- Για όσους αγαπάνε τo ελληνικό Rock - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Εγώ ομιλώ περί ενός συστηματικού οντολογικού ενισμού δίχως περικοπές και ασυμβίβαστες θεωρήσεις.

Βάση της θεώρησης επομένως είναι μονάχα η λογική. Η ίδια η μετα-φυσική βασίζεται σε ετούτη τη προσέγγιση στη χρήση της λογικής. Η ενιαία αρχή, από την οποία προήλθαν τα πάντα, δηλαδή το Όν, περιλαμβάνει τα πάντα ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ.

Στη γνώση του Όντος φτάνουμε με τη νόηση. Την ίδια στιγμή, η πραγματική γνώση είναι η α-λήθεια ενώ η επισφαλής είναι η δοξασία.

Επομένως, και δίχως τίποτα να είναι θέσφατο, τα «δύο στοιχεία» που βλέπεις δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια αίσθηση ή νοητική εικόνα της αέναης αλλαγής της θέσης των διαφόρων ατόμων που αποτελούν το νου του ανθρώπου (ψυχή).

NADA:
«Ναί. Μία η Αρχή, δύο οι όψεις που συντίθενται στη Μονάδα.»

Απ’εδώ το πας από εκεί το πας………

Εάν δεχθώ τον ισχυρισμό σου τότε θα πρέπει να αναθεωρήσω όλη μου την επιχειρηματολογία, μιας και «δεν βγαίνει» πλέον με τίποτα!

Από την στιγμή που «δυο όψεις συντίθεται» (συντίθημι-συνθέτω), ουσιαστικά ομολογούμε ότι το Όν απαρτίζεται, αποτελεί μια ΣΥΝΘΕΣΗ ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ, και όχι ΕΝΟΣ στοιχείου. Από ότι αντιλαμβάνεσαι αυτό δεν μπορεί να είναι το ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ των οντολόγων ενιστών.

Άρα, εάν δεχθούμε το Άπειρο ως άχρονο και αιώνιο, τότε είναι απαραίτητα ΕΝΑ ΜΟΝΑΧΑ και δεν δύναται να αποτελέσει προϊόν σύνθεσης. Εάν ίσχυε αυτό, δηλαδή δυο όψεις που συντίθενται, τότε θα είχαμε ΔΥΟ ΑΠΕΙΡΑ, και δεν είναι δυνατό να έχουμε δυο Άπειρα, διότι τότε το ένα θα τελείωνε εκεί όπου άρχιζε το άλλο.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η αντίφαση ετούτης της προσέγγισης, με το αδύνατο της συνύπαρξης δυο Απείρων.

Το Άπειρο δεν έχει πέρατα!

Ελπίζω να συνέβαλα.

Έχεις δίκιο, αλλά έχω και εγώ ταυτόχρονα. Πάντοτε πάνω σε αυτά που «κεντάω» ως οντολογική θεώρηση.

Η φύση δεν έχει βλέπεις καμία απολύτως σχέση με τις έννοιες του αγαθού και του κακού οι οποίες διαμορφώνονται μέσα σε μια ανθρώπινη κοινωνία και είναι σχετικές. Τα έθιμα και οι νόμοι είναι δεσμευτικοί για την ανθρώπινη κοινωνία, από όπου και πηγάσανε, για τόσο χρονικό διάστημα όσο εξακολουθεί να τα χρειάζεται.

Γενικότερα, οι θρησκευτικές και ηθικές αξίες είναι σχετικές και κάθε άλλο παρά απόλυτες. Το υπερφυσικό δεν υπάρχει. Εξάλλου, τι πιο «υπερφυσικό» από την ίδια τη φύση!

Υπό αυτή την έννοια λοιπόν, η όποιας μορφής «πρόνοια» της φύσης θα έπρεπε να εκδηλωθεί ΠΡΙΝ τη γέννηση ετούτου του κόσμου. Τώρα, είναι αργά πλέον.

Pagwna:
«Φαντάσου λοιπόν οτι απο την γή τον βλέπουμε και τον 'βιώνουμε' με τον τρόπο που τον βλέπουμε και τον βιώνουμε, ενώ σε όλους τους υπόλοιπους πλανήτες τον βλέπουν και τον βιώνουν τελείως διαφορετικά, και λόγω θέσης του πλανήτη σε σχέση με τον ήλιο, και λόγω διαφορετικής σύστασης του περιβάλλοντος... Αυτό είναι όλο: μερικοί κινούνται σε διαφορετικό περιβάλλον (πχ άλλες διαστάσεις), και μπορούν να δούν αυτήν την πραγματικότητα, και άλλες με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.»

Το θέμα είναι, και ας μείνουμε στην γη την οποία και έχουμε ως ΑΠΟΔΕΙΞΗ, ότι τη δράση του ηλίου, είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο, την γεύεται ο καθένας μας. Είτε τυφλός, είτε κωφάλαλος, είτε νοητικά καθυστερημένος, είτε φιλόσοφος ή απλός άνθρωπος δίχως καμία ιδιαίτερη μόρφωση ή μύηση.

Και ξέρεις κάτι? Εάν πάψει να υφίσταται ο ήλιος παύει και η ζωή! Εάν πάψει να υφίσταται ο ήλιος μας παύει να υφίσταται και το μικρό μας σύμπαν όπως το γνωρίζουμε. Και αυτή τη ΔΡΑΣΗ, και πάλι, θα την αντιληφθούνε ΟΛΟΙ, ανεξαιρέτως πως βιώνουνε την ΔΥΝΑΜΗ του.

Πες μου λοιπόν τώρα εσύ ΠΟΙΟΣ είναι αυτός που μπορεί να τεκμηριώσει τα παιχνίδια του μυαλού του με κάτι παρόμοιο? Πες μου εσύ ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ υπερβατικό μπορεί να είναι αυτό το οποίο ΔΕΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΔΡΑΣΗ?

Διότι, εάν είχε κάποιας μορφή δράση τότε θα είχε καταγραφεί. Και το ρεύμα δεν φαίνεται αλλά εάν βάλεις το δάχτυλο σου στην άλλη άκρη του καλωδίου……..θα το βιώσεις επαρκώς!

Pagwna:
«Εμείς το ονομάσαμε άπειρο βέβαια... Αυτό που ονομάσαμε άπειρο όμως, μπορεί κάλλιστα να έχει μία χαρά πέρατα...και να μήν το ξέρουμε, ε;»

Η κάθε κοσμοθεώρηση δίδει και τους δικούς της χαρακτήρες. Για τις Αβρααμικές θρησκείες π.χ. δεν υφίσταται το Άπειρο.

Εάν λοιπόν έχει πέρατα, τότε ΤΙ ακολουθεί?

«Άπειρον αρχήν ουκ έχει ουδέ τελευτήν» (Μέλισσος)

Να΄σαι καλά.

Παρομοίως, πολλοί είδαν μήλα να πέφτουν απο την μηλιά, αλλά ένας το συνέδεσε με την βαρύτητα!

Και την 'δράση' των κυττάρων βλέπουμε απο απαρχής κόσμου, αλλά τα 'είδαμε' πολύ πρόσφατα, και καταλάβαμε τί ήταν τελικά όλο αυτό που βίωνε και βιώνει ο άνθρωπος με τα γερατιά κι όχι μόνο!

Υπερβατικό ή και ψυχολογική διαταραχή (λόγω του κακού που τους βρήκε) θεωρούσαν κάποτε το ότι οι προσφάτως ανάπηροι ένιωθαν το χαμένο μέλος τους, μέχρι που φωτογράφισαν την ανθρώπινη αύρα, και είδαν οτι όντως το αιθερικό 'σώμα', αυτή η αύρα τελος πάντων, πεθαίνει πολύ μετά απο το φυσικό (όχι οτι είναι αθάνατο), το κομμένο χέρι στο φυσικό ήταν εκεί στο αιθερικό!

Επίσης υπερβατικό ήταν και λέγανε κάποτε οτι νεράιδες είναι αυτές που ευθύνονται όταν ένα φυτό ζηλεύει πχ και εκεί που μπορεί να ξεραίνεται (δεν πα' να του βάζεις την καλύτερη κοπριά, δεν πά' να το ντοπάρεις με φάρμακα της τελευταίας τεχνολογίας :p),όταν του βάλεις στον χώρο του ένα άλλο φυτό ή θα αποξεραθεί μέσα σε μία νύχτα, ή θα φουντώσει και δεν θα προλαβαίνεις να το κλαδεύεις (με τα φυτά μπορείς να κάνεις κι εσύ πολλά πειράματα΄και ο ίδιος. Εχω μία λίστα παρατηρήσεων με τα φυτά που μερικές φορές αφήνει κι εμένα ακόμα με ανοικτό το στόμα). Ειδικά αυτό το πείραμα δεν εξηγείται με τις γνωστές 'επιστημονικές' θεωρήσεις, γιατί το έχω προσωπικά δοκιμάσει με τα ίδια φυτά, στην μία περίπτωση ξεράθηκε στην άλλη φούντωσε και δεν προλαβαίνω να τα ποτίζω, άρα δεν έχει να κάνει με χημικές ενώσεις στο χώμα απο την 'ένωση' των φυτών... Εχω φάει χρόνια στα χώματα, γιατί είναι το πιο εύκολο πεδίο πειραματισμού για τους 'ζηλωτές' σε πραγματικά και ασχέτως 'παιχνιδιών του μυαλού' δεδομένα. Αμα σου πώ δε, τί έχω ανακαλύψει για τις γαρδένιες, θα γελάς μέχρι αύριο :))) Το FBI δεν ασχολήθηκε τυχαία (χρησιμοποιήθηκε η αντίδραση φυτού σε δίκη για ύποπτο φόνου), ούτε ο Τέσλα ήταν και τόσο τρελός. Ευτυχώς που υπάρχουν και οι φωτογραφίες δηλαδή για να αποδεικνύουν του λόγου το αληθές (γειά σου βρε Κίρλιαν)...

Τί είναι υπερβατικό τελικά; Εκεί μάλλον τα έχουμε μπερδέψει. Γιατί επιμένω (και καλά κάνεις και επιμένεις κι εσύ), οτι ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΧΘΟΥΝ, αλλά όταν δεν έχουμε τα κατάλληλα 'εργαλεία' για να τα αποδείξουμε δεν σημαίνει οτι είναι και αναπόδεικτα.
Μου λές ποιός μπορεί να αποδείξει τα παιχνίδια του μυαλού του με τόσο έντονο τρόπο, και σου λέω, αν δεν ανοίξεις όλες σου τις αισθήσεις η γή θα είναι πάντα επίπεδη στα μάτια σου, και θα κάνεις μόνο την ερώτηση "αν δεν είναι η γή το κέντρο του σύμπαντος, τότε πιο είναι;;;;;;;" Ευτυχώς κάποιος θέλησε να το βρεί...Λοιπόν, κάνε πρώτα την ερώτηση "αν δεν είναι άπειρο το άπειρό μας, τί υπάρχει μετά το άπειρό μας;", και μετά ξεκίνα να το βρείς. Και πάλι βέβαια, δεν είναι κακό να πείς "τελείωσε αυτό είναι και τίποτε άλλο." Μπορείς να πείς ό,τι θές, αλλά επαναλαμβάνω, όπως είναι θεμιτό (για σένα) να δεχτείς ό,τι έχουν δεχτεί όλοι, έτσι είναι ακόμα πιο θεμιτό (για όλη την ανθρωπότητα), να αμφιβάλλουμε για ό,τι νομίζουμε οτι υπάρχει, και να ψάχνουμε πάντα για αυτό που υποπτευόμαστε οτι υπάρχει, ή που 'ελπίζουμε' οτι υπάρχει (ναι, παίζει και η ελπίδα καμμιά φορά... δεν μ'αρέσει σαν κίνητρο, αλλά δεν με πειράζει κιόλας)
Αν δεν ανοίξεις όλες σου τις αισθήσεις, στο μήλο που θα πέφτει κάτω απο την μηλιά, θα βλέπεις μόνο ένα μήλο που πέφτει κάτω απο την μηλιά, κι όχι έναν απο τους 'κατώτερους' έστω νόμους του σύμπαντος...

Δεν μιλάμε λοιπόν για παιχνίδια μυαλού, μιλάμε για άνοιγμα μυαλού. Οταν αρχίζεις και βλέπεις τα πράγματα διαφορετικά κάποια στιγμή τα βλέπεις όπως είναι, ή έστω τα βλέπεις ΚΑΙ αλλιώς... Δεν ξέρω αν θα έχεις άλλες 'εμπειρίες', αλλά μου φαίνεται πως μάλλον θα δράσει άλλος ένας νόμος του σύμπαντος: "ό,τι επιθυμείς θα το έχεις" Μεγάλος νόμος Schwabe, γι'αυτό είπανε κάποτε "πρόσεχε τί επιθυμείς".

Το καλύτερο όμως ξέρεις ποιο είναι; Οτι ούτε οι θρησκείες θέλουν να δούμε την πραγματική διάσταση της πραγματικότητας, καθόλου δεν τις συμφέρει, γι'αυτό επιμένω περισσότερο να μην μπερδεύεις τους μετέχοντες (τον κατοχύρωσα τον τίτλο) με τους θρησκόληπτους, γιατί όλη η λογική σου μοιάζει να κινείται γύρω απο αυτό: δεν υπάρχει τίποτα παραπέρα, γιατί οι θρησκείες λένε οτι υπάρχει, κι εγώ σου λέω οτι υπάρχει, αλλά δεν είναι αυτό που λένε οι θρησκείες... Και μπορώ να στο αποδείξω όταν έρθεις στον κόσμο μου χωρίς φόβο και -κυρίως-χωρίς πάθος. Ή μπορώ και να μήν σου αποδείξω τίποτα, και να σε αφήσω στην ησυχία σου... όχι τίποτε άλλο βαρέθηκα να επιμένουμε και οι δύο :ppp
Σε κούρασα, αλλά τί να σου κάνω, με έπιασες σε μέρα που η αύρα μου είναι στα φόρτε της (και δεν έχουμε και δουλειά). Αυριο θα είναι μιά καλύτερη μέρα, στο υπόσχομαι! Πάντως διαφορετική θα είναι σίγουρα :)))))
ΥΓ Υποπτεύομαι οτι μπορεί σε κάποια σημεία το ύφος μου να σου φανεί περίεργο. Σε παρακαλώ, ειλικρινά να μήν το λάβεις καθόλου περίεργα, δεν έχω καμμία διάθεση να παίξω με τις πεποιθήσεις σου, και είναι απόλυτα σεβαστές... Αυτό μόνο

Αγαπητή Παγώνα, αν και νομίζω ότι ματαιοφρονείς με τα όσα θέλεις να χρωματίσεις, με το συμπάθιο πάντοτε, ας ονομάσουμε λοιπόν αυτό το «υπερβατικό» που υπονοείς, ας δώσουμε χαρακτηριστικά σε ετούτο που βιώνεται και προς το παρόν δεν αποδεικνύεται, με λίγα λόγια ας μιλήσουμε με συγκεκριμένο περίγραμμα.

Μιλάς λοιπόν για άνοιγμα του μυαλού. Το ερώτημα είναι για μένα εάν πρόκειται πραγματικά για άνοιγμα σε μια αίθρια σκέψη και κριτική ή την αποδοχή και την αυθυποβολή σε ένα «άνοιγμα».

Πολύ λεπτές ισορροπίες.

Όρισε μου τις λέξεις με τις οποίες περιγράφεται η κατάσταση της ψυχής που εννοείς. Έχει π.χ. μετά τον θάνατο του σώματος νόηση? Ενεργεί ή μπορεί να πάθει το οτιδήποτε όντως ως ασώματη πλέον? Υφίσταται μετά θάνατον νοητική επικοινωνία?

Ξεκίνησε η ψυχή ως ενσώματη ή ασώματη? Από ποια εξελικτική διαδικασία προήλθε η εκάστοτε μεταπήδηση? Τι προϋπήρχε της εξέλιξης?

Υπάρχουνε πολλά και καίρια ερωτήματα ακόμα, αλλά ας προχωρήσουμε με τα δικά σου λόγια με τα δικά σου χρώματα αν θες, ώστε να δούμε εάν υφίστανται οι οποιεσδήποτε συσχετίσεις με τις λογικές καταγραφές που αναφέρεις.

Λοιπόν?

Schwabe, λές:

quote:

---

Η ενιαία αρχή, από την οποία προήλθαν τα πάντα, δηλαδή το Όν, περιλαμβάνει τα πάντα ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ.

---

Πήρα ομπρέλα πρωί πρωί, γιατί τέτοιο καταιγισμό ερωτήσεων δεν έχω 'ρίξει' ούτε εγώ όταν το απαιτούσε μάλιστα η στιγμή! Τέλος παντων όμως, μέχρι εκεί που μπορώ να σου απαντήσω θα σου απαντήσω, όσο πιο ωμά μπορώ, γιατί αν και λές οτι χρωματίζω καταστάσεις, είναι το μόνο που ούτε με ενδιαφέρει, αλλά ούτε μ'αρέσει να κάνω. Η πραγματικότητα για την οποία μιλάω, και η οποία είναι ΚΟΙΝΗ για πολλούς, δεν σηκώνει χρωματισμούς βλέπεις, είναι μία πραγματικότητα που πρέπει να είσαι όσο πιο συγκεκριμένος γίνεται, γιατί πραγματικά Ο,ΤΙ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΜΕΣΑ, Ο,ΤΙ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΣΟΥ'ΡΧΕΤΑΙ ΚΑΤΑΚΟΥΤΕΛΑ, κοκ. (η αντιστοιχία του ό,τι επιθυμείς γίνεται, στο φυσικό σώμα, είναι μόνο το 1 εκατομμυριοστό του τί μπορείς να κάνεις εκεί!) Γι'αυτό ακριβώς θα μιλήσω τόσο ωμά που θα στάζει αίμα η μπουκιά που θα σου δώσω (γιατί τα θές κι έτοιμα...αντί να κάτσεις να τα ανακαλύψεις μόνος σου). Αντε υπερβάλλω λίγο με το αίμα (:ppp), αλλά δεν πειράζει, ξεκινάμε:

"Όρισε μου τις λέξεις με τις οποίες περιγράφεται η κατάσταση της ψυχής που εννοείς. Έχει π.χ. μετά τον θάνατο του σώματος νόηση? Ενεργεί ή μπορεί να πάθει το οτιδήποτε όντως ως ασώματη πλέον? Υφίσταται μετά θάνατον νοητική επικοινωνία?Ξεκίνησε η ψυχή ως ενσώματη ή ασώματη? Από ποια εξελικτική διαδικασία προήλθε η εκάστοτε μεταπήδηση? Τι προϋπήρχε της εξέλιξης?"

Βάζω όλες σου τις ερωτήσεις μαζί, γιατί ξεκινάς ήδη απο λάθος βάση. Τί πάει να πεί ενσώματος και ασώματος? Αυτό που δεν καταλαβαίνουν οι περισσότεροι είναι οτι τα ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΥΛΗ! Η ενέργεια είναι ύλη επίσης, η οποία μπορεί να πάρει διάφορες μορφές (να υλοποιηθεί δηλαδή με διάφορους τρόπους, και ανάλογα με την υλοποίηση να δρά). Η ψυχή λοιπόν είναι μία γενικότερη ονομασία που έχει δωθεί σε ένα (ή και σε όλα καμμιά φορά) τα ανθρώπινα σώματα. Το κάθε σώμα αποτελείται απο διαφορετικής μορφής ενέργεια και έχει τις ανάγκες που προκύπτουν απο την κάθε υλοποίηση. Το κάθε σώμα ζεί ανάλογα με τις ανάγκες που του προσδίδει η ενέργεια/ύλη με την οποία δρά. Ετσι, στο λεγόμενο φυσικό σώμα θα υπόκειται σε έναν συγκεκριμένο αριθμό φυσικών νόμων (ναί, φυσικών της γνωστής φυσικής!), και θα χρειάζεται συγκεκριμένη τροφή για να επιβιώσει, και θα έχει μία διάρκεια ζωής κάποιων ετών το πολύ. Παρόμοια, το λεγόμενο αστρικό σώμα (στο οποίο παρεπιμπτόντως 'ταξιδεύεις' κάθε φορά που κοιμάσαι), χρειάζεται συγκεκριμένη τροφή για να επιβιώσει, υπόκειται σε συγκεκριμένους ΦΥΣΙΚΟΥΣ και πάλι νόμους (αυτή την φορά λιγότερους), και ζεί πάλι κάποια χρόνια (αυτή την φορά περισσότερα). Κι έτσι φτάνουμε μέχρι και το τελευταίο σώμα, το οποίο ζεί περισσότερο απο τα υπόλοιπα σώματα, αλλά επίσης δεν είναι αθάνατο, αν και με τον αριθμό 'φυσικών' ετών που μπορεί να φτάσει θα πλησίαζε πολύ κοντά!

Κι εδώ ερχόμαστε να διορθώσουμε ένα λάθος (χωρίς χρωματισμούς).

Με συνειδητή εργασία που έχει δωθεί και σε φυσικό επίπεδο στους ανθρώπους (κωδικοποιημένο τις περισσότερες φορές), αλλά κυρίως όσο μαθαίνεις να χρησιμοποιείς συνειδητά τα σώματά σου, σου δίνεται η δυνατότητα να ξεπεράσεις το επίπεδο αυτών των σωμάτων, και να φτάσεις στην πρωταρχική ύλη απο την οποία έχουν δημιουργηθεί τα σώματά σου (στον πυρήνα ας πούμε της ύλης σου, δές το απο 'φυσικής' απόψεως), έχοντας συνείδηση και αυτής. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ στην οποία φαντάζομαι θέλουν να αναφέρονται τελικά όλοι... Σε αυτή την περίπτωση, ξεκινά μία άλλη προσπάθεια εξέλιξης την οποία δεν θα συζητήσουμε, γιατί είναι χαζό, αλλά και γιατί δεν έχω ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ βίωσή της!!! Υπάρχει πάντα η δυνατότητα να μήν προσπαθήσει κανείς για καμμία συνείδηση σε κανένα σώμα, κι απλά να περιμένει να έρθει η ώρα του που ευτυχισμένος αυτός ο κεντρικός πυρήνας θα επιστρέψει στην απαρχή (την πηγή αν θές) της δημιουργίας της ύλης, όπου παραμένει ασυνείδητος αλλά πανευτυχής για πάντα. Μία χαρά μου ακούγεται, και αλήθεια δεν υπάρχει λόγος να ταλαιπωρείται κάποιος για να 'μάθει' κάτι παραπάνω, ή να προχωρήσει πέρα απο αυτήν την πηγή. Απο την άλλη όμως καταλαβαίνω απόλυτα τους ανθρώπους που ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ να είναι πανευτυχείς αλλά ασυνείδητοι (στην νιρβάνα τους, να το πώ έτσι). Θα παραδεχτείς φαντάζομαι οτι ο άνθρωπος αν κατάφερε κάτι (καλό ή κακό) το κατάφερε επειδή πάντα ήθελε να φτάσει πιο ψηλά απο εκεί που 'μπορούσε' κάθε φορά...

Τώρα λοιπόν που είπαμε τα βασικά, να απαντήσω σε πιο συγκεκριμένες σου ερωτήσεις:

Οχι μόνο υπάρχει νόηση, αλλά η νόηση που νομίζεις οτι σου προσφέρει ο εγκέφαλος είναι μόνο ένα καθρέπτισμα της νόησης ενός πολύ ανώτερου του αστρικού, σώματος! Τα σώματα λειτουργούν όλα μαζί, κι όσο πιο συνειδητά λειτουργούν όλα, τόσο πιο ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΣ είναι ο άνθρωπος σε κάθε του σώμα. Οταν λοιπόν πεθάνει το φυσικό σώμα, τα υπόλοιπα συνεχίζουν να λειτουργούν αυτούσια και αλληλένδετα όπως πρίν, χωρίς να 'χάνεται' κάτι, κάθε φορά που πεθαίνει ένα απο τα κατώτερα σώματα. Αφού τα κατώτερα σώματα τα ξαναγεννά το ανώτατο σώμα σου για λόγους που μπορείς να φανταστείς ή και όχι (αυτό πάντως δεν πρόκειται να στο απαντήσω. Ψάξε και μόνος σου κάτι!) Γιατί ακριβώς ό,τι γίνεται στα κατώτερα είναι απλά το καθρέπτισμα του ότι γίνεται στα ανώτερα. Ο εγκέφαλος λοιπόν του φυσικού (ο πυρήνας της νόησης κατά πολλούς) θα λειτουργήσει 100% μόνο όταν χρησιμοποιηθεί συνειδητά το λεγόμενο ΝΟΗΤΙΚΟ σώμα, αλλιώς θα παραμείνει ένα καχέκτυπο του νοητικού σε αυτό το επίπεδο.

Δεν καταλαβαίνω τί εννοείς με το άν υφίσταται μετά θάνατον νοητική επικοινωνία! Εννοείς ανάμεσα σε 'ζωντανούς' και 'πεθαμένους', ή ανάμεσα στις ψυχές που έχουν χάσει το φυσικό τους? Ανάμεσα σε ζωντανούς και πεθαμένους δεν γίνεται ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ επικοινωνία. Δηλαδή, ό,τι έρχεται με την μορφή νεκρού είναι μόνο το 'απομεινάρι' του φυσικού σώματος που έχει φύγει, η λεγόμενη 'προσωπικότητα' που είχε δημιουργήσει το άτομο σε αυτήν την ζωή, και η οποία επίσης πεθαίνει μετά απο κάποιο διάστημα (εξαρτάται απο το πόσο τρέφεται απο τις σκέψεις αγαπημένων και μή). Επομένως είναι κάτι που δεν υπάρχει λόγος ούτε να εμπιστευόμαστε, ούτε να φοβόμαστε... Υπάρχουν και περιπτώσεις που κάποιοι 'νεκροί' με πραγματικό αστρικό ή και ανώτερο σώμα έχουν επιστρέψει (αμέσως όμως μετά τον 'θάνατό' τους), για να βοηθήσουν κάποιον αγαπημένο ή να ολοκληρώσουν κάποια εργασία/να ικανοποιήσουν κάποια υπόσχεση κτλ. Οταν η 'ψυχή' μπεί στην διαδικασία μετά τον θάνατο δεν έχει πολλές επιλογές (απο δική της επιθυμία περισσότερο, αλλά και λόγω 'φυσικών' νόμων που αντιστοιχούν στο εκάστοτε σώμα της) να πηγαίνει πέρα δώθε λές και είναι λούνα πάρκ!

Α, ελπίζω να είναι ξεκάθαρο οτι το κάθε σώμα της ψυχής και ενεργεί, και πολλά μπορεί να πάθει, όπως ακριβώς δρά και παθαίνει αυτό το φυσικό σώμα. Μόνο ο πυρήνας της μπορεί να μπεί στην διαδικασία ΜΗ ΔΡΑΣΗΣ και ΜΗ ΠΑΘΗΣΗΣ, όπως σου είπα πρίν, ή να επιλέξει να συνεχίσει να δρά και να παθαίνει σε ανώτερα επίπεδα.

Απο ποιά εξελικτική διαδικασία ξεπήδησε η εκάστοτε μεταπήδηση; Δεν καταλαβαίνω τί εννοείς ακριβώς.. Αν το κάνεις πιο ξεκάθαρο... Πάντως μιά και μιλάμε για εξελικτική διαδικασία, έτσι εντελώς αποχρωματισμένα πάλι να σου πώ, με ένα παράδειγμα Δαρβινικό: όπως ο άνθρωπος κάποια στιγμή ΕΠΡΕΠΕ να κατέβει απο τα δέντρα, να φάει κρέας και να αρχίσει να σκέφτεται, έτσι έφτασε η στιγμή ο άνθρωπος να ξεφύγει απο το φυσικό επίπεδο, και να αρχίσει να ζεί στο επόμενο υλικό του σώμα/κόσμο, το αστρικό. Ηδη έχουμε ξεφύγει απο κατώτερα ακόμα σώματα, όπου επιδρούσαν ακόμα περισσότεροι και 'επίπονοι' νόμοι. Αν θές πάντως την γνώμη μου, νομίζω θα σ'αρέσει εκεί, γιατί οτιδήποτε μπορείς να το αποδείξεις 100%, χωρίς 200.000 διαφορετικά πειράματα, προκειμένου να καταλήξεις σε ένα 'λογικό' συμπέρασμα. Είναι ένας χώρος όπου ο νούς μπορεί να δημιουργήσει πραγματικά, αλλά και να ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ και να ΒΙΩΣΕΙ τα πάντα σχεδόν (κάποια μένουν για βίωση και κατανόηση σε ανώτερα σώματα...ας έχουμε και κάτι παραπάνω να παλέψουμε σου λέει). Για παράδειγμα, θυμάμαι απο μία εκπομπή που είχα δεί για τα όνειρα που ανέφεραν τον κύριο που συμπληρωσε τον πίνακα των χημικών στοιχείων, απο τα οποία πολλά 'ανακαλύφθηκαν' και μετά τον θάνατό του. Ο κύριος αυτός λέει είχε βρεί την 'απάντηση' στον ύπνο του. Και δεν είναι ο μόνος... Πολλοί μεγαλούργησαν όταν έθεσαν έστω κι άθελά τους το αστρικό τους σε δράση!

Βέβαια, αντιστοίχως ο άνθρωπος μπορεί να κάνει μεγαλύτερο κακό απο ό,τι κάνει εδώ. Αλλά αυτή είναι η ομορφιά της ζωής: ο πόλεμος ανάμεσα στον κακό και τον καλό εαυτό μας, και η προσπάθειά μας να δημιουργήσουμε όμορφα και χρήσιμα πράγματα γύρω μας, ακόμα κι όταν κάνουμε ΜΠΟΥΡΔΕΣ (για να το πώ ευγενικά)...

Ελπίζω να κάλυψα τις ερωτήσεις σου... Απο κεί και πέρα, μπορείς να καλύψεις τα υπόλοιπα κενά σου (ή την περιέργειά σου ακόμα) μέσω έρευνας... Αφού έχεις την στόφα του ερευνητή, γιατί τουλάχιστον δεν προσπαθείς να αποδείξεις τους ισχυρισμούς μου και τους ισχυρισμούς όλων των υπολοίπων λάθος; Δεν μπορείς όμως να αποδείξεις τίποτε στον εαυτό σου και σε κανέναν άλλον για την θάλασσα, παραμένοντας καρφωμένος σε ένα σπιτάκι στο βουνό, όπου ούτε να την δείς δεν μπορείς... ;) Καλές έρευνες ή και όχι :))))

ΝΑDA το 'ψευτοδιλήμματα' είναι καίριος χαραχτηρισμός, και νομίζω είναι η βάση όλων. Απο εκεί ξεκινάει τελικά το πρόβλημα. Οτι ασχολούμαστε με το δέντρο (το ψευτοδίλημμα) και χάνουμε το δάσος :))))

Την αγάπη μου και χαίρετε!

Προσέγγιση πρώτη:
Το νερό αποτελείται από υδρογόνο και οξυγόνο. . Όσο κι αν κάποιος είναι γνώστης της φύσης και των ιδιοτήτων των πιο πάνω στοιχείων (του Η δηλαδή και του Ο), μάλλον δεν θα μπορούσε να προβλέψει τις νέες ιδιότητες που θα προέκυπταν από την ένωσή τους. Το νερό δηλαδή είναι κάτι πολύ περισσότερο από το άθροισμα των μερών του.

Όμοια σε ένα κύτταρο αναδύονται ιδιότητες και λειτουργίες που δεν θα μπορούσαν να προβλεφθούν απλά με τη μελέτη των μερών που το αποτελούν.

Κατ’ επέκταση το ανθρώπινο σώμα, οργανωμένο σε ένα απίστευτα υψηλό επίπεδο πολυπλοκότητας, είναι προφανές ότι αναδεικνύει νέες ιδιότητες που δεν προϋπήρχαν στα συστατικά του μέρη…

Είναι λοιπόν η ψυχή μία από τις νέες ιδιότητες της ύλης που προέκυψαν από την πολυπλοκότητα της δομής του ανθρώπινου σώματος; Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, δηλαδή της ιδιότητας που προκύπτει από οργανωμένη δομή, δεν τίθεται ίσως τόσο θέμα εντοπισμού της, όσο οριοθέτησης της ελάχιστης οργάνωσης της δομής που επιτρέπει την ύπαρξή της.

Πάντως αν επιμείνουμε στον εντοπισμό της ίσως βοηθήσει η μακάβρια «αφαιρετική» μέθοδος…Πότε λοιπόν σταματά να υπάρχει η «ιδιότητα» ψυχή;. Όταν χάσουμε το ένα πόδι; Προφανώς όχι…Όταν χάσουμε όλα τα άκρα; Πάλι όχι… Όταν χάσουμε το στομάχι, το πάγκρεας, τη καρδιά; Πάλι όχι, αφού τα ιατρικά δεδομένα μάλλον αποδεικνύουν ότι υπάρχει συνέχεια στον άνθρωπο ακόμα και μετά από τόσο ριζικές επεμβάσεις όσο η μεταμοσχεύσεις αυτών των οργάνων…

Άρα λοιπόν θα πρέπει μάλλον (;) να την αναζητήσουμε μέσα στον εγκέφαλο. Ίσως κάπου στο κέντρο του (κοντά στην υπόφυση όπως λένε(;) οι θεοσοφιστές) ή ίσως όχι τόσο σε κάποιο σημείο του όσο σε ποιο ποσοστό αυτός εξακολουθεί να παραμένει λειτουργικός π.χ. πάνω από 30 - 40% βλάβης του (λέμε τώρα), παύει να υφίσταται η … ιδιότητα που αποκαλούμε ψυχή.

Εμψυχώνει το σώμα αλλά δεν ταυτίζεται με αυτό αφού συνεχίζει να υπάρχει και μετά το θάνατό του.

Είναι (;) αντικείμενο διεκδικήσεων από αγαθά και πονηρά πνεύματα

Η ψυχή εξελίσσεται, τελειώνεται, αγιάζεται ή πάλι κατακρημνίζεται, κολάζεται, απολύεται.

Είναι το «πολύτιμό» μας αφού … «δεν ωφελεί να κερδίσουμε τον κόσμο όλο αν χάσουμε τη ψυχή μας»…

Εδώ βέβαια προκύπτει και κάτι άλλο. Αν είμαστε η ψυχή μας ποιος είναι αυτός που την χάνει ή την κερδίζει;

Τη ψυχή μας την έχουμε ή είμαστε η ψυχή μας; Αν την έχουμε τότε ποιοι είμαστε εμείς που την έχουμε;
Νομίζω ότι το πιο απλό που θα μπορούσαμε εδώ να δεχτούμε (ώστε να συνεχίσω τη συλλογιστική μου) χωρίς να βυθιστούμε σε εξεζητημένες θεωρίες, είναι ότι το εμείς αναφέρεται στο «πακέτο» σώμα – ψυχή (με όποιες νέες ιδιότητες προκύπτουν από την συνύπαρξή τους) ενώ ψυχή είναι αυτό που συνεχίζει να υπάρχει και μετά την αποδόμηση των υπολοίπων φθαρτών υλικών.

Αν τα πιο πάνω στοιχεία ισχύουν, νομίζω σα πιο πιθανό ότι η ψυχή έχει «σημεία» σύνδεσης με το σώμα μάλλον, παρά σημεία όπου … «κατοικοεδρεύει».

Εν πάση πάντως περιπτώσει, σύμφωνα με την «αφαιρετική» μέθοδο που χρησιμοποίησα και στην πρώτη προσέγγιση φαίνεται ότι για να «βγει» οριστικά η ψυχή μας πρέπει να σταματήσει να λειτουργεί ο εγκέφαλος … άρα είναι αυτός (ο εγκέφαλος) δηλαδή που προβάλει σαν πιο πιθανός τόπος εντοπισμού της (αν βεβαίως υφίσταται τέτοιο θέμα) ή έστω σαν ύστατος τόπος σύνδεσής της με την πραγματικότητα του μάταιου αλλά και υπέροχου τούτου κόσμου….