Φαντάσματα

Ας χαλαρώσουμε λιγάκι οι σύγχρονοι GhostBusters ...

Όποιο αντικείμενο και αν ακουμπάμε...

Όποια λέξη και αν λέμε με ένταση στον χώρο..

Όποια κίνηση και αν κάνουμε..ακόμα και τώρα που πληκτρολογώ π.χ το παρόν κείμενο στο Laptop, αφήνουν το ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΜΟΥ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ...και τα αποτυπώματα ως γνωστόν μένουν στον χώρο...Τα συγκεκριμένα μένουν ΚΑΙ στον Χρόνο...

Στο σύντομο μέλλον η τεχνολογία θα μπορεί να συλλέξει αυτά τα σημάδια και να τα μετατρέψει ψηφιακά και θα έχουμε την δυνατότητα να ακούμε συνομιλίες απο χιλιετίες πρίν...

Θα μπορούμε να "δούμε" σε 3διαστατες ολογραφικες μηχανές μέχρι και τα αιθερικά σώματα τους απο τα ενεργιακά αποτυπώματα...

Θα μπορούμε να κάνουμε πολλά σαν νέοι Ορφεύς με τα σύγχρονα μέσα...

Λίγο Searching σε τεχνολογικές εξελίξεις και έρευνες θα σας δείξει τι εννοώ...

Σαφώς... και όσο ποιο έντονες εμπειρίες βιώνει κάποιος σε έναν χώρο...πόσο μάλλον ακραία αρνητικές...αφήνει μέχρι και ΣΚΕΠΤΟΜΟΡΦΗ του προσώπου αυτού στην προσπάθεια του να αποχωριστεί το σώμα του απο τον "πόνο ;" που ένιωσε...

Ενέργεια και χειρισμός της...

Ύψιστη χαμένη γνώση...

Καποτε εμεινα "νεκρη" για 8 ολοκληρα λεπτα.
Ηταν απο μια απερισκεπτη αποπειρα αυτοκτονιας. Μπορω αν ενδιαφερεστε να σας περιγραψω λεπτομερως τι "ειδα".

Λαθος!
Οσες ουσιες και να εκκρινει ο εγκεφαλος ειναι αδυνατον να "βλεπεις" γεγονοτα που συμβαινουν χιλιομετρα μακρυα.

Λοιπόν???...τι είδες??

Ηταν μια ασχημη εποχη για εμενα.
1997, Φεβρουαριος, ημερα Πεμπτη! Ειχα αποφασισει να το κανω!
Πολλοι λενε πως η αυτοκτονια ειναι πραξη δειλιας και σε αυτο δεν συμφωνω!
Χρειαζεται πολυ κουραγιο να δωσεις τελος στην ζωη σου, να ξερεις πως αυριο δεν θα υπαρχεις!
Ειναι πραξη απελπισιας και σιγουρα εγωισμου, αφου αδιαφορεις για τον πονο που θα σκορπισεις σε αυτους που θα αφησεις πισω σου.
Ειχε ερθει αυτο που λεμε η κακια η ωρα, η στιγμη που ολα συνωμοτουν στο να το κανεις!
Μεσα μου μια φωνη μου ελεγε να μην το κανω και το καθυστερουσα τηλεφωνοντας σε φιλους και γνωστους, μονο και μονο για να μιλησω, να ξεχαστω.
Οι παντες ελειπαν, αλλοι μου ειπαν "παρε με λιγο αργοτερα", αλλοι μιλουσαν.
Σηκωθηκα και πηγα στην κουζινα.
Εβγαλα το ψυγειο απο την πριζα και εριξα νερο στο πατωμα. Πηρα δυο προκες και εβγαλα τα παπουτσια που φορουσα πατωντας ξυπολητη κατω.
Εχωσα τις προκες στην πριζα και...........
Δεν ειδα τουνελ ουτε φωτα, δεν ακουσα ουρανιες μουσικες.
Ενοιωσα οτι πετουσα πανω απο την περιοχη μου εμενα. Εχει σημασια το να πω πως εμενα επι της Αγιου Μελετιου, πολυ κοντα στην Πατησιων.
Ενοιωσα οτι πετουσα πολυ ψηλα αλλα δεν φοβομουν.
Ειδα να συμβαινει ενα τρακαρισμα, αυτοκινητο με μια μηχανη στην γωνια Αγιου Μελετιου και Αχαρνων κατι που αποκλειεται να ακουσα με τα υλικα μου αυτια η που να αντιληφθηκε ο εγκεφαλος αφου η αποσταση ειναι μεγαλη ως εκει που εμενα.
Διαπιστωνα πως ουτε αγγελοι με τρομπετες υπηρχαν, ουτε σαταναδες με πηρουνες και καζανια.
Υπηρχε η καλη ενεργεια και η κακη ενεργεια προιον εμας των ιδιων, η αυρα μας ας πουμε.
Ειδα την αλλη πλευρα!
Μην προσπαθησετε να το ερμηνευσετε γιατι θα το κανετε με τα δικα μας μετρα και σταθμα!
Μια αλλη πραγματικοτητα, ενας παραλληλος κοσμος, σε αλλη πτυχη του χωρου και του χρονου.
Μια αλλη ζωη το ιδιο ευκολη η δυσκολη σαν αυτην, ενα αλλο επιπεδο υπαρξης!
Κατι που βλεπεις οχι με τα υλικα ματια, αλλα με τα ματια της ψυχης!
Μια φωτεινη οντοτητα, κατι που σε γαληνευει οταν κοιτας το απλετο φως που εκπεμπει βρισκοταν τριγυρω μου, την ενοιωθα!
Ενοιωσα πως υπηρχε καποιο οριο, μια διαχωριστικη γραμμη που καποιες σιλουετες μου απαγορευσαν να περασω.
Μου εδωσαν να φαω κατι σαν φως, σαν ενεργεια, και μου ειπαν "μην πας προς τα εδω απαγορευεται ακομη".
Ξαφνικα ενοιωσα ασχημα, ενοιωθα πως επεφτα και κοιταξα κατω και ειδα το σωμα μου πανω σε κατι λευκο.
Να σημειωσω πως η επιστροφη ειναι κατι το πολυ οδυνηρο, το σωμα μοιαζει με ασχημο και σαπισμενο κουφαρι και πως η εισοδος ξανα μεσα του πονα πολυ!!
Συνηλθα στο νοσοκομειο, πανω στο κρεββατι, τα χερια μου ηταν καμμενα, και απο πανω μου ο συγκατοικος μου που κοιμοταν εκεινη την ωρα και ακουσε την κραυγη μου την ωρα που το ρευμα με διαπερασε.
Μου ειπε πως για 8 λεπτα ημουν κλινικα νεκρη, πως οι γιατροι εδωσαν εναν τεραστιο αγωνα να με επαναφερουν.
Οι σκεπτικιστες ισως πουν, "ο εγκεφαλος".
Οχι ξερω πολυ καλα τι ειδα, ρωτησα , το εψαξα, εμαθα!
Και ρωτω, πως γινεται σε καποια αλλη περιπτωση (απο αυτα που εμαθα), ατομο εκ γενετης τυφλο εχοντας μεταθανατια εμπειρια να ειδε χρωματα, να ειδε πως ειναι τα δεντρα ,τα αυτοκινητα, και ολα αυτα ενω ηταν στην εντατικη και που οταν επανηλθε συνεχισε να ειναι τυφλο???
Συμπληρωματικα να πω πως ρωτησα και εμαθα για το τρακαρισμα που ειχα δει!
Ηταν οντως ενα αυτοκινητο με μια μηχανη που παραβιασε το κοκκινο. Και ηταν ακριβως εκεινη την ωρα!!!

Συγκλονιστική ιστορία. Κι εγώ όσες φορές έκανα αστρικό ταξίδι Μιρέλα ένιωσα τον πόνο που αναφέρεις. Κι εγώ ήμουν για μισή ώρα κλινικά νεκρή αλλά εγώ είδα χρώματα και άκουγα μουσικές. Έβλεπα τα χρώματα και τα κυνηγούσα όπως κυνηγάμε τον ουρανό και δεν τον φτάνουμε. Δεν ένιωσα πότε μπήκα στο σώμα μου παράλληλα έβλεπα τι γινόταν στο νοσοκομείο. Τα δυο μου δόντια είχαν σπάσει από ατύχημα και η μπλούζα ήταν γεμάτη αίματα. Όμως δεν πονούσα. Ήξερα την αιτία. Με ρωτούσανε πόσες του μηνός έχουμε σήμερα, τι μέρα για να δουν αν είμαι ξύπνια, αλλά δεν μπορούσα να τους απαντήσω έμοιαζε σαν να είχα δύο οντότητες μια εδώ και μιά εκεί και κάποτε ξύπνησα. Εμένα δεν ήταν αυτοκτονία. Ήταν ατύχημα που παρολίγο να ήταν δυστύχημα.

φίλη fantasy ήσουν κλινικά νεκρή συγκλονιστικό!έχω ακούσει και άλλες περιπτώσεις να φεύγουν έξω από το σώμα τους και κάποια φωνή να τους επιβάλετε για να επιστρέψουν πίσω.Δεν έχω κάποια παρόμοια εμπειρία απλά ήθελα να εκφράσω την οχλαγωγία της κατάπληξης μου για το γεγονός

Φίλη Erelena καλωσόρισες στο φόρουμ και στην παρέα μας. Πράγματι έτσι έγιναν. Εμένα δεν με ειδοποίησε καμία φωνή, απλά ένιωσα ότι επέστρεψα. Το πώς δεν θυμάμαι λεπτομέρειες. Εκέίνο τον καιρό δεν ασχολιόμουν με το μεταφυσικό για να προσέξω. Λίγα πράγματα θυμάμαι. Μάλιστα το είχα αποδώσει σε όνειρο διότι τις έννοιες που υπάρχουν στο μεταφυσικό τότε δεν τις γνώριζα. Θεωρώ ένα θαύμα την επιστροφή μου. Έχω γράψει και άλλες εμπειρίες σε άλλο ποστ. Αυτός είναι ένας λόγος που πιστεύω στο Θεό, γιατί νιώθω ότι με προστατεύει κι αυτό μου δίνει δύναμη και πίστη να ζω την κάθε μέρα μου.