Ποια είναι η Αλήθεια;

Ενα θέμα που ξεκίνησε στο προηγουμενο φόρουμ κ πιστεύω πρέπει να συνεχίστεί και σε αυτό.
Ποια είναι η Αλήθεια λοιπόν;Η πραγματική αλήθεια; και που πρέπει να την ψάξουμε;Μέσα μας ή έξω στο Συμπαν;'Η μήπως στον χρόνο, ή καλύτερα στον χωροχρονο;
Στις προηγουμενες 13 σελίδες (ή 14 δεν θυμαμαι καλα) είχαμε αναφέρει τον Λόγο
πως η Αλήθεια είναι ο Λόγος.
Ομως τελικά ισχύει κάτι τετοιο; δηλαδή τι εννοώ, αν τελικά ο κόσμος μας κυβερνάτε απο εναν άρχοντα "κακό" τότε ο Λόγος τι είναι; και πως κολλάει σε όλα αυτα;
Και αν πάμε και ενα βημα πιο μπροστά, εμείς που κολλάμε σε όλα αυτα?
χμ.....Και η αναζητηση συνεχίζεται....

Πιστεύω ότι κανείς μέχρι τώρα δεν ξέρει τι σημαίνει Αλήθεια....
Εκτός βέβαια από μικροπράματα...
Κανείς δεν βρήκε και δεν θα βρει ποτέ την "πραγματική" Αλήθεια...
Θα συνεχίζει ο άνθρωπος να ψάχνει... χωρίς να ξέρει πού και γιατί...

Aν ο άνθρωπος δεν φτιάχτηκε για να βρει την Αλήθεια τοτε γιατι φτιάχτηκε?
και γιατι να μην την βρει;

Υπάρχει ενα τραγούδι που λέγεται "Τι κόσμος ειναι αυτός"

Στον πρώτο του στοίχο λέει
"Τι κόσμος είναι αυτός, που ψάχνει στο φεγγάρι να βρει Αλήθεια στο κενό!"

Πόσο πραγματικό μπορεί να είναι κάτι τέτοιο?

Ό,τι κ να θεωρήσεις για κάτι ή να κάνεις υποθέσεις για αυτό ποτέ δεν θα μάθεις την αλήθεια γιατί πολύ απλά δεν θα είναι κάποιος εκεί για να στην πει ή να σου δείξει το σωστό δρόμο...
Εσύ απλά προχωράς και διαλέγεις μονοπάτια χωρίς να ξέρεις που θα σε οδηγήσουν...
Πηγαίνεις προς το Άγνωστο...

Ενδιαφερον γιατι και η Αλήθεια ειναι μέσα στο Άγνωστο!
Επομένως προχωρας και που ξέρεις εκει μεσα στο Άγνωστο μπορεί να σκοντάψεις στην Αλήθεια?
το Άγνωστο?

Αυτό είναι το ερώτημα:Η Αλήθεια ποιά είναι;;;;Που θα ξες ότι αυτό που συναντάς είναι η Αλήθεια;Πως θα την ξεχωρίσεις;;;
Θα κάνεις μια παύση και θα συνεχίσεις... Νομίζοντας ότι έχεις βρει την Αλήθεια αλλά στην πραγματικότητα δεν θα την έχει ανακαλύψει... Φυσικά μπορεί να την βρεις και την απορρίψεις γιατί δεν θα πειστείς με την αντικειμενικότητά της...
Ελπίζω να έγινα αντιληπτός...
Με λίγα λόγια δεν ξέρει κανείς την Αλήθεια που όμως την αναζητούμε όλοι μας...

Για μένα η αλήθεια είναι αυτό που πιστεύουμε... κάπου είχα διαβάσει, σε ένα μυθιστόρημα, πως ένας γεράκος είχε στο σπίτι του ένα κρυφό δωμάτιο, για να μπορεί να κρύβεται από τους ανθρώπους. Όταν πέθανε ο γεράκος, χάθηκε και το κρυφό του δωμάτιο.
Εγωϊστικό; Δεν ξέρω.
Αν πιστέψουμε σε κάτι με όλο το είναι της ψυχής μας, τότε θα υπάρξει... και τότε μπορούμε να κάνουμε και τους γύρω μας να το πιστέψουν το ίδιο δυνατά, όπως και εμείς και να μη χαθεί, μαζί με τον θανατό μας...

Τους ναθρωπους πάντως οσο κ αν πιστευεις σε μία αλλαγή τους δεν προκειται να αλλάξουν ακομα και αν εσυ αλλάξεις, αυτοι ποτε δεν θα αλλάξουν.
Και οσο δεν αλλάζουν τόσο δεν προκειται να βρεθει η αληθεια.
Γιατι η Αλήθεια δεν ειναι υποκειμενική αλλα αντικειμενική απο το ουδετερο μάτι
ενός τρίτου παρατηρητή.

Τι είναι Αλήθεια; Σύμφωνα με τον χριστιανό η Βίβλος, τον εβραίο η Τορά, τον μουσουλμάνο το Κοράνι, τον αποκρυφιστή η Μπλαβάτσκυ και τόσοι άλλοι (όλοι χωρούν στο πεδίο του εσωτερισμού) και για τον άθεο ή και τον αγνωστικιστή, η επιστήμη.

Για τον ποιητή, το μαστίγωμα των λέξεων στο πνεύμα και την ψυχή. Στο συγγραφέα, το κενό μπροστά σε μια κενή οθόνη, ο τρόμος της μη υλοποίησης της φανταστικής του ιδέας σε ποταμούς φράσεων.

Αλήθεια για το φιλόζωο είναι το carpe diem και για τον ζωόφιλο το χάδι στο κεφάλι του σκύλου και την κοιλιά της γάτας.

Αλήθεια είναι η στυγνή πραγματικότητα. Η κοινωνική, η οικονομική, η πολιτισμική και η πολιτική. Η τρομοκρατία. Ο ρατσισμός. Ο μικροαστισμός, η κύρια δεξαμενή των φασιστών.

Αλήθεια επίσης είναι να κοιτάξεις με πίκρα τον ουρανό τη νύχτα, τα αιωρούμενα σωματίδια της μολυσμένης ατμόσφαιρας στη δεκαετία που διανύουμε έσβησαν το μισό αστρονομικό χάρτη. Εδώ έχω χάσει πια τον αστερισμό του Καρκίνου και ο Ωρίωνας με τα χαρακτηριστικά τρία άστρα στη μέση του μετά βίας διακρίνεται.

Αλήθεια είναι το μεσουράνημα του ήλιου που κατακαλόκαιρα κλέβει την κάθε σκιά. Και η Ενάτη του Μπετόβεν.

Υπάρχουν τόσες πολλές και υπέροχες Αλήθειες γύρω μας που καλύτερα θα ήταν να βρούμε τα Ψέμματα. Με αυτά δεν ασχολείται κανείς ιδιατέρως, το γεγονός ότι μπορεί να γνωρίζεις τις πτυχές της Αλήθειας δεν σημαίνει πως κατέχεις και το Ψέμμα. Το Ψέμμα να ψάχνετε. Αν το κατέχετε, η Αλήθεια ανοίγει ολόθυρα μπροστά σας.

Ψέμμα είναι η θρησκεία. Ψέμμα οι κάργιες που χτυπιούνται στα κεραμύδια (να παραφράσω εδώ τον Καρυωτάκη). Ψέμμα είναι η είδηση επειδή η αξία της υπολογίζεται μόνο από το αν θα την πει ο Χατζηνικολάου και η Έλλη Στάη.

Ψέμμα είναι η νικοτίνη. Το στερεοφωνικό, για ακούστε την Άννα Χύσση χωρίς μικρόφωνα και φίλτρα και μετά πείτε μου...

Ψέμμα είναι και το metafysiko.gr! Διότι η Αλήθεια επιμένει να κρύβεται όσο και να ψάχνουμε γι αυτήν...

Όσοι διατείνονται ότι κατέχουν Αλήθειες, αν ήταν αληθινά τα όσα λέγουν, θα είχε αλλάξει ο κόσμος. Διότι η Αλήθεια είναι συντριπτική. Αλλά γιατί δεν αποκαλύπτεται; Είναι ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ! Όχι ένα κουτάκι δύο επί τρία επί ένα που το αναπαράγεις σε όσα αντίτυπα θες, είτε σε γερμανική κατασκευή, είτε σε κινέζικη. Το είπανε σοφά οι αρχαίοι:

Το κουτί της Πανδώρας. Διότι πονάει. Σε φέρνει αντιμέτωπη με τον εαυτό σου.

Αυτή είναι η Αλήθεια, όλα τα άλλα είναι μπαρούφες.

Δηλαδή; Η αλήθεια, αν κατάλαβα καλά είναι αυτό που πιστεύει ο καθένας... αυτό δεν έγραψες;