- ΑΠΟΡΙΕΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Σιγά να μην ήρθαν κι από τον Ιορδανό.

quote:

---

Ψηλός
Μήπως θα πρέπει να μας ανησυχήσει λιγάκι αυτό ή ο μόνος μας καημός είναι πώς να βγάλουμε σκάρτο το Βυζάντιο και το Χριστιανισμό;

---

Μπα, κανείς δεν ζορίζεται να βγάλει το Βυζάντιο και το χριστιανισμό σκάρτους. Μια χαρά τα καταφέρνουν κι από μόνοι τους.

macedon

quote:

---

Ψηλός: Και εμένα γυρίζουν τα δικά μου άντερα

---

Είναι βασικά θέμα νοοτροπίας η οποία πιθανότατα προϋπήρχε της Τουρκοκρατίας αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό. Αλλά ας δούμε λίγο και πού βρισκόταν η χώρα στην Βυζαντινή περίοδο. Οικονομία; Παιδεία; Τοπική ανάπτυξη;

Πολύ μονόπλευροι παρατηρώ μερικοί είναι στις απόψεις τους και απο τις δύο πλευρές.
Τα μεγάλα κεφάλια της Ευρώπης λέτε αντέγραψαν τα πάντα κατα γράμμα απο τους αρχαίους Έλληνες. Κι'όμως οι περισσότεροι είχαν διαφορετικές απόψεις που πολλές φορές ανέτρεπαν τις απόψεις πολλών μεγάλων Ελλήνων. Θυμιθείτε τις απόψεις των αστρονόμων με πρώτον απ'όλους τον μεγαλύτερο πανεπιστήμονα φιλόσοφο της αρχαίας Ελλάδας Αριστοτέλη.
Όλοι τους (με εξαίρεση τον Αρίσταρχο) έλεγαν οτι η γή βρίσκεται στο κέντρο του σύμπαντος ακίνητη με όλα τα άστρα, τον ήλιο, τους πλανήτες να περιστρέφονται γύρω απο αυτήν. Φανταστείτε άν είναι δυνατόν την σημερινή εποχή να είχαμε παραμείνει σε αυτές τις απόψεις.
Την ίδια άποψη είχαν και οι ιεροεξεταστές μετά την εποχή της αναγέννησης δέν θεοποίσαν μονάχα την βίβλο αλλά και τον Αριστοτέλη.
Ο ίδιος φιλόσοφος δίδαξε για την αυτονομία των ειδών, οτι έμειναν πανόμοια απο την εποχή δημιουργίας τους κάτι που συμφωνεί σε όλα με την άποψη της βίβλου και διαφωνεί οριζόντια και κάθετα με τους ορθολογιστές βιολόγους της σχολής του Δαρβίνου.
Γιατί κατευθύνεται τα βέλη σας προς την μία πλευρά και όχι προς την άλλη αφού σε μερικά πολύ βασικά σημεία λένε σχεδόν τα ίδια πράγματα;
Κακό πράγμα η εθελοτυφλία.

quote:

---

για λόγους που και να εξηγήσω δεν θα καταλάβει ο συγγραφέας

---

Φιλε zemphis,

Ελπίζω να πρόσεξες στην σύντομη περιγραφή για το ΟΡΑΜΑ, πως ήταν ο τελευταίος διάλογος που είχα μαζί του, όπως και με κάθε κληρικό.
Αυτό που αντελήφθην εκείνο το απόγευμα ήταν,

1. παρόλο το βάρος της (πίστης / κουλτούρας) ο κληρικός μου φίλος συναισθηματικά μα και σωματικά, ήταν ακόμα δέσμιος των παθών του.

2. Η ψυχή, σε αυτόν, χωρίς πίστη σε κάτι, βιωματικά, γινόταν ανυπόφορη.

Α. Στην ουσία αυτή η (τυφλή) πίστη, τις περισσότερες φορές κρύβει, η κρύβεται ο εαυτός μας πίσω της. Είναι μια προέκταση του με άλλα λόγια, και όπως κάποιος μπορεί να κάνει τον Εαυτό του να ξεχάσει με ουσίες, με ένα ποτό, με τη δύναμη σε κάθε της μορφή, με την αναγνώριση, με το υπερβολικό σεχ και φαγοπότι, με το να κάνει λεφτά, η με το να γίνει επιδεικτικά κουλτουριάρης, (μπορεί και με όλα αυτά μαζί, η μέρος από αυτά), πρόσθεσε μια τέτοια πίστη, και έχεις το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης συνείδησης μπροστά σου.

Έτσι στο ταξίδι που λέγεται ζωή, όχι μόνο είναι κοινά στους περισσότερους τα παραπάνω, μα αν βρούμε άνθρωπο που πονάει, κλαίει, η κάτι του λυπει, τις περισσότερες φορές είναι γιατί ο ίδιος του ο εαυτός, (αυτή η διαφοροποίηση που αισθάνεται σαν ΕΓΩ) νομίζει πως κάτι λυπει.

Από τέτοια δεν πάσχουμε σαν ανθρωπότητα?

Καταλαβαίνεις πως γεννιέται τώρα η ανάγκη για (φώτιση)?

Μήπως η πραγματική αιτία είναι η εξάρτηση που αισθανόμαστε, ο περιορισμός που ζούμε σαν συνείδηση, αφού η κάθε σκέψη και πράξη μας , είναι περιορισμένη μέσα στο Α.

Μήπως φώτιση δεν είναι άλλο από την ελευθέρια, σαν συνείδηση, από τα παραπάνω?

Φανταστείτε την συνείδηση, ελεύθερη από όλα αυτά, (τα ανθρώπινα), γιατί να μην είναι κοντά στο θειο?

Με αυτό απευθύνομαι και στον αγαπητό ψηλό, μιας και στη συνέχεια έγραψε,

quote:

---

Το να αντιλαμβάνεται ο καθένας το Θείο σύμφωνα με τις εσωτερικές του ανάγκες και ικανότητες, και να το "παγιώνει", δεν είναι λίγο επικίνδυνο;

Μήπως κάτι τέτοιο θα έφερνε τη σύγκρουση μεταξύ των ανθρώπων; Μήπως, έχουμε ήδη τέτοιες συγκρούσεις στην ιστορία μας;

Ή μήπως χρησιμοποιούμε μια βάση (κάτι σαν και αυτό που αναφέρει ο Πλάτωνας) και γύρω από αυτή αναπτύσσουμε τη δική μας αντίληψη και "θεοθεωρία";

---

Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 26/03/2007 07:39:17

Την Σταυρωση του Χριστου παρηκολουθουν μεχρι τελος, οι ιερεις και οι πρεσβυτεροι και οι γραμματεις. Περιμεναν για να σιγουρευτουν ότι ο πλανος δεν θα ξαναμιληση ποτε πια στο λαο. Θελουν να κοιμηθουν ξενοιαστοι αποψε.

Περιμεναν όμως να δουν και κατι άλλο, που τους αφορουσε. Τι περιμεναν και γιατι καιγοντουσαν τοσο πολύ ; Τι λενε οι ιδιοι ;

Αφου πλησιασε η καταλληλη στιγμη, οι ιερεις κουνουσαν περιφρονητικα το κεφαλι λεγοντες : «Τωρα σωσε τον εαυτον σου, από τον ατιμωτικο θανατο. Εσυ ελεγες ότι εχεις την δυναμη να καταλυσεις τον ναο και σε τρεις ημερες να τον οικοδομησεις. Αν εισαι υιος του Θεου, κατεβα από τον σταυρο.»
Αλλα πως γινεται να κατεβει από τον σταυρο ο υιος του Θεου, και να μην δικαστουν υπο του υιου οι ενοχοι, δηλ. αυτοι οι ιδιοι οι ιερεις που Τον καταδικασαν σε θανατο ; Σε τοσο βαθυ σκοταδι, ο ανθρωπος δεν αισθανεται ουτε αυτή την αυτοκαταδικη του. Γιατι ποιον άλλον αποφασισαν να θανατωσουν, εκτος απο Εκεινον τον οποιον οι ιδιοι λεγουν αθανατο ; Αν ο υιος του Θεου κατεβει από τον Σταυρο για να ζησει, πως θα νικηθει ο θανατος ; Αρα αυτό που περιμεναν να δουν οι Εβραιοι από τον εσταυρωθεντα, δεν ηταν η νικη επι του θανατου και η μετα θανατον ζωη. Περιμεναν ένα μεγαλειωδες θαυμα και αμμεση εγκαθιδρυση κοσμοκρατοριας. Περιμεναν θαυματουργια και υπερφυσικο γεγονος που να πιστοποιει μπροστα στα ματια τους την κοσμικη εξουσια του υιου του Θεου, η οποια νομικα τους ανηκει ως ο ευλογημενος λαος του Θεου. Ζητουν, όπως πριν κι ο Σατανας στην ερημο, να δουν τον υιο του Θεου να κατεβαινει από τον σταυρο. «Ει υιος εί του Θεου, βαλε σεαυτον κατω.» Αλλα η καθοδος τελικα εγινε στον Αδη, εκει που δεν φθανει κανεις ζωντανος, για να αναστηθει συμπας ο Αδαμ.

Τι πιστευαν οι Εβραιοι ότι θα μπορουσε να συμβει, εστω την τελευταια στιγμη ; Ας μιλησουν παλι οι αρχιερεις.

«Εσωσε την ζωη αλλων. Τη δικη του ζωη δεν μπορει να σωσει. Αν πραγματι ο Θεος τον αγαπα, θα τον γλυτωση. Διοτι ειπεν ο ιδιος ότι είναι ο υιος του Θεου. Εαν είναι βασιλευς του Ισραηλ, ας κατεβει τωρα από τον σταυρο κι εμεις θα τον πιστευσωμε.»
Αφου όμως ο Θεος δεν κανει τιποτα για να σωση τον υιον του και τον αφηνει να πεθανει, προκειται για απατεωνα και ψευτη. Αφου αποδειχτηκε ψευτης σε αυτό, είναι ψευτης και σε όλα τα αλλα. Καλως παθαινει αυτό που παθαινει.
Να λοιπον και η απαντηση στο ερωτημα σου. Οι Εβραιοι δεν πιστευουν ότι ο Θεος γινεται ανθρωπος. Ο Θεος είναι εν απολυτω μονωσει, Θεος μονος. Αλλα αν ζητας κι άλλη μαρτυρια για την πιστη των Εβραιων, κυτταξε και οσα λεει ο Κλεόπας πορευομενος προς του Εμμαους μαζι με τον Χριστο μετα την ανασταση Του.
Ο Κλεοπας, που δεν εχει αναγνωρισει ακομη τον ανασταντα Κυριο, του εξηγει σαν σε αγνωστο που συναντησε στο δρομο, τα συμβαντα της Σταυρωσης, μαλιστα με δυσφορια κα αγανακτηση. « Μου φαινεται ότι μονο εσυ δεν εμαθες τι εγινε. Οι αρχιερεις κατεδικασαν και εσταυρωσαν τον Ιησου τον Ναζωραιο, που ηταν ενωπιον Θεου και λαου, προφητης δυνατος με υπερφυσικα εργα και θαυματα και φωτισμενη διδασκαλια. Ελπιζαμε ότι αυτος είναι ο Μεσσιας, που θα ελευθερωσει τον Ισραηλ για να βασιλευσομε σε ολο τον κοσμο. Αλλα περασαν κιολας τρεις ημερες από την σταυρωση και δεν εγινε τιποτα ακομη. Δεν εχομε πουθενα τιποτα για να στηριξομε τις ελπιδες μας κι εσυ ερωτας ξενοιαστος, αν εγινε κατι.» Όχι μονον εις την ζωην και το εργον αλλα και εις την Αναστασην του Κυριου προεβλεπον την μελλουσα λυτρωσην του Ισραηλ.