Φιλιπ Ντικ(Philip K. Dick) : Ένας εφιαλτικός σουρεαλισμός στην 7η Τέχνη.

Μπορεί το παραπάνω όνομα να ακούγεται άγνωστο ως και αδιάφορο για τους περισσότερους αναγνώστες, όμως κάποιοι πιο προσεκτικοί φίλοι της μεγάλης οθόνης θα αναγνωρίσουν στο άκουσμα του έναν σπουδαίο συγγραφέα έργων επιστημονικής φαντασίας(?). Πρόκειται για έναν ευφάνταστο δημιουργό βιβλίων, που χάρη στο ταλέντο του να πλάθει αγχώδεις, εφιαλτικές πλοκές, έξαλλες καταστάσεις και μέσα σε όλα αυτά ,τραγικούς αντί-ήρωες να προσπαθούν να σώσουν την ίδια τους την υπόσταση, κατάφερε να κάνει το κερδομανή, άμουσο κατεστημένο του Χόλιγουντ να ασχοληθεί σοβαρά μαζί του.

Για την ακρίβεια, οι παραγωγοί της Μέκκας του κινηματογράφου, όχι απλώς ασχολούνται μαζί του και με τα γραπτά του, αλλά φροντίζουν ανά διαστήματα να μεταφέρουν τους ήρωες του και τις αγχωτικές ιστορίες τους στο πανί. Με γνωστότερα έργα τα : «Blade runner», «Total recall» και «Minority Report» καταλαβαίνει κανείς ότι πρόκειται για έναν δημιουργό ο οποίος δεν αρέσκεται να περιορίζεται σε μια καλογραμμένη ιστορία δράσης με μπόλικες σκηνές βίας και εκρήξεων, αλλά πάντα και με μια ανυπόκριτη αγωνία, προσπαθεί να μεταδώσει στον θεατή το αφανή βάρος κάποιων σκοτεινών μυστικών και ύποπτων αμφιβολιών.

Για τους μη μυημένους στην βιβλιογραφία του ή στις ταινίες στις οποίες διασκευάζονται τα γραπτά του, πρέπει να τονίσω την ιδιαίτερη επίμονη που τον χαρακτήριζε σε ολόκληρο το συγγραφικό του έργο, σχετικά με θέματα που αφορούνε κυρίως την μνήμη ,την πρόθεση και την πραγματικότητα που βιώνει κάθε άτομο. Δεν υπάρχει κάποιο έργο του στο οποίο δεν περιέχονται έστω ελάχιστα ψήγματα αμφιβολίας , κριτικής , καχυποψίας για ολόκληρο το σύστημα υλικής ή ιδεολογικής πραγματικότητας που μας περιβάλει. Παίζει με τα θεμελιώδη ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης, επαναπροσδιορίζει στοιχειώδη λογικά ερωτήματα , τοποθετεί τους δύσμοιρους(και συνήθως κυνηγημένους)ήρωες του, σε μια δύνη όπου ιδέες ,αισθήσεις ,λογική βυθίζονται στα βάθη της αμφιβολίας.

Προσωπικά τον Φιλιπ Ντικ τον θεωρώ έναν συνειδητοποιημένο εξερευνητή, ακτιβιστή κατά των σκοτεινών σκοπών, ο οποίος σκόπευε στην αφύπνιση της μάζας. Δεν μπορώ να τον τοποθετήσω κάτω από βαρύγδουπους τίτλους ,όπως : διανοητής ,στοχαστής κτλ, καθώς δεν ήταν αυτή η διάθεση του. Είχε όμως αναπτύξει ενδιαφέρουσες ιδέες οι οποίες, χρόνο με το χρόνο, επηρεάζουν όλο και περισσότερους σύγχρονους δημιουργούς που κυμαίνονται στο ίδιο ύφος με αυτόν, σε ταινίες τους ή στα βιβλία τους. Μια από τις πιο εμφανείς επιρροές του, ξεκίνησε το 1977, όταν σε μια από τις πολυάριθμες διαλέξεις που έδινε, υποστήριξε πως οι πραγματικότητες που ζούμε είναι πολλαπλές, σαν επάλληλες μήτρες(Matrix).

Όποιος έχει παρακολουθήσει τις ταινίες στις οποίες έχει γράψει το σενάριο, ίσως να μην αισθανθεί όλα τα παραπάνω στοιχεία του ιδιόμορφου συγγραφέα. Ο ίδιος πέθανε λίγο μετά την προβολή του «Blade runner» (1982)και μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ εάν οι επόμενες ταινίες του θα ήθελε να προβληθούν, έτσι όπως τις προώθησε το κινηματογραφικό κατεστημένο. Πιστεύω όμως ότι ακόμα και στις χειρότερες των περιπτώσεων, ο Φιλιπ Ντικ κατάφερνε να διοχετεύσει έστω και λίγο μια διάθεση αμφιβολίας για την ίδια μας την πραγματικότητα. Και η αμφιβολία αυτή είναι αρκετή για να μας συστήσει με έναν ολόκληρο διαφορετικό κόσμο.

Παραθέτω παρακάτω ένα απόσπασμα ενός δοκιμίου του(1978),που συνοψίζει ως ένα σημείο την φιλοσοφία του : «Ζούμε σε μια κοινωνία στην οποία πλαστές πραγματικότητες κατασκευάζονται από τα μέσα ενημέρωσης, από τις κυβερνήσεις, από τις μεγάλες επιχειρήσεις, από τις θρησκευτικές οργανώσεις ,από τις πολιτικές οργανώσεις. Δεν υποπτεύομαι τα κίνητρα τους. Υποπτεύομαι την εξουσία τους. Είναι μια εκπληκτική εξουσία : η εξουσία να πλάθουν ολόκληρους κόσμους, κόσμους του μυαλού. Εγώ ξέρω. Γιατί κάνω το ίδιο πράγμα.» .

Εγώ θα κάνω μόνο ένα σχόλιο: V.A.L.I.S. η απόλυτη παράνοια ή η απόλυτη αλήθεια?
Για όσους τύχει να το διαβάσουν είναι κάτι περισσότερο από μια αχανή χαώδη και παρανοϊκή παράθεση γεγονότων και ιδεών, αλλα μια φιλοσοφική και ολιστική προσέγγιση απέναντι στο θείο και ό,τι ξέρουμε (ή μάλλον ό,τι δεν ξέρουμε...).

Ανεστη θα μπορουσες να κανεις μια συντομη περιληψη του VALIS; Δεν το εχω διαβασει αλλα εχω διαβασει για αυτο Θα με ενδιεφερε η αποψη σου

Μηνά είναι πολύ μπερδεμένο βιβλίο. Θα κάνω μια περίληψη, αλλά για όποιον δοκιμάσει να το διαβάσει συνιστώ υπομονή και ψυχραιμία (θα εξηγήσω παρακάτω τί εννοώ).

Το βιβλίο αποτελεί μια αυτοβιογραφία του dick με διάφορα φιλοσοφικά και θρησκευτικά στοιχεία. Θα μου πείτε: "και τί μας νοιάζει η αυτοβιογραφία του dick?" και θα είχατε απόλυτο δίκιο, αλλά τα θρησκευτικά θέματα που ανοίγει και αναλύει ή έστω υπονοεί, είναι απίστευτα.

Το βιβλίο Έχει 4 κεντρικούς χαρακτήρες, τον horselover fat και τους 3 φίλους του, τον Dick, τον Κέβιν, τον Ντέιβιντ και την Γκλόρια.
Συνοπτικά:
Ο horselover fat: είναι παράφρονας!!! Έχει τάσεις σχιζοφρένιας, παίρνει ψυχοφάρμακα, τον έχει χωρίσει η γυναίκα του και δουλεύει σαν συγγραφέας. Προσπαθεί απεγνωσμένα να "ρίξει" την Γκλόρια, αλλά αυτή δεν του δίνει σημασία. Ο Horselover fat, γίνεται δέκτης μια "θεοφάνειας" κατά την οποία μαθαίνει να μιλά Αρχαία Ελληνικά και Λατινικά. Επίσης σώζει τον γιό του μαθαίνοντας από το πουθενά (?) ότι έχει μια συγκεκριμένη ασθένεια (που δεν παρουσιάζει συμπτώματα και μπορεί να γιατρευτεί μόνο στα αρχικά της στάδια).
Ο Dick: Συγγραφέας, φίλος του Fat. Ο πιο λογικός της παρέας. Όσοι θέλουν να διαβάσουν το βιβλίο να μην υπογραμμίσουν το περιεχόμενο της αγκύλης. {Ο Φατ είναι ο Ντικ!. Είναι σχιζοφρενής και δεν το αντιλαμβάνεται ότι δεν αποτελούν ξεχωριστές οντότητες! Horselover=φίλλιπος=Phillip, fat=Dick (γερμανική μετάφραση του χοντρός-fat). o Fat και ο Dick γίνονται ένα μετά την παρέμβαση της Σοφίας που είναι η ενσάρκωση της Αγίας Σοφίας (κατά το γνωστικό κείμενο "Πίστης Σοφία")}
Ο Kevin: Ο κυνικός, σκεπτικιστής της παρέας. Σε όλες τις συζητήσεις για την ύπαρξη Θεού, προτάσσει το επιχείρημα: "Αν υπάρχει θεός, γιατί πάτησε τον γάτο μου η νταλίκα?"
Ο David: Ο ένθεος και κατά κάποιο τρόπο άθρησκος της παρέας. Ακροβατεί ανάμεσα στον ένθεο αθεϊσμό και στον χριστιανισμό.
Η Gloria: O fat την γουστάρει. Αυτή είναι μανιοκαταθλιπτική και θέλει να πεθάνει. Ο Fat προσπαθεί απελπισμένα να την σώσει.

Από δώ και πέρα γίνεται χαμός. Μέσα από τα μάτια του παράφρονα Φατ βλέπουμε κάποια γεγονότα τα οποία γίνονται αφορμή για κάποιες θεολογικές συζητήσεις με φιλοσοφικές προεκτάσεις. Εκεί ασχολείται με όλα,Παρμενίδης, Ηράκλειτος, Πλάτωνας, Βούδας, Χριστός, Ταοϊσμός και Γνωστικοί γίνονται ένα κουβάρι. Ο συγγραφέας βγάζει κάποια συμπεράσματα τα οποία σημειώνει στο προσωπικό του ημερολόγιο.
Πάρτε μια γεύση: #48. Υπάρχουν δύο πραγματικότητες-σύμπαντα, το ανώτερο και το κατώτερο. Το ανώτερο, προκύπτει από το υπερσύμπαν Ι ή Yang, Μορφή I του Παρμενίδη, το οποίο έχει αυτεπίγνωση και θέληση. Το κατώτερο, ή Yin, μορφή II του Παρμενίδη, είναι μηχανιστικό, και καθοδηγείται από έναν τυφλό, αποτελεσματικό σκοπό, ντετερμινιστικό και χωρίς ευφυία, αφού προκύπτει από μια νεκρή πηγή. Στα αρχαία χρόνια ονομαζόταν "Αστρικός Ντετερμινισμός". Είμαστε παγιδευμένοι όλοι γενικώς, στο κατώτερο σύμπαν, αλλά μπορούμε, μέσω των θρησκευτικών μυστηρίων, μέχω του πλασμιδίου, να απεγκλωβιστούμε. Μέχρι να διαλυθεί ο αστρικός ντετερμινισμός, δεν έχουμε καν αντιληφθεί την ύπαρξή του, τόσο αποφραγμένοι είμαστε. "Η αυτοκρατορία δεν έληξε ποτέ."

και το καλύτερο φυσικά είναι ότι μπλέκει και την ιστορία του "μαύρου ιππότη", του γνωστού δορυφόρου. {ο Ντικ "ξύπνησε" εξαιτίας μια ρόζ ακτίνας που έστειλε ο δορυφόρος που τον ονομάζει Zebra, ενός προηγμένου πολιτισμού από ένα άλλο αστρικό σύστημα}


Γενικά συνιστώ να είστε προετοιμασμένοι αν τυχόν το διαβάσετε γιατί φλερτάρει πάρα πολύ με τα όρια της παράνοιας και δεν είναι ό,τι καλύτερο για να περάσετε ένα σαββατοκύριακο.


ΥΓ. θα ζητήσω ποσοστά από τον εκδοτικό οίκο για την διαφήμηση.

Ομολογω οτι μου κινησες το ενδιαφερον..Το ψαξα και γω το θεμα στη βιβλιοθηκη μου.Αντιγραφω ενα κομματι του Philip Κ. Dick απο το βιβλιο του με τιτλο "Exegesis"(Εξηγηση δηλαδη!) για το οποιο βρηκα σχετικο αφιερωμα:

"Σε τροχια γυρω απο τον πλανητη μας αναμεσα σε χιλιαδες διαστημικα σκουπιδια περιστρεφεται σιωπηλα ενας μικρος δορυφορος. Πανω του δεν αναβοσβηνουν λαμπακια, ουτε ειναι γεματος με παραξενα και εξειδικευμενα οργανα μετρησεων.Θυμιζει απλα, μια συνηθισμενη αλουμινενια φιαλη σπρεϊ, ενα αεροζολ που καποιος απροσεκτος αστροναυτης ξεχασε σε τροχια.
Αν ομως προσεξεις καλυτερα, θα δεις οτι το μεταλλικο αντικειμενο ειναι παραξενα γυαλιστερο, σαν να ειναι φτιαγμενο απο καποιο αφθαρτο και ανοξειδωτο υλικο. Και αν πλησιασεις ακομη πιο κοντα, απο τον τροπο με τον οποιο ειναι σχεδιασμενο θα καταλαβεις οτι ειναι πολυ παλαιοτερο απο οτι θα περιμενες, παλαιοτερο απο τα διαστημικα λεωφορεια και τους διαστημικους σταθμους, παλαιοτερο απο τους πυραυλους και τους επιστημονες που τους εμπνευστηκαν... Ισως μαλιστα να ειναι παλαιοτερο και απο τον ανθρωπινο πολιτισμο...
Αν και το στομιο του παραξενου αντικειμενου ειναι στραμμενο προς τη Γη, σαν να την παρακολουθει, ο δορυφορος μοιαζει τελειως ακινδυνος. Εξαλλου, τι κακο θα μπορουσε να κανει ενα αθωο "αεροζολ"; Και ομως! Επειτα απο μια αδιευκρινιστη περιοδο απραξιας, μια φορα καθε πολλα χρονια, απο το στομιο της παραξενης φιαλης εκτοξευονται ροζ ακτινες φωτος που καταληγουν στην επιφανεια του πλανητη και χτυπουν καποιους συγκεκριμενους ανθρωπους στο κεφαλι."

Ο Ντικ συνεχιζει εξηγωντας πως το "χτυπημα" αυτο επιφερει στην ουσια αυτο που ονομαζουμε φωτιση, σου προσφερει "μια χαρα που κανεις δεν μπορει να σου την αφαιρεσει" (Κατα Ιωαννην 16:23). Yποστηριζει λοιπον πως ειναι ενας απο τους ανθρωπους που δεχτηκαν τη φωτιση αυτη μεσα απο τη ροζ ακτινα (απο οτι διαβασα μαλιστα ξεκινησε και αυτος να μιλαει αρχαιες γλωσσες αναμεσα τους και η κοινη ελληνικη των ελληνιστικων χρονων).
Επισης πρεπει εδω να αναφερω οτι κατα τη διαρκεια της ζωης του, το σπιτι του δεχθηκε διαρρηξη τουλαχιστον 2 φορες. Ολες οι σημειωσεις του εκλαπησαν (οπως χαρακτηριστικα αναφερει βρηκε μια ατσαλινη θηκη για τις σημειωσεις του ανατιναγμενη!) και οι υποψιες του στραφηκαν προς την CIA.


Τελος παντων θα ψαξω περισσοτερο το θεμα. Ανεστη θα ειχε τεραστιο ενδιαφερον να ανοιγαμε ενα τοπικ σχετικα με τους ανθρωπους που κατα τη διαρκεια της ανθρωπινης ιστοριας υποστηριξαν οτι δεχθηκαν καποιου ειδους φωτιση ή επαφη με το θειο, με νεραϊδες ή με εξωγηινους που τους παροτρυναν να αποκαλυψουν ή να μεταφερουν ενα μηνυμα στους υπολοιπους (και δεν τα βαζω τυχαια ολα αυτα στο ιδιο τσουβαλι). Να εντοπισουμε πιθανες ομοιοτητες στον τροπο με τον οποιο δεχτηκαν την φωτιση και κοινα στοιχεια στα κυρηγματα τους.
Η επιστημη βρισκει απο οτι φαινεται το που ακριβως χτυπαει η "ακτινα" (περισσοτερα εδω ). Στο κεφαλι οντως,(και πιο συγκεκριμενα σε κροταφιαιο και μετωπικο λοβο) οπως γραφει και ο Ντικ! Ο οποιος και υποστηριζει πως γνωριζει την "πηγη" της! Interesting!

Ο Ντικ "έπαθε" ενα περιστατικό "γλωσσολαλίας", όπως ονομάζεται και άρχισε στα καλά καθούμενα να διαβάζει, να γράφει και να μιλά, λατινικά και την κοινή ελληνική της ελληνιστικής εποχής!
Επίσης μετά την επιφώτιση, ακουσε μια φωνή να του λέει ότι ο γιός του έχει μια συγκεκριμένη ασθένεια, η οποία δεν έχει συμπτώματα πριν να εμφανιστεί πλήρως και μετά ιαίνεται δύσκολα. Το αποτέλεσμα? πηγαίνει στον γιατρό, λέει ακριβώς αυτά που του είπε η φωνή, εξετάζουν τον γιό του και βρίσκουν ακριβώς αυτό το πρόβλημα. Το ωραίο της υπόθεσης είναι ότι ο Ντικ χρησιμοποίησε την ακριβή ιατρική ορολογία χωρίς να έχει ιδέα από Ιατρική.