- Α Λ Η Θ Ι Ν Η Ζ Ω Η - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Νιωθω οτι δεν εδωσα ακομη τον καλυτερο εαυτο μου , στο θεμα της αληθινης ζωης.
Ας κανω ακομη μια προσπαθεια .
Ευχομαι να μην σας κουρασω με πραγματα ανουσια, αυτά δηλαδη που κανουνε την ψυχη να βαριεται.
Δεν ανυσηχω αν υπαρχω την άλλη στιγμη .
Γνωριζω ότι δεν μπορω να αλλαξω τον κοσμο και να τον κανω καλλυτερο .
Δεν υπαρχει επομενως καποιος λογος να ελπιζω προς αυτόν τον σκοπο .
Οχι αυτή η φιλοδοξια ξεπερναει και τα ποιο τρελα μου ονειρα .
Αξιζει ομως να προσπαθησω .
Αξιζει γιατι αν κανω μια αρκετα φιλοτιμη προσπαθεια , θα ικανοποιησω την ηθικη υποχρεωση που νιωθω ακομη μεσα μου .
Δυστυχως , μαλλον ευτυχως νιωθω ακομη ηθικα ινικανοποιητος .
Και για να λεμε τα πραγματα με το ονομα τους , δεν ενοω τα κοινωνικα εγω μου αλλα τον εαυτο μου, αυτό το απειρο αλλα υπαρκτο δεδομενο .
Ακομη με τσιμπαει ο πονος στην ψυχη .
Αν με το καλο ,αλλαξει ο κοσμος και γινει πραγματι καλλυτερος ,από ότι είναι ,θα σταματησω την προσπαθεια αυτή .
Τωρα μην φαντασθειτε ότι θελω να δημιουργησω καλες εντυπωσεις για τον εαυτο μου .
Ειμαι αυτος που ειμαι .
Ενας ανθρωπος που δεν εχει καταφερει ακομη ,να πραξει περισσοτερο καλο, από οσο κακο εχω κανει μεχρι σημερα συνειδητα , η ασυνειδητα .
Νιωθω οτι μπορω να δωσω ακομη ,εστω και μεσα απο τις σκεψεις που συχνα μοιαζουνε η μια την αλλη, γιατι την απασχολω ( οσο ποιο συχνα μπορω ) , με την υλοποιηση καλων πραξεων .
Εμενα δεν με κουραζουνε ,μα ισως να κουραζει εσας .
Σκεφτομαι αυτην την στιγμη ποσο υπεροχο και αναπαναληπτο σε ομορφια και τελειοτητα θα ητανε, αν μπορουσα να καταφερω να αναταλαξω την δικη μου ασημαντη ζωη ,με εκατονταδες τροφες και αλλα χρησιμα υλικα αγαθα ,για τους συνανθρωπους μου , που δεν εχουνε την δυνατοτητα να ικανοποιησουνε τις βασικες αναγκες της ζωης τους .
Μα σε τι θα χρησιμευε η ασημαντη ζωη μου, ωστε να την δεχθει καποιος ως τετοιο ανταλαγμα .
Σε τιποτα, ομως εγω θα ειχα ικανοποιηθει απολυτα ηθικα .
Θα ειχα θυσιασει την ζωη μου για να ζησουνε καλα καποιοι συνανθρωποι μου ,που δεν ειχανε το προνομοιο ,να γενηθουνε σε έναν κοσμο, που εχει πνιγει μεσα στα καταναλωτικα υλικα αγαθα .
Ειλικρινα την χορτασα αυτην την ζωη ,ας την χορτασουνε και καποιοι αλλοι που πεινανε πραγματικα .
Λογια να ειχαμε να λεμε , ισως να πουνε καποιοι .
Όμως πως αλλιως θα μπορουσα να κανω ένα τοσο μεγαλο ( για την δικη μου αντιληψη ) γενικο καλο, για την ανθρωποτητα ;;;
Δεν εχω την δυνατοτητα αυτή .
Αλλα ας μην ειμαι αδικος .
Καποιο συνανθρωποι μου δινουνε ολη την ψυχικη τους δυναμη για να τους ανθρωπους αυτους .
Ετσι ας αρκεστω και εγω ,στην δικη μου αναξια προσπαθεια της καθημερινης πραξης του καλου ,που θα μου δωθει η ευκαιρια να υλοποιησω .
Καλο βραδυ σε ολους αγαπητοι φιλοι της αναζητησης , μιας πραγματικα αληθινης ζωης .
-Thich Nhat Hanh
Better to save the mystery than surrender to the secret..
Χαρηκα φιλε Didorium που εξεφρασες ένα μερος των σκεψεων σου με το ακολουθο μυνημα :
Our own life is the instrument with which we experiment with truth."
-Thich Nhat Hanh
Δεν ειμαι αρκετα καλος στην αγγλικη διαλεκτο ,για να αφομιωσω πληρως το περιεχομενο του .
Αν μπεις στην διαδικασια να το αναλυσεις ,ειμαι βεβαιος ότι θα προκυψει κατι σημαντικο .
Εχεις κοφτερο μυαλο, το εχω αντιληφτει από την παλαιοτερη ανταλαγη σκεψεων μεταξυ μας στο θεμα ‘ανθολογιο αγαπης ‘.
Θα περιμενω την απαντηση σου .
Ευχαριστω που σκεφτηκες και εγραψες ,για σενα και για εμας ολους τους υπολοιπους συνανθρωπους σου .
Για σημερα ευχομαι σε ολους μας , μια ιδιαιτερα ευχαριστη ημερα .
Στο χερι μας είναι να την βιωσουμε , διαφορετικα και όχι ως μια συνηθισμενη ,ισως φθαρμενη απο τον χρονο παρασκευη .
Προσωπικα προγραμματιζω στην σκεψη μου, την προσπαθεια της πραξης του καλου και παω στην εργασια μου.
το σίγουρο είναι πως εμένα τουλάχιστον ποτέ δεν με κουράζουν τα μηνύματα σου, μοιάζουν με κατάθεση ψυχής της κάθε στιγμής σου. Αν και καθυστερημένα θα ήθελα να πω την άποψη μου, αν μου επιτρέπεις, σε μερικά από όσα αναφέρεις.
quote:
Γνωριζω ότι δεν μπορω να αλλαξω τον κοσμο και να τον κανω καλλυτερο.
Μπορείς όμως να αλλάξεις τον μικρόκοσμο σου και μέσα σ΄αυτόν να περάσεις το μήνυμα και σε κάποιον άλλον να το κάνει. Πολύ πιθανόν τότε να δημιουργηθεί μια αλυσίδα και το καλό σου να εξαπλωθεί μακριά, με την διαφορά ότι εσύ ποτέ δεν θα είσαι σε θέση να το αντιληφθείς αυτό. Το ότι δεν μπορούμε όμως να αντιληφθούμε μέχρι που φτάνει η κάθε πράξη μας δεν σημαίνει ότι δεν συμβαίνει στ΄αλήθεια πολλές φορές να δημιουργούμε αλυσίδες που εξαπλώνoντε σε σημείο που ποτέ δεν θα φανταζόμασταν.
quote:
θα ικανοποιησω την ηθικη υποχρεωση που νιωθω ακομη μεσα μου - Ακομη με τσιμπαει ο πονος στην ψυχη - Ενας ανθρωπος που δεν εχει καταφερει ακομη ,να πραξει περισσοτερο καλο, από οσο κακο εχω κανει μεχρι σημερα
Φίλε μου,
Κάτι τέτοιες προτάσεις σου με βάζουν να αναρωτιέμαι κάποιες φορές και θα ήθελα να σου κάνω μια ερώτηση, όχι για να πάρω απαραίτητα μια απάντηση, αλλά γιατί πιστεύω πως αν δεν έχεις ρωτήσει τον εαυτό σου πάνω σ΄αυτό μέχρι σήμερα πολύ πιθανόν να έπρεπε να το κάνεις.
Όλο αυτό το καλό που προσπαθείς να κάνεις καθημερινά, όλη αυτή η αγωνία σου και οι τόσες προσπάθειες σου προέρχονται γιατί απλά και γενικά θα ήθελες να κάνεις το καλό, γιατί απλά έτσι σου βγαίνει και έτσι το αισθάνεσαι ή γιατί πιστεύεις πως αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να εξιλεωθείς για πράγματα που έκανες στο παρελθόν, ο μοναδικός τρόπος να συγχωρείς τον εαυτό σου, το φάρμακο ενάντια στον πόνο σου;
Νομίζω πως είναι πολύ βασικό για εσένα να το έχεις ξεκαθαρίσει αυτό, διαφορετικά πιθανόν να μην βρεις ποτέ την γαλήνη που ζητάς μέσα από την προσφορά σου. Απλά σκέψου το, δεν χρειάζεται κάποια απάντηση.
quote:
αν μπορούσα να καταφέρω να αναταλαξω την δικη μου ασημαντη ζωη
Κανενός η ζωή δεν είναι ασήμαντη, όλοι δημιουργούμε κάτι στην πορεία μας, παίζουμε τον ρόλο μας απέναντι στους ανθρώπους , απέναντι στην ζωή, αφήνουμε κάτι πίσω μας, συμμετέχουμε στις εξελίξεις του μικρόκοσμου μας που χωρίς εμάς θα ήταν εντελώς διαφορετικές. Σβήνοντας τον εαυτό σου από την πορεία του (φανταζόμενος δηλαδή τον εαυτό σου να μην υπάρχει) σβήνεις μαζί μια σειρά γεγονότων και καταστάσεων, σβήνεις επίσης την πορεία που πήραν και οι άνθρωποι δίπλα σου, σβήνεις επίσης και τα παιδιά σου και τις δημιουργίες σου. Κάτι ασήμαντο δεν έχει την δύναμη να διαγράψει τόσα πολλά με την απουσία του.
[quote]Κάποιο συνάνθρωποι μου δίνουνε όλη την ψυχικη τους δυναμη για να τους ανθρωπους αυτους.[quote]
Ο καθένας έχει τον σκοπό και τον δρόμο του, δεν γίνεται όλοι να κάνουμε και να προσφέρουμε τα ίδια γιατί διαφορετικά δεν θα κρατιόντουσαν οι ισορροπίες στον κόσμο.
Σκέψου το εξής απλό, ότι ο γιατρός χωρίς σύνορα ας πούμε, ένας άνθρωπος που επέλεξε να μην έχει προσωπική ζωή, που επέλεξε να τρέχει από χώρα σε χώρα προκειμένου να βοηθήσει, για να γίνει αυτό που είναι χρειάστηκε να υπάρχει πίσω του μια μάνα, μια μάνα που πιθανόν να μην ήτανε τίποτα παραπάνω από μια νοικοκυρά αλλά με την ιδιότητα της αυτή μεγάλωσε έναν άνθρωπο γεμάτο αγάπη, τόση αγάπη που θα περίσσευε και για άλλους. Μπορούμε να πούμε σίγουρα πως ο γιατρός είναι κάποιος πολύ σημαντικός άνθρωπος, θα ήταν αδικία όμως να πούμε πως η μάνα αυτή ήταν μια ασήμαντη γιατί έβαλε και αυτή το λιθαράκι της στον κόσμο κι ας μην είναι φανερό σε όλους.
Θέλω να πω με αυτό πως καμιά φορά αυτό που φαίνεται ασήμαντο στα μάτια μας, ο σκοπός μας, ίσως να είναι πολύ πιο σημαντικός από ότι τον υπολογίζουμε και εκτιμάμε. Και πως όλοι μα όλοι έχουν κάποιο ρόλο, ακόμα κι αν ο ρόλος τους είναι κακός παίζει τον σκοπό του σε κάποιους άλλους.
Και υπάρχει και κάτι άλλο, αν εμείς για τον όποιο λόγο δεν έχουμε την δυνατότητα να κάνουμε ένα τόσο μεγάλο καλό μπορούμε πάντα να βοηθάμε αυτούς που έχουν την δυνατότητα να το κάνουν.
Στην Κένυα τα περισσότερα παιδάκια ήταν ντυμένα με βαπτιστικά και λοιπά ρουχαλάκια ευρωπαίων. Κάποιος έκανε το μεγάλο καλό να διοργανώσει όλο αυτό που χρειαζόταν για να συλλέγει και να στέλνει τα πράγματα εκεί, οι υπόλοιποι δεν είχαν την δυνατότητα ενός τόσου μεγάλου καλού, απλώς έδωσαν τα ρούχα που δεν χρειαζόντουσαν, χωρίς τους δεύτερους όμως, τους ασήμαντους, ούτε και οι πρώτοι σημαντικοί θα υπήρχαν…
Ελπίζω να μην έγινα κουραστική με τα πολλά…
Φιλικά serenite
o Theos dimiurgontas mas ke vazontas mas se afto ton kosmo, mas afise me ametrita erwtimatika.. i thriskia mas,mas mila g ton Theo ke gia tin pantotini agapi..mas didaski pws i alithini zoi ine konta ston kirio mas.emis omws san anthrwpi ine sti fisi mas na exume tis dikes mas amfivolies..ine dikeoma tu kathe enos apo emas na min pistevi se kapia pragmata tis thriskias mas..ke egw exw para polla erwtimata, ke merikes fores amfivallw akoma ke gia t an ontos iparxi Theos i an ine dimiurgima kapion gia na pernun dinami stis diskoles stigmes..omos iparxi Theos..sinevi se emena prosopika ena peristatiko p m apedi3e pos ontos iparxi..etsi, afto pou thelw na p ine pws i alithini zoi ine konta sto Theo..an den pistevis ston Theo tote ise katestramenos. xanis ka8e noima apo ti zoi s k otan zis makria apo ton Theo diafevgis se alles efxaristisis opws ine ta narkwtika prospa8ontas na ftiaksis texnitus paradisus..imaste oli aderfia ke iparxume oli mas edw, se afti ti zoi g ena KE MONO ENA skopo..gia tin AGAPI..na vazis ton allo panw apo ton eafto s alla na ftiaxnis ti zoi s me tropo p na min pligwnis ute tus allus ma ute ki esena.giati an pligwnis ton eafto s gia na min pligwthun alli tote ke afto ine lathos ke thewrite amartia..etsi,i alithini zoi vriskete ston Theo ke stin pantotini agapi.giafto gennithikame, giafto genithikan tosi anthrwpi prin apo emas ke giafto tha gennithun akoma tosi istera apo ton diko mas thanato.. It's ok to be different!
HoNeY
καλως ήρθες.
Πιστεύω πως δεν παίζει ρόλο η ηλικία σε αυτά που έχει ο καθένας μας να πει και ο καθένας πρέπει να καλωσορίζετε με τον ίδιο σεβασμό για τα λεγομενά του πέρα της ηλικίας του.
Νομίζω πως όσοι πιστεύουν στον θεό πρέπει να πιστεύουν γιατί τον νοιώθουν και τον αισθάνονται ο καθένας με τον τρόπο του και όχι γιατί ψάχνει κάποιο στήριγμα στην ζωή του ή κάποια ελπίδα ανώτερη απο τον ίδιο.
Είναι αλήθεια πως είναι στην φύση μας να αναρωτιόμαστε, να αμφιβάλουμε, να αμφισβητούμε και να έχουμε ερωτήματα. Και αυτή η φύση μας είναι που μας σπρώχνει στις αναζητήσεις, που μας σπρώχνει στην έρευνα και που πάνω απο όλα μας προστατεύει απο αυτά που οι άλλοι θέλουν να μας φυτέψουν. Φαντάσου πόσο αδύναμοι θα είμασταν μπροστά στην παραπλάνηση και μπροστά στα άπειρα πιστεύω αν η φύση μας δεν ήταν τέτοια που να αμφισβητεί και να διερευνά τα πάντα.
Μ αρέσει πάντως ο τρόπος που βλέπεις τον κόσμο μέσα απο μια αγάπη για εσένα και τους άλλους.
Προσπάθησε μόνο αν θες να γράφεις με ελληνικούς χαρακτήρες, είναι πολύ δύσκολο να σε παρακολουθήσει κάποιος με greeklish.
φιλικά,
serenite
Οι διαφυγές του ανθρώπου σε απολάυσεις, ακόμα και αν αναφέρωνται στον επίγειο κόσμο δεν είναι πάντα προς σκόρπισμα της ψυχής. Υπάρχουν και απολαύσεις που σχετίζονται με την αναβάθμιση του πνεύματος και της ψυχής. Μπορείς ανεξάρτητα από την πίστη σου να αρέσκεσαι στην ευθύτητα, στην ταπείνότητα, στην αγάπη και την δικαιωσύνη (αν και είναι τελείως διαφορετική από την δική Του) κλπ. Αυτα λοιπόν είναι θέμα νοοτροπείας και επιλογής του ανθρώπου και πρέπει να σου πώ πως διόλου κατεστραμένος είναι ένας τέτοιος άνθρωπός.
Αυτό που θα συμφωνήσουμε, νομίζω, είναι οτι κατά την χριστιανική πίστη τουλάχιστον, ένας τέτοιος άνθρωπός αν και κάλά αγωνιζόμενος δεν είναι σωσμένος. Γιατί όλα τα παραπάνω, που είναι φιλοσοφία ζωής ίσως, χωρίς την πίστη δεν είναι αρκετά.
Το να είσαι κοντά σε Αυτόν με την πίστη μονο σε τίποτα δεν σε καθιστά αληθινό όμως. Ξέρεις ορισμένοι περνούν από το στάδιο μιας κοσμικής ζωής κατεύθείαν στην σωτηρία της ψυχής μέσω της πίστης αλλά ξεχνούν τον αγώνα που πρέπει να κάνουν για να δούν τί έχουν στην ψυχή τους και από τί πρέπει να σωθούν.
Τέλος θα σου πώ πως ανεξάρτητα από την ήλικία, όπως ανέφερε και η φίλη Serenite, ο κάθε άνθρωπος έχει αποψη και αυτή είναι και πρέπει να είναι σεβαστή. Οι όποιες εμπειρίες της ζωής μας είναι γεγονότα τα οποία κανείς δεν μπορει να μας τα πάρει από το μυαλό ή το σώμα. Το αν αυτά μας οδηγούν σε μια διαφορέτικότητα… it’s ok.
Και κάτι τελευταίο… η γνώση είναι πόνος, απαραίτητος για να αντιλαμβάνεσαι την πιο λεπτή γεύση της ζωής.
Φιλικά,
Trovadouros
Τι είμαστε τελικά; Αφού κανείς δεν θα μπορέσει ποτέ να αγαπήσει όπως μας διδάσκει η θρησκεία μας. και κάτι τελευταίο:
Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΘΑΝΕ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ.....
HoNeY
Αιτια ειναι η λανθασμενη πληκτρολογηση του email μου.
Αγαπητη serenite σε ευχαριστω για το γεματο αισιοδοξια μυνημα σου .
Φιλη axaparouda καλως ορισες και απο εμενα .
Οσο για την ηλικια σου, εχω να πω οτι οσο ποιο νωρις εκφραζεις δημοσια τις προσωπικες ανυσηχιες σου ,τοσο ποιο περισσοτερες πιθανοτητες εχεις να τις απαντησεις , γιατι οπως ειπε πολυ ευστοχα ο φιλος τραβαδουρος , η ομαδικη αναβαθμιση της ψυχης ειναι ποιο ισχυρη απο την ατομικη .
Τα ερωτηματα που θετεις δημοσια , απασχολουνε πολλους ανθρωπους .
Εκτιμω οτι ειναι ποιο ευκολο ,να προσπαθησει ο καθενας ,να απαντησει μονος του στο ερωτημα :
ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΩ .
Οχι μια ,δυο και τρεις φορες ,αλλα να θετει το ερωτημα αυτο καθημερινα στην ζωη του , ετσι για να μην το καταταξει ,μεσα στην ψυχη του ως ενα :
ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΩ ΕΡΩΤΗΜΑ .
Η απαντηση που θα σου δωσω εγω ειναι προσωπικη .
Ζω για να πραττω το καλο .
Οταν η προσπαθεια μου ολοκληρωθει, θα νιωσω μεσα στην ψυχη μου την γαληνη ,στην οποια αναφερθηκε η φιλη μας serenite .
Αναφερομαι στην θεικη γαληνη και οχι στην εγκοσμια .
Η εγκοσμια ειναι παροδικη διοτι την περιοριζει η υλη ( σωματικες μας αναγκες ) .
Η θεικη ( οπως την φανταζομαι ) ειναι διαχρονικη .
Το πως την φανταζομαι ,το εχω περιγραψει σε προυγουμενο μυνημα μου , το πως θα την αποκτησω το γραφω τωρα :
Οταν το συνολικο καλο που θα πραξω ως ανθρωπινη υπαρξη ,ξεπερασει το κακο που εκανα σε αυτην την ζωη .
Οπως ομως εγραψε και η serenite ,αυτο δυσκολα μπορει να το αυτοεκτιμησει καποιος , διοτι :
ουδεις γνωθι πληρως εαυτον .
Οι ενδειξεις ομως οτι βαδιζω στον σωστο δρομο ,ειναι αυτα που εισπραττω απο ανωθεν( το λεω θεικη προνοια ) .
Οταν προσπαθω και συγκεντρωνω την σκεψη μου μονο στην προσπαθεια της καλης πραξης , το καλο το βρισκω καποια στιγμη μπροστα μου .
Αυτο ειναι προσωπικο βιωμα .
Καμια φορα το γενικοποιω , γιατι ευχομε οτι αν το πιστεψουνε και αλλοι συνανθρωποι μου ,βαθεια μεσα στην ψυχη τους , θα το βιωσουνε και αυτοι.
Κανεις δεν γνωριζει ποσο πρεπει να προσπαθησει ,γιατι δεν ζουμε ολοι με τον ιδιο τροπο την ζωη μας .
Αλωστε το να πουνε καποιοι σαναθρωποι ,για καποιον συνανθρωπο τους :
Αυτος ειναι καλος ανθρωπος , θα το εχεις βιωσει και εσυ ,ποσο δυσκολο ειναι .
Κανε το καλο και ριξτο στο γυαλο , λεει μια λαικη παροιμοια.
Κποιοι περιμενουνε να εισπραξουνε το καλο, για να το ανταποδωσουνε και αυτο επετρεψε μου να σου πω , ειναι μεγα λαθος .
Το δικαιωμα το εχουμε βεβαια ολοι ,να πραττουμε τα παντα με την ελευθερη βουληση μας , ομως αυτη δεν υφισταται .
Ετσι θεωρω και εκτιμω τα πραγματα μεχρι και αυτην την στιγμη, που γραφω αυτες τις σκεψεις μου .
Με απελευθερωμενη την αισθηση ,θα πρατταμε ολοι τακτικα μικρες & ισως μεγαλες καλες πραξεις ,η λογικη τις περιοριζει σημαντικα και αυτο ισως να λειτουργει εις βαρος μας .
Ευχομαι καλο βραδυ σε ολους .
quote:
Το ψευδωνυμο 607080 αντικαθιστα το παλιο μου ψευδωνυμο alfa-omega .
Αιτια ειναι η λανθασμενη πληκτρολογηση του email μου.
Φίλε 607080 ή καλύτερα alfa-omega, τι εννοείς οτι το νέο σου ψευδώνυμο αντικαθιστά το παλιό?
Είναι κάποια μόνιμη αλλαγή username?
Κι επέτρεψε μου να σου πώ οτι δεν καταλαβαίνω την σύνδεση της εισόδου σου στο Esoterica μέσω του παλιού σου λογαριασμού με την λανθασμένη πληκτρολόγηση του e-mail σου...
Θα μπορούσες να μας το εξηγήσεις λίγο καλύτερα?
Όχι τίποτα άλλο, αλλά να δούμε τι γίνεται... 
In anticipation of my resurrection...
Πληκτρολογησα λαθος το καινουργιο email και ετσι η επικοινωνια μεταξυ esoterica και εμου ,οπου υπηρχε ο καινουργιος μου κωδικος προσβασης για τα φορουμ δεν μπορουσε να επιτευχθει .
Προσωπικα δεν με ενοχλει το καινουργιο ψευδωνυμο ,ουτε εχει σημασια για εμενα ο αριθμος των μυνηματων που εκθετω .
Το αφηνω ετσι όπως εχει .
Σε ευχαριστω όμως θερμα Dying_Incubus & stavros_p που δειξατε ενδιαφερον και προθυμοτητα για βοηθεια .
quote:
Και ο κόσμος μας.Αχ ο κόσμος μας.... Χαλάει όλο και περισσότερο μέρα με την μέρα. Περισσότεροι φόνοι κλοπές πολέμοι. Στ'αλήθεια, νοιαζόμαστε για τους συνανθρώπους μας; Τι είναι τελικά η αγάπη; Μια απλή λέξη; τι κρίβει πίσω από αυτά τα 6 γράμματα; Πώς γίνεται να λες "σ'αγαπώ" και την επόμενη να φεύγεις μακριά; Αλήθεια, υπάρχει κάποιος που αγαπά πραγματικά; Υπάρχει κάποιος που να μην μισα Κ Α Ν Ε ΝΑ; Υπάρχει κάποιος που βάζει ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ πάνω απο τον ιδιο του τον εαυτό;
ο κόσμος μας είμαστε εμείς, ο καθε ένας από εμάς. Και εγώ -παρότι μεγαλύτερη από σένα- φοβάμαι ή απογοητεύομαι από την κατάσταση της κοινωνίας μας, αλλά ξέρω πως η όποια αλλαγή μπορεί να γίνει για να βελτιωθούν τα πράγματα πρέπει να ξεκινήσει μέσα στο μυαλό και την καρδιά την δική μας.
"Η βελτίωση της κοινωνίας ξεκινά από την βελτίωση του ατόμου" λέει ο Κομφούκιος, και το πιστεύω απόλυτα αυτό.
Ετσι, όταν με πιάνει η κριτική μου στάση απέναντι στον κόσμο μας, σκέφτομαι : εγώ τι κάνω για να γίνει καλύτερος;
... και τότε προσπαθώ, και αυτό με κάνει να ελπίζω!
Αγαπητέ 607080 γιατί θεωρείς πως δεν υπάρχει ελεύθερη βούληση; Και αν δεν υπάρχει εμείς πως δρούμε στη ζωή μας ή θεωρείς οτι όλα είναι εξαρχής προδιεγραμμένα;
quote:
Αγαπητέ 607080 γιατί θεωρείς πως δεν υπάρχει ελεύθερη βούληση; Και αν δεν υπάρχει εμείς πως δρούμε στη ζωή μας ή θεωρείς οτι όλα είναι εξαρχής προδιεγραμμένα;
Η αναγκη της καλυψης των σωματικων μας αναγκων δεν δημιουργηθηκε απο ανθρωπο .
Ειναι μερος της φυσικης μας υποστασης .
Βλεπω οτι σε αυτην εχει επικεντρωθει η ανθρωπινη εξελιξη .
Αυτη η εξελιξη ειναι αυθαιρετη .
Γιατι πρεπει να εργαζομε για εναν , η περισσοτερους συνανθρωπους μου ,για να μπορω να διατηρηθω στην ζωη ;;;
Η απαντηση ειναι βεβαια απλη .
Αυτοι γενηθηκαν πλουσιοι ,εγω φτωχος .
Ποιος ορισε μια τετοια αυθαιρεσια ;;
Καποια ανθρωπινα μυαλα .
Ετσι σχεδον ολα ειναι προδιαγεγραμμενα .
Ο φτωχος παραμενει φτωχος , η χανει την ελευθερη βουληση του ( ως επι το πλειστον ) ,για να αλλαξει αυτο το πλαστο δεδομενο ,με στοχο τον εγκοσμιο υλικο πλουτο .
Ο πλουσιος γινεται ποιο πλουσιος ,εις βαρος ( ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΟΥ ) .
Δεν εχει καμια αξια για το κοινωνικο συστημα επιβιωσης ,αν εγω αναζητω την πραγματικη μου ταυτοτητα ,μεσα απο την οποια θα γευθω τους καρπους που θα παραγει η ελευθερη βουληση μου .
Γι,αυτο δεν την υποστηριζει ,ηθικα ,ομαδικα & οικονομικα .
Μονο εγω θα ωφεληθω ,αν αναζητησω τον αληθινο εαυτο μου .
Τον εχω βρει .
Ειμαι πνευμα αιωνιο ,αφθαρτο ,ατελειωτο , με ελευθερη βουληση .
Αυτην την προσαρμοζω στις αναγκες του κοινωνικου συστηματος ,με ανταλαγμα την επιβιωση .
Αυτο που μενει ελευθερο ειναι η σκεψη .
Εγω σκεφτομαι οτι ολοι ειμαστε ιδιοι, μπροστα στην ζωη .
Γνωριζω οτι ειναι σοφη ,αυτη η σκεψη μου .
Πηγαζει μεσα απο τον αληθινο εαυτο μου .
Ολοι εχουμε εναν αληθινο εαυτο και πολλα κοινωνικα εγω .
Ειναι ομως ανουσια , διοτι αυτα που σκεφτομαι ,για να επελθει πληρης ισοτητα μεταξυ μας , ειναι αντιθετα με την βουληση των δημιουργων της συγχρονης ζωης .
Αν παω ακομη ποιο βαθεια , βλεπω οτι η σκεψη αυτη δεν ειναι τοσο ελευθερη .
Για να δημιουργηθει χρειαζεται ενεργεια και αυτη ειναι το πνευμα εντος μας και αυτο με την σειρα του , ανηκει στο ενα και ισως μοναδικο αιωνιο ,αφθαρτο ,απειρο ον .
Καταληγω λοιπον στο συμπερασμα , οτι η ελευθερη βουληση προυποθετει και αυτοδημιουργεια, πραγμα που δεν μπορω να ισχυριστω και να αποδειξω .
Η ελευθερη βουληση ειναι ενα ελευθερο πνευματικο δεδομενο ( σκεψη ) ,οταν ομως γινει η προσπαθεια υλοποιησης , αναγκαζεται να ακολουθησει αυτους που καθοδηγουνε τις (εγκοσμιες )τυχες ολων μας .
Ισως να μην απαντησα ευστοχα αγαπητη risky .
Προσπαθησα ομως να στοχαστω, οσο το δυνατον ποιο φιλελευθερα μπορει, αυτην την στιγμη η φτωχη διαμορφωμενη πνευματικη μου διανοια .
Γραψε μου την καλοπροαιρετη κριτικη σου , για να μπορεσω να διορθωσω καποια ισως λανθασμενη αντιληψη μου .
Ευχαριστω εκ των προτερων .
δεν διαφωνώ σε τίποτα από οτι έγραψες αλλά το βλέπω από μια κάπως διαφορετική οπτική.
Δηλαδή, θεωρώ οτι ένα πράγμα είναι η εσωτερική κατάσταση του καθενός μας και άλλο πράγμα είναι η εξωτερική και κοινωνική μας κατάσταση.
Πιστεύω οτι η ουσία μας το εσωτερο μας είναι όμοιο- η εν Θεώ Ουσία-, αλλά ο καθένας μας κάνει την δική του διαδρομή για να το ανακαλύψει, οπότε το πνευματικό επίπεδο του καθενός μας είναι διαφορετικό.
Αυτό όμως είναι διαφορετικό και ανεξάρτητο από την κοινωνική μας ζωή. Κάποτε στους παραδοσιακούς πολιτισμούς ή μυητικούς, οι εξωτερικές συνθήκες -ρόλοι, ευθύνες, θέσεις- ήταν ανάλογες με την πνευματικότητα του ατόμου, οπότε υπήρχε μια πνευματική αξιοκρατία που όριζε και μια κοινωνική ιεραρχία που ήταν σωστή επειδή βασιζόταν στην ηθική, ακεραιότητα, δικαιοσύνη των ανθρώπων.
Σήμερα ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Δεν υπάρχει δικαιοσύνη, δεν υπάρχει αξιοκρατεία, δεν υπάρχει εμπιστοσύνη σε επιλογές και αποφάσεις αφού αυτοί που έχουν την κοινωνική ευθύνη να αποφασίζουν, δεν έχουν και το πνευματικό ύψος και δύναμη για να το κάνουν.
Λες, δεν υπάρχει ισότητα, αλλά και πως θα μπορούσε να υπάρχει; Είμαστε ίσοι; Δεν αναφέρομαι στην ισότητα των κοινωνικών δικαιωμάτων -που επιβάλλεται να υπάρχει- αλλά σε άλλους τομείς. Ακόμα και εργασιακά, τι είναι αυτό που θα μας έκανε ίσους; Θα έπρεπε να είχαμε την ίδια μόρφωση, ίδια απόδοση, ίδια σκέψη, ίδια διαθεσιμότητα, ίδια ... για να μπορούμε να είμαστε ίσοι. Νομίζω οτι στη φύση δεν υπάρχει η έννοια της ισότητας αλλά η υπέροχη έννοια της διαφορετικότητας. Αυτό που μας κάνει τόσο ξεχωριστούς, συμπληρωματικούς και ιδιαίτερους τον κάθε ένα από εμάς.
Αλλά σε σχέση με την κοινωνική μας ζωή από την στιγμή που κυριαρχεί ο υλισμός και η ανεντιμότητα αυτό που καθορίζει τα πράγματα δεν είναι η πνευματική αξία αλλά η πονηριά, η καπατσωσύνη.
Ε, για μένα, η ελεύθερη βούληση είναι αυτή που μου επιτρέπει να στέκομαι στο ύψος που επιλέγω και να μην δέχομαι να "μπω" σε αυτή τη νέα τάξη πραγμάτων που δεν εκτιμώ και δεν αποδέχομαι.
quote:
και αυτο με την σειρα του , ανηκει στο ενα και ισως μοναδικο αιωνιο ,αφθαρτο ,απειρο ον .
Μόνο για αυτό χρειάζεται η ελεύθερη βούληση. Για να βρούμε αυτό το Ον, για να καλύψουμε τις δικές του ανάγκες. Ολα τα άλλα είναι απλά επιβίωση. Και η επιβίωση δεν έχει μέσα της ούτε ορμοφιά ούτε ηθική ή δικαιοσύνη σήμερα. Εμείς όμως προσπαθούμε να έχουμε.
Δεν ξέρω αν κατάλαβα σωστά αυτά που έγραψες, ούτε αν απάντησα σε σένα ή απλά "έβγαλα" την δική μου αντίδραση από την σημερινή πραγματικότητα, αλλά αυτά που έγραψα τα πιστεύω.
φιλικά
Καθισμένη στο θυρωρείο του παρατηρητή, εδώ και χρόνια παρατηρούσε τα μεγάλα πάθη και κατασκεύαζε τα σκηνικά τους χωρίς να τα ζει.
Κάθε λαχτάρα της για κάτι σπουδαίο και αληθινό εκτονωνότανε σε παραστάσεις ζωής, σε παρωδίες και σε μιμήσεις, που όσο πετυχημένες μερικές φορές και αν ήταν, πάντοτε, την τριγύριζαν τη ζωή την αληθινή και ποτέ δεν γινόταν αληθινή ζωή…
Ζούμε ή νομίζουμε πως ζούμε;
Ισως η πραγματική ζωή να είναι αυτή που ο άνθρωπος που τη ζει, μπορεί να την θυσιάσει, να την προσφέρει σε κάτι ανώτερο.
ή αυτή που έχει μέσα της περιπέτεια, πνευματικό ρίσκο, ευθύνη...
Όλες οι άλλες στιγμές, αυτές που δεν γίνονται ή δεν βιώνονται συνηδειτά, είναι μηχανικές κινήσεις, αντιδράσεις που ο εαυτός σου έχει υιοθετήσει και που δεν χρειάζεται η σκέψη, η ψυχή σου, ή οτιδήποτε άλλο για να τις εκτελέσει, απλά τις εκτελεί. Όσο πιο πολλές ασυνήδειτες στιγμές γεμίσεις την ζωή σου τόσο πιο ψεύτικη είναι αυτή και τόσο πιο ψευτικος και εσύ, και στο σημείο αυτό το κακό δεν είναι μόνο το ότι δεν είσαι πρωταγωνιστής της ζωής σου αλλά το ότι δεν είσαι καν θεατής...
και το χειρότερο απο όλα; ότι λίγες φορές αυτό γίνεται αντίληψη, τις περισσότερες είναι η καμουφλαρισμένη ψευδαίσθηση που μάθαμε και επιλέγουμε να βιώνουμαι.
Μοιάζει στα αλήθεια πολλές φορές ο άνθρωπος του σήμερα να ξαπλώνει πάνω στην ανυπαρξία του, βρίσκοντας εκεί την ανάπναυση ενός πνεύματος που σπάνια γνωρίζει να χρησιμοποιεί...
Κι αν αναρωτιέστε τι ακριβώς θέλω να πω, απλώς βγείτε έξω απο τον εαυτό σας και χαζέψτε τον την ώρα που παρακολουθεί τηλεόραση.
Που ακριβώς είστε εκείνη την στιγμή; Υπάρχετε κάπου συνηδειτά;
quote:
είμαστε θεατές, της ζωής μας ή πρωταγωνιστές της;
Ζούμε ή νομίζουμε πως ζούμε;
Ισως η πραγματική ζωή να είναι αυτή που ο άνθρωπος που τη ζει, μπορεί να την θυσιάσει, να την προσφέρει σε κάτι ανώτερο.
ή αυτή που έχει μέσα της περιπέτεια, πνευματικό ρίσκο, ευθύνη...
Τις πιο πολλές φορές πρωταγωνιστές είμαστε αλλά δεν παίζουμε σωστά τον ρόλο μας. και αυτό γιατί το σενάριο δεν μας ταιριάζει. Και αντί να αλλάζουμε το σενάριο καταπιέζουμε τον εαυτό μας και καταπιεζόμαστε για να παίξουμε ένα θέατρο παραλόγου. Είναι βέβαια και οι φορές που το σενάριο δεν το καταλαβαίνουμε, και ροκανίζουμε τον χρόνο μας κυνηγώντας την ουρά μας. Είναι και φορές που το σενάριο είναι φανταστικό και αρχίζουμε και ονειροπολούμε. Πόσο διαφορετικά όμως θα το βιώναμε. Πόσες παραμέτρους δεν μπορούμε να καθορίσουμε και πόσες δεν μπορούμε να συμπεριλάβουμε στην σκέψη μας.
Θα συμφωνούσα με ότι στην ζωή μας χρειάζεται η περιπέτεια το ρίσκο ευθύνη, όχι γιατί αυτά θα καθορίζανε την πραγματική μας ζωή ή θα μας καθιστούσαν αληθινούς αλλά γιατί θα κρίναμε θα αξιολογούσαμε και θα συνειδητοποιήσουμε πιο σωστά την ζωή μας.
Σπατάλησα τον χρόνο μου και ο χρόνος με λησμόνησε…
Φιλικά,
Trovadouros
quote:
Που ακριβώς είστε εκείνη την στιγμή;
Που ακριβώς βρίσκεσαι… χμμμ. Μια ζωή στο τρέξιμο. Στο μέλλον, και στο παρελθόν. Τι θα κάνω αν έρθει το ένα, τι το άλλο. Τι έπρεπε να κάνω τότε γιατί δεν έκανα το 1 ή το2. και με την παρούσα στιγμή; Αυτή που θα περάσει και θα γίνει το παρελθόν σου, αυτή που περνώντας θα καθορίσει το μέλλον σου; Αν γενικότερα ήξερες τι ήθελες θα ήξερες γιατί κάνεις το κάθε τι, θα ήξερες να το απολαμβάνεις, θα ήξερες πότε να αρχίσεις και πότε να τελειώσεις… εαυτέ μου.
Φιλικά,
Trovadouros