- Eπικοινωνία με συγγενή που έχει "φύγει" - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Θα ήθελα να ρωτήσω τα μέλη του forum, αν έχουν έρθει ποτέ σε επικοινωνία με κάποιον δίκο τους άνθρωπο που έχει "φύγει".
Αν έχουν κάποια προσωπική εμπειρία.
Έχω χάσει τον πατέρα μου πριν 10 μήνες
Τον βλέπω αρκετές φορές στον ύπνο μου ,άρρωστο,δυστυχώς μου έχουν μείνει τέτοιες μνήμες.
Έχω αρχίσει να αμφιβάλλω ότι κατι υπάρχει μετά από εδω και θα ήθελα να μάθω αν κάποιος έχει βιώσει κάποια εμπειρία
__________________________________________________________
ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΕΤΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ Eποικινωνια με συγγένη
που έχει "φύγει" ΣΕ Eπικοινωνία με συγγενή
που έχει "φύγει".
19/03/2011
__________________________________________________________
quote:
Καλησπέρα σε όλους
Θα ήθελα να ρωτήσω τα μέλη του forum, αν έχουν έρθει ποτέ σε επικοινωνία με κάποιον δίκο τους άνθρωπο που έχει "φύγει".
Αν έχουν κάποια προσωπική εμπειρία.
Έχω χάσει τον πατέρα μου πριν 10 μήνες
Τον βλέπω αρκετές φορές στον ύπνο μου ,άρρωστο,δυστυχώς μου έχουν μείνει τέτοιες μνήμες.
Έχω αρχίσει να αμφιβάλλω ότι κατι υπάρχει μετά από εδω και θα ήθελα να μάθω αν κάποιος έχει βιώσει κάποια εμπειρία
Λυπάμαι πολύ για το χαμό του πατέρα σου.
Κανείς άλλος δεν θα μπορέσει ποτέ να νιώσει τον πόνο σου.
Ο θάνατος είναι ένα μυστήριο και είναι αφύσικο γεγονός, ξένο προς την ανθρώπινη φύση.
Σίγουρα υπάρχει κάτι μετά. Σίγουρα κάποια στιγμή θα ανταμώσουμε με τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Σίγουρα κάποια στιγμή ο θάνατος θα καταργηθεί.
Πρόσεχε μόνο μη γίνεις θύμα σε πονηρούς που θα θελήσουν να εκμεταλλευθούν τον πόνο σου και την αγωνία σου.
Ο Θεός βρίσκεται τόσο σ' ένα κομμάτι ξύλο, όσο και σ' ένα ανθρώπινο όν. Η διαφορά είναι ότι το κομμάτι ξύλο δεν γνωρίζει τίποτε για το Θεό, ενώ ο άνθρωπος μπορεί να συνειδητοποιήσει την παρουσία Του, μέσα του.
quote:
herculistas
Έχω χάσει τον πατέρα μου πριν 10 μήνες
Τον βλέπω αρκετές φορές στον ύπνο μου ,άρρωστο,δυστυχώς μου έχουν μείνει τέτοιες μνήμες.
Έχω αρχίσει να αμφιβάλλω ότι κατι υπάρχει μετά από εδω και θα ήθελα να μάθω αν κάποιος έχει βιώσει κάποια εμπειρία
Έχω χάσει αδερφό. Ήταν μόλις 36 ετών. Και όχι, δεν είχα τον τύπο επαφής που εννοείς. Εντούτοις τον βλέπω κάποιες φορές στον ύπνο μου και έχω τη φωνή του ολοζώντανη στο μυαλό μου την ημέρα αν και έχουν περάσει πολλά χρόνια.
Νομίζω ότι η επαφή με τους νεκρούς μας μέσω των ονείρων είναι το περισσότερο και το καλύτερο που μπορεί να έχει κανείς σε αυτόν το κόσμο. Ο χρόνος και τα όνειρα θα σε οδηγήσουν σε αποδοχή και νέα συνειδητοποίηση της πραγματικότητας. Αυτό λέει η δική μου εμπειρία. Και όπως σε προειδοποίησαν και άλλοι πριν, μείνε μακριά από ο,τιδήποτε άλλο.
quote:
herculistas
Αλήθεια, μεγάλωσα σε μια οικογένεια η οποία πίστευει στην μετά θάνατον ζωή και θεοσεβούμενη, αλλά εσείς έχεται χειροπιαστές αποδείξεις για το μετά? Ξέρεται κανέναν που να έχει?
Μην ψάχνεις τέτοιες αποδείξεις. Δε θα βρεις ποτέ αδιάσειστες. Αυτό που υπάρχει είναι ενδείξεις, που πηγάζουν από τον εσωτερικό κόσμο του καθενός, και πίστη.
quote:
Αλήθεια, μεγάλωσα σε μια οικογένεια η οποία πίστευει στην μετά θάνατον ζωή και θεοσεβούμενη, αλλά εσείς έχεται χειροπιαστές αποδείξεις για το μετά? Ξέρεται κανέναν που να έχει?
Δεν ξέρεις έστω και επαφή να έχεις, αν είναι κάτι που συμβαίνει ή είναι απλώς προβολές εικόνων και εμπειριών που είχες με το άτομο που χάνεις όταν ζούσε ή ακόμα και προβολή του εγκεφάλου σου των πόθων που θέλεις να ικανοποιηθούν. Η θρησκεία όπως ανέφερες δεν δίνει ελπίδες για επαφές αλλά τουναντίον αναφέρει ότι μετά τον υλικό θάνατο η ψυχή δεν αναγνωρίζει σχέσεις αίματος ή φιλίας που ανέπτυξε στον υλικό κόσμο. Άρα και πάλι απαντήσεις δεν παίρνεις. Εντέλει μήπως δεν χρειάζεται να έχεις κάποια επαφή; να Θυμάσε το αγαπημένο σου άτομο όπως ήταν με τις καλές και κακές του στιγμές, τις εμπειρίες που σου πρόσφερε, έστω και το παραμικρό λιθαράκι που έβαλε στην πρόοδό σου και ανάπτυξη, μόρφωσή σου κτλ. Για μια ζωή θα κουβαλάς ένα μέρος του πατέρα σου, ένα κομμάτι του DNA του, ένα κομμάτι του χαρακτήρα του, ένα κομμάτι των εμπειριών του, ένα κομμάτι των γνώσεών, ένα κομμάτι της ζωής του και ολόκληρη την αγάπη του που σε προστάτευε όταν ήρθες σε αυτό τον κόσμο. Δεν είναι απλά μαζί σου αλλά μέσα σου στον εγκέφαλό σου και την καρδιά σου.
Στο θέμα μου αναφέρω τα στάδια της γήινης ζωής αν θέλεις ρίξε μια ματιά:
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?whichpage=3&ARCHIVEVIEW=&TOPIC_ID=8458
Ο Θεός βρίσκεται τόσο σ' ένα κομμάτι ξύλο, όσο και σ' ένα ανθρώπινο όν. Η διαφορά είναι ότι το κομμάτι ξύλο δεν γνωρίζει τίποτε για το Θεό, ενώ ο άνθρωπος μπορεί να συνειδητοποιήσει την παρουσία Του, μέσα του.
=================================================
Αγαπητέ herculistas, τα συλλυπητήρια μου για την απώλεια σου.
Εύχομαι να είσαι καλά τόσο εσύ όσο κι οι δικοί σου άνθρωποι και να τον θυμάστε.
Θεωρώ πως είναι εξαιρετικά επώδυνο για έναν άνθρωπο να χάνει κάποιον συγγενή του κι αυτή η απώλεια μπορεί να επιφέρει ανάμικτα συναισθήματα όπως θλίψη, οργή, θυμό κλπ.
Θεωρώ ότι οι περισσότεροι άνθρωποι έχουμε βιώσει κάποια απώλεια στην ζωή μας η οποία να μας έχει στιγματίσει και την οποία έχουμε προσπαθήσει να ξεπεράσουμε.
Στην δική μου περίπτωση και μετά από κάποιες απώλειες σε μικρότερη ηλικία, πέραν τψν διαφόρων συναισθημάτων που μου προκλήθηκαν ήρθε και μια έντονη αμφισβήτηση για την ύπαρξη αυτού που αποκαλούμε "θείο".
Θεωρούσα ότι δεν υπάρχει τίποτα άλλο πέραν της ζωής που έχουμε σε αυτόν τον κόσμο κι ότι δεν υπάρχει τίποτα πέρα από το φυσικό πεδίο.
Έπρεπε να περάσει κάμποσος καιρός προκειμένου να καταλαγιάσουν κάποια συναισθήματα μέσα μου και σιγά - σιγά να αναθεωρήσω τις σκέψεις μου, να καταλάβω για ποιούς λόγους ένας άνθρωπος φεύγει από κοντά μας αλλά και να συνειδητοποιήσω πως η άρνηση η οποία με διακατείχε δεν ήταν τίποτα άλλο πέρα από μια αμυντική αντίδραση εκ μέρους μου.
Νομίζω πως κανείς ποτέ δεν θα μπορέσει πως ακριβώς να ξεπεράσεις την απώλεια σου επειδή εσύ είσαι αυτός ο οποίος τη βίωσε.
Κάποια πράγματα τα οποία ενδεικτικά θα μπορούσα να σου πω είναι πως όταν ένας άνθρωπος φεύγει από κοντά μας αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να σκεπτόμαστε να είναι καλά - εάν όντως υπάρχει κάτι άλλο πέραν του δικού μας πεδίου - και να κρατήσουμε μέσα μας τις πιο γλυκιές κι όμορφες αναμνήσεις μας από αυτόν.
Όσον αφορά την προσπάθεια επικοινωνίας μας μαζί του, είμαι κάθετα ανάντιος σε κάτι τέτοιο, δεν υπάρχει κανένας λόγος να προσπαθήσουμε να παρεσφρήσουμε κάπου όπου δεν έχουμε θέση ακόμα.
Και δυστυχώς είναι πολλοί οι επιτήδειοι οποίοι προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τον πόνο των συγγενών εκλιπόντων ανθρώπων... 
In anticipation of my resurrection...
Με αφορμη αυτον τον χαμό και απο αυτά που ακούω γύρω μου και δυστυχώς δεν ακούω ευχάριστα τον τελευταιο καιρό απλά συνειδητοποιώ οτί είμαστε εντελως φθαρτοί. Τώρα για το μετά δεν ξέρω. Πραγματικά η θεωρία ότι κάτι άλλο υπάρχει μετά μου φαντάζει αρκετά αμφίβολη διότι δεν έχω εγώ τουλάχιστον κάτι χειροπιαστό γι αυτό και δεύτερον ότι η ελπίδα για την μετά θάνατον ζωή είναι η καλύτερη ψυχολογική άμυνα ωστέ να μπορέσεις να συνεχίσεις την δική σου ζωή και να συμβιβαστείς πως αργά ή γρήγορα θα αφήσεις την ζωή εδώ. Αυτό όλο έρχεται σε αντίθεση με το δόγμα που έχω διδαχθεί από μικρός όπως και όλοι μας. Μου φένεται δύσκολο να τα απορρίψω όλα και να πω ότι ζω εδώ και τέλος γιατί απλά έτσι έχω μεγαλώσει!
Αυτές οι λίγες ανύσηχιες από μένα
Α και όσον αφορά την "επικοινωνία" λογικό είναι όποιος χάσει κάποιον να θέλει να μάθει που βρίσκεται ο άνθρωπος του, αν περνάει καλά.
Αυτό το αναφέρω με αφορμή και τα γεγονότα των τελευταίων ημερών στην Ιαπωνία, στη Λιβύη κλπ.
Έχω την εντύπωση πως πολλές φορές λειτουργούμε και πράττουμε έχοντας την πεποίθηση ότι μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα και να επιβληθούμε απέναντι στο οτιδήποτε.
Έως ένα σημείο αυτό μπορεί να είναι κάτι πολύ γόνιμο εφόσον μπορεί να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε κάποιες φοβίες μας και να μας οδηγήσει στο να τολμήσουμε να σταθούμε δυνατοί στα πόδια μας.
Εάν όμως αυτή η πεποίθηση μας δεν ελεγχθεί, τότε μπορεί να γίνουμε αρκετά αλαζόνες και να ξεχάσουμε ότι τα πάντα έχουν κάποια φυσικά όρια...
Όσον αφορά τις πεποιθήσεις που έχεις για τη μετά θάνατον ζωή και το γεγονός ότι έχουν μάλλον κλονιστεί από την απώλεια σου και μετά, νομίζω πως με τον καιρό θα κατασταλάξεις εν τέλει σε αυτό που σε καλύπτει καλύτερα.
Και συμφωνώ πως είναι μια ανθρώπινη ανάγκη να θέλει κάποιος να μάθει εάν το αγαπημένο του πρόσωπο που έφυγε είναι καλά, που είναι κλπ.
Θεωρώ όμως ότι δεν θα πρέπει να προσπαθήσει να "ικανοποιήσει" αυτή του την περιέργεια.
Εάν τελικά υπάρχει κάποια μορφή ζωής μετά τον φυσικό μας θάνατο, τότε λογικά θα υπάρχει κάποιος λόγος που είναι "κρυφή" από εμάς. 
In anticipation of my resurrection...
Είμαι και εγώ σε πολύ παρόμοια κατάσταση με εσένα (έχω χάσει τη μάνα μου). Και εγώ τη βλέπω στον ύπνο μου, με τη διαφορά ότι πάντα τη βλέπω να μου υγιή και χαρούμενη να μου χαμογελάει. Τα πράγματα είναι απλά. Επικοινωνία ΔΕΝ υπάρχει. Παιχνίδι του μυαλού μου (μας) είναι. Απόδειξη για αυτό; Η ΣΙΩΠΗ του νεκροταφείου. Υπάρχει όμως ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ.
Ο Ψηλός σου είπε να ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ ότι θα ξαναβρεθείτε. Είναι και αυτό μια παρηγοριά. Ασφαλώς και είναι βάσιμες οι αμφιβολίες σου για αυτήν την άποψη. Είναι δηλαδή κάτι που όντως και σίγουρα συμβαίνει ή κάτι που ΘΑ ΘΕΛΑΜΕ να συμβαίνει και το πιστεύουμε ΕΠΕΙΔΗ μας παρηγορεί και έτσι τουλάχιστον δε θα χαθούμε ΚΑΙ εμείς από τη θλίψη.
Εγώ θα σου προτείνω να βρεις παρηγοριά ΚΑΙ κάπου αλλού:
1. Ήταν λυτρωτικός ο θάνατος; Από ότι κατάλαβα ήταν άρρωστος (να μαντέψω; καρκίνος; ) οπότε για σκέψου τι είναι καλύτερο να ζει και να βασανίζεται ή να ηρεμήσει επιτέλους. Είναι και λίγο εγωιστικό το να θες να συνεχίσει να βασανίζεται μόνο και μόνο για να είναι κοντά σου.
2. Έφυγε ο πατέρας σου με τη γνώση ότι πρόσφερε στην οικογένεια του αυτά που έπρεπε και ότι έλαβε από αυτήν την ανάλογη αγάπη; Νιώθεις ότι ΕΣΥ τον έκανες να νιώσει υπερήφανος που σου είχε γιο του; Είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑΣ σημασίας να πεθαίνει γνωρίζοντας ότι έκανε αυτό που έπρεπε και ότι οι κόποι του έπιασαν τόπο, έχοντας κάνει τέλος πάντων κάτι σε αυτήν τη ζωή.
3. Πέθανε ήρεμα;
4. Φαντάζεσαι να είχε συμβεί αυτό ΝΩΡΙΤΕΡΑ;
5. Ο θάνατος είναι ένα φυσικό φαινόμενο το οποίο είναι "προγραμματισμένο" να συμβεί σε όλους τους ανθρώπους...
6. Πρέπει να συνεχίσεις να ζεις και να κάνεις αυτά που πρέπει να κάνεις στη ζωή σου. Και ο πατέρας σου θα συμφωνούσε σε αυτό. Το σημαντικό είναι να μην αφήσεις τη θλίψη να σε καταβάλλει.
7. Ο πατέρας σου συνεχίζει να υπάρχει στις μνήμες αυτών που τον αγαπούσαν (επιβάλλεται ο παρελθοντικός χρόνος). Επίσης ένα μέρος του υπάρχει στο αίμα σου (γονίδια κτλ)....
Πάντως αν όντως υπάρχει "άλλος" κόσμος είσαι σίγουρος ότι θες να μάθεις τι γίνεται εκεί; Ας πούμε είσαι σίγουρος ότι ο άνθρωπος σου είναι στον παράδεισο; Ή είναι σίγουρο ότι ΕΣΥ όταν πεθάνεις δε πας στην κόλαση; Τελικά είναι σίγουρο το ότι θα βρεθείτε; Μήπως θα σε πλήγωνε περισσότερο να μάθεις κάτι τέτοιο. Γιατί αν δεν κάνω λάθος δεν πάνε όλοι στο "ίδιο" μέρος και επομένως δεν είναι 100% σίγουρο ότι θα μπορούν οι μεν να επικοινωνούν με τους δε... Δεν το λέω με καμία τάση προσβολής στη μνήμη του πατέρα σου απλώς παραθέτω λογικά επιχειρήματα βασισμένα σε αυτά που όλοι ξέρουμε.
Ψηλός
quote:
Ο θάνατος είναι ένα μυστήριο και είναι αφύσικο γεγονός, ξένο προς την ανθρώπινη φύση.
Σίγουρα υπάρχει κάτι μετά.
Πας να πεις κάτι σωστό και μετά πετάς κάτι χοντρομπούρδες ρε άνθρωπε
1. ΑΦΥΣΙΚΟΣ δεν είναι με τίποτα ο θάνατος. ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΤΑΤΟΣ και ΦΥΣΙΚΟΤΑΤΟΣ είναι.
2. Ο θάνατος εκτός από το τέλος συνεπάγεται και το "άδειασμα" θέσης σε αυτή τη ζωή. Αν οι άνθρωποι δεν πέθαιναν θα έπρεπε ο καθένας να σκοτώνει τους γονείς του γιατί δε θα χωρούσαμε στη γη.
3. Ο μόνος λόγος που φαίνεται "ξένος" ο θάνατος στην ανθρώπινη φύση είναι ότι ο άνθρωπος χαρακτηρίζεται από τον εγωισμό της αυτοσυνείδησης..."Έχω ΤΟΣΑ να κάνω σε αυτή τη ζωή", "Δεν είναι δυνατόν να πεθάνω ΕΓΩ". κτλ κτλ. Και ποιο είναι μεγαλύτερο χαστούκι στον εγωισμό από τη γνώση ότι θα πεθάνεις;;;; Μάλλον για αυτό οι μεγαλοχριστιανοί στο φόρουμ είναι ΤΟΣΟ μεγάλοι εγωιστές γιατί πιστεύουν ότι θα υπάρχουν για πάντα...
4. Το "σίγουρο" στο ότι υπάρχει κάτι μετά από ΠΟΥ προκύπτει; ΕΤΣΙ πιστεύεις εσύ αυτό δε σημαίνει ότι είναι σίγουρο.
Να σε ρωτήσω ρε ψηλέ κάτι, εσύ συγκεκριμένα γιατί θα πρέπει να υπάρχεις για πάντα; Τι θα προσφέρει η ακατάπαυστη "ύπαρξη" του πνεύματός σου στο σύμπαν, την ανθρωπότητα και το Θεό; Δηλαδή πραγματικά αν υπάρχει άλλος κόσμος θα ακούμε τη μπαρουφολογία σου στον αιώνα τον άπαντα;
Μην την πάρεις ελαφριά την ερώτηση, είναι πολύ σοβαρή. Γιατί να δικαιούται κάποιος την αθανασία, η οποία είναι μια τόσο υπεράνθρωπη έννοια;;;
Edited by - IndustrialAngel on 22/03/2011 19:02:42
Edited by - IndustrialAngel on 22/03/2011 19:07:02
tha ithela n moirastw k egw mia ebeiria,an boroume n t poume etsi.
prin 2 evdomades exasa tn theio m k ena vradu kathws koimomoun kai tn skeftomoun nomizw pws mesa sto dwmatio upirxe ena ble fws.ekane ena gurw k efuge(to dwmatio m exei apoluto skotadi,koimame xwris fwta)
tha ithela tn gnwmi sas..
pistevw polu s ola auta..
euxaristw
Σου εύχομαι καλή διαμονή.
Θα ήθελα να σε παρακαλέσω να γράφεις με ελληνικούς χαρακτήρες ώστε να είναι πιο εύκολη η ανάγνωση των μηνυμάτων σου.
Όσον αφορά τα όσα μας περιγράφεις, θα ήθελα να σου εκφράσω τα συλλυπητήρια μου για την απώλεια σου και να σου ευχθηώ καλή δύναμη.
Σχετικά με την εμπειρία που είχες, μήπως κοιμόσουν κι ήταν κάποιο όνειρο αυτό που μας περιέγραψες;
In anticipation of my resurrection...
ευχαριστω πολυ... οχι δεν ηταν ονειρο ηταν πολυ ζωντανο και μαλιστα τρομαξα τοσο που κρυφτηκα κατω απο το παπλωμα... χαζο και παιδιαστικο αλλα...
Εγω προσωπικα πιστευω στην επικοινωνια με συγγενη που εχει φυγει.
Μπορείτε να με πείσετε να πιστέψω κι εγω?
quote:
Μπορείτε να με πείσετε να πιστέψω κι εγω?
Με την καινούρια ή την παλιά μέθοδο;
Με την παλιά είναι εύκολο. Να ναι καλά το ένστικτο της αυτοσυντήρησης όταν αντικρύζεις την πυρά.
Με την καινούρια είναι πιο δύσκολο. Πρέπει να το θες εσύ. Μπορείς να πείσεις τον εαυτό σου ότι έτσι είναι τα πράγματα...