elinor

Τα πολύ παλιά χρόνια στην Κρήτη, σε μια επαρχία του Νομού Ηρακλείου, υπήρχε ένας άνθρωπος, τόσο πολύ άσχημος και τόσο πολύ βρωμιάρης, που καμία κοπέλα δεν ήθελε να τον παντρευτεί, παρά την τεράστια περιουσία που είχε. Σιγά σιγά, ο άνθρωπος έγινε τόσο κακός και τόσο παράξενος από τις αρνήσεις που έπερνε από τις κοπελιές που ζητούσε σε γάμο, που δεν τον ήθελε κανένας στο χωριό. Έτσι, πέθανε από τον καημό του, σε νεαρή ηλικία. Στην κηδεία του όμως, επειδή οι συγχωριανοί του δεν τον νοιάζονταν, ο παπάς δεν τον διάβασε σωστά (δεν διαβάσανε όλα τα γράμματα - δεν ξερω τι σημαίνει αυτό) και ο άνθρωπος αυτός "κακανθρώπησε" που λένε στην Κρήτη. Από τότε, και για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, όποτε γινόταν γάμος στο χωριό αλλά και στα γύρω χωριά, έβρισκαν τους νιόπαντρους στραγγαλισμένους. Αγριέυτηκαν λοιπόν κάποια στιγμή οι κάτοικοι, και άρχισαν να ανοίγουν τους τάφους, όσων πίστευαν ότι θα μπορούσαν να είχαν βρυκολακιάσει αλλά δεν βρήκαν τίποτα....ώσπου άνοιξαν τον τάφο αυτού του ανθρώπου και αντίκρυσαν ένα απίστευτο θέαμα....αυτός ήταν λες και ήταν ζωντανός, είχαν μακρύνει πολύ τα μαλλιά του και τα νύχια του και ήταν γεμάτος αίματα, έτσι τον πήραν και τον έκαψαν έξω από την εκκλησία του χωριόυ για να γλιτώσουν....και έτσι και έγινε!

Την παραπάνω ιστορία, μου την εξιστόρησε η πεθερά, καθως και πολλές άλλες που θα ανεβάσω και στο θέμα που έχω ανοίξει "ΘΡΥΛΟΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ"

Αγαπητέ Spiral Architect,

ψάχνοντας στο Διαδίκτυο βρήκα το εξής site:

http://www.mythologia.8m.com/argo1.html

το οποίο αναφέρει ότι:
Ύστερα παραπλέοντας πάλι την ακτή, κινήθηκαν βορειοδυτικά και μπήκαν σ' έναν παραπόταμο του Ίστρου -του Δούναβη-, για τον οποίο πίστευαν ότι είχε και μια άλλη εκβολή στην Αδριατική θάλασσα. Μετά βγήκαν στην Αδριατική και μπήκαν σε μια θάλασσα ελληνική, το Ιόνιο πέλαγος. Παρέπλευσαν τη "Μέλαινα Κέρκυρα", το σημερινό νησί Κόρτσουλα, αλλά σ' αυτό το σημείο συνέβη ένα παράδοξο γεγονός.

Ακούστηκε να μιλάει δυνατά το ίδιο το πλοίο, που παρότρυνε τα παλικάρια να πάρουν το δρόμο που οδηγεί προς τον τόπο όπου έμενε η μάγισσα Κίρκη, που θα μπορούσε να εξαγνίσει τη Μήδεια και τον Ιάσονα από το φόνο του Άψυρτου.

Η Κίρκη ήταν κόρη της Εκάτης (της θεάς του Κάτω Κόσμου) και αδερφή του Αιήτη, θεία επομένως της Μήδειας. Ήταν φημισμένη μάγισσα, που μας είναι γνωστή και από την "Οδύσσεια", σύμφωνα με τη διήγηση της οποίας είχε μεταμορφώσει τους συντρόφους του Οδυσσέα σε χοίρους. Κατοικούσε δυτικά, εκεί όπου υψώνεται το "Κιρκαίο όρος", σε μια χερσόνησο της τυρρηνικής ακτής.

Γι' αυτό οι Αργοναύτες διάλεξαν μια πορεία προς το Βορρά γύρω από τη χερσόνησο των Απεννίνων, για την οποία πίστευαν ότι ήταν ένα νησί που συνόρευε στα βόρεια με δυο μεγάλους ποταμούς: τον Ηριδανό, δηλαδή τον Πάδο και τον Ροδανό. Οι ήρωες ανάπλευσαν τον ένα, μέχρις ότου έφτασαν στον άλλο, για τον οποίο έλεγαν ότι είχε, εκτός από την κοίτη του Ηριδανού, και άλλους δυο ακόμα παραπόταμους, ο ένας από τους οποίους χυνόταν στον Ωκεανό και ο άλλος στο Τυρρηνικό πέλαγος. Λίγο έλειψε να κάνουν λάθος και ν' αφήσουν τον τυρρηνικό παραπόταμο. Τους απέτρεψε η Ήρα που, φανερή ή αθέατη, τους συνόδευε πάντα και τους ενθάρρυνε, υποδεικνύοντάς τους τι έπρεπε να κάνουν. Το ίδιο έκανε και η Αθηνά και ποτέ οι δυο θεές δεν τους εγκατέλειψαν εντελώς μόνους.

Μόλις το καράβι έφτασε στο νησί Αία, όπου έμενε η μάγισσα, πήγαν στο παλάτι της μόνο η Μήδεια και ο Ιάσονας, ενώ τα άλλα παλικάρια έμειναν στο καράβι, για λόγους ασφαλείας

Φίλε/η Lestat7,

εχοντας και εγω βιώσει την εν λόγω κατάσταση θα ήθελα να σε πληροφορήσω τα εξής:

- Δεν έπρεπε να βγαίνω έξω το βράδυ ούτε εγώ ούτε το παιδί για να μη μας δει το φεγγάρι και τα κακά πνεύματα-για κάτσε εσύ μέσα κατακαλόκαιρο ενώ ο άντρας σου και όλοι οι κολλητοί σου είναι στο μπαλκόνι τα πίνουν και χαβαλεδιάζουν..εγώ πάντως βγήκα και δεν είδα κανένα πνεύμα!!!!

-Να μην απλώνω τα ρούχα του παιδιού το βράδυ γιατί θα τα πάρουν οι νεραΐδες...δεν με ενδιέφερε και πολύ..μου είχαν φέρει πάρα πολλα δώρα!!!!

Τα παραπάνω τα έχω γράψει και στο τοπικ "ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ-Η ΛΙΣΤΑ ΤΗΣ ΤΡΕΛΛΑΣ"


Και φυσικά, όπως είπαν και οι υπόλοιπες μαμάδες, απαγορευόταν να βγούμε από το σπίτι μέχρι να σαραντήσουμε.

Το συμπέρασμα που έχω βγάλει λοιπόν εγώ, είναι ότι πολύ απλά, οι παλιοί άνθρωποι, θέλοντας να προστατεύσουν τις μητέρες από διάφορες δυσάρεστες καταστάσεις, επινοούσαν διάφορες προκαταλήψεις. Για παράδειγμα:

Οι νέες μητέρες, λόγω των "τρελλών" ορμονών που έχουν, είναι πολύ επιρεπείς σε συναισθηματικές μεταβολές - σίγουρα θα έχεις ακούσει για την κατάθλιψη που παθαίνουν πολλές λεχώνες! Έτσι, μην έχοντας φωτισμένους δρόμους την νύχτα, και φοβούμενοι κάποια συναισθηματική κρίση ή κρίση πανικού, επινόησαν την ιστορία με τα κακά πνεύματα και τις νεραϊδες, για να φοβούνται και να μην βγαίνουν από το σπίτι!

Επίσης, στις 40 ημέρες έπρεπε να πάω με το παιδί στην εκκλησία για να μας διαβάσει ο παππάς.....λογικό γιατί τα λόχεια, δηλαδή η περίοδο που έχει η γυναίκα μετά την γέννα κρατάει περίπου 40 ημέρες - και η εκκλησία με τις γυναίκες που έχουν περίοδο είναι αυστηρή (δεν μπορεί να κοινωνήσει, δεν κάνει να ασπαστεί τις εικόνες κτλ). Επειδή έπρεπε να ταξιδέψω νωρίτερα με το παιδί λόγω που ήταν κατακαλόκαιρο όταν γέννησα - έπρεπε να περιμένω να περάσουν 20 ημέρες για να πάω στην εκκλησία να πάρω τη "μισή ευχή" - οπού ο παππάς δεν μας άφησε να μπούμε μέσα στην εκκλησία ούτε εμένα ούτε το μωρό - εξαιτίας του παραπάνω λόγου νομίζω.

Ελπίζω να σε βοήθησα!

Την εποχή της Τουρκοκρατίας, στο χωριό μου (έξω από το Ρέθυμνο - στην επαρχία Αγίου Βασιλείου), οι νέοι του χωριού είχαν κάνει "συμμορία" και όταν έπεφτε η νύχτα, πήγαιναν στα χωράφια και έκλεβαν φρούτα και λαχανικά. Ήταν και ένας συγχωριανός, ο οποίος είχε τα καλύτερα καρπούζια της περιοχής και όπως καταλαβαίνετε, του κακομοίρη του είχαν "αλλάξει τα φώτα". Κάποια στιγμή αγανάκτησε ο άνθρωπος και αποφάσισε να πηγαίνει τη νύχτα και να κοιμάται εκεί, μέσα σε ένα καλυβάκι που είχε φτιάξει για να κλειδώνει τα εργαλεία του. Έτσι η "συμμορία" δεν μπορούσε να πάει και να κλέψει με την ησυχία της.....κάθησαν λοιπόν όλοι μαζί να σκεφτούν τι θα μπορούσαν να κάνουν..........ώσπου κάποια στιγμή ο αρχηγός της "συμμορίας" (που ήταν ο γιός του παπά - παιδί παπά διαόλου εγγόνι ) σκέφτηκε να φορέσουν λευκά σεντόνια και νακάνουν τα φαντάσματα, έτσι ώστε να τον τρομάξουν και να φύγει. Το ίδιο βράδυ λοιπόν, φόρεσαν τα σεντόνια, έκαναν δύο τρύπες στα μάτια για να βλέπουν, πήγαν στο χωράφι και άρχισαν να χορεύουν γύρω από το καλυβάκι του ανθρώπου λέγοντας:

Από τότε που πεθάναμε
καρπούζια δεν εφάγαμε
τώρα που αναστηθήκαμε
να φάμε σαν τα βρήκαμε

Ο άνθρωπος βλέποντας τα "φαντάσματα" και ακούγωντας αυτά τα λόγια, τρόμαξε τόσο πολύ που άρχισε να τρέχει ουρλιάζοντας, ώσπου έφτασε στο σπίτι του έχοντας 41 πυρετό....και η "συμμορία" τα τάραξε τα καρπούζια!!!!!

Σε ένα χωριό έξω από το Ηράκλειο, υπήρχε ένας βοσκός, ο οποίος είχε την στάνη του σε ένα ύψωμα, περίπου μισή ώρα από το χωριό, όπου και κατέβαινε 1 με 2 φορές την εβδομάδα, για να δει την οικογένειά του και να πάρει φαγητό. Σε μία από αυτές τις βόλτες στο χωρίο, που έτυχε να είναι και μια γιορτή Αγίου, βλέπει μια νεαρή κοπέλα να κάθεται έξω από το σπίτι της και να ράβει.
- Πελαγία, τι ράβεις εκεί?
- Ράβω ένα φουστάνι για να το φορέσω την επόμενη εβδομάδα, που είναι η γιορτή του Αγίου........, και όπως ξέρετε έχουμε πανηγύρι στο χωριό.
- Ναι, αλλά σήμερα είναι πάλι γιορτή και δεν κάνει να ράβεις!!
- Τι να κάνω, δεν προλαβαίνω να το τελειώσω!
Τελειώνει λοιπόν αυτός ο διάλογος, και αργότερα το απόγευμα ο βοσκός αναχώρησε για την στάνη του. Το βράδυ της παραμονή της γιορτής, που θα γίνονταν και το πανηγύρι, όπως καθόταν βλέπει να πλησιάζουν διαβόλοι χορεύοντας και τραγουδώντας. Ο βοσκός τους είχε ξαναδεί και δεν φοβόταν αλλά παραξενεύτηκε γιατί με τους διαβόλους είχε έρθει και ένας μεγαλύτερος, ο Αρχιδιάβολος όπως τον φώναζαν οι υπόλοιποι, και τον φώναξε να χορέψουν μαζί. Ο βοσκός, που ήταν μερακλής πήγε και άρχισε να λέει μαντινάδες και να χορεύει μαζί τους, ώσπου κάποια στιγμή βλέπει μια "διαβόλισσα" και φορούσε το φόρεμα της Πελαγίας. Πηγαίνει τότε σιγά-σιγά και κόβει με το σουγιαδάκι του ένα μικρό κομμάτι από το στρίφωμα του φορέματος.
Την επόμενη μέρα, κατέβηκε στο χωριό, και πήγε με την οικογένεια του στο πανηγύρι, όπου βλέπει την Πελαγία με το φόρεμα να χορεύει και να τραγουδάει. Αφού πέρασε η βραδιά, και τελείωσε ο χορός, πίανει ο βοσκός την Πελαγία και τις λέει:
- Πελαγία, το φόρεμα σου το φορούσε μια δαιμόνισσα εχθές το βράδυ στο χορό που κάμανε οι δαιμόνοι επάνω στο ύψωμα!!!
- Αποκλείεται μπάρμπαΖαχάρη. Το φόρεμα το είχα φυλαμένο μέσα στην κασέλα μου, στο δωμάτιο μου.
- Το φορούσε σου λέω! Και έχω και απόδειξη, γιατί όπως χόρευε πήγα σιγά-σιγά από πίσω της και έκοψα ένα κομματάκι από το στρίφωμα!!!
Τότε, η Πέλαγία κοίταξε στο πίσω μέρος του και είδε να λείπει το κομμάτι από το φουστάνι...και ο βοσκός το έβγαλε από την τσέπη του και της το έδειξε!

[HTML]Κατ'αρχην λυπαμαι που δεν μπορεσα να απαντησω εγκαιρα στο μηνυμα σου, αλλα αφου τελικα βρηκες το βιβλιο, ολα καλα. [/HTML]

Δεν πειράζει...να 'ναι καλά το Internet!!!!!!

[HTML]Ξεχασα βεβαια να σου πω οτι η 'Κρητη των θρυλων' χωριζεται σε δυο τομους, (ανατολικη και δυτικη Κρητη), ομως ισως το εχεις ηδη καταλαβει.
Υπαρχει βεβαια και η πιθανοτητα να εχεις καποια καινουργια εκδοση που να περιλαμβανει και τους δυο τομους.[/HTML]

Βρήκα την νέα έκδοση που έχει και τους δύο τόμους μάζι!!

[HTML]Δυστυχως δεν γνωριζω αναλογη βιβλιογραφια για την υπολοιπη Ελλαδα.
Ισως εσυ απο την Αθηνα εχεις καλυτερη προσβαση σε τετοια θεματα.[/HTML]

Δεν έχω βρεί κάτι...δεν έχω ψάξει κι όλας η αλήθεια είναι!!!...Το βιβλίο που μου είπες μου άγγιξε το ενδιαφέρον....Αν υπάρχει κάποιο άλλο μέλος από το forum που να ξέρει, ας μου προτείνει κάποιο!!

Ευχαριστώ εκ των προτέρων!!!!!

Ευχαριστώ "περιηγητή",

όντως το βιβλίο είναι καταπληκτικό!Το αγόρασα εχθές και κοντεύω να το τελειώσω...όχι μόνο για τους Θρύλους που γράφει αλλά και για την κρητική διάλεκτο στην οποία είναι γραμμένο.

Αν ξέρεις και για άλλα τέτοια βιβλία εκτός Κρήτης θα ήθελα πολύ να μου τα πείς!

Να' σαι καλά!!!!

Αγαπητοί φίλοι,

Καλησπέρα σας! Επειδή κατάγομαι από την Κρήτη και κυριολεκτικά την ΛΑΤΡΕΥΩ θα ήθελα να "ανοίξω" ένα θέμα που να ασχολείται με διάφορους Θρύλους και Μυστήρια της Κρήτης, εκτός από τους Δροσουλίτες, την βυθισμένη πόλη στο Ηράκλειο και το Τσούτσουρο (τα οποία ήδη έχουν συζητηθεί - απ'όσο έψαξα).

Για παράδειγμα, ένας θρύλος που υπάρχει είναι αυτός της λίμνης του Κουρνά. Ο θρύλος λέει ότι στο χωριό που βρίσκεται εκεί ζούσε ένας ψαράς ο οποίος είχε μια πολύ όμορφη κόρη. Ένα πρωί που πήγε να ψαρέψει, πήρε μαζί και την κόρη του, η οποία κάθησε στην άκρη της λίμνης και άρχισε να χτενίζεται. Ο πατέρας της που την παρακολουθούσε από το καθρέφτισμά της στη λίμνη, τρελλάθηκε, της όρμηξε, την βίασε και στην συνέχεια την έπνιξε στη λίμνη! Όταν συνήλθε, συνειδητοποίησε τι έκανε και αυτοκτόνησε! Από τότε λένε ότι κάποια βράδια ακούν το κλάμα της κοπέλας στην λίμνη!

Επίσης, η γιαγιά μου μου έλεγε για τους ΣΑΤΥΡΟΥΣ, πλάσματα τριχωτά με πόδια τράγων που κυκλοφορούσαν τα βράδια σε κοπάδι και κυνηγούσαν τις όμορφες παρθένες κοπέλες για να τις βιάσουν!!!

(Πω!πω! πολύς βιασμός έπεσε!!!!....SORRY!!!!!!!!)

Αλλά επίσης και τους καλικάντζαρους (κοντά, μικρά πλασματάκια) που πηγαίνουν τα βράδια στα σπίτια και τραβάνε τα σκεπάσματα και δεν σε αφήνουν να κοιμηθείς!!!

Αν έχετε και εσείς κάποια ιστορία για την Κρήτη θα ήθελα πολύ να την ακούσω!!!

Εγώ πάντως από την δική μου εμπειρία ξέρω ότι βλέπουν και αγαπημένους τους ανθρώπου που έχουν ήδη "φύγει". Η θεία μου, τις τελευταίες 2 ημέρες που ήταν στο νοσοκομείο φώναζε συνέχεια και συνομιλούσε με την μητέρα της (γιαγιά μου)!!!

Η ιστορία αυτή αναφέρεται στις Η.Π.Α. την εποχή του πολέμου του Βιετνάμ. Ένας νέος πηγαίνει εθελοντής στον πόλεμο παρά τις αντιρήσεις των γονιών του. Κατά καιρούς τους έστελνε γράμματα για να τους ενημερώνει ότι ήταν καλά, για το πως ήταν ο πόλεμος και γενικά για τις εμπειρίες του και τα συναισθήματα του......σε ένα γράμμα του ενημερώνει τους γονείς του ότι θα γυρίσει σύντομα στην πατρίδα κοντά τους και τους ρωτάει αν θα μπορούσε να φέρει και έναν συμπολεμιστή φίλο του μαζί που όμως είχε χάσει τα πόδια του από νάρκη και δεν είχε κανένα να τον φροντίσει.......οι γονείς του του απάντησαν ότι ήταν πολύ χαρούμενοι που θα επέστρεφε ο γιός τους στο σπίτι τους όμως τον φίλο του δεν θα μπορούσαν να τον φιλοξενήσουν διότι η φροντίδα ένος ατόμου με αναπηρία είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση και δεν θα μπορούσαν να δεσμευτούν μία ζωή για να τον προσέχουν.........Μετά από 15 ημέρες δέχτηκαν ένα τηλεφώνημα από την Αστυνομία..τους ενημέρωσαν ότι ο γίος τους αυτοκτόνησε και ότι θα έπρεπε να πάνε για να αναγνωρίσουν το πτώμα...όταν έφτασαν είδαν κατάπληκτοι τον γίο τους ΧΩΡΙΣ ΠΟΔΙΑ! Τους πληροφόρησαν ότι είχε χάσει τα πόδια του 2 μήνες πριν από νάρκη στο Βιετνάμ!

Αγαπητοι φίλοι του ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟΥ καλημέρα!!!!!

Εγω θα ήθελα να κάνω την εξής ερώτηση?

ΟΚ! Τα Γνωστικά Ευαγγέλια δεν μπορούν να αποδειχθούν ως αληθή, ούτε εαν η Μαρία η Μαγδαληνή ήταν πράγματι η σύντροφος του Ιησού και πήγε στην Γαλλία κτλ. κτλ. κτλ.

Τα γνωστά Ευαγγέλια, μπορούν να αποδειχθούν ότι είναι αληθή?.....η μήπως αυτά ήταν τα Ευαγγέλια που "βόλευαν" κάποιους Μεγαλοπαπάδες σε κάποιες Συνόδους, έτσι ώστε να κάνουν την θρησκεία μας αυτό που είναι σήμερα..με τους σιγκεκριμένους "κανόνες και νόμους" και τα σιγκεκριμένα "πρέπει"?
Τα καλά και συμφέροντα???

Και στην τελική, που είναι το κακό ο Ιησούς να είχε πράγματι σύζυγο? Δεν μπορώ να το καταλάβω?...Παρακαλώ βοηθήστε με!!!!!!

Ευχαριστώ!!!

2η Ιστορία:

'Οπως όλα τα χωριά, έτσι και το δικό μου έχει τον "τρελλό" του. Ο συμπαθέστατος και καθόλου επικύνδυνος τρελλός, είχε ερωτευτεί μια πολύ όμορφη συγχωριανή του, η οποία με την παρότρυνση μιας ομάδας νεαρών από το χωριό του έκανε και αυτή την ερωτευμένη με σκοπό να γελάνε με τις αντιδράσεις του. Κάποια μέρα όμως αυτή η κοπέλα παντρεύτηκε έναν από την ομάδα των νεαρών. Ο τρελλός δεν το άντεξε και αυτοκτόνησε. Έγινε τότε πολύ μεγάλο θέμα στο χωριό, γιατί ο παππάς δεν ήθελε να τον διαβάσει γιατί ήταν αμαρτωλός (αυτοκτόνησε!!!!!!). Έτσι αποφάσισαν να τον διαβάσουν στο μικρό εκκλησάκι του νεκροταφείου που δεν το χρησιμοποιούσαν σχεδόν ποτέ. Όταν τελείωσε η κηδεία, οι επίτροποι της εκκλησίας (ανάμεσα σε αυτούς και ο παππούς μου) έμειναν πισω για να συμαζέψουν, να σβήσουν τα καντήλια κ.λ.π.. Τότε συνέβη και το εξής φοβερό: Πίσω από την πόρτα του Ιερού, υπήρχε ένα μπουκάλι μπύρας, στο οποίο έβαζαν λάδι για τα καντήλια. Το μπουκάλι λοιπόν άρχισε να κατρακυλά μόνο του ώσπου έφτασε στο σημείο οπου πριν λίγο ήταν η σωρός του τρελλού, όπου και έσπασε σε χιλιάδες κομματάκια!!!...έφυγαν όλοι τρέχοντας!!!!!!!!!!!!!!

Θα ήθελα πολύ να πω και εγώ μία ιστορία που μου έλεγε ο παππούς μου όταν ήμουν μικρή και πήγαινα για διακοπές στο χω΄ριό μου στην Κρήτη.

Το χωριό μου είναι ένα παραδοσιακό Κρητικό χωριό, χτισμένο την εποχή της Τουρκοκρατίας (σκεφτείτε ότι μέσα από το χωριό δεν χωράνε να περάσουν αυτοκίνητα,μόνο γαϊδούρια!!!!!!). Όταν λοιπόν φεύγαν οι Τούρκοι από την Κρήτη έκαιγαν ότι έβρισκαν μπροστά τους...όλα εκτός από το χωριό μας το οποίο δεν μπορούσαν να το κάψουν γιατί όπως έλεγαν ένας ασπρομάλλης παππούλης πήγαινε και τους έσβυνε τις φωτιές. Όλοι στο χωριό πιστεύουν ότι αυτός ο ασπρομάλλης παππούλης είναι ο Αγ. Νικόλαος, του οποίου η εκκλησία βρίσκεται στο κέντρο του χωριού σε ένα μικρό υψωματάκι, και τον οποίο όλοι τον έχουν σε μεγάλη εκτίμηση στο χωριό γιατί όπως έλεγε ο παππούς έχει βοηθήσει πολλούς χωριανούς (διάφορες ιστορίες).

Φίλη sonia δυστυχώς δεν μπορώ να σε βοηθήσω στο ερώτημα σου.

Θα ήθελα όμως να ρωτήσω κάτι την ultragee:
Απ' ότι διάβασα σε ένα από τα μηνύματα σου έχεις παιδιά. Έχεις παρατηρήσει από τα λεγόμενα τους μήπως κάποιο από τα παιδιά σου έχει "κληρονομήσει" αυτό το "χάρισμα" του συζύγου σου?

Καλησπέρα σε όλους!

Εγώ δεν είχα καμία εμπειρία εκείνο το βράδυ...αλλά είχε η κόρη μου..νομίζω!!
Η κόρη μου είναι 18 μηνών και εκείνο το βράδυ γύρω στις 3:30 ξύπνησε και άρχισε να κλαίει!!!!...Θεώρησα ότι είχε δεί κάποιο όνειρο και προσπάθησα να την ηρεμήσω και να την βάλω ξανά στην κούνια της (στο δωμάτιο της) αλλά εκείνη δεν ήθελε με τίποτα να ξαναξαπλώσει!...Αυτό έχει ξανασυμβεί, όμως όταν πήγαινα στο δωμάτιο της και ξάπλωνα και εγώ στον καναπέ που βρίσκεται απέναντι από την κούνια της η μικρή κοινόταν αμέσως. Προχθές όμως δεν συνέβη το ίδιο οπότε αναγκάστηκα και την πήρα να κοιμηθεί μαζί μας στο δικό μας δωμάτιο ανάμεσα σε εμένα και στον συζυγό μου....τότε ηρέμησε!!!

Καταπληκτικό άρθρο..και πολύ διαφωτιστικό!!!! Πριν από περίπου 15 χρόνια είχα την "φαεινή ιδέα" μαζί με κάποιους φίλους να πάμε σε ένα εκκλησάκι στον Καρέα (νομίζω ότι λέγετε Αϊ-Γιάννης-δεν θυμάμαι πολύ καλά) και να παρακολουθήσουμε "ΕΞΟΡΚΙΣΜΟ"...Τα είδαμε "ΟΛΑ"...Περιττό να σας πω ότι επί 6 μήνες κοιμόμουν με σταυρό στο λαιμό μου, μία εικόνα του Αγ. Κυπριανού στο ένα χέρι και 1 Αγία Γραφή στο άλλο!!!!!...Φοβερή τρομάρα!!!!

Βεβαια μετά από αυτό το άρθρο (και αφού είδα και την ταινία "Ο εξορκισμός της Έμιλυ Ρόουζ") βλέπω την εμπειρία μου αυτή με άλλο μάτι!

Φίλη ANDROMEDA_

Συμφωνώ απόλυτα με τον DOA...τώρα πρέπει εσύ να την "βρεις"....και δεν εννοώ με πίνακα Ouja και επικλίσεις πνευμάτων γιατί αυτοί οι τρόποι είναι πολύ "περίεργοι" και δεν ξέρουμε να τους "χρησιμοποιούμε" σωστά!

Προσπάθησες ποτέ να της μίλήσεις?Να την ρωτήσεις για ποιό λόγο ήταν στο σπίτι σου?