθησης. Υπάρχει περίπτωση να μάθεις κατευθείαν απ'το Δάσκαλο. Εκεί δέν παρεμβαίνει κανείς, δέν υπάρχουν φίλτρα απ'την πηγή της Αλήθειας πρός τον δέκτη. Μόνο αυτή την εμπειρία μπορείς να εμπιστευτείς 100%, γιατί την έχεις βιώσει ο ίδιος. Όλα τα άλλα πρέπει να τα "πιστέψεις", όχι να τα ξέρεις. Οπότε πολύ σωστά λές ότι δέν υπάρχουν κατώτερες δυνάμεις στο υλικό σου σώμα, αυτή είναι η αλήθεια για σένα. Και δέν πρέπει να πιστέψεις εμένα που το ξέρω, αλλά τον εαυτό σου. Όμως η Αλήθεια είναι μία και όχι υποκειμενική. Απλά όλοι διαλλαλούν ότι την κατέχουν και άντε να βγάλεις άκρη ποιόν να πιστέψεις!

Άρα επειδή έχω την απόδειξη για τον εαυτό μου, αναιρώ αυτά που λέω στην πρώτη παράγραφο: μπορείς να μάθεις και να αρχίσεις σιγά-σιγά να ανακαλύπτεις την αλήθεια, ανεπηρρέαστος από Θρησκείες και άλλες επιρροές. Μόνο όταν ο Θεός σου προσφέρει μέσα από εμπειρίες αυτή την ευλογία. Και για μένα αυτό είναι οι Θρησκείες: ευλογημένοι άνθρωποι, Αγγελιοφόροι του Θεού, που έφεραν ένα μύνημα στον κόσμο το οποίο χρειαζόταν τη δεδομένη στιγμή μαζί με Αλήθειες αιώνιες. Τώρα το τί έγινε σ'αυτό το μύνημα στην πορεία της ιστορίας, πώς ερμηνεύτικε, πώς ερμηνεύτηκε ο άνθρωπος που το πρωτοείπε (ο Αγγελιοφόρος), τί έγινε - και γίνεται , στο όνομά τους, αυτά έχουν λίγη εώς καμία σχέση συνήθως με την αρχική πηγή Αλήθειας. Αυτό είναι ευθύνη των διαφόρων "ενδιάμεσων φίλτρων" απ'την πηγή της Αλήθειας προς τον δέκτη, όπως είπα πρίν.

Τελικά, την πορεία της Ψυχής δέν πρέπει να την ξέρεις. Εξ'άλλου καμία πορεία δέν την ξέρεις, μέχρι να την περπατήσεις και να την βιώσεις. Απλά συμφωνούμε ότι όντως είναι μιά πορεία. Αυτό είναι πολύ μεγάλη και βασική αλήθεια. Πάντως νομίζω ότι είτε το πιστεύει κάποιος είτε όχι, διαγράφει μιά πορεία, η οποία καθορίζει πολλά, τα οποία μπορεί και να μήν αντιλαβάνεται πλήρως ή καθόλου. Σκοπός είναι σιγά-σιγά να αναπτυχθεί μιά τέτοια αντίληψη.

Συγγνώμη γιά όποια ασυναρτησία λόγω ώρας και κούρασης !
(χασμουρητό) (ύπνος!)

Xαιρετώ! Φίλε(η) Krisnna συμφωνώ απόλυτα. Φίλε Ryche χαίρομαι που μου δίνεις την ευκαιρία να αποσαφηνίσω, ίσως πρέπει να γράφω πιό προσεχτικά και επεξηγηματικά.
Τί εννοώ ψυχικά. Άν δέ έχεις γευτεί ποτέ ζάχαρη ή κάτι γλυκό, οποιαδήποτε λεκτική περιγραφή ή παρομοίωση δέν θα σου δώσει να καταλάβεις τί είναι η ζάχαρη. Νομίζω καταλαβαίνεις τί εννοώ ψυχικά. Εννοώ η Ψυχή του να δεχθεί μιά εμπειρία όσο είναι σ'αυτό τον κόσμο την οποία να παρακολουθήσει και το μυαλό (ειδάλλως δέν θα τη θυμάται όποιος τη βιώσει).
Ο Θεός είναι παντού ΚΑΙ μέσα μου. Ποσοστά δέν υπάρχουν γιατί όπου δέν υπάρχει Θεός δέν υπάρχει τίποτα. Δηλαδή εσύ απ'τη λέξη "άπειρο" και "Παντού" βγάζεις νόημα; Χωράνε στη λογική και σε πλαίσια αυτές οι λέξεις; περιγράφεται το "παντού"; Έτσι και ο Θεός. Δέν μπορώ να σου δώσω μιά περιγραφή ή να "βγάλω κάποιο νόημα", καθώς το νόημα είναι παιδί του νού, ο οποίος είναι δημιούργημα του Θεού.
Το τί πρέπει να κάνεις για να βρείς την Αλήθεια δέν μπορώ να στο πώ εγώ. Δέν υπάρχει κοινή συνταγή για όλους, άρα αυτό που με ρωτάς δέ μπορώ να το ξέρω. Δέν είπα να μείνεις άπραγος, αυτό εξ'άλλου δέν γίνεται. Απλά ό,τι και να κάνεις, την αλήθεια την προσφέρει ο Θεός όταν εκείνος θελήσει, δέν μπορείς να το προγραμματίσεις και να το προβλέψεις.
Όσο για τις εμπειρίες μου ίσως κακώς τις ανέφερα. Δέν αποδεικύονται ούτε τις θέτω προς εξέταση. Δέν έχω λόγο να "απολογηθώ"
για ότι έχω βιώσει. Δέν αισθάνομαι ανώτερος ή πιό φωτισμένος πάντως, ελπίζω να μή δίνω αυτή την εντύπωση. Άν εσύ καταλαβαίνεις το θαύμα του μελετώντας φυσιολογία, έχει καλώς. Πάντως ό,τι λέω δέν έχει καμία σχέση με τη φαντασία μου, έχω καταλάβει ότι είναι πολύ αναξιόπιστο εργαλείο για όλα πλήν την τέχνη. Όμως όχι, ό,τι έχω βιώσει δέν μπορώ να "σας το πώ". Όχι επειδή είναι μυστικό, αλλά επειδή δέν υπάρχει λόγος να προκαλέσω την αμφισβήτηση της αμφισβήτησης, και δέ νομίζω ότι ωφελεί κανέναν αυτό. Επίσης οι εμπειρίες δέν περιγράφονται ικανοποιητικά. Αφού η λέξη "μέσα" που χρησιμοποίησα έχει ακυρώσει την αξιοπιστία της αντίληψής μου, τί χρησιμότητα θα έχει η παράθεσή της;
Δέν μίλησα ποτέ για καλό και κακό. Έχω ξαναπεί σε άλλο μύνημα ότι αυτό δέν υπάρχει στην ουσία για μένα. Αυτό που υπάρχει όμως είναι η φύση. Δηλαδή ο καθένας μας είναι φτιαγμένος με κάποιο τρόπο, έχει συγκεκριμένη φύση. Εάν τα πράγματα δέν είναι στη θέση τους, τότε πάμε ενάντια στη φύση μας, και την τραυματίζουμε. Η "νίκη" που λές είναι να αντιληφθεί κανείς τη φύση του και του κάθε μέρους του και να τη σεβαστεί. Άν προσπαθήσεις να ζήσεις μέσα στο νερό θα πεθάνεις, γιατί η φύση σου είναι να ζείς στον αέρα. Αυτό ισχύει σε πολλά επίπεδα τα οποία πρέπει ο καθένας μας να ανακαλυψει και να ακολουθήσει.
Δέ βλέπω καμία μάχη μεταξύ ψυχής και φύσης, δέν έχω καμία σχέση με τις ιδεολογίες που αναφέρεις, και η μόνη αλήθεια που ακούω είναι αυτή που είναι μέσα μου. Με κατηγορείς ότι όσα λέω δέν είναι δικές μου σκέψεις, αλλά κάποιου άλλου; Έτσι το κατάλαβα. Πάντως το άν έχω έρθει σε επαφή με κάτι και τί είναι αυτό, το γνωρίζει ο Θεός, και αυτό είναι αρκετό. Δέν είπα ποτέ όμως ότι έχω βιώσει από πού έρχεται η ψυχή. Τέτοια τύχη δέν είχα ακόμα, και το βρίσκω αρκετά απίθανο. Έχει συμβεί μόνο στους προφήτες όσο ήταν εν ζωή, και αυτό δέν το έχω αποδείξει, απλά το πιστεύω. Ελπίζω να απάντησα σε όλα!
Χαιρετώ όλους!
Φίλε Ryche, είναι πράγματι αδύνατον να φθάσει κανείς σε μιά αντίληψη των πραγμάτων χρησιμοποιώντας το μυαλό. Γιατί το μυαλό έτσι λειτουργεί, και βιολογικά άν το δείς δέν μπορεί να κάνει αλλιώς: κατηγοριοποιεί πληροφορίες, χωρίζει, τεμαχίζει τα όσα παρατηρεί (τα οποία είναι ελάχιστο ποσοστό των ορατών πραγμάτων), τα αποθηκεύει, τα συνδυάζει κάπως και τα συγκρίνει με ότι (σχεδόν) έχει αποθηκεύσει. Έτσι ό,τι δέν έχει δεί δέν μπορεί να το αντιληφθεί. Ακόμα και η φαντασία είναι ένα "μίξερ" των προυπαρχόντων δεδομένων σε παραλλαγές. Πού θέλω να καταλήξω: δέν μπορεί το μυαλό να χωρέσει τη Δημιουργία. Εδώ δέ μπορεί να χωρέσει ολόκληρο τομέα μιάς επιστήμης καλά-καλά. Όμως είναι εξαιρετικά δύσκολο για το μυαλό να το παραδεχθεί αυτό, γιατί έτσι αυτο-ακυρώνεται, αποδυναμώνεται, και χάνει αυτή την παντοδυναμία του "εγώ" του που λές και'σύ Ryche. Ειδικά άν αντιλαμβάνεται ότι δέν υπάρχει κάτι άλλο πέρα απ'αυτό. Άν δέν αντιλαμβάνεται την Ψυχή που υπάρχει στο σώμα του ιδιοκτήτη του.
Η αλήθεια είναι ότι είναι δυνατόν όταν βιώνει κάποιος μιά πνευματική εμπειρία ψυχικά, μπορεί το μυαλό να είναι σιωπηλός παρατηρητής των ανεξήγητων με τη λογική του φαινομένων, και να δεχθεί την ύπαρξη της Ψυχής. Γι'αυτό και'γώ μιλάω για την ύπαρξη της Ψυχής και είμαι σίγουρος γι'αυτήν. Όχι επειδή έχω λογική ή Φυσικομαθηματική απόδειξη (και δέν την χρειάζομαι) αλλά επειδή την έχω βιώσει.
Μόνο έτσι μπορεί κάποιος να αντιληφθεί κάποιες αλήθειες, μέσα απ'την ψυχή του, η οποία ξέρει τα πάντα, όταν βιώσει κάποιες εμπειρίες που παρακολουθεί το μυαλό. Άν ρωτήσεις "γιατί είναι έτσι αυτό" και το μυαλό σου δέν το έχει αγγίξει η ψυχή σου, δέν θα λάβεις απάντηση μέχρι να το ερευνήσεις λογικά και αποδεικτικά (πράγμα αδύνατο για το Θεό). Άν ρωτήσεις την ψυχή σου, και η ψυχή σου έχει αγγίξει το μυαλό σου, τότε δέν προλαβαίνεις να αναρρωτηθείς "γιατί αυτό είναι έτσι;" και σού'χει δωθεί αμέσως η αντίληψη της απάντησης.
Αυτό γίνεται με την αφύπνιση της ψυχής ώστε να αγγίξει σιγά-σιγά όλη την ύπαρξή μας (τη γήινη) και να την καθοδηγήγησει, να είναι εκείνη το "καύσιμό" της. Για να συμβεί αυτό πρέπει κάποιος είτε να λάβει απρόσμενη φώτιση ή να του μεταδοθεί απο κάποιον η Επαφή με τη Δύναμη της Ζωής, ή μάλλον να του αφυπνιστεί.
Έτσι όταν γίνει αυτό μπορεί να αντιληφθεί και όχι να αποδείξει στους άλλους, αλλά μόνο στον εαυτό του, την αλήθεια για πολλά πράγματα και να αντιλαμβάνεται την Ψυχή του και το Θεό. Έτσι εγώ αντιλαμβάνομαι ότι ο Θεός είναι κάτι παντού, που με δημιούργησε και έτσι είναι και μέσα μου (οπότε ψάχνοντάς τον αλλού είναι σάν να κυνηγάς τη σκιά σου). Ο θεός είναι αόριστος (δέν ορίζεται), μόνο όταν το αποφασίσει ο ίδιος να σου προσφέρει Αλήθεια, μόνο τότε την λαμβάνεις. Και τό'χω βιώσει ότι ο Θεός μπορεί να δημιουργήσει τα πάντα και να κάνει τα αδύνατα δυνατά.
Όμως όταν λέω να επιστρέψουμε στο Θεό δέν μιλάω με τις περιορισμένες νοητικές παραμέτρους του χωροχρόνου. Το μυαλό φαντάζεται ότι όταν λέμε επιστρέφω στο Θεό εννοούμε να πάρω το δρόμο προς τα πάνω, στο τρίτο φανάρι δεξιά και φτάσαμε. Επιστροφή στο Θεό πρέπει να γίνει όσο είμαστε στη γή. Σημαίνει ακριβώς αυτό για το οποίο συζητάμε, να τον αισθανθείς ξανά όπως τον αισθανόταν η ψυχή σου πρίν μπεί σ'αυτό το σώμα. Πού ήταν πρίν? Δέν περιγράφεται με λόγια, καθώς αυτά απλά θα εξάψουν τη φαντασία μας.
Όμως η ύπαρξή μας εδώ είναι συγκεκριμένη. Δέν είναι μόνο η ψυχή μας, αλλά καί οι κατώτερες δυνάμεις. Είναι το υλικό μας σώμα σάν ένα σπίτι με κατοίκους τις κατώτερες δυνάμεις και την ψυχή μας. Σκοπός είναι να γίνει "αρχηγός" η ψυχή και οι δυνάμεις υπηρέτες της σ'αυτό το σπίτι. Αυτή είναι η θέση των κατώτερων δυνάμεων: εργαλεία για την ανθρώπινη ψυχή. Αντίθετα το πιό συχνό είναι η ύπαρξή μας να είναι εργαλείο των κατώτερων δυνάμεων. Ακούγεται απλό άλλα είναι Αλήθεια.
Έτσι καταλήγω ότι δέν μπορείς να πείς ούτε από πού έρχεται η ψυχή ούτε τίποτα απ'όλα αυτά άν δέν τα έχεις βιώσει σάν αλήθειες. Ήρθαν άνα τους αιώνες διδασκαλίες, θεωρίες και οδηγίες. Όμως καθώς όλα απέτυχαν σε γενικό βαθμό, ο Θεός έστειλε άμεση δραστική βοήθεια. Απλά στην εποχή του σκεπτικισμού (σχεδόν πάντα δίκαιου) δέν έχει μαθευτεί μαζικά. Ήρθε μιά εμπειρία που δέν χρειάζεται θεωρίες και αποκαλύπτει από μόνη της και αποδεικνύει την Αλήθεια. Ενώνει όλους ανθρώπους και όλες τις θρησκείες, καθώς όλοι είμαστε ένα σύνολο και όχι τόσο ξεχωριστοί όσο νομίζουμε, και είναι διαθέσιμη σε όλους. Μακρηγόρησα υπερβολικά όμως. Ελπίζω να απάντησα στα σημεία. Χαιρετώ!
Ακριβώς Helenaki! Μόνο που το συνδυασμό των δυνάμεων μέσα μας δέν μπορούμε τόσο εύκολα να τον φέρουμε σε ισορροπία, καθώς ο πραγματικός μας εαυτός, η ανθρώπινη ψυχή, ασφυκτιά από την πίεσή τους. Έτσι μόνο άμεση βοήθεια απ'το Θεό μπορεί να αποκαταστήσει αυτή την ισορροπία δραστικά. Όταν αποκατασταθεί η ισορροπία, τότε η Ψυχή μας είναι κυρίαρχος πάνω σ'άυτές τις δυνάμεις και μπορεί να τις χρησιμοποιήσει σωστά,ώς εργαλεία γιά την διαβίωση σ'αυτό τον κόσμο, αντί να συμβαίνει το αντίθετο - δηλαδή οι δυνάμεις αυτές να χρησιμοποιούν το σώμα μας ώς εργαλείο γιά να κάνουν ό,τι τους κατέβει!. Οπότε μόνο τότε μπορούμε να πούμε ότι είμαστε ο πραγματικός εαυτός μας, μόνο τότε θα μπορέσει να εκφραστεί η πραγματική μας φύση μέσα απ'το αιώνιο κομμάτι μας - την Ψυχή μας - και όχι μέσα απ'το θνητό - τις χαμηλότερες δυνάμεις. Έτσι ό,τι βιώνουμε όταν είμαστε σ'αυτή τη κατάσταση συνειδητότητας το βιώνει και η Ψυχή μας, και όταν πεθάνουμε ό,τι βιώσαμε το παίρνουμε μαζί μας, δέν το αφήνουμε πίσω - αυτό είναι και το πραγματικό νόημα της Ανάστασης. Χαιρετώ!
Χαιρετώ! Νομίζω αυτό που λές Helenaki είναι απόλυτα σωστό! Έτσι όπως το αντιλαμβάνομαι, ο σκοπός του κάθε ανθρώπου στη γή είναι ακριβώς αυτός, να επιστρέψει στο δημιουργό της. Αυτό γίνεται ουσιαστικά στη γή, δηλαδή άν δέν αισθανθεί κάποιος κοντά στο Θεό όσο είναι στη γή πρίν πεθάνει, δύσκολα θα επιστρέψει σ'αυτόν.
Όπως το βλέπω, έχουμε όλοι μας μιά ανθρώπινη ψυχή όταν γεννιόμαστε, ο καθένας σε διαφορετικό στάδιο (λόγω προγόνων, προηγούμενης ζωής και γονιών). Σάν άνθρωποι στη γή εκτός απ'τη ψυχή μας, η ύπαρξή μας συνοδεύεται και από χαμηλότερες δυνάμεις, τις υλικές, φυτικές, ζωικές και ανθρώπινες, οι οποίες γεμίζουν την ύπαρξή μας.
Νομίζω η εξέλιξη αυτή της ψυχής που λές είναι να γεμίσει η ψυχή την ύπαρξή μας, αντί των κατώτερων αυτών δυνάμεων που τη γεμίζουν τώρα, και να γίνει η ανθρώπινη ψυχή μας κυρίαρχος της ύπαρξής μας, και όχι οι δυνάμεις αυτές. Επειδή η ψυχή έχει το σύνδεσμο με το Θεό και μπορεί να την καθοδηγήσει, όποιος έχει στην ύπαρξή του "μεγαλύτερο ποσοστό" ψυχής αντί χαμηλότερων δυνάμεων, εννοείται νοιώθει τη Δύναμη του Θεού πολύ περισσότερο. Πολλοί άνθρωποι που δέν αισθάνονται καθόλου το Θεό είναι επειδή οι κατώτερες δυνάμεις "πνίγουν" την ανθρώπινη ψυχή και δέν την αφήνουν ν'αναπνεύσει ώστε να την αισθανθούν - χωρίς να το αντιλαμβάνονται βέβαια.
Πάντως αυτή είναι η ουσία της επαφής για την οποία μιλάω στο θέμα "Επαφή με τη Δύναμη της Ζωής" . Αυτή η Δύναμη (ο Θεός) αποκαθιστά από μόνη της (σιγά-σιγά) τις ισορροπίες - μέσα απ'τις αυθόρμητες εμπειρίες που βιώνει όποιος λάβει την επαφή - , δρώντας πάνω στη ψυχή μας και εξελίσσοντάς την ώστε να γεμίσει την ύπαρξή μας, και να βάλει τις κατώτερες δυνάμεις στη θέση τους. Έτσι είναι μιά διαδικασία επιστροφής στο Θεό, και μιά διαδικασία που φέρνει όποιον λάβει την επαφή πιό κοντά στο Θεό στη ζωή του στη γή, αναπτύσσοντας το ένστικτό του όπως λές ώστε να δέχεται συνεχώς μυνήματα απ'το Θεό - καθοδήγηση.
Χαιρετώ και πάλι!

Edited by - vibrant on 03/09/2005 13:41:46

Θα του ζητήσω να με κάνει άνθρωπο με τις αξίες Susila, Budhi και Dharma. Δηλαδή έναν άνθρωπο που μέσα από τη σύνδεση με τη δύναμη του Θεού που έχει η Ψυχή του, ακούγωντας την καθοδήγησή Του ακολουθεί έναν δρόμο στη ζωή του που δέν προκαλεί κανένα κακό στον εαυτό του και στους συνανθρώπους του, αλλά αντίθετα μέσα από αυτό το δρόμο βελτιώνει συνεχώς τον εαυτό του και εκπληρώνει τη Φύση του, και έτσι συνεισφέρει και στη βελτίωση του κόσμου. Όμως επειδή ο Θεός μας έχει δώσει την απόλυτη σχεδόν ελευθερία της χάραξης της πορείας μας, εύχομαι πάντα να μου υπενθυμίζει να τον ακούω, και πόσο εύκολα μπορεί να βρεθεί μιά λύση σε όλα, αρκεί να του απευθυνθώ! Πιστεύω ότι ο Θεός δίνει συνέχεια σε όλους πολύ περισσότερα απ'ότι κάν φανταζόμαστε, αλλά εμείς δέν "ακούμε". Είναι στο χέρι μας... Φιλικα
quote:

vibrant σου στέλνω την αγάπη μου...
μόνο μία ερώτηση έχω, αν επιτρέπεται να απαντηθεί βέβαια: τί εννοείς οτι αυτο το 'άνοιγμα' (μεταφράζω την εμπειρία σου) είχε να κάνει με κάτι που είχαν κάνει παλιότερα οι γονείς σου;
δεν το καταλαβαίνω, γιατί το μόνο που ξέρω είναι πως άν είναι να γίνει το άνοιγμα θα γίνει επειδή ΠΡΕΠΕΙ/ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ κι όχι επειδή κάποιος το ζήτησε ή έκανε κάτι για χάρη σου...
Αν δεν μπορείς να απαντήσεις, δεν πειράζει θα καταλάβω..
Στους υπόλοιπους την καλημέρα μου, και συγγνώμη extremefast που ανοίγω 'παράρτημα' στο θέμα σου. Δεν θα το συνεχίσω μετά απ'αυτό... Καλή δύναμη σου εύχομαι, το χρειάζεσαι όταν νιώθεις πολλά.


Έχεις και τη δική μου αγάπη! Βέβαια επιτρέπεται να απαντηθεί, άν καταφέρω να το θέσω σωστά βέβαια! Λοιπόν: "άνοιγμα" όπως λές είναι ακριβώς η περιγραφή που δίνω κ'γω σ'αυτή την εμπειρία. Γιατί ανοίγει ο εσωτερικός σου κόσμος σε μιά διαδικασία αυξανόμενης επαφής με τη Δύναμη του Θεού, η οποία λειτουργεί ευεγερτικά και "επισκευάζει" συν τω χρόνω τη Ψυχή σου - ακόμα και μετά το Θάνατο. Αυτό το άνοιγμα, η επαφή, έχει δοθεί στον κόσμο τον τελευταίο αιώνα. Ένας άνθρωπος την έλαβε, Ινδονήσιος, και έλαβε επίσης μετά από κάποιες πολύ δυνατές εμπειρίες εντολή από το Θεό να διαδόσει αυτήν την επαφή σ'όλο τον κόσμο. Δέν δίδαξε τίποτα ο ίδιος, δέν έφτιαξε κανόνες και διδασκαλίες καθώς - όπως έλεγε - ο μόνος Δάσκαλος είναι ο Θεός και ο καθένας που λάμβανε αυτή την επαφή διδάσκεται από τη δική του προσωπική εμπειρία μέσα απ'αυτήν την επαφή. Έδωσε βέβαια κάποιες εξηγήσεις γιά τη φύση αυτών των εμπειριών και συμβουλές αλλά πάντοτε με την υποσημείωση "μήν με πιστέψετε σε οτιδήποτε λέω άν δέν νοιώσετε την αλήθεια οι ίδιοι". Έτσι ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων - άν και όχι αρκετά μεγάλος - έχει αυτή την επαφή και βιώνει τη δράση της Δύναμης του Θεού μέσα από πολύ πραγματικές αυθόρμητες εμπειρίες. Πρακτικά οι εμπειρίες αυτές ξεκινούν απλά με το να ηρεμήσεις και να χαλαρώσεις στον ίδιο χώρο με κάποιον άλλο που έχει αυτή την επαφή και κάνει το ίδιο εκείνη τη στιγμή. Έτσι γίνεται το άνοιγμα. Αργότερα μπορεί ο καθένας που έχει λάβει την επαφή να χαλαρώσει μόνος του και να ξεκινήσει αυτή την εμπειρία μόνος του. Τώρα στην ερώτηση: οι γονείς μου αρκετά πρίν με γεννήσουν έλαβαν αυτή την επαφή από κάποιους ανθρώπους. Και εγώ όντας στην κοιλιά της μάνας μου, η οποία είχε αυτή τη "δόνηση" και βίωνε εμπειρίες πρίν με γεννήσει, έλαβα αυτή την επαφή πρίν κάν γεννηθώ. Έτσι κάποια στιγμή αυθόρμητα είχα και'γώ την πρώτη εμπειρία που περιέγραψα. Μπορεί ο κάθε άνθρωπος ανεξαρτήτως θρησκείας, φυλής, πίστης - ακόμα και άθεος, αφού η εμπειρία είναι το πιό αδιάψευστο πειστήριο! - να λάβει αυτή την επαφή. Επίσης πολύ σπάνια συμβαίνει να λάβει κάποιος αυτή την εμπειρία επειδή "πρέπει" όπως λές, επειδή δηλαδή το θέλει ο Θεός, χωρίς να κάνει ο άνθρωπος ο ίδιος κάτι. Θα ανοιχτεί κάποιος άν το θελήσει και λάβει την επαφή απο κάποιον ήδη ανοιγμένο. Δέν ξέρω γιατί λειτουργεί έτσι, απλά έτσι το θέλησε ο Θεός, ούτε ξέρω γιατί είχα αυτή την τύχη. Απλά προσπαθώ σε όποιον είναι αρκετά "ανοιχτός" σε τέτοια πράγματα, και θέλει, να του περάσω ότι μπορώ, να βοηθήσω όσο μπορώ. Ελπίζω να έβγαζα νόημα! Επιτρέπεται πάντως κάθε ερώτηση! Χαιρετώ όλους!