Ljubljana Η πόλη του Δράκου, και ο Ιάσων.
Τους τελευταίους δύο μήνες ασχολούμαι με την πτυχιακή μου εργασία για την διμιουργία ενός ανοιχτού θεάτρου στην Ljubljana της Σλοβενίας.
Το θέμα περιστρέφεται γύρω απο το μύθο της Αργοναυτικής εκστρατείας και το χρυσόμαλλο δέρας μέσα απο τον οποίο διμιουργήθηκαν τα θεμέλια της πόλης αυτής. Ο μύθος της Ljubljana έχει ώς εξής:
"Πρίν πολύ καιρό ο Έλληνας Ήρωας Ιάσων και οι σύντροφοι του απο το πλοίο Αργώ, έκλεψαν το χρυσόμαλλο δέρας απο τον βασιλιά της Κολχίδας.
Στην προσπάθεια τους να ξεφύγουν, η Αργώ έχασε τον προσανατολισμό της, και αντί να ταξιδέψει νότια προς το Αιγαίο, κατέληξε στο άνοιγμα του Δούναβη.
Εφόσον δέν μπορούσαν να γυρίσουν πίσω, οι Αργονάυτες συνέχισαν ακολουθώντας τον Δούναβη, τον Σαβά και τελικά τον Ljubljanica. Στην πηγή του Ljubljanica σταμάτησαν, αποσυναρμολόγησαν το πλοίο,το έβαλαν στους ώμους τους και το κουβάλησαν μέχρι την Αδριατική θάλασσα οπου το ξανασυναρμολόγησαν και συνέχισαν την πορεία τους προς την πατρίδα.
Ανάμεσα όμως στην σημερινή Vrhnika και Ljubljana, οι αργονάυτες βρήκαν μιά μεγάλη λίμνη περικυκλωμένη απο βάλτο. Εκεί ο Ιάσων συνάντησε ένα τρομερό τέρας, που πάλεψε και σκότωσε. Αυτό το τέρας ήταν ο Δράκος της Ljubljana, που αποτελεί σήμερα το σύμβολο της πόλης και στον οπόιο αφιερώθηκε η περίφημη "Zmajski most"-Γέφυρα του Δράκου."
Το ερώτημα μου είναι. Διασταυρώνεται αυτός ο μύθος με τις δικές μας πηγές? Στέκει γεωγραφικά/ιστορικά? Ποιά είναι η γνώμη σας?
Το θέμα περιστρέφεται γύρω απο το μύθο της Αργοναυτικής εκστρατείας και το χρυσόμαλλο δέρας μέσα απο τον οποίο διμιουργήθηκαν τα θεμέλια της πόλης αυτής. Ο μύθος της Ljubljana έχει ώς εξής:
"Πρίν πολύ καιρό ο Έλληνας Ήρωας Ιάσων και οι σύντροφοι του απο το πλοίο Αργώ, έκλεψαν το χρυσόμαλλο δέρας απο τον βασιλιά της Κολχίδας.
Στην προσπάθεια τους να ξεφύγουν, η Αργώ έχασε τον προσανατολισμό της, και αντί να ταξιδέψει νότια προς το Αιγαίο, κατέληξε στο άνοιγμα του Δούναβη.
Εφόσον δέν μπορούσαν να γυρίσουν πίσω, οι Αργονάυτες συνέχισαν ακολουθώντας τον Δούναβη, τον Σαβά και τελικά τον Ljubljanica. Στην πηγή του Ljubljanica σταμάτησαν, αποσυναρμολόγησαν το πλοίο,το έβαλαν στους ώμους τους και το κουβάλησαν μέχρι την Αδριατική θάλασσα οπου το ξανασυναρμολόγησαν και συνέχισαν την πορεία τους προς την πατρίδα.
Ανάμεσα όμως στην σημερινή Vrhnika και Ljubljana, οι αργονάυτες βρήκαν μιά μεγάλη λίμνη περικυκλωμένη απο βάλτο. Εκεί ο Ιάσων συνάντησε ένα τρομερό τέρας, που πάλεψε και σκότωσε. Αυτό το τέρας ήταν ο Δράκος της Ljubljana, που αποτελεί σήμερα το σύμβολο της πόλης και στον οπόιο αφιερώθηκε η περίφημη "Zmajski most"-Γέφυρα του Δράκου."
Το ερώτημα μου είναι. Διασταυρώνεται αυτός ο μύθος με τις δικές μας πηγές? Στέκει γεωγραφικά/ιστορικά? Ποιά είναι η γνώμη σας?
Αγαπητέ Spiral Architect,
ψάχνοντας στο Διαδίκτυο βρήκα το εξής site:
http://www.mythologia.8m.com/argo1.html
το οποίο αναφέρει ότι:
Ύστερα παραπλέοντας πάλι την ακτή, κινήθηκαν βορειοδυτικά και μπήκαν σ' έναν παραπόταμο του Ίστρου -του Δούναβη-, για τον οποίο πίστευαν ότι είχε και μια άλλη εκβολή στην Αδριατική θάλασσα. Μετά βγήκαν στην Αδριατική και μπήκαν σε μια θάλασσα ελληνική, το Ιόνιο πέλαγος. Παρέπλευσαν τη "Μέλαινα Κέρκυρα", το σημερινό νησί Κόρτσουλα, αλλά σ' αυτό το σημείο συνέβη ένα παράδοξο γεγονός.
Ακούστηκε να μιλάει δυνατά το ίδιο το πλοίο, που παρότρυνε τα παλικάρια να πάρουν το δρόμο που οδηγεί προς τον τόπο όπου έμενε η μάγισσα Κίρκη, που θα μπορούσε να εξαγνίσει τη Μήδεια και τον Ιάσονα από το φόνο του Άψυρτου.
Η Κίρκη ήταν κόρη της Εκάτης (της θεάς του Κάτω Κόσμου) και αδερφή του Αιήτη, θεία επομένως της Μήδειας. Ήταν φημισμένη μάγισσα, που μας είναι γνωστή και από την "Οδύσσεια", σύμφωνα με τη διήγηση της οποίας είχε μεταμορφώσει τους συντρόφους του Οδυσσέα σε χοίρους. Κατοικούσε δυτικά, εκεί όπου υψώνεται το "Κιρκαίο όρος", σε μια χερσόνησο της τυρρηνικής ακτής.
Γι' αυτό οι Αργοναύτες διάλεξαν μια πορεία προς το Βορρά γύρω από τη χερσόνησο των Απεννίνων, για την οποία πίστευαν ότι ήταν ένα νησί που συνόρευε στα βόρεια με δυο μεγάλους ποταμούς: τον Ηριδανό, δηλαδή τον Πάδο και τον Ροδανό. Οι ήρωες ανάπλευσαν τον ένα, μέχρις ότου έφτασαν στον άλλο, για τον οποίο έλεγαν ότι είχε, εκτός από την κοίτη του Ηριδανού, και άλλους δυο ακόμα παραπόταμους, ο ένας από τους οποίους χυνόταν στον Ωκεανό και ο άλλος στο Τυρρηνικό πέλαγος. Λίγο έλειψε να κάνουν λάθος και ν' αφήσουν τον τυρρηνικό παραπόταμο. Τους απέτρεψε η Ήρα που, φανερή ή αθέατη, τους συνόδευε πάντα και τους ενθάρρυνε, υποδεικνύοντάς τους τι έπρεπε να κάνουν. Το ίδιο έκανε και η Αθηνά και ποτέ οι δυο θεές δεν τους εγκατέλειψαν εντελώς μόνους.
Μόλις το καράβι έφτασε στο νησί Αία, όπου έμενε η μάγισσα, πήγαν στο παλάτι της μόνο η Μήδεια και ο Ιάσονας, ενώ τα άλλα παλικάρια έμειναν στο καράβι, για λόγους ασφαλείας
ψάχνοντας στο Διαδίκτυο βρήκα το εξής site:
http://www.mythologia.8m.com/argo1.html
το οποίο αναφέρει ότι:
Ύστερα παραπλέοντας πάλι την ακτή, κινήθηκαν βορειοδυτικά και μπήκαν σ' έναν παραπόταμο του Ίστρου -του Δούναβη-, για τον οποίο πίστευαν ότι είχε και μια άλλη εκβολή στην Αδριατική θάλασσα. Μετά βγήκαν στην Αδριατική και μπήκαν σε μια θάλασσα ελληνική, το Ιόνιο πέλαγος. Παρέπλευσαν τη "Μέλαινα Κέρκυρα", το σημερινό νησί Κόρτσουλα, αλλά σ' αυτό το σημείο συνέβη ένα παράδοξο γεγονός.
Ακούστηκε να μιλάει δυνατά το ίδιο το πλοίο, που παρότρυνε τα παλικάρια να πάρουν το δρόμο που οδηγεί προς τον τόπο όπου έμενε η μάγισσα Κίρκη, που θα μπορούσε να εξαγνίσει τη Μήδεια και τον Ιάσονα από το φόνο του Άψυρτου.
Η Κίρκη ήταν κόρη της Εκάτης (της θεάς του Κάτω Κόσμου) και αδερφή του Αιήτη, θεία επομένως της Μήδειας. Ήταν φημισμένη μάγισσα, που μας είναι γνωστή και από την "Οδύσσεια", σύμφωνα με τη διήγηση της οποίας είχε μεταμορφώσει τους συντρόφους του Οδυσσέα σε χοίρους. Κατοικούσε δυτικά, εκεί όπου υψώνεται το "Κιρκαίο όρος", σε μια χερσόνησο της τυρρηνικής ακτής.
Γι' αυτό οι Αργοναύτες διάλεξαν μια πορεία προς το Βορρά γύρω από τη χερσόνησο των Απεννίνων, για την οποία πίστευαν ότι ήταν ένα νησί που συνόρευε στα βόρεια με δυο μεγάλους ποταμούς: τον Ηριδανό, δηλαδή τον Πάδο και τον Ροδανό. Οι ήρωες ανάπλευσαν τον ένα, μέχρις ότου έφτασαν στον άλλο, για τον οποίο έλεγαν ότι είχε, εκτός από την κοίτη του Ηριδανού, και άλλους δυο ακόμα παραπόταμους, ο ένας από τους οποίους χυνόταν στον Ωκεανό και ο άλλος στο Τυρρηνικό πέλαγος. Λίγο έλειψε να κάνουν λάθος και ν' αφήσουν τον τυρρηνικό παραπόταμο. Τους απέτρεψε η Ήρα που, φανερή ή αθέατη, τους συνόδευε πάντα και τους ενθάρρυνε, υποδεικνύοντάς τους τι έπρεπε να κάνουν. Το ίδιο έκανε και η Αθηνά και ποτέ οι δυο θεές δεν τους εγκατέλειψαν εντελώς μόνους.
Μόλις το καράβι έφτασε στο νησί Αία, όπου έμενε η μάγισσα, πήγαν στο παλάτι της μόνο η Μήδεια και ο Ιάσονας, ενώ τα άλλα παλικάρια έμειναν στο καράβι, για λόγους ασφαλείας