- Φιλία - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Το να δείχνεις συναισθήματα είναι υπέροχο.
Να ξέρει ο άλλος ο καψερός που πατάει και που βαδίζεις εσύ.
Το να εξαφανίζεσαι να μην βρίσκεις χρόνι, να ψάχνεις γιά δικαιολογίες είναι σκληρό.
Δείξτε τα συναισθήματά σας.
Δεν είναι αδυναμία είναι δύναμη.
Και δεν είναι τόσο δύσκολο όσο φαίνεται.
Η αγάπη θέλει επαφή.
Χωρίς επαφή,
άλλα λόγια να αγαπιόμαστε
και μιά φορά το χρόνο να βρισκόμαστε.
poihsh2005.Δύο πράγματα είναι άπειρα.Το σύμπαν κι η ανθρώπινη ηλιθιότητα,χωρίς να είμαι σίγουρος γιά το πρότερο.ΑΙΝΣΤΑΙΝ.
Φαινομενο που εχω παρατηρησει απο την προσωπικη μου ζωη ειναι οτι ατομα που εχουν "πληγωθεί" μετατρέπονται σε εσωστρεφή ενω στην πραγματική τους ζωή προσπαθούν και τις περισσότερες φορές το καταφέρνουν να δείχνουν ανοιχτοί άνθρωποι.
Αλλά όπως και να έχει αν καθήσεις και αφιερώσεις χρόνο σε ενα άτομο και το παρατηρήσεις μπορείς πιστεύω να μάθεις πολλά πολλά περισσότερα σε σχέση με το αν συζητούσες μαζί του για πολλές ώρες.
Κάτι που διάβασα εχθές και με έκανε εντύπωση: Οταν κατα τη διαρκεια μιας συζητησης ο συνομιλιτης αρχισει να καπνιζει φανερωνει νευρικότητα και ανάγκη για περισσότερο χρόνο επεξεργασίας των δεδομένων που δέχεται αν και όλοι τους θα διατυμπανίσουν ότι το κάνουν απο συνήθεια.
Τώρα κάτι τελευταίο που μπορεί να είναι και παντελώς λάθος, : Η Συμπεριφορά μας πολλές φορές μπορεί να υποκινείτε και απο αυτό που μας λείπει υλικό ή έμψυχο. Στην πρώτη περίπτωση δηλ., του υλικού την κατάσταση θα την χαρακτήριζα παθογόνα διότι δεν πιστεύω ότι οποιοδήποτε υλικό αγαθό θα μπορούσε να κλείσει κάποιο εσωτερικό κενό. Η δεύτερη αντιθέτος ειναι άκρως επιθυμητή και έμφυτη τάση του ανθρώπου.
NO RULES IN THE GAME
quote:
Φαινομενο που εχω παρατηρησει απο την προσωπικη μου ζωη ειναι οτι ατομα που εχουν "πληγωθεί" μετατρέπονται σε εσωστρεφή ενω στην πραγματική τους ζωή προσπαθούν και τις περισσότερες φορές το καταφέρνουν να δείχνουν ανοιχτοί άνθρωποι.
Φίλε μου, δε νομίζω οτι αυτό είναι απαραίτητο.
Νομίζω πως ένα άτομο που είναι εσωστρεφές ίσως το δείχνει αυτό και στους γύρω του.
Μερικές φορές δεν το ενδιαφέρει αν η εικόνα που βγάζει πρός έξω είναι αυτή ενός κλειστού ή ανοιχτού ατόμου...
quote:
Τώρα κάτι τελευταίο που μπορεί να είναι και παντελώς λάθος, : Η Συμπεριφορά μας πολλές φορές μπορεί να υποκινείτε και απο αυτό που μας λείπει υλικό ή έμψυχο.
Θα μπορούσες να μας αναφέρεις ένα παράδειγμα?
In anticipation of my resurrection...
quote:
Αλλά όπως και να έχει αν καθήσεις και αφιερώσεις χρόνο σε ενα άτομο και το παρατηρήσεις μπορείς πιστεύω να μάθεις πολλά πολλά περισσότερα σε σχέση με το αν συζητούσες μαζί του για πολλές ώρες.
Φαντάζεσαι να συναντήσεις ένα άτομο, να καθήσετε κάπου και αντί να μιλάτε να παρατηρήτε ο ένας τον άλλον?
Γιατί να μην χτίζουμε σχέσεις εμπιστοσύνης και ειλικρίνιας ωστε να συνενοούμαστε ταχέως και χωρίς αμφισβήτηση και να πρέπει να παρατηρούμε τι άραγε ''κρύβει'' ο άλλος απο ''κάτω''.
Σκέτη φθορά. Και αν η κριση σου αποδειχθεί τελικά λανθασμένη δεν χάθηκε και ο κόσμος.
Ανασφάλεια ή φόβος?
Φιλικά
Σχετικά με τα κρυφά συναισθήματα, να πω ανάθεμα και αν ξέρουμε ποιά είναι αυτά τα συναισθήματα. Όταν φτάσει κάποιος να αναγνωρίσει τα συναισθήματά του και να βρει το λόγο που τα νοιώθει, παύουν και να υπάρχουν. Από εκεί που είναι κάτι περίεργο, απρόσιτο, που μας κάνει την ζωή δύσκολη, εξευτελίζονται στα μάτια μας και θεωρούνται μηδαμινά.
Ισχύει στις περισσότερες περιπτώσεις ότι ένα άτομο για να εκφραστεί πρέπει να νοιώσει άνετα με το περιβάλλον που βρίσκεται, δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό. Ο καθένας θέλει τον δικό του χρόνο και τρόπο προσαρμογής. Και νομίζω ότι έχει δίκιο ο Re Dragon, έχει να κάνει με την όποια απόρριψη δεν είναι έτοιμος κάποιος να αντιμετωπίσει.
Nst πιστεύω ότι τα άτομα που δεν κρατάνε άμυνες είναι σπάνια, και αυτά ακόμα έχουν πρώτα κρατήσει άμυνες και μετά από δουλειά με τον εαυτό τους έφτασαν στο σημείο που αναφέρεις. Και εγώ είμαι υπέρ της παρατήρησης όπως λέει ο Re Dragon, όντως η παρατήρηση φέρνει αυτά τα αποτελέσματα και τις περισσότερες φορές είναι σωστά, αλλά δεν μπορώ να μην συμφωνήσω με εσένα στο θέμα της φθοράς.
Όλοι όμως θέλουμε να μάθουμε με το λιγότερο προσωπικό κόστος, επίσης δεν ξέρω κατά πόσον μπορούμε να μάθουμε εάν δεν παρατηρήσουμε και δεν σκεφτούμε.
Σίγουρα θα παρατηρήσουμε τον συνομίλητή μας, άλλά νομίζω οτι μερικές απορίες μας θα μπορούσαν να λυθούν γρηγορότερα και ασφαλέστερα αν είχαμε την χαρά να μπορούμε να ρωτήσουμε ευθέως και να πάρουμε μια αληθινή απάντηση.
Φιλικά
Νομίζω πως το καλύτερο είναι όντως να έχουμε την ευκαιρία και την διάθεση να συνομιλήσουμε με ένα άτομο προκειμένου να έχουμε ένα δείγμα του χαρακτήρα του προκειμένου να καταλήξουμε σε κάποιο συμπέρασμα για αυτό.
Η πρώτη εικόνα που σου αφήνει κάποιος, έστω και χωρίς να έχουμε συνομιλήσει ποτέ μαζί του, ενδέχεται να είναι σωστή.
Ενδέχεται όμως να είμαστε και λάθος.
Όσο για τους ανθρώπους που ανοίγονται χωρίς να κρατούν άμυνες για τον εαυτό τους, θα συμφωνήσω με την αγαπητή pyramid.
Αυτοί οι άνθρωποι δυστυχώς δεν είναι πολλοί στις μέρες μας.
Είναι όμως ανοιχτοί σαν τα παιδιά, ένα παιδί ανοίγεται χωρίς να κρατάει άμυνες.
Βέβαια οι λόγοι που χαρακτηρίζουν αυτό το άνοιγμα είναι διαφορετικοί.
Πχ το παιδί είναι αθώο κι ίσως αφελές, ο άνθρωπος αυτός έχει φτάσει σε ένα άλλο επίπεδο...
In anticipation of my resurrection...
quote:
Η πρώτη εικόνα που σου αφήνει κάποιος, έστω και χωρίς να έχουμε συνομιλήσει ποτέ μαζί του, ενδέχεται να είναι σωστή.
Γειά σου αγαπητέ μου Dying_Incubus!
quote:
pyramid συμφωνώ μαζί σου σχετικά με την σπανιότητα των ανθρώπων χωρίς άμυνες. Είναι οι ιδιοφυείς ''τρελλοί'' που είναι και πραγματικά ελεύθεροι.
...κι επαυξάνω!
Όσες φορές πίστεψα ότι η πρώτη εικόνα που είχα σχηματίσει ήταν λάθος, άλλες τόσες επιβεβαιώθηκε το αντίθετο…!!
Όπως και να ‘χει οι ρυθμοί έχουν γίνει περίεργοι τα τελευταία χρόνια και δεν είναι τόσο σαφές όσο παλιότερα, πως ότι λέει η γλώσσα του σώματος, είναι και το σωστό!
Υπάρχει ένα γενικό μπλοκάρισμα στα “κανάλια” της ψυχής και του σώματος.
Καταλήγουμε γι’ άλλη μία φορά στην πίστη του ενστίκτου!
Η απάντηση βρίσκεται μέσα μας…
Η απάντηση βρίσκεται μέσα σου…
Νομίζω πως έχεις δίκιο αλλά πιστεύω πως θα έπρεπε να γίνει ένας διαχωρισμός στο ένστικτο που αναφέρεις και να ξεχωρίσουμε από πού πηγάζει.
Πιστεύω πως για να είναι ορθό το ένστικτό μας πρέπει κι η σκέψη μας να είναι καθαρή, πρέπει το μυαλό μας να είναι σε αρμονία.
Αν για παράδειγμα ένας άνθρωπος είναι αρκετά επιφυλακτικός απέναντι στους άλλους, λόγω της επιφυλακτικότητας του αυτής το ένστικτό του είναι πολύ πιθανό να "τυφλωθεί" και να παραδρομήσει.
Έχουν υπάρξει φορές που το ένστικτο μου ήταν 100% αλάνθαστο για κάποια άτομα, υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που είχα κάνει 100% λάθος...
Αυτό όμως δεν είχε να κάνει με τον εκάστοτε άνθρωπο που αντίκρυζα για κάποια φορά αλλά με μένα.
In anticipation of my resurrection...
Τελικά συμφωνώ με τη ρήση "άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου", και ιδιαίτερα μιας γυναίκας.. (αντίστοιχα αυτές μπορούν να λένε ενός άνδρα)
Λοιπόν η ευγένεια ή διαφορετικά να γίνεσε "χαλί να σε πατήση ένας άνθρωπος" βοηθάει στο να χτίσεις μια υγιές σχεση ή αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα;;
Έχω την εντύπωση οτι αυτό το φαινόμενο υποδυλωνει αδυναμο χαρακτήρα και στην ουσία θεωρείται αρνητική κατάσταση..
Και κατι τελευταίο: Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει τι σημαίνει το "σε ευχαριστώ για όλα, αλλά θέλω τον χρόνο μου.." Φαντάζομαι θα έχει συμβεί σε πολλούς απο εδώ μέσα.
Να περνάτε όλοι πανέμορφα...
Έχει ο καιρός γυρίσματα όπως λένε...
NO RULES IN THE GAME
Προσωπικά πιστεύω πως χρειάζεται να έχουμε ένα μέτρο σε περιπτώσεις που δίνουμε, που προσφέρουμε.
Δεν έχει να κάνει τόσο με την ευγένεια μας όσο με την διάκριση που πρέπει να έχουμε σχετικά με το τι δίνουμε, που το δίνουμε και γιατί.
Όταν είμαστε τόσο δοτικοί απέναντι σε κάποιον του κάνουμε καλό ή κακό?
Κι εν τέλει, εμείς είμαστε σε θέση να δίνουμε συνεχώς?
Έχουμε εμείς οι ίδιοι αποθέματα?
Αυτό θεωρώ πως είναι πολύ ουσιαστικό γιατί αν προσφέρεις πράγματα ενώ στην ουσία δεν έχεις τα κατάλληλα αποθέματα "στερεύεις".
In anticipation of my resurrection...
λες: Όταν είμαστε τόσο δοτικοί απέναντι σε κάποιον του κάνουμε καλό ή κακό?
Η εντύπωση που έχω τελικά είναι ότι του κάνουμε κακό..
NO RULES IN THE GAME
Αν εμείς με όλη μας την καρδιά του δώσουμε το οτιδήποτε, μπορούμε να αναλάβουμε το φορτίο μιας ενδεχόμενης βλάβης που θα του κάνουμε?
Ακόμα και με την αγάπη μπορεί να συμβεί αυτό.
Πολλές φορές δεν κάνει κακό το να δίνουμε την αγάπη μας σε κάποιον αλλά μπορεί να του κάνει κακό ο τρόπος που του την δίνουμε ή την δείχνουμε.
Όταν υποχωρώ συνεχώς και δίνω συνεχώς στον άλλον ό,τι ζητάει δεν συμβάλλω στο να τον κάνω ολοένα και πιο απαιτητικό ή να του αναπτύσσω με έμμεσο τρόπο τις όποιες επεκτατικές τάσεις του?
Ενώ δηλαδή μπορεί να έχουμε τα πιο αγνά κίνητρα στην ουσία του κάνουμε κακό.
In anticipation of my resurrection...
Αν υποθέσουμε ότι κάποιος/ια είναι κλειστό άτομο, δεν εκδηλώνετε όπως αναφέρετε, τότε πως μπορούμε να καταλάβουμε το πως αισθάνεται. Μήπως απο τον τρόπο που συμπεριφέρεται (κινήσεις σώματος;;) και ποιές μπορεί να είναι αυτές..;;
NO RULES IN THE GAME
Αυτό μπορεί να το κάνει για διάφορους λόγους.
Μπορεί για παράδειγμα να μην θέλει να μας "βαρύνει" με τις έννοιες του, μπορεί να φοβάται μια ενδεχόμενη αδιαφορία μας ή ακόμα και μια ενδεχόμενη απόρριψη μας.
Το να πούμε οτι χρειάζεται μια συγκεκριμένη μέθοδος για να τον βοηθήσουμε πιστεύω πως είναι άτοπο, μιας κι ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός από τους υπόλοιπους.
Οπότε κι η προσέγγιση μας πρέπει να μεταβάλλεται κάθε φορά.
Ίσως μια κοινή "μέθοδος" θα ήταν να προσπαθήσουμε με τον διάλογο, την συμπεριφορά μας να τον κάνουμε να νιώσει οικεία απέναντι μας κι άνετα ώστε να μας μιλήσει από μόνος του.
In anticipation of my resurrection...