Αγία Παρασκευή
Καλησπέρα.
Θα ήθελα να σας διηγηθώ και εγώ μία ιστορία που έζησα προσωπικά πριν από περίπου 15 χρόνια.
Πρώτα κάποιες πληροφορίες:
Η οικογένεια μου έχει εξοχικό σπίτι στο Πόρτο Ράφτη, από την πλευρά του Άγιου Σπυρίδωνα. Για την ακρίβεια είναι διαμέρισμα σε μία αρκετά παλιά και μεγάλη πολυκατοικία. Πραγματικά όποτε πήγαινα εκεί ήμουν πολύ χαρούμενος, αφού ήμασταν μία παρέα 15 παιδιών.
Στην κάτω πλευρά τις πολυκατοικίας υπάρχουν αρκετά δεντράκια και 3 παγκάκια με ένα τραπέζι όπου το βράδυ και μέχρι τα ξημερώματα καθόμασταν και τα λέγαμε.
Εδώ πρέπει να σας πω πως η πολυκατοικία είναι χτισμένη ακριβώς επάνω από ένα αρχαιοελληνικό νεκροταφείο, το οποίο με την έλευση του Χριστιανισμού συνέχισε την λειτουργεία του ως Χριστιανικό.
Περίπου 150 μέτρα από τα παγκάκια και προς τα δεξιά υπάρχουν τα ερείπια μίας μικρής Βυζαντινής εκκλησίας, στην οποία μαλλον γίνονταν οι ακολουθίες που είχαν να κάνουν και με το νεκροταφείο.
Ο δρόμος που περνάει μπροστά από την πολυκατοικία και την εκκλησία είναι χωματόδρομος και εκτείνεται παράλληλα με τον παραλιακό δρόμο.
Ήταν λοιπόν ένα βράδυ του Ιούλη. Μετά από μία αρκετά "κοπιαστική" μέρα, μπάνιο, κινηματογράφος, φαγητό στο πόδι και λοιπά, η παρέα γύρισε στην πολυκατοικία. Η ώρα αν θυμάμαι ήταν περίπου 1 μετά τα μεσάνυχτα. Κάτσαμε όλοι στα παγκάκια, αλλά σιγά σιγά κάποιοι πήγαιναν για ύπνο.
Κατά τις 2.30 με 3 το πρωί δεν θυμάμαι ακριβώς, είχαμε μείνει 4 και είμασταν έτοιμοι να ανεβούμε όλοι για ύπνο. Θυμάμαι καθόμασταν στα 2 παγκάκια αντικρυστά, όταν ο ένας που είχε πλάτη προς την εκκλησία είδε στα 300 μέτρα στην άκρη μίας μικρής ανηφοριάς έναν άνθρωπο κάτω από έναν στήλο της ΔΕΗ.
Του έκανε εντύπωση και μας το είπε, αφού μάλιστα μας είπε πως μάλλον ήταν γυναίκα. Δευτερόλεπτα μετά γυρίσαμε και την είδαμε. Φαινόταν ξεκάθαρα πως ήταν γυναίκα. Μάλλον μικροκαμωμένη και σε μεγάλη ηλικία, αφού φόραγε μαντήλι και ήταν ντυμένη στα μαύρα. Ακόμα και τώρα θυμάμαι την αίσθηση του φόβου για το τι ήταν αυτή που μας πλησίαζε.
Εξακολουθήσαμε να καθόμαστε και να την βλέπουμε, αλλά τώρα ήμασταν έτοιμοι να την κοπανήσουμε. Η γυναίκα πλησίαζε σταθερά και ατάραχη ενώ και αυτή μας είχε δει περίπου στα 100 μέτρα, αφού γύρισε προς την πλευρά μας. Όταν είχε φτάσει στα 25 μέτρα και οι τέσσερις σηκωθήκαμε. Οι τρεις πραγματικά είχαμε φοβηθεί πολύ, αλλά δεν φεύγαμε. Ο τέταρτος όμως μάλλον γύρισε τον φόβο του σε επιθετικότητα.
Έτσι όταν η γυναίκα έφθασε απέναντί μας και χωρίς να μπορέσουμε να διακρίνουμε το πρόσωπο της, αφού φόραγε το μαντήλι της, ο τέταρτος άρχιζε να την βρίζει πολύ άσχημα. Πραγματικά δεν το περίμενα και μάλλον μου κακοφάνηκε. 'Αλλωστε δεν μας είχε κάνει τίποτα. Η αντίδραση της γυναίκας ήταν σχεδόν μηδενική!!!!!!!! Απλά σήκωσε το κεφάλι της μας είδε και συνέχισε να προχωράει, μέχρι που χάθηκε στο δρόμο προς την εκκλησία. Η εκκλησία δεν φαίνεται από τα παγκάκια λόγω κάποιων πεύκων.
Αφού συνήλθαμε λίγο ανεβήκαμε για ύπνο. Την επόμενη ημέρα ανέφερα το θέμα στην μητέρα μου και την γιαγιά μου και εκεί μου σηκώθηκε η τρίχα κάγκελο!
Η ημέρα που ξημέρωσε ήταν 26 Ιούλη, δηλαδή ανήμερα της Αγίας Παρασκευής. Το εκκλησάκι είναι αφιερωμένο στην Αγία Παρασκευή και όπως μου είπαν υπάρχει η δοξασία πως τα ξημερώματα της γιορτής της, η Αγία Παρασκευή βγαίνει στον δρόμο.
Ίσως και να ήμουν επηρεασμένος, αλλά η απάντηση μου φάνηκε απολύτος φυσιολογική. Είδα μία γυναίκα μεγάλης ηλικίας περίπου στις 3 τα ξημερώματα, η οποία δεν φοβήθηκε 4 μεγάλους έφηβους, αν και ο ένας την έβρισε χυδαιότατα. Αλλά αυτό δεν ήταν όλο...Ο τέταρτος, που δεν μίλησε καλά, την επόμενη ημέρα κατέβηκε στην Αθήνα για δουλειές. Μάθαμε λοιπόν πως κατεβαίνοντας ένα σκαλί έσπασε το πόδι του απλά πατώντας το! Αυτό για τους τρεις μας ήταν σοκ!...
Δεν ξέρω αλλά για εμένα μάλλον ήταν Η Αγία Παρασκευή!
Αυτό ήταν λοιπόν. Συγνώμη αν σας κούρασα, αλλά δεν μπορούσα να το πω με λιγότερα λόγια.
Θα ήθελα να σας διηγηθώ και εγώ μία ιστορία που έζησα προσωπικά πριν από περίπου 15 χρόνια.
Πρώτα κάποιες πληροφορίες:
Η οικογένεια μου έχει εξοχικό σπίτι στο Πόρτο Ράφτη, από την πλευρά του Άγιου Σπυρίδωνα. Για την ακρίβεια είναι διαμέρισμα σε μία αρκετά παλιά και μεγάλη πολυκατοικία. Πραγματικά όποτε πήγαινα εκεί ήμουν πολύ χαρούμενος, αφού ήμασταν μία παρέα 15 παιδιών.
Στην κάτω πλευρά τις πολυκατοικίας υπάρχουν αρκετά δεντράκια και 3 παγκάκια με ένα τραπέζι όπου το βράδυ και μέχρι τα ξημερώματα καθόμασταν και τα λέγαμε.
Εδώ πρέπει να σας πω πως η πολυκατοικία είναι χτισμένη ακριβώς επάνω από ένα αρχαιοελληνικό νεκροταφείο, το οποίο με την έλευση του Χριστιανισμού συνέχισε την λειτουργεία του ως Χριστιανικό.
Περίπου 150 μέτρα από τα παγκάκια και προς τα δεξιά υπάρχουν τα ερείπια μίας μικρής Βυζαντινής εκκλησίας, στην οποία μαλλον γίνονταν οι ακολουθίες που είχαν να κάνουν και με το νεκροταφείο.
Ο δρόμος που περνάει μπροστά από την πολυκατοικία και την εκκλησία είναι χωματόδρομος και εκτείνεται παράλληλα με τον παραλιακό δρόμο.
Ήταν λοιπόν ένα βράδυ του Ιούλη. Μετά από μία αρκετά "κοπιαστική" μέρα, μπάνιο, κινηματογράφος, φαγητό στο πόδι και λοιπά, η παρέα γύρισε στην πολυκατοικία. Η ώρα αν θυμάμαι ήταν περίπου 1 μετά τα μεσάνυχτα. Κάτσαμε όλοι στα παγκάκια, αλλά σιγά σιγά κάποιοι πήγαιναν για ύπνο.
Κατά τις 2.30 με 3 το πρωί δεν θυμάμαι ακριβώς, είχαμε μείνει 4 και είμασταν έτοιμοι να ανεβούμε όλοι για ύπνο. Θυμάμαι καθόμασταν στα 2 παγκάκια αντικρυστά, όταν ο ένας που είχε πλάτη προς την εκκλησία είδε στα 300 μέτρα στην άκρη μίας μικρής ανηφοριάς έναν άνθρωπο κάτω από έναν στήλο της ΔΕΗ.
Του έκανε εντύπωση και μας το είπε, αφού μάλιστα μας είπε πως μάλλον ήταν γυναίκα. Δευτερόλεπτα μετά γυρίσαμε και την είδαμε. Φαινόταν ξεκάθαρα πως ήταν γυναίκα. Μάλλον μικροκαμωμένη και σε μεγάλη ηλικία, αφού φόραγε μαντήλι και ήταν ντυμένη στα μαύρα. Ακόμα και τώρα θυμάμαι την αίσθηση του φόβου για το τι ήταν αυτή που μας πλησίαζε.
Εξακολουθήσαμε να καθόμαστε και να την βλέπουμε, αλλά τώρα ήμασταν έτοιμοι να την κοπανήσουμε. Η γυναίκα πλησίαζε σταθερά και ατάραχη ενώ και αυτή μας είχε δει περίπου στα 100 μέτρα, αφού γύρισε προς την πλευρά μας. Όταν είχε φτάσει στα 25 μέτρα και οι τέσσερις σηκωθήκαμε. Οι τρεις πραγματικά είχαμε φοβηθεί πολύ, αλλά δεν φεύγαμε. Ο τέταρτος όμως μάλλον γύρισε τον φόβο του σε επιθετικότητα.
Έτσι όταν η γυναίκα έφθασε απέναντί μας και χωρίς να μπορέσουμε να διακρίνουμε το πρόσωπο της, αφού φόραγε το μαντήλι της, ο τέταρτος άρχιζε να την βρίζει πολύ άσχημα. Πραγματικά δεν το περίμενα και μάλλον μου κακοφάνηκε. 'Αλλωστε δεν μας είχε κάνει τίποτα. Η αντίδραση της γυναίκας ήταν σχεδόν μηδενική!!!!!!!! Απλά σήκωσε το κεφάλι της μας είδε και συνέχισε να προχωράει, μέχρι που χάθηκε στο δρόμο προς την εκκλησία. Η εκκλησία δεν φαίνεται από τα παγκάκια λόγω κάποιων πεύκων.
Αφού συνήλθαμε λίγο ανεβήκαμε για ύπνο. Την επόμενη ημέρα ανέφερα το θέμα στην μητέρα μου και την γιαγιά μου και εκεί μου σηκώθηκε η τρίχα κάγκελο!
Η ημέρα που ξημέρωσε ήταν 26 Ιούλη, δηλαδή ανήμερα της Αγίας Παρασκευής. Το εκκλησάκι είναι αφιερωμένο στην Αγία Παρασκευή και όπως μου είπαν υπάρχει η δοξασία πως τα ξημερώματα της γιορτής της, η Αγία Παρασκευή βγαίνει στον δρόμο.
Ίσως και να ήμουν επηρεασμένος, αλλά η απάντηση μου φάνηκε απολύτος φυσιολογική. Είδα μία γυναίκα μεγάλης ηλικίας περίπου στις 3 τα ξημερώματα, η οποία δεν φοβήθηκε 4 μεγάλους έφηβους, αν και ο ένας την έβρισε χυδαιότατα. Αλλά αυτό δεν ήταν όλο...Ο τέταρτος, που δεν μίλησε καλά, την επόμενη ημέρα κατέβηκε στην Αθήνα για δουλειές. Μάθαμε λοιπόν πως κατεβαίνοντας ένα σκαλί έσπασε το πόδι του απλά πατώντας το! Αυτό για τους τρεις μας ήταν σοκ!...
Δεν ξέρω αλλά για εμένα μάλλον ήταν Η Αγία Παρασκευή!
Αυτό ήταν λοιπόν. Συγνώμη αν σας κούρασα, αλλά δεν μπορούσα να το πω με λιγότερα λόγια.

Απο τα λίγα post που διάβασα και πραγματικά ανατρίχιασα!!!
ειναι απίστευτο συναισθημα να διαπιστώνεις οτι αυτό που συνάντησες ήταν κάποιος Αγιος ή κάτι σχετικό..
Οσο για τον φίλο σου.. φτυνά την γλίτωσε!!!
Αραγε συνεχίζεις ακομα να πηγαίνεις διακόπές εκεί??
ειναι απίστευτο συναισθημα να διαπιστώνεις οτι αυτό που συνάντησες ήταν κάποιος Αγιος ή κάτι σχετικό..
Οσο για τον φίλο σου.. φτυνά την γλίτωσε!!!
Αραγε συνεχίζεις ακομα να πηγαίνεις διακόπές εκεί??

Θα συμφωνήσω μαζί σου ότι επρόκειτο μάλλον για την Αγία Παρασκευή. Έχω ακούσει πολλές παρόμοιες ιστορίες. Όπως ίσως κάποιοι γνωρίζουν, υπάρχουν συγκεκριμένες δουλειές που δεν πρέπει (τουλάχιστον αυτό ισχυρίζονται ορισμένοι) να γίνονται ανήμερα εορτών, κάτι που μια οικογενειακή μου φίλη είχε ξεχάσει. Πέρασε λοιπόν ολόκληρο σχεδόν το βράδυ -ανήμερα της γιορτής της εν λόγω αγίας- ράβοντας. Αργότερα το ίδιο βράδυ, κατευθυνόμενη προς το δωμάτιό της, είδε -όπως είπε χαρακτηριστικά- μια παλάμη να βγαίνει από το πουθενά και να πέφτει με φόρα στο πρόσωπό της. Ήταν πεπεισμένη πως η Αγ.Παρασκευή τη χαστούκισε για να την τιμωρήσει. Και φυσικά...δεν έραψε ποτέ ξανά τέτοια μέρα.
Αγαπητά μου παιδάκια αν είναι να τρώμε κι απο μια σφαλιάρα κάθε φορά που κάνουμε τη δουλειά μας ανήμερα της γιορτής ενός αγίου/αγίας, τότε ή θα πρέπει να κυκλοφορούμε καθημερινώς με περικεφαλαία σαν του Λεωνίδα που να καλύπτει και τα μάγουλα ή να μη δουλεύουμε σχεδόν ποτέ αφού κάθε μέρα όλο και κάποιος άγιος/όσιος/μικρομάρτυρας/μεγαλόμαρτυρας θα γιορτάζει και θα τιμάται η μνήμη του. Εκτός κι αν οι μπούφλες είναι αποκλειστικό προνόμιο μόνο των μεγαλο-αγίων.
Δυστυχώς δεν μπορώ να ακούω άλλα τέτοιες φοβερές και ανατριχιαστικές ιστορίες χωρίς να κάνω κριτική... όποια δηλαδή ηλικιωμένη δούμε να τριγυρνάει 3 τα ξημερώματα και να πηγαίνει στην εκκλησία είναι η Αγία που γιορτάζει? Αποκλέιεται δηλαδή να είναι μια ηλικιωμένη που πάει εκκλησία? Και για να το προχωρήσω και πιο πολύ, αποκλέιεται δηλαδή μιας και ήταν και αρχαίο νεκροταφείο να ήταν η μορφή μιας αρχαίας ας πούμε...ή μήπως το μαντήλι θεωρείται προνόμιο κι αυτό των χριστιανών αγίων? Τέλος πάντων...
Δυστυχώς δεν μπορώ να ακούω άλλα τέτοιες φοβερές και ανατριχιαστικές ιστορίες χωρίς να κάνω κριτική... όποια δηλαδή ηλικιωμένη δούμε να τριγυρνάει 3 τα ξημερώματα και να πηγαίνει στην εκκλησία είναι η Αγία που γιορτάζει? Αποκλέιεται δηλαδή να είναι μια ηλικιωμένη που πάει εκκλησία? Και για να το προχωρήσω και πιο πολύ, αποκλέιεται δηλαδή μιας και ήταν και αρχαίο νεκροταφείο να ήταν η μορφή μιας αρχαίας ας πούμε...ή μήπως το μαντήλι θεωρείται προνόμιο κι αυτό των χριστιανών αγίων? Τέλος πάντων...
Ποιος γνωριζει τους τροπους που "λειτουργουν" οι διαφορες οντοτητες , αρχαιες και μη ;
Οι εμπειριες του καθενος συμβαινουν σχεδον παντοτε για συγκεκριμενους λογους....
Οι εμπειριες του καθενος συμβαινουν σχεδον παντοτε για συγκεκριμενους λογους....
και ξέρετε για πιο λόγο λέγονται όλα αυτα για την Α.Παρασκευη?παραξενο μου φαινεται...Αγια και να την πειραζει που πλεκεις? :/
Όλα βασίζονται στην πίστη του καθενός.
Αν κάποιος μου έλεγε πως κυκλοφορούν πνεύματα αρχαίων μπορεί και να το πίστευα. Το θέμα είναι πως κάτι είδα και δεν ήμουν μόνος.
Ναι ακόμα πηγαίνω εκεί διακοπές.
Γενικά η συγκεκριμένη περιοχή έχει δώσει σημαντικά θέματα που ξεφεύγουν του φυσικού (μάλλον)!
Πχ. Αυτό το έχω ακούσει.
Όταν χτιζόταν η πολυκατοικία που μένουμε πριν από καμιά 30αριά χρόνια, το Πόρτο Ράφτη ήταν πραγματικά χωριό. Η συγκεκριμένη πολυκατοικία ήταν από τις πρώτες και η πιο κοντινή της περιοχή με άλλα σπίτια ήταν στα 400 με 500 μέτρα.
΄Ηταν λοιπόν η οικογένεια του επιστάτη της πολυκατοικίας που έμενε εκεί κοντά και είχαν 3 παιδιά. Η περιοχή τότε ήταν γεμάτη πεύκα και κανείς δεν ήξερε για την εκκλησία και το νεκροταφείο.
Έτσι λοιπόν ήταν καλοκαίρι και επειδή και οι δύο γονείς έμεναν μέχρι αργά για την πολυκατοικία και τα παιδιά έμεναν μαζί. Οι ηλικίες τους ήταν από 12 μέχρι 7 χρόνων.
Αργά ένα απόγευμα λοιπόν ο δεύτερος περίπου 10 ετών ήθελε να πάει τουαλέτα για το "χοντρό" του. Δεν μπορούσε να περιμένει και η μητέρα του είπε να πάει λίγο πιο πάνω από εκεί που σήμερα βρίσκεται η εκκλησία.
Όταν κατέβασε τα ρούχα του ένοιωσε κάτι να περνάει πάνω από το κεφάλι του, αλλά δεν του έδωσε σημασία. Λίγα δευτερόλεπτα ακόμα κάτι δεύτερο πέρασε πάλι, αλλά αν και φοβήθηκε δεν ήταν σε θέση να κουνήσει άμεσα. Το τρίτο ήρθε στα πόδια του και τον χτύπησε. Ήταν μία μικρή πέτρα η οποία ερχόταν από το πουθενά. Εκεί πλέον δεν άντεξε και άρχισε να τρέχει σαν τρελός.
Όταν εξιστόρησε τι έζησε θεώρησαν πως ήταν παιδική φαντασία, αλλά το βράδυ της ίδιας ημέρας η μητέρα του είδε στο όνειρο της πως έπρεπε να γίνουν έρευνες σε εκείνη την περιοχή.
Πράγματι την επόμενη πήγε όλη οι οικογένεια και λίγη ώρα μετά βρήκαν τα πρώτα κομμάτια της εκκλησίας.
Δεν το έχω ζήσει, αλλά το έχω ακούσει ιδιαίτερα έντονα από την οικογένεια του παιδιού. Μπορεί κάποιος να πει πως ήταν τα αδέρφια του που έπαιζαν μαζί του, ή και κάποιος άλλος. Το θέμα είναι πως λόγω αυτής της εμπειρίας βρέθηκαν και η εκκλησία, αλλά και ένα τεράστιο κομμάτι του νεκροταφείου.
Σύμπτωση? Ίσως! Πάντως ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα περίπτωση.
Αν κάποιος μου έλεγε πως κυκλοφορούν πνεύματα αρχαίων μπορεί και να το πίστευα. Το θέμα είναι πως κάτι είδα και δεν ήμουν μόνος.
Ναι ακόμα πηγαίνω εκεί διακοπές.
Γενικά η συγκεκριμένη περιοχή έχει δώσει σημαντικά θέματα που ξεφεύγουν του φυσικού (μάλλον)!
Πχ. Αυτό το έχω ακούσει.
Όταν χτιζόταν η πολυκατοικία που μένουμε πριν από καμιά 30αριά χρόνια, το Πόρτο Ράφτη ήταν πραγματικά χωριό. Η συγκεκριμένη πολυκατοικία ήταν από τις πρώτες και η πιο κοντινή της περιοχή με άλλα σπίτια ήταν στα 400 με 500 μέτρα.
΄Ηταν λοιπόν η οικογένεια του επιστάτη της πολυκατοικίας που έμενε εκεί κοντά και είχαν 3 παιδιά. Η περιοχή τότε ήταν γεμάτη πεύκα και κανείς δεν ήξερε για την εκκλησία και το νεκροταφείο.
Έτσι λοιπόν ήταν καλοκαίρι και επειδή και οι δύο γονείς έμεναν μέχρι αργά για την πολυκατοικία και τα παιδιά έμεναν μαζί. Οι ηλικίες τους ήταν από 12 μέχρι 7 χρόνων.
Αργά ένα απόγευμα λοιπόν ο δεύτερος περίπου 10 ετών ήθελε να πάει τουαλέτα για το "χοντρό" του. Δεν μπορούσε να περιμένει και η μητέρα του είπε να πάει λίγο πιο πάνω από εκεί που σήμερα βρίσκεται η εκκλησία.
Όταν κατέβασε τα ρούχα του ένοιωσε κάτι να περνάει πάνω από το κεφάλι του, αλλά δεν του έδωσε σημασία. Λίγα δευτερόλεπτα ακόμα κάτι δεύτερο πέρασε πάλι, αλλά αν και φοβήθηκε δεν ήταν σε θέση να κουνήσει άμεσα. Το τρίτο ήρθε στα πόδια του και τον χτύπησε. Ήταν μία μικρή πέτρα η οποία ερχόταν από το πουθενά. Εκεί πλέον δεν άντεξε και άρχισε να τρέχει σαν τρελός.
Όταν εξιστόρησε τι έζησε θεώρησαν πως ήταν παιδική φαντασία, αλλά το βράδυ της ίδιας ημέρας η μητέρα του είδε στο όνειρο της πως έπρεπε να γίνουν έρευνες σε εκείνη την περιοχή.
Πράγματι την επόμενη πήγε όλη οι οικογένεια και λίγη ώρα μετά βρήκαν τα πρώτα κομμάτια της εκκλησίας.
Δεν το έχω ζήσει, αλλά το έχω ακούσει ιδιαίτερα έντονα από την οικογένεια του παιδιού. Μπορεί κάποιος να πει πως ήταν τα αδέρφια του που έπαιζαν μαζί του, ή και κάποιος άλλος. Το θέμα είναι πως λόγω αυτής της εμπειρίας βρέθηκαν και η εκκλησία, αλλά και ένα τεράστιο κομμάτι του νεκροταφείου.
Σύμπτωση? Ίσως! Πάντως ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα περίπτωση.
Οι εμπειρίες του καθενός συμβαίνουν σχεδόν πάντοτε για συγκεκριμένους λόγους....
Συμφωνώ κι εγώ με αυτό που είπε ο/η Dreamaker
Κ εγώ ανατρίχιασα με την εμπειρία σου Y1annis. Έχω ακούσει κ εγώ παρόμοιες εμπειρίες.
Επίσης ενδιαφέρον ήταν και η ιστορία σου mata xari.
lucid η Αγ. Παρασκευή είναι προστάτιδα των ματιών, έτσι μόνο μπορώ να το συνδυάσω. Έχω την εντύπωση πως της είχαν βγάλει τα μάτια βασανίζοντάς την ή σε κάποιον άλλο, δεν είμαι σίγουρη, γιατί πολλές από τις εικόνες όπου απεικονίζεται κρατάει σε ένα πλαίσιο δυο μάτια.
Συμφωνώ κι εγώ με αυτό που είπε ο/η Dreamaker
Κ εγώ ανατρίχιασα με την εμπειρία σου Y1annis. Έχω ακούσει κ εγώ παρόμοιες εμπειρίες.
Επίσης ενδιαφέρον ήταν και η ιστορία σου mata xari.
lucid η Αγ. Παρασκευή είναι προστάτιδα των ματιών, έτσι μόνο μπορώ να το συνδυάσω. Έχω την εντύπωση πως της είχαν βγάλει τα μάτια βασανίζοντάς την ή σε κάποιον άλλο, δεν είμαι σίγουρη, γιατί πολλές από τις εικόνες όπου απεικονίζεται κρατάει σε ένα πλαίσιο δυο μάτια.
Παρόμοιο περιστατικό μου έχει τύχει στην ηλικία των 11 ετών, στα Λουτρά Ωραίας Ελένης (κοντά στον Ισθμό της Κορίνθου).
Πολλές οικογένειες παραθερίζανε την περίοδο των διακοπών με αποτέλεσμα να έχει πάρα πολλά παιδιά.
Κάθε απόγευμα μετά το απογευματινό μπάνιο παίζαμε μπάλα και στη συνέχεια κρυφτο-κυνηγητό. Απίστευτες εποχές!
Ήμουν στην ομάδα που κυνηγάγαμε τους αντίπαλους και είχαν μείνει 2-3 που δεν είχαμε πιάσει και είχαν κρυφτεί γύρω από την εκκλησία, στην αρχή του οικισμού.
Εγώ είχα μείνει να κρατάω με ορισμένους άλλους τους “φυλακισμένους”. Γύρω στα 7-8 άτομα της ομάδας μας προσπάθησαν να περικυκλώσουν την εκκλησία για να πιάσουν και τους τελευταίους.
Ξαφνικά μέσα στην ησυχία, πέτρες σε μεγάλο μέγεθος εκσφενδονίστηκαν προς το μέρος ορισμένων “κυνηγών”, οι οποίοι φώναζαν νομίζοντας ότι τις πετάνε οι κυνηγημένοι, συνέχιζαν την πορεία του αποκλεισμού. Είχανε σημάδι ακριβείας, μιας και ήταν στο ύψος του κεφαλιού και ότι να τις πετάξει κάποιος με ήπια δύναμη στα πόδια. Εκείνη τη στιγμή οι 2-3 κυνηγημένοι τρέξανε προς το μέρος των “κυνηγών” με φωνές τρόμου λέγοντας φύγετε όλοι τώρα. Για πότε έφθασαν όλοι στο κέντρο του οικισμού δεν λέγεται!
Τα παιδιά (οι κυνηγημένοι) ορκίστηκαν ότι δεν έκαναν αυτά την πλάκα και δεν είχαν κανένα τέτοιο σκοπό. Επίσης έγινε αναφορά για μια σιλουέτα στα μαύρα να τις πετάει.
Τώρα τι να πω.... θα μπορούσε να ήταν παιδική φαντασία ή ακόμα και κανένας τρελός του οικισμού ή ακόμα κανένας που να τον ενοχλούσαν επανειλημμένως τα παιδιά.
Τα συμπεράσματα δικά σας.
Πολλές οικογένειες παραθερίζανε την περίοδο των διακοπών με αποτέλεσμα να έχει πάρα πολλά παιδιά.
Κάθε απόγευμα μετά το απογευματινό μπάνιο παίζαμε μπάλα και στη συνέχεια κρυφτο-κυνηγητό. Απίστευτες εποχές!
Ήμουν στην ομάδα που κυνηγάγαμε τους αντίπαλους και είχαν μείνει 2-3 που δεν είχαμε πιάσει και είχαν κρυφτεί γύρω από την εκκλησία, στην αρχή του οικισμού.
Εγώ είχα μείνει να κρατάω με ορισμένους άλλους τους “φυλακισμένους”. Γύρω στα 7-8 άτομα της ομάδας μας προσπάθησαν να περικυκλώσουν την εκκλησία για να πιάσουν και τους τελευταίους.
Ξαφνικά μέσα στην ησυχία, πέτρες σε μεγάλο μέγεθος εκσφενδονίστηκαν προς το μέρος ορισμένων “κυνηγών”, οι οποίοι φώναζαν νομίζοντας ότι τις πετάνε οι κυνηγημένοι, συνέχιζαν την πορεία του αποκλεισμού. Είχανε σημάδι ακριβείας, μιας και ήταν στο ύψος του κεφαλιού και ότι να τις πετάξει κάποιος με ήπια δύναμη στα πόδια. Εκείνη τη στιγμή οι 2-3 κυνηγημένοι τρέξανε προς το μέρος των “κυνηγών” με φωνές τρόμου λέγοντας φύγετε όλοι τώρα. Για πότε έφθασαν όλοι στο κέντρο του οικισμού δεν λέγεται!
Τα παιδιά (οι κυνηγημένοι) ορκίστηκαν ότι δεν έκαναν αυτά την πλάκα και δεν είχαν κανένα τέτοιο σκοπό. Επίσης έγινε αναφορά για μια σιλουέτα στα μαύρα να τις πετάει.
Τώρα τι να πω.... θα μπορούσε να ήταν παιδική φαντασία ή ακόμα και κανένας τρελός του οικισμού ή ακόμα κανένας που να τον ενοχλούσαν επανειλημμένως τα παιδιά.
Τα συμπεράσματα δικά σας.
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από lucid
και ξέρετε για πιο λόγο λέγονται όλα αυτα για την Α.Παρασκευη?παραξενο μου φαινεται...Αγια και να την πειραζει που πλεκεις? :/
|
Επισης λενε οτι Τεταρτη κ Παρασκευη δεν κανει να λουζομαστε γιατι θα μας πεσουν τα μαλλια
Δεν νομιζω οτι τους Αγιους τους ενοχλει η καθαριοτητα!Επισης ενας Αγιος δεν θα εκανε κακο σε κανενα...γιαυτο ειναι ΑΓΙΟΣ!!!