Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ ΤΩΝ ΧΟΜΠΙΤ
Φίλοι μου καλησπέρα σας.
Φίλη Marsia αναφέρεις....
<<Το μεγαλύτερο κοινό του Τόλκιν με τον Πλάτωνα είναι οι εσχατολογικές
εικόνες, οι οποίες σε πολλές φιλοσοφίες ενέχουν το σύμβολο του κύκλου.>>
Ο συμβολισμός του κύκλου τόσο σε Φιλοσοφικό επίπεδο όσο και σε
Φιλολογικό είναι εμφανής αλλά και στον προφορικό λόγο μας......
Τώρα οι εικόνες στον Τόλκιν δεν είναι εσχατολογικές αλλά είναι η
παρουσίαση του πολέμου μεταξύ καλού και κακού....
Στον Πλάτωνα όμως ???????????
Ο αέναος "πόλεμος" καλού και κακού ή θετικού αρνητικού που συμβολίζεται
θαυμάσια με το Γιν και Γιανγκ αλλά βλέποντας και το σύμπαν γύρο μας
βλέπουμε την Καταστροφή Γαλαξιών και ταυτόχρονα να Δημιουργούνται
Νέοι.....
Εξάλλου να μην ξεχνάμε πως πρίν απο την δημιουργία του Σύμπαντος
όλοι ή σχεδόν όλοι ομιλούν για το αυγό η και ακόμα για τον
ουροβόρο όφι που ομιλούν οι μυστικιστές πάντα ο κύκλος....
Ευχαριστώ.
Φίλη Marsia αναφέρεις....
<<Το μεγαλύτερο κοινό του Τόλκιν με τον Πλάτωνα είναι οι εσχατολογικές
εικόνες, οι οποίες σε πολλές φιλοσοφίες ενέχουν το σύμβολο του κύκλου.>>
Ο συμβολισμός του κύκλου τόσο σε Φιλοσοφικό επίπεδο όσο και σε
Φιλολογικό είναι εμφανής αλλά και στον προφορικό λόγο μας......
Τώρα οι εικόνες στον Τόλκιν δεν είναι εσχατολογικές αλλά είναι η
παρουσίαση του πολέμου μεταξύ καλού και κακού....
Στον Πλάτωνα όμως ???????????
Ο αέναος "πόλεμος" καλού και κακού ή θετικού αρνητικού που συμβολίζεται
θαυμάσια με το Γιν και Γιανγκ αλλά βλέποντας και το σύμπαν γύρο μας
βλέπουμε την Καταστροφή Γαλαξιών και ταυτόχρονα να Δημιουργούνται
Νέοι.....
Εξάλλου να μην ξεχνάμε πως πρίν απο την δημιουργία του Σύμπαντος
όλοι ή σχεδόν όλοι ομιλούν για το αυγό η και ακόμα για τον
ουροβόρο όφι που ομιλούν οι μυστικιστές πάντα ο κύκλος....
Ευχαριστώ.
Εσχατολογικές κυριολεκτικά είναι οι εικόνες που αναπαριστούν το τέλος του κόσμου, έχει επικρατήσει, όμως, συμβατικά να αποκαλούμε ως "εσχατολογικές" και εκείνες οι οποίες θυμίζουν την Αποκάλυψη -εκείνες οι εικόνες οι οποίες χαρακτηρίζονται πχ από φωτιά ή φως(εξ ου και η κόλαση). Εσχατολογικές μπορούν να ονομαστούν ακόμη κι εκείνες που περιγράφουν τη μετά θάνατον ζωή του ανθρώπου(πχ η επιθανάτια εμπειρία του Ηρός). Μια χαρακτηριστική εικόνα του Άρχοντα που μπορεί να χαρακτηριστεί ως "εσχατολογική" είναι πχ το βουνό στο οποίο πετάει εν τέλει το δαχτυλίδι. Όχι επειδή σηματοδοτεί το τέλος, αλλά επειδή εμπεριέχει τα στοιχεία που προαναφέρθηκαν. Το τέλος, άλλωστε, είναι σε πολλές φιλοσοφίες η επιστροφή στην αρχή(είτε αυτή είναι ίδια ή διαφορετική).
Μιλάω για εικόνες ως -λογοτεχνικά- εκφραστικά μέσα, όχι ως σύμβολα. Γι' αυτό κιόλας τους δίνω μια συμβατική ονομασία. Το μόνο σύμβολο στο οποίο αναφέρθηκα -ως σύμβολο- ήταν ο κύκλος. Μη μπερδεύεσαι.
Μιλάω για εικόνες ως -λογοτεχνικά- εκφραστικά μέσα, όχι ως σύμβολα. Γι' αυτό κιόλας τους δίνω μια συμβατική ονομασία. Το μόνο σύμβολο στο οποίο αναφέρθηκα -ως σύμβολο- ήταν ο κύκλος. Μη μπερδεύεσαι.
Φίλοι μου καλημέρα σας.
Φίλη Marsia διαβάζοντας αυτά που αναφέρεις προσπάθησα να ψάξω τόσο
στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ όσο και σε κάποια βιβλία που έχω...
Όλα δε συμφωνούν ώς πρός την ερμηνεία....
Εσχατολογία (ή)..
Είναι η διδασκαλία περί του τέλους ή της συντέλειας του κόσμου και της
ανθρωπότητος...
(Λεξικό του Ηλίου σελίδα 1822 1 τόμος)
Πιστεύω πως με τέτοιες έννοιες-λέξεις θα πρέπει να είμαστε ακριβείς στην
σημασία τους αλλά ακόμα και φιλολογικά η λέξη αυτή έχει την ίδια σημασία
ακόμα και σε εικονογραφία....
Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κάποιος στην
Βουδιστική Εσχατολογία
Χριστιανική Εσχατολογία
Ινδουϊστική Εσχατολογία
Ισλαμική Εσχατολογία
Αλλά και άλλων θρησκειών....
Η Ιουδαϊκή όμως εσχατολογία διαφέρει....
Επίσης και δεν μπερδεύομαι απλά σημειολογικά θα πρέπει να είμαστε ακριβείς..
Για το θέμα του κύκλου πιστεύω πως είναι τεράστιο και σίγουρα δεν δίνατε
να κλείσει σε ένα τόπικ....
Ίσως εν τέλει όλα να είναι ένας κύκλος.....
Ευχαριστώ.
Φίλη Marsia διαβάζοντας αυτά που αναφέρεις προσπάθησα να ψάξω τόσο
στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ όσο και σε κάποια βιβλία που έχω...
Όλα δε συμφωνούν ώς πρός την ερμηνεία....
Εσχατολογία (ή)..
Είναι η διδασκαλία περί του τέλους ή της συντέλειας του κόσμου και της
ανθρωπότητος...
(Λεξικό του Ηλίου σελίδα 1822 1 τόμος)
Πιστεύω πως με τέτοιες έννοιες-λέξεις θα πρέπει να είμαστε ακριβείς στην
σημασία τους αλλά ακόμα και φιλολογικά η λέξη αυτή έχει την ίδια σημασία
ακόμα και σε εικονογραφία....
Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κάποιος στην
Βουδιστική Εσχατολογία
Χριστιανική Εσχατολογία
Ινδουϊστική Εσχατολογία
Ισλαμική Εσχατολογία
Αλλά και άλλων θρησκειών....
Η Ιουδαϊκή όμως εσχατολογία διαφέρει....
Επίσης και δεν μπερδεύομαι απλά σημειολογικά θα πρέπει να είμαστε ακριβείς..
Για το θέμα του κύκλου πιστεύω πως είναι τεράστιο και σίγουρα δεν δίνατε
να κλείσει σε ένα τόπικ....
Ίσως εν τέλει όλα να είναι ένας κύκλος.....
Ευχαριστώ.
Ειναι όντως αλήθεια οτι ο Τόλκιν έχει αντιγράψει Πλάτωνα για το Χόμπιτ πάνω στο ζήτημα του δαχτυλιδιού
Φίλοι μου καλησπέρα σας.
Κάτι που διάβαζα θυμήθηκα κάτι που είναι από το βιβλίο Απόκρυφη Δοξασία
όπου και αναφέρεται ......
Υπάρχει ένας αιώνιος κυκλικός Νόμος της Επαναγέννησης....
Βέβαια δεν θα πρέπει να ξεχνάμε κάτι πως δύναται να υπάρχει ο κύκλος
αλλά υπάρχει και η σπείρα ανόδου.......
Βέβαια ο κύκλος είναι διττός....
Ο κύκλος σαν συνεχής κίνηση που παρουσιάζει την επαναδημιουργία και η
σπείρα την τελείωση....
Ευχαριστώ.
Κάτι που διάβαζα θυμήθηκα κάτι που είναι από το βιβλίο Απόκρυφη Δοξασία
όπου και αναφέρεται ......
Υπάρχει ένας αιώνιος κυκλικός Νόμος της Επαναγέννησης....
Βέβαια δεν θα πρέπει να ξεχνάμε κάτι πως δύναται να υπάρχει ο κύκλος
αλλά υπάρχει και η σπείρα ανόδου.......
Βέβαια ο κύκλος είναι διττός....
Ο κύκλος σαν συνεχής κίνηση που παρουσιάζει την επαναδημιουργία και η
σπείρα την τελείωση....
Ευχαριστώ.
Πλάτωνος «Πολιτεία»,
Βιβλ. B', ΤΝΘ', δ'.
[...]
Είη δ' αν η εξουσία
ην λέγω τοιάδε μάλιστα,
ει αυτοίς γένοιτο οίαν ποτέ
φασιν δύναμιν
(τω Γύγου) του Λυδού προγόνω γενέσθαι.
[Θα ήταν μάλιστα η Εξουσία
για την οποία λέω τέτοια,
εάν αποκτούσαν αυτοί Δύναμη
όπως εκείνη που λένε οτι κάποτε
απέκτησε (ο Γύγης) ο πρόγονος του Λυδού.]
Είναι μεν γαρ αυτόν ποιμένα
θητεύοντα παρά τω τότε Λυδίας άρχοντι,
όμβρου δε πολλού γενομένου
και σεισμού
ραγήναι τι της γης
και γενέσθαι χάσμα κατά τον τόπον η ένεμεν.
[Ήταν λοιπόν αυτός βοσκός λένε
μισθωμένος στον τότε Άρχοντα της Λυδίας,
και μετά απο πολλή Καταιγίδα που έγινε
και Σεισμό,
ράγησε κάποιο (μέρος) της γης
και έγινε ένα χάσμα στον Τόπο στον οποίο έβοσκε.]
Ιδόντα δε και θαυμάσαντα
καταβήναι
και ιδείν άλλα τε
δη α μυθολογούσιν θαυμαστά
και ίππον χαλκούν,
κοίλον,
θυρίδας έχοντα,
καθ' ας εγκύψαντα ιδείν ενόντα νεκρόν,
ως φαίνεσθαι μείζω η κατ' άνθρωπον,
τούτον δε άλλο μεν ουδέν,
περί δε τη χειρί
χρυσούν δακτύλιον όντα
περιελόμενον
εκβήναι.
[Εκείνος μόλις είδε και θαύμασε (το χάσμα)
κατέβηκε
και είδε και άλλα
τα οποία αναφέρουν ως αξιοθαύμαστα
και Άλογο χάλκινο,
κοίλο,
που είχε μικρά Παράθυρα,
απο τα οποία αφου έσκυψε μέσα
είδε έναν που ήταν Νεκρός,
ο οποίος φαινόταν μεγαλύτερος απο άνθρωπο,
σε αυτόν δεν είδε τίποτε άλλο,
εκτός απο το οτι στο χέρι του
ήταν ένα χρυσό Δαχτυλίδι
το οποίο αφου πήρε (ο πρόγονος του Λυδού ή Γύγης),
βγήκε (απο το χάσμα).]
Συλλόγου δε γενομένου τοις ποιμέσιν ειωθότος,
ιν' εξαγγέλοιεν
κατά μήνα τω βασιλεί
τα περί τα ποίμνια,
αφικέσθαι και εκείνον
έχοντα τον δακτύλιον ·
[Όταν έγινε η συνάντηση των βοσκών ως συνήθως,
για να πουν
όπως κάθε μήνα στο Βασιλιά
τα σχετικά με τα ζώα,
πήγε και εκείνος
έχοντας το Δαχτυλίδι ·]
καθήμενον ουν μετά των άλλων
τυχείν την σφενδόνην του δακτυλίου
περιαγαγόντα προς εαυτόν
εις το είσω της χειρός,
τούτου δε γενομένου
αφανή αυτόν γενέσθαι τοις παρακαθημένοις,
και διαλέγεσθαι ως περί οιχομένου.
[Ενώ καθόταν λοιπόν μαζί με τους άλλους
έτυχε να περιστρέψει την σφενδόνη
(το πρόσθιο μέρος με πέτρα ή χάραξη) του Δαχτυλιδιού
προς το μέρος του εαυτού του,
στο εσωτερικό του χεριού,
και μόλις συνέβη αυτό
αφανής αυτός έγινε για όσους κάθονταν δίπλα του,
και συζητούσαν σαν να είχε φύγει.]
Και τον θαυμάζειν τε
και πάλιν επιψηλαφώντα τον δακτύλιον
στρέψαι έξω την σφενδόνην,
και στρέψαντα φανερόν γενέσθαι.
[Και εκείνος θαύμαζε (απορούσε)
και πάλι ψηλαφώντας το Δαχτυλίδι
έστρεψε προς τα έξω την σφενδόνη,
και στρέφοντάς την, έγινε φανερός.]
Και τούτο εννοήσαντα
αποπειράσθαι του δακτυλίου
ει ταύτην έχοι την δύναμιν,
και αυτώ ούτω συμβαίνειν,
στρέφοντι μεν είσω την σφενδόνην
αδήλω γίγνεσθαι,
έξω δε δήλω ·
[Και αφου εννόησε αυτό,
αποπειράθηκε εάν το Δαχτυλίδι
έχει αυτή την Δύναμη,
και του συνέβαινε το ίδιο,
στρέφοντας προς τα έσω την σφενδόνη,
αφανής γινόταν,
ενώ προς τα έξω, εμφανής ·]
αισθόμενον δε
ευθύς διαπράξασθαι των αγγέλων
γενέσθαι των παρά τον βασιλέα,
ελθόντα δε
και την γυναίκα αυτού μοιχεύσαντα,
μετ' εκείνης επιθέμενον
τω βασιλεί αποκτείναι
και την αρχήν ούτω κατασχείν.
[συνειδητοποιώντας το
ευθύς κατάφερε να πείσει τους Αγγελιοφόρους
να συμπεριληφθεί σε αυτούς που θα πήγαιναν στο Βασιλιά,
και όταν ήρθε
και διέπραξε μοιχεία με τη Γυναίκα του,
του επιτέθηκε με την βοήθειά της
και σκότωσε τον Βασιλιά
και την Εξουσία έτσι κατέλαβε.]
[...]
Βιβλ. B', ΤΝΘ', δ'.
[...]
Είη δ' αν η εξουσία
ην λέγω τοιάδε μάλιστα,
ει αυτοίς γένοιτο οίαν ποτέ
φασιν δύναμιν
(τω Γύγου) του Λυδού προγόνω γενέσθαι.
[Θα ήταν μάλιστα η Εξουσία
για την οποία λέω τέτοια,
εάν αποκτούσαν αυτοί Δύναμη
όπως εκείνη που λένε οτι κάποτε
απέκτησε (ο Γύγης) ο πρόγονος του Λυδού.]
Είναι μεν γαρ αυτόν ποιμένα
θητεύοντα παρά τω τότε Λυδίας άρχοντι,
όμβρου δε πολλού γενομένου
και σεισμού
ραγήναι τι της γης
και γενέσθαι χάσμα κατά τον τόπον η ένεμεν.
[Ήταν λοιπόν αυτός βοσκός λένε
μισθωμένος στον τότε Άρχοντα της Λυδίας,
και μετά απο πολλή Καταιγίδα που έγινε
και Σεισμό,
ράγησε κάποιο (μέρος) της γης
και έγινε ένα χάσμα στον Τόπο στον οποίο έβοσκε.]
Ιδόντα δε και θαυμάσαντα
καταβήναι
και ιδείν άλλα τε
δη α μυθολογούσιν θαυμαστά
και ίππον χαλκούν,
κοίλον,
θυρίδας έχοντα,
καθ' ας εγκύψαντα ιδείν ενόντα νεκρόν,
ως φαίνεσθαι μείζω η κατ' άνθρωπον,
τούτον δε άλλο μεν ουδέν,
περί δε τη χειρί
χρυσούν δακτύλιον όντα
περιελόμενον
εκβήναι.
[Εκείνος μόλις είδε και θαύμασε (το χάσμα)
κατέβηκε
και είδε και άλλα
τα οποία αναφέρουν ως αξιοθαύμαστα
και Άλογο χάλκινο,
κοίλο,
που είχε μικρά Παράθυρα,
απο τα οποία αφου έσκυψε μέσα
είδε έναν που ήταν Νεκρός,
ο οποίος φαινόταν μεγαλύτερος απο άνθρωπο,
σε αυτόν δεν είδε τίποτε άλλο,
εκτός απο το οτι στο χέρι του
ήταν ένα χρυσό Δαχτυλίδι
το οποίο αφου πήρε (ο πρόγονος του Λυδού ή Γύγης),
βγήκε (απο το χάσμα).]
Συλλόγου δε γενομένου τοις ποιμέσιν ειωθότος,
ιν' εξαγγέλοιεν
κατά μήνα τω βασιλεί
τα περί τα ποίμνια,
αφικέσθαι και εκείνον
έχοντα τον δακτύλιον ·
[Όταν έγινε η συνάντηση των βοσκών ως συνήθως,
για να πουν
όπως κάθε μήνα στο Βασιλιά
τα σχετικά με τα ζώα,
πήγε και εκείνος
έχοντας το Δαχτυλίδι ·]
καθήμενον ουν μετά των άλλων
τυχείν την σφενδόνην του δακτυλίου
περιαγαγόντα προς εαυτόν
εις το είσω της χειρός,
τούτου δε γενομένου
αφανή αυτόν γενέσθαι τοις παρακαθημένοις,
και διαλέγεσθαι ως περί οιχομένου.
[Ενώ καθόταν λοιπόν μαζί με τους άλλους
έτυχε να περιστρέψει την σφενδόνη
(το πρόσθιο μέρος με πέτρα ή χάραξη) του Δαχτυλιδιού
προς το μέρος του εαυτού του,
στο εσωτερικό του χεριού,
και μόλις συνέβη αυτό
αφανής αυτός έγινε για όσους κάθονταν δίπλα του,
και συζητούσαν σαν να είχε φύγει.]
Και τον θαυμάζειν τε
και πάλιν επιψηλαφώντα τον δακτύλιον
στρέψαι έξω την σφενδόνην,
και στρέψαντα φανερόν γενέσθαι.
[Και εκείνος θαύμαζε (απορούσε)
και πάλι ψηλαφώντας το Δαχτυλίδι
έστρεψε προς τα έξω την σφενδόνη,
και στρέφοντάς την, έγινε φανερός.]
Και τούτο εννοήσαντα
αποπειράσθαι του δακτυλίου
ει ταύτην έχοι την δύναμιν,
και αυτώ ούτω συμβαίνειν,
στρέφοντι μεν είσω την σφενδόνην
αδήλω γίγνεσθαι,
έξω δε δήλω ·
[Και αφου εννόησε αυτό,
αποπειράθηκε εάν το Δαχτυλίδι
έχει αυτή την Δύναμη,
και του συνέβαινε το ίδιο,
στρέφοντας προς τα έσω την σφενδόνη,
αφανής γινόταν,
ενώ προς τα έξω, εμφανής ·]
αισθόμενον δε
ευθύς διαπράξασθαι των αγγέλων
γενέσθαι των παρά τον βασιλέα,
ελθόντα δε
και την γυναίκα αυτού μοιχεύσαντα,
μετ' εκείνης επιθέμενον
τω βασιλεί αποκτείναι
και την αρχήν ούτω κατασχείν.
[συνειδητοποιώντας το
ευθύς κατάφερε να πείσει τους Αγγελιοφόρους
να συμπεριληφθεί σε αυτούς που θα πήγαιναν στο Βασιλιά,
και όταν ήρθε
και διέπραξε μοιχεία με τη Γυναίκα του,
του επιτέθηκε με την βοήθειά της
και σκότωσε τον Βασιλιά
και την Εξουσία έτσι κατέλαβε.]
[...]
Φίλοι μου καλησπέρα σας..
Φίλε Παλιγγίνη να σε ευχαριστήσω για την παράθεση απο την Πολιτεία του
Πλάτωνα.....
Πιστεύω πως είναι πολύ καλό που έχουμε και το αρχαίο κείμενο...
Εξουσία Δακτυλίδι και Δύναμη...
Ευχαριστώ.
Φίλε Παλιγγίνη να σε ευχαριστήσω για την παράθεση απο την Πολιτεία του
Πλάτωνα.....
Πιστεύω πως είναι πολύ καλό που έχουμε και το αρχαίο κείμενο...
Εξουσία Δακτυλίδι και Δύναμη...
Ευχαριστώ.
Mιας και υπαρχει και το αρχαιο κειμενο θα ηθελα να κανω μερικες παρατηρησεις.
Κατ αρχην δεν λεει οτι εγινε αορατος ο Γυγης. Λεει οτι ηταν σαν να μην ηταν παρων, δεν τον εβλεπαν οι αλλοι , μιλουσαν σαν να μην υπηρχε. Ο ιδιος ηταν με σαρκα και οστα εκει.
Μιλαει δηλαδη για το φαινομενο που τυχαινει μερικες σε οσουν παρατηρουν τετοια , να εισαι σε κοσμο, και να μην σε βλεπει, ουτε να σε λαμβανει υπ' οψιν του κανεις. Εννοει οτι περνας απαρατηρητος, κι οχι αορατος. Ειναι ενα παρατηρησιμο φαινομενο. Στον αντιποδα αυτου ειναι να σε βλεπουν ολοι, και να σε λαμβανουν υπ οψιν τους ολοι, γνωστοι και αγνωστοι.
Προχωρα ο μυθος ομως και λεει και την τεχνικη που θα το κανεις κτημα σου και ικανοτητα σου αυτο.
Ο Δακτυλιος δεν ειναι απαραιτητα δυχτυλιδι, μπορει να ειναι περικαρπιος δακτυλιος (για χειρα μιλαει οχι για δακτυλα). Οτι και ναναι , η σφενδονη (εκπεμπομενη ενεργεια) εκπεμπεται(εκσφενδονιζεται) προς τα εξω απο το σωμα απο τα χερια (κατω χειρα κυριως). Αν στραφει προς τα εμας (εντος), εχουμε της περιστροφη του δακτυλιου που λεει ο μυθος. Οσοι "δουλευουν" με την προσοχη ή την εστιαση ενεργειας , αντιλαμβανονται τι λεω.
Ετσι λοιπον λεει, προς τα εξω ορατος, προς τα εσω αορατος(απαρατηρητος).
Η περιγραφη με τη ρωγμη στο εδαφος, που μπηκε ο βοσκος, ειναι αριστη περιγραφη του τι συμβαινει οταν εχουμε μια μεταφυσικη εμπειρια. Μια πολυ καλη φυσικη εικονα ρωγμης στο χωρο (ισως και στο χρονο) ειναι η αστραπη.
Αυτα τα ολιγα και αστηρικτα.
------------------------------------------------
Κατ αρχην δεν λεει οτι εγινε αορατος ο Γυγης. Λεει οτι ηταν σαν να μην ηταν παρων, δεν τον εβλεπαν οι αλλοι , μιλουσαν σαν να μην υπηρχε. Ο ιδιος ηταν με σαρκα και οστα εκει.
Μιλαει δηλαδη για το φαινομενο που τυχαινει μερικες σε οσουν παρατηρουν τετοια , να εισαι σε κοσμο, και να μην σε βλεπει, ουτε να σε λαμβανει υπ' οψιν του κανεις. Εννοει οτι περνας απαρατηρητος, κι οχι αορατος. Ειναι ενα παρατηρησιμο φαινομενο. Στον αντιποδα αυτου ειναι να σε βλεπουν ολοι, και να σε λαμβανουν υπ οψιν τους ολοι, γνωστοι και αγνωστοι.
Προχωρα ο μυθος ομως και λεει και την τεχνικη που θα το κανεις κτημα σου και ικανοτητα σου αυτο.
Ο Δακτυλιος δεν ειναι απαραιτητα δυχτυλιδι, μπορει να ειναι περικαρπιος δακτυλιος (για χειρα μιλαει οχι για δακτυλα). Οτι και ναναι , η σφενδονη (εκπεμπομενη ενεργεια) εκπεμπεται(εκσφενδονιζεται) προς τα εξω απο το σωμα απο τα χερια (κατω χειρα κυριως). Αν στραφει προς τα εμας (εντος), εχουμε της περιστροφη του δακτυλιου που λεει ο μυθος. Οσοι "δουλευουν" με την προσοχη ή την εστιαση ενεργειας , αντιλαμβανονται τι λεω.
Ετσι λοιπον λεει, προς τα εξω ορατος, προς τα εσω αορατος(απαρατηρητος).
Η περιγραφη με τη ρωγμη στο εδαφος, που μπηκε ο βοσκος, ειναι αριστη περιγραφη του τι συμβαινει οταν εχουμε μια μεταφυσικη εμπειρια. Μια πολυ καλη φυσικη εικονα ρωγμης στο χωρο (ισως και στο χρονο) ειναι η αστραπη.
Αυτα τα ολιγα και αστηρικτα.
------------------------------------------------
Φίλοι μου καλησπέρα σας.
Φίλε anastasi σε όλες τι απαντήσεις δεν σταθήκαμε μόνο στο δαχτυλίδι αλλά
και σάν κύκλο με μια ευρύτερη έννοια....
Αυτά που αναφέρεις είναι μια άλλη άποψη που την δέχομαι....
Σε κάθε γραπτό υπάρχουν περισσότερα του ενός διαβάσματα...
Ευχαριστώ.
Φίλε anastasi σε όλες τι απαντήσεις δεν σταθήκαμε μόνο στο δαχτυλίδι αλλά
και σάν κύκλο με μια ευρύτερη έννοια....
Αυτά που αναφέρεις είναι μια άλλη άποψη που την δέχομαι....
Σε κάθε γραπτό υπάρχουν περισσότερα του ενός διαβάσματα...
Ευχαριστώ.