Σωματοποιημένη Επίθεση από 'Ηχο.

Καλησπέρα.
Είχα μία εμπειρία πριν απο περίπου δύο εβδομάδες η οποία με συγκλόνισε. Υποθέτω οτι ένα υποτυπώδες ιστορικό θα βοηθούσε στην κατανόησή του απο οποιοδήποτε θα μπορούσε να μου προσφέρει τις γνώσεις του για το θέμα.
Με λίγα λόγια λοιπόν, νιώθω οτι είμαι σε μια φάση που έχοντας για χρόνια εμπειρίες αστρικής προβολής προσπαθώ να εξασκώ την συνειδητότητά μου ωστέ να αφυπνίζεται και να συμμετέχει στην εν λόγω εξωσωματική κατάσταση.
Εχω επίσης μάθει να πραγματοποιώ συνειδητό ονείρεμα, κατάσταση στην οποία και πάλι, με πολύ δουλειά, προσπαθώ να δυναμώνω την συνείδησή μου. Δεν γνωρίζω πόσο ευκολα ή δύσκολα αυτό συμβαίνει στους άλλους αλλά σε εμένα ήθελε και θέλει ακόμα αρκετή δουλειά.
Στις διάφορες εμπειρίες μου είχα κάποιες "ευχάριστες" αλλά και "δυσάρεστες" συναντήσεις.

Είναι λοιπόν μεσημέρι και όπως συνήθως ξαπλώνω στον καναπέ του σαλονιού, όχι όμως για να κοιμηθώ γιατί τα παιδιά μου παίζουν στο διπλανό δωμάτιο και έχω την προσοχή μου στο μωρό να μη χτυπήσει.
Ακούω τις φωνές των παιδιών κανονικά.
Εντελώς ξαφνικά απλώνεται σιωπή ενώ έχω πλήρη επίγνωση του σώματός μου. Νιώθω τα χέρια μου που ακουμπάνε το μαξιλάρι και τα πόδια μου διπλωμένα στο πλάι.
Μέσα στη σιωπή αρχίζει και ακούγεται ένας ήχος. Βλέπω το εαυτό μου να κρατάει ένα πυρσό με το αριστερό μου χέρι. Συνειδητοποιώ οτι είμαι σε όνειρο και αρχίζω να πραγματοποιώ σ.ο. Ο ήχος γίνεται δυνατότερος και αποκρουστικός. Αρχίζω να νιώθω κάπως περίεργα και οτι δεν είναι καλό αυτό που συμβαίνει. Αποφασίζω να βγω απ' το όνειρο. Ομως δεν μπορώ. Ο ήχος με έχει "μαγκώσει". Δεν μπορώ να κουνήσω το σώμα μου, δεν μπορώ να αποκτήσω επιγνωση της πραγματικότητας. Ψάχνω τις φωνές των παιδιών και δεν μπορώ με τίποτα να τις εντοπίσω. Ο ήχος μου τρυπάει τα αυτιά. Οταν επιτέλους κατάφερα να κουνήσω το χέρι μου σηκώθηκα έντρομη απο τον καναπέ.
Αφού σηκώθηκα, ένιωσα στο αριστερό μου το μάγουλο να έχω μία πληγή. Εβαλα το χέρι μου και έτσουξε. Πήγα στον καθρέφτη και είχα δύο μεγάλες γρατζουνιές κάτω απο το αριστερό μου μάτι οι οποίες δεν υπήρχαν πριν. Ηταν αρκετά μεγάλες και ενοχλητικές για να μην τις είχα δει...

Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι οτι δεν υπήρξε καμία πονηρή οντότητα σε όλο αυτό που μου συνέβη. Παρ' όλα αυτά όμως είμαι σίγουρη οτι έπεσα θύμα επίθεσης.

Ψάχνω συνέχεια τους λόγους για τους οποίους μου συμβαίνουνε πράγματα σε σχέση με τη δική μου ζωή, όπως φαντάζομαι κάνουνε όλοι. Το μόνο που μπόρεσα να απαντήσω στον εαυτό μου για την συγκεκριμένη εμπειρία, είναι οτι τουλάχιστον φάνηκα δυνατότερη της κατάστασης. Αυτό το είπα αφού πέρασε η φρίκη των πρώτων ημερών. Η πληγή έφυγε σε πέντε έξι μέρες.

Αναρωτιέμαι όμως, που βρέθηκα; τι σχέση είχε ο ήχος με τις πληγές μου;
Πως είναι δυνατός ένας ήχος να σε καθηλώνει με αυτό τον τρόπο;
Υπάρχει κανένας που να έχει κάποια απάντηση; Είχε ποτέ κανείς παρόμοια εμπειρία;

Δεν ξέρω αν έκανα καλά που άνοιξα νέο θέμα, δεν βρήκα όμως κάτι σχετικό. Αν είναι μεταφέρετε το θέμα όπου εσείς νομίζετε.
Ευχαριστώ

anaska μήπως μέσα στο "ζορι" σου να ξυπνήσεις καταλαθος εκανες μια κίνηση χωρις να το καταλαβεις και αυτοτραυματίστηκες?και λέω χωρις να το καταλαβεις γιατι ενιωθες πως δεν μπορούσες να κουνηθεις.
Δεν αμφισβητώ τα λεγόμενα σου,ίσα ίσα και εγώ καποτε πάθαινα α.π ακουσια βέβαια αλλά το παθαινα για 2-3 μήνες και ξέρω πως είναι να έχεις τρομακτικές εμπειριες...(λόγω οντοτήτων το λεω)
Επίσης το μουδιασμα που λες ειναι συχνό φαινόμενο της σκιας (η αλλιως αυτό που λενε μόρα)...
Και εμένα με είχε πιάσει μούδιασμα αφου είχα κανει α.π και ημουν ετοιμη να ξυπνησω....αλλα όταν πηγα να ξυπνήσω δεν μπορούσα να κουνησω τπτ μόνο τα μάτια μου που καταφερα να τα ανοιξω για λιγο...
Ισως να προκλήθηκε καταλαθος απο σένα η απο κάποιο αντικειμενο..μακαρι να ναι ετσι γιατι αν ασκουν και σωματικη βια πανω μας οι οντότητες τότε καηκαμε

Ρίξτε μια ματιά εδώ: http://www.metafysiko.gr/textview.php?id=59

Αγαπητή Lucid μακάρι να μπορούσα να νιώσω οτι ίσως συνέβη κάτι τέτοιο αλλά είμαι σίγουρη πως ήταν κάτι άλλο. Εμεινα πολύ ώρα να παρατηρώ το τρόπο που υπήρχαν οι γρατζουνιές κάτω απο το μάτι μου. Δεν υπάρχει περίπτωση αυτοτραυματισμού.

Ntemi κοίταξα το ink, πολύ ενδιαφέρον αλλά δεν βρήκα την απάντηση που ψάχνω.

Μιλώντας με μία φίλη μου η οποία διαβάζει ένα βιβλίο που σχετίζεται με την Ατλαντίδα και την ανακάλυψη των ιδιοτήτων των ήχων μου είπε οτι ένας ήχος μπορεί να προκαλέσει πολύ μεγάλη σωματική βλάβη. Υποψιάζομαι οτι θα μπορούσαν να υπάρχουν διαστάσεις οι οποίες "αμύνονται" με επιθετικούς ήχους στους απρόσκλητους. Η ακόμα και οντότητες που "ντύνονται" με τέτοιον ήχο.

Οπως και να έχει ξέρω οτι αυτό που βίωσα ήταν κάτι τελείως ξεχωριστό και θα βρω την απάντηση γιατί επικύνδινοι δρόμοι είναι οι άγνωστοι δρόμοι.

Αν πέσει τίποτα στην αντίληψή σας ξανασυζητάμε. Ομως τα σημεία αναφοράς στο ερώτημά μου είναι ο δυνατός ήχος και οι πληγές.
(Μέχρι που τις προεκτείνω νοητά στο μυαλό μου μήπως και βγάζουν κανένα γράμμα!! Η κανένα σύμβολο.)

Ευχαριστώ για το χρόνο.

Ανασκα μη τρελαίνεσαι..

Ο ύπνος συνήθως μας παίρνει σε μια καθοδική σπειροειδή δύνη η οποία γίνεται αντιληπτή δια βοής λόγω της ζαλάδας που επέρχεται (αν τύχει και ξυπνήσεις τη κατάλληλη στιγμή).
Επειδή λόγω άγχους θα σου ξανασυμβεί ίσως να έχεις μια θαυμάσια ευκαιρία ώστε να γευτείς μια υπέροχη εξωσωματική εμπειρία αν είσαι λίγο πιο πολύ προετοιμασμένη και υποψιασμένη την επόμενη φορά .


Οι πληγές = αυτοτραυματισμός είτε από τα νύχια σου είτε απο κάποιο φερμουαρ στο μαξιλάρι η κανένα μπιχλιμπίδι που τυχών φόραγες

@

Ευτυχώς Λουξ πατάω πολύ γερά στα πόδια μου ωστέ να μην τρελαίνομαι.
Επίσης, ευτυχώς που δεν τρελαίνομαι γιατί έχω και τρία παιδιά να φροντίσω.
Ευτυχώς βέβαια που έχω και τις σπουδές μου να φέρω εις πέρας γιατί είναι ένας πολύ καλός λόγος για μην τρελαίνομαι.
Δυστυχώς όμως υπάρχουν εμπειρίες που αφορούν αποκλειστικά και μόνο αυτόν που τις βίωσε και που μόνο ο ίδιος τελικά θα πρέπει να ψάξει πληροφορίες μιας και είναι ο μόνος που νιώθει την αλήθεια της κατάστασης.
Με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο θα ανακαλύψω τις πληροφορίες που φέρνει για μένα η εμπειρία που βίωσα.
Υπήρξε ήχος και όχι βουητό. Και υπήρξαν οι δύο γρατζουνιές κάτω απο το μάτι μου.
Ηλπιζα για σχετικές πληροφορίες και όχι κριτικές τύπου "νύχια, μπιχλιμπίδια κ.λ.π."
Και έχω βιώσει πραγματικά θαυμάσιες εξωσωματικές εμπειρίες...

Anaska μπορώ να πω οτι διάβασα την ιστορία σου με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον! Δεν έχω εμπειρία στις αστρικές προβολές και έτσι δεν μπορώ να σε βοηθήσω σε κάτι εκεί, αυτό που θα ήθελα να πω όμως είναι οτι έχω διαβάσει και εγώ κατα περιόδους για τις ιδιότητες του ήχου που χρησιμοποίουσαν όχι μόνο στην Ατλαντίδα (όπως είπες) αλλά και στην αρχαία Αίγυπτο. Είχα διαβάσει κάπου (συγνώμη που δεν θυμάμαι την πηγή αλλά πάνε πολλά χρόνια) οτι τελικά οι πυραμίδες της Αιγύπτου φτιάχτηκαν χρησιμοποιόντας ήχους σε συγκεκριμένες συχνότητες. Απο ότι θυμάμαι χρησιμοποιούσαν αυτόυς τους ήχους για να σηκώνουν τους τεράστιους ογκόλιθους και να τους τοποθετούν εκεί που θέλουν χωρίς να χρειάζεται να τις κουβαλούν στιν πλάτη. Δεν ξέρω κατά πόσο ισχυεί αυτό (δεν έχω σχετικές γνώσεις) ή αν όντως οι πυραμίδες χτίστηκαν με αυτόν τον τρόπο, αλλά μπορεί και να μη έχει τόση σημασία...το σημαντικό είναι οτι απο οτι φαίνεται ο ήχος έχει ιδιότητες και 'δυνάμεις' τις οποίες ούτε καν υποψιαζόμαστε!

anaska
απο τη μια λες πως πατας γερα στα ποδια σου και απο την αλλη μας λες για ατλαντιους μυθους που μαθαινεις οχι εσυ η ιδια μετα απο μελετη και ψαξιμο αλλα απο μια φιλη σου που διαβασε καποιο βιβλιο με ατλαντιους υποθετικους ηχους-δρακους κλπ.
επειδη και εγω εχω παιδακια και εχει τυχει να με ξυπνησουν με καπως ατσαλο τροπο χωνοτας τα νυχακια τους στα μαγουλακια μου θα σε συμβουλευα να επεκταθεις στο εξωπραγματικο αφου πρωτα εξαντλησεις ολα τα πραγματικα γηινα σεναρια.
Μετα και αφου δεν σου προκυψει καποιο λογικο συμπερασμα εχεις καθε δικαιωμα να επεκταθεις μεχρι και στις σαλπιγγες της Ιεριχους .

Ophelia επίσης ο Μπαχ συντονιζότανε σε μία συγκεκριμένη συχνότητα που του εξασφάλιζε την σύνδεσή του με το σύμπαν. Μέσω αυτής της συχνότητας έγραψε όλα του τα έργα! Αυτό είναι και το συναίσθημα που διοχετεύουν όλες του οι συνθέσεις. Μια ανάγκη να μεταδώσει το πηγαίο φως του σύμπαντος στους ακροατές του. Συνεπής στην ευθύνη που βάρυνε το ταλέντο του καλλιτέχνη! Αψογος, διορατικός, διαχρονικός και συνεπής στους φίλους των ήχων. Δάμασε συχνότητες που οι κλασικοί μουσικοί λατρεύουν να μελετούν.
Αν τύχει ακούστε απο τη σουίτα νούμερο ένα για τσέλο το πρελούδιο...
Κ α τ α π λ η κ τ ι κ ο!