Σκεπτομορφές και Νεκρονομικό του Σίμωνα:υπάρχει σχέση μεταξύ τους?
Γεια σας.Τι είναι σκεπτομορφή?Πόσο παλιά χάνεται η έννοια της στο χρόνο?Σε τι ωφελεί?Ti σχέση έχει αυτό με το Νεκρονομικόν του Σίμωνα?Λέγεται ότι το νεκρονομικόν του Σίμωνα είναι δημιουργία ενός Θεολόγου(το αναφέρει στο φορουμ esoterica.gr στο θέμα σολομωνική).Και όμως τονίζεται ότι οι σκεπτομορφές που δημιουργήθηκαν έχουν μεγαλύτερη δύναμη και από τα 72 πνεύματα της Goetia.Περιμένω απαντήσεις. 
Γεια σου Μελχισεδεκ, το θεμα σκεπτομορφης εχει αναπτυχθει εδω
http://www.metafysiko.gr/forum/showthread.php?t=1601
τι σχεση εχει με το Νεκρονομικον του Σιμωνα δεν γνωριζω...ας σε διαφωτισουν οσοι γνωριζουν..
http://www.metafysiko.gr/forum/showthread.php?t=1601
τι σχεση εχει με το Νεκρονομικον του Σιμωνα δεν γνωριζω...ας σε διαφωτισουν οσοι γνωριζουν..
Ναι Υδροχόε σε ευχαριστώ για το τόπικ,λέει αρκετά για τις σκεπτομορφές.Τις περισσότερες όμως φορές το να υλοποιείς σκεπτομορφή μπορεί να έχει τραγικά αποτελέσματα,Εδώ όμως αναφέρομαι στο Νεκρονομικό του Σίμωνα,το οποίο πολλοί πιστεύουν πως είναι ψευδεπίγραφο.Επομένως οι οντότητες που περιγράφει δεν υπάρχουν,όμως σύμφωνα με το φορουμ εσοτέρικα τα τελετουργικά που υπαγόρευε (με τις 50 απαγορευμένες σφραγίδες) είχαν αποτέλεσμα.Σύμφωνα με αυτά που διάβασα στο φόρουμ,αφού δεν είναι αληθινές οι οντότητες,ίσως είναι σκεπτομορφές που δημιουργούνται από τις σκέψεις του ατόμου και ενεργοποιείται.Ακόμη,επείδη χρησιμοποιούνται από πολλά άτομα αυτηές οι σκεπτομορφές μπορούν να έχουν τέτοια υψηλά επίπεδα ενέργειας και να έχουν και κάποιο είδος νόησης,ακόμη πως μπορούν να ξεπεράσουν σε δύναμη και τους δαίμονες της Γοέτια.
1)The Necronomicon is a fictional book from the stories of horror writer H.P. Lovecraft. It was first mentioned in Lovecraft's 1924 short story "The Hound", written in 1922, though its purported author, the "Mad Arab" Abdul Alhazred, had been quoted a year earlier in Lovecraft's "The Nameless City". [1] Among other things, the work contains an account of the Old Ones, their history, and the means for summoning them.
Other authors such as August Derleth and Clark Ashton Smith also cited it in their works; Lovecraft approved, believing such common allusions built up "a background of evil verisimilitude." Many readers have believed it to be a real work, with booksellers and librarians receiving many requests for it;
2)How Lovecraft conceived the name "Necronomicon" is not clear — Lovecraft himself claimed that the title came to him in a dream.
3)Lovecraft was often asked about the veracity of the Necronomicon, and always answered that it was completely his invention. In a letter to Willis Conover, Lovecraft elaborated upon his typical answer:
Now about the "terrible and forbidden books"—I am forced to say that most of them are purely imaginary. There never was any Abdul Alhazred or Necronomicon, for I invented these names myself. Robert Bloch devised the idea of Ludvig Prinn and his De Vermis Mysteriis, while the Book of Eibon is an invention of Clark Ashton Smith's. The late Robert E. Howard is responsible for Friedrich von Junzt and his Unaussprechlichen Kulten.... As for seriously-written books on dark, occult, and supernatural themes—in all truth they don’t amount to much. That is why it’s more fun to invent mythical works like the Necronomicon and Book of Eibon.[3]
για περισσότερες πληροφορίες http://en.wikipedia.org/wiki/Necronomicon
Other authors such as August Derleth and Clark Ashton Smith also cited it in their works; Lovecraft approved, believing such common allusions built up "a background of evil verisimilitude." Many readers have believed it to be a real work, with booksellers and librarians receiving many requests for it;
2)How Lovecraft conceived the name "Necronomicon" is not clear — Lovecraft himself claimed that the title came to him in a dream.
3)Lovecraft was often asked about the veracity of the Necronomicon, and always answered that it was completely his invention. In a letter to Willis Conover, Lovecraft elaborated upon his typical answer:
Now about the "terrible and forbidden books"—I am forced to say that most of them are purely imaginary. There never was any Abdul Alhazred or Necronomicon, for I invented these names myself. Robert Bloch devised the idea of Ludvig Prinn and his De Vermis Mysteriis, while the Book of Eibon is an invention of Clark Ashton Smith's. The late Robert E. Howard is responsible for Friedrich von Junzt and his Unaussprechlichen Kulten.... As for seriously-written books on dark, occult, and supernatural themes—in all truth they don’t amount to much. That is why it’s more fun to invent mythical works like the Necronomicon and Book of Eibon.[3]
για περισσότερες πληροφορίες http://en.wikipedia.org/wiki/Necronomicon
Το θέμα που έθεσες Μελχισεδέκ είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον. Στην αγορά αυτή την στιγμή υπάρχουν αρκετές διαφορετικές εκδοχές του φανταστικού γριμορίου του Λάβκραφτ, κανένα όμως δεν έχει κερδίσει την προσοχή σοβαρών μαγικών κύκλων, τόσο όσο αυτό του Σίμωνα.
Κανείς πραγματικά δεν γνωρίζει ποιος κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο του Σίμωνα (ο οποίος πιθανότατα να έχει πλέον πεθάνει ή απλά έχει προσφέρει το ψευδώνυμο του σε κάποιον νεότερο συγγραφέα), σύμφωνα όμως με την ιστορία έτσι όπως μας την εξιστορεί ο ίδιος στο Necronomicon Spellbook (1981), το αυθεντικό χειρόγραφο του Necronomicon έφτασε στα χέρια του όταν δυο μοναχοί από τη Σλαβική Ορθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής, του εμπιστεύτηκαν (καθώς είναι και ο ίδιος ιερέας) κάποιο ελληνικό χειρόγραφο του 9ου αιώνα, ένα από τα πολλά παλιά βιβλία που είχαν κλέψει από διάφορες βιβλιοθήκες της χώρας.
Όπως αποδείχτηκε αργότερα κατά τη μετάφραση, το χειρόγραφο ήταν μαγικό βιβλίο γραμμένο από κάποιον Τρελό Άραβα που αν και δεν αποκαλούσε τον εαυτό του Αμπντούλ Αλχαζρέντ, οι αναφορές στους Μεγάλους Παλαιούς αλλά και σε ονόματα παρόμοια με τη Μυθολογία Κθούλου, έπεισαν τον νέο ιδιοκτήτη του χειρογράφου πως πρόκειται για το αυθεντικό Necronomicon.
Αντίθετα λοιπόν με διαφορετικές εκδοτικές προσπάθειες –όπως του Robert C. Culp (1976) και του Collin Wilson (1978)– που θέλησαν να δημοσιεύσουν το «αληθινό» Necronomicon που υποτίθεται πως είχε στην κατοχή του ο Λάβκραφτ, ο Σίμωνας, μαζί με την ομάδα από το Magickal Childe (το διασημότερο βιβλιοπωλείο αποκρυφισμού της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του 70), παρουσίασαν στο κοινό ένα αρχαίο γριμόριο, γραμμένο με βάση τις δοξασίες και τη μυθολογία της Μεσοποταμίας, από κάποιο συγγραφέα που αν και θυμίζει τόσο πολύ τα σκοτεινά κείμενα του Λάβκραφτ, εντούτοις δεν είχε άμεση σχέση.
Το Necronomicon κυκλοφόρησε τελικά το 1977 σε 666 αντίτυπα, τα οποία πουλήθηκαν στο λεπτό! Ακολουθεί νέα έκδοση 1275 αντιτύπων, μια τρίτη που αποτελούνταν από 3333 αντίτυπα, ενώ το 1980 ο εκδοτικός οίκος Avon (οι ίδιες εκδόσεις που δημοσίευσαν τα βιβλία του Anton Szandor LaVey) κυκλοφορεί μεγαλύτερο τιράζ με επαναλαμβανόμενες επανεκδόσεις έως σήμερα!
Εν ολίγοις, το Necronomicon του Σίμωνα και αργότερα το Necronomicon Spellbook (μια απλοποιημένη έκδοση του αρχικού βιβλίου) έγινε πολύ σύντομα ένας ζωντανός αστικός θρύλος. Η ιστορία με τους κλέφτες-μοναχούς αποδείχτηκε αληθινή (αν και επίσημα, τα βιβλία που εκλάπησαν το 1973, ήταν έργα του 16ου αιώνα, κανένα στην ελληνική), ενώ τα ξόρκια και τα τυπικά που υποδείκνυε το βιβλίο είχαν επιτυχία!
Σήμερα, έπειτα από τριάντα χρόνια σιωπής, ο Σίμωνας κυκλοφορεί στις αρχές του 2006 το Dead Names: The Dark History of the Necronomicon, επαναλαμβάνοντας τους ισχυρισμούς του για τη γνησιότητα του χειρογράφου που έχει στην κατοχή του, δημοσιεύοντας μάλιστα περισσότερα στοιχεία για το εκδοτικό παρελθόν του βιβλίου.
Στην πραγματικότητα, το τελευταίο έργο εκδόθηκε για να αναταράξει τα νερά, προετοιμάζοντας τους αναγνώστες για την πολυαναμενόμενη έκδοση του The Gates of the Necronomicon στα τέλη του 2006, αλλά και ως απάντηση στους επικριτές Daniel Harms και John W. Gonce.
Οι εν λόγω συγγραφείς με τη μελέτη τους The Necronomicon Files: The Truth Behind the Legend (1998) υποστηρίζουν –και προσωπικά συμφωνώ μαζί τους– πως το γριμόριο του Σίμωνα είναι πλαστό! Αποτελεί μια ιδιόμορφη σύνθεση αληθινών βαβυλωνιακών τυπικών, με ψευδοορολογίες Κθούλου, μαγικές σφραγίδες εμπνευσμένες από κλασικά γριμόρια σαν το Grand Grimoire (18ος αιώνας
και έντονα βαρύγδουπο, ρεαλιστικό τρόπο γραφής που θυμίζει κάπως τις παλιές καλές ιστορίες τρόμου του Λάβκραφτ.
Όσον αφορά την επιτυχία από τις μαγικές επικλήσεις που τόσο συχνά ο Σίμωνας επαναλαμβάνει, αυτό θα πρέπει να οφείλεται αποκλειστικά στην υποκειμενική δύναμη της θέλησης. Άλλωστε, μαγεία δεν υπάρχει αλλά μάγοι, άνθρωποι δηλαδή που αν πράξουν σωστά μέσα από συμβολικές κινήσεις, εικόνες και λέξεις, μπορούν να ενεργοποιήσουν λανθάνουσες δυνάμεις υλοποιώντας έτσι τη θέλησή τους! Η εκδήλωση αυτή μπορεί να γίνει μέσω παραφυσικών φαινομένων, ή ακόμη και σκεπτομορφών, που είναι αστρικές μορφές συγκεντρωμένης ενέργειας.
Φιλικά
Γιώργος Ιωαννίδης
Ψυχολόγος – Αρχισυντάκτης περ. mystery
Κανείς πραγματικά δεν γνωρίζει ποιος κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο του Σίμωνα (ο οποίος πιθανότατα να έχει πλέον πεθάνει ή απλά έχει προσφέρει το ψευδώνυμο του σε κάποιον νεότερο συγγραφέα), σύμφωνα όμως με την ιστορία έτσι όπως μας την εξιστορεί ο ίδιος στο Necronomicon Spellbook (1981), το αυθεντικό χειρόγραφο του Necronomicon έφτασε στα χέρια του όταν δυο μοναχοί από τη Σλαβική Ορθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής, του εμπιστεύτηκαν (καθώς είναι και ο ίδιος ιερέας) κάποιο ελληνικό χειρόγραφο του 9ου αιώνα, ένα από τα πολλά παλιά βιβλία που είχαν κλέψει από διάφορες βιβλιοθήκες της χώρας.
Όπως αποδείχτηκε αργότερα κατά τη μετάφραση, το χειρόγραφο ήταν μαγικό βιβλίο γραμμένο από κάποιον Τρελό Άραβα που αν και δεν αποκαλούσε τον εαυτό του Αμπντούλ Αλχαζρέντ, οι αναφορές στους Μεγάλους Παλαιούς αλλά και σε ονόματα παρόμοια με τη Μυθολογία Κθούλου, έπεισαν τον νέο ιδιοκτήτη του χειρογράφου πως πρόκειται για το αυθεντικό Necronomicon.
Αντίθετα λοιπόν με διαφορετικές εκδοτικές προσπάθειες –όπως του Robert C. Culp (1976) και του Collin Wilson (1978)– που θέλησαν να δημοσιεύσουν το «αληθινό» Necronomicon που υποτίθεται πως είχε στην κατοχή του ο Λάβκραφτ, ο Σίμωνας, μαζί με την ομάδα από το Magickal Childe (το διασημότερο βιβλιοπωλείο αποκρυφισμού της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του 70), παρουσίασαν στο κοινό ένα αρχαίο γριμόριο, γραμμένο με βάση τις δοξασίες και τη μυθολογία της Μεσοποταμίας, από κάποιο συγγραφέα που αν και θυμίζει τόσο πολύ τα σκοτεινά κείμενα του Λάβκραφτ, εντούτοις δεν είχε άμεση σχέση.
Το Necronomicon κυκλοφόρησε τελικά το 1977 σε 666 αντίτυπα, τα οποία πουλήθηκαν στο λεπτό! Ακολουθεί νέα έκδοση 1275 αντιτύπων, μια τρίτη που αποτελούνταν από 3333 αντίτυπα, ενώ το 1980 ο εκδοτικός οίκος Avon (οι ίδιες εκδόσεις που δημοσίευσαν τα βιβλία του Anton Szandor LaVey) κυκλοφορεί μεγαλύτερο τιράζ με επαναλαμβανόμενες επανεκδόσεις έως σήμερα!
Εν ολίγοις, το Necronomicon του Σίμωνα και αργότερα το Necronomicon Spellbook (μια απλοποιημένη έκδοση του αρχικού βιβλίου) έγινε πολύ σύντομα ένας ζωντανός αστικός θρύλος. Η ιστορία με τους κλέφτες-μοναχούς αποδείχτηκε αληθινή (αν και επίσημα, τα βιβλία που εκλάπησαν το 1973, ήταν έργα του 16ου αιώνα, κανένα στην ελληνική), ενώ τα ξόρκια και τα τυπικά που υποδείκνυε το βιβλίο είχαν επιτυχία!
Σήμερα, έπειτα από τριάντα χρόνια σιωπής, ο Σίμωνας κυκλοφορεί στις αρχές του 2006 το Dead Names: The Dark History of the Necronomicon, επαναλαμβάνοντας τους ισχυρισμούς του για τη γνησιότητα του χειρογράφου που έχει στην κατοχή του, δημοσιεύοντας μάλιστα περισσότερα στοιχεία για το εκδοτικό παρελθόν του βιβλίου.
Στην πραγματικότητα, το τελευταίο έργο εκδόθηκε για να αναταράξει τα νερά, προετοιμάζοντας τους αναγνώστες για την πολυαναμενόμενη έκδοση του The Gates of the Necronomicon στα τέλη του 2006, αλλά και ως απάντηση στους επικριτές Daniel Harms και John W. Gonce.
Οι εν λόγω συγγραφείς με τη μελέτη τους The Necronomicon Files: The Truth Behind the Legend (1998) υποστηρίζουν –και προσωπικά συμφωνώ μαζί τους– πως το γριμόριο του Σίμωνα είναι πλαστό! Αποτελεί μια ιδιόμορφη σύνθεση αληθινών βαβυλωνιακών τυπικών, με ψευδοορολογίες Κθούλου, μαγικές σφραγίδες εμπνευσμένες από κλασικά γριμόρια σαν το Grand Grimoire (18ος αιώνας
και έντονα βαρύγδουπο, ρεαλιστικό τρόπο γραφής που θυμίζει κάπως τις παλιές καλές ιστορίες τρόμου του Λάβκραφτ.Όσον αφορά την επιτυχία από τις μαγικές επικλήσεις που τόσο συχνά ο Σίμωνας επαναλαμβάνει, αυτό θα πρέπει να οφείλεται αποκλειστικά στην υποκειμενική δύναμη της θέλησης. Άλλωστε, μαγεία δεν υπάρχει αλλά μάγοι, άνθρωποι δηλαδή που αν πράξουν σωστά μέσα από συμβολικές κινήσεις, εικόνες και λέξεις, μπορούν να ενεργοποιήσουν λανθάνουσες δυνάμεις υλοποιώντας έτσι τη θέλησή τους! Η εκδήλωση αυτή μπορεί να γίνει μέσω παραφυσικών φαινομένων, ή ακόμη και σκεπτομορφών, που είναι αστρικές μορφές συγκεντρωμένης ενέργειας.
Φιλικά
Γιώργος Ιωαννίδης
Ψυχολόγος – Αρχισυντάκτης περ. mystery
Απόδειξη πως το Νεκρονομικόν είναι ψεύτικο.
Πηγή:Περιοδικό Mystery,τεύχος 22
Παραπάνω είχα παραθέσει στα αγγλικά πληροφορίες για την πλαστότητα του Νεκρονομικού και βρήκα ένα άρθρο στο τεύχος Mystery,που αναφέρεται στη πλαστότητα του Νεκρονομικού.
Η πραγματική αλήθεια για το νεκρονομικό (necronomicon) ή αλλιώς βιβλίο των νεκρών(Dead Names ) είναι πως είναι ψεύτικο,όχι όμως η μαγεία του,τα αποτελέσματα που επιφέρει,αν χρησιμοποιήσεις τα τελετουργικά που προτείνει.
Ο ίδιος Χ.Φ.Λαβκραφτ είχε δηλώσει πως είχε φρικτή άγνοια του αποκρυφισμού.Ο ακραίος ρεαλισμός,που χαρακτηρίζει τις ιστορίες του,έκανε αρκετούς να πιστέψουν στην ύπαρξή του και να πιστεύουν πως αυτο το πανάρχαιο γριμμόριο των 900 σελίδων βρίσκεται σε ιδιωτικές βιβλιοθήκες του δυτικού κόσμου.Μάλιστα,σε μια επιστολή του προς ένα αγαπημένο φίλο του και συνάδελφο,τον Κλαρκ Α. Σμιθ (27 Απριλίου 1927),ο Λάβκραφτ θα περιγράψει τη μακρά ιστορική πορεία του βιβλίου των νεκρών ονομάτων,με τέτοιο τρόπο σαν να ήταν αληθινό.
Αρκετά χρόνια μετά σε μια διαφορετική επιστολή προς τη Μ. Σιλβέστερ(13 Ιανουαρίου 1934) αναφέρει πως σχετικά με το νεκρονομικόν ότι είναι καθαρό αποκύημα της φαντασίας του.Ας μη ξεχνάμε πως η δημιουργία τέτοιου είδους φρικτών βιβλίων είναι μια από τις αγαπημένες εμπειρίες των ανθρώπων που αφοσιώνονται στο άγνωστο.Αποτελεί για τους συγγραφείς αυτού του είδους ψυχαγωγία να χρησιμοποιούν στα βιβλία τους,βιβλία και δαίμονες φανταστικά άλλων συγγραφέων.Έτσι και ο Κλαρκ Άστον Σμιθ μιλά συχνά για Necronomicon,ενώ ο Λάβκραφτ κάνει αναφορά στο δικό του βιβλίο το Elbon.
Αυτή η συνεργασία των υλικών τείνει να δημιουργήσει ένα ψευτό-πειστικό υπόστρωμα σκοτεινής μυθολογίας,θρύλων και μυθολογίας,αν και κάνένας συγγραφέας αυτού του είδους δεν είχε την παραμικρή επιθυμία να παραπλανήσει τους αναγνώστες.Αρκετοί αγνούν το παραπανω σχόλιο και συγκρίνοντας τα με τους παραπλανητικους ισχυρισμούς του Έντγκαρ Α. Πόε το 'εργο του,η φιλοσοφία της Συνθήκης(ι846), για το μαθηματικό και ΄΄στεγνό΄΄ τρόπο σκέψης ενός δημιουργού,επιμένουν πως ο λάβκραφτ γνώριζε πολλά περισσότερα από όσα εξομολογούνταν.Κι όμως τα λόγια τουαφοπλίζουν.
Σε επιστολητου προς τον Σμιθ πάλι (9 Οκτωβρίου 1925)θα ομολογήσει ότι δεν έχει διαβάσει ποτέ το ιδίωμα του επίσημου αποκρυφιστή ,γιατί πίστευε πως η γραφή για το΄΄αλλόκοτο΄΄ είναι πιο αποτελεσματική,αν αποφεύγει εύκολες προλήψεις και τις δημοφιλείς αποκρυφιστικές φόρμουλες.Ακόμη,ως προς τις πεποιθήσεις του είναι πραγματικά απόλυτος υλιστής,χωρίς ούτε ψιχία πίστης σε οποιεσδήποτε ιδέες-θρησκεία,σπιριτουαλισμό,υπερβατισμό,μετεμψύχωση ή αθανασία.Ωστόσο σπέρματα κάποιων καλών ιδεών έβρισκε στις ΄΄τρέχουσες φλυαρίες των τρελών΄΄,που ασχολούνται με τέτοια πράγματα,όπως έλεγε.Είχε και σκέψεις να αγοράσει μερικά από τα ΄΄σκουπίδια΄΄ που πουλιούνται σε κάποια βιβλιοπωλεία,είχε όμως δηλώσει πως δε βρισκόταν και στην καλύτερη ΄οικονομική θέση.
Πως λοιπόν ένας συγγραφέας,που αγνοεί βασικά πράγματα και ιδέες στον αποκρυφισμό να αναφέρεται στο πιο μυστηριώδες βιβλίο στον κόσμο?Η πρώτη φορά πάντως που αναφέρεται κάτι περί του Necronomikon είναι στο βιβλίο του Κυνηγόσκυλο(1922),ο ίδιος πάντως παραδεχόταν πως είχε παντελώς άγνοια του αποκρυφισμού.
Η έμνευση για το βιβλίο,όπως είπε ο ίδιος στο φίλο του ,Χάρι Ο.Φίσερ,ήρθε από κάποιο όνειρο(1937).
Υ.Γ:Στο άλλο ποστ θα παραθέσω το έπομενο μέρος της συνέχειας,καθώς και σχόλια.
Πηγή:Περιοδικό Mystery,τεύχος 22
Παραπάνω είχα παραθέσει στα αγγλικά πληροφορίες για την πλαστότητα του Νεκρονομικού και βρήκα ένα άρθρο στο τεύχος Mystery,που αναφέρεται στη πλαστότητα του Νεκρονομικού.
Η πραγματική αλήθεια για το νεκρονομικό (necronomicon) ή αλλιώς βιβλίο των νεκρών(Dead Names ) είναι πως είναι ψεύτικο,όχι όμως η μαγεία του,τα αποτελέσματα που επιφέρει,αν χρησιμοποιήσεις τα τελετουργικά που προτείνει.
Ο ίδιος Χ.Φ.Λαβκραφτ είχε δηλώσει πως είχε φρικτή άγνοια του αποκρυφισμού.Ο ακραίος ρεαλισμός,που χαρακτηρίζει τις ιστορίες του,έκανε αρκετούς να πιστέψουν στην ύπαρξή του και να πιστεύουν πως αυτο το πανάρχαιο γριμμόριο των 900 σελίδων βρίσκεται σε ιδιωτικές βιβλιοθήκες του δυτικού κόσμου.Μάλιστα,σε μια επιστολή του προς ένα αγαπημένο φίλο του και συνάδελφο,τον Κλαρκ Α. Σμιθ (27 Απριλίου 1927),ο Λάβκραφτ θα περιγράψει τη μακρά ιστορική πορεία του βιβλίου των νεκρών ονομάτων,με τέτοιο τρόπο σαν να ήταν αληθινό.
Αρκετά χρόνια μετά σε μια διαφορετική επιστολή προς τη Μ. Σιλβέστερ(13 Ιανουαρίου 1934) αναφέρει πως σχετικά με το νεκρονομικόν ότι είναι καθαρό αποκύημα της φαντασίας του.Ας μη ξεχνάμε πως η δημιουργία τέτοιου είδους φρικτών βιβλίων είναι μια από τις αγαπημένες εμπειρίες των ανθρώπων που αφοσιώνονται στο άγνωστο.Αποτελεί για τους συγγραφείς αυτού του είδους ψυχαγωγία να χρησιμοποιούν στα βιβλία τους,βιβλία και δαίμονες φανταστικά άλλων συγγραφέων.Έτσι και ο Κλαρκ Άστον Σμιθ μιλά συχνά για Necronomicon,ενώ ο Λάβκραφτ κάνει αναφορά στο δικό του βιβλίο το Elbon.
Αυτή η συνεργασία των υλικών τείνει να δημιουργήσει ένα ψευτό-πειστικό υπόστρωμα σκοτεινής μυθολογίας,θρύλων και μυθολογίας,αν και κάνένας συγγραφέας αυτού του είδους δεν είχε την παραμικρή επιθυμία να παραπλανήσει τους αναγνώστες.Αρκετοί αγνούν το παραπανω σχόλιο και συγκρίνοντας τα με τους παραπλανητικους ισχυρισμούς του Έντγκαρ Α. Πόε το 'εργο του,η φιλοσοφία της Συνθήκης(ι846), για το μαθηματικό και ΄΄στεγνό΄΄ τρόπο σκέψης ενός δημιουργού,επιμένουν πως ο λάβκραφτ γνώριζε πολλά περισσότερα από όσα εξομολογούνταν.Κι όμως τα λόγια τουαφοπλίζουν.
Σε επιστολητου προς τον Σμιθ πάλι (9 Οκτωβρίου 1925)θα ομολογήσει ότι δεν έχει διαβάσει ποτέ το ιδίωμα του επίσημου αποκρυφιστή ,γιατί πίστευε πως η γραφή για το΄΄αλλόκοτο΄΄ είναι πιο αποτελεσματική,αν αποφεύγει εύκολες προλήψεις και τις δημοφιλείς αποκρυφιστικές φόρμουλες.Ακόμη,ως προς τις πεποιθήσεις του είναι πραγματικά απόλυτος υλιστής,χωρίς ούτε ψιχία πίστης σε οποιεσδήποτε ιδέες-θρησκεία,σπιριτουαλισμό,υπερβατισμό,μετεμψύχωση ή αθανασία.Ωστόσο σπέρματα κάποιων καλών ιδεών έβρισκε στις ΄΄τρέχουσες φλυαρίες των τρελών΄΄,που ασχολούνται με τέτοια πράγματα,όπως έλεγε.Είχε και σκέψεις να αγοράσει μερικά από τα ΄΄σκουπίδια΄΄ που πουλιούνται σε κάποια βιβλιοπωλεία,είχε όμως δηλώσει πως δε βρισκόταν και στην καλύτερη ΄οικονομική θέση.
Πως λοιπόν ένας συγγραφέας,που αγνοεί βασικά πράγματα και ιδέες στον αποκρυφισμό να αναφέρεται στο πιο μυστηριώδες βιβλίο στον κόσμο?Η πρώτη φορά πάντως που αναφέρεται κάτι περί του Necronomikon είναι στο βιβλίο του Κυνηγόσκυλο(1922),ο ίδιος πάντως παραδεχόταν πως είχε παντελώς άγνοια του αποκρυφισμού.
Η έμνευση για το βιβλίο,όπως είπε ο ίδιος στο φίλο του ,Χάρι Ο.Φίσερ,ήρθε από κάποιο όνειρο(1937).
Υ.Γ:Στο άλλο ποστ θα παραθέσω το έπομενο μέρος της συνέχειας,καθώς και σχόλια.
Το Necronomicon του Λάβκραφτ είναι ψεύτικο, οκ, όχι όμως και το ίδιο το μοτίβο. Κατά μια έννοια είναι ένα αρχέτυπο, το ίδιο «αρχέτυπο» που έκανε και τους παλαιούς συγγραφείς να συντάξουν τα πρώτα γρίμορια, τους μαγικούς παπύρους και τις ιερές γραφές. Επειδή λοιπόν η προέλευση του Necronomicon είναι αρχετυπική, μπορεί και ασκεί σήμερα τόση μεγάλη έλξη στην συνείδηση μας. Παρατήρησε τις δοξασίες της σύγχρονης Μαγείας του Χάους (Chaos Magic, και πιο συγκεκριμένα το Liber Kaos του P. Carroll), στηρίζεται ακριβώς σ’ αυτή την αρχή: αν πιστεύεις σε κάτι αληθινά, τότε αυτό μπορεί να αφυπνίσει τις έμφυτες παραφυσικές σου δυνάμεις και αυτές έπειτα να ασκήσουν επίδραση στο αιθέρα (ή όπως αλλιώς θέλεις να το πεις: βιοενέργεια, τσι, πράνα, μετενέργεια κ.ο.κ.).
Το Necronomicon δεν υπάρχει, υπάρχει όμως η μαγεία του!
Γιώργος Ιωαννίδης
Το Necronomicon δεν υπάρχει, υπάρχει όμως η μαγεία του!
Γιώργος Ιωαννίδης
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από Arrakis
Το Necronomicon κυκλοφόρησε τελικά το 1977 σε 666 αντίτυπα, τα οποία πουλήθηκαν στο λεπτό! Ακολουθεί νέα έκδοση 1275 αντιτύπων, μια τρίτη που αποτελούνταν από 3333 αντίτυπα, ενώ το 1980 ο εκδοτικός οίκος Avon (οι ίδιες εκδόσεις που δημοσίευσαν τα βιβλία του Anton Szandor LaVey) κυκλοφορεί μεγαλύτερο τιράζ με επαναλαμβανόμενες επανεκδόσεις έως σήμερα!
Εν ολίγοις, το Necronomicon του Σίμωνα και αργότερα το Necronomicon Spellbook (μια απλοποιημένη έκδοση του αρχικού βιβλίου) έγινε πολύ σύντομα ένας ζωντανός αστικός θρύλος. Η ιστορία με τους κλέφτες-μοναχούς αποδείχτηκε αληθινή (αν και επίσημα, τα βιβλία που εκλάπησαν το 1973, ήταν έργα του 16ου αιώνα, κανένα στην ελληνική), ενώ τα ξόρκια και τα τυπικά που υποδείκνυε το βιβλίο είχαν επιτυχία! Σήμερα, έπειτα από τριάντα χρόνια σιωπής, ο Σίμωνας κυκλοφορεί στις αρχές του 2006 το Dead Names: The Dark History of the Necronomicon, επαναλαμβάνοντας τους ισχυρισμούς του για τη γνησιότητα του χειρογράφου που έχει στην κατοχή του, δημοσιεύοντας μάλιστα περισσότερα στοιχεία για το εκδοτικό παρελθόν του βιβλίου. Στην πραγματικότητα, το τελευταίο έργο εκδόθηκε για να αναταράξει τα νερά, προετοιμάζοντας τους αναγνώστες για την πολυαναμενόμενη έκδοση του The Gates of the Necronomicon στα τέλη του 2006, αλλά και ως απάντηση στους επικριτές Daniel Harms και John W. Gonce. Οι εν λόγω συγγραφείς με τη μελέτη τους The Necronomicon Files: The Truth Behind the Legend (1998) υποστηρίζουν –και προσωπικά συμφωνώ μαζί τους– πως το γριμόριο του Σίμωνα είναι πλαστό! Αποτελεί μια ιδιόμορφη σύνθεση αληθινών βαβυλωνιακών τυπικών, με ψευδοορολογίες Κθούλου, μαγικές σφραγίδες εμπνευσμένες από κλασικά γριμόρια σαν το Grand Grimoire (18ος αιώνας και έντονα βαρύγδουπο, ρεαλιστικό τρόπο γραφής που θυμίζει κάπως τις παλιές καλές ιστορίες τρόμου του Λάβκραφτ.Όσον αφορά την επιτυχία από τις μαγικές επικλήσεις που τόσο συχνά ο Σίμωνας επαναλαμβάνει, αυτό θα πρέπει να οφείλεται αποκλειστικά στην υποκειμενική δύναμη της θέλησης. Άλλωστε, μαγεία δεν υπάρχει αλλά μάγοι, άνθρωποι δηλαδή που αν πράξουν σωστά μέσα από συμβολικές κινήσεις, εικόνες και λέξεις, μπορούν να ενεργοποιήσουν λανθάνουσες δυνάμεις υλοποιώντας έτσι τη θέλησή τους! Η εκδήλωση αυτή μπορεί να γίνει μέσω παραφυσικών φαινομένων, ή ακόμη και σκεπτομορφών, που είναι αστρικές μορφές συγκεντρωμένης ενέργειας. Φιλικά Γιώργος Ιωαννίδης Ψυχολόγος – Αρχισυντάκτης περ. mystery |
Σε ευχαριστώ πολύ και είναι τιμή μου που έγραψες στο θέμα που άνοιξα.Έβαλα κάποιες πληροφορίες από το άρθρο σου,στο τεύχος 22,Mystery,καθώς το θεώρησα από το πιο αντιπροσωπευτικό στο ελληνικό χώρο για το συγκεκριμένο θέμα και κυρίως σε αυτό το άρθρο θα βασιστώ για να συνδυάσω Necronomicon και σκεπτομορφές.Σε ευχαριστώ και πάλι.
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από Arrakis
Το Necronomicon του Λάβκραφτ είναι ψεύτικο, οκ, όχι όμως και το ίδιο το μοτίβο. Κατά μια έννοια είναι ένα αρχέτυπο, το ίδιο «αρχέτυπο» που έκανε και τους παλαιούς συγγραφείς να συντάξουν τα πρώτα γρίμορια, τους μαγικούς παπύρους και τις ιερές γραφές. Επειδή λοιπόν η προέλευση του Necronomicon είναι αρχετυπική, μπορεί και ασκεί σήμερα τόση μεγάλη έλξη στην συνείδηση μας. Παρατήρησε τις δοξασίες της σύγχρονης Μαγείας του Χάους (Chaos Magic, και πιο συγκεκριμένα το Liber Kaos του P. Carroll), στηρίζεται ακριβώς σ’ αυτή την αρχή: αν πιστεύεις σε κάτι αληθινά, τότε αυτό μπορεί να αφυπνίσει τις έμφυτες παραφυσικές σου δυνάμεις και αυτές έπειτα να ασκήσουν επίδραση στο αιθέρα (ή όπως αλλιώς θέλεις να το πεις: βιοενέργεια, τσι, πράνα, μετενέργεια κ.ο.κ.).
Το Necronomicon δεν υπάρχει, υπάρχει όμως η μαγεία του! Γιώργος Ιωαννίδης |
Συμφωνώ μαζί σου τα τελετουργικά που προτείνει λειτουργούν.Ο ίδιος ο Λαβκραφτ προτιμούσε να μη χρησιμοποιεί πηγές γνωστές για τα έργα του,ακόμη δε βασιζ'οταν σε αποκρυφιστικές φόρμουλες,δηλαδή περισσότερο χρησιμοποιούσε τη φαντασία,τα έργα του δεν ακολουθούν καθαρά τις ιδέες του αποκρυφισμού,αυτό που θυμίζει κάπως τον τρόπο λειτουργίας του Chaos
Magick.
η σκεπτομορφή είναι αυτό που λέει και η λέξη:
Η σκέψη μας, η οποία παίρνει κάποια συγκεκριμένη μορφή.
Κάθε φορά που κάνουμε μία σκέψη, η νοητική ουσία παίρνει μία μορφή που αντιστοιχεί στη σκέψη αυτή. Π.χ., εάν σκεπτόμαστε πως βρισκόμαστε σε μία παραλία, τότε είναι σα να σχηματίζουμε μία εικόνα του εαυτού μας, ο οποίος βρίσκεται στην παραλία της φαντασίας μας. Το ίδιο μπορεί να συμβεί εάν φανταστούμε κάποιο πράγμα, π.χ. ένα ψωμί. Τότε, δημιουργούμε στη φαντασία μας το ψωμί. Τέλος, η σκεπτομορφή μπορεί να αναφέρεται σε κάτι πιο αφηρημένο ή να αποτελεί ένα συναίσθημα που "σκεπτόμαστε".
Με τον τρόπο αυτό, συνεχώς δημιουργούμε εικόνες, οι περισσότερες από τις οποίες είναι καταδικασμένες να σβήσουν λίγες στιγμές μετά από τη δημιουργία τους. Ωστόσο, εάν κινητοποιηθούν από μία επιθυμία, μια έλξη, μια άπωση, ή εάν βρουν συναφείς σκεπτομορφές στο νοητικό μας σώμα (στο νου μας καλύτερα, μπορείς εάν θέλεις να θεωρήσεις και το υποσυνείδητο) τότε τείνουν να παραμείνουν ζωντανές. Όσο τις τρέφουμε με τη σκέψη μας, εκούσια ή και ακούσια (συνειδητά ή υποσυνείδητα), τόσο αυτές παραμένουν ζωντανές και κολλημένες πάνω μας, επιδρώντας στον τρόπο που σκεφτόμαστε, που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας, αλλά και που κινούμαστε ή στη διάθεση που έχουμε.
Κατά κάποιον τρόπο, είμαστε αυτό που είμαστε, λόγω των σκέψεών μας, είτε αυτές είναι καθόλα δικές μας, είτε προέρχονται από τους γονείς, τους φίλους, το περιβάλλον μας.
Έτσι, για να επανέλθω στο θέμα μας, το να συγκεντρωθεί κάποιος και να δημιουργήσει - έστω και πειραματικά - μία σκέψη που τον αφορά, δεν είναι ένα τόσο απλό θέμα όσο φαίνεται. Μπορεί η σκέψη αυτή να σβύσει μετά από λίγο. Μπορεί όμως και να κινητοποιήσει μηχανισμούς του υποσυνειδήτου που είναι άγνωστοι σε εμάς (γιαυτό και είναι υποσυνείδητοι) προκαλώντας αντιδράσεις λιγότερο ή και περισσότερο σοβαρές.
Αν το πάμε ακόμα πιο μακριά, μπορεί να αποτελέσει μία καλή αφορμή, ώστε να δεχτούμε επίθεση από τον αόρατο κόσμο, έλκοντας κάποιο στοιχειακό παρόμοιου κραδασμού.
Η σκέψη μας, η οποία παίρνει κάποια συγκεκριμένη μορφή.
Κάθε φορά που κάνουμε μία σκέψη, η νοητική ουσία παίρνει μία μορφή που αντιστοιχεί στη σκέψη αυτή. Π.χ., εάν σκεπτόμαστε πως βρισκόμαστε σε μία παραλία, τότε είναι σα να σχηματίζουμε μία εικόνα του εαυτού μας, ο οποίος βρίσκεται στην παραλία της φαντασίας μας. Το ίδιο μπορεί να συμβεί εάν φανταστούμε κάποιο πράγμα, π.χ. ένα ψωμί. Τότε, δημιουργούμε στη φαντασία μας το ψωμί. Τέλος, η σκεπτομορφή μπορεί να αναφέρεται σε κάτι πιο αφηρημένο ή να αποτελεί ένα συναίσθημα που "σκεπτόμαστε".
Με τον τρόπο αυτό, συνεχώς δημιουργούμε εικόνες, οι περισσότερες από τις οποίες είναι καταδικασμένες να σβήσουν λίγες στιγμές μετά από τη δημιουργία τους. Ωστόσο, εάν κινητοποιηθούν από μία επιθυμία, μια έλξη, μια άπωση, ή εάν βρουν συναφείς σκεπτομορφές στο νοητικό μας σώμα (στο νου μας καλύτερα, μπορείς εάν θέλεις να θεωρήσεις και το υποσυνείδητο) τότε τείνουν να παραμείνουν ζωντανές. Όσο τις τρέφουμε με τη σκέψη μας, εκούσια ή και ακούσια (συνειδητά ή υποσυνείδητα), τόσο αυτές παραμένουν ζωντανές και κολλημένες πάνω μας, επιδρώντας στον τρόπο που σκεφτόμαστε, που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας, αλλά και που κινούμαστε ή στη διάθεση που έχουμε.
Κατά κάποιον τρόπο, είμαστε αυτό που είμαστε, λόγω των σκέψεών μας, είτε αυτές είναι καθόλα δικές μας, είτε προέρχονται από τους γονείς, τους φίλους, το περιβάλλον μας.
Έτσι, για να επανέλθω στο θέμα μας, το να συγκεντρωθεί κάποιος και να δημιουργήσει - έστω και πειραματικά - μία σκέψη που τον αφορά, δεν είναι ένα τόσο απλό θέμα όσο φαίνεται. Μπορεί η σκέψη αυτή να σβύσει μετά από λίγο. Μπορεί όμως και να κινητοποιήσει μηχανισμούς του υποσυνειδήτου που είναι άγνωστοι σε εμάς (γιαυτό και είναι υποσυνείδητοι) προκαλώντας αντιδράσεις λιγότερο ή και περισσότερο σοβαρές.
Αν το πάμε ακόμα πιο μακριά, μπορεί να αποτελέσει μία καλή αφορμή, ώστε να δεχτούμε επίθεση από τον αόρατο κόσμο, έλκοντας κάποιο στοιχειακό παρόμοιου κραδασμού.
Μια απλή ερώτηση. Έχω γράψει και σε άλλη συζήτηση πως μια καλή ιδέα για την υλοποίηση σκεπτομορφής είναι o λεγόμενος guardian. Ένα ακόμη παράδειγμα είναι το λεγόμενο shoggoth. Δεν αποτελούν σκεπτομορφές αυτά; Αν αποτελούν σκεπτομορφές τότε είναι απαίτητο να τονιστεί πως αν κάποιος θέλει να ενεργοποιήσει μια σκεπτομορφή τότε θα πρέπει να ξέρει πως είναι λίγο επικίνδυνο για τον απλό λόγο του ότι η υλοποίηση σκεπτομορφής αυτού του είδους μπορεί να να συνοδευτεί με φαινόμενα poltergreist. Ευχαριστώ για την προσοχή!!!!! 
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από lifo
Μια απλή ερώτηση. Έχω γράψει και σε άλλη συζήτηση πως μια καλή ιδέα για την υλοποίηση σκεπτομορφής είναι o λεγόμενος guardian. Ένα ακόμη παράδειγμα είναι το λεγόμενο shoggoth. Δεν αποτελούν σκεπτομορφές αυτά; Αν αποτελούν σκεπτομορφές τότε είναι απαίτητο να τονιστεί πως αν κάποιος θέλει να ενεργοποιήσει μια σκεπτομορφή τότε θα πρέπει να ξέρει πως είναι λίγο επικίνδυνο για τον απλό λόγο του ότι η υλοποίηση σκεπτομορφής αυτού του είδους μπορεί να να συνοδευτεί με φαινόμενα poltergreist. Ευχαριστώ για την προσοχή!!!!!
|
ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ.
Πηγή:από Mystery,τεύχος 22
Ακόμη να προστεθεί στα παραπάνω:<<Με βάση αυτήν ακριβώς την πεποίθηση,τα τελευταία χρόνια άνθισαν διάφορα συστήματα χαοτικής μαγείας,δεκάδες τάγματα τελετουργικού αποκρυφισμού,ενώ γράφτηκαν πολλά περισσότερα βιβλία,μελέτες και γριμμόρια σχετικά με τις λανθάνουσες δυνάμεις του ανθρώπου και μεθόδους για την αφύπνισή τους.Ένα από αυτά,εκμεταλλευόμενο τον πόθο των οπαδών του Λαβκραφτ για ένα αληθινό Necronomicon,κυκλοφόρησε δειλά το 1977 προκαλώντας έντονες συζητήσεις και διαξιφισμούς,γιατί ενώ πρόκειται για φανερή απάτη,τα τυπικά που προτείνει έχουν αποτέλεσμα….>>
Επίσης:<<Εν ολίγοις,τα μαγικά τυπικά-ακόμη και αυτά του Necronomicon του Σίμωνα-στηρίζονται σε απλούς ψυχολογικούς μηχανισμούς ενεργοποίησης της ατομικής θέλησης.Ακόμη και οι όποιες παραψυχικές εκδηλώσεις που μπορεί να εντοπιστούν έχουν ως αιτία και πηγή το ίδιο το άτομο…σύμφωνα πάντα με τους σύγχρονους μάγους του χάους.>>
Λίγα λόγια για το Necronomicon?<>
<<Σύμφωνα πάντα με τον Σίμωνα,οι Πρεσβύτεροι πρόσφεραν στον Μαρδούκ 50 σύμβολα και δυνάμεις ,ώστε να εκστρατεύσει εναντίον στη μοχθηρή δράκαινα Τιαμάτ,σφραγίζοντας έτσι τις Πύλες τις οποίες παραφυλά ο Iak Sakkak.Οι δυνάμεις αυτές είναι αυτόνομες ως πνεύματα-θεοί,ταυτόχρονα όμως αποτελούν εκφράσεις του Μαρδούκ όπως ακριβώς συμβαίνει με τα 72 καμπαλιστικά ονόματα-ιδιότητες-αγγέλους του Θεού.Κάθε πνεύμα έχει διαφορετική ιδιότητα,σφραγίδα αλλά και λέξη δύναμης. >>
Αναρωτήθηκα αν πιάνουν όλα τα παραπάνω.Μέσα από διάφορες τελετές,δηλαδή,να ενεργοποιούνται ασυνείδητες εσωτερικές διεργασίες που δεν υπολογίζονται εύκολα.Από την άλλη,η λειτουργία των εγκεφαλικών κυμάτων δεν είναι απλή ώστε να μελετηθεί επαρκώς.Ωστόσο δε μπορεί και να αμφισβητηθεί.Πάντως,οι εσωτερικές μας διεργασίες παίζουν σπουδαίο ρόλο.Να προσθέσω για το ασυνείδητο πως πρωτοαναφέρθηκε από τον Φρόιντ,στις αρχές του 20ου αιώνα.Πάλι ο θεωρητικός της μαγείας Franz Hartman τονίζει πως οι δυνάμεις αυτές εκδηλώνονται ως αόρατες μα ισχυρές επιδράσεις των συναισθημάτων και της θέλησης,των επιθυμιών και των παθών,της σκέψης και της φαντασίας,της πίστης κ.λ.π.Είναι δυνάμεις αυτού που ονομάζουμε Ψυχή.Γενικά τα ΄΄μάγια΄΄ πραγματοποιούνται είτε γιατί ενεργοποιείται η αυθυποβολή και άλλοι ψυχικοί μηχανισμοί είτε επειδή ασκείται μια άλλη,μυστική υπερφυσική δύναμη.Το αποτέλεσμα υπήρξε θεαματικό,από τα παλιά χρονιά πάντως.
Ακόμη να προστεθεί στα παραπάνω:<<Με βάση αυτήν ακριβώς την πεποίθηση,τα τελευταία χρόνια άνθισαν διάφορα συστήματα χαοτικής μαγείας,δεκάδες τάγματα τελετουργικού αποκρυφισμού,ενώ γράφτηκαν πολλά περισσότερα βιβλία,μελέτες και γριμμόρια σχετικά με τις λανθάνουσες δυνάμεις του ανθρώπου και μεθόδους για την αφύπνισή τους.Ένα από αυτά,εκμεταλλευόμενο τον πόθο των οπαδών του Λαβκραφτ για ένα αληθινό Necronomicon,κυκλοφόρησε δειλά το 1977 προκαλώντας έντονες συζητήσεις και διαξιφισμούς,γιατί ενώ πρόκειται για φανερή απάτη,τα τυπικά που προτείνει έχουν αποτέλεσμα….>>
Επίσης:<<Εν ολίγοις,τα μαγικά τυπικά-ακόμη και αυτά του Necronomicon του Σίμωνα-στηρίζονται σε απλούς ψυχολογικούς μηχανισμούς ενεργοποίησης της ατομικής θέλησης.Ακόμη και οι όποιες παραψυχικές εκδηλώσεις που μπορεί να εντοπιστούν έχουν ως αιτία και πηγή το ίδιο το άτομο…σύμφωνα πάντα με τους σύγχρονους μάγους του χάους.>>
Λίγα λόγια για το Necronomicon?<
<<Σύμφωνα πάντα με τον Σίμωνα,οι Πρεσβύτεροι πρόσφεραν στον Μαρδούκ 50 σύμβολα και δυνάμεις ,ώστε να εκστρατεύσει εναντίον στη μοχθηρή δράκαινα Τιαμάτ,σφραγίζοντας έτσι τις Πύλες τις οποίες παραφυλά ο Iak Sakkak.Οι δυνάμεις αυτές είναι αυτόνομες ως πνεύματα-θεοί,ταυτόχρονα όμως αποτελούν εκφράσεις του Μαρδούκ όπως ακριβώς συμβαίνει με τα 72 καμπαλιστικά ονόματα-ιδιότητες-αγγέλους του Θεού.Κάθε πνεύμα έχει διαφορετική ιδιότητα,σφραγίδα αλλά και λέξη δύναμης. >>
Αναρωτήθηκα αν πιάνουν όλα τα παραπάνω.Μέσα από διάφορες τελετές,δηλαδή,να ενεργοποιούνται ασυνείδητες εσωτερικές διεργασίες που δεν υπολογίζονται εύκολα.Από την άλλη,η λειτουργία των εγκεφαλικών κυμάτων δεν είναι απλή ώστε να μελετηθεί επαρκώς.Ωστόσο δε μπορεί και να αμφισβητηθεί.Πάντως,οι εσωτερικές μας διεργασίες παίζουν σπουδαίο ρόλο.Να προσθέσω για το ασυνείδητο πως πρωτοαναφέρθηκε από τον Φρόιντ,στις αρχές του 20ου αιώνα.Πάλι ο θεωρητικός της μαγείας Franz Hartman τονίζει πως οι δυνάμεις αυτές εκδηλώνονται ως αόρατες μα ισχυρές επιδράσεις των συναισθημάτων και της θέλησης,των επιθυμιών και των παθών,της σκέψης και της φαντασίας,της πίστης κ.λ.π.Είναι δυνάμεις αυτού που ονομάζουμε Ψυχή.Γενικά τα ΄΄μάγια΄΄ πραγματοποιούνται είτε γιατί ενεργοποιείται η αυθυποβολή και άλλοι ψυχικοί μηχανισμοί είτε επειδή ασκείται μια άλλη,μυστική υπερφυσική δύναμη.Το αποτέλεσμα υπήρξε θεαματικό,από τα παλιά χρονιά πάντως.
Φυσικά η μαγεία του necronomicοn είναι αληθινή. Με απλούς ψυχικούς μηχανισμούς ενεργοποιείς τη σφραγίδα. Melhisedek έχείς καλέσει ποτέ πνεύμα του necronomicon; Δηλαδή από τα 50 πνεύματα του Marduk. Όποτε έχω καλέσει δεν υπάρχει κάτι υλοποιημένο το οποίο έρχεται. Αλλά πιάνει. Οι μηχανισμοί δουλεύουν τέλεια. Ωστόσο θα σε παραπέμψω να κοιτάξεις και κάτι άλλο στο ίδιο άρθρο. Αναφέρει για ένα πνεύμα το οποίο μπορεί να σου μιλήσει για προηγούμενες ζωές σου. Και σου συνιστά να έχεις έναν καθρέφτη ώστε όταν υλοποιηθεί η μορφή του να δεις εκεί τί πραγματικά θες να δεις. Και επαναλαμάνω την ερωτησή μου σου 'χει εμφανιστεί ποτέ; Σε παρακαλώ απαντησέ μου διότι θέλω να διαπιστώσω το αν τα πνεύματα μπορούν να εμφανιστούν ή όχι. Ακόμη και να εμφανιστούν πρέπει να γνωρίζουμε πως είναι απλώς εκβάσεις του εαυτού μας. Επαναλαμβάνω πως ακόμη και αν δεν υπάρχει υλοποίηση κάι πετυχαίνει. Πως λειτουργεί σαν ασυνείδητη λειτουργία. Ευχαριστώ
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από lifo
Φυσικά η μαγεία του necronomicοn είναι αληθινή. Με απλούς ψυχικούς μηχανισμούς ενεργοποιείς τη σφραγίδα. Melhisedek έχείς καλέσει ποτέ πνεύμα του necronomicon; Δηλαδή από τα 50 πνεύματα του Marduk. Όποτε έχω καλέσει δεν υπάρχει κάτι υλοποιημένο το οποίο έρχεται. Αλλά πιάνει. Οι μηχανισμοί δουλεύουν τέλεια. Ωστόσο θα σε παραπέμψω να κοιτάξεις και κάτι άλλο στο ίδιο άρθρο. Αναφέρει για ένα πνεύμα το οποίο μπορεί να σου μιλήσει για προηγούμενες ζωές σου. Και σου συνιστά να έχεις έναν καθρέφτη ώστε όταν υλοποιηθεί η μορφή του να δεις εκεί τί πραγματικά θες να δεις. Και επαναλαμάνω την ερωτησή μου σου 'χει εμφανιστεί ποτέ; Σε παρακαλώ απαντησέ μου διότι θέλω να διαπιστώσω το αν τα πνεύματα μπορούν να εμφανιστούν ή όχι. Ακόμη και να εμφανιστούν πρέπει να γνωρίζουμε πως είναι απλώς εκβάσεις του εαυτού μας. Επαναλαμβάνω πως ακόμη και αν δεν υπάρχει υλοποίηση κάι πετυχαίνει. Πως λειτουργεί σαν ασυνείδητη λειτουργία. Ευχαριστώ
|
Εφόσον φίλε μου lifo το necronomicon δεν είναι γνήσιο,τα τελετουργικά που προτείνει όμως λειτουργούν.Μια εξήγηση είναι ότι βασίζονται σε εσωτερικές διεργασίες.Μέσα από διάφορες ΄΄κινήσεις΄΄ συμβολικές,λέξεις δύναμης κτ.λ. ενεργοποιούμε τις ΄΄λανθάνουσες δυνάμεις΄΄ μας.Ναι ίσως να βασίζονται σε απλούς ψυχολογικούς μηχανισμούς και στην αυθυποβολή.Αυτό που έρχεται,κατα εμέ,δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια σκεπτομορφή που έχει προφανώς καθιερωθεί στο αστρικό επίπεδο και η ενέργεια που έχει είναι αρκετή,έτσι ώστε να είναι αυτόνομη και ακόμη να μπορεί να διαθέτει και δική της νόηση.Μια ΄΄αστρική μπαταρία΄΄,που αν την εκμεταλλευτείς σωστα θα έχεις αρκετά οφέλη.Δοκίμασα για προστασία των οικονομικών και για καθαρά πειραματικούς τρόπους δοκίμασα άλλες 10 σφραγίδες,σύμφωνα με το τελετουργικό που προτείνει το Mystery,καθώς βασίζεται καθαρά στις δικές μας δυνάμεις και σε κάποιες λέξεις δύναμεις που δε τονίσθηκαν και αυτό με στεναχώρησε κάπως.Κάποιες κατάφερα να τονίσω άλλες πάλι τα έκανα θάλασσα!Έχουν ανθήσει πολλά τυπικά για το necronomicon και αν ψάξεις στα αγγλικά στο διαδίκτυο θα βρεις αρκετές ιστιοσελίδες για αυτό το θέμα.Το πνεύμα που μου λες το ξέρω,όμως δε το έχω δοκιμάσει καθώς έχει καθρέπτη και επειδή δεν ασπάζομαι τις απόψεις της χαοτικής μαγείας και δοκιμάζω παραδοσιακά πράγματα θα έπρεπε να κατασκευάσω καθρέπτη ή να ψάξω να βρω να τον ενεργοποιήσω κ.τ.λ.Που θέλει χρόνο.Όχι δεν έχει υλοποιηθεί κάτι.Απλώς έχω αισθανθεί ΄΄παράξενα΄΄ καταλαβαίνοντας ότι αυτό που έκανα είχε αποτέλεσμα.Το τελετουργικό που προτείνει το mystery είναι καθαρά για να αξιοποιήσουμε τις δικές μας ψυχικές δυνάμεις.
Υ.Γ.Γιατί θες να υλοποιηθεί το πνεύμα-σκεπτομορφή?Δε σου φτάνει φίλε lifo που έχεις το αποτέλεσμα που θες?Εμένα που φτάνει και μου περισσεύει.Αν η σκεπτομορφή έχει την ικανότητα να έχει δική της νόηση το ξέρεις ότι μπορεί να μπλέξεις?Μπορεί δηλαδή να στοιχιώσει το χώρο και να μη μπορείς να τη διώξεις τόσο εύκολα!!!Επειδή είναι σκεπτομορφή και όχι κάποιο πνεύμα προφανώς τα τελετουργικά αφορισμού κ.τ.λ. να μην έχουν αποτέλεσμα.Για αυτό σε τέτοια θέματα θέλει πολύ προσαοχή και γνώση.Αν δεν ξέρεις και δεν έχεις κάποιο άτομο που γνωρίζει να μην επιχειρήσεις τίποτα.Εμένα πάντως μου αρκεί που έχει αποτέλεσμα.Για το πως μπορεί το πνεύμα να υλοποιηθεί στο καθρέπτη το mystery δεν διευκρινίζει και δε ξέρω το λόγο.Επειδή όμως το necronomicon είναι συνδυασμός από διάφορα γριμμόρια κ.τ.λ. τότε θα χρησιμοποιούσα-δοκίμαζα παρόμοιες τεχνικές.
Ακριβώς για τν λόγο που αναφέρεις στο υ.γ θέλω να δω αν κάτι μπορεί να στοιχειωσει το σπίτι μου. Έχω κάνει ως τώρα γύρω στα 5 τελετουργικά. Ωστόσο μπορεί να κάνουμε κάποια τελετουργικά αλλά μην βασίζεσαι καθαρά στον πειραματισμό. Το βασικό συστατικό της μαγείας είναι να πιστέψεις σε αυτό που κάνεις χωρίς να το κάνεις πειραματικά. Π.χ καλείς έναν δαίμονα(πράγμα που κανείς δεν πρέπει να το κάνει χωρίς να είναι σίγουρος). Δεν μαθαίνεις δύο εξαναγκασμούς και πάει. Λοιπόν δεν ασπάζεσαι της απόψεις της Χαοτικής. Ναι δεκτόν. Αλλά η Χαοτική συγκταταλέγει τέτοιου είδους επικλήσεις ή καλύτερα τελετουργικά. Γιατί μια σφραγίδα λειτουργεί υποσυνείδητα. Και το υποσηνείδητο είναι πολύ δυνατό. Αλλά ας σου πω για την Χαοτική. Στον δρόμο του Χάους ο μαθητής είναι ελεύθερος να πράξει με όποιον τρόπο θέλει. Δεν έχουν σημασία τα λόγια. Μόνο που δεν ασπάζεσαι την Χαοτική. Για αυτό θα πω απλώς κάτι. Αν η μαγεία είναι κάτι το οποίο χρησιμοποίεις σε συνεργασία με τον εσώτερο εαυτό σου θα τονίσω μόνο κάτι. Τότε(αν είναι θέμα δικό σου και του εσώτερου εαυτού σου) γιατί να μην διαμορφώνεις τα τελετουργικά όπως εσύ θες. Γιατί να μην κάνεις αυτό που σε βολεύει καλύτερα;Δε ξέρω αν κατανοείς τί λέω. Διαμορφώνεις τελετουργικά. Γιατί ο καθένας αισθάνεται τη μαγεία όπως θέλει. Απλώς κάποιοι με τα συστηματά τους και τις τελετές τους βρήκαν το πως αισθάνονται οι πιο πολλοί άνθρωποι. Είναι κοινά συναισθήματα με άλλα λόγια. Ο καθένας είναι μοναδικός. Και βρίσκει μέσα του τί του ταιριάζει στ' αλήθεια. Αν νομίζεις πως ξεφεύγω από το θέμα κάνεις λάθος. Σκεπτομορφή. Λέξη που σχετίζεται με την σκέψη που φτιάχνει κάτι. Η σκέψη είναι δικιά σου και καταλαβαίνεις πως λειτουργεί καλύτερα για σένα. Ευχαριστώ για τον χρόνο που αφιέρωσες στην απάντηση αυτή. Επειδή δεν είναι εύκολο να μιλάμε απο' δω και βλέπω πως ξανοίγεσαι και 'συ στα μαγικά μονοπάτια να ξέρεις για να έρθουμε σε καλύτερη επαφή το msn μου είναι kalotuxas@hotmail.com. Αν δεν έχεις ok. Αν έχεις κάνε με add.
1)Έψαξα,lifo,και βρήκα το πνεύμα που λες:IRKINGU:Αυτή είναι η δύναμη που φυλάκισε τον στρατηγό των Μεγάλων Παλαιών, τον KINGU.Αυτή είναι η δύναμη την οποία ο MARDUK-που το όνομά του δε λέμε εκτός αν δε γίνεται διαφορετικά-χρησιμοποίησε για να δημιουργήσει την ανθρώπινη φυλή,χάρις το αίμα του Irkingu.Το πνεύμα αυτό μπορεί να πει στον μάγο τα πάντα για τις προηγούμενες ενσαρκώσεις του,αφού ήταν εκεί όταν το αίμα του σχημάτιζε τους πρωτόπλαστους θνητούς.Όταν υλοποιηθεί η φιγούρα του,φρόντισε να έχεις κοντά σου μια κρυστάλλινη σφαίρα ή ένα καθρέπτη,διότι εκεί θα σχηματιστεί η μορφή από αυτό που ποθείς αληθινά να μάθεις.Η λέξη στην οποία πρέπει να διαλογιστείς είναι BARERIMOU.
2) Κάπου στο τεύχος 22 του mystery αναφέρει στο άρθρο για το necronomicon:<<Οι συγγραφείς, Daniel Harms και John W. Gonce, με τη μελέτη τους The Necronomicon Files:The Truth Behind The Legend(19998) υποστηρίζουν-και προσωπικά συμφωνώ μαζί τους-πως το γριμμόριο του Σίμωνα είναι πλαστό!Αποτελεί μια ιδιόμορφη σύνθεση αληθινών βαβυλωνιακών τυπικών,με ψευδοορολογίες Κθούλου,μαγικές σφραγίδες εμπνευσμένες από κλασσικά γριμμόρια σαν το Grand Grimmoire (18ος αιώνας και έντονα βαρύγδουπο,ρεαλιστικό τρόπο γραφής που θυμίζει κάπως τις παλιές καλές ιστορίες του Λάβκραφτ. >>
Και μια δική μου σκέψη:Ίσως να υπήρχε το necronomicon,όπως ισχυρίζεται ο Σίμωνας,που παρουσίασε στο κοινό ένα αρχαίο γριμμόριο,γραμμένο με βάση τις δοξασίες και τη μυθολογία της Μεσοποταμίας, από κάποιο συγγραφέα.Και πάλι,πράγμα που δεν αποδείχτηκε (αν και η ιστορία με τους καλόγερους βγήκε αληθινή) ίσως να άνηκε σε κάποιο μάγο έμπειρο και να εξυπηρετούσε μόνο τον ίδιο καθώς οι γνώσεις των μάγων και των μαγισσών γράφονταν ΄΄κωδικοποιημένες΄΄,από φόβο να μην πέσουν σε λάθος χέρια.Και μια διευκρίνιση:Ας μην ξεχνάμε ότι τα μαγικά γριμμόρια είναι αρχαία χειρόγραφα που έχουν γραφτεί από τα χέρια παλιών μαγισσών και μάγων.Κάποια από αυτά έχουν επιζήσει μέχρι τις μέρες μας.Τόμοι γεμάτοι μαγική γνώση και αρχαίες πρακτικές,που η απαρχή τους χάνεται στα βάθη των αιώνων.Κείμενα,χειρόγραφα,μελέτες,ξόρκια και μαγικές τεχνικές,όλα γραμμένα από έμπειρους μάγους.Σήμερα κυκλοφορούν πολλά τέτοια γριμμόρια.Αν όμως κάποιος τα συγκρίνει μεταξύ τους θα εντοπίσει σημαντικές διαφορές μεταξύ τους,παραλλαγές,αντιθέσεις και παραπλανητικές θεωρίες.Ακόμη κανείς δεν είναι σίγουρος από ποιον τα αυθεντικά γριμμόρια μπορεί να είναι γραμμέναΊσως από κάποιον έμπειρο μάγο,κάποιον μαθητή του ή και κάποιον εντελώς άγνωστο,που ήθελε να εκμεταλλευτεί την τύχη κάποιου διάσημου μάγου.Ακόμη τα μαγικά αυθεντικά γριμμόρια έχουν περάσει από χέρι σε χέρι,από μυαλό σε μυαλο,από συνείδηση σε συνείδηση.Έχουν μεταφραστεί από άλλη γλώσσα,έχουν επιβιώσει από δύσκολες εποχές και έχουν φιλτραριστεί από την οπτική γωνία εκαντοτάδων ανθρώπων.Και κάθε μελετητής ή μεταφραστής είναι αναπόφευκτο να κάνει λάθος.Είναι σίγουρο πως θα αλλοιώσει εσκεμμένα ή άθελά του το περιεχόμενό του.Ακόμη οι μάγοι και οι μάγισσες σπάνια κατέγραφαν τις γνώσεις τους για να μην πέσουν σε λάθος χέρια.Κρατούσαν όμως σημειώσεις,συχνά κωδικοποιημένες.Έτσι τα γριμμόρια δεν είναι τίποτα άλλο παρά ΄΄σημειωματάρια΄΄ των μάγων ή μαγισσών γεμάτα ημιτελείς τεχνικές και ΄΄κωδικοποιημένες΄΄ γνώσεις.
2) Κάπου στο τεύχος 22 του mystery αναφέρει στο άρθρο για το necronomicon:<<Οι συγγραφείς, Daniel Harms και John W. Gonce, με τη μελέτη τους The Necronomicon Files:The Truth Behind The Legend(19998) υποστηρίζουν-και προσωπικά συμφωνώ μαζί τους-πως το γριμμόριο του Σίμωνα είναι πλαστό!Αποτελεί μια ιδιόμορφη σύνθεση αληθινών βαβυλωνιακών τυπικών,με ψευδοορολογίες Κθούλου,μαγικές σφραγίδες εμπνευσμένες από κλασσικά γριμμόρια σαν το Grand Grimmoire (18ος αιώνας
και έντονα βαρύγδουπο,ρεαλιστικό τρόπο γραφής που θυμίζει κάπως τις παλιές καλές ιστορίες του Λάβκραφτ. >>Και μια δική μου σκέψη:Ίσως να υπήρχε το necronomicon,όπως ισχυρίζεται ο Σίμωνας,που παρουσίασε στο κοινό ένα αρχαίο γριμμόριο,γραμμένο με βάση τις δοξασίες και τη μυθολογία της Μεσοποταμίας, από κάποιο συγγραφέα.Και πάλι,πράγμα που δεν αποδείχτηκε (αν και η ιστορία με τους καλόγερους βγήκε αληθινή) ίσως να άνηκε σε κάποιο μάγο έμπειρο και να εξυπηρετούσε μόνο τον ίδιο καθώς οι γνώσεις των μάγων και των μαγισσών γράφονταν ΄΄κωδικοποιημένες΄΄,από φόβο να μην πέσουν σε λάθος χέρια.Και μια διευκρίνιση:Ας μην ξεχνάμε ότι τα μαγικά γριμμόρια είναι αρχαία χειρόγραφα που έχουν γραφτεί από τα χέρια παλιών μαγισσών και μάγων.Κάποια από αυτά έχουν επιζήσει μέχρι τις μέρες μας.Τόμοι γεμάτοι μαγική γνώση και αρχαίες πρακτικές,που η απαρχή τους χάνεται στα βάθη των αιώνων.Κείμενα,χειρόγραφα,μελέτες,ξόρκια και μαγικές τεχνικές,όλα γραμμένα από έμπειρους μάγους.Σήμερα κυκλοφορούν πολλά τέτοια γριμμόρια.Αν όμως κάποιος τα συγκρίνει μεταξύ τους θα εντοπίσει σημαντικές διαφορές μεταξύ τους,παραλλαγές,αντιθέσεις και παραπλανητικές θεωρίες.Ακόμη κανείς δεν είναι σίγουρος από ποιον τα αυθεντικά γριμμόρια μπορεί να είναι γραμμέναΊσως από κάποιον έμπειρο μάγο,κάποιον μαθητή του ή και κάποιον εντελώς άγνωστο,που ήθελε να εκμεταλλευτεί την τύχη κάποιου διάσημου μάγου.Ακόμη τα μαγικά αυθεντικά γριμμόρια έχουν περάσει από χέρι σε χέρι,από μυαλό σε μυαλο,από συνείδηση σε συνείδηση.Έχουν μεταφραστεί από άλλη γλώσσα,έχουν επιβιώσει από δύσκολες εποχές και έχουν φιλτραριστεί από την οπτική γωνία εκαντοτάδων ανθρώπων.Και κάθε μελετητής ή μεταφραστής είναι αναπόφευκτο να κάνει λάθος.Είναι σίγουρο πως θα αλλοιώσει εσκεμμένα ή άθελά του το περιεχόμενό του.Ακόμη οι μάγοι και οι μάγισσες σπάνια κατέγραφαν τις γνώσεις τους για να μην πέσουν σε λάθος χέρια.Κρατούσαν όμως σημειώσεις,συχνά κωδικοποιημένες.Έτσι τα γριμμόρια δεν είναι τίποτα άλλο παρά ΄΄σημειωματάρια΄΄ των μάγων ή μαγισσών γεμάτα ημιτελείς τεχνικές και ΄΄κωδικοποιημένες΄΄ γνώσεις.
Το ότι το necronomicon δεν υπήρξε ούτε και υπάρχει πιστεύω είναι πια δεδομένο. Πολλά μεταφραστικά λάθη έχουν γίνει. Ίσως οι γνώσεις τελικά, ναί να είναι κωδικοποιημένες. Ο τρελός Άραβας, ισχυριζόνταν πως είχε περιλανηθεί για να βρει όλα αυτά. Είναι αλήθεια πως με βοήθησε πάρα πολύ η απαντησή σου. Αναρωτιόμουν άραγε πως γινόνταν να είναι αληθινή η μαγεία του necronomicon και να μην συντάχτηκε ποτέ στα αλήθεια.Την απορεία μου την έλυσες. Αλλά έχω μια ερώτηση. Ξέρεις πως ακόμη και σήμερα υπάρχουν λάτρεις του Cthulu. Πιστεύουν πως θα έρθει. Υπάρχουν άλλοι που ισχυρίζονται πως έχουν έρθει σε επαφή μέσω αστρικού πλάνου. Και τί συμβολισμός μπορεί να είναι αυτός; Και θα πω κάτι. Αν γίνει πολύ δυνατή η σκέψη των ανθρώπων αυτών αν και σου φαίνεται λίγο τρελό τότε ο Cthulu θα επιστρέψει. Άραγε θα επαναλειφτεί η Μεγάλη μάχη;Γιατί όποτε διαβάζω σχετικά με τον Cthυlu πάντα υποστηρίζετε πως αν ξανάρθει θα κυριεύσει. Θα μπορέσουμε να κάνουμε τίποτα; Ίσως να φαίνεται τρελό αλλά......... 
Υπάρχουν λάτρεις του Cthulhu και η νεομυθολογία Cthulhu υπάρχει και κυκλοφορεί σε συζητήσεις με σκοτεινό,απόκρυφο περιεχόμενο και στα αλλόκοσμα όνειρα ΄΄τρελών΄΄ που η μοίρα καταράστηκε με αποκάλυψη εκτυφλωτικής αλήθειας.
Τα έργα του Χ.Φ.Λάβκραφτ επηρέασαν πολλούς συγγραφείς σε όλα τα τα πεδία μοντέρνας φαντασίας,όπως επιστημονικής φαντασίας,επικής φαντασίας κ.τ.λ.Οι συγγραφείς αυτοί συνέχισαν είτε εξέλιξαν το απίστευτο όραμα του,αυτό το εφιαλτικό και εμπνευστικό όραμα που διαφαίνεται μέσα από τα έργα του,είναι αυτό που ο Ώγκαστ Ντέρλεθ ονόμασε Μυθολογία Κθούλου(Cthulhu Mythos).
Η δομή της μυθολογίας δεν έχει αυστηρή ακολουθία,όμως πρόκειται για απλές παρατηρήσεις σε μια κοινή σεναριακή βάση,που συνδέει τις ιστορίες του Χ.Φ.Λάβκραφτ.Επίσης, ο Χ.Φ.Λάβκραφτ δεν αναφέρθηκε ποτέ στον τίτλο "Μυθολογία Κθούλου", ούτε θεωρούσε πως τα συγκεκριμένα διηγήματα του δημιουργούσαν ένα συγκεκριμένο μυθολογικό κύκλο. Ο όρος "Cthulhu Mythos" επινοήθηκε από τον Ντέρλεθ, μετά το θάνατο του Λάβκραφτ. πιστός φίλος και μαθητής του Λάβκραφτ, ο οποίος, μετά το θάνατο του Χάουαρντ ίδρυσε το θρυλικό εκδοτικό οίκο Arkham House, αφιερωμένο εξ ολοκλήρου στην έκδοση του έργου του Λάβκραφτ και των συγγραφέων του λαβκραφτικού κύκλου.
Ο Λάβκραφτ ήταν σχετικά άσημος όσο ζούσε (δημοσίευε τα διηγήματα του στο pulp περιοδικό Weird Tales και σε ερασιτεχνικά έντυπα της εποχής) και πέθανε μόνος και φτωχός. Οφείλει τη μεταθανάτια αναγνώριση και διασημότητα του στην αφοσίωση του Ντέρλεθ, ο οποίος έκανε σκοπό της ζωής του να ολοκληρώσει ο ίδιος πολλά από τα ημιτελή διηγήματα του Λάβκραφτ και να κάνει ευρύτερα γνωστό το έργο του φίλου του και τον προσωπικό του κόσμο. ο Λάβκραφτ και ο Ντέρλεθ δεν συναντήθηκαν ποτέ προσωπικά, παρά μόνο αλληλογραφούσαν (το ίδιο ισχύει και για τον Κλαρκ 'Αστον Σμιθ και τον Ρόμπερτ Χάουαρντ). Ο Ντέρλεθ είδε για πρώτη φορά τον Λάβκραφτ, νεκρό»
Κανείς δεν είναι σίγουρος αν αυτά που κάποιοι απορρίπτουν σαν «αποκρυφιστικά γαρνιρίσματα» στα κείμενα του -αφού δεν μπορούμε να τα κατανοήσουμε- είναι ή δεν είναι σημαντικές ιδέες που απλώς δεν έχουμε τα κλειδιά για να ξεκλειδώσουμε.
Το περιεχόμενο της μυθολογίας Κθούλου
Το όνομα της προέρχεται από το όνομα μιας μυστηριώδους οντότητας,του Κθούλου,που ανήκει σε μια ΄΄ράτσα΄΄ πανίσχυρων εξωδιαστασιακών οντοτήτων που ο Χ.Φ.Λάβκραφτ αποκαλεί ΄΄Μεγάλους Παλαιούς΄΄(The Great Old Ones) ή "Αρχαίους" (Τhe Ancient Ones),οι οποίοι είναι εξόριστοι από τον κόσμο μας και προσπαθούν να επιστρέψουν με την ενεργοποίηση-άνοιγμα κάποιων μυστικών σφραγισμένων πυλών.Οι ΄΄Αρχαιοί΄΄ εξορίστηκαν από τους Πρεσβύτερους Θεούς, γιατί εξασκούσαν τη μαύρη μαγεία στο απαγορευμένο πεδίο της Γης. Η πύλη των Διαστάσεων έκλεισε πίσω τους και σφραγίστηκε για να μην επιστρέψουν ποτέ.Μερικά ονόματα των ΄΄Μεγάλων Παλαιών΄΄ είναι Azathoth αυτός που το όνομά του δεν πρέπει να προφέρεται, Nyarlathotep o αγγελιοφόρος, το έρπον χάος, Υog Sothoth η πύλη και το κλειδί της πύλης. Sub Nigurath η Μαύρη Αίγα των δασών με τα χίλια νεογνά.Όσο για τον τιτάνιο και χταποειδή Κθούλου(Kthulhu," δεν είναι νεκρό εκείνο που κοιμάται και ονειρεύεται, μα με το διάβα των παράξενων αιώνων ως κι ο θάνατος μπορεί να πεθάνει"),είναι ο μοναδικός που βρίσκεται στη γη και συγκεκριμμένα στο΄΄άντρο΄΄ του στη βυθισμένη Ρ΄λυέ(R'lyeh),΄΄κοιμάται και ονειρεύεται΄΄,σε μια ημιναρκωμένη κατάσταση,ένα είδος χειμερίας νάρκης στο βυθό κάποιου ωκεανού και ο οποίος περιμένει να ξυπνήσει και να καλέσει ΄΄τους αδερφούς΄΄ του πίσω στη Γη,εγκαινιάζοντας μια καινούργια βασιλεία τρόμου και σκότους.
Από τις δικές του μελέτες ο Χ.Φ.Λάβκραφτ δίνει την τοποθεσία της Ρ'λυέ στις συντεταγμένες 49 μοίρες 51 λεπτά νότια και 128 μοίρες 34 λεπτά δυτικά - ο υπολογισμός των συντεταγμένων αυτών πάνω σε ένα χάρτη υποδεικνύουν ένα από τα βαθύτερα σημεία του Ειρηνικού, στο μέσο της απόστασης μεταξύ Νέας Ζηλανδίας και Χιλής.
Όσο για τους ΄΄μυστήριους Πρεσβύτερους κατονομάζεται μόνο ο Νόντενς ("Ο Κύριος της Μεγάλης Αβύσσου"). Το όνομα πιθανόν ανήκει σε παλιά κέλτικη θεότητα, που υιοθετήθηκε και από τους Ρωμαίους. Απομεινάρια του ναού του Νόντενς υπάρχουν στο Glaustershire. Χρονολογείται από τον 1ο περίπου μ.Χ. αιώνα.
Πιο αναλυτικά πρώτη αναφορά του Κθούλου(υπάρχουν διάφορες προφορές,όπως kuh-THOOL-hoo, Clooloo ή Clulu από παραλλαγή του Cthulhu, K't'hoo-lhoo, Khlul'-hloo, Cluh-Luh) γίνεται στο θρυλικό Necronomicon,του τρελού Άραβα Αμπντούλ Αλχαζρέντ(μύθοι αναφέρουν ότι είναι 3 πρωτότυπα βιβλία - ένα στα αραβικά - ένα στα λατινικά - ένα στα ελληνικά).Κινητήριος δύναμης αυτής της μυθολογίας αποτέλεσε το διήγημα του Χ.Φ. Λαβκράφτ "The Call of Cthulhu" (Το κάλεσμα του Κθούλου).Η διήγηση περιστρέφεται γύρω από μία τιτάνια δαιμονική εξωγήινη οντότητα, που στην αρχαία γλώσσα έχει το όνομα "Κθούλου" και τους ακόλουθούς του, που μετανάστευσαν στην Γη πριν από εκατομμύρια χρόνια και έκτισαν την R'lyeh (Ρ'λυέ), μία μεγαλιθική μητρόπολη σε ένα νησί του Ειρηνικού Ωκεανού. Αυτά τα τιτάνια όντα, ημιδρακοειδή, ημιχταποδοειδή, μάχονταν σε έναν αιώνιο πόλεμο με άλλες εξωγήινες ράτσες που κατοίκησαν τον πλανήτη μας από την εποχή των δεινοσαύρων.
Κάποια άγνωστη κοσμογονική καταστροφή οδήγησε τον Κθούλου και τη γενιά του μέσα στους μεγαλιθικούς πύργους τους και - σύμφωνα πάντα με την διήγηση του Λάβκραφτ - το νησί φρούριό τους τελικά βυθίστηκε κάτω από τα κύματα, φυλακίζοντάς τον Κθούλου σε μια ημιναρκωμένη κατάσταση,περιμένοντας να ξυπνήσει,ίσως από κάποιο ΄΄κάλεσμα΄΄,καλώντας τους ΄΄ομοίους΄΄του στη Γη.
Υποστηρίζεται ακόμα πως ένας από τους τρόπους που οι Μεγάλοι Παλαιοί επικοινωνούν με τους ανθρώπους είναι μέσω ονειρικών υποβολών. Ο Κθούλου χρησιμοποιεί μια ιδιαίτερης μορφής τηλεπάθεια με την οποία γίνεται αντιληπτός από άτομα με παράξενες ιδιαιτερότητες,όπως άτομα καλλιτεχνικής φύσεως κ.τ.λ.Ακόμη,τονίζεται πως οι εξαιρετικά εξωγήινες και παράξενες σκέψεις του Κθούλου προκαλούν συμπτώματα παράνοιας στους αποδέκτες του και τους οδηγούν στην σχιζοφρένεια και στην αμνησία. Τα όντα αυτά - οι Μεγάλοι Παλαιοί - παρουσιάζονται πολλές φορές να έχουν πολλαπλά σώματα, πολλές οντότητες και να παίρνουν διάφορες μορφές. Ρίζες έχουν σε διάφορους πολιτισμούς.Για παράδειγμα ο Νυαρλαθοτέπ,το όνομά του ηχητικά και μόνο έχει ρίζες στην Αρχαία Αίγυπτο μάλιστα σε διάφορα κείμενα αναφέρεται με την μορφή ενός μαύρου Φαραώ. Ενός άντρα με περήφανα αιγυπτιακά χαρακτηριστικά, τυλιγμένος σ' ένα λαμπρό πρισματικό μανδύα, που φορά την καλύπτρα του Φαραώ (νέμες) στο κεφάλι. Αυτή η μορφή ίσως να είναι ταυτόσημη με την μορφή του Μαύρου Άντρα (στην Αγγλία) και ταιριάζει με τις περιγραφές του αποκρυφιστή Άλιστερ Κράουλι.
Συνεχίζεται...
Τα έργα του Χ.Φ.Λάβκραφτ επηρέασαν πολλούς συγγραφείς σε όλα τα τα πεδία μοντέρνας φαντασίας,όπως επιστημονικής φαντασίας,επικής φαντασίας κ.τ.λ.Οι συγγραφείς αυτοί συνέχισαν είτε εξέλιξαν το απίστευτο όραμα του,αυτό το εφιαλτικό και εμπνευστικό όραμα που διαφαίνεται μέσα από τα έργα του,είναι αυτό που ο Ώγκαστ Ντέρλεθ ονόμασε Μυθολογία Κθούλου(Cthulhu Mythos).
Η δομή της μυθολογίας δεν έχει αυστηρή ακολουθία,όμως πρόκειται για απλές παρατηρήσεις σε μια κοινή σεναριακή βάση,που συνδέει τις ιστορίες του Χ.Φ.Λάβκραφτ.Επίσης, ο Χ.Φ.Λάβκραφτ δεν αναφέρθηκε ποτέ στον τίτλο "Μυθολογία Κθούλου", ούτε θεωρούσε πως τα συγκεκριμένα διηγήματα του δημιουργούσαν ένα συγκεκριμένο μυθολογικό κύκλο. Ο όρος "Cthulhu Mythos" επινοήθηκε από τον Ντέρλεθ, μετά το θάνατο του Λάβκραφτ. πιστός φίλος και μαθητής του Λάβκραφτ, ο οποίος, μετά το θάνατο του Χάουαρντ ίδρυσε το θρυλικό εκδοτικό οίκο Arkham House, αφιερωμένο εξ ολοκλήρου στην έκδοση του έργου του Λάβκραφτ και των συγγραφέων του λαβκραφτικού κύκλου.
Ο Λάβκραφτ ήταν σχετικά άσημος όσο ζούσε (δημοσίευε τα διηγήματα του στο pulp περιοδικό Weird Tales και σε ερασιτεχνικά έντυπα της εποχής) και πέθανε μόνος και φτωχός. Οφείλει τη μεταθανάτια αναγνώριση και διασημότητα του στην αφοσίωση του Ντέρλεθ, ο οποίος έκανε σκοπό της ζωής του να ολοκληρώσει ο ίδιος πολλά από τα ημιτελή διηγήματα του Λάβκραφτ και να κάνει ευρύτερα γνωστό το έργο του φίλου του και τον προσωπικό του κόσμο. ο Λάβκραφτ και ο Ντέρλεθ δεν συναντήθηκαν ποτέ προσωπικά, παρά μόνο αλληλογραφούσαν (το ίδιο ισχύει και για τον Κλαρκ 'Αστον Σμιθ και τον Ρόμπερτ Χάουαρντ). Ο Ντέρλεθ είδε για πρώτη φορά τον Λάβκραφτ, νεκρό»
Κανείς δεν είναι σίγουρος αν αυτά που κάποιοι απορρίπτουν σαν «αποκρυφιστικά γαρνιρίσματα» στα κείμενα του -αφού δεν μπορούμε να τα κατανοήσουμε- είναι ή δεν είναι σημαντικές ιδέες που απλώς δεν έχουμε τα κλειδιά για να ξεκλειδώσουμε.
Το περιεχόμενο της μυθολογίας Κθούλου
Το όνομα της προέρχεται από το όνομα μιας μυστηριώδους οντότητας,του Κθούλου,που ανήκει σε μια ΄΄ράτσα΄΄ πανίσχυρων εξωδιαστασιακών οντοτήτων που ο Χ.Φ.Λάβκραφτ αποκαλεί ΄΄Μεγάλους Παλαιούς΄΄(The Great Old Ones) ή "Αρχαίους" (Τhe Ancient Ones),οι οποίοι είναι εξόριστοι από τον κόσμο μας και προσπαθούν να επιστρέψουν με την ενεργοποίηση-άνοιγμα κάποιων μυστικών σφραγισμένων πυλών.Οι ΄΄Αρχαιοί΄΄ εξορίστηκαν από τους Πρεσβύτερους Θεούς, γιατί εξασκούσαν τη μαύρη μαγεία στο απαγορευμένο πεδίο της Γης. Η πύλη των Διαστάσεων έκλεισε πίσω τους και σφραγίστηκε για να μην επιστρέψουν ποτέ.Μερικά ονόματα των ΄΄Μεγάλων Παλαιών΄΄ είναι Azathoth αυτός που το όνομά του δεν πρέπει να προφέρεται, Nyarlathotep o αγγελιοφόρος, το έρπον χάος, Υog Sothoth η πύλη και το κλειδί της πύλης. Sub Nigurath η Μαύρη Αίγα των δασών με τα χίλια νεογνά.Όσο για τον τιτάνιο και χταποειδή Κθούλου(Kthulhu," δεν είναι νεκρό εκείνο που κοιμάται και ονειρεύεται, μα με το διάβα των παράξενων αιώνων ως κι ο θάνατος μπορεί να πεθάνει"),είναι ο μοναδικός που βρίσκεται στη γη και συγκεκριμμένα στο΄΄άντρο΄΄ του στη βυθισμένη Ρ΄λυέ(R'lyeh),΄΄κοιμάται και ονειρεύεται΄΄,σε μια ημιναρκωμένη κατάσταση,ένα είδος χειμερίας νάρκης στο βυθό κάποιου ωκεανού και ο οποίος περιμένει να ξυπνήσει και να καλέσει ΄΄τους αδερφούς΄΄ του πίσω στη Γη,εγκαινιάζοντας μια καινούργια βασιλεία τρόμου και σκότους.
Από τις δικές του μελέτες ο Χ.Φ.Λάβκραφτ δίνει την τοποθεσία της Ρ'λυέ στις συντεταγμένες 49 μοίρες 51 λεπτά νότια και 128 μοίρες 34 λεπτά δυτικά - ο υπολογισμός των συντεταγμένων αυτών πάνω σε ένα χάρτη υποδεικνύουν ένα από τα βαθύτερα σημεία του Ειρηνικού, στο μέσο της απόστασης μεταξύ Νέας Ζηλανδίας και Χιλής.
Όσο για τους ΄΄μυστήριους Πρεσβύτερους κατονομάζεται μόνο ο Νόντενς ("Ο Κύριος της Μεγάλης Αβύσσου"). Το όνομα πιθανόν ανήκει σε παλιά κέλτικη θεότητα, που υιοθετήθηκε και από τους Ρωμαίους. Απομεινάρια του ναού του Νόντενς υπάρχουν στο Glaustershire. Χρονολογείται από τον 1ο περίπου μ.Χ. αιώνα.
Πιο αναλυτικά πρώτη αναφορά του Κθούλου(υπάρχουν διάφορες προφορές,όπως kuh-THOOL-hoo, Clooloo ή Clulu από παραλλαγή του Cthulhu, K't'hoo-lhoo, Khlul'-hloo, Cluh-Luh) γίνεται στο θρυλικό Necronomicon,του τρελού Άραβα Αμπντούλ Αλχαζρέντ(μύθοι αναφέρουν ότι είναι 3 πρωτότυπα βιβλία - ένα στα αραβικά - ένα στα λατινικά - ένα στα ελληνικά).Κινητήριος δύναμης αυτής της μυθολογίας αποτέλεσε το διήγημα του Χ.Φ. Λαβκράφτ "The Call of Cthulhu" (Το κάλεσμα του Κθούλου).Η διήγηση περιστρέφεται γύρω από μία τιτάνια δαιμονική εξωγήινη οντότητα, που στην αρχαία γλώσσα έχει το όνομα "Κθούλου" και τους ακόλουθούς του, που μετανάστευσαν στην Γη πριν από εκατομμύρια χρόνια και έκτισαν την R'lyeh (Ρ'λυέ), μία μεγαλιθική μητρόπολη σε ένα νησί του Ειρηνικού Ωκεανού. Αυτά τα τιτάνια όντα, ημιδρακοειδή, ημιχταποδοειδή, μάχονταν σε έναν αιώνιο πόλεμο με άλλες εξωγήινες ράτσες που κατοίκησαν τον πλανήτη μας από την εποχή των δεινοσαύρων.
Κάποια άγνωστη κοσμογονική καταστροφή οδήγησε τον Κθούλου και τη γενιά του μέσα στους μεγαλιθικούς πύργους τους και - σύμφωνα πάντα με την διήγηση του Λάβκραφτ - το νησί φρούριό τους τελικά βυθίστηκε κάτω από τα κύματα, φυλακίζοντάς τον Κθούλου σε μια ημιναρκωμένη κατάσταση,περιμένοντας να ξυπνήσει,ίσως από κάποιο ΄΄κάλεσμα΄΄,καλώντας τους ΄΄ομοίους΄΄του στη Γη.
Υποστηρίζεται ακόμα πως ένας από τους τρόπους που οι Μεγάλοι Παλαιοί επικοινωνούν με τους ανθρώπους είναι μέσω ονειρικών υποβολών. Ο Κθούλου χρησιμοποιεί μια ιδιαίτερης μορφής τηλεπάθεια με την οποία γίνεται αντιληπτός από άτομα με παράξενες ιδιαιτερότητες,όπως άτομα καλλιτεχνικής φύσεως κ.τ.λ.Ακόμη,τονίζεται πως οι εξαιρετικά εξωγήινες και παράξενες σκέψεις του Κθούλου προκαλούν συμπτώματα παράνοιας στους αποδέκτες του και τους οδηγούν στην σχιζοφρένεια και στην αμνησία. Τα όντα αυτά - οι Μεγάλοι Παλαιοί - παρουσιάζονται πολλές φορές να έχουν πολλαπλά σώματα, πολλές οντότητες και να παίρνουν διάφορες μορφές. Ρίζες έχουν σε διάφορους πολιτισμούς.Για παράδειγμα ο Νυαρλαθοτέπ,το όνομά του ηχητικά και μόνο έχει ρίζες στην Αρχαία Αίγυπτο μάλιστα σε διάφορα κείμενα αναφέρεται με την μορφή ενός μαύρου Φαραώ. Ενός άντρα με περήφανα αιγυπτιακά χαρακτηριστικά, τυλιγμένος σ' ένα λαμπρό πρισματικό μανδύα, που φορά την καλύπτρα του Φαραώ (νέμες) στο κεφάλι. Αυτή η μορφή ίσως να είναι ταυτόσημη με την μορφή του Μαύρου Άντρα (στην Αγγλία) και ταιριάζει με τις περιγραφές του αποκρυφιστή Άλιστερ Κράουλι.
Συνεχίζεται...
Συνέχεια
Σχολιασμός Μυθολογίας
Κατά πόσο αυτά που αναφέρει ο Χ.Φ.Λάβκραφτ αποτελούν αλήθεια και δεν αποτελεί κάποιο λογοτεχνικό παιχνίδι του,που επινόησε για τα διηγήματά του?Αποκύημα της φαντασίας του ή όσα εξιστόρησε ισχύουν?Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο Χ.Φ.Λάβκραφτ υποστήριζε μέχρι το θάνατό του ότι ισχύουν τα όσα έγραψε.Από την άλλη όσο φανταστικό να είναι το βιβλίο υπάρχει πιθανότητα να αποτελεί ΄΄αντικατοπτρισμός΄΄ κάποιων αληθινών ΄΄απαγορευμένων΄΄ βιβλίων,τα οποία είχε μελετήσει ο Λάβκραφτ.
Ένα κλασσικό μοτίβο στη μυθολογία του Κθούλου αποτελεί η μάχη μεταξύ ΄΄Μεγάλων Παλαιών΄΄ και ΄΄Πρεσβυτέρων΄΄,μια ακόμη παραλλαγή της αιώνιας μάχης ανάμεσα στο καλό και το κακό.Ακόμη,η μυθολογία Κθούλου ίσως να είναι μια λογοτεχνική φανταστική ιστορία βασιζόμενη σε αρχαίες θεότητες και πολιτισμούς,πιθανόν και μια μυθολογία που ΄΄επιβίωσε΄΄από τα αρχαία χρόνια ή καθαρό αποκύημα της φαντασίας του Χ.Φ.Λάβκραφτ.Οι αποδείξεις δεν είναι αρκετές.Ωστόσο,η μυθολογία επεκτείνεται σε πολλούς πιθανούς χώρους,όπως σε σε άλλες διαστάσεις, στα άστρα, στη Γη, στο βυθό των θαλασσών, στην κούφια Γη,ίσως ακόμη και μέσα στο χρόνο.Αποτελεί το μεγαλύτερο ψηφιδωτό μυστηρίων που εμφανίστηκε ποτέ στη Λογοτεχνία αλλά και με ανάμιξη τόσων πολιτισμών.
Να τονισθεί πως Σύμφωνα πάντα με τον Λάβκραφτ, ο Θάνατος είναι μία φάση που η αντίληψή της - όπως την εννοούμε - βασίζεται στο χρόνο. Το άλυτο μυστήριο του χρόνου είναι το κλειδί για την κατανόηση του μυστηρίου του θανάτου. Ακόμη και οι Μεγάλοι Παλαιοί, είναι παλαιοί χρονικά και σύμφωνα με τις διηγήσεις του Λάβκραφτ, είναι νεκροί αλλά και δεν είναι νεκροί, είναι εξόριστοι αλλά και δεν είναι, βρίσκονται σε "νάρκη", άρα σε αναστολή. Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι ο μόνος προσδιορισμός που έχουμε για την ζωή είναι η κίνηση. Άρα οτιδήποτε ακινητοποιείται, είναι νεκρό,ή μήπως όχι?
Ας επιχειρηθεί και η παράθεση κάποιων αποσυμβολισμών από διάφορους μελετητές,που βασίζεται σε ορθολογικά κριτήρια και ίσως να αποτελεί και μια πιο ξεκάθαρη και λογική ερμηνεία των ιστοριών του Χ.Φ.Λάβκραφτ.Ο ίδιος είχε διαταραγμένα παιδικά χρόνια,που τον οδήγησαν στο να αποκτήσει φοβίες,όπως της αίσθησης του χαοτικού,του σκοταδιού,του κρύου.Ακόμη,για κάποιο ανεξήγητο λόγο,απεχθανόταν τα ψάρια και του προκαλούσαν τρόμο.Ακόμη σε μικρή ηλικία είχε μια πτώση από άλογο. Η οικογένειά του, και συγκεκριμένα ο Τέκτονας παππούς του ήταν κάτοχοι μίας τεράστιας βιβλιοθήκης,έτσι πιθανότατα το ΄΄ βδελυρό ανουσιούργημα Des Vermis Mysteris(Τα μυστήρια του Σκώληκα)΄΄ θα μπορούσε όντως να υπάρχει σε κάποιο σκονισμένο ράφι της Βιβλιοθήκης του.Αυτά σκιαγραφούν και το φόντο των ιστοριών του:σκοτεινές κρύες θάλασσες, ασύλληπτα χάη στο διάστημα κ.ο.κ.Στοιχεία που χρησιμοποίησε για να δημιουργήσει στα διηγήματά του ακατονόμαστους και απερίγραπτους τερατόμορφους αντιπάλους που μιας και είναι από άλλες διαστάσεις δεν μπορούν να περιγραφθούν, παρά έχουν μονάχα κάποια στοιχεία που είναι φανερά στο ανθρώπινο μάτι,όπως το dunwich horror.
Ή να αναφερθώ στις σύντομες ιστορίες του Χ.Φ.Λάβκραφτ που αφήνουν πίσω τους μια «αίσθηση» πραγματικότητας και είναι αλήθεια ότι φαίνονται να κινούνται στη διάρκεια της νύχτας, λες και ο συγγραφέας εξιστορεί πραγματικές ιστορίες δαιμόνων σε πόλεις ξεχασμένες από παλιά, γεμάτες φρικιαστικές συγκρούσεις με ξεχασμένα πλάσματα, που περιπλανιούνται στις άκρες του γνωστού κόσμου. Αυτό πιθανόν να οφείλεται,κατά ένα μεγάλο μέρος,στο ρεαλιστικό ύφος του, το οποίο δημιουργεί στον αναγνώστη την αίσθηση πως ο κόσμος δεν είναι ό, τι φαίνεται.
Ορισμένα παράξενα γεγονότα
Με βάση τα λογοτεχνικά κείμενα που υπάρχουν καθώς και των στοιχείων που είναι γνωστά, "μπορεί" να υπολογιστεί η θέση της βυθισμένη πόλης της Ρ'λυέ. Φαίνεται ότι βρίσκεται σε ένα έρημο μέρος του Ειρηνικού Ωκεανού.
Το ακριβές όμως αντιδιαμετρικό σημείο της τοποθεσίας αυτής πάνω στην επιφάνεια της Γης είναι 138 χλμ. νοτιοανατολικά της Καρπάθου και 196 χλμ. νοτιοδυτικά της Ιεράπετρας Κρήτης. Το σημείο αυτό κατά σύμπτωση ταιριάζει με την τοποθεσία που περιγράφει ο Πλάτωνας για την βυθισμένη Ατλαντίδα. Παρ' όλα αυτά τίποτα δεν έχει ξεκαθαριστεί για την σύμπτωση αυτή.
Υπάρχει επίσης μία μελέτη του ερευνητή John Vincent Sanders, ο οποίος επισημαίνει ότι γίνονται κάτι έρευνες σχετικά με όλα αυτά σε κάποια συγκεκριμένα σημεία του Ειρηνικού.
Τον Ιούλιο του 1997 και τον Ιανουάριο 1998 το αμερικάνικο τηλεοπτικό κανάλι Discovery Channel, παρουσίασε ένα ωκεανογραφικό ντοκιμαντέρ με τον τίτλο "Πλάσματα της Αβύσσου" (Creatures of the Abyss), στο οποίο έγινε αναφορά σε ένα "μυστηριώδη ήχο", μία απίστευτη ηχητική εκπομπή που προερχόταν από "κάπου από τον βυθό του Νότιου Ειρηνικού, περίπου στο μέσο της απόστασης μεταξύ της Νέας Ζηλανδίας και της Χιλής.Εντοπίστηκε από το αμερικάνικο πολεμικό ναυτικό με το σύστημα Sosus (ένα τεράστιο δίκτυο υποθαλάσσιων ακουστικών συσκευών) - και ο ήχος εμφανίζει να ποικίλει σε ένταση και ρυθμό ενώ χαρακτηρίζεται από μεγάλη δονικότητα (όπως αναφέρει η αναφορά του Sosus "a haunting quality" )Στο ντοκιμαντέρ αναφέρθηκε ότι η καλύτερη περιγραφή που θα μπορούσε να δοθεί γι' αυτόν τον ήχο είναι ότι μοιάζει σαν την αναπνοή και τις επαναλαμβανόμενες φωνητικές προσπάθειες κάποιου γιγάντιου πλάσματος που κατοικεί σε υποθαλάσσια σπήλαια τεράστιου βάθους !
Η θαλάσσια αυτή περιοχή(που περιγράφει ο Χ.Φ.Λάβκραφτ) του Νοτιοανατολικού Ειρηνικού είναι ένα "θαλάσσιο κενό", χωρίς αρχιπέλαγος και απομονωμένα νησιά. Σε κάποια σημεία το βάθος ξεπερνάει τα 5000 μέτρα, ενώ η "Άβυσσος του Αγ. Βαρθολομαίου" στα ανοιχτά της Χιλής ξεπερνά σε βάθος τα 9000 μέτρα. Αναφορά υπάρχει επίσης στο βιβλίο "Αόρατοι Ορίζοντες" (Invisible Horizons) του Vincent Gaddis, στο δεύτερο κεφάλαιο του βιβλίου αφιερωμένο στο θέμα των "vanishing islands" (νησιά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται). Εκεί αναφέρεται ότι τα περισσότερα νησιά - φαντάσματα (κατά σύμπτωση και πάλι) έχουν παρατηρηθεί σε αυτή ακριβώς την περιοχή του Ειρηνικού.
Ο ερευνητής Charles Berlitz έχει γράψει πάρα πολλά για το "Τρίγωνο του Διαβόλου".Στην περιοχή του Ειρηνικού (ανάλογη με αυτή των Βερμούδων), όπου δεκάδες πλοία και αεροσκάφη έχουν εξαφανιστεί μυστηριωδώς. Δεν ήταν φυσικά δυνατόν να μην υπάρχει σύνδεση της Μυθολογίας Κθούλου με το νησί της Ατλαντίδας καθώς και με το μυστηριώδες Τρίγωνο του Διαβόλου.
Επίσης το περιβόητο και καταστροφικό καιρικό φαινόμενο του Ελ-Νίνιο πηγάζει ακριβώς από το Νοτιοανατολικό Ειρηνικό και απλώνεται δυτικά προς την Αυστραλία.
Το 1969 και 1988 αναφέρθηκε μια πολύ μεγάλης κλίμακας γεωμαγνητική ανωμαλία (Science News 10-05-1988): το γεωμαγνητικό πεδίο της Γης "ταλαντεύτηκε" επικίνδυνα, με επίκεντρο την συγκεκριμένη ευρύτερη περιοχή.
Την ίδια εποχή ακριβώς, επιστολές στο περιοδικό Pursuit στα τεύχη v21, n2,p89 - 1988 μιλούν για μαρτυρίες εμφάνισης ενός τεράστιου χταποδοειδούς πλάσματος που εθεάθη ανοιχτά της Μαλαισίας.
Τι γίνεται λοιπόν?Μια θεωρία που υποστηρίζεται από τους μελετητές της Λαβκραφτικής Σχολής του κόσμου,οι οποίοι επιμένουν και χαμογελούν αινιγματικά,ότι εδώ και μια δεκαετία περίπου,ο Κθούλου έχει ξυπνήσει!
Υπάρχει όμως ο Κθούλου?Και αν δεν υπάρχει είναι ικανό να δημιουργηθεί?
<<Το εν λόγω βιβλίο αν και ψεύτικο, βασισμένο σε επινοήσεις των δημιουργών του. Μπορεί τα κείμενα και τα τυπικά του να είναι κατασκευασμένα, όμως οι φήμες θέλουν να λειτουργούν! Πως γίνεται αυτό; Πολύ απλά γιατί δεν υπάρχει Μαγεία αλλά Μάγοι!
Όταν η Θέληση του Μάγου λειτουργήσει κατάλληλα, μπορεί να ανοίξει τις Πύλες του Αλλόκοσμου και από εκεί να περάσουν οι κάτοικοι της άλλης Πλευράς. Είτε αυτοί λέγονται Δαίμονες, είτε Μεγάλοι Παλαιοί.>>
[Σημείωση: Το παρόν απόσπασμα αποτελεί την ομιλία του κ. Γιώργου Ιωαννίδη στην εκδήλωση «Forum ΑΒΑΤΟΝ» που πραγματοποιήθηκε στις 1 Απριλίου του 2006 στην Αθήνα]
Μια ριζοσπαστική αντίληψη πως όλα βασίζονται στη πίστη και στην ισχυρή θέληση του Μάγου,απαλλαγμένο από ΄΄καθιερωμένα΄΄ συστήματα.Είναι όντως ικανή η θέληση και η πίστη να ανοίξουν τις μυστικές και σφραγισμένες πύλες και να ξυπνήσουν τον Κθούλου?Χωρίς το ΄΄ κάλεσμα΄΄,χωρίς τυπικά που χάνονται στο χρόνο,ή ξεκάθαρες αντιλήψεις?Και αν όλα αυτά είναι αποκύημα της φαντασίας του Χ.Φ.Λάβκραφτ,μπορούν να φτιάξουν ένα Κθούλου,ικανό να καταστρέψει τον κόσμο?Μια σκεπτομορφή,καθαρά καθοδηγούμενη από τους υποστηρικτές του Κθούλου?Είναι ο αλλόκοσμος πραγματικότητα ή είναι δυνατές σκεπτομορφές φυλακισμένες με νόηση και βούληση,φυλακισμένα τεράστια ποσά ενέργειας,ένα μέρος που καταλήγουν κάποια δημιουργήματα του εγκεφάλου μας,που δεν πεθαίνουν,αλλά κοιμούνται και ονειρεύονται?Ή πιο ορθολογικά,λανθασμένες κινήσεις του ανθρώπου να διαταράξουν την ΄΄ισορροπία΄΄ και να φέρουν μια ΄΄ νέα ισορροπία΄΄ χωρίς τον άνθρωπο? Ίσως.Ας μη ξεχνάμε κάποια πράγματα,πριν τοποθετηθούμε στο λεπτό αυτό θέμα.Χρησιμοποιούμε μόνο μικρό μέρος του εγκεφάλου μας.Από την άλλη το ΄΄ασυνείδητο΄΄ και η λειτουργία του δεν έχει μελετηθεί επαρκώς,ώστε να γνωρίζουμε τι πραγματικά συμβαίνει.
Μπορεί οι αισθήσεις μας να είναι ανοικτές πύλες που δέχονται τα εξωτερικά φαινόμενα και είναι αυτός ο εσωτερικός κριτής του καθενός που τα αναλύει,αντιλαμβάνεται,ταξινομεί κατά τη θέληση του.Η πραγματικότητα υφίστανται ή μήπως είναι απόρροια των αντιλήψεων του καθενός που συνολικά την επηρεάζουν?Οι αντιλήψεις,οι αρχέγονοι φόβοι,οι σκέψεις να αλλάζουν άραγε τον κόσμο?Ο κόσμος αλλάζει, όταν αλλάζουμε εμείς?Μήπως ο καθένας βλέπει ότι θέλει?
Είναι πολλά τα ερωτήματα που μένουν αναπάντητα και το μόνο που μπορεί να δοθεί είναι οι διάφορες θεωρίες και κάποιες σκέψεις.Άλλωστε το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να αφήσω ένα προβληματισμό και τίποτα άλλο.Φιλικά,
ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ.
Σχολιασμός Μυθολογίας
Κατά πόσο αυτά που αναφέρει ο Χ.Φ.Λάβκραφτ αποτελούν αλήθεια και δεν αποτελεί κάποιο λογοτεχνικό παιχνίδι του,που επινόησε για τα διηγήματά του?Αποκύημα της φαντασίας του ή όσα εξιστόρησε ισχύουν?Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο Χ.Φ.Λάβκραφτ υποστήριζε μέχρι το θάνατό του ότι ισχύουν τα όσα έγραψε.Από την άλλη όσο φανταστικό να είναι το βιβλίο υπάρχει πιθανότητα να αποτελεί ΄΄αντικατοπτρισμός΄΄ κάποιων αληθινών ΄΄απαγορευμένων΄΄ βιβλίων,τα οποία είχε μελετήσει ο Λάβκραφτ.
Ένα κλασσικό μοτίβο στη μυθολογία του Κθούλου αποτελεί η μάχη μεταξύ ΄΄Μεγάλων Παλαιών΄΄ και ΄΄Πρεσβυτέρων΄΄,μια ακόμη παραλλαγή της αιώνιας μάχης ανάμεσα στο καλό και το κακό.Ακόμη,η μυθολογία Κθούλου ίσως να είναι μια λογοτεχνική φανταστική ιστορία βασιζόμενη σε αρχαίες θεότητες και πολιτισμούς,πιθανόν και μια μυθολογία που ΄΄επιβίωσε΄΄από τα αρχαία χρόνια ή καθαρό αποκύημα της φαντασίας του Χ.Φ.Λάβκραφτ.Οι αποδείξεις δεν είναι αρκετές.Ωστόσο,η μυθολογία επεκτείνεται σε πολλούς πιθανούς χώρους,όπως σε σε άλλες διαστάσεις, στα άστρα, στη Γη, στο βυθό των θαλασσών, στην κούφια Γη,ίσως ακόμη και μέσα στο χρόνο.Αποτελεί το μεγαλύτερο ψηφιδωτό μυστηρίων που εμφανίστηκε ποτέ στη Λογοτεχνία αλλά και με ανάμιξη τόσων πολιτισμών.
Να τονισθεί πως Σύμφωνα πάντα με τον Λάβκραφτ, ο Θάνατος είναι μία φάση που η αντίληψή της - όπως την εννοούμε - βασίζεται στο χρόνο. Το άλυτο μυστήριο του χρόνου είναι το κλειδί για την κατανόηση του μυστηρίου του θανάτου. Ακόμη και οι Μεγάλοι Παλαιοί, είναι παλαιοί χρονικά και σύμφωνα με τις διηγήσεις του Λάβκραφτ, είναι νεκροί αλλά και δεν είναι νεκροί, είναι εξόριστοι αλλά και δεν είναι, βρίσκονται σε "νάρκη", άρα σε αναστολή. Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι ο μόνος προσδιορισμός που έχουμε για την ζωή είναι η κίνηση. Άρα οτιδήποτε ακινητοποιείται, είναι νεκρό,ή μήπως όχι?
Ας επιχειρηθεί και η παράθεση κάποιων αποσυμβολισμών από διάφορους μελετητές,που βασίζεται σε ορθολογικά κριτήρια και ίσως να αποτελεί και μια πιο ξεκάθαρη και λογική ερμηνεία των ιστοριών του Χ.Φ.Λάβκραφτ.Ο ίδιος είχε διαταραγμένα παιδικά χρόνια,που τον οδήγησαν στο να αποκτήσει φοβίες,όπως της αίσθησης του χαοτικού,του σκοταδιού,του κρύου.Ακόμη,για κάποιο ανεξήγητο λόγο,απεχθανόταν τα ψάρια και του προκαλούσαν τρόμο.Ακόμη σε μικρή ηλικία είχε μια πτώση από άλογο. Η οικογένειά του, και συγκεκριμένα ο Τέκτονας παππούς του ήταν κάτοχοι μίας τεράστιας βιβλιοθήκης,έτσι πιθανότατα το ΄΄ βδελυρό ανουσιούργημα Des Vermis Mysteris(Τα μυστήρια του Σκώληκα)΄΄ θα μπορούσε όντως να υπάρχει σε κάποιο σκονισμένο ράφι της Βιβλιοθήκης του.Αυτά σκιαγραφούν και το φόντο των ιστοριών του:σκοτεινές κρύες θάλασσες, ασύλληπτα χάη στο διάστημα κ.ο.κ.Στοιχεία που χρησιμοποίησε για να δημιουργήσει στα διηγήματά του ακατονόμαστους και απερίγραπτους τερατόμορφους αντιπάλους που μιας και είναι από άλλες διαστάσεις δεν μπορούν να περιγραφθούν, παρά έχουν μονάχα κάποια στοιχεία που είναι φανερά στο ανθρώπινο μάτι,όπως το dunwich horror.
Ή να αναφερθώ στις σύντομες ιστορίες του Χ.Φ.Λάβκραφτ που αφήνουν πίσω τους μια «αίσθηση» πραγματικότητας και είναι αλήθεια ότι φαίνονται να κινούνται στη διάρκεια της νύχτας, λες και ο συγγραφέας εξιστορεί πραγματικές ιστορίες δαιμόνων σε πόλεις ξεχασμένες από παλιά, γεμάτες φρικιαστικές συγκρούσεις με ξεχασμένα πλάσματα, που περιπλανιούνται στις άκρες του γνωστού κόσμου. Αυτό πιθανόν να οφείλεται,κατά ένα μεγάλο μέρος,στο ρεαλιστικό ύφος του, το οποίο δημιουργεί στον αναγνώστη την αίσθηση πως ο κόσμος δεν είναι ό, τι φαίνεται.
Ορισμένα παράξενα γεγονότα
Με βάση τα λογοτεχνικά κείμενα που υπάρχουν καθώς και των στοιχείων που είναι γνωστά, "μπορεί" να υπολογιστεί η θέση της βυθισμένη πόλης της Ρ'λυέ. Φαίνεται ότι βρίσκεται σε ένα έρημο μέρος του Ειρηνικού Ωκεανού.
Το ακριβές όμως αντιδιαμετρικό σημείο της τοποθεσίας αυτής πάνω στην επιφάνεια της Γης είναι 138 χλμ. νοτιοανατολικά της Καρπάθου και 196 χλμ. νοτιοδυτικά της Ιεράπετρας Κρήτης. Το σημείο αυτό κατά σύμπτωση ταιριάζει με την τοποθεσία που περιγράφει ο Πλάτωνας για την βυθισμένη Ατλαντίδα. Παρ' όλα αυτά τίποτα δεν έχει ξεκαθαριστεί για την σύμπτωση αυτή.
Υπάρχει επίσης μία μελέτη του ερευνητή John Vincent Sanders, ο οποίος επισημαίνει ότι γίνονται κάτι έρευνες σχετικά με όλα αυτά σε κάποια συγκεκριμένα σημεία του Ειρηνικού.
Τον Ιούλιο του 1997 και τον Ιανουάριο 1998 το αμερικάνικο τηλεοπτικό κανάλι Discovery Channel, παρουσίασε ένα ωκεανογραφικό ντοκιμαντέρ με τον τίτλο "Πλάσματα της Αβύσσου" (Creatures of the Abyss), στο οποίο έγινε αναφορά σε ένα "μυστηριώδη ήχο", μία απίστευτη ηχητική εκπομπή που προερχόταν από "κάπου από τον βυθό του Νότιου Ειρηνικού, περίπου στο μέσο της απόστασης μεταξύ της Νέας Ζηλανδίας και της Χιλής.Εντοπίστηκε από το αμερικάνικο πολεμικό ναυτικό με το σύστημα Sosus (ένα τεράστιο δίκτυο υποθαλάσσιων ακουστικών συσκευών) - και ο ήχος εμφανίζει να ποικίλει σε ένταση και ρυθμό ενώ χαρακτηρίζεται από μεγάλη δονικότητα (όπως αναφέρει η αναφορά του Sosus "a haunting quality" )Στο ντοκιμαντέρ αναφέρθηκε ότι η καλύτερη περιγραφή που θα μπορούσε να δοθεί γι' αυτόν τον ήχο είναι ότι μοιάζει σαν την αναπνοή και τις επαναλαμβανόμενες φωνητικές προσπάθειες κάποιου γιγάντιου πλάσματος που κατοικεί σε υποθαλάσσια σπήλαια τεράστιου βάθους !
Η θαλάσσια αυτή περιοχή(που περιγράφει ο Χ.Φ.Λάβκραφτ) του Νοτιοανατολικού Ειρηνικού είναι ένα "θαλάσσιο κενό", χωρίς αρχιπέλαγος και απομονωμένα νησιά. Σε κάποια σημεία το βάθος ξεπερνάει τα 5000 μέτρα, ενώ η "Άβυσσος του Αγ. Βαρθολομαίου" στα ανοιχτά της Χιλής ξεπερνά σε βάθος τα 9000 μέτρα. Αναφορά υπάρχει επίσης στο βιβλίο "Αόρατοι Ορίζοντες" (Invisible Horizons) του Vincent Gaddis, στο δεύτερο κεφάλαιο του βιβλίου αφιερωμένο στο θέμα των "vanishing islands" (νησιά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται). Εκεί αναφέρεται ότι τα περισσότερα νησιά - φαντάσματα (κατά σύμπτωση και πάλι) έχουν παρατηρηθεί σε αυτή ακριβώς την περιοχή του Ειρηνικού.
Ο ερευνητής Charles Berlitz έχει γράψει πάρα πολλά για το "Τρίγωνο του Διαβόλου".Στην περιοχή του Ειρηνικού (ανάλογη με αυτή των Βερμούδων), όπου δεκάδες πλοία και αεροσκάφη έχουν εξαφανιστεί μυστηριωδώς. Δεν ήταν φυσικά δυνατόν να μην υπάρχει σύνδεση της Μυθολογίας Κθούλου με το νησί της Ατλαντίδας καθώς και με το μυστηριώδες Τρίγωνο του Διαβόλου.
Επίσης το περιβόητο και καταστροφικό καιρικό φαινόμενο του Ελ-Νίνιο πηγάζει ακριβώς από το Νοτιοανατολικό Ειρηνικό και απλώνεται δυτικά προς την Αυστραλία.
Το 1969 και 1988 αναφέρθηκε μια πολύ μεγάλης κλίμακας γεωμαγνητική ανωμαλία (Science News 10-05-1988): το γεωμαγνητικό πεδίο της Γης "ταλαντεύτηκε" επικίνδυνα, με επίκεντρο την συγκεκριμένη ευρύτερη περιοχή.
Την ίδια εποχή ακριβώς, επιστολές στο περιοδικό Pursuit στα τεύχη v21, n2,p89 - 1988 μιλούν για μαρτυρίες εμφάνισης ενός τεράστιου χταποδοειδούς πλάσματος που εθεάθη ανοιχτά της Μαλαισίας.
Τι γίνεται λοιπόν?Μια θεωρία που υποστηρίζεται από τους μελετητές της Λαβκραφτικής Σχολής του κόσμου,οι οποίοι επιμένουν και χαμογελούν αινιγματικά,ότι εδώ και μια δεκαετία περίπου,ο Κθούλου έχει ξυπνήσει!
Υπάρχει όμως ο Κθούλου?Και αν δεν υπάρχει είναι ικανό να δημιουργηθεί?
<<Το εν λόγω βιβλίο αν και ψεύτικο, βασισμένο σε επινοήσεις των δημιουργών του. Μπορεί τα κείμενα και τα τυπικά του να είναι κατασκευασμένα, όμως οι φήμες θέλουν να λειτουργούν! Πως γίνεται αυτό; Πολύ απλά γιατί δεν υπάρχει Μαγεία αλλά Μάγοι!
Όταν η Θέληση του Μάγου λειτουργήσει κατάλληλα, μπορεί να ανοίξει τις Πύλες του Αλλόκοσμου και από εκεί να περάσουν οι κάτοικοι της άλλης Πλευράς. Είτε αυτοί λέγονται Δαίμονες, είτε Μεγάλοι Παλαιοί.>>
[Σημείωση: Το παρόν απόσπασμα αποτελεί την ομιλία του κ. Γιώργου Ιωαννίδη στην εκδήλωση «Forum ΑΒΑΤΟΝ» που πραγματοποιήθηκε στις 1 Απριλίου του 2006 στην Αθήνα]
Μια ριζοσπαστική αντίληψη πως όλα βασίζονται στη πίστη και στην ισχυρή θέληση του Μάγου,απαλλαγμένο από ΄΄καθιερωμένα΄΄ συστήματα.Είναι όντως ικανή η θέληση και η πίστη να ανοίξουν τις μυστικές και σφραγισμένες πύλες και να ξυπνήσουν τον Κθούλου?Χωρίς το ΄΄ κάλεσμα΄΄,χωρίς τυπικά που χάνονται στο χρόνο,ή ξεκάθαρες αντιλήψεις?Και αν όλα αυτά είναι αποκύημα της φαντασίας του Χ.Φ.Λάβκραφτ,μπορούν να φτιάξουν ένα Κθούλου,ικανό να καταστρέψει τον κόσμο?Μια σκεπτομορφή,καθαρά καθοδηγούμενη από τους υποστηρικτές του Κθούλου?Είναι ο αλλόκοσμος πραγματικότητα ή είναι δυνατές σκεπτομορφές φυλακισμένες με νόηση και βούληση,φυλακισμένα τεράστια ποσά ενέργειας,ένα μέρος που καταλήγουν κάποια δημιουργήματα του εγκεφάλου μας,που δεν πεθαίνουν,αλλά κοιμούνται και ονειρεύονται?Ή πιο ορθολογικά,λανθασμένες κινήσεις του ανθρώπου να διαταράξουν την ΄΄ισορροπία΄΄ και να φέρουν μια ΄΄ νέα ισορροπία΄΄ χωρίς τον άνθρωπο? Ίσως.Ας μη ξεχνάμε κάποια πράγματα,πριν τοποθετηθούμε στο λεπτό αυτό θέμα.Χρησιμοποιούμε μόνο μικρό μέρος του εγκεφάλου μας.Από την άλλη το ΄΄ασυνείδητο΄΄ και η λειτουργία του δεν έχει μελετηθεί επαρκώς,ώστε να γνωρίζουμε τι πραγματικά συμβαίνει.
Μπορεί οι αισθήσεις μας να είναι ανοικτές πύλες που δέχονται τα εξωτερικά φαινόμενα και είναι αυτός ο εσωτερικός κριτής του καθενός που τα αναλύει,αντιλαμβάνεται,ταξινομεί κατά τη θέληση του.Η πραγματικότητα υφίστανται ή μήπως είναι απόρροια των αντιλήψεων του καθενός που συνολικά την επηρεάζουν?Οι αντιλήψεις,οι αρχέγονοι φόβοι,οι σκέψεις να αλλάζουν άραγε τον κόσμο?Ο κόσμος αλλάζει, όταν αλλάζουμε εμείς?Μήπως ο καθένας βλέπει ότι θέλει?
Είναι πολλά τα ερωτήματα που μένουν αναπάντητα και το μόνο που μπορεί να δοθεί είναι οι διάφορες θεωρίες και κάποιες σκέψεις.Άλλωστε το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να αφήσω ένα προβληματισμό και τίποτα άλλο.Φιλικά,
ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ.