- "" ΗΛΙΑΚΕΣ"" ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ-ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Panos T

Στα προηγούμενα μηνύματα αναφερθήκαμε στο περίεργο θέμα των πολλών ενδείξεων της σύγκλισης στην παραδοχή υψηλών θερμοκρασιών στο στέμμα του Ηλίου , ενώ την ίδια στιγμή η φωτόσφαιρα έχει 6000 βαθμούς μόνο , αν και θα ήταν λογικό να είχαμε μικρότερη για το στέμμα. Όπως και για το ότι η θερμοκρασία ενός εκατομμυρίου βαθμών θα εξηγούσε τον παρατηρούμενο ιονισμό του σιδήρου , καταλήγοντας ότι για το φαινόμενο της παρατηρούμενης υψηλής θερμοκρασίας του στέμματος , δεν έχει δοθεί ακόμη ικανοποιητική επιστημονική λύση .

Επίσης έχομε αναφέρει σε άλλο topic ότι στο ίδιο το Σύμπαν , ένα Σύμπαν που διαστέλλεται και ψύχεται , δηλαδή αυξάνει η αταξία (η εντροπία του) , δημιουργούνται τ’αστέρια , εστίες υψηλής ενεργειακής στάθμης , δηλαδή αρνητικής εντροπίας .

Ας επανέλθω και πάλι στο θέμα του στέμματος του Ήλιου , για να πω δυο λόγια ακόμη :

Η πόλωση του φωτός δείχνει ότι το συνεχές φάσμα του στέμματος είναι διάχυτο ηλιακό φως . Στερεά τεμαχίδια λιγό μεγαλύτερα του μήκους κύματος του φωτός θα εξηγούσαν την διάχυση . Η θερμοκρασία όμως είναι πολύ υψηλή για να υγροποιήσει ή να στεροεοποιήσει τα αέρια εκτός εάν πρόκειται για μετεωρική ύλη που πέφτει αργά . Μπορεί όμως η σκόνη να βρίσκεται στο μεταξύ Γης και Ηλίου διάστημα , όπως υποθέτει ο Χουλστ . Ατμοσφαιρικός ηλεκτρισμός θα εξηγούσε το διάχυτο λευκό φως και την ευρύτητα των γραμμών στο έξω στέμμα . Η εξαφάνιση όμως των γραμμών στο έσω στέμμα προϋποθέτει θερμοκρασία τάξεως ενός εκατομμυρίου βαθμών .

PanosT

Αυτό το συνάγεις από το γεγονός ότι οι πυρηνικές αντιδράσεις του Ήλιου θα σταματήσουν (μετά από περίπου 5 δισεκατομμύρια περίπου χρόνια) με τη δημιουργία του Σιδήρου , που είναι πυρήνας σταθερότητος , αλλά δεν σημαίνει ότι και στη σημερινή του φάση ο Ήλιος δεν περιέχει (έστω και σε μικρή ποσότητα) σίδηρο :

Η σημερινή χημική σύσταση του Ήλιου , μοιάζει πολύ με τη χημική σύσταση της Γης. Τα περισσότερα χημικά στοιχεία του πλανήτη μας, τα βρίσκουμε και στον Ηλιο. Βέβαια ορισμένα από αυτά, όπως το Υδρογόνο και το Ηλιο, αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος της ηλιακής μάζας. Κι όλα τα άλλα στοιχεία, βρίσκονται σε αεριώδη κατάσταση ακόμα και τα μέταλλα.

Χημική Σύσταση του Ήλίου (σήμερα) : Υδρογόνο 70.5% , Ήλιο 28.2% , Μέταλλα (O, Fe, C) 1.3% .

Α, ok!
Και θεωρείς ότι αυτή η ποσότητα σιδήρου δίνει τα εν λόγω φάσματα χωρίς να διαταράσσει κάτι τη γνωστή Επιστήμη περί του Ηλίου.

Δεκτόν.

ΝΙΚΟΜΑΧΕ εσύ τι πιστεύεις?

http://www.youtube.com/watch?v=BPo1FBI1U8k

Δεν εξηγείς λίγο καλύτερα και για μας που δεν κατέχουμε το θέμα τις ενστάσεις-παρατηρήσεις σου;
Δε θα μπορούσε ας πούμε να έχει σκάσει στον ήλιο ένας σούπερ ντούπερ αστεροειδής τίγκα στον σίδηρο;
Ή ακόμα πιο απλό, οι φασματογράφοι μας να επηρεάζονται τόσο πολύ απο την ηλιακή ακτινοβολία που να δείχνουν άλλα αντ' άλλων (λέω τώρα ο άσχετος, αλλιώς δε θα ζήταγα να γίνεις πιο αναλυτικός)

θεωρητικά ο ήλιος μας, θα έπρεπε όντως να συνθέσει σίδηρο, αφού πλέον θα κοντεύει να γίνει ένας λευκός νάνος.Θεωρητικά όμως.
Και αυτο επειδή η νουκλεοσύνθεση στοιχείων,θεωρητικά πάντα, απαιτεί τεράστιες θερμοκρασίες και πιέσεις.

Αυτο όμως δεν είναι απόλυτο, δεν είναι πέραν πάσης αμφιβολίας δηλαδή.
Η σύντηξη στις υψηλές θερμοκρασίες των άστρων, είναι ξαφνική και δεν υπάγεται σε σταθερές.

Ασφαλώς θα γνωρίζεις, ότι όλα τα άστρα παράγουν σίδηρο έως και -56.

Η νουκλεοσύνθεση περιλαμβάνει πολλά στάδια, αλλά εδω θα ασχοληθώ μόνο με τρία απο αυτα, τα οποία απαντούν στο τεθέν ερώτημα.
Είναι οι διαδικασίες s και r που αφορούν την σύλληψη νετρονίων και η διαδικασία p, που αφορά την σύλληψη πρωτονίων.

Αφού η σύνθεση στοιχείων σιδήρου φθάσει στον σίδηρο-56, όπου πλέον σταθεροποιείται, λαμβάνει χώρα η s διαδικασία αργής σύλληψης νετρονίων.
Κάθε σύλληψη νετρονίου στην s-διαδικασία μετατρέπει ένα πυρήνα σε ένα ισότοπο του ίδιου στοιχείου με ένα περισσότερο νετρόνιο.Αυτη ακριβώς η αύξηση κατά ένα, στον αριθμό των νετρονίων οδηγεί σε ένα ασταθές ισότοπο. Επειδή η σύλληψη νετρονίου είναι σχετικά αργή στην s-διαδικασία, ο ασταθής πυρήνας κάνει β-διάσπαση πριν μπορέσει να γίνει σύλληψη περισσότερων νετρονίων.
Αυτο όμως,θεωρητικά, συμβαίνει όταν το άστρο είναι στο τέλος σχεδόν της ζωής του.Επίσης θεωρητικά πάντα (να μην ξεχνιόμαστε),για να συμβεί αυτη η νουκλεοσύνθεση,απαιτούνται πέραν των 6 ηλιακών μαζών.Τίποτα όμως δεν μας πείθει με απόλυτη σιγουριά και πέραν πάσης αμφιβολίας,ότι το αυτο, δεν μπορεί να συμβεί και σε άστρα με μια ηλιακή μάζα.Κράτησέ το αυτο και πάμε στην r διαδικασία.

Η r διαδικασία, είναι το αντίθετο της s.Οταν τα νετρόνια παράγονται σε υψηλούς αριθμούς, τότε οι ασταθείς πυρήνες της s διαδικασίας, έχουν άφθονο χρόνο να απορροφήσουν απεριόριστο αριθμό νετρονίων, με αποτέλεσμα, ένα καταιγισμό πρωτονίων.

Ας δούμε τώρα και την p διαδικασία, όπου έχουμε την σύλληψη πρωτονίου.Μέσω αυτής της διαδικαδίας, έχουμε σχηματισμό βαρύτερων πυρήνων του fe-56, λόγω διάσπασης του φράγματος Κουλόμπ, όπου, κάποια απο τα απωθούμενα πρωτόνια, καταφέρνουν λόγω υψηλών θερμοκρασιών να απορροφηθούν απο τον πυρήνα πρωτονίων με υψηλό θετικό φορτίο.
Οι υψηλές θερμοκρασίες του άστρου μας, δικαιολογούν μια τέτοια σύνθεση.

Μετα απο αυτά, είναι εύκολη πλέον η κατανόηση των ιχνών σιδήρου στους φασματογράφους μας.

Ομως υπάρχουν δυο ερωτήματα, αναπάντητα.
Α.Αν δεν ισχύουν οι διαδικασίες νουκλεοσύνθεσης στον Ηλιο μας, τότε αυτο σημαίνει ότι κάνουμε λάθος στα δομικά στοιχεία του και πράγματι υπάρχει σίδηρος στον πυρήνα του, όπως ισχυρίζεται και ένας γνωστός πυρηνικός φυσικός, ο Ολιβερ Μανουέλ.

Β.Αν όμως ισχύουν οι διαδικασίες νουκλεοσύνθεσης, τότε ο ήλιος μας δεν έχει υπόλοιπο ζωής 4,5 δις, αλλά μερικά εκατομμύρια έτη!!!!

Προσωπικά κλείνω υπερ μιας Γ άποψης, η οποία λέει ότι οι διαδικασίες νουκλεοσυνθέεσων βαρύτερων στοιχείων, πιθανόν να λαμβάνουν χώρα και στο δικό μας άστρο, ασχέτως μάζας.

Αυτη είναι η άποψή μου Πάνο.