Marsia
28Μηνύματα
2011-06-22 01:35Πρώτο μήνυμα
2013-09-26 03:30Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
beetlejuice δεν ξέρω αν διάβασες την αρχή του σχόλιου μου, αλλά λέω ότι τα λινκς στα πρώτα μηνύματα είναι νέκρα, δεν οδηγούν κάπου.. Ε, όταν η συζήτηση γίνεται πάνω σε κάτι που δε μπορείς να δεις, δε νομίζω ότι θέλει πολύ να μπερδευτείς.. μη σκοτώνεσαι όμως, ευχαριστώ για τη βοήθεια 
(no hard feelings
)

(no hard feelings
)
Να σας πω ρε παιδιά...Επειδή έχω χάσει επεισόδια και τα λινκς είναι νεκρά μπορεί κάποιος να με διαφωτίσει επί του θέματος? Τι τρέχει ακριβώς με αυτά τα παιδιά? μέσες-άκρες κάτι έχω ακούσει, αλλά δεν το πολυ-κατάλαβα το θέμα..
Παράθεση:
|
Δεν θα συμφωνήσω με αυτό. Υπάρχει και η περίπτωση οι μύθοι να είναι οι απόηχοι κάποιας μακρινής αλήθειας, που στο πέρασμα των αιώνων να έχει λησμονηθεί και να μεταδίδεται από γενιά σε γενιά μεταφέροντας πια το συμβολικό της νόημα. Μην ξεχνάτε πως οι ιστορίες για την Τροία αντιμετωπίζονταν ως Μύθος, ως ένα απλό παραμύθι, μέχρι που η αρχαιολογική σκαπάνη την έφερε στο φως.
Μια ερμηνεία των δρακοειδών μορφών που διαβιούν στο σκοτάδι του εσωτερικού της γης θα μπορούσε να είναι η συμβολική, αλληγορική γνώση των ορμών που κρύβονται στο σκοτεινό ασυνείδητο και ο ήρωας που σκοτώνει το δράκο θα μπορούσε να είναι ο άνθρωπος που καταφέρνει να τιθασεύσει τις ορμές του και να στραφεί προς ανώτερα ιδανικά. |
- Μύθοι: ποιητική δημιουργία, ένας συμβολικός τρόπος που μια κοινωνία απεικονίζει τον εαυτό της
- Αντανακλούν πολιτιστικές και ηθικές αξίες
- Αιτιολογούν τρόπο ζωής και σκέψης
- Μύθος ή Μυθιστορία: δεν είναι ψέμα, όπως το παραμύθι, αλλα αναφέρεται σε μια αλήθεια
- Τα πάντα στη ζωή είναι συμβολικά. Ακόμη και η γλώσσα είναι μια μεταφορά
- Με τη μεταφορά εξηγούνται πράγματα που δεν μπορούν να ειπωθούν αλλιώς(βλέπε αλληγορία)
Η ιστορία ενός μύθου, λοιπόν, έχει μια "βάση" η οποία είναι η αφορμή της δημιουργίας αυτού του μύθου..
Όσο για την ενέργεια των χώρων, υπάρχει σίγουρα -έστω μαγνητικά!- γιατί όλοι οι αρχαίοι ναοί ήταν χτισμένοι σε ισχυρά ενεργειακά πεδία... Από εκεί και πέρα, για πιο "ψαγμένα" πράγματα σχετικά με Αγίους που "ζουν ανάμεσά μας", δε θα βιαστώ να πω ναι, αλλά θα σκεφτώ σε τι μπορεί να βασίζεται αυτή η ιστορία? Που να στηρίζονται άραγε αυτοί οι μύθοι???
Παράθεση:
|
Δεν είμαι σίγουρος κατά το πόσο αυτό που αποκαλείται "αστικός θρύλος" είναι μια δόση αλήθειας με κάμποση υπερβολή ή μια τεράστια υπερβολή με μια μικρή δόση αλήθειας. Πάντως σε πολλές περιπτώσεις προειδοποιούν το κόσμο και τον συνετίζουν για τα αποτελέσματα που θα μπορούσε να έχει μια απερισκεψία όπως η ιστορία με την αφαίρεση οργάνων την οποία έχω ακούσει σε 2-3 διαφορετικές εκδοχές. Αλήθεια σε όποιον έχει συμβεί κάτι τέτοιο (ενοώ να γνωρίσει μια κοπέλα και να την πάει σπίτι του) του έχει περάσει έστω και μια στιγμή από το μυαλό η συγκεκριμένη ιστορία?
|
Οι πιο τραβηγμένοι αστικοί θρύλοι που έχω ακούσει ήταν οι "τρομακτικές ιστορίες" που λέγαμε το σούρουπο στο πάρκο όταν ήμασταν παιδιά.
Η πιο διαδεδομένη απ' όλες ήταν ο -αντίστοιχος της bloody mary- θρύλος με τον διάβολο και τον καθρέφτη.
Ένα βράδυ, ένα αντρόγυνο πήγε επίσκεψη σ' ένα φιλικό σπίτι. Το παιδί τους δεν ήθελε να τους ακολουθήσει γιατί ήθελε να παίξει. Έτσι, το άφησαν μόνο στο σπίτι. Τα μεσάνυχτα αποφάσισε να δοκιμάσει το κόλπο με τον καθρέφτη που είχε ακούσει από κάτι άλλα παιδιά. Έκλεισε όλα τα φώτα, πάνω σ' ένα τραπεζάκι που έστησε μπροστά στον καθρέφτη άναψε τρία κεριά(σε κάποιες παραλλαγές τα κεριά ήταν μαύρα και/ή είχε στρώσει κόκκινο ύφασμα) και πήρε το σταθερό στα χέρια του. Κάλεσε τον αριθμό 666 κοιτώντας πάντα μέσα στον καθρέφτη. Το τηλέφωνο άρχισε να καλεί. Μετά από λίγο κάποιος το σήκωσε και ακούστηκε μια απόκοσμη φωνή. Μέσα στον καθρέφτη εμφανίστηκε η μορφή του διαβόλου(ο οποίος απ' ότι φαίνεται κάνει και ντελίβερι). Το παιδί τρομαγμένο έκανε να γυρίσει και να φύγει από τον καθρέφτη, μα ανακάλυψε ότι ο διάβολος στεκόταν ακριβώς πίσω του. Προσπάθησε να φύγει, μα είχε κοκαλώσει, δε μπορούσε να κουνήσει τα πόδια του. Μετά από ώρα οι γονείς του παιδιού γύρισαν στο σπίτι. Τα φώτα ήταν όλα σβηστά και μόνο το φεγγάρι φώτιζε το σπίτι. Το παιδί είχε κουρνιάσει σε μια σκοτεινή γωνία φορώντας μια κουκούλα και κλαίγοντας. Οι γονείς το σήκωσαν προσπαθώντας να καταλάβουν τι είχε πάθει. Έντρομοι αντίκρισαν πως στο κεφάλι του παιδιού είχαν βγει δύο κέρατα και πως από πίσω του ξεπρόβαλε μια μακριά μυτερή ουρά...
Σε άλλες παραλλαγές, οι γονείς γυρίζουν στο σπίτι, βλέπουν τα κεριά μπροστά στον καθρέφτη και στο πάτωμα κείτεται νεκρό το παιδί με το τηλέφωνο στο χέρι. Σε κάποιες υπάρχει ένα μήνυμα στον καθρέφτη(με το αίμα του παιδιού) από τον ίδιο το διάβολο, σε άλλες η διήγηση σταματά με το συμπέρασμα ότι πέθανε από ανακοπή.
Η πιο "κουλή" όμως ιστορία που έχω ακούσει είναι αυτή με τις κούκλες..
Ένα κοριτσάκι, ας την πούμε Ελένη, πέρασε τα παιδικά της χρόνια παίζοντας με κούκλες. Όπως όλα τα κοριτσάκια, τις έντυνε, τις χτένιζε, τους έλεγε τα μυστικά της και τους υποσχόταν ότι θα τις προσέχει πάντα. Η Ελένη, όμως, μεγάλωσε και παράτησε τις κούκλες της. Τις έβαλε σε σακούλες και κούτες και τις παράτησε στη σοφίτα. Ένα βράδυ, οι γονείς της έλειπαν και η Ελένη ξάπλωσε στο κρεβάτι να κοιμηθεί. Κάποια στιγμή, ακούει από μακριά μια φωνή περίεργη. Έλεγε "είμαι στο πρώτο σκαλί" με μια μειλίχια φωνή. Δεν έδωσε σημασία, προσπάθησε να κοιμηθεί, όταν μετά από λίγο άκουσε την ίδια φωνή "είμαι στο δεύτερο σκαλί". Κι αμέσως μετά "είμαι στο τρίτο σκαλί". Συνέχισε έτσι, ώσπου η Ελένη άκουσε τη φωνή πιο κοντά αυτή τη φορά να λέει "είμαι στο έβδομο σκαλί". Η σκάλα για τη σοφίτα είχε επτά σκαλιά. Η Ελένη άρχισε να τρομάζει, αλλά έμεινε ξαπλωμένη. Μετά από λίγο άκουσε τη φωνή πολύ κοντά της να λέει "είμαι στο όγδοο σκαλί". Παραξενεύτηκε. Τα σκαλιά της σοφίτας είχαν τελειώσει. Δεν άργησε η φωνή να ακουστεί ξανά "είμαι στο ένατο σκαλί". Η Ελένη προσπαθούσε να καταλάβει τι γίνεται. Ώσπου άκουσε τη φωνή να λέει "είμαι στο δέκατο σκαλί". Η φωνή ακουγόταν τρομακτικά κοντά. Άνοιξε τα μάτια της και αντίκρισε μία από τις κούκλες της ολοζώντανη να στέκεται επάνω στο θώρακα της. Τα χαρακτηριστικά της κούκλας ήταν αλλοιωμένα, γεμάτα κακία. Μετά από ώρα οι γονείς της Ελένης γύρισαν στο σπίτι και αντίκρισαν ένα αποτρόπαιο θέαμα. Η Ελένη ήταν σφαγμένη. Γύρω της οι παλιές της κούκλες και πάνω στο πτώμα της ένα σημείωμα που έγραφε "Να μάθεις να προσέχεις τα παιχνίδια σου".
Δεν έχω ακούσει καμιά ιδιαίτερη αλλαγή της ιστορίας, η αγαπημένη μου, όμως, παραλλαγή είναι αυτή που η κούκλα κρατάει σπαθί (ειλικρινά είναι τόσο γελοία που ακόμη γελάω)
(οι κούκλες στη διήγηση ήταν της γνωστή μάρκας με τα ξανθά μαλλιά και τα μπλε μάτια
)
Η πιο διαδεδομένη απ' όλες ήταν ο -αντίστοιχος της bloody mary- θρύλος με τον διάβολο και τον καθρέφτη.
Ένα βράδυ, ένα αντρόγυνο πήγε επίσκεψη σ' ένα φιλικό σπίτι. Το παιδί τους δεν ήθελε να τους ακολουθήσει γιατί ήθελε να παίξει. Έτσι, το άφησαν μόνο στο σπίτι. Τα μεσάνυχτα αποφάσισε να δοκιμάσει το κόλπο με τον καθρέφτη που είχε ακούσει από κάτι άλλα παιδιά. Έκλεισε όλα τα φώτα, πάνω σ' ένα τραπεζάκι που έστησε μπροστά στον καθρέφτη άναψε τρία κεριά(σε κάποιες παραλλαγές τα κεριά ήταν μαύρα και/ή είχε στρώσει κόκκινο ύφασμα) και πήρε το σταθερό στα χέρια του. Κάλεσε τον αριθμό 666 κοιτώντας πάντα μέσα στον καθρέφτη. Το τηλέφωνο άρχισε να καλεί. Μετά από λίγο κάποιος το σήκωσε και ακούστηκε μια απόκοσμη φωνή. Μέσα στον καθρέφτη εμφανίστηκε η μορφή του διαβόλου(ο οποίος απ' ότι φαίνεται κάνει και ντελίβερι). Το παιδί τρομαγμένο έκανε να γυρίσει και να φύγει από τον καθρέφτη, μα ανακάλυψε ότι ο διάβολος στεκόταν ακριβώς πίσω του. Προσπάθησε να φύγει, μα είχε κοκαλώσει, δε μπορούσε να κουνήσει τα πόδια του. Μετά από ώρα οι γονείς του παιδιού γύρισαν στο σπίτι. Τα φώτα ήταν όλα σβηστά και μόνο το φεγγάρι φώτιζε το σπίτι. Το παιδί είχε κουρνιάσει σε μια σκοτεινή γωνία φορώντας μια κουκούλα και κλαίγοντας. Οι γονείς το σήκωσαν προσπαθώντας να καταλάβουν τι είχε πάθει. Έντρομοι αντίκρισαν πως στο κεφάλι του παιδιού είχαν βγει δύο κέρατα και πως από πίσω του ξεπρόβαλε μια μακριά μυτερή ουρά...

Σε άλλες παραλλαγές, οι γονείς γυρίζουν στο σπίτι, βλέπουν τα κεριά μπροστά στον καθρέφτη και στο πάτωμα κείτεται νεκρό το παιδί με το τηλέφωνο στο χέρι. Σε κάποιες υπάρχει ένα μήνυμα στον καθρέφτη(με το αίμα του παιδιού) από τον ίδιο το διάβολο, σε άλλες η διήγηση σταματά με το συμπέρασμα ότι πέθανε από ανακοπή.
Η πιο "κουλή" όμως ιστορία που έχω ακούσει είναι αυτή με τις κούκλες..
Ένα κοριτσάκι, ας την πούμε Ελένη, πέρασε τα παιδικά της χρόνια παίζοντας με κούκλες. Όπως όλα τα κοριτσάκια, τις έντυνε, τις χτένιζε, τους έλεγε τα μυστικά της και τους υποσχόταν ότι θα τις προσέχει πάντα. Η Ελένη, όμως, μεγάλωσε και παράτησε τις κούκλες της. Τις έβαλε σε σακούλες και κούτες και τις παράτησε στη σοφίτα. Ένα βράδυ, οι γονείς της έλειπαν και η Ελένη ξάπλωσε στο κρεβάτι να κοιμηθεί. Κάποια στιγμή, ακούει από μακριά μια φωνή περίεργη. Έλεγε "είμαι στο πρώτο σκαλί" με μια μειλίχια φωνή. Δεν έδωσε σημασία, προσπάθησε να κοιμηθεί, όταν μετά από λίγο άκουσε την ίδια φωνή "είμαι στο δεύτερο σκαλί". Κι αμέσως μετά "είμαι στο τρίτο σκαλί". Συνέχισε έτσι, ώσπου η Ελένη άκουσε τη φωνή πιο κοντά αυτή τη φορά να λέει "είμαι στο έβδομο σκαλί". Η σκάλα για τη σοφίτα είχε επτά σκαλιά. Η Ελένη άρχισε να τρομάζει, αλλά έμεινε ξαπλωμένη. Μετά από λίγο άκουσε τη φωνή πολύ κοντά της να λέει "είμαι στο όγδοο σκαλί". Παραξενεύτηκε. Τα σκαλιά της σοφίτας είχαν τελειώσει. Δεν άργησε η φωνή να ακουστεί ξανά "είμαι στο ένατο σκαλί". Η Ελένη προσπαθούσε να καταλάβει τι γίνεται. Ώσπου άκουσε τη φωνή να λέει "είμαι στο δέκατο σκαλί". Η φωνή ακουγόταν τρομακτικά κοντά. Άνοιξε τα μάτια της και αντίκρισε μία από τις κούκλες της ολοζώντανη να στέκεται επάνω στο θώρακα της. Τα χαρακτηριστικά της κούκλας ήταν αλλοιωμένα, γεμάτα κακία. Μετά από ώρα οι γονείς της Ελένης γύρισαν στο σπίτι και αντίκρισαν ένα αποτρόπαιο θέαμα. Η Ελένη ήταν σφαγμένη. Γύρω της οι παλιές της κούκλες και πάνω στο πτώμα της ένα σημείωμα που έγραφε "Να μάθεις να προσέχεις τα παιχνίδια σου".

Δεν έχω ακούσει καμιά ιδιαίτερη αλλαγή της ιστορίας, η αγαπημένη μου, όμως, παραλλαγή είναι αυτή που η κούκλα κρατάει σπαθί (ειλικρινά είναι τόσο γελοία που ακόμη γελάω)
(οι κούκλες στη διήγηση ήταν της γνωστή μάρκας με τα ξανθά μαλλιά και τα μπλε μάτια
)
Παράθεση:
|
Σε ένα κατάστημα της πόλης που ζω στη Ρόδο έγινε κάτι που αν δεν εξακριβωνόταν θα μπορούσε κάποιος να το πει αστικό μύθο. Δεν ξέρω αν τα άλλα μέλη από Ρόδο έχουν πληροφορηθεί σχετικά. Έγινε μέσα στο κατάστημα ΖΑΡΑ, λίγο πριν τα χριστούγεννα. Ένα μικρό παιδί ήταν μαζί με τη μαμά του και ψώνιζαν. Σε λίγο η μαμά απορροφήθηκε από τα ωραία ρούχα και έχασε το κοριτσάκι της. Πραγματικά δεν ήταν πουθενά. Ρώτησε το σεκιουριτά αν πέρασε κάποιο παιδί έξω, κι όταν της είπε όχι ζήτησε να κλείσει τις πόρτες του καταστήματος για να μη φύγει το παιδί, ώστε να το βρουν. Το παιδί βρέθηκε στην τουαλέτα κοντοκουρεμένο και ντυμένο με τσιγγάνικα παλιόρουχα. Κάποιοι τσιγγάνοι ετοιμάζονταν να πάρουν το παιδί και η σωστή τακτική της μάνας το έκλεισε στην αγκαλιά της, αλλιώς θα της το κλέβανε άντε να μάθει που βρίσκεται. Έμένα μου το διηγήθηκε η μαμά μου. Κάποια πελάτισσα μιας φίλης της γιατρού της το διηγήθηκε που το έζησε και το είπε στην μαμά μου, η μαμά μου το είπε σε μένα κι εγώ σε σας.
Τα μαλλιά ευτυχώς θα ξαναμεγαλώσουν. Μικρό το κακό, αφού δεν το κακοποίησαν. Δεν υπήρχε χρόνος να γίνει αυτό. Φυσικά οι ένοχοι τιμωρήθηκαν. Αν δεν βρισκόταν η αιτία θα ήταν ένας ασαφής αστικός μύθος. Πιστεύω κάπως έτσι έχουν όλοι την εξήγησή τους. Άλλοι είναι ασαφείς και άλλοι έχουν μια εξήγηση. Είναι όμως όμορφες ιστορίες που μας αρέσει να ακούμε τις όμορφες νύχτες του χειμώνα στο τζάκι δεν συμφωνείτε; |
Μάλιστα, έτυχε εκείνη την περίοδο να κυκλοφορεί στην πόλη μου και ο αστικό θρύλος της μαύρης Mercedes με τα φιμέ τζάμια(δεν ξέρω αν έφτασε και στις δικές σας πόλεις), η οποία δήθεν εμφανιζόταν όπου συνέβαινε κάτι κακό. Το ίδιο κι εκείνο το απόγευμα στα τζάμπο...
Μετά από περαιτέρω έρευνα:
Τα χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν έναν πραγματικό αστικό θρύλο είναι τρία: Πρώτον, πρόκειται για μια μπερδεμένη διήγηση. Δεύτερον, οι χαρακτήρες που εμπλέκονται στην ιστορία και τα μέρη όπου διαδραματίζεται είναι πάντα ανεξακρίβωτα. Τρίτον, υπάρχουν πολλές εκδοχές γιατί η ιστορία τροποποιείται αναπόφευκτα, καθώς μεταδίδεται από στόμα σε στόμα και προσαρμόζεται στις ανάγκες της εκάστοτε εποχής και κοινωνίας. Οι πιο επιτυχημένες ιστορίες ταξιδεύουν από χώρα σε χώρα και προσαρμόζονται αναλόγως Οι αστικοί θρύλοι αποτελούν προϊόν μείξης τριών στοιχείων: Βασίζονται σ' ένα αληθινό γεγονός, είναι αληθοφανείς και γίνονται πιο πικάντικοι ή μεγαλοποιούνται ανάλογα με τη διάθεση του
Τη δεκαετία του 1970, στην Ορλεάνη της Γαλλίας άρχισε να διαδίδεται η ιστορία μιας κοπέλας που μπήκε σ' ένα κατάστημα ρούχων και κλείστηκε μέσα στο δοκιμαστήριο δοκιμάζοντας καπέλα. Έκτοτε αγνοείται η τύχη της, αφού κάποιος έμπορος λευκής σαρκός υποτίθεται ότι την απήγαγε.
Τη δεκαετία του 1990 ανάλογοι μύθοι προσαρμόστηκαν στην εποχή και αντικαταστάθηκαν από άλλους που αφορούσαν στο εμπόριο οργάνων. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι στα υπόγεια αυτών των μυστήριων καταστημάτων υπάρχουν χειρουργεία πλήρως εξοπλισμένα, πάντοτε έτοιμα να αφαιρέσουν τα όργανα του δύστυχου θύματος. Διόλου τυχαία, οι αστικοί θρύλοι αναμοχλεύουν τους πιο μύχιους φόβους μας.
Ο αστικός αυτός θρύλος έχει περάσει σε εμάς ως εξής
Όμορφη ξανθιά στα Λαδάδικα σου την πέφτει..
Πίνεται τα ποτά σας και μετά πάτε στο ξενοδοχείο …
Ξαφνικά ξυπνάς στο μπάνιο μέσα στην μπανιέρα γεμάτη από παγάκια …
Το νεφρό σου έχει αφαιρεθεί και η ξανθιά έχει αφήσει ένα σημείωμα σου εξηγεί ότι λείπει το νεφρό σου και πρέπει να πάρεις τηλέφωνο στο νοσοκομείο …
Μια άλλη ιστορία που ακούγεται είναι ότι μια γρια στην οδό Εγνατία σταματάει παιδάκι τα δίνει ένα χαρτζιλίκι και τα λέει να πάνε ένα σημείωμα σε κάποιο σπίτι …
Τα παιδάκια το πάνε και εξαφανίζονται..
Το σημείωμα γράφει … Πάρτε του το νεφρό ….
Μητέρα που έχασε το γιο της και μετά την κηδεία τον βλέπει επίμονα στον ύπνο της να φωνάζει …
Αφού το συζητάει με τον άντρα της και τον παπά του χωριού ανοίγουν τον τάφο ,.,…
Και βρίσκουν το σώμα του νεκρού αναποδογυρισμένο …
Ξύπνησε στον τάφο και προσπαθούσε να βγει αλλά πέθανε τελικά θαμμένος ζωντανός
(παραλλαγή της ιστορίας με τον τάφο)
καποιοι φιλοι βαλαν στοιχημα με τον εναν, να περασει τη νυχτα στο νεκροταφειο Για να σιγουρευτουν πως αυτος δε λεει ψεμματα, του εδωσαν ενα μαχαιρι να το καρφωσει σε ενα συγκεκριμενο ταφο, ετσι ωστε να αποδεικνυεται η παρουσια του εκει.
Ετσι, ο κακομοιρης, κινησε να βγαλει τη νυχτα εκει, μη νομισουν κι οι αλλοι πως τους κοροϊδευει
Το επομενο πρωϊ τον βρηκαν νεκρο με το μαχαιρι καρφωμενο στο παλτω του και στον ταφο.
Επαθε καρδιακη ανακοπη.... οταν νομισε πως καποιος νεκρος τον βουτηξε απο το παλτω, αλλα δεν ειδε πως ο ιδιος το καρφωσε πανω στον ταφο...
Είναι μια μαμά με το παιδάκι της στην παιδική χαρά. Κάποια στιγμή που πέρνει τα μάτια της από το παιδί (για ένα μόνο λεπτό), κάποιοι της το κλέβουν. Αστυνομία, κακό, το παιδί πουθενά. Ύστερα από κάποιο χρονικό διάστημα και ενώ η μητέρα έχει πάει στην παιδική χαρά που της το είχαν αρπάξει, το βλέπει να κάθεται σε μια από τις κούνιες φορώντας μαύρα γυαλιά...
Τρέχει το αγκαλιάζει, το φυλάει, του βγάζει τα γυαλιά... και ανακαλύπτει πως δεν έχει μάτια!
Ενας άλλο θρύλος λέει οτι μια μέρα πρίν το μεγάλο σεισμό στην Θεσσαλονίκη μια μαυροντυμένη έτρεχε στους δρόμους και φώναζε οτι κάτι κακό θα συμβέι αλλά την περάσανε για τρελή...
την ίδια ιστορία λένε και για τον Κέννεντυ πως πρίν πάει στο Ντάλλας έξω απο την πόρτα του μια γυναίκα φώναζε να μην πάει ...γιατί θα τον βρεί μεγάλο κακό
τισ ιστορίες αυτές τις λένε όλοι αλλά κανείς δεν έχει δει αυτά τα πρόσωπα
Ένα κονβόι από φορτηγατζήδες ανεβαίνει στην εθνική οδό. Σε κάποια φάση όπως μιλάνε με τους ασύρματους ειδοποιεί ο πρώτος ότι υπάρχει εμπόδιο στην δεξιά λωρίδα του δρόμου στο τάδε χιλιόμετρο. Αλλάζουνε λωρίδα και περνάνε από το σημείο, και ένας από τους οδηγούς μιλάει στον ασύρματο "Ρε παιδιά, ξέρετε τι ήταν το εμπόδιο; Πόδι ήταν!" Ανθρώπινο πόδι δηλαδή.
Ο άνθρωπος με το γάντζο (η ιστορία του ξέρω τη έκανες πέρσυ το καλοκαίρι)
Πέντε παιδιά με τον ομαδάρχη τους έιχαν κανονισεί να πάνε εκδρομή σε ένα δάσος
κοντά στην κατασκήνωση.Ξεκίνησαν το απόγευμα έτσι ωστε να είναι πίσω σε τέσσερις
με πέντε ώρες που θα σκοτείνιαζε(το καλοκάιρι η μέρα είναι μεγαλύτερη απο οτι το
χειμώνα).Η ομάδα των πέντε παιδιών με τον αρχηγό τους συνάντησαν μιά άλλη ομάδα με
κορίτσια απο μία άλλη κατασκήνωση και κάθησαν να φάνε μαζί.Ο ομαδάρχης ξεχάστηκε με
το να μιλάει με την ομαδάρχησα και η ώρα πέρασε τόσο γρήγορα που δεν κατάλαβαν για
πότε σκοτείνιασε.
Και οι δύο ομάδες φοβόντουσαν να περπατήσουν νυχτιάτικα στο δάσος και έτσι αποφάσισαν
να κοιμηθούν σε ένα ξέφωτο και το πρωί θα επέστρεφαν αμφότεροι στις κατασκηνώσεις τους. Όταν τα παιδία κοιμήθηκαν οι ομαδάρχες πήγαν μια βόλτα και τα παιδιά ξύπνησαν μερικά λεπτά αργότερα απο ένα ουρλιαχτό.Όταν σηκώθηκαν βρήκαν τους ομαδάρχες τους κρεμασμένους με ένα γάντζο σε ένα δέντρο.Το σόκ ήταν πολύ μεγάλο και όταν γύρισαν πίσω μόνα τους την επόμενη μέρα ζητούσαν να πάνε σπίτια τους.
Την επόμενη το ράδιο ανέφερε πως το ίδιο βράδυ ένα ζευγάρι απο νεαρά άτομα βρέθηκε άγρια δολοφονημένο σε ένα αυτοκίνητο.Η γυναίκα είχε βιαστεί και το κεφάλι του άντρα έιχε κομματιαστεί απο ένα μεταλλικό αντικείμενο σαν γάντζο.Απο τότε κανείς απο την κατασκήνωση δεν επιτρέπεται να πάει στο δάσος και στην κατασκήνωση(που λέγεται οτι ήταν διάσημη) έγινε ένα είδος περίφραξης και έξω απο αυτήν κανεις δεν επιτρεπόταν να πάει.
Φυσικά το όνομα της κατασκήνωσης δεν έγινε ποτέ γνωστό.Αυτός ο Αστικός Θρύλος πολλές φορές ακούγεται και σαν ένα νεαρό ζευγάρι άγρια δολοφονημένο απο έναν άγνωστο με γαντζο αλλά το γεγονός καλύφθηκε τόσο κάλα που κανέις δεν ξέρει για τους νεκρούς ομαδάρχες και για την ιστορία όπως συνέβη στην κατασκήνωση.
Στην περίοδο του Β Παγκοσμίου Πολέμου, η οικογένεια ενός στρατιώτη είχε να μάθει νέα του καιρό. Μία μέρα, ήρθε ένα γράμμα απο την κυβέρνηση που έλεγε οτι ο γίος τους ήταν σε ένα στρατόπεδο αιχμάλωτος. Λίγο καιρό αργότερα ήρθε ένα γράμμα από τον στρατιώτη το οποίο τους έλεγε: "Αγαπητοί μου γονείς είμαι καλά θα φύγω μόλις τελειώσει ο πόλεμος. Μην ξεχάσετε να δώσετε στον αδελφό μου το γράμμα για να πάρει το γραμματόσημο." Έτσι, το έδωσαν στον αδελφό του, o οποίος μόλις έβγαλε το γραμματόσημο διάβασε απο πίσω του ένα μήνυμα που έλεγε: "Μου έχουν κόψει τα πόδια..."
Κοπέλα που πέρασε στο τμήμα Φιλολογίας, γνωρίζει σε ένα δύσκολο μάθημα μία συμφοιτήτρια από μεγαλύτερο έτος. Κάνουν παρέα, η συμφοιτήτρια της δανείζει σημειώσεις κλπ.
Οταν μετά το μάθημα θέλει να τις επιστρέψει τις σημειώσεις, πηγαίνει στην εστία, αναζητεί την κοπέλα που της έχει πει ότι μένει εκεί, αλλά της λένε πως δεν υπάρχει φοιτήτρια με αυτό το όνομα.
Μέχρι που ένας αιώνιος φοιτητής θυμάται ότι υπήρχε μία φοιτήτρια με αυτό το όνομα, που έδινε επί πέντε χρόνια αυτό το μάθημα που της έλειπε για να πάρει πτυχίο. Απελπισμένη που δεν το περνούσε αυτοκτόνησε... Από τότε έγινε φάντασμα και στοιχειώνει το τμήμα Φιλολογίας...
Επιπλέον:
http://fireoffohat.wordpress.com/cat...B%CE%BF%CE%B9/
Τα χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν έναν πραγματικό αστικό θρύλο είναι τρία: Πρώτον, πρόκειται για μια μπερδεμένη διήγηση. Δεύτερον, οι χαρακτήρες που εμπλέκονται στην ιστορία και τα μέρη όπου διαδραματίζεται είναι πάντα ανεξακρίβωτα. Τρίτον, υπάρχουν πολλές εκδοχές γιατί η ιστορία τροποποιείται αναπόφευκτα, καθώς μεταδίδεται από στόμα σε στόμα και προσαρμόζεται στις ανάγκες της εκάστοτε εποχής και κοινωνίας. Οι πιο επιτυχημένες ιστορίες ταξιδεύουν από χώρα σε χώρα και προσαρμόζονται αναλόγως Οι αστικοί θρύλοι αποτελούν προϊόν μείξης τριών στοιχείων: Βασίζονται σ' ένα αληθινό γεγονός, είναι αληθοφανείς και γίνονται πιο πικάντικοι ή μεγαλοποιούνται ανάλογα με τη διάθεση του
Τη δεκαετία του 1970, στην Ορλεάνη της Γαλλίας άρχισε να διαδίδεται η ιστορία μιας κοπέλας που μπήκε σ' ένα κατάστημα ρούχων και κλείστηκε μέσα στο δοκιμαστήριο δοκιμάζοντας καπέλα. Έκτοτε αγνοείται η τύχη της, αφού κάποιος έμπορος λευκής σαρκός υποτίθεται ότι την απήγαγε.
Τη δεκαετία του 1990 ανάλογοι μύθοι προσαρμόστηκαν στην εποχή και αντικαταστάθηκαν από άλλους που αφορούσαν στο εμπόριο οργάνων. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι στα υπόγεια αυτών των μυστήριων καταστημάτων υπάρχουν χειρουργεία πλήρως εξοπλισμένα, πάντοτε έτοιμα να αφαιρέσουν τα όργανα του δύστυχου θύματος. Διόλου τυχαία, οι αστικοί θρύλοι αναμοχλεύουν τους πιο μύχιους φόβους μας.
Ο αστικός αυτός θρύλος έχει περάσει σε εμάς ως εξής
Όμορφη ξανθιά στα Λαδάδικα σου την πέφτει..
Πίνεται τα ποτά σας και μετά πάτε στο ξενοδοχείο …
Ξαφνικά ξυπνάς στο μπάνιο μέσα στην μπανιέρα γεμάτη από παγάκια …
Το νεφρό σου έχει αφαιρεθεί και η ξανθιά έχει αφήσει ένα σημείωμα σου εξηγεί ότι λείπει το νεφρό σου και πρέπει να πάρεις τηλέφωνο στο νοσοκομείο …
Μια άλλη ιστορία που ακούγεται είναι ότι μια γρια στην οδό Εγνατία σταματάει παιδάκι τα δίνει ένα χαρτζιλίκι και τα λέει να πάνε ένα σημείωμα σε κάποιο σπίτι …
Τα παιδάκια το πάνε και εξαφανίζονται..
Το σημείωμα γράφει … Πάρτε του το νεφρό ….

Μητέρα που έχασε το γιο της και μετά την κηδεία τον βλέπει επίμονα στον ύπνο της να φωνάζει …
Αφού το συζητάει με τον άντρα της και τον παπά του χωριού ανοίγουν τον τάφο ,.,…
Και βρίσκουν το σώμα του νεκρού αναποδογυρισμένο …
Ξύπνησε στον τάφο και προσπαθούσε να βγει αλλά πέθανε τελικά θαμμένος ζωντανός
(παραλλαγή της ιστορίας με τον τάφο)
καποιοι φιλοι βαλαν στοιχημα με τον εναν, να περασει τη νυχτα στο νεκροταφειο Για να σιγουρευτουν πως αυτος δε λεει ψεμματα, του εδωσαν ενα μαχαιρι να το καρφωσει σε ενα συγκεκριμενο ταφο, ετσι ωστε να αποδεικνυεται η παρουσια του εκει.
Ετσι, ο κακομοιρης, κινησε να βγαλει τη νυχτα εκει, μη νομισουν κι οι αλλοι πως τους κοροϊδευει
Το επομενο πρωϊ τον βρηκαν νεκρο με το μαχαιρι καρφωμενο στο παλτω του και στον ταφο.
Επαθε καρδιακη ανακοπη.... οταν νομισε πως καποιος νεκρος τον βουτηξε απο το παλτω, αλλα δεν ειδε πως ο ιδιος το καρφωσε πανω στον ταφο...
Είναι μια μαμά με το παιδάκι της στην παιδική χαρά. Κάποια στιγμή που πέρνει τα μάτια της από το παιδί (για ένα μόνο λεπτό), κάποιοι της το κλέβουν. Αστυνομία, κακό, το παιδί πουθενά. Ύστερα από κάποιο χρονικό διάστημα και ενώ η μητέρα έχει πάει στην παιδική χαρά που της το είχαν αρπάξει, το βλέπει να κάθεται σε μια από τις κούνιες φορώντας μαύρα γυαλιά...
Τρέχει το αγκαλιάζει, το φυλάει, του βγάζει τα γυαλιά... και ανακαλύπτει πως δεν έχει μάτια!
Ενας άλλο θρύλος λέει οτι μια μέρα πρίν το μεγάλο σεισμό στην Θεσσαλονίκη μια μαυροντυμένη έτρεχε στους δρόμους και φώναζε οτι κάτι κακό θα συμβέι αλλά την περάσανε για τρελή...
την ίδια ιστορία λένε και για τον Κέννεντυ πως πρίν πάει στο Ντάλλας έξω απο την πόρτα του μια γυναίκα φώναζε να μην πάει ...γιατί θα τον βρεί μεγάλο κακό
τισ ιστορίες αυτές τις λένε όλοι αλλά κανείς δεν έχει δει αυτά τα πρόσωπα
Ένα κονβόι από φορτηγατζήδες ανεβαίνει στην εθνική οδό. Σε κάποια φάση όπως μιλάνε με τους ασύρματους ειδοποιεί ο πρώτος ότι υπάρχει εμπόδιο στην δεξιά λωρίδα του δρόμου στο τάδε χιλιόμετρο. Αλλάζουνε λωρίδα και περνάνε από το σημείο, και ένας από τους οδηγούς μιλάει στον ασύρματο "Ρε παιδιά, ξέρετε τι ήταν το εμπόδιο; Πόδι ήταν!" Ανθρώπινο πόδι δηλαδή.
Ο άνθρωπος με το γάντζο (η ιστορία του ξέρω τη έκανες πέρσυ το καλοκαίρι)
Πέντε παιδιά με τον ομαδάρχη τους έιχαν κανονισεί να πάνε εκδρομή σε ένα δάσος
κοντά στην κατασκήνωση.Ξεκίνησαν το απόγευμα έτσι ωστε να είναι πίσω σε τέσσερις
με πέντε ώρες που θα σκοτείνιαζε(το καλοκάιρι η μέρα είναι μεγαλύτερη απο οτι το
χειμώνα).Η ομάδα των πέντε παιδιών με τον αρχηγό τους συνάντησαν μιά άλλη ομάδα με
κορίτσια απο μία άλλη κατασκήνωση και κάθησαν να φάνε μαζί.Ο ομαδάρχης ξεχάστηκε με
το να μιλάει με την ομαδάρχησα και η ώρα πέρασε τόσο γρήγορα που δεν κατάλαβαν για
πότε σκοτείνιασε.
Και οι δύο ομάδες φοβόντουσαν να περπατήσουν νυχτιάτικα στο δάσος και έτσι αποφάσισαν
να κοιμηθούν σε ένα ξέφωτο και το πρωί θα επέστρεφαν αμφότεροι στις κατασκηνώσεις τους. Όταν τα παιδία κοιμήθηκαν οι ομαδάρχες πήγαν μια βόλτα και τα παιδιά ξύπνησαν μερικά λεπτά αργότερα απο ένα ουρλιαχτό.Όταν σηκώθηκαν βρήκαν τους ομαδάρχες τους κρεμασμένους με ένα γάντζο σε ένα δέντρο.Το σόκ ήταν πολύ μεγάλο και όταν γύρισαν πίσω μόνα τους την επόμενη μέρα ζητούσαν να πάνε σπίτια τους.
Την επόμενη το ράδιο ανέφερε πως το ίδιο βράδυ ένα ζευγάρι απο νεαρά άτομα βρέθηκε άγρια δολοφονημένο σε ένα αυτοκίνητο.Η γυναίκα είχε βιαστεί και το κεφάλι του άντρα έιχε κομματιαστεί απο ένα μεταλλικό αντικείμενο σαν γάντζο.Απο τότε κανείς απο την κατασκήνωση δεν επιτρέπεται να πάει στο δάσος και στην κατασκήνωση(που λέγεται οτι ήταν διάσημη) έγινε ένα είδος περίφραξης και έξω απο αυτήν κανεις δεν επιτρεπόταν να πάει.
Φυσικά το όνομα της κατασκήνωσης δεν έγινε ποτέ γνωστό.Αυτός ο Αστικός Θρύλος πολλές φορές ακούγεται και σαν ένα νεαρό ζευγάρι άγρια δολοφονημένο απο έναν άγνωστο με γαντζο αλλά το γεγονός καλύφθηκε τόσο κάλα που κανέις δεν ξέρει για τους νεκρούς ομαδάρχες και για την ιστορία όπως συνέβη στην κατασκήνωση.
Στην περίοδο του Β Παγκοσμίου Πολέμου, η οικογένεια ενός στρατιώτη είχε να μάθει νέα του καιρό. Μία μέρα, ήρθε ένα γράμμα απο την κυβέρνηση που έλεγε οτι ο γίος τους ήταν σε ένα στρατόπεδο αιχμάλωτος. Λίγο καιρό αργότερα ήρθε ένα γράμμα από τον στρατιώτη το οποίο τους έλεγε: "Αγαπητοί μου γονείς είμαι καλά θα φύγω μόλις τελειώσει ο πόλεμος. Μην ξεχάσετε να δώσετε στον αδελφό μου το γράμμα για να πάρει το γραμματόσημο." Έτσι, το έδωσαν στον αδελφό του, o οποίος μόλις έβγαλε το γραμματόσημο διάβασε απο πίσω του ένα μήνυμα που έλεγε: "Μου έχουν κόψει τα πόδια..."

Κοπέλα που πέρασε στο τμήμα Φιλολογίας, γνωρίζει σε ένα δύσκολο μάθημα μία συμφοιτήτρια από μεγαλύτερο έτος. Κάνουν παρέα, η συμφοιτήτρια της δανείζει σημειώσεις κλπ.
Οταν μετά το μάθημα θέλει να τις επιστρέψει τις σημειώσεις, πηγαίνει στην εστία, αναζητεί την κοπέλα που της έχει πει ότι μένει εκεί, αλλά της λένε πως δεν υπάρχει φοιτήτρια με αυτό το όνομα.
Μέχρι που ένας αιώνιος φοιτητής θυμάται ότι υπήρχε μία φοιτήτρια με αυτό το όνομα, που έδινε επί πέντε χρόνια αυτό το μάθημα που της έλειπε για να πάρει πτυχίο. Απελπισμένη που δεν το περνούσε αυτοκτόνησε... Από τότε έγινε φάντασμα και στοιχειώνει το τμήμα Φιλολογίας...
Επιπλέον:
http://fireoffohat.wordpress.com/cat...B%CE%BF%CE%B9/
Παράθεση:
|
5. Βατικανό, Ρώμη. Εκεί εδρεύει η Αγία Έδρα, το κέντρο της Καθολικής Εκκλησίας. Στο Βατικανό μπορεί να θαυμάσει κανείς την Καπέλα Σιστίνα, τις δημιουργίες του Michelangelo και πολλά άλλα έργα ιστορικής και αμύθητης αξίας.
|
Παράθεση:
|
Πρίν απο 3 χρόνια, το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς, μου άρεσε πολύ να διαβάζω μυθιστορήματα κάθε είδους. αποφάσισα όμως να δώ ένα μυθιστόρημα σε ταινία για έναν γνωστό παιδικό ήρωα, τον Πήτερ Πάν. πήρα να δώ την ταινια (όχι το καρτούν) με τον συγκεκριμένο ήρωα. εκείνη την μέρα, σε μία διαρκεια ταξιδιού 2 ωρών σκεφτόμουν μόνο αυτο. βλέπετε ήμουν και 14 χρονών παιδι τότε. φανταζόμουν οτι θα περνούσα υπέροχα στην χώρα του ποτε και ηθελα να τον δω. το ζητουσα και το φανταζομουν με ολη μου την καρδια.
αυτο που με εκανε να τα γραψω ολα αυτα δεν ηταν μονο η θεληση μου να μαθω την αληθεια. ηταν η φρικη που ενιωσα τις προαλλες. οταν μπηκα σε εκεινο το δωματιο, ξαπλωσα και παρατηρησα το δωματιο με τον ιδιο τροπο που το ειχα παρατηρησει στην εμπειρια εκεινη. το δωματιο της εμπειριας μου πριν 3 χρονια ηταν ιδιο με το σημερινο δωματιο! το ιδιο μεν αλλα με περισσοτερα πραγματα δε, οπως ακριβως σε εκεινη την εμπειρια που ειχα. παρεπιπτοντως στο δωματιο εκεινο αφησε την τελευταια της πνοη η γιαγια μου οταν ημουν 12 χρονων. |
Όσον αφορά τον Peter Pan πιστεύω απλώς έχει σχέση με το ότι ήθελες πολύ να τον δεις... Στην περίπτωση μου, στο όνειρο που αναφέρω με τις σκάλες, αυτό που δεν είπα ήταν ότι στον ύπνο μου(ως 6χρονο παιδάκι) έβλεπα ότι σε εκείνα τα σκαλάκια έτρεχα με τον πατέρα της Pocahontas απ' την ομώνυμη ταινία της Disney καθώς ήταν ένα απ' τα αγαπημένα μου παιδικά εκείνη την περίοδο και το 'βλεπα συνέχεια!!! Όπως κάποιος που παίζει όλη νύχτα pro και μετά βλέπουν στον ύπνο τους goal και πανηγυρισμούς!!!χαχαχα

Τώρα αυτό σχετικά με παράλληλους κόσμους που είναι παρόμοιοι με τους δικούς μας, το έχω σκεφτεί πολλές φορές υποθετικά, αλλά ποτέ δεν είδα τα όνειρά μου ως ένα ταξίδι σ' αυτούς τους κόσμους, αλλά ως διαίσθηση και μόνο...
Ετοιμαζόμουν να αναρτήσω τον παραπάνω σύνδεσμο, στον οποίο καταρρίφθηκε ο μύθος της λίμνης -η οποία τελικά έχει βάθος μόλις 7μ- αλλά πρόσεξα ότι με πρόλαβε άλλος. 
Σαν θρύλος, ωστόσο, η ιστορία του Καρκαβίτσα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον κι ας μην είναι αληθινή.
Ίσως και να φταίει η όλη όψη της -ολοστρόγγυλης- λίμνης που μάγεψε τους παραμυθάδες και τον μεγάλο λογοτέχνη...

Παράθεση:
Παράθεση:
|
Τη λαϊκή παράδοση της τιμωρίας ενός παπά διέσωσε ο μεγάλος Ηλείος λογοτέχνης Ανδρέας Καρκαβίτσας το 1884, υπό τον τύπο αφηγήματος με λογοτεχνική μορφή. Η ιστορία διαδραματίζεται κοντά στα Λεχαινά, ιδιαίτερη πατρίδα του συγγραφέα, στον τόπο που απέκτησε δημοσιότητα τον τελευταίο μήνα, καθώς εκεί εντοπίσθηκε το επίκεντρο του μεγάλου σεισμού της 8ης Ιουνίου. «Εβυθός ή του παπά τ’ αλώνια» Ήτανε της Παναγιάς της Καψοδεματούσας του Αλωνάρη (2 Ιουλίου) και ο παπα-Βασίλης, που ήταν διορισμένος εφημέριος στα τέσσερα χωριά, Ζόγκα, Ζουλάτικα, Μάζι, Ρετούνη, αντί να πάει στη λειτουργιά του, ήθελε να πιάσει δουλειά και πήγε στ’ αλώνι ν’ αλωνίσει. Σαν ελαιμάριασε τα έξι άλογά του και τα ‘δεσε στο στυγερό, άρχισε να αλωνίζει και από πίσω από τα άλογα, βαστώντας τα γκέμια και χτυπώντας το καμουτσίκι, του εφώναζε: «Άπλα, άπλα, άπλα!» Ήρθε μεσημέρι, ο ήλιος έκαιγε και ο παπάς δεν έπαυε το αλώνισμα, μόν’ ‘ετρεχε πίσω από τ’ άλογα σαν δαιμονισμένος φωνάζοντας πάντα «άπλα!» Από την κάψα και την πολλή κούραση έσκασαν σε λίγο τα δυο του άλογα. Εκείνος από το θυμό του εβλαστήμησε την Παναγία, εφασκέλωσε τον ουρανό και αφού έσπρωξε έξω από τ’ αλώνι τα σκασμένα άλογα, έπιασε ο ίδιος την άκρη του σκοινιού και χτυπώντας τ’ άλογα άρχισε να γυρίζει μαζί στο στυγερό. Μα δεν εγύρισε πολύ. Άξαφνα, ακούει μια βουή τρομαχτική, γυρίζει και βλέπει μακρυά, γύρω στ’ αλώνι του κάτι σαν κοπάδια κάτασπρα. Σαν κοίταξε πάλι είδε πως δεν ήταν πρόβατα παρά νερό που ερχότανε, αφρισμένο απάνω του και του έζωνε τ’ αλώνια. Πέρα εφαίνονταν οι κάμποι πρασινισμένοι, ο ουρανός ξάστερος. Ο παπάς δεν εδείλιασε αμέσως. Μα σαν είδε πως το νερό ετράβαε μπρος και τον έζωνε ολούθε, τα χρειάστηκε και έπεσε στα γόνατα και είπε: «Ήμαρτον, Θεέ μου». Ο Θεός όμως δεν τον άκουγε τώρα, δεν ήταν καιρός. Το νερό επλάκωσε τ΄ αλώνι και ο παπάς για να γλυτώσει ανέβηκε πάνω στο στυγερό. Μα το νερό ανέβαινε, ανέβαινε και σε λίγο εσκέπασε και το στυγερό κι ένα κύμα ήρθε και τον έριξε κάτου κι επνίγηκε. Εκεί που πνίγηκε ο παπάς κάθε χρόνο της Παναγιάς, μές στο μεσημέρι, ακούγονται χλιμιντρίσματα αλόγων και οι φωνές του παπά «Άπλα, άπλα». Το μέρος που επνίγηκε λέγεται «Εβυθός» ή «Του παπά τ’ αλώνια», είναι μια λίμνη μια ώρα μακρυά από τα Λεχαινά, ανατολικά και στη μέση είναι άπατη. Όταν φυσάει βοριάς το νερό της αλμυρίζει, γιατί έχει συγκοινωνία υπογείως με τη θάλασσα. |
Παράθεση:
|
Κατά την ελληνική παράδοση η Τρίτη θεωρείται γρουσούζικη καθώς είναι η μέρα που έπεσε η Κωνσταντινούπολη στα χέρια του Μωάμεθ του Πορθητή (Τρίτη 29 Μαΐου 1453- 13 με το Ιουλιανό ημερολόγιο). Έκτοτε γιορτές και γλέντια δεν γίνονταν ποτέ Τρίτη και τα σπιτικά παρέμεναν κλειστά για τους επισκέπτες. Ήταν ένας τρόπος για να μη λησμονήσουμε ως εθνος.
|
Το 13 επίσης θεωρείται γρουσούζικο λόγω του Μυστικού Δείπνου στον οποίο παρέστη και ο Ιούδας(σύνολο 13 άτομα) και μετά συνελήφθη ο Χριστός...
Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι επειδή είναι Τρίτη/Παρασκευή και 13 θα είσαι σίγουρα άτυχος, αντίθετα πολλές φορές τέτοια μέρα στάθηκα ιδιαιτέρως τυχερή... Εξαίρεση στον κανόνα αποτελεί μια φίλη γεννημένη Παρασκευή και 13 που ό,τι λέει βγαίνει(με τη γρουσούζικη έννοια)!!!
Παράθεση:
|
Σ αυτο το σημειο θελω να πω οτι στα ονειρα μου σχεδον παντα βλεπω τον εαυτο μου σαν να ειμαι αλλο προσωπο,δηλαδη οπως βλεπει καποιος μια ταινια αλλα προσταγωνιστης ειμαι εγω.....με καποιους φιλους μου που το εχω συζητησει αυτο μου λενε οτι ειναι πολυ περιεργο γιατι αυτοι στα ονειρα τους βλεπουν μεσα απο τα ματια τους σε πρωτο προσωπο......
Οταν ξυπνησα ενιωθα ακομα αυτη την ευτυχια να με περιβαλει και θυμομουν τα παντα......τετοιο συναισθημα δεν εχω ξανανιωσει ποτε........απο τοτε δεν το εχω ξαναδει αυτο το ονειρο.......αν ειναι απλη συμπτωση,ή συμβολικο ή σημαινει τιποτε αλλο αυτο ειλικρινα δεν το γνωριζω και δεν το εμαθα ποτε..... |
Τώρα για τη σημασία του ονείρου, θα σου λεγα μήπως ήταν αποτέλεσμα άγχους, αλλά τι άγχος να είχες 7-8 παιδάκι??? Μπορεί, ωστόσο, να ήταν κάτι που φαντάστηκες(ή να το είδες κάπου κ να σου έμεινε) και να πέρασες μεγάλος μια αγχωτική περίοδο, το τέλος της οποίας μεταφράστηκε ως επιτυχία στο παιδικό σου όνειρο...
Παράθεση:
|
Η αλήθεια είναι οτι το κίνητρό μου ήταν η περιέργεια, όχι η ανησύχια.
![]() Στο κάτω κάτω, νομίζω είναι η δεύτερη φορά που βλέπω επαναλλαμβανόμενο όνειρο και την πρώτη ήμουν πολύ μικρός για να ξέρω οτι μπορεί να συμβολίζει κάτι. Ευχαριστώ για την απάντηση πάντως! |
συμβαίνει σε αρκετούς ανθρώπους....
Ίσως είναι μια κοπέλα που σου έκανε εντύπωση κ δεν την παρατήρησες
Ίσως είναι μια κοπέλα που θα γνωρίσεις στο μέλλον
Ίσως δεν σημαίνει τίποτα(έχεις απλά ανάγκη για συντροφικότητα)
Θα μπορούσε να ναι ακόμα και ένα σημαντικό πρόσωπο για σενα από μια προηγούμενη ζωή(αν υπάρχουν
)
Ηρέμησε πάντως, γιατί δεν είναι τίποτα ανησυχητικό
Ίσως είναι μια κοπέλα που θα γνωρίσεις στο μέλλον
Ίσως δεν σημαίνει τίποτα(έχεις απλά ανάγκη για συντροφικότητα)
Θα μπορούσε να ναι ακόμα και ένα σημαντικό πρόσωπο για σενα από μια προηγούμενη ζωή(αν υπάρχουν
)Ηρέμησε πάντως, γιατί δεν είναι τίποτα ανησυχητικό
Παράθεση:
|
έχω παρατηρήσει να μου "έρχεται"συνέχεια το φύλλο 2με9 ή 9με2.Μου έρχεται περιέργως συχνά και να σημειωθεί πως είναι το μόνο ζευγάρι που έρχεται τόσο συχνά ώστε να το απομνηνονεύσω.
|
Ίσως είναι μια απλή σύμπτωση, άλλωστε σ' ένα χρόνο δεν θα σαι 29

Ίσως αυτοί οι αριθμοί είναι σημαντικοί στη ζωή σου
Κι αφού σου κάθονται καλά τα χαρτιά και κερδίζεις με 9 κ 2, τότε μην παραπονιέσαι καν...χαχαχα
Το νέο βιβλίο της Χρυσήιδας Δημουλίδου, συνέχεια απ' το σταυροδρόμι των ψυχών. Η δράση λαμβάνει χώρα το έτος 2361. Οι ψυχές των ηρώων του προηγούμενου βιβλίου ενσαρκώνονται για τετάρτη φορά και αναζητούν η μια την άλλη. Τα γεγονότα αυτά συμβαίνουν σ' ένα φουτουριστικό τοπίο μετά τη μεγάλη οικολογική καταστροφή, όπου την εξουσία έχει το σύστημα(θυμίζει πολύ το Matrix) και οι άνθρωποι έχουν γίνει ανθρωποειδή, χωρίς αισθήματα, πιστά πιόνια του συστήματος. Οι εικόνες που περιγράφει η συγγραφέας είναι τόσο αληθοφανείς, που σε κάνουν να ανησυχείς μήπως θα είναι έτσι το μέλλον. Εξαιρετική δουλειά, αξίζει να το διαβάσει κανείς, αλλά χρειάζεται να ξέρεις τι γίνεται στο πρώτο βιβλίο.
[QUOTE=Αληθινος;89289]
Μα ποιος σου είπε ότι οι στρουθοκάμηλοι ήταν έτσι εξ αρχής? Ο άνθρωπος κάποτε είχε ύψος 1.5 μέτρο με τα χέρια στην ανάταση! Η μετάλλαξη όλων των ειδών στο χρόνο και η προσαρμοστικότητά τους στις συνθήκες ανήκουν όλα σ' εκείνο τον κλάδο της επιστήμης που λέγεται "evolution". Άλλωστε οι μικροί αυτοί δεινόσαυροι βρέθηκαν σε μειονεκτική θέση, καθώς τρέφονταν με γιγάντιους δεινόσαυρους και έτσι διαταράχθηκε η τροφική αλυσίδα καθιστώντας αδύνατη την επιβίωσή τους(θεωρία ντόμινο)... Άρα, ή άλλαξαν ή εξαφανίστηκαν... Σε τέτοιες περιπτώσεις ισχύει ο νόμος της ζούγκλας... Επιπλέον, σκέψου τους πρόγονους του ελέφαντα -τα μαμούθ- και τις τίγρεις με τους χαυλιόδοντες... Αυτά τα ζώα προσαρμόστηκαν κι άλλαξαν ριζικά... Αν το πας έτσι, γιατί να μην παραμένουν ανέπαφα όπως υποστηρίζεις ότι έμειναν οι δεινόσαυροι? Το θέμα είναι το λιγότερο τραβηγμένο απ' τα μαλλιά και θέλει πολλή φαντασία για να σκεφτείς κάτι τέτοιο... Προς θεού δεν θέλω να προσβάλλω τη νοημοσύνη κανενός, αλλά μην υπερβάλουμε...
Παράθεση:
|
Πολύ ωραίο κείμενο,αλλά κρατώντας την τελευταία πρόταση,η απορία που είχα εκφράσει και για τον κομήτη,ισχύει και για την αλλαγή βαρύτητας. Με ποια δικαιολογία η βαρύτητα κατέστησε αδύνατη την επιβίωση των δεινόσαυρων και όχι των άλλων όντων που ζούσαν ταυτόχρονα με τους δεινόσαυρους ? Κάποιος ίσως όταν διαβάζει ή ακούει για δεινόσαυρους σκέφτεται αμέσως τεράστια στο μέγεθος,βαρυά πλάσματα,αλλά δεν ήταν όλοι έτσι. Μερικά είδη όπως ο Δεινόνυχας έφταναν μόνο τα 2 μέτρα ύψος,όπως και οι σημερινές στρουθοκάμηλοι. Οι διαστάσεις και η μάζα αυτών των όντων που γενικά ονομάζουμαι έτσι,διαφέρουν εώς και πάρα πολύ από είδος σε είδος,και εύλογα θα μπορούσε κάποιος να αναρωτηθεί πως επέδρασε αυτός ο παράγωντας σε αυτά τα όντα,και γιατί επέδρασε έτσι σε αυτά μόνο τα όντα και όχι και σε άλλα που δανείζονταν τις ίδιες περίπου διαστάσεις και μάζα. |
Είναι κρίσεις πανικού, το έχω πάθει κι εγώ αλλά λίγο διαφορετικά... Εγώ ένιωθα ότι δεν ήμουν εκεί(άκουγα τους ήχους από μακριά) ενώ τα έβλεπα όλα γύρω μου σε slow motion. Δε διαρκούσε πολύ, ούτε ένιωθα αυτό που λέμε συνήθως "πανικό" αλλά με λίγη έρευνα το κατάλαβα.. Είπες ότι είσαι 17, μήπως φταίνε οι επερχόμενες Πανελλαδικές? Αλλιώς μήπως περνάς κάποια δύσκολη(ψυχολογικά) περίοδο στη ζωή σου? Εγώ τότε ήμουν 14-15 και είχα χάσει ένα πολύ σημαντικό άτομο για μένα και πέρασα μια περίοδο κατάθλιψης. Όταν όμως άρχισα να το ξεπερνώ δε μου συνέβη ποτέ ξανά. Ψαξ' το..
Αν είναι άγχος, βρες τρόπους να ηρεμήσεις και να διώχνεις την ένταση.
Αν είναι κάτι άλλο(όπως η δική μου απώλεια), τότε εκεί εσύ γνωρίζεις το πρόβλημα και εσύ θα βρεις τη λύση. Αν πάντως δε μπορείς να το ξεπεράσεις, και σε καταβάλλει η προσπάθεια, μη ντραπείς να μιλήσεις σε κάποιον ειδικό.. Η συζήτηση και μόνο μπορεί να σε βοηθήσει, ειδικά αν -σαν εμένα- είσαι άτομο που τα κρατά όλα μέσα του.. Πολλά προβλήματα που παρατηρούμε είναι ψυχοσωματικά, επειδή η θλίψη/άγχος/κλπ δε βρίσκουν άλλη δίοδο..
Αν είναι άγχος, βρες τρόπους να ηρεμήσεις και να διώχνεις την ένταση.
Αν είναι κάτι άλλο(όπως η δική μου απώλεια), τότε εκεί εσύ γνωρίζεις το πρόβλημα και εσύ θα βρεις τη λύση. Αν πάντως δε μπορείς να το ξεπεράσεις, και σε καταβάλλει η προσπάθεια, μη ντραπείς να μιλήσεις σε κάποιον ειδικό.. Η συζήτηση και μόνο μπορεί να σε βοηθήσει, ειδικά αν -σαν εμένα- είσαι άτομο που τα κρατά όλα μέσα του.. Πολλά προβλήματα που παρατηρούμε είναι ψυχοσωματικά, επειδή η θλίψη/άγχος/κλπ δε βρίσκουν άλλη δίοδο..
Ωραία ιστορία.. Και το ωραίο της υπόθεσης είναι ότι μιλάμε για συγκεκριμένο άτομο που στοιχειώνει το μέρος, όχι έναν άγνωστο... 
Εκτός από "κοράκια" και νυχτοφύλακες έχει μιλήσει κανένας άλλος για την "παρουσία" του?

Εκτός από "κοράκια" και νυχτοφύλακες έχει μιλήσει κανένας άλλος για την "παρουσία" του?
Πιστεύω ότι σε καμιά περίπτωση δεν είναι αριστούργημα. Πιστεύω ότι είναι ό,τι πρέπει για να περάσει -ευχάριστα- η ώρα. Πιστεύω ότι έχει πολύ γέλιο(κυρίως ο μεγάλος όταν λέει τις ατάκες). Πιστεύω ότι έχει ωραία εφέ(σε σύγκριση με κάποια "θρίλερ" που τα βλέπεις και θες να φωνάξεις "μα γιατί δε βάζετε μαριονέτες καλύτερα?"). Πιστεύω ότι το "τρελό αγόρι" -όπως λέω τον Ντιν για πλάκα- είναι και ωραίο θέαμα(ε μα πήξαμε στους κάγκουρες στην τηλεόραση!). Γι' αυτούς τους λόγους, λοιπόν, τη βλέπω.
Όχι τίποτα άλλο δηλαδή.. Γιατί περνά η ώρα(πολύ ωραία)...
Για την ακρίβεια την κατεβάζω και την βλέπω μια κι έξω στο λάπτοπ, γιατί αυτό το ένα-ένα τα επεισόδια κάθε φορά και οι διαφημίσεις με "σκοτώνουν"!!! Αντί, λοιπόν, να βλέπω το "Χρόνη σας" στην τηλεόραση το βράδυ, προτιμώ να βλέπω Supernatural..
Άσε που έχει και πολύ ωραία μουσική(νομίζω ότι -ακόμη κι αν δεν είσαι κανένας τρελός ροκάς, απλά σου αρέσει η καλή μουσική- εκεί είναι η μεγαλύτερη πώρωση στη σειρά)!!!
Σίγουρα σε καμιά περίπτωση δεν το λες και το "μετέωρο βήμα του πελαργού" αλλά αν ήθελες Αγγελόπουλο, τότε γιατί να δεις Supernatural?
Όχι τίποτα άλλο δηλαδή.. Γιατί περνά η ώρα(πολύ ωραία)...
Για την ακρίβεια την κατεβάζω και την βλέπω μια κι έξω στο λάπτοπ, γιατί αυτό το ένα-ένα τα επεισόδια κάθε φορά και οι διαφημίσεις με "σκοτώνουν"!!! Αντί, λοιπόν, να βλέπω το "Χρόνη σας" στην τηλεόραση το βράδυ, προτιμώ να βλέπω Supernatural..
Παράθεση:
| Ακόμα το Supernatural έχει απενοχοποιήσει όλα τα κλασικά, αγαπημένα rock κομμάτια, μειώνοντας τις τύψεις σου, που είσαι κολλημένος στη "μουσική του μπαμπά σου". Στη σειρά ο πιο bamf (badass mother f*cker) χαρακτήρας πωρώνεται με Zeppelin και AC/DC και εσύ κρυφογελάς και δικαιώνεσαι που έτρεξες να βγάλεις εισιτήριο για τους Black Sabbath. |
Σίγουρα σε καμιά περίπτωση δεν το λες και το "μετέωρο βήμα του πελαργού" αλλά αν ήθελες Αγγελόπουλο, τότε γιατί να δεις Supernatural?
