Balian
3Μηνύματα
2005-06-13 15:38Πρώτο μήνυμα
2005-06-13 15:38Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Για την Ελληνική πραγματικότητα έχω σχηματίσει την άποψη πως, προς το παρόν τουλάχιστον, δεν υπάρχει διάθεση να κάνουμε τη δική μας πνευματική επανάσταση.
Δεν βλέπω να υπάρχει τάση για επαναστάσεις και ευρύτερες συνειδησιακές αλλαγές. Η διάθεση της συνειδησιακής διεύρυνσης ικανοποιείται στιγμιαία και πληρούται στα χαμηλότερα πεδία από καταναλωτικά πρότυπα και μόνο.
Ο φαύλος κύκλος του shopping therapy λειτουργεί ως ένα παυσίπονο για τον πονοκέφαλο που δεν εξαλείφει την αιτία του.
Την καλησπέρα μου
Δεν βλέπω να υπάρχει τάση για επαναστάσεις και ευρύτερες συνειδησιακές αλλαγές. Η διάθεση της συνειδησιακής διεύρυνσης ικανοποιείται στιγμιαία και πληρούται στα χαμηλότερα πεδία από καταναλωτικά πρότυπα και μόνο.
Ο φαύλος κύκλος του shopping therapy λειτουργεί ως ένα παυσίπονο για τον πονοκέφαλο που δεν εξαλείφει την αιτία του.
Την καλησπέρα μου

Μια εύκολη λύση είναι να ρίχνουμε όλες τις ευθύνες στους άλλους. Η άλλη εύκολη λύση είναι να ρίχνουμε όλες τις ευθύνες στον εαυτό μας. Και οι δύο είναι το ίδιο εγωιστικές και απαξιωτικές των κοινωνικών σχέσεων. Γιατί η σχέση δεν ξεχωρίζει αυστηρά τον εαυτό μας από τους άλλους. Κοινωνικά είμαστε αυτό που είμαστε πάντα σε σχέση με τους άλλους και ευρύτερα μέσα στη φύση είμαστε αυτό που είμαστε σε σχέση με το περιβάλλον μας. Διαφορετικά, άνευ σχέσεων και αλληλεπιδράσεων είμαστε τίποτα.
Οσο έχω βαρεθεί να ακούω ότι για όλα φταίνε οι πολιτικοί, τα τζάκια κτλ, άλλο τόσο έχω βαρεθεί να ακούω ότι για όλα φταίμε εμείς που τους ψηφίζουμε, που ήμαστε βολεψιματίες, ανήθικοι κτλ. Φταίνε όλοι και είναι ένας φαυλος κύκλος αυτός στον οποίο έχουμε περιέλθει, ο οποίος μπορεί να σπάσει μόνο αν μια κρίσιμη μάζα καταλάβει πως δεν προάγει την ποιότητα της ζωής της αυτό το είδος των σχέσεων.
Η άμεση δημοκρατία, με τη μορφή που είχε στην αρχαία Αθήνα και σε άλλες πόλεις, είναι σήμερα ανέφικτη εξαιτίας της πολυπλοκότητας των προβλημάτων και του μεγάλου μεγέθους του πληθυσμού. Ιστορικά λειτούργησε την περίοδο άνθισης των πόλεων κρατών με μικρούς πληθυσμούς και αυτονομία και για ένα μικρό σχετικά χρονικό διάστημα.
Και εγώ λοιπόν δε βλέπω πως μπορεί να εφαρμοστεί η άμεση δημοκρατία του τότε, με τον ίδιο τρόπο και σήμερα. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι δεν μπορεί να εφαρμοστεί καθόλου. Ότι οι πολίτες δεν μπορούν να αποφασίσουν με δημοψηφίσματα, αν όχι για τις μεγάλες επιλογές του κράτους, τουλάχιστον για θέματα που αφορούν την καθημερινή τους ζωή μέσα στις πόλεις.
Η σημερινή όμως κατάσταση απέχει πολύ όχι μόνο από την άμεση δημοκρατία αλλά και από την αντιπροσωπευτική. Δεν υπάρχει τομέας του κράτους και της κοινωνικής ζωής που να μην ελέγχεται από τα κόμματα. Οι αρχηγοί ελέγχουν τις λίστες εκλογής των βουλευτών τους και μέσω αυτών κατευθύνουν το νομοθετικό έργο. Ορίζουν τον πρόεδρο της δημοκρατίας, τους ανώτατους δικαστικούς, τους αρχηγούς των ενόπλων δυνάμεων, τους υποψήφιους δημάρχους, τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους και γενικά μέσω της ιεραρχίας του κόμματος ελέγχουν κάθε νευραλγικό τομέα της κρατικής λειτουργίας διορίζοντας πολλές φορές άτομα εξαρτημένα, αμφιβόλου αξίας, πειθήνια στις εντολές τους και δουλικά.
Αντί λοιπόν το κόμμα να υπηρετεί το κράτος συμβαίνει το αντίθετο : όλο το σύστημα του κράτους φαίνεται να υπηρετεί το κόμμα και τη μειοψηφία (γιατί περί μειοψηφίας πρόκειται με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο) του κομματικού στρατού των οπαδών-ψηφοφόρων.
Οσο έχω βαρεθεί να ακούω ότι για όλα φταίνε οι πολιτικοί, τα τζάκια κτλ, άλλο τόσο έχω βαρεθεί να ακούω ότι για όλα φταίμε εμείς που τους ψηφίζουμε, που ήμαστε βολεψιματίες, ανήθικοι κτλ. Φταίνε όλοι και είναι ένας φαυλος κύκλος αυτός στον οποίο έχουμε περιέλθει, ο οποίος μπορεί να σπάσει μόνο αν μια κρίσιμη μάζα καταλάβει πως δεν προάγει την ποιότητα της ζωής της αυτό το είδος των σχέσεων.
Η άμεση δημοκρατία, με τη μορφή που είχε στην αρχαία Αθήνα και σε άλλες πόλεις, είναι σήμερα ανέφικτη εξαιτίας της πολυπλοκότητας των προβλημάτων και του μεγάλου μεγέθους του πληθυσμού. Ιστορικά λειτούργησε την περίοδο άνθισης των πόλεων κρατών με μικρούς πληθυσμούς και αυτονομία και για ένα μικρό σχετικά χρονικό διάστημα.
Και εγώ λοιπόν δε βλέπω πως μπορεί να εφαρμοστεί η άμεση δημοκρατία του τότε, με τον ίδιο τρόπο και σήμερα. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι δεν μπορεί να εφαρμοστεί καθόλου. Ότι οι πολίτες δεν μπορούν να αποφασίσουν με δημοψηφίσματα, αν όχι για τις μεγάλες επιλογές του κράτους, τουλάχιστον για θέματα που αφορούν την καθημερινή τους ζωή μέσα στις πόλεις.
Η σημερινή όμως κατάσταση απέχει πολύ όχι μόνο από την άμεση δημοκρατία αλλά και από την αντιπροσωπευτική. Δεν υπάρχει τομέας του κράτους και της κοινωνικής ζωής που να μην ελέγχεται από τα κόμματα. Οι αρχηγοί ελέγχουν τις λίστες εκλογής των βουλευτών τους και μέσω αυτών κατευθύνουν το νομοθετικό έργο. Ορίζουν τον πρόεδρο της δημοκρατίας, τους ανώτατους δικαστικούς, τους αρχηγούς των ενόπλων δυνάμεων, τους υποψήφιους δημάρχους, τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους και γενικά μέσω της ιεραρχίας του κόμματος ελέγχουν κάθε νευραλγικό τομέα της κρατικής λειτουργίας διορίζοντας πολλές φορές άτομα εξαρτημένα, αμφιβόλου αξίας, πειθήνια στις εντολές τους και δουλικά.
Αντί λοιπόν το κόμμα να υπηρετεί το κράτος συμβαίνει το αντίθετο : όλο το σύστημα του κράτους φαίνεται να υπηρετεί το κόμμα και τη μειοψηφία (γιατί περί μειοψηφίας πρόκειται με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο) του κομματικού στρατού των οπαδών-ψηφοφόρων.
Ο σημερινός κοινοβουλευτισμός είναι μια μορφή ολιγαρχίας. Εκλέγουμε τους βουλευτές για να μας εκπροσωπήσουν και αυτοί εργάζονται (εκούσια ή ακούσια υπό την πίεση της κομματικής πειθαρχίας) για τα συμφέροντα μιας ανίκανης μικρής και ξεπουλημένης ολιγαρχίας.
Δεν ξέρω ποιος και τι φταίει. Και αυτοί και εμείς, όλοι ίσως.
Το κακό με αυτό το σύστημα είναι ότι αναπαραγει άτομα άβουλα, χωρίς κρίση και πρωτοβουλία με τρόπο ώστε να φαίνεται ότι τελικά είναι αναγκαίο και το μόνο εφικτό ή το ιδανικότερο για αυτού του είδους τους πολίτες που το ίδιο διαμορφώνει.
Παράδειγμα ντροπιαστικό και ενδεικτικό της κατάστασης είναι ο τρόπος με τον οποίο επικυρώθηκε το σύνταγμα της Ευρώπης στον τόπο που γέννησε τη Δημοκρατία.
Δεν τέθηκε σε δημοψήφισμα γιατί ο ελληνικός λαός, είπαν, δεν είναι ώριμος για τέτοιες αποφάσεις (μέγιστη ντροπή)! Ενώ γίνεται ώριμος βεβαίως όταν μια φορά στα 4 χρόνια ψηφίζει μεταξύ δύο ουσιαστικά ίδιων κομμάτων που διαχειρίζονται την εξουσία. Εκείνοι οι οποίοι συμβάλλουν στην ανωριμότητά μας, απέτρεψαν άλλη μια ευκαιρία να ωριμάσουμε με το γενικό προβληματισμό που θα έγειρε ένα τέτοιο δημοψήφισμα.
Καλή προσπάθεια της εν λόγο κίνησης για την άμεση δημοκρατία και πιστεύω πως θα έχει θεαματικά αποτελέσματα όταν εκλείψει από τον έλληνα η νοοτροπία του πνευματικά νωθρού οπαδού.
Δεν ξέρω ποιος και τι φταίει. Και αυτοί και εμείς, όλοι ίσως.
Το κακό με αυτό το σύστημα είναι ότι αναπαραγει άτομα άβουλα, χωρίς κρίση και πρωτοβουλία με τρόπο ώστε να φαίνεται ότι τελικά είναι αναγκαίο και το μόνο εφικτό ή το ιδανικότερο για αυτού του είδους τους πολίτες που το ίδιο διαμορφώνει.
Παράδειγμα ντροπιαστικό και ενδεικτικό της κατάστασης είναι ο τρόπος με τον οποίο επικυρώθηκε το σύνταγμα της Ευρώπης στον τόπο που γέννησε τη Δημοκρατία.
Δεν τέθηκε σε δημοψήφισμα γιατί ο ελληνικός λαός, είπαν, δεν είναι ώριμος για τέτοιες αποφάσεις (μέγιστη ντροπή)! Ενώ γίνεται ώριμος βεβαίως όταν μια φορά στα 4 χρόνια ψηφίζει μεταξύ δύο ουσιαστικά ίδιων κομμάτων που διαχειρίζονται την εξουσία. Εκείνοι οι οποίοι συμβάλλουν στην ανωριμότητά μας, απέτρεψαν άλλη μια ευκαιρία να ωριμάσουμε με το γενικό προβληματισμό που θα έγειρε ένα τέτοιο δημοψήφισμα.
Καλή προσπάθεια της εν λόγο κίνησης για την άμεση δημοκρατία και πιστεύω πως θα έχει θεαματικά αποτελέσματα όταν εκλείψει από τον έλληνα η νοοτροπία του πνευματικά νωθρού οπαδού.