ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

rania_thani

11Μηνύματα
2005-07-09 21:34Πρώτο μήνυμα
2005-08-06 12:57Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(7)

Πρόσφατα μηνύματα

\r\n
\r\n
Παράθεση:
\r\n \r\n \r\n \r\n \r\n
\r\n \r\n
Αρχική Δημοσίευση από ΗΛΕΚΤΡΑ
\r\n
- αν και δεν γεννήθηκα το 1983 αλλά ούτε κατά το μήνα Απρίλη,- θα απαντούσα θετικά σε πολλές ερωτήσεις του τύπου :"νιώθεις καμιά φορά σα να είσαι προορισμένος για να γίνεις σπουδαίος/α", πώς θα με χαρακτήριζε κάποιος; Ως "ψυχώ";
\r\n \r\n
\r\n

\r\n
\r\nΚαι να ήσουνα η μόνη…
\r\nΕγώ που γεννήθηκα Απρίλιος του 82’ τα ίδια πράγματα σκέφτομαι. Αν όχι από τα 17 μου, τα τελευταία 3 χρόνια, όμως κάτι τέτοιο έχω καταλάβει… πως μάλλον γεννήθηκα για κάποιον βαθύτερο λόγο…
\r\n[δεν είσαι η μόνη…. ]
\r\n
ΟΚ, ενα λαθάκι έκανα balaam, αλλά το είπα δεν ξέρω πολλά πράγματα πάνω στο θέμα... όμως έχω άποψη για το θέμα περί μόδας.
Χωρίς να γνωρίζω πολλά πράγματα για την Καμπάλα [αν και από πολύ μικρή ήθελα να διαβάσω όλες τις θρησκίες] ήθελα να πω και εγώ την άποψή μου περί μόδας.
Ανά περιόδους, πολλά πράγματα γίνονται μόδα. Κάποιοι τα ακολουθούνε, γιατί έτσι προστάζει ο καιρός και ύστερα τα ξεχνάνε και κάποιοι άλλοι μπορεί να ενδιαφερθούν πραγματικά για αυτό.
Δεν πιστεύω πως είναι απόλυτα κακό αυτό.
Ίσως, μέσα από οποιαδήποτε MADONΝA κάποιοι μπορέσουν να βρουν αυτό που ψάχνανε. Έτσι και αλλιώς, πιστεύω πως όλοι οι άνθρωποι λίγο πολύ έχουμε μπει σε ένα τέτοιο είδους τρυπάκι κατά καιρούς, που μπορεί να μας άφησε αδιάφουρους ή να μας βγήκε σε καλό.
Παράθεση:
Αρχική Δημοσίευση από burzum
Και ο Λιαντίνης αυτό που ήθελε να κάνει ήταν να νικήσει τον θάνατο και αυτό θα το πετύχαινε μονάχα με το να μην αφήσει τον Χάρο να του πάρει την Ζωή του.

Ας κρατήσουμε μόνο αυτά σου, τα λόγια.
Όταν εγώ πιο μικρή, [για διάφορους λόγους] έκανα απόπειρες να πεθάνω ένα από τα πολλά που έλεγα ήταν το παραπάνω, που ήθελε και ο Λιαντίνης. Πως, δηλαδή, θα νικούσα τον θάνατο και εγώ θα έπαιρνα την ζωή στα χέρια μου... και διάφορες τέτοιες μ******ς.
Και μιλάω για 10 χρόνια πίσω... τότε δεν είχε συμβεί τίποτα, με τον καθηγητή [ για να μην συνδεθεί]
Για μένα, λοιπόν, όπως προέγραψα, δεν είναι τίποτα άλλο από φυγοπονία/ αυτοκτονία/ δειλία για την ζωή.
Τα έχω κάνει.... τα λούστηκα, για αυτό ίσως ο τρόπος μου να είναι τόσο απότομος και κάθετος.
Όταν είχε εξαφανιστεί ο καθ. Λιαντίνης ήμουν μία από αυτούς που πύστεψε πως πράγματι είχε βρει την πύλη, που αναζητούσε... βέβαια τότε ήμουν 16 χρονών και ζούσα σε έναν άλλο κόσμο... [τον κόσμο των παραισθήσαιων και όχι μόνο].
Είχα πιστεί τόσο πολύ που τσακωνόμουνα με της οικογένειά μου και με όποιον άλλον μου έλεγε πως απλά πέθανε.

Τώρα που έχω μεγαλώσει... [23] και βλέπω την ζωή με άλλο μάτι κατάλαβα ένα πράγμα όταν είδα στις ειδήσεις πως βρείκαν τον σκελετό του. Όσο και αν ήθελα να μείνω στα παλιά, που είχαν και μια δόση μυστηρίου, δεν τα κατάφερα. Το μόνο που έμεινε τελικά ήταν πραγματικά ένας σκελετός. Τίποτα άλλο... ακόμα και αν κοίταγε τον ουρανό, ακόμα και αν άφησε ένα χειρόγραφο δίπλα του, ο Λιαντίνης αυτοκτώνησε.
Sorry, αλλά ούτε περίμενε να πεθάνει από φυσικά αίτια.
Sorry, πόσες καρτέλες hipnostedon, βρείκαν δίπλα του;
Το τελευταίο σημείωμα, δίπλα του, δεν αποδεικνύει τίποτα για μένα.
Οι περισσότεροι που αυτοκτωνούν, κάτι αφήνουν πίσω.
Άλλοι δυο λόγια για τον λόγο που το έκαναν και άλλοι ασυναρτησίες... ο άνθρωπος είχε μάλλον ξεφύγει...

Υ.Γ. Αυτό φυσικά δεν σταματάει την πίστη μου, για τις διάφορες πύλες του αλλόκοσμου...
Παράθεση:
Αρχική Δημοσίευση από JustAnotherGoneOff
Το κουτί της Πανδώρας. Διότι πονάει. Σε φέρνει αντιμέτωπη με τον εαυτό σου.

Αυτή είναι η Αλήθεια, όλα τα άλλα είναι μπαρούφες.


Δηλαδή; Η αλήθεια, αν κατάλαβα καλά είναι αυτό που πιστεύει ο καθένας... αυτό δεν έγραψες;
Για μένα η αλήθεια είναι αυτό που πιστεύουμε... κάπου είχα διαβάσει, σε ένα μυθιστόρημα, πως ένας γεράκος είχε στο σπίτι του ένα κρυφό δωμάτιο, για να μπορεί να κρύβεται από τους ανθρώπους. Όταν πέθανε ο γεράκος, χάθηκε και το κρυφό του δωμάτιο.
Εγωϊστικό; Δεν ξέρω.
Αν πιστέψουμε σε κάτι με όλο το είναι της ψυχής μας, τότε θα υπάρξει... και τότε μπορούμε να κάνουμε και τους γύρω μας να το πιστέψουν το ίδιο δυνατά, όπως και εμείς και να μη χαθεί, μαζί με τον θανατό μας...
Παράθεση:
Αρχική Δημοσίευση από Mordiel
Απλά, όταν κάποιος δεν έχει δουλέψει το πνεύμα και τον νου του πέρα από το τι τον έχουν μάθει άλλοι μια ζωή, βιάζεται να καταχωρίσει κάτι ως…θαύμα.



Δεν νομίζω πως ακριβώς είναι έτσι τα πράγματα… OK. μπορεί τα θαύματα να είναι κάτι που το χρησιμοποιεί η εκάστοτε εκκλησία για να γεμίσει το παγκάρι της, αλλά δεν είναι πάντα έτσι.
Μπορεί να μην έχω βιώσει κανένα ‘θαύμα’ όπως αυτά που γράφονται στις γραφές [κάτι τόσο μεγάλο, που να αλλάξει και τον υπόλοιπο κόσμο], αλλά αυτό που βιώνω εγώ σαν θαύμα, είναι πραγματικά μεγάλο για μένα. Άλλοι, πιο υλιστές άνθρωποι, θα το ονομάσουν απλά τύχη, αλλά και η τύχη δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν θαύμα [κάποιες φορές;]

Δεν είμαι υλίστρια [ό,τι χρειάζομαι να δω κάτι για να το πιστέψω] ούτε όμως και ευκολόπιστη…
Παράθεση:
Αρχική Δημοσίευση από xontro_mpizeli
Μάλλον ο Away from harm εννοεί ότι το γυναικείο φύλλο είναι μια ζωή καταπιεσμένο απο το αντίθετό του:το αντρικό φύλλο!


Χωρίς να θέλω να φανώ καμιά τρελαμένη φεμινίστρια, γιατί μου φαίνεται πως γράφει πως η γυναίκα καταπιέζεται από την γενικότερη προβολή της [αν το εκφράζω σωστά]. Διάβασε το παρακάτω:

Παράθεση:
φαντασμενου Αγγλου που εζησε τον μεσαιονα ο οποιος λεγεται οτι καποτε ειχε ανακαλυψει ενα φιλτρο με το οποιο μπορουσε να εξαφανισει κ να εμφανισει οποτε ο ιδιος ηθελε διαφορα προσωπα....
Συμφωνα με τον Φανη ο τυπος το χρησιμοποιουσε μονο στην γυναικα του οποτε εκεινη αρχιζε την μουρμουρα....


Δηλαδή μόνο εγώ το εκλαμβάνω με αυτόν τον τρόπο…;
Για μένα είναι σίγουρο αυτό που αντιλαμβάνομαι… αλλά για να είμαι σίγουρη, πριν απαντήσω θα περιμένω την διευκρίνηση του Away from harm.
Παράθεση:
Αρχική Δημοσίευση από Away from harm
Σοβαρα τωρα,ολοι θα συμφωνησουμε νομιζω πως το γυναικειο φυλλο ειναι επι αιωνες καταπιεσμενο απο το αντιθετο....



Συγνώμη, αλλά τι γράφεις...
Παράθεση:
Αρχική Δημοσίευση από epimytheas
οραματιστής και ένθερμος θιασώτης του κόσμου των παραισθήσεων (LSD),Τίμοθυ Λήρυ, επικέντρωνε την ύστατη προσπάθεια του ανθρώπου για την πνευματική υπέρβαση, στην Διαστημική Μετανάστευση.


Διαβάζοντας όσα έχουν γραφτεί… και χωρίς να γνωρίζω κάτι παραπάνω για τον Τίμοθυ Λήρυ, θα μείνω στα παραπάνω σου λόγια…
Καλά όλα αυτά που έχουν γραφτεί. Μπορώ να πω πως και εγώ [χωρίς να είμαι καμιά ειδική ή κάτι] τα πιστεύω, μέχρι έναν βαθμό ή και θα ήθελα να γίνουν πράξη… όμως, μην ξεχνάμε πως ο Λήρυ ήταν χρήστης LSD.
Το LSD είναι από τα μεγαλύτερα παραισθησιογόνα που κυκλοφόρησαν και κυκλοφορούν στην πιάτσα. Αυτό που δημιουργεί το συγκεκριμένο ναρκωτικό στον άνθρωπο είναι πέρα από την φαντασία.
Υπάρχουν άνθρωποι που σκοτώθηκαν γιατί ύστερα από την χρήση του, πίστεψαν πως είναι πουλιά και θέλησαν να πετάξουν.
Ειδικά αυτοί που κάνανε ή κάνουν συστηματική χρήση, η βλάβη στα εγκεφαλικά τους κύτταρα μπορεί να είναι και εφ όρου ζωής.
Γνωρίζω προσωπικά ανθρώπους που έχουν διαγνωστεί ως σχιζοφρενείς ύστερα από τη χρήση του φαρμάκου αυτού…
Και γιατί παραθέτω αυτές τις σκέψεις μου…
Γιατί η προσωπική μου ταπεινή άποψη είναι πως όταν κάνεις χρήση παραισθησιογόνων ουσιών, δεν έχεις ολοκληρωτικά τον έλεγχο των σκέψεών σου… μπορείς να πάρεις κάτι που άκουσες και να το μετατρέψεις στην προσωπική σου αλήθεια ή και σε ομαδική αλήθεια ακόμα. Γιατί είναι κάποια πράγματα μια παραίσθηση…
Και πιστέψτε με, τα γράφω όλα αυτά γιατί την έχω ζήσει την όλη φάση από μέσα και ακόμα παλεύω να καταλάβω τι από όλα αυτά που έζησα ή και πίστεψα ακόμα με τόσο πόθο ήταν αλήθεια και τι όχι.
Ίσως και όλα αυτά που πίστευε ο Λήρυ να μην είναι τόσο χειροπιαστά όσο θα ήθελε και θα θέλαμε.