Αυτοκράτορας Ιουλιανός
Ο αυτοκράτορας Ιουλιανός (331-363 μ.Χ) αποτελεί σίγουρα ένα απο τα πιο αμφιλεγόμενα πρόσωπα της μετά χριστιανικής Ελλάδας. Στιγματίστηκε από χαρακτηρισμούς όπως παραβάτης και αποστάτης ,καθώς αποτέλεσε την "φωτεινή" εξαίρεση στην πολιτική που ακολούθησε παραλαμβάνοντας τον αυτοκρατορικό θόκο του Βυζαντίου.Σίγουρα η επιβολή της ανεξιθρησκείας κατέρριπτε μονομιάς τη θεοκρατική κατάσταση που έιχε ήδη αρχίσει να ριζώνει τα προηγούμενα χρόνια... Ήταν άλλωστε και ο μοναδικός αυτοκράτορας με ελληνική καταγωγή...
Το φιλοσοφικό του έργο αποτελεί τομή στη φιλοσοφία και αξίζει να μελετήσει κανείς την προσπάθεια του σοφού μα και μαχητικού αυτού ανθρώπου να επαναφέρει στο προσκήνιο την ελληνική φιλοσοφία και κοσμοθέαση.Μέγας στρατηλάτης και κοινωνικός μεταρρυθμιστής άνοιξε και πάλι τις φιλοσοφικές σχολές και έδωσε μεγάλη βάση στην ελληνική παιδεία ,τις τέχνες ,τη φιλοσοφία ,τον αθλητισμό.
Θα μπορούσα να αναφέρω και άλλα για την πολυτάραχη ζωή του...Εαν μου το ζητήσετε σαφώς και θα το κάνω.Για μενα ο Ιουλιανός δεν αποτελεί παρά -μαζί με μερικούς ακόμη- μια λαμπρή προσωπικότητα που ξεχωρίζω για το έργο ,τις πεποιθήσεις ,τη δυναμική και τον τρόπο με τον οποίο προσπάθησαν να πετύχουν τους σκοπούς τους διαχρονικά (πρόκειται για τους Οδυσσέα ,Πλήθωνα Γεμιστό,Αδ. Κοραή ,Ά. Σικελιανό και άλλο ένα σημαντικό πρόσωπο το οποίο και βρίσκεται εν ζωή και δε θα ήθελα να αναφέρω).Το πείσμα του ,η θέληση του ,το όραμα του ,μα και οι διδαχές του αποτελούν διαχρονικές αξίες.
Από εδώ και πέρα θα προσπαθώ να σας μεταφέρω διάφορα ρητά του έτσι ώστε να πρσεγγίσετε καλύτερα την προσωπικότητα του:
Από τη μελέτη των γραφών μας ο καθένας θα γινόταν καλύτερος ακόμα και αν εστερείτο παντελώς φυσικής ικανότητας. Ένας άνθρωπος όμως προικισμένος από τη φύση ,που επιπλέον θα τύχει της ημετέρας παιδείας ,δεν είναι τίποτα λιγότερο για την ανθρωπότητα από δώρο των θεών ,είτε γιατί θα ανάψει το φως της επιστήμης ,είτε γιατί θα ιδρύσει κάποιο πολιτικό σύστημα ,είτε γιατί θα τρέψει σε φυγή στρατιές πολεμίων ,είτε γιατί ,εξερευνώντας γη και θάλασσα ,θα αποδείξει με αυτό τον τρόπο την ηρωική του φύση.
Κάποιοι από τους ήρωες ,όχι όλοι,γεννήθηκαν από άδοξους πατέρες.Ωστόσο χάρη στον υπερβολικό ζήλο που επέδειξαν τιμώντας και υπηρετώντας την αρετή ,θεωρήθηκαν παιδιά των Θεών.
Αυτός που κυβερνά πρέπει να είναι καλύτερος από εκείνον που κυβερνάει.
Δε θα σας ειναι ευκολο να μην πιστευετε σε σοφους και θεϊκους ανδρες ,απο τους οποιους ο καθενας εχει τη δικη του θεωρια ,ολοι ομως συμφωνουν στο βασικο κεφαλαιο του λογου τους. Λενε ,λοιπον, οτι η αρετη αναπτυσσεται στην ψυχη και την κανη ευτυχισμενη και βασιλικη και -ναι ,μα τον Δια- πολιτικη και στρατηγικη και μεγαλοπρεπη και αληθως πλουσια.
Η αληθινη εκτιμηση δεν ανταλασσεται με χρυσαφι ουτε αγοραζεται ,διοτι οφελεται στη θεϊκη και μεγιστη μοιρα που φερνει κοντα τους εναρετους ανθρωπους.
Σε καθε πραγμα η ελξη προς το καλυτερο ειναι ισχυροτερη απο τη στροφη προς το χειροτερο.
Σε τοποθετω αναμεσα στους πρωτους των Ελληνων για την τιμιοτητα και την αρετη σου ,ενω η ρητορικη σου δεινοτητα ειναι μεστη απο φιλοσοφια ,στην οποιαν μονο οι Ελληνες διεπρεψαν τα μεγιστα ,αναζητωντας την αληθεια με τη λογικη ,οπως οριζει η φυση, διοτι εμεις δεν αποδεχομαστε απιστευτους μυθους και παραδοξες τερατολογιες ,οπως κανουν οι περισσοτεροι βαρβαροι
(Λογος προς τον Γαλατη φιλο του Σαλουστιο)
Η αληθινη εκτιμηση δεν ανταλασσεται με χρυσαφι ουτε αγοραζεται ,διοτι οφελεται στη θεϊκη και μεγιστη μοιρα που φερνει κοντα τους εναρετους ανθρωπους.
Σε καθε πραγμα η ελξη προς το καλυτερο ειναι ισχυροτερη απο τη στροφη προς το χειροτερο.
Σε τοποθετω αναμεσα στους πρωτους των Ελληνων για την τιμιοτητα και την αρετη σου ,ενω η ρητορικη σου δεινοτητα ειναι μεστη απο φιλοσοφια ,στην οποιαν μονο οι Ελληνες διεπρεψαν τα μεγιστα ,αναζητωντας την αληθεια με τη λογικη ,οπως οριζει η φυση, διοτι εμεις δεν αποδεχομαστε απιστευτους μυθους και παραδοξες τερατολογιες ,οπως κανουν οι περισσοτεροι βαρβαροι
(Λογος προς τον Γαλατη φιλο του Σαλουστιο)
Ιουλιανός ο Παραβάτης. Ο αυτοκράτορας που προσπάθησε μάταια να επαναφέρει την ειδωλολατρία.
Αυτή την εικόνα είχα για τον Ιουλιανό όταν ήμουν μικρό παιδί και την είχα διαμορφώσει διαβάζοντας θρησκευτικά βιβλία, βίους αγίων, αλλά και τα σχολικά βιβλία.
Την ιστορία τη γράφει πάντα αυτός που νικά. Και είναι απόλυτα κατανοητό ότι ένας ολόκληρος κόσμος διαμορφωμένος με χριστιανική συνείδηση θα στιγμάτιζε τον Ιουλιανό και τον κόσμο που εκπροσωπούσε.
Για όσους αισθάνονται χριστιανοί λοιπόν, θα ήταν παράλογο να δουν τον Ιουλιανό διαφορετικά.
Οι τότε φανατικοί χριστιανοί μάλιστα με ζήλο έπλασαν και διέδωσαν την ιστορία ότι τάχα ο Θεός όπλισε το χέρι του φανταστικού Αγίου Μερκουρίου για να σταματήσει την καταστρεπτική για την Εκκλησία δράση του.
Ευτυχώς το πρόσωπο του Ιουλιανού δικαιώθηκε από τους νεότερους ιστορικούς που ανέδειξαν το φιλοσοφικό και φιλανθρωπικό έργο του.
Από την άλλη πάλι έχει γίνει σημαία των περιβόητων σημερινών αρχαιολατρών που και αυτοί διαστρεβλώνουν το πρόσωπό του.
Ο Ιουλιανός δεν εκπροσωπούσε τον κλασσικό ελληνικό κόσμο, αλλά έναν παρηκμασμένο και ετοιμοθάνατο ελληνισμό που είχε αναμειχθεί με τις ανατολικές λατρείες και το μυστικισμό. Το ότι λάτρευε ανάμεσα σε άλλους θεούς και τον Μίθρα, σίγουρα κάτι λέει.
Εκτός από τον τρόπο ζωής και τη θρησκεία, ήθελε και την καταγωγή του να είναι ελληνική, αν και ήταν Ρωμαίος (και μάλιστα επαρχιώτης). Γι’ αυτό έλεγε ότι οι Ρωμαίοι άνηκαν στο γένος των Ελλήνων.
Αυτή την εικόνα είχα για τον Ιουλιανό όταν ήμουν μικρό παιδί και την είχα διαμορφώσει διαβάζοντας θρησκευτικά βιβλία, βίους αγίων, αλλά και τα σχολικά βιβλία.
Την ιστορία τη γράφει πάντα αυτός που νικά. Και είναι απόλυτα κατανοητό ότι ένας ολόκληρος κόσμος διαμορφωμένος με χριστιανική συνείδηση θα στιγμάτιζε τον Ιουλιανό και τον κόσμο που εκπροσωπούσε.
Για όσους αισθάνονται χριστιανοί λοιπόν, θα ήταν παράλογο να δουν τον Ιουλιανό διαφορετικά.
Οι τότε φανατικοί χριστιανοί μάλιστα με ζήλο έπλασαν και διέδωσαν την ιστορία ότι τάχα ο Θεός όπλισε το χέρι του φανταστικού Αγίου Μερκουρίου για να σταματήσει την καταστρεπτική για την Εκκλησία δράση του.
Ευτυχώς το πρόσωπο του Ιουλιανού δικαιώθηκε από τους νεότερους ιστορικούς που ανέδειξαν το φιλοσοφικό και φιλανθρωπικό έργο του.
Από την άλλη πάλι έχει γίνει σημαία των περιβόητων σημερινών αρχαιολατρών που και αυτοί διαστρεβλώνουν το πρόσωπό του.
Ο Ιουλιανός δεν εκπροσωπούσε τον κλασσικό ελληνικό κόσμο, αλλά έναν παρηκμασμένο και ετοιμοθάνατο ελληνισμό που είχε αναμειχθεί με τις ανατολικές λατρείες και το μυστικισμό. Το ότι λάτρευε ανάμεσα σε άλλους θεούς και τον Μίθρα, σίγουρα κάτι λέει.
Εκτός από τον τρόπο ζωής και τη θρησκεία, ήθελε και την καταγωγή του να είναι ελληνική, αν και ήταν Ρωμαίος (και μάλιστα επαρχιώτης). Γι’ αυτό έλεγε ότι οι Ρωμαίοι άνηκαν στο γένος των Ελλήνων.
Παράθεση:
| Ο Ιουλιανός δεν εκπροσωπούσε τον κλασσικό ελληνικό κόσμο, αλλά έναν παρηκμασμένο και ετοιμοθάνατο ελληνισμό που είχε αναμειχθεί με τις ανατολικές λατρείες και το μυστικισμό. Το ότι λάτρευε ανάμεσα σε άλλους θεούς και τον Μίθρα, σίγουρα κάτι λέει. |
Ο Μιθραισμός προήρχετο απο τον Ζωροαστρισμό των Περσών και είχε κοινές ρίζες με τον Χριστιανισμό. Έγινε και ανάμειξη με στοιχεία της αρχαίας Ελληνικής θρησκείας αλλά κατα βάση είχε Περσική προέλευση. Οι 7 βαθμίδες μύησης στον Μιθραισμό ήταν : του Ιέρακος, του Κρύφιου, του Στρατιώτη, του Λέοντος, του Πέρση, του Ηλιοδρόμου και του Πατρός. Οι μυημένοι στον Μιθραισμό υφίσταντο σκληρές δοκιμασίες προκειμένου να προχωρήσοτν τις βαθμίδες.
Ο Πορφύριος, επιβεβαιώνει την χρήση του μέλιτος στην αφιέρωση των Λεόντων: Οι Λέοντες έβαζαν μέλι στην γλώσσα και έχυναν μέλι στα χέρια τους. Σύμφωνα με τον άγιο Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό, (Or. IV, 52), ο αυτοκράτορας Ιουλιανός μετά την αποστασία του από τον Χριστιανισμό, καθάριζε τα χέρια του με μέλι όταν άγγιζε τον ευχαριστιακό άρτο. Και από αυτήν του την ενέργεια δείχνει ότι ήταν μυημένος στον Μίθρα όπως και ο θείος του αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος.
Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε οτι η αλήθεια για τον Ιουλιανό ίσως να είναι και διαφορετική απο οποιαδήποτε άποψη, όλοι οπαδικά κατέχουμε μιά γνώμη. Οι αρχαιολάτρες τον έχουν σάν μεγάλο σύμβολο - παράδειγμα προς μίμηση, οι Χριστιανοί τον έχουν σάν προδότη - παράδειγμα προς αποφυγή.
Ήταν σίγουρα φανατικός οπαδός του αρχαίου Ελληνικού πνεύματος αλλά ήταν ταυτόχρονα και οπαδός του Μιθραισμού, και ενός παρηκμασμένου Ελληνισμού που στην εποχή του είχαν περάσει σχεδόν 3 αιώνες και δέν είχε καμία σχέση με τον γνωστό αρχαίο Ελληνισμό. Το "Αποστάτης" μπορεί να είχε και την σημασία της αποστασίας προς την αρχαία Ελλάδα, αλλά είχε ταυτόχρονα και την σημασία της αποστασίας προς τον Μιθραισμό, που λάτρευαν οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες απο πολύ καιρό πρίν την εποχή του.