anaska
7Μηνύματα
2007-11-06 00:38Πρώτο μήνυμα
2007-11-30 10:43Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Απο προσωπική εμπειρία αισθάνομαι την ανάγκη να επισημάνω την μεγάλη επικινδυνότητα στο θέμα του καθρέφτη και της εκμετάλευσής του για επικοινωνία με την άλλη πλευρά. Οταν ξεκινήσει μια επαφή, ως γνωστόν, είναι αρκετά δύσκολο να χαλιναγωγηθεί και να τερματιστεί εφ'όσον αυτό γίνει επιθυμητό. Απαιτείται μεγάλη εμπειρία και γνώση, μα πάνω απο όλα χρειάζεται να είναι καθαρό το κανάλι μας ωστέ να υπάρξει επαφή με δυνάμεις του φωτός. Μεγάλη αυτογνωσία και αυτοσυγκέντρωση. Η αυτογνωσία άραγε δεν σχετίζεται με καθρέφτες;
Ενας μεγάλος καθρέφτης είναι ο ίδιος ο κόσμος, μεταφορικά ίσως, άλλα αναρωτιέμαι αν και ο ίδιος ο καθρέφτης ως αντικείμενο είχε μαγικές ιδιότητες στον καθένα μας θα ήμασταν έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε αυτό που θα βλέπαμε; Τον εαυτό μας δηλαδή.
Ενα παιδί που έχει ανοιχτό και καθαρό κανάλι θα ήταν το πιο ασφαλές, για την εποχή και τους ρυθμούς που εξυπηρετούμε, να πειραματιστεί με καθρέφτες...
Γιατί αλήθεια οι βρυκόλακες δεν μπορούν να δουν τον εαυτό τους σε καθρέφτη;
Φιλικά και με μεγάλο ενδιαφέρον για το θέμα!
Ενας μεγάλος καθρέφτης είναι ο ίδιος ο κόσμος, μεταφορικά ίσως, άλλα αναρωτιέμαι αν και ο ίδιος ο καθρέφτης ως αντικείμενο είχε μαγικές ιδιότητες στον καθένα μας θα ήμασταν έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε αυτό που θα βλέπαμε; Τον εαυτό μας δηλαδή.
Ενα παιδί που έχει ανοιχτό και καθαρό κανάλι θα ήταν το πιο ασφαλές, για την εποχή και τους ρυθμούς που εξυπηρετούμε, να πειραματιστεί με καθρέφτες...
Γιατί αλήθεια οι βρυκόλακες δεν μπορούν να δουν τον εαυτό τους σε καθρέφτη;
Φιλικά και με μεγάλο ενδιαφέρον για το θέμα!
Water fairy!!!
δυο - δυο, στην μπανιέρα δυο δυοοοο...
δυο - δυο, στην μπανιέρα δυο δυοοοο...
Αγαπητή Queen Lilith...
βέβαια συμφωνώ με τον Μιχάλη οτι ταλέντα τέτοιου είδους διαθέτουμε όλοι μας. Απλά οι καταστάσεις στη ζωή άλλους μας έκαναν να τα εξασκήσουμε κι άλλους όχι. Μην ξεχνάμε οτι μεγαλώσαμε με την άγνοια των γονέων μας κι αν όχι την άγνοια σίγουρα όχι και την επιβεβαίωση για την ύπαρξη των αφανών χαρισμάτων που διέπουν κάθε ανθρώπινο ον.
Θεωρώ οτι κάθε άνθρωπος έχει μία μεγαλύτερη κλίση σε κάποιο απο αυτά τα ταλέντα που σχετίζονται με ανεξήγητα φαινόμενα σαν κ τα δικά σου. Σαν να λέμε οτι κάποιος είναι μεν καλλιτέχνης αλλά με μεγαλύτερο ταλέντο στη ζωγραφική κ άλλος στη γλυπτική κ άλλος στην αγγειοπλαστική κ.ο.κ. Απο όσα μας γράφεις έχεις ένα χάρισμα να συντονίζεσαι με τον ανθρώπινο πόνο. Κάποιος άλλος μπορεί να είναι θεραπευτής ενώ άλλος να έχει καλύτερη σχέση με επαφές με άλλες οντότητες ενώ ένας άλλος να έχει απίστευτη σχέση με το χρόνο και τα ταξίδια του.
Οπως κ να έχει όλα θέλουν δουλειά. Κοίτα να τσεκάρεις καλά τη ζωή σου κ πως θα μπορούσες να το χωρέσεις στην πρακτική του οφελιμότητα και μιας κ είμαι κ η ίδια μητέρα (αν κ πολλών περισσότερων παιδιών) θα σου πω οτι το μητρικό ένστικτο το αντιλαμβάνομαι ως εξής: Ας πούμε οτι το μητρικό ένστικτο είναι ένα κόκκινο κουμπάκι που δουλεύει όποτε θέλει και όπως θέλει σε οποιαδήποτε γυναίκα. Απο τη στιγμή που μία γυναίκα γεννήσει το κουμπάκι αυτό πατιέται και δουλεύει εικοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο! Σαν να είσαι συνδεδεμένος στο διαδίκτυο όλη μέρα κ νύχτα ένα πράγμα! Φαντάσου πληροφορίες που δέχεσαι! Η μόνη διαφορά είναι οτι είσαι συνδεδεμένος με το σύμπαν...
Γι' αυτό μη σου κάνει εντύπωση αν το ταλεντάκι σου δουλεύει καλύτερα κ συχνότερα τελευταία
Επίσης σημαντικό είναι για μένα να κρατάμε τα παιδιά μας σε μία επαφή με μεταφυσικά φαινόμενα, πράγμα δύσκολο μιας κ ζούμε στην χρυσή εποχή του pc και του play station, αλλά αξίζει η προσπάθεια...
Καλή τύχη 
βέβαια συμφωνώ με τον Μιχάλη οτι ταλέντα τέτοιου είδους διαθέτουμε όλοι μας. Απλά οι καταστάσεις στη ζωή άλλους μας έκαναν να τα εξασκήσουμε κι άλλους όχι. Μην ξεχνάμε οτι μεγαλώσαμε με την άγνοια των γονέων μας κι αν όχι την άγνοια σίγουρα όχι και την επιβεβαίωση για την ύπαρξη των αφανών χαρισμάτων που διέπουν κάθε ανθρώπινο ον.
Θεωρώ οτι κάθε άνθρωπος έχει μία μεγαλύτερη κλίση σε κάποιο απο αυτά τα ταλέντα που σχετίζονται με ανεξήγητα φαινόμενα σαν κ τα δικά σου. Σαν να λέμε οτι κάποιος είναι μεν καλλιτέχνης αλλά με μεγαλύτερο ταλέντο στη ζωγραφική κ άλλος στη γλυπτική κ άλλος στην αγγειοπλαστική κ.ο.κ. Απο όσα μας γράφεις έχεις ένα χάρισμα να συντονίζεσαι με τον ανθρώπινο πόνο. Κάποιος άλλος μπορεί να είναι θεραπευτής ενώ άλλος να έχει καλύτερη σχέση με επαφές με άλλες οντότητες ενώ ένας άλλος να έχει απίστευτη σχέση με το χρόνο και τα ταξίδια του.
Οπως κ να έχει όλα θέλουν δουλειά. Κοίτα να τσεκάρεις καλά τη ζωή σου κ πως θα μπορούσες να το χωρέσεις στην πρακτική του οφελιμότητα και μιας κ είμαι κ η ίδια μητέρα (αν κ πολλών περισσότερων παιδιών) θα σου πω οτι το μητρικό ένστικτο το αντιλαμβάνομαι ως εξής: Ας πούμε οτι το μητρικό ένστικτο είναι ένα κόκκινο κουμπάκι που δουλεύει όποτε θέλει και όπως θέλει σε οποιαδήποτε γυναίκα. Απο τη στιγμή που μία γυναίκα γεννήσει το κουμπάκι αυτό πατιέται και δουλεύει εικοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο! Σαν να είσαι συνδεδεμένος στο διαδίκτυο όλη μέρα κ νύχτα ένα πράγμα! Φαντάσου πληροφορίες που δέχεσαι! Η μόνη διαφορά είναι οτι είσαι συνδεδεμένος με το σύμπαν...
Γι' αυτό μη σου κάνει εντύπωση αν το ταλεντάκι σου δουλεύει καλύτερα κ συχνότερα τελευταία
Επίσης σημαντικό είναι για μένα να κρατάμε τα παιδιά μας σε μία επαφή με μεταφυσικά φαινόμενα, πράγμα δύσκολο μιας κ ζούμε στην χρυσή εποχή του pc και του play station, αλλά αξίζει η προσπάθεια...
Καλή τύχη 
Ophelia επίσης ο Μπαχ συντονιζότανε σε μία συγκεκριμένη συχνότητα που του εξασφάλιζε την σύνδεσή του με το σύμπαν. Μέσω αυτής της συχνότητας έγραψε όλα του τα έργα! Αυτό είναι και το συναίσθημα που διοχετεύουν όλες του οι συνθέσεις. Μια ανάγκη να μεταδώσει το πηγαίο φως του σύμπαντος στους ακροατές του. Συνεπής στην ευθύνη που βάρυνε το ταλέντο του καλλιτέχνη! Αψογος, διορατικός, διαχρονικός και συνεπής στους φίλους των ήχων. Δάμασε συχνότητες που οι κλασικοί μουσικοί λατρεύουν να μελετούν.
Αν τύχει ακούστε απο τη σουίτα νούμερο ένα για τσέλο το πρελούδιο...
Κ α τ α π λ η κ τ ι κ ο!
Αν τύχει ακούστε απο τη σουίτα νούμερο ένα για τσέλο το πρελούδιο...
Κ α τ α π λ η κ τ ι κ ο!
Ευτυχώς Λουξ πατάω πολύ γερά στα πόδια μου ωστέ να μην τρελαίνομαι.
Επίσης, ευτυχώς που δεν τρελαίνομαι γιατί έχω και τρία παιδιά να φροντίσω.
Ευτυχώς βέβαια που έχω και τις σπουδές μου να φέρω εις πέρας γιατί είναι ένας πολύ καλός λόγος για μην τρελαίνομαι.
Δυστυχώς όμως υπάρχουν εμπειρίες που αφορούν αποκλειστικά και μόνο αυτόν που τις βίωσε και που μόνο ο ίδιος τελικά θα πρέπει να ψάξει πληροφορίες μιας και είναι ο μόνος που νιώθει την αλήθεια της κατάστασης.
Με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο θα ανακαλύψω τις πληροφορίες που φέρνει για μένα η εμπειρία που βίωσα.
Υπήρξε ήχος και όχι βουητό. Και υπήρξαν οι δύο γρατζουνιές κάτω απο το μάτι μου.
Ηλπιζα για σχετικές πληροφορίες και όχι κριτικές τύπου "νύχια, μπιχλιμπίδια κ.λ.π."
Και έχω βιώσει πραγματικά θαυμάσιες εξωσωματικές εμπειρίες...
Επίσης, ευτυχώς που δεν τρελαίνομαι γιατί έχω και τρία παιδιά να φροντίσω.
Ευτυχώς βέβαια που έχω και τις σπουδές μου να φέρω εις πέρας γιατί είναι ένας πολύ καλός λόγος για μην τρελαίνομαι.
Δυστυχώς όμως υπάρχουν εμπειρίες που αφορούν αποκλειστικά και μόνο αυτόν που τις βίωσε και που μόνο ο ίδιος τελικά θα πρέπει να ψάξει πληροφορίες μιας και είναι ο μόνος που νιώθει την αλήθεια της κατάστασης.
Με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο θα ανακαλύψω τις πληροφορίες που φέρνει για μένα η εμπειρία που βίωσα.
Υπήρξε ήχος και όχι βουητό. Και υπήρξαν οι δύο γρατζουνιές κάτω απο το μάτι μου.
Ηλπιζα για σχετικές πληροφορίες και όχι κριτικές τύπου "νύχια, μπιχλιμπίδια κ.λ.π."
Και έχω βιώσει πραγματικά θαυμάσιες εξωσωματικές εμπειρίες...

Αγαπητή Lucid μακάρι να μπορούσα να νιώσω οτι ίσως συνέβη κάτι τέτοιο αλλά είμαι σίγουρη πως ήταν κάτι άλλο. Εμεινα πολύ ώρα να παρατηρώ το τρόπο που υπήρχαν οι γρατζουνιές κάτω απο το μάτι μου. Δεν υπάρχει περίπτωση αυτοτραυματισμού.
Ntemi κοίταξα το ink, πολύ ενδιαφέρον αλλά δεν βρήκα την απάντηση που ψάχνω.
Μιλώντας με μία φίλη μου η οποία διαβάζει ένα βιβλίο που σχετίζεται με την Ατλαντίδα και την ανακάλυψη των ιδιοτήτων των ήχων μου είπε οτι ένας ήχος μπορεί να προκαλέσει πολύ μεγάλη σωματική βλάβη. Υποψιάζομαι οτι θα μπορούσαν να υπάρχουν διαστάσεις οι οποίες "αμύνονται" με επιθετικούς ήχους στους απρόσκλητους. Η ακόμα και οντότητες που "ντύνονται" με τέτοιον ήχο.
Οπως και να έχει ξέρω οτι αυτό που βίωσα ήταν κάτι τελείως ξεχωριστό και θα βρω την απάντηση γιατί επικύνδινοι δρόμοι είναι οι άγνωστοι δρόμοι.
Αν πέσει τίποτα στην αντίληψή σας ξανασυζητάμε. Ομως τα σημεία αναφοράς στο ερώτημά μου είναι ο δυνατός ήχος και οι πληγές.
(Μέχρι που τις προεκτείνω νοητά στο μυαλό μου μήπως και βγάζουν κανένα γράμμα!! Η κανένα σύμβολο.)
Ευχαριστώ για το χρόνο.
Ntemi κοίταξα το ink, πολύ ενδιαφέρον αλλά δεν βρήκα την απάντηση που ψάχνω.
Μιλώντας με μία φίλη μου η οποία διαβάζει ένα βιβλίο που σχετίζεται με την Ατλαντίδα και την ανακάλυψη των ιδιοτήτων των ήχων μου είπε οτι ένας ήχος μπορεί να προκαλέσει πολύ μεγάλη σωματική βλάβη. Υποψιάζομαι οτι θα μπορούσαν να υπάρχουν διαστάσεις οι οποίες "αμύνονται" με επιθετικούς ήχους στους απρόσκλητους. Η ακόμα και οντότητες που "ντύνονται" με τέτοιον ήχο.
Οπως και να έχει ξέρω οτι αυτό που βίωσα ήταν κάτι τελείως ξεχωριστό και θα βρω την απάντηση γιατί επικύνδινοι δρόμοι είναι οι άγνωστοι δρόμοι.
Αν πέσει τίποτα στην αντίληψή σας ξανασυζητάμε. Ομως τα σημεία αναφοράς στο ερώτημά μου είναι ο δυνατός ήχος και οι πληγές.
(Μέχρι που τις προεκτείνω νοητά στο μυαλό μου μήπως και βγάζουν κανένα γράμμα!! Η κανένα σύμβολο.)
Ευχαριστώ για το χρόνο.
Καλησπέρα.
Είχα μία εμπειρία πριν απο περίπου δύο εβδομάδες η οποία με συγκλόνισε. Υποθέτω οτι ένα υποτυπώδες ιστορικό θα βοηθούσε στην κατανόησή του απο οποιοδήποτε θα μπορούσε να μου προσφέρει τις γνώσεις του για το θέμα.
Με λίγα λόγια λοιπόν, νιώθω οτι είμαι σε μια φάση που έχοντας για χρόνια εμπειρίες αστρικής προβολής προσπαθώ να εξασκώ την συνειδητότητά μου ωστέ να αφυπνίζεται και να συμμετέχει στην εν λόγω εξωσωματική κατάσταση.
Εχω επίσης μάθει να πραγματοποιώ συνειδητό ονείρεμα, κατάσταση στην οποία και πάλι, με πολύ δουλειά, προσπαθώ να δυναμώνω την συνείδησή μου. Δεν γνωρίζω πόσο ευκολα ή δύσκολα αυτό συμβαίνει στους άλλους αλλά σε εμένα ήθελε και θέλει ακόμα αρκετή δουλειά.
Στις διάφορες εμπειρίες μου είχα κάποιες "ευχάριστες" αλλά και "δυσάρεστες" συναντήσεις.
Είναι λοιπόν μεσημέρι και όπως συνήθως ξαπλώνω στον καναπέ του σαλονιού, όχι όμως για να κοιμηθώ γιατί τα παιδιά μου παίζουν στο διπλανό δωμάτιο και έχω την προσοχή μου στο μωρό να μη χτυπήσει.
Ακούω τις φωνές των παιδιών κανονικά.
Εντελώς ξαφνικά απλώνεται σιωπή ενώ έχω πλήρη επίγνωση του σώματός μου. Νιώθω τα χέρια μου που ακουμπάνε το μαξιλάρι και τα πόδια μου διπλωμένα στο πλάι.
Μέσα στη σιωπή αρχίζει και ακούγεται ένας ήχος. Βλέπω το εαυτό μου να κρατάει ένα πυρσό με το αριστερό μου χέρι. Συνειδητοποιώ οτι είμαι σε όνειρο και αρχίζω να πραγματοποιώ σ.ο. Ο ήχος γίνεται δυνατότερος και αποκρουστικός. Αρχίζω να νιώθω κάπως περίεργα και οτι δεν είναι καλό αυτό που συμβαίνει. Αποφασίζω να βγω απ' το όνειρο. Ομως δεν μπορώ. Ο ήχος με έχει "μαγκώσει". Δεν μπορώ να κουνήσω το σώμα μου, δεν μπορώ να αποκτήσω επιγνωση της πραγματικότητας. Ψάχνω τις φωνές των παιδιών και δεν μπορώ με τίποτα να τις εντοπίσω. Ο ήχος μου τρυπάει τα αυτιά. Οταν επιτέλους κατάφερα να κουνήσω το χέρι μου σηκώθηκα έντρομη απο τον καναπέ.
Αφού σηκώθηκα, ένιωσα στο αριστερό μου το μάγουλο να έχω μία πληγή. Εβαλα το χέρι μου και έτσουξε. Πήγα στον καθρέφτη και είχα δύο μεγάλες γρατζουνιές κάτω απο το αριστερό μου μάτι οι οποίες δεν υπήρχαν πριν. Ηταν αρκετά μεγάλες και ενοχλητικές για να μην τις είχα δει...
Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι οτι δεν υπήρξε καμία πονηρή οντότητα σε όλο αυτό που μου συνέβη. Παρ' όλα αυτά όμως είμαι σίγουρη οτι έπεσα θύμα επίθεσης.
Ψάχνω συνέχεια τους λόγους για τους οποίους μου συμβαίνουνε πράγματα σε σχέση με τη δική μου ζωή, όπως φαντάζομαι κάνουνε όλοι. Το μόνο που μπόρεσα να απαντήσω στον εαυτό μου για την συγκεκριμένη εμπειρία, είναι οτι τουλάχιστον φάνηκα δυνατότερη της κατάστασης. Αυτό το είπα αφού πέρασε η φρίκη των πρώτων ημερών. Η πληγή έφυγε σε πέντε έξι μέρες.
Αναρωτιέμαι όμως, που βρέθηκα; τι σχέση είχε ο ήχος με τις πληγές μου;
Πως είναι δυνατός ένας ήχος να σε καθηλώνει με αυτό τον τρόπο;
Υπάρχει κανένας που να έχει κάποια απάντηση; Είχε ποτέ κανείς παρόμοια εμπειρία;
Δεν ξέρω αν έκανα καλά που άνοιξα νέο θέμα, δεν βρήκα όμως κάτι σχετικό. Αν είναι μεταφέρετε το θέμα όπου εσείς νομίζετε.
Ευχαριστώ
Είχα μία εμπειρία πριν απο περίπου δύο εβδομάδες η οποία με συγκλόνισε. Υποθέτω οτι ένα υποτυπώδες ιστορικό θα βοηθούσε στην κατανόησή του απο οποιοδήποτε θα μπορούσε να μου προσφέρει τις γνώσεις του για το θέμα.
Με λίγα λόγια λοιπόν, νιώθω οτι είμαι σε μια φάση που έχοντας για χρόνια εμπειρίες αστρικής προβολής προσπαθώ να εξασκώ την συνειδητότητά μου ωστέ να αφυπνίζεται και να συμμετέχει στην εν λόγω εξωσωματική κατάσταση.
Εχω επίσης μάθει να πραγματοποιώ συνειδητό ονείρεμα, κατάσταση στην οποία και πάλι, με πολύ δουλειά, προσπαθώ να δυναμώνω την συνείδησή μου. Δεν γνωρίζω πόσο ευκολα ή δύσκολα αυτό συμβαίνει στους άλλους αλλά σε εμένα ήθελε και θέλει ακόμα αρκετή δουλειά.
Στις διάφορες εμπειρίες μου είχα κάποιες "ευχάριστες" αλλά και "δυσάρεστες" συναντήσεις.
Είναι λοιπόν μεσημέρι και όπως συνήθως ξαπλώνω στον καναπέ του σαλονιού, όχι όμως για να κοιμηθώ γιατί τα παιδιά μου παίζουν στο διπλανό δωμάτιο και έχω την προσοχή μου στο μωρό να μη χτυπήσει.
Ακούω τις φωνές των παιδιών κανονικά.
Εντελώς ξαφνικά απλώνεται σιωπή ενώ έχω πλήρη επίγνωση του σώματός μου. Νιώθω τα χέρια μου που ακουμπάνε το μαξιλάρι και τα πόδια μου διπλωμένα στο πλάι.
Μέσα στη σιωπή αρχίζει και ακούγεται ένας ήχος. Βλέπω το εαυτό μου να κρατάει ένα πυρσό με το αριστερό μου χέρι. Συνειδητοποιώ οτι είμαι σε όνειρο και αρχίζω να πραγματοποιώ σ.ο. Ο ήχος γίνεται δυνατότερος και αποκρουστικός. Αρχίζω να νιώθω κάπως περίεργα και οτι δεν είναι καλό αυτό που συμβαίνει. Αποφασίζω να βγω απ' το όνειρο. Ομως δεν μπορώ. Ο ήχος με έχει "μαγκώσει". Δεν μπορώ να κουνήσω το σώμα μου, δεν μπορώ να αποκτήσω επιγνωση της πραγματικότητας. Ψάχνω τις φωνές των παιδιών και δεν μπορώ με τίποτα να τις εντοπίσω. Ο ήχος μου τρυπάει τα αυτιά. Οταν επιτέλους κατάφερα να κουνήσω το χέρι μου σηκώθηκα έντρομη απο τον καναπέ.
Αφού σηκώθηκα, ένιωσα στο αριστερό μου το μάγουλο να έχω μία πληγή. Εβαλα το χέρι μου και έτσουξε. Πήγα στον καθρέφτη και είχα δύο μεγάλες γρατζουνιές κάτω απο το αριστερό μου μάτι οι οποίες δεν υπήρχαν πριν. Ηταν αρκετά μεγάλες και ενοχλητικές για να μην τις είχα δει...
Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι οτι δεν υπήρξε καμία πονηρή οντότητα σε όλο αυτό που μου συνέβη. Παρ' όλα αυτά όμως είμαι σίγουρη οτι έπεσα θύμα επίθεσης.
Ψάχνω συνέχεια τους λόγους για τους οποίους μου συμβαίνουνε πράγματα σε σχέση με τη δική μου ζωή, όπως φαντάζομαι κάνουνε όλοι. Το μόνο που μπόρεσα να απαντήσω στον εαυτό μου για την συγκεκριμένη εμπειρία, είναι οτι τουλάχιστον φάνηκα δυνατότερη της κατάστασης. Αυτό το είπα αφού πέρασε η φρίκη των πρώτων ημερών. Η πληγή έφυγε σε πέντε έξι μέρες.
Αναρωτιέμαι όμως, που βρέθηκα; τι σχέση είχε ο ήχος με τις πληγές μου;
Πως είναι δυνατός ένας ήχος να σε καθηλώνει με αυτό τον τρόπο;
Υπάρχει κανένας που να έχει κάποια απάντηση; Είχε ποτέ κανείς παρόμοια εμπειρία;
Δεν ξέρω αν έκανα καλά που άνοιξα νέο θέμα, δεν βρήκα όμως κάτι σχετικό. Αν είναι μεταφέρετε το θέμα όπου εσείς νομίζετε.
Ευχαριστώ