- Οι αλλαγές κι οι αναμνήσεις μας θα επιδράσουν στην συνείδηση και ταυτότητα μας? - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
η συνειδηση παμφωτη...
______________________________________________________________
ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΕΤΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ κ ΣΕ Οι αλλαγές κι οι
αναμνήσεις μας θα επιδράσουν στην συνείδηση και ταυτότητα μας?
28/08/2006
______________________________________________________________
.
Αγαπητέ homo, καλό θα ήταν όταν ανοίγουμε ένα νέο θέμα να επιλέγουμε έναν τίτλο ενδεικτικό της συζήτησης που θα ακολουθήσει σ' αυτό τόσο για να γνωρίζουν τα μέλη περί τίνος πρόκειται όσο και για να είναι εύκολη η μελλοντική αναζήτηση του.
Υποθέτω οτι λόγω κάποιου λάθους του είχες δώσει τον τίτλο "κ"? 
Το θέμα που εξετάζεις είναι αρκετά ενδιαφέρον! 
Πιστεύω πως όλες οι αναμνήσεις μας αλλά κι οι αλλαγές που συντελούνται στην ψυχοσύνθεση μας αποτελούν ένα κομμάτι του εαυτού μας.
Δεν συντελούν στην εξέλιξη του εαυτού μας αλλά και στον εμπλουτισμό του τρόπου σκέψης μας και των εμπειριών μας?
Το κλειδί λοιπόν, φίλε μου, είναι ο τρόπος με τον οποίο θα ερμηνεύσουμε εμείς τις αλλαγές αυτές και τις αναμνήσεις μας και κατά πόσο θα μπορέσουμε να δούμε την ωφελιμότητα τους.
Άλλωστε ένα ανθρώπινο ον δεν είναι κάτι το στατικό ούτε ο χαρακτήρας/τρόπος σκέψης μας παραμένει αμετάβλητος.
Κάθε μέρα δεν βιώνουμε και μια (μικρή έστω) αλλαγή? 
In anticipation of my resurrection...
ο νους ζει μέσα στον εγκέφαλο που είναι υλικός άρα και ο νους φθείρετε μαζί με την ταυτότητα και την συνείδηση..
Όταν η γιαγιά μου που είναι μεγάλης ηλικίας ρώτησε την μανά μου (πια είσαι κοπελιά μου;; ) δεν μπορούσε να το δεχτεί ο εγκέφαλος μου, φαίνονταν αδύνατο να μην την γνωρίζει, απορημένος στεκόμουν και παρατηρούσα την μητέρα μου να εξηγεί στην γιαγιά μου πως είναι παιδί της και εγώ εγγόνι της. Η αμέσως επόμενη σκέψη μου μετά από αυτό ήταν η ερώτηση: έχουμε ψυχή;; η απλά πληροφορία;;
Αγαπητέ Ω, κι ο ηλεκτρονικός υπολογιστής δεν έχει μνήμη και πληροφορίες?
Αν υπάρξει κάποιο πρόβλημα οι πληροφορίες ίσως χαθούν.
Τι είναι όμως αυτό που μας κάνει να αισθανόμαστε όλα τα συναισθήματα που νιώθουμε?
Αν ήμασταν μόνο ύλη και καταγραφή πληροφοριών δεν θα ήμασταν κι εμείς ένα είδος ηλεκτρονικού υπολογιστή?
Τι είναι αυτό που μας διαχωρίζει?
In anticipation of my resurrection...
Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΜΑΣ;
Ο εγκέφαλος μονάδα αποθήκευσης κάτι σαν hard drive όπου και τα δυο σε έναν ισχυρό κραδασμό πολύ πιθανό να χάσουν την πληροφορία η να κολλήσουν και να μην μπορούν να διαβάσουν την πληροφορία (αμνησία η μερική απόλυα μνήμης για τον εγκέφαλο. bad sector, not readable, bad hardware για τον Η.Υ), πράγμα που μπορεί να αντιμετωπισθεί σε έναν βαθμό τόσο από τον Η.Υ όσο και από τον εγκέφαλο.
Ο εγκέφαλος περνάει σε μια κατάσταση thrid state και αναλαμβάνει η παρεγκεφαλίτιδα τις βασικές λειτουργίες: κυκλοφορικό, αναπνευστικό κτλ
όσο αυτός αυτόεπισκευάζετε.
Ο Η.Υ με την κατάλληλη εφαρμογή κάνει περίπου το ίδιο δηλαδή reboot σε μια βασικών εντολών κατάσταση ανίχνευσης της βλάβης και αν είναι δυνατό επισκευή αυτής.
Ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί βιοηλεκτρικό ερέθισμα για να μεταβιβάσει να επεξεργαστεί και τέλος εν συντομία να αποθηκεύσει την πληροφορία,
όλα τα εξωτερικά ερεθίσματα από τα αισθητήρια όργανα (περιφερειακά) μεταφράζονται σε βιοηλεκτρισμό(καταχώριση) και τα εγκεφαλικά κύτταρα (flip-flop) ανάλογα με την ποσότητα του αλλάζουν κατάσταση, σύνολο κύτταρων μπορούν να εκφράσουν αμέτρητους συνδυασμούς καταστάσεων ακόμα και έναν αλγόριθμο για περαιτέρω επεξεργασία αν η πληροφορία δεν επαρκεί,
κατόπιν η πληροφορία μεταβιβάζετε στον τομέα ακούσιας σκέψης (Central unit και alu σε ένα) η οποία θα αποφασίσει αν για αυτήν την πληροφορία πρέπει να υπάρξει έργο η όχι, ελάχιστες φορές η ακούσια σκέψη ζητάει την έγκριση της εκούσιας σκέψης για την λήψη μιας απόφασης σε σχέση με τον όγκο των πληροφοριών που λαμβάνει ο εγκέφαλος (αυτοματισμός – ιμί αυτοματισμός)
Ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί και ένα είδος μνήμης RAM δηλαδή θυμόμαστε
με ευκολία κάτι που έγινε πριν λίγα λεπτά η ώρες όσο περνά ωμός ο χρόνος η πληροφορία ξεθωριάζει (καταλαμβάνουν άλλες πληροφορίες τις θέσεις μνήμης που κατά κάποιο τρόπο ακολουθούν μια σειρά ανάλογα με την βαρύτητα τους δηλαδή πόσο συχνά εκούσιος θα επαναφέρουμε την πληροφορία αυτή στο μυαλό μας, δηλαδή ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί ένα μίγμα μεθόδων xon/xof kai fifo με πολύ ανώτερο τρόπο)Η πληροφορία που ξεθωριάζει δεν χάνετε μέχρι να πλήρη ο χώρος όπου θα αποθηκευτεί σε συμπιεσμένη μορφή περιμένοντας το επόμενο ερέθισμα (επαναφορά μνήμης).
Ο Η.Υ μεταφράζει και επεξεργάζεται την πληροφορία σε ηλεκτρική τάση και λειτουργεί με παρόμοιο τρόπο πολύ κατώτερου λογισμού (λογισμικού)..
Και θέλω να καταλήξω : μήπως ο άνθρωπος τελικά αντανακλαστικά αντιγράφει προοδευτικά τον μέγα τεχνολόγο που ονομάζουμε φύση;
μήπως τελικά μιμούμαστε απλός την φύση προσπαθώντας να αγγίξουμε το γνώθι εαυτόν;...Ίσος, Ίσος και όχι
Υ,Γ Μια σκέψη έκανα μην βαράτε βρε παιδία
quote:
ellovos
Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΜΑΣ;
Εντοπίζεις δηλ. τη διαφορά στο ότι είμαστε πληροφορία που έχει επίγνωση του εαυτού της;
Ή θέλεις να πεις "συνείδηση";
Ή μήπως "ψυχή";
...
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
ΔΕΝ ΞΕΡΩ.
ΕΑΝ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ;
ΑΝ Η ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ;
ΕΝΑΣ ΓΚΟΥΡΟΥ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ ΕΙΠΕ ΠΩΣ ΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΝ ΟΠΩΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΒΡΕΘΗΚΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΕΙ ΝΑ ΣΕΦΤΟΝΤΑΙ ΕΤΣΙ.
quote:
ΔΕΝ ΞΕΡΩ.ΕΑΝ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ;
ΑΝ Η ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ;
Πολλές φορές όμως, φίλε μου ellovos πιάνουμε τον εαυτό μας να βγαίνει εκτός αυτού του προγράμματος...
Μπορεί όμως ένας άνθρωπος να είναι προβλέψιμος και προγραμματισμένος?
In anticipation of my resurrection...
quote:quote:
ΔΕΝ ΞΕΡΩ.ΕΑΝ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ;
ΑΝ Η ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ;
Πολλές φορές όμως, φίλε μου ellovos πιάνουμε τον εαυτό μας να βγαίνει εκτός αυτού του προγράμματος...
Μπορεί όμως ένας άνθρωπος να είναι προβλέψιμος και προγραμματισμένος?
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΕΓΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΟΧΙ,ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΠΟΤΕ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΛΕΨΙΜΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΩΜΟΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ.
ΕΑΝ ΟΙ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΤΟΥ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΡΟΙ, ΓΙΑ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΜΑΣ ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΕΚΤΟΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ;
ΔΗΛΑΔΗ ΜΕ ΠΙΟ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ,ΕΑΝ ΔΕ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΩΣ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΕΚΤΟΣ;
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΝΟΥΜΕ (ΘΑΥΜΑΤΑ) ΜΗΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΟΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ;
Είμαστε τόσο απρόβλεπτοι που ακόμα κι εμείς οι ίδιοι δεν ξέρουμε πως θα αντιδράσουμε σε μια κατάσταση που προκύπτει.
Ένα είδος προγράμματος θα μπορούσε να μας επιβληθεί κατά κάποιον τρόπο ή να το επιβάλλουμε κι εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας.
Υποθέτω όμως οτι αυτό θα έχει να κάνει με την καθημερινότητα μας και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούμε κάθε μέρα.
Για παράδειγμα, ένας άνθρωπος έχει προγραμματίσει τον χρόνο του ώστε να ξυπνάει μια συγκεκριμένη ώρα το πρωΐ, να δουλεύει κάποιες συγκεκριμένες ώρες, να αναπαύεται 1-2 ώρες το μεσημέρι κτλ.
Όταν όμως έχουμε να κάνουμε με τα συναισθήματα μας, με τον τρόπο σκέψης μας είναι πολύ δύσκολο (ίσως κι ανέφικτο) να λειτουργήσουμε προγραμματισμένα.
quote:
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΝΟΥΜΕ (ΘΑΥΜΑΤΑ) ΜΗΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΟΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ;
Δεν ξέρω αν θα μπορούσαμε να πούμε οτι μπορούμε να κάνουμε θαύματα εντός προγράμματος.
Ο άνθρωπος μπορεί να κάνει θαύματα όταν αντιμετωπίζει δύσκολες περιστάσεις, θαύματα που θα εκπλήξουν κι αυτόν τον ίδιο...
In anticipation of my resurrection...
ΦΙΛΕ Dying_Incubus ΛΕΜΕ ΣΧΕΔΟΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΑΓΜΑ, Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΕΓΩ ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ 100% ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΠΩΣ ΕΣΥ.
ΓΙΑΤΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΕΑΝ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ ΑΥΤΟ (ΔΗΛ. ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ)ΔΕ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΕΑΝ ΔΕ ΜΑΣ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΑΣ.
ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΠΩΣ Ο ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ (ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ) ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΓΟΝΤΟΠΟΙΗΣΕΙ ΕΝΑΝ ΑΡΙΘΜΟ 100 ΨΗΦΙΩΝ ΘΕΛΕΙ ΠΟΛΥ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΛΑΣΜΑ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟΥ ΟΤΑΝ Ο ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΟΣ ΣΥΜΒΑΤΙΚΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΙΩΝΕΣ.
Ο ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ ΠΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΜΠΙΤ (ΤΑ 0 ΚΑΙ 1) ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ QUBITS (ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΜΕΤΑΞΥ 0 ΚΑΙ 1).
ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΠΩΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΕΝΑΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΕΙ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΑΠΟ ΑΤΟΜΑ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΤΟ ΣΠΙΝ ΤΟΥΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΜΜΕΝΟ ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΟΡΙΣΜΕΝΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΕΝΤΟΣ ΕΝΟΣ ΜΑΓΝΗΤΙΚΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ ΜΙΑ ΔΕΣΜΗ ΛΕΙΖΕΡ.
ΚΑΘΩΣ Η ΔΕΣΜΗ ΑΝΑΚΛΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΑΤΟΜΑ, ΚΑΠΟΙΑ ΣΠΙΝ ΑΝΤΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΦΟΡΑ.
ΜΕΤΡΩΝΤΑΣ ΤΟ ΑΝΑΚΛΩΜΕΝΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΛΕΙΖΕΡ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΓΡΑΨΟΥΜΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΛΟΚΗ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, ΤΗ ΣΚΕΔΑΣΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΤΟΜΑ.
ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΚΒΑΝΤΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΣΟΥΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΙΘΑΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΙΘΑΝΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟΥ ΣΠΙΝ.
ΕΝΑΣ ΚΟΙΝΟΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ , ΟΣΟ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΑΝ ΤΟΥ ΔΩΣΟΥΜΕ ΔΕ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΚΒΑΝΤΙΚΟ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΕΝΟΣ ΚΛΑΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟΥ.
ΑΥΤΟ ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΘΡΟΙΖΟΥΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΔΥΝΑΤΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ.
ΑΝ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΡΘΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ , ΕΝΑΣ ΑΤΟΜΙΚΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΕΙ ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΣΠΙΝ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ.
(ΕΜΕΙΣ ΣΤΟ ΣΑΛΟΝΙ ΜΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΦΑΣΗΣ ΜΕ ΤΑ ΑΛΛΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ, ΑΛΛΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΕΝΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΥ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΠΑΛΛΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥΣ, ΕΝΙΑΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΣΥΜΦΩΝΙΑ).
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΡΑΦΩ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΠΩΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΞΕΦΕΥΓΕΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ, ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΙΛΙΑ Η ΔΕΚΑ Η ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ.
ΣΚΕΨΟΥ ΤΩΡΑ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΒΑΝΤΙΚΟ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΔΕ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΣ ΟΣΟ Η ΨΥΧΟΣΥΝΘΕΣΗ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ;
ΔΕ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΒΓΑΖΕΙ ΠΟΛΥΠΛΟΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΘΑ ΝΙΩΘΕΙ ΘΑ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ, ΚΑΙ ΑΝ ΤΟΝ ΑΦΗΝΑΜΕ ΣΕ ΕΝΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑ ΟΠΩΣ ΤΟ ΓΗΙΝΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ, ΔΕ ΘΑ ΨΑΧΝΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ, ΑΠΟ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ, ΑΝ ΕΧΕΙ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΑΕΙ, ΦΥΣΙΚΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΥΛΗ ΚΑΙ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΤΕ.
ΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΧΡΟΝΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΝ ΕΠEIΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΣΑΝ ΘΕΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΔΙΝΟΥΜΕ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΜΑΣ. ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΓΟΥΜΕ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΤΙ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ.
ΘΑ ΤΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΣΤΡΙΚΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ , ΝΑ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙ ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ ΣΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΖΩΕΣ, ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΘΑ ΤΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΕΚΠΛΗΣΣΟΥΝ.
ΙΣΟΣ ΚΑΠΟΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΝΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΚΑΘΑΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΥΛΗ (ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΨΥΧΗ) ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΠΑΙΝΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΚΟ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΑΛΛΟΤΕ ΣΑΝ ΣΥΝΟΛΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΤΕ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ.
ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΘΑ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΕΙ ΕΜΕΙΣ.
ΠΠΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ!!!!
ΟΥΤΕ Ο ΦΩΣΚΟΛΟΣ ΔΕ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΤΕΤΟΙΑ ΣΕΝΑΡΙΑ.
μια ιδιαίτερη, προσωπική δομή. Θα έλεγα ότι αυτή η δομή
αντιστοιχεί στην έννοια της προσωπικότητας. Η ειδοποιός
διαφορά για κάθε άνθρωπο, η ταυτότητά του, είναι η μορφή
αυτής ακριβώς της δομής. Αυτή η μορφή είναι κατά κύριο λόγο
ένα στοιχείο, που δύσκολα μεταβάλλεται στον άνθρωπο.
Δε μπορώ να αρνηθώ την πολλαπλότητα των εμπειριών,
που μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος, ακόμη τους άπειρους
τρόπους, που μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί κάτι, αλλά
εγώ μιλώ για τις καταγραφές, για τις καταλήξεις αυτών των
εμπειριών και αντιλήψεων. Και αυτές, δεν είναι τελικά
πολλές, παρά λίγες, αφού πολλά ερεθίσματα αποκωδικοποιούνται
με λίγους και παρόμοιους τρόπους.
Η προσωπικότητα του ανθρώπου κατά τη γνώμη μου μπορεί να
είναι κατά κάποιο βαθμό προβλέψιμη, λόγω του ότι ο άνθρωπος
τείνει να χρησιμοποιεί τελικά λιγότερους από άπειρούς,
(σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα και λιγοστούς) μηχανισμούς
επεξεργασίας των δεδομένων: Συγκεκριμένες σκέψεις, συγκεκριμένα
συναισθήματα. Ακόμη η ίδια του η συμπεριφορά τείνει να ελκύει
παρόμοια βιώματα, και έτσι λειτουργεί ουσιαστικά χαράσσοντας
κύκλους και όχι γραμμές που επεκτείνονται σε μια άγνωστη
κατεύθυνση.
Πώς μπορεί λοιπόν ο άνθρωπος να μην είναι προβλέψιμος;
Μακάρι να μην ήτανε προβλέψιμος, ωστόσο αυτή ακριβώς την
απελευθέρωση από το "πρόγραμμα" είναι που αναζητά κάθε
"συνειδητοποιημένος φιλόσοφος", και αντιλαμβάνεται ότι είναι
τρομερά δύσκολο να ξεφύγει από την επανάληψη του ίδιου μοτίβου
εμπειριών ξανά και ξανά στη ζωή του.
Η απαλλαγή από το παρελθόν, το σβίσιμο της προσωπικής ιστορίας,
ο απεγκλωβισμός από τις κάθε είδους νομοτέλειες, ήταν πάντα ένας
τεράστιος αγώνας για αυτούς που τον τολμούσαν... μέχρι τέλους...
Η γνωστές, λαϊκές παροιμίες: "άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα
ρούχα του αλλιώς" ή "τον αράπη κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου
χαλάς!", ή "τα ίδια Παντελάκι μου, τα ίδια Παντελή μου" ή
"το μήλο κάτω από τη μιλιά θα πέσει" και άλλες παρόμοιες,
τί άλλο μας φανερώνουν, από την τάση του ανθρώπου να παραμένει,
παρά να προχωρά, εξερευνώντας το άπειρο,
εξερευνώντας τις δικές του άπειρες δυνατότητες;
Το να μπορούμε να αλλάζουμε, να γινόμαστε κάτι άλλο, προϋποθέτει
πρώτ' απ' όλα ένα τεράστιο απόθεμα προσωπικής δύναμης, βούλησης!
Προς το παρόν δεν έκαψα τα εγκεφαλικά μου κύτταρα...
Με τον τρόπο που θέτεις το παράδειγμα σου πάντως, θα μπορούσαμε κατά κάποιον τρόπο να πούμε οτι η διαδικασία που θα ακολουθεί ένας κβαντικός υπολογιστής θα είναι σε κάποιο βαθμό τόσο πολύπλοκη όσο πολύπλοκη είναι η ψυχοσύνθεση ενός ατόμου.
Όσα περισσότερα δεδομένα θα λάμβανε τόσο περισσότερα πολύπλοκα συμπεράσματα θα εξήγαγε.
Ένας άνθρωπος από την άλλη όσο περισσότερα δεδομένα λαμβάνει από το περιβάλλον του, τόσες περισσότερες σκέψεις κάνει.
quote:
ΘΑ ΤΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΣΤΡΙΚΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ , ΝΑ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙ ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ ΣΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΖΩΕΣ, ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΘΑ ΤΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΕΚΠΛΗΣΣΟΥΝ.
ΙΣΟΣ ΚΑΠΟΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΝΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΚΑΘΑΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΥΛΗ (ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΨΥΧΗ) ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΠΑΙΝΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΚΟ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΑΛΛΟΤΕ ΣΑΝ ΣΥΝΟΛΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΤΕ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ.ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΘΑ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΕΙ ΕΜΕΙΣ.
Λες κάποιος να μας είδε κι εμάς ως κβαντικούς υπολογιστές?
quote:
Δε μπορώ να αρνηθώ την πολλαπλότητα των εμπειριών,
που μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος, ακόμη τους άπειρους
τρόπους, που μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί κάτι, αλλά
εγώ μιλώ για τις καταγραφές, για τις καταλήξεις αυτών των
εμπειριών και αντιλήψεων. Και αυτές, δεν είναι τελικά
πολλές, παρά λίγες, αφού πολλά ερεθίσματα αποκωδικοποιούνται
με λίγους και παρόμοιους τρόπους.
Καλή μου λίλιθ, ίσως να μην έχεις άδικο σε αυτό που λες.
Γιατί όμως συμβαίνει κάτι τέτοιο?
Μήπως εμείς οι ίδιοι έχουμε μάθει να λειτουργούμε βάσει ενός τέτοιου τρόπου κατάταξης των εμπειριών μας σε συγκεκριμένες (κι ελάχιστες ίσως) κατηγορίες?
Μέσα από ένα τέτοιο πρίσμα ίσως να μπορούμε να θεωρηθούμε προβλέψιμοι αφού λειτουργούμε με σύμφωνα με κάποιους συγκεκριμένους κανονισμούς.
Σίγουρα όμως μπορούμε να πάμε παραπέρα, να απεγκλωβιστούμε (όπως σωστά αναφέρεις) από τα δεσμά που μας επιβάλλει το παρελθόν μας ή το βόλεμα σε κάποιες καταστάσεις λόγω της επίγνωσης τους.
In anticipation of my resurrection...
Οι νεοδαρβινιστές έχουν πολλά να πουν για έναν προγραμματισμό όπως ίσως τον εννοεί ο ELLOVOS. Πρεσβεύουν ότι είμαστε κάτι σαν μηχανάκια-φορείς ιδεών. Συγκεκριμένα, σκοπός της ζωής μας είναι να μας επιλέξουν και να μας προγραμματίσουν οι ιδέες, οι οποίες (όπως και στον πλατωνικό κόσμο των ιδεών) είναι αυθύπαρκτες οντότητες που επιθυμούν να πολλαπλασιαστούν και να ευδοκιμήσουν, κατά κανόνα σε βάρος άλλων ιδεών, κατά το μοντέλο του Δαρβίνου. Διάφορες γνώμες περί εγρηγορότων ή στοιχειακών που μπορεί να βρει κανείς σε διάφορες συζητήσεις του εσοτέρικα, συνηγορούν προς αυτή την άποψη.
Όλα αυτά (τα οποία προσωπικά βρίσκω άκρως καταθλιπτικά και απαράδεκτα, αλλά αυτή είναι η προσωπική μου γνώμη) δείχνουν αγαπητέ ΗΟΜΟ ότι εξ ορισμού ο άνθρωπος δεν έχει προσωπική συνείδηση και ταυτότητα...
Τι λες κι εσύ καλέ μου DYING INCUBUS?
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
Edited by - Unseen on 05/09/2006 13:56:09
quote:Όλα αυτά (τα οποία προσωπικά βρίσκω άκρως καταθλιπτικά και απαράδεκτα, αλλά αυτή είναι η προσωπική μου γνώμη) δείχνουν αγαπητέ ΗΟΜΟ ότι εξ ορισμού ο άνθρωπος δεν έχει προσωπική συνείδηση και ταυτότητα...
ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΑΝΗ ΤΟ (ΕΓΩ)
quote:
Θεωρώ ότι η ΛΙΛΙΘ αναφέρεται στον νευρογλωσσικό προγραμματισμό ο οποίος αφορά ατομικές και συλλογικές συνήθειες. Στο ερέθισμα Α, αντιδρώ πάντα με τον τρόπο Β. Έτσι γίνομαι προβλέψιμος. Αυτό πράγματι ισχύει για όλους μας, σε διαφορετικό βαθμό για τον καθένα. Είναι αποτέλεσμα της "εκπαίδευσης", της "κοινωνικοποίησης" και των ατομικών μας συνηθειών.
Πραγματικά συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις αυτό το πράγμα.
Κατά κάποιο τρόπο, σε πολλές περιπτώσεις λειτουργούμε σα να είμαστε "κουρδισμένοι" να πράξουμε με ένα συγκεκριμένο τρόπο σε κάποιο ερέθισμα.
Αυτό μπορεί να λάβει διάφορες προεκτάσεις, φίλη μου!
Μπορεί να επέλθει μια παρανόηση επειδή εκλάβαμε το ερέθισμα με διαφορετικό τρόπο από τον οποίο αυτό δόθηκε.
Μπορεί πάλι να λειτουργούμε τόσο συγκεκριμένα ώστε να μη μπορούμε να δούμε όλες τις πιθανές παραμέτρους του θέματος.
Εχθές το απόγευμα είχα μια συζήτηση με 2 καλούς φίλους κι αναφέρθηκε κάτι πολύ χρήσιμο:
"Να σκεφτόμαστε με συνδυαστικό τρόπο."
Σαφώς και στην πράξη αυτό μπορεί να μας δυσκολεύει ή να μας φαίνεται ακατόρθωτο.
Μπορεί όμως να μην είναι και τόσο ανέφικτο...
Ας σκεφτούμε και το ενδεχόμενο μήπως κάποια κατάσταση έχει περισσότερες όψεις από αυτές που φαίνονται ή από αυτές που εμείς της αποδίδουμε.
Ας εξετάσουμε και την πιθανότητα μήπως διάφορα πράγματα αλληλοεξαρτώνται ή συνδέονται.
Ας προσπαθήσουμε να δράσουμε λίγο όπως ένας κβαντικός υπολογιστής...
quote:
Όλα αυτά (τα οποία προσωπικά βρίσκω άκρως καταθλιπτικά και απαράδεκτα, αλλά αυτή είναι η προσωπική μου γνώμη) δείχνουν αγαπητέ ΗΟΜΟ ότι εξ ορισμού ο άνθρωπος δεν έχει προσωπική συνείδηση και ταυτότητα...
Ο άνθρωπος, καλή μου φίλη, μπορεί να αναπτύξει προσωπική συνείδηση και ταυτότητα αρκεί να πιστέψει σ' αυτό και να δουλέψει πολύ επάνω του.
Ίσως να βρει εμπόδια επάνω σ' αυτό καθώς έχει επικρατήσει μια τέτοια αντίληψη ή καλύτερα μεγαλώσαμε μέσα σε μια τέτοια αντίληψη.
Ας κάνουμε όμως μια προσπάθεια να ξεφύγουμε από ένα τέτοιο καλούπι...
Υ.Γ. Φίλη μου, είναι η πρώτη φορά που με αποκαλείς με ολόκληρο το nickname μου!
In anticipation of my resurrection...
quote:
ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΑΝΗ ΤΟ (ΕΓΩ)
Πράγματι, αλλά τι να κάνουμε που οι περισσότεροι από μας λειτουργούμε σε αυτό το επίπεδο; Μάλλον θα είναι σφάλμα του προγράμματος...
Πάντως είχα διαβάσει κάποτε ότι η λέξη "εγώ" πρωτοχρησιμοποιήθηκε στους ρωμαϊκούς χρόνους. Μέχρι τότε η αντίληψη του ανθρώπου για τον εαυτό του δεν ήταν εντοπισμένη στο άτομο. Αν διάβαζε ο johnniebegood θα μπορούσε να μας πει κάτι παραπάνω για την αρχαιοελληνική πραγματικότητα και το εγώ. Δυστυχώς δεν είμαι σε θέση να συνηγορήσω υπέρ της ορθότητας ή μη του επιχειρήματος.
Dying incubus
quote:
Φίλη μου, είναι η πρώτη φορά που με αποκαλείς με ολόκληρο το nickname μου!
Ε ναι, είναι αδικία να μην το κάνω και συγνώμη που δεν το έκανα μέχρι τώρα.
quote:
Να σκεφτόμαστε με συνδυαστικό τρόπο.
Και κυρίως με τρόπο που αφήνει ανοικτές όλες τις πιθανότητες. Συμφωνώ απολύτως μαζί σου φίλε μου.
Επομένως homo (πού είσαι αλήθεια;) ακόμη και να χάνεται η προσωπική ταυτότητα, εάν θεωρήσουμε ότι ζούμε πχ 200 ή 400 χρόνια, μπορεί αυτό να αποτελεί ευλογία. Τι πρεσβεύουν άλλωστε όλες οι διδασκαλίες της φώτισης; Την υπέρβαση του εγώ και τη διάλυσή του μέσα στη συνείδηση του Όντος...
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
Edited by - Unseen on 06/09/2006 11:37:35
ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΘΗΝΑ ΥΠΗΡΧΑΝ ΚΑΤΑ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΗΤΑΝ ΑΝΟΙΧΤΑ ΠΡΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙ.
Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ (ΕΓΩ) ΙΔΙΚΑ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΗΤΑΝ ΚΥΡΙΑΡΧΗ (ΕΥΤΥΧΩΣ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΟΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ.)
η συνειδηση παμφωτη...