- Πεπρωμένο ή Ελεύθερη βούληση; - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Ενημερωτικά μπορείς να χρησιμοποιείς και την επιλογή "Αναζήτησε" προς τα πάνω κι αριστερά της σελίδας όπου γράφοντας μια λέξη κλειδί (π.χ. πεπρωμένο) μαθαίνεις για τυχόν υπάρχοντα θέματα παραπλήσιου περιεχομένου με αυτό που σ' ενδιαφέρει.

Παρακάτω μπορείς να δεις μερικά παρεμφερή θέματα με αυτό που άνοιξες σε περίπτωση που σε ενδιαφέρει να διαβάσεις τοποθετήσεις και σχόλια, να βρεις πληροφορίες ή να εκφράσεις και τη δική σου άποψη(απλά κλικάρεις πάνως τους για να εισέλθεις).

Υπάρχει ελευθερία βούλησης;

Η ΜΟΙΡΑ

ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ????

Προσωπικά πάντως δεν πιστεύω στο πεπρωμένο ή σ' οποιοδήποτε θεϊκό σχέδιο.

Καλή συνέχεια στις αναζητήσεις σου

quote:

---

Τα θέματα που μου θέτεις να δω απαντούν μονόπλευρα και δεν φαίνονται οι απόψεις των αναγνωστών.

---

Εμ που να φανουν αν δεν τα διαβασει κανεις πρωτα ....

(σταματήστε την γιατι .... ανακάλυψε και "ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ")
οχι τίποτα αλλο έχουμε πανω απο 10.000 θέματα

Hellas at War

Στο Φιλοσοφικό Λεξικό του ο Βολταίρος έγραψε τα εξής για το το πεπρωμένο . :

" . . . Τα πάντα κυβερνώνται από αναλλοίωτους νόμους . . . αλλά είναι κανονισμένα από πριν . . . το καθετί είναι ένα αναγκαίο αποτέλεσμα . . . Υπάρχουν μερικοί που , τρομοκρατημένοι απ'αυτή την αλήθεια , δέχονται μόνο τη μισή , όπως οι οφειλέτες που δίνουν τα μισά στους πιστωτές τους και ζητούν προθεσμία για τα υπόλοιπα .Υπάρχουν , λένε , γεγονότα αναγκαία και άλλα που δεν είναι αναγκαία . Θα ήταν αλλόκοτο ένα μέρος απ'όσα συμβαίνουν να πρέπει να συμβαίνει και ένα άλλο μέρος να μην πρέπει . . . Πρέπει κατ'ανάγκη να έχω το πάθος να γράψω αυτά εδώ και συ να έχεις το πάθος να με καταδικάσεις . Είμαστε και οι δύο εξίσου ανόητοι, και οι δύο παιχνίδια στα χέρια του πεπρωμένου . Η φύση σου είναι να κάνεις το κακό , η δική μου είναι ν'αγαπώ την αλήθεια και να τη δημοσιεύω σε πείσμα σου " .

Παρόμοια a priori επιχειρήματα , όσο πειστικά κι αν φαίνονται , μπορούν να μας αποπροσανατολίσουν .

Ο Βολταίρος συλλογιζόταν σαν νευτωνικός : η φύση είναι πάντα σύμμορφη με τον εαυτό της . Όμως σήμερα βρισκόμαστε μέσα στον αλλόκοτο κόσμο που ειρωνεύτηκε ο Βολταίρος . Ανακαλύπτουμε κατάπληκτοι την ποιοτική ποικιλία που παρουσιάζει η φύση .

Για παραδειγμα ενα παιδι που βιαζεται σε μικρη ηλικια γινεται βιαστης.
Ο βιασμος καθορισε την μετεπειτα ζωη του οπως και τη μετεπειτα ζωη των θυματων του.
Οσα απο τα θυματα του γινουν βιαστες σαν κι αυτον θα αλλαξουν τη ζωη των δικων τους θυματων κτλ.

Η ψυχικη διαταρραχη ενος ανθρωπου που φυσικα οφειλεται και αυτη σε καποιο αλλο γεγονος η καποια ψυχικη ανωμαλια, καθορισε τη ζωη ενα σωρο ανθρωπων.

Το πεπρωμενο οφειλεται κατα ενα μερος στα γονιδια των γονιων που εν μερη καθοριζουν καποιες πτυχες απο τον χαρακτηρα και τον τροπο σκεψης των παιδιων και κατα ενα αλλο μεγαλυτερο μερος απο τον τροπο που μεγαλωνουν τα παιδια και τις πληροφοριες που δεχονται.

Υπαρχει και η αποψη οτι το πεπρωμενο οφειλεται στις προηγουμενες ζωες μας και οτι το πεπρωμενο της καθε επομενης μετενσαρκωσης θα οφειλεται στην προηγουμενη ζωη.
Αυτη ειναι η θειστικη και φυσικα αναποδεικτη λογικως και επιστημονικως αποψη,η οποια ειναι παρομοια σχεδον σε ολες τις θρησκειες και αντικατοπτριζει την αγνοια και την απορια των ανθρωπων για το τι συμβαινει μετα το θανατο,αν υπαρχει ζωη κτλ.

Το πεπρωμενο φυσικα και μπορει να αλλαξει.Μπορουμε να γινουμε συνειδητοι και να αποκτησουμε ελευθερη βουληση αν προσπαθησουμε να κοιταξουμε την πραγματικοτητα αντικειμενικα και να αναρωτηθουμε για το αν οι σκεψεις και οι πραξεις μας ειναι αντικειμενικα ορθες.
Το κλειδι ειναι η μορφωση και η ερευνα.

Διαρκούν όσο διαρκεί ο αγώνας αντιπάλων συστημάτων τάξεως για επικράτηση .

Όταν τελικά επικρατήσει το ένα ή το άλλο σύστημα , η ελευθερία χάνεται .

Τίποτε δεν είναι τόσο ολέθριο για την ελευθερία , όσο μια πετυχημένη επανάσταση .

Η μέγιστη τραγωδία που μπορεί να συμβεί σε ένα ιδανικό είναι η πραγματοποίησή του .

Πώς εξηγείται το ότι οπουδήποτε στην ιστορία εμφανίστηκε η αυθόρμητη μορφή τάξης , η οποία βασίζεται μόνο στην κοινωνικότητα του ανθρώπου , όπως συνέβαινε στις πρωτόγονες κοινωνίες , μετέπεσε τελικά στην τεχνητή και αναγκαστική τάξη του κράτους ;

Είναι ένα μεγάλο ερώτημα , για το οποίο δεν αρκεί μια και μόνη απάντηση .

Ασφαλώς , ένας λόγος υπήρξε το πέρασμα από την οικογένεια στο άτομο ως έσχατη μονάδα της παραγωγής και της κοινωνικής οργάνωσης .

Είναι φανερό ότι η οικογένεια χάνει έδαφος , ακόμη και στην φροντίδα των παιδιών .

Τα ηθικά και τα αδελφικά αισθήματα δίνουν τη θέση τους σε ένα πατριωτισμό , ο οποίος γίνεται η μόνη θρησκεία του σύγχρονου ανθρώπου .

Αφού στερήθηκε την αποστολή της , η οικογένεια φθίνει .

Δεν απομένουν παρά φυγόκεντρα άτομα , τραγικώς ανεξάρτητα σε μια κοινή δουλεία .

Διότι η δουλεία μοιάζει πολύ με την ελευθερία , όταν ο αφέντης είναι αθέατος .

Η κάθε εγωιστική ροπή είναι ελεύθερη μέσα στην προστατευτική ανωνυμία του πλήθους .

Όπου η φυσική τάξη είναι ακόμη ισχυρή , όπως στις απλοϊκές αγροτικές κοινότητες , αρκεί μια υποτυπώδης παρουσία του νόμου .

Όπου η φυσική τάξη είναι ανίσχυρη , όπως στις μεγαλουπόλεις μας , η νομοθεσία ασκεί ευρύτατη εξουσία .

Το κράτος αντικαθιστά την φυσική κοινότητα , όπως ο συνεταιρισμός αντικαθιστά τον μικρέμπορο , ή όπως το σιδηροδρομικό δίκτυο αντικατέστησε την άμαξα των προγόνων μας .

Η διαρκώς περισσότερο περίπλοκη διάρθρωση της ζωής μας έχει ενώσει σε ένα αδιάρρηκτο όλο και έχει καταργήσει εκείνη την ανεξαρτησία των μερών , η οποία ήταν δυνατή άλλοτε , όταν η κάθε οικογένεια ήταν μια οικονομικώς αυτάρκης κυρίαρχη ενότητα .

Η πολιτική και οικονομική ελευθερία της σύγχρονης κοινωνίας φθίνει για τον ίδιο λόγο για τον οποίο αυξάνει η ηθική χαλάρωση : Διότι η οικογένεια έπαψε να αποτελεί πηγή κοινωνικής τάξης σε επαρκή βαθμό και ο καταναγκασμός του νόμου πληροί τα διαρκώς μεγαλύτερα κενά που αφήνει ο φυσικός περιορισμός .

Διότι τότε ο καθένας θα είχε τα δικά του εργαλεία και θα ρύθμιζε τις συνθήκες της ζωής του .

Η ατομική ελευθερία του θα είχε την απαραίτητη οικονομική βάση και η πολιτική ελευθερία δεν θα είχε καταντήσει , όπως και η πολιτική ισότητα , μια επίφαση χωρίς καμία βάση .

Αλλά οι εφευρέσεις έκαναν τα μέσα παραγωγής περισσότερο περίπλοκα και δαπανηρά .

Διαφοροποίησαν και αιτιολόγησαν τους ανθρώπους ανάλογα με τις ικανότητές τους να χειρίζονται ή να διευθύνουν ή να κατέχουν τα πλέον περίπλοκα ή τα μεγαλύτερα μηχανικά μέσα .

Και , τελικά , με την φυσικότερη διαδικασία του κόσμου , η ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής συγκεντρώθηκε σε λίγους , η αυτάρκεια του ατόμου εξέλιπε και η ατομική ελευθερία έγινε ένα σύνθημα της πολιτικής , ένα σεπτό λείψανο το οποίο τιμάται μία φορά κατ’ έτος , όπως όλοι οι άλλοι τιμημένοι νεκροί μας .

"Πρόσεξε τις σκέψεις σου, γιατί γίνονται λέξεις"
"Πρόσεξε τις λέξεις σου, γιατί γίνονται πράξεις"
"Πρόσεξε τις πράξεις σου, γιατί γίνονται συνήθειες"
"Πρόσεξε τις συνήθειες σου, γιατί γίνονται ο χαρακτήρας σου"
"Πρόσεξε τον χαρακτήρα σου, γιατί γίνεται το πεπρωμένο σου"

Οι οικονομικές μας σχέσεις είναι άκρως ζωτικής σημασίας για την υγεία της κοινότητας , για να είναι δυνατόν να αφεθούν εξ ολοκλήρου στον ατομικό έλεγχο .

Ορισμένες λειτουργίες – π.χ. οι μεταφορές , οι τραπεζικές εργασίες , οι επικοινωνίες – έχουν κατά τέτοιο τρόπο ισχυροποιηθεί , ώστε , χωρίς νόμιμους περιορισμούς , θα καταβρόχθιζαν ολόκληρη την οικονομική ζωή σαν γιγαντιαία θηρία .

Εν ολίγοις , είναι ευτύχημα το ότι οι διαδικασίες αυτές περιήλθαν υπό τον έλεγχο και την ρυθμιστική δικαιοδοσία του κράτους , όσο και αν είναι κατ’ ανάγκην ανίκανα και μεροληπτικά και διεφθαρμένα τα κράτη στην εποχή μας .

Ίσως όλοι οι βασικοί κλάδοι της οικονομίας θα έπρεπε να βρίσκονται κάτω από παρόμοιο κρατικό έλεγχο και η κάθε ζωτική αρτηρία που συνδέει την παραγωγή με την κατανάλωση θα έπρεπε να αποσπασθεί από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό ατόμων καλά οχυρωμένων και ανεύθυνων . Αυτή η ίδια η παραγωγή όμως θα έπρεπε να μένει ελεύθερη .

Ο αντισοσιαλιστής Νίτσε προχωρεί ακόμη μακρύτερα : «Πρέπει να αποσπάσουμε όλους τους κλάδους μεταφορών και εμπορίου , οι οποίοι ευνοούν την συσσώρευση μεγάλων περιουσιών – ειδικότερα επομένως την χρηματαγορά – από τα χέρια ιδιωτών και ιδιωτικών εταιριών και να βλέπουμε τόσον εκείνους που κατέχουν πάρα πολλά , όσον και εκείνους που δεν κατέχουν τίποτε , ως τύπους επικίνδυνους για την κοινότητα» .

Όταν όλοι οι τρόποι διανομής των αγαθών θα εξυπηρετούν τον κάθε καταναλωτή επί ίσοις όροις , η παραγωγή και η κατανάλωση θα είναι τόσο ελεύθερες όσο μπορεί να φθάσει η ανθρώπινη ελευθερία .

Θεραπευμένη από την οικονομική αρτηριοσκλήρωση – απαλλαγμένη από το αυξανόμενο διαρκώς πλήθος των μεσαζόντων , οι οποίοι φράζουν και σκληραίνουν τις αρτηρίες των συναλλαγών και απειλούν την ασφάλειά μας – η βιομηχανία και η οικονομία εν γένει θα βλαστήσει και θα ανθήσει σαν πελώριο δένδρο .

Η ιδιωτική επιχειρηματική πρωτοβουλία θα απελευθερωθεί μάλλον παρά θα δεσμευθεί . Οι συνεταιρισμοί θα βρίσκουν προστασία από τους εχθρικούς προς αυτούς κυρίους του μηχανισμού διανομής αγαθών . Και η ελευθερία , ενισχυμένη με όλους αυτούς τους τρόπους , θα αποκτήσει ίσως τελικά τα ισχυρότερα και σταθερότερα θεμέλια που είχε ποτέ .

“ Σε τελευταία ανάλυση” , είπε ο Γκαίτε στην δύση της ζωής του , “μόνο η προσωπικότητα έχει αξία” .

Το κράτος έγινε για τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος για το κράτος .

Η κληρονομικότητα υπάρχει για να διατηρεί τις ποικιλίες . Και το κάθε έθιμο ήταν αρχικά μία ρήξη προς ό,τι ίσχυε πριν .

Η εξέλιξη συντηρείται με τις διαφορές και τις μεταβολές .

Η κοινωνική πρόοδος απαιτεί όχι μόνο τάξη και νόμους , αλλά και καινοτομίες και πειραματισμούς .

Η ιστορία κινείται όχι μόνο δια μέσου απρόσωπων δυνάμεων και μαζών , αλλά και χάρις στις μεγαλοφυΐες και τις εφευρέσεις .

Εάν επιτρέπουμε περιορισμούς στην οικονομική μας ζωή , οφείλομε να διαφυλάσσομε με πολύ μεγαλύτερο ζήλο την ελευθερία της σκέψης μας .

Συλλαμβανόμενο και κλείνοντάς το σε κλουβί , το ζώο ποτέ δεν συμφιλιώνεται με την αιχμαλωσία και βηματίζει αδιάκοπα από το ένα στο άλλο άκρο του κλουβιού αναζητώντας ευκαιρία να αποδράσει .

Ίσως επειδή ανεχόμαστε να βλέπομε αυτού του είδους δυστυχείς αιχμαλώτους και μπορούμε να αντικρίζουμε χωρίς τύψεις το φλεγόμενο από πόθο ελευθερίας βλέμμα τους , ίσως γι’ αυτό να είμαστε ανάξιοι της ελευθερίας εκείνης που απολάμβαναν οι μακρινοί μας πρόγονοι , όταν αντιμετώπιζαν τα ζώα ως ίσοι προς ίσους και τα σκότωναν σε έντιμη αναμέτρηση , αντί να τα φυλακίζουν για να διασκεδάζουν με τη θέα τους τα απογεύματα της Κυριακής στους ζωολογικούς κήπους .

Αλλά και εμείς οι ίδιοι είμαστε φυλακισμένοι σε κλουβιά , χωρίς εντούτοις να παραπονούμαστε ;

Πώς λοιπόν να εννοήσουμε τον πόθο για ελευθερία αιχμάλωτων ζώων ;

Κλέφτες φτωχοὶ καὶ ἄρχοντες μὲ ἅμαξες καὶ ἄτια,
κλέφτες χωρὶς μία πῆχυ γῆ καὶ κλέφτες μὲ παλάτια,
ὁ ἕνας κλέβει ὄρνιθες καὶ σκάφες γιὰ ψωμὶ
ὁ ἄλλος τὸ ἔθνος σύσσωμο γιὰ πλούτη καὶ τιμή.

* * *

Ὅλα σ᾿ αὐτὴ τὴ γῆ μασκαρευτῆκαν
ὀνείρατα, ἐλπίδες καὶ σκοποί,
οἱ μοῦρες μας μουτσοῦνες ἐγινῆκαν
δὲν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

* * *

Ὁ Ἕλληνας δυὸ δίκαια ἀσκεῖ πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε καὶ οὐρεῖν εἰς ὅποιο θέλει μέρος.

* * *

Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται.

* * *

Γι᾿ αὐτὸ τὸ κράτος, ποὺ τιμᾶ τὰ ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτὶρ στὰ χρόνια τὰ παλιά, σικτὶρ καὶ στὰ καινούργια!

* * *

Καὶ τῶν σοφῶν οἱ λόγοι θαρρῶ πὼς εἶναι ψώρα,
πιστὸς εἰς ὅ,τι λέγει κανένας δὲν ἐφάνη...
αὐτὸς ὁ πλάνος κόσμος καὶ πάντοτε καὶ τώρα,
δὲν κάνει ὅ,τι λέγει, δὲν λέγει ὅ,τι κάνει.

* * *

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαῖο,
ὕφος τοῦ γόη, ψευτομοιραῖο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθὶ ἀντίληψη, μυαλὸ ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι ὅλα τὰ ξέρει.
Κι ἀπὸ προσπάππου κι ἀπὸ παπποῦ
συγχρόνως μποῦφος καὶ ἀλεποῦ.

* * *

Καὶ ψωμοτύρι καὶ γιὰ καφὲ
τὸ «δὲ βαρυέσαι» κι «ὢχ ἀδερφέ».
Ὡσὰν πολίτης, σκυφτὸς ραγιᾶς
σὰν πιάσει πόστο: δερβεναγᾶς.
Θέλει ἀκόμα -κι αὐτὸ εἶναι ὡραῖο-
νὰ παριστάνει τὸν εὐρωπαῖο.
Στὰ δυὸ φορώντας τὰ πόδια πού ῾χει
στό ῾να λουστρίνι, στ᾿ ἄλλο τσαρούχι.

* * *

Δυστυχία σου Ἑλλάς, μὲ τὰ τέκνα ποὺ γεννᾶς.
Ὦ Ελλάς, ἡρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;