Ποιά γλώσσα χρησιμοποιείτε?

Απο περιέργεια, να ρωτήσω όσους απο εδώ ασχολούνται με τελετουργική μαγεία, κατά πόσο μεταφράζετε ή όχι τα κείμενα των διαφόρων τελετουργικών που μπορεί να έχετε βρει σε καποιο ξενόγλωσσο βιβλίο, στα ελληνικά. Π.χ. στο Lesser Banishing Ritual of the Pentagram, στην επίκληση των Αρχαγγέλων θα πείτε "Before me, Raphael" ή "Μπροστά μου Ραφαήλ",κ.ο.κ.? Έχει τελικά σημασία να προφέρονται τα λόγια στη μητρική γλώσσα κάποιου όπως υποστηρίζει ο Αβράαμ ο Εβραίος, συγγραφέας του βιβλίου του Αμπραμελίν για την απόλυτη κατανόηση του τελετουργικού?Ή όπως αναφέρει ο Μάδερς στην εισαγωγή του ίδιου βιβλίου η χρήση μιάς άλλης γλώσσας,πιο μυστηριακής στο μυαλό του μάγου, είναι προτιμότερη?

Πιστεύω οτι είναι πολύ σημαντικό να είναι μια γλώσσα με την οποία θα είμαστε πολύ (μα πάρα πολύ) άνετοι και εξοικειωμένοι. Να μπορούμε να καταλάβουμε (και να νιώσουμε) την κάθε λέξη που χρησιμοποιείται. Την έννοια της, την βαρύτητα κτλ...
Πιστεύω επίσης οτι είναι προτιμότερο να χρησιμοποιούμε την γλώσσα στην οποία πρωτογράφτηκε η όποια επίκληση (εφόσον την γνωρίσουμε πολύ καλά βέβαια) μιας και θα αποδίδει πιο πιστά τον λόγο και το όλο πνεύμα της επίκλησης, αλλά και τον όποιο ρυθμό. Στις μεταφράσεις, ως γνωστόν, χάνονται και αλλοιώνονται πολλά...

Το ότι αποτελέσματα έρχονται με την χρήση κάθε γλώσσας, μας δίνει το δικαίωμα να ισχυριστούμε πως το κλειδί στο κάθε τελετουργικό δεν είναι μία συγκεκριμένη γλώσσα αλλά ο ίδιος ο τελετουργός, καθώς αυτός είναι που θα "φορτίσει" με την ενέργειά του το τελετουργικό.

Όπως έχει γραφτεί, η χρήση της γλώσσας που μας είναι περισσότερο οικεία (μπορεί να μην είναι καν η μητρική μας γλώσσα), είναι το καλύτερο αλλά ας μην ξεχνάμε πως η χρήση των ιερών ονομάτων πρέπει να γίνεται σε μία και συγκεκριμένη γλώσσα, μιας και ενσωματώνουν ιδιαίτερες δονήσεις κατά την προφορά τους. Ο τελετουργός πρέπει να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στο πως προφέρει ένα ιερό όνομα και μάλιστα θα πρέπει να εξασκηθεί σε αυτή την περίεργη φωνητική των ονομάτων. Για παράδειγμα, στο τελετουργικό του LBRP, τα ιερά ονόματα Yehovah [YHVH], Adonai [ADNI], Eheieh [AHIH] και Agla [AGLA], πρέπει να αποδοθούν με έναν και μοναδικό τρόπο.

Συμφωνω απολυτα με τα οσα αναφερει η αγαπητη Ophelia. Οποτε ηταν να κανω καποια επικληση/ξορκι, επειδη δεν με βολευε στην ελληνικη, χρησιμοποιουσα την αγγλικη, καθως μου ηταν πιο ευκολη στη ριμα, αλλα και στην αποδοση. Οποτε πιστευω οτι πρεπει να γινουν ολα τα τελετουργικα/ξορκια στη γλωσσα που μας βολευει.

Ευχαριστώ για τις απαντήσεις, κι εγώ τείνω προς τα όσα αναφέρατε.Η μετάφραση ενός τελετουργικού, όπως και να έχει, χάνει σε σχέση με το πρωτότυπο στην πλειοψηφία των περιπτώσεων. Άλλωστε τα Αγγλικά(στα οποία είναι γραμμένο το μεγαλύτερο μέρος των σύγχρονων βιβλίων αποκρυφισμού)για εμένα τουλάχιστον έχουν μια πιο μυστηριακή χροιά από τα σύγχρονα ελληνικά. Προτιμώ να χρησιμοποιώ σε ότι έχει σχέση με τελετουργική μαγεια, μια γλώσσα την οποία δεν χρησιμοποιώ(προφορικά τουλάχιστον) στην καθημερινότητά μου.

Γεια σας και συγνωμη για την τοσο ετεροχρονισμενη απαντηση!

Θελω κι εγω να προσθεσω κατι οσο αναφορα τις μεταφρασεις στις γλωσσες επικλησης.. Πιστευω οτι στις παραδοσιακες μαγικες επικλησεις, οπως πχ σολωμονικες, ενωχιανες, και καμπαλιστικες επικλησεις ειναι πρακτικα αδυνατο να χρησιμοποιησουμε συγχρονη ελληνικη γλωσσα. Ο λογος ειναι οτι στηριζονται σε γλωσσες που πλεον θεωρουνται "νεκρες". Εννοω φυσικα τα εβραικα, οπως τα μιλουσαν αιωνες πριν γιατι και αυτα οπως και ολες οι αλλες γλωσσες εχουν εξεληχθει. Οι ιδεες που περναει ενα κειμενο γραμμενο σε μια γλωσσα ειναι δυσκολο να μεταφερθουν αυτουσιες σε μια αλλη ακομα και αν αυτη ειναι η εξεληξη της πρωτης.

Η κατασταση ειναι διαφορετικη στη συγρονη χαοτικη μαγεια. Ειπησερχεται ο παραγοντας της πιστης οποτε εκ των πραγματων οποιαδηποτε μαγικη επικληση θα δουλευε εξισου καλα στα ελληνικα, στα εβραικα, και στα αγγλικα ή οποιαδηποτε αλλη γλωσσα.